შესვლა
რეგისტრაცია

სარეკლამო ადგილი


ადამიანი (ლექსი)

დღეს, 09:21
ავტორი
53
0
ღმერთო მომიტევე რაც კი ჩავიდინე, შენ წინ მატყუარა და მაინც ამაყი, უგონოდ გავითიშე როცა გამოვცალე, სიცოცხლის მწყურვალმა, ძლიერი არაყი.


მე შენ მიყვარხარ

დღეს, 00:45
ავტორი
71
0
რომ მენატრები ჩემი ბრალია? ნუთუ გრძნობებმა ასე აგვრია, მინდა გიყურო, მუდამ გეფერო და შენთან ერთად ცხოვრება ვწერო. მინდა ღელავდეს ფიქრები ამ დღეს, როცა ყველაფერს თვაიდან დავწერ მომინდა შენთან ჩურჩული, ცქერა..


უფრთო

გუშინ, 15:39
ავტორი
26
0
ეს გრძნობაა, როცა ხვდები, რდაისი და ლოთი ლანდების ტრფიალი, ჩემში კი გრძნობის და გონების ჭიდილი და კლვლავაც ტალახში უგონოდ დავეცი. მიყურებთ ვერაგად, უგრძნობლად, ფლიდივით. ზურგს უკან ნაცნობი ქირქილის მოსმენა, მხრებში კი უეცრად დავლილი


დედას

გუშინ, 15:09
ავტორი
58
0
თითქოს პატარა ვარ, მოკლეკაბიანი, ეზოს ჩამოვურბენ ფრენით, შენთან მოვირბენ და მუხლზე მოგეხვევი, ძალა მომეცემა შენით. თითქოს დავეცი და კვნესა გაიგონე ჩემსკენ გამორბიხარ ვხედავ. მერე ნატკენ ხელებს გულზე დაიკონებ, მალე რომ მომირჩეს დედა.


მახსოვხარ მახსოვს

გუშინ, 02:17
ავტორი
66
0
მახსოვს,ივლისის თორმეტი იყო როცა პირველად შევხვდი შენს თვალებს, გახსოვს?გაწვიმდა და გიჟი წვიმა გვაახლოვებდა უფრო ერთმანეთს. ერთხელ ჩემს მხარზე გეძინა მახსოვს, შენი სუნთქვა კი მჩუქნიდა ალერსს... მე შენი თბილი ხელებიც მახსოვს,


ფუფალა

28-07-2014, 14:24
ავტორი
86
3
ვინ იცის ცხოვრება რა გზებით წაგვიყვანს,რა სევდა გაჰყვება ბილიკს და სტრიქონებს. ვის ბედი ფრთაშესხმულს, ზეცამდე აიყვანს, ვინ კიდევ ბედ-იღბალს თავისთვის იგონებს. იყო და რა იყო, უბრალო მხევალი, არავის ანდობდა გრძნობებზე ჩივილებს,


უბრალოდ სიტყვა

27-07-2014, 15:30
ავტორი
171
2
ერთხელ წამომცდა ვითომ არ მიყვარს, სიტყვებზე მუდამ ვერ დავფიქრდები, სიყვარულის ტბა ჩემს გულს გარიყავს და მერე მარტო მეც ავტირდები.


შენი ნეგატივი ზეციდან

27-07-2014, 14:15
ავტორი
117
0
მაგრამ მე ბედმა დამარწმუნა - უფრო მწარეა ნიღბების მიღმა რომ გიყვარს და... რომ არ უყვარხარ! იქნებ აღარ ღირს სიყვარულზე თავის შეწირვა?! ქარს ვატან სიტყვებს ამიტომაც ქარის დინებით, წუხელ გფიქრობდი და იმდენ ხანს არ ჩამეძინა შენ რომ გცოდნოდა ალბათ არც


გარდავიცვალე

27-07-2014, 11:32
ავტორი
143
6
მე დღეს ცივი ვარ...უტყვი,მდუმარე, ბნელი სამარე მიხუტებს გულში, მონატრებით დს ტკივილით სავსე გარდავიცვალე...დამკრძალეს გუშინ.


ყოველ საღამოს...

26-07-2014, 23:40
ავტორი
66
0
ყოველ საღამოს, როცა მინდა დავწერო ლექსი, როცა ბავშვები ეზოს ნუშებს ეთხოვებიან, უცხო გოგონას აღებული აკორდი მესმის, დავდებ კალამს და დავმუნჯდები, ბეთჰოვენია... ის მოჰყავს ჩემთან უცნობ გოგოს უცხო ალერსით, მოჰყავს, რომ გული, ჩემი გული სადღაც წაიღოს


ცრემლების ნამია...

26-07-2014, 16:58
ავტორი
72
2
ფოთლების ჯაზია, მზის სხივი ანათებს, მიწაზე ნამია... ის მიდის, სადღაც შორს სიშორის ჟინი აქვს. ვისგან რას ელოდეს არ იცის ჯინიანს... მიდის და უყურებს ჰორიზონტს განიანს,


ღამევ, მაპატიე!

26-07-2014, 08:30
ავტორი
92
0
გაშავთეთრებული ფიქრებს ვემონები ისე მოიპარა ძუნწი განთიადი. ერთი უფერული ღამეც ენანება, ვეღარ გაიმეტა ჩემთვის ეს წყვდიადიც. უკვე უფერობა სულში შემომიჩნდა, ან რას მივაწერო? ან ვის დავაბრალო?


ამ ქუჩის ბოლოს...

25-07-2014, 22:40
ავტორი
82
0
ამ ქუჩის ბოლოს, ორი მოხუცი ცხოვრობს, აქედან ვხედავ და უკვე მიყვარს ბევრი ჩვენგანის ბოლო. მაგრამ ხანდახან შიში შემიპყრობს და იმ დღეებზე ვდარდობ, ამ ქუჩის ბოლოს ერთი მათგანი როცა დარჩება მარტო...


იოსებ გრიშაშვილი - რა კარგი ხარ, რა კარგი!

24-07-2014, 19:18
ავტორი
97
0
რა კარგი ხარ, რა კარგი! კოხტა ზღვისფერთვალება თმებზე ღამე გიცინის, პირზე - დღის ბრწყინვალება. რა კარგი ხარ, რა კარგი! შუშპარა და მჩქეფარე! როცა მოვკვდე, გენაცვალე, ძეგლად გადამეფარე.


ჩემი მე

23-07-2014, 10:44
ავტორი
113
0
ჩემი უგულო მე სხვანაირია, მასში გრძნობები, განცდები თვლემს. ჩემი უგრძნობი მე სხვანაირია, გასცემს ცოტას და მოითხოვს ბევრს. ჩემი უსულო მე სხვანაირია, სულ სხვას ამბობს და სულ სხვას სწერს. ჩემი მე ხშირად წყვდიადისფერია, არ უყვარს სითბო და გაურბის მზეს.