შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

დეტექტივობანა - (6)


7-07-2019, 22:36
ავტორი omexi
ნანახია 219

დეტექტივობანა - (6)

დღე მეექვსე
თათია ქალაქის ბოლოში მდებარე უბანში: - «ნიკეაზე» ცხოვრობდა, აუჩქარებლად მივდიოდით, ლაშა მანქანას ცენტრალურ ქუჩებს არიდებდა და ჩაბნელებული ჩიხებით მიძვრებოდა, ამიტომ როცა დანიშნულების ადგილზე მივედით შუაღამე უკვე კარგა ხნის გადასული იყო.
«ნიკეა» ქალაქის ყველაზე მჭიდროდ დასახლებული უბანი გახლდათ, გვერდი-გვერდ ჩამწკრივებულ ცხრა სართულიან კორპუსებს ბოლო არ უჩანდა.
კორპუსი, რომელშიც თათია ცხოვრობდა, ერთი შეხედვით მიტოვებულს წააგავდა, ჩაბნელებული ფანჯრები სიცოცხლის ნიშან-წყალს არ ამჟღავნებდა, რადგან მოსახლეობის უმეტესობას უკვე ეძინა.
მანქანა ბნელ სადარბაზოსთან შევაჩერეთ, კაბინიდან გადმოვედი და ცარიელი ეზო მოვათვალიერე, ირგვლივ სულიერის ნასახი არ ჩანდა.
არაფერი გამკვირვებია, ჩაბნელებულ ქალაქს მიჩვეული ვიყავი, ვიცოდი ასეთ დროს ქალაქში ცხოვრება კვდებოდა, უშუქობა, მომატებული კრიმინალი და მოუწესრიგებელი ინფრასტრუქტურა, ქუთაისს ღამის ცხოვრების საშუალებას არ აძლევდა.
- თათია რომელ სართულზე ცხოვრობ? - ვკითხე ქალს.
- მეექვსეზე, - დამნაშავის ტონით წარმოსთქვა ქალმა, ჩაბნელებულ კორპუსს ახედა და სინანულით დაუმატა, - როგორც ყოველთვის ელექტროენერგია არ არი, ფეხით მოგვიწევს ასვლა.
ნელა შევუყევით უკაცურ სადარბაზოს, ლაპარაკ-ლაპარაკით მივდიოდით და ათ წუთში უკვე ბინაში ვიყავით.
როგორც კი მასიური რკინის კარის ზღურბლს გადავაბიჯეთ, თათია აივანზე გავიდა, ცოტა ხანში გარედან ბენზინის გენერატორის ხმადაბალი თუხ-თუხი გაისმა და ოთახში შუქი აინთო.
- დაე იქმნას ნათელი, - ღიმილით წარმოსთქვა ლაშამ და უშველებელ, ფუმფულა სავარძელში ჩაეშვა.
სახლი მოვათვალიერე, თათიას შესანიშნავად მოეწყო მისი სამ ოთახიანი ბინა, მე თუ მკითხავთ 90-იანი წლებისთვის მდიდრულადაც კი ცხოვრობდა.
ახალთ-ახალი რემონტი რამდენიმე კვირის დასრულებული იქნებოდა, პარკეტი ლაპ-ლაპებდა და ბროლის ჭაღის შუქს უნაკლოდ ირეკლავდა, ძვირადღირებული თანამედროვე ავეჯი შესანიშნავად ჯდებოდა ინტერიერში, რომელსაც უშველებელი მოჩუქურთმებული ბუხარი არქაულ იერს აძლევდა, ერთი შეხედვით თათიას სახლი სიძველისა და თანამედროვეობის სინთეზის ილუზიას ტოვებდა, ალუმინის ფანჯრებზე, რომელიც მაშინ დიდი იშვიათობა იყო, ხავერდის ფარდები ეკიდა და ბარხატივით სქელ შპალერს ეხამებოდა, მაგრამ მთავარი Pleyel-ის ფირმის თეთრი ფორტეპიანო გახლდათ, რომელიც ამაყად იდგა მისაღებში.
- ბიჭებო თავი ისე იგრძენით, როგორც საკუთად სახლში, - გვითხრა თათიამ, შემდეგ სავარძელში უდარდელად მჯდომ ლაშას გადახედა და ღიმილით დაუმატა, - ლაშას ეს არ ეხება, ვატყობ ისედაც შინაურად გრძნობს თავს.
- შენი მასპინძლობით ბოროტად ვსარგებლობ, - გაიღრიჭა ლაშა.
ქალს არაფერი უპასუხია, ჩემსკენ მოტრიალდა.
- გამომყევი ჭრილობას დაგიმუშავებ, - მითხრა და სამზარეულოში გავიდა.
სამზარეულო სუპერ თანამედროვედ მოეწყო, თეთრი და ვერცხლისფერი ფერები ერთმანეთს ავსებდა, გრანიტის დახლს ქვემოთ ჭურჭლისა და ტანსაცმლის სარეცხი მანქანები ჩაემონტაჟებინათ, განაპირას კი პაწაწინა მაგიდა იდგა, მაგიდასთან მოვკალათდი, თათიამ კარადიდან კომპაქტური სააფთიაქო ყუთი გამოიტანა და გვერდით მომიჯდა,
ფრთხილად გავიხადე გასისხლიანებული სვიტერი, ჭრილობა საკმაოდ ღრმა აღმოჩნდა, სახრის გასწვრივ გრძლად გასერილიყო, როგორც კი ჭრილობას მიკრული სვიტერი მოშორდა, სისხლმა თქრიალით იწყო დენა, ქალი რამდენიმე წამი ცხვირაბზუებით უმზერდა, შემდეგ შემომხედა თავიდან-ფეხებამდე ამათვალიერ-ჩამათვალიერა და სერიოზულად მითხრა.
- სჯობს შხაპი მიიღო, ჭრილობა ჩამოიბანო, მე კი ამასობაში სისხლიან სვიტერს გაგირეცხავ.
ცუდი იდეა არ იყო, თავის დაქნევით დავეთანხმე, თათიამ სააბაზანო მიმასწავლა და ჩემი სვიტერი სარეცს მანქანაში შეაგდო.
სამზარეულოდან გამოვედი, ლაშა და ლელა გვერდიგვერდ იჯდნენ, საუბრობდნენ, როცა გვერდი ჩავუარე, მეგობარმა სხარტად ამომხედა და მხიარულად მითხრა.
- «ზოგი ჭირი მარგებელიაო» ნათქვამია, თათიას ალკოჰოლური სასმელების საკმაოდ მდიდარი კოლექცია ჰქონია, - მან ხელით გვერდით კედელში ჩაშენებულ შემინულ ბარზე მიმანიშნა, - არ დავაჭაშნიკოთ?
- მალე მოვალ, - ვუთხარი და სააბაზანოში შევედი.
სააბაზანოც რომ მდიდრული იქნებოდა ამას ისედაც ვხვდებოდი, მაგრამ ნანახმა ყოველგვარ ზღვარს გადააჭარბა: - ულამაზესი ინტერიერი ოქროსფერი პლაჟის ილუზიას ტოვებდა, ჩეხური კაფელი მშვიდი ზღვის ფონზე აქოჩრილი პალმების კომპოზიციას ქმნიდა, იქვე ლომისთათებიანი უშველებელი აბაზანა იდგა და თითქოსდა მისი ფორმით ავსებდა შექმნილ სურათს.
აბაზანა თბილი წყლით ავავსე, ნეტარებით ჩავწექი და გასისხლიანებული ბეჭი ჩამოვიბანე, მართალი გითხრათ გამიტკბა თბილ აბაზანაში ნებივრობა, ნახევ საათზე მეტი ჰიპოპოტამივით ვყურყუმელაობდი შიგ, შემდეგ სააბაზანოში თათიამ შემოიხედა.
- მეგონა დაიხრჩე, - ღიმილით მითხრა, - სააბაზანო ხალათი მოგიტანე.
წამით ოთახში შემოვიდა ხალათი საკიდზე დაკიდა, აბაზანაში მწოლიარეს თვალი ქურდულად შემავლო და კარში გავიდა.
- მადლობა, - მივაძახე და აბაზანიდან წამოვდექი.
თბილმა წყალმა სისხლდენა შემიჩერა, თუმცა ჭრილობა ძველებურად მტკიოდა, ცოტა ხანი შევიცადე, დაორთქლილ სარკეში, სველი თმა შევისწორე, ტანზე ხალათი მოვიცვი და სააბაზანოდან გამოვედი.
ოთახში საკმაოდ თბილოდა, ბუხარი დაენთოთ, ცეცხლი მხიარულად გიზგიზებდა და სითბოსთან ერთად სასიამოვნო ატმოსფეროსაც ქმნიდა.
გოგონებს მდივანთან მდგარ ჟურნალის მაგიდაზე ტკბილეული და კონიაკი დაელაგებინათ, მაგიდას ლაშა მისჯდომოდა და კონიაკს პატარა ჭიქებში ასხამდა.
როგორც კი ოთახში შესულს თვალი მომკრა ღიმილით სუფრაზე მანიშნა, თუმცა სანამ მივუჯდებოდი, თათიამ ჭრილიბა ანტისეპტიკური ხსნარით დამიმუშავა და სამედიცინო ბინტით ისე ოსტატურად შემიხვია, რომ აღფრთოვანებული დავრჩი.
- როგორც ვხედავ პრივილეგიით სარგებლობ, - მოჩვენებითი სიბრაზით მითხრა ლაშამ, - დაგბანეს, ჭრილობა შეგიხვიეს, თბილი ხალათით შეგმოსეს, რით დაიმსახურე?
- გესწავლა ჩემსავით.
მიუხედავად იმისა, რომ რამდენიმე საათის წინ არასასიამოვნო ისტორია გადაგვხდა თავს, რომელსაც კაცმა არ იცის რა შედეგები მოჰყვებოდა, მაინც მხნედ და მხიარულად ვგრძნობდით თავს, გოგონებმა ჩვენს ხუმრობებზე კარგად იხალისეს, შემდეგ ყავა მოადუღეს და მაგიდასთან მოკალათდნენ, თათია ჩემს გვერდით დაჯდა, ლელა კი ლაშასთან.
- დალევთ? - იკითხა ლაშამ.
- დღეს თავს ისეთი რამ გადაგვხდა, აუცილებლად დავლევთ, - თქვა თათიამ და კონიაკით სავსე ბოთლს ხელი დაავლო, ეტიკეტს დააკვირდა, - სხვათა შორის ეს კონიაკი სუფთა ფრანგული «ნაპოლეონია» «Extra Old» დაძველებით.
ლაშამ სასმელს ბროლის ჭაღის შუქზე გახედა, ქარვისფერ სითხეს კმაყოფილი მზერა მიაპყრო და სადღეგრძელო წარმოსთქვა.
- ჩვენს გადარჩენას გაუმარჯოს.
«Extra Old» დაძველების კონიაკი ძლიერი გამოდგა, მართალია შოკოლადის არომატული გემო დაჰკრავდა, მაგრამ სამაგიეროდ მათრობელა იყო, ორი ჭიქის შემდეგ გოგონები საგრძნობლად დათვრნენ, ლელას ისევ ჩხუბი გაახსენდა, აცრემლებული ლანძღავდა მის ყოფილ სექსუალურ პარტნიორს, თათია კი ამაოდ ცდილობდა მის დამშვიდებას.
- უმიზეზოდ რატომ ტირი? - ამჯერად ლაშა შეეცადა ლელას დამშვიდებას, - ხომ ხედავ ყველაფერი უკანაა, ნიკამაც მისაღები მიიღო.
- შენ არ იცი როგორი გულღრძო ადამიანია, - ქვითინით ამბობდა ლელა, - შურს იძიებს, გამოკეთდება და ყველაზე შურს იძიებს.
- ნუ გეშინია, - ალკოჰოლიდან წათამამებულმა ლაშამ ხელი აიქნია, - რომელი დონ კორლეონე ეგ მყავს, ვენდეტა რომ მოგვიწყოს?
- მართლა ცუდი პიროვნებაა, - მეგობარს დაეთანხმა თათია, - მე კარგად არ ვიცნობ, მაგრამ ლელადან ვიცი, რომ აუტანელი ტიპია, ავარდნილი, უზრდელი, გათამამებული.
ლელას კვლავ წასკდა ცრემლები.
- მხოლოდ ერთხელ მქონდა მასთან ინტიმური ურთიერთობა, - სლუკუნით წარმოსთქვა, - და მას შემდეგ უკურნებელი სენივით ამეკიდა, ჩემი ბრალია, რომ დაახლოების უფლება მივეცი, - ქალმა ჩამობუწული ქერა თმა შეისწორა, - თავს არ მანებებს, ყველას ცემს ვისაც ჩემს გვერდით გავლილს დაინახავს.
- ჩვენ ვერ გვცემს, - თავდაჯერებით წარმოსთქვა ლაშამ, სასმისები შეავსო და სადღეგრძელო წარმოსთქვა, - ჩვენ გაგვიმარჯოს.
კონიაკი შევსვით, შოკოლადი მივატანეთ, ლელამ სასმელით სავსე ჭიქა ხელში შეათამაშა, შემდეგ ისევ მაგიდაზე დადო და დაღვრემილმა წარმოსთქვა.
- მეტს ვერ დავლევ, - ფეხზე წამოდგა, საძინებელში შევიდა, რამდენიმე წუთში კი იქედან მისი ხმადაბალი ქვითინი მოისმა.
ლაშამ ხმამაღლა ამოიოხრა.
- ოხ ეს ქალები, - თავისთვი ჩაიბუტბუტა და დაღვრემილი ტონით მოგვმართა, - წავალ დავაწყნარებ.
რამდენიმე წუთი ჩუმათ ვიჯექით, ყურს ვუგდებდით, როგორ ეჩურჩულებოდა ლაშა აქვითინებულ ქალს, ბოლოს ქვითინის ხმა მიწყდა და საძინებლიდან ჯერ საწოლის სუსტი ჭრიალი, შემდეგ კი ლელას ვნებიანი კვნესა მოგვესმა.
უხერხულობისგან ჩავახველე, თათიას დამნაშავედ გადავხედე, ქალმა ჩემსკენ ქურდულად გამოაპარა მზერა, ჩუმად გამიღიმა და ხუმრობით მომმართა.
- როგორც ვატყობ შენს მეგობარს დამშვიდება კარგად გამოსდის.
რამდენიმე წამი უტყვად ვუმზერდით ერთმანეთს, შემდეგ სიცილი აგვიტყდა, როცა მხიარუოლობით გული ვიჯერეთ, თათიას სადღეგრძელო შევსვი, იქვე მდგომ ფორტეპიანოს კლავიშებზე თითები მსუბუქად გადავატარე და ქალს ვკითხე.
- უკრავ?
- საშუალოდ, - თათიამ მხრები აიჩეჩა.
- მაგარი პიანინო გაქვს, - ინსტრუმენტისკენ დავიხარე, ოქროსფერ ასოებს დავაცქერდი, - Pleyel-ი - დასახელება ხმამაღლა წავიკითხე.
- ხო 1900 წელს დამზადებულია საფრანგეთში, მამაჩემმა ორი წლის წინ პარიზის ერთ-ერთ ანტიკვარულ მაღაზიაში იყიდა.
პირდაღებული მივაჩერდი თათიას, უამრავი შეკითხვა მიტრიალებდა გონებაში: - რატომ ცხოვრობდა მარტო, შეყვარებული ჰყავდა თუ არა, როდის მოვახერხებდით საძინებელში განმარტოებას, მაგრამ რატომღაც სულ სხვა რაღაც ვკითხე.
- რას აკეთებს მამაშენი?
- საფრანგეთში საქართველოს ელჩია, - მიპასუხა ქალმა, - დედაჩემიც საფრანგეთის საკონსულოში მუშაობს დილომატად, ორთავე პარიზში ცხოვრობს.
- პარიზში? - გაოცებულმა ვიკითხე, - აბა შენ საიდან აღმოჩნდი, ჩაბნელებულ და უპატრონოდ მიგდებულ ქუთაისში?
- ჩემი ინიციატივა იყო აქ დარჩენა, - თათია დივანზე ჩამოჯდა, - როგორც კი უნივერსიტეტს დავამთავრებ მერე ალბათ მეც წავალ საქართველოდან, მანამ კი აქაურობა მაბარია, - ოთახს თვალი მოავლო და სასმისი კონიაკით შემივსო.
- ჩვენს გეგმებს გაუმარჯოს, - სადღეგრძელო წარმოვსთქვი და სასმისი გამოვცალე.
თათიამაც დალია, რამდენიმე წამი კვლავ უხერხული სიჩუმე ჩამოწვა, არ ვიცოდი რა თემაზე წამომეწყო საუბარი, თან გვერდით ოთახიდან გამომავალი ხმა უხერხულბას მიათკეცებდა, ერთი სადღეგრძელო კიდევ დავლიე და ალკოჰოლიდან წათამამებულმა ქალს ვუთხარი.
- იცი კარგად ცეკვავ.
- მართლა? - თათიამ გაოცებულმა შემომხედა, შემდეგ ფეხზე წამოდგა, - გინდა მუსიკას ჩავრთავ.
- ჩართე.
გვერდით სავარძლიდან პატარა პულტი აიღო, ღილაკს თითი დააჭირა, მხოლოდ ახლა შევამჩნიე Pანასონიც-ის ფირმის უშველებელი მუსიკალური ცენტრი, რომელიც სარკეებით გაწყობილი სასმელების ბარს ქვემოთ ისე ოსტატურად იყო კედელში ჩაშენებული, რომ ერთი შეხედვით ვერც დაინახავდით.
ნელი, სასიამოვნო მელოდია გაისმა, თათიამ საცეკვაოდ გამიხმო, ხელი ჩამკიდა და ოთახის ცენტრში გამიყვანა.
- დღევანდელი სტრესული საღამოს შემდეგ, აუცილებლად უნდა განვიტვირთოთ, - მითხრა, სხეულზე მომეკრო და რიტმული მოძრაობით აჰყვა მუსიკას.
კვლავ თავ-ბრუ დამახვია მისი სხეულის სითბომ, სასიამოვნო სურნელმა, ხელი წელზე შემოვხვიე და მკერდზე მივიხუტე.
შემდეგ ყველაფერი ავტომატურად მოხდა, თითქოსდა თავად განგება მეხმარებოდა თათიას გულის მონადირებაში, როცა მის ბულულა თმას ხელით შევეხე და დიდრონ თვალებში ჩავხედე, აივანზე მოთუხთუხე ბენზინის გენერატორი, ხმამაღალი რიხინით დადუმდა, ოთახში შუქი ჩაქრა, მელოდიაც შეწყდა.
რამდენიმე წამი დაბნეულები უმოძრაოდ ვიდექით სიბნელეში, შემდეგ ვიგრძენი ჩვენი ტუჩები როგორ შეეხო ერთმანეთს, ქალს წინააღმდეგობა არ გაუწევია, პირიქით ხელები ყელზე შემომხვია და ვნებიანად მაკოცა.
ასე ჩახუტებულებმა გადავინაცვლეთ საძინებელში, ხელის ფათურით ძლივს მივაგენი კარს, გავაღე და აღზნებული ქალი ფუმფულა ლოგინზე წამოვაგორე.
საღამო ისეთი გამოვიდა როგორსაც ვგევმავდი, მართალია ჯაბასთან და ნიკასთან კონფლტმა ახალი თავსატეხი გამიჩინა, მაგრამ სწორედ მათი დამსახურება იყო, რომ ახლა მდიდრულ საძინებელში თათიასთან ერთად ვნებივრობდი.

**********скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent