შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

სულის ტკივილი


11-05-2019, 23:55
ავტორი elene2619
ნანახია 192

სულის ტკივილი

ორჯერ დავკარგე ნაყოფი.
პირველად გაჩნდა ჩემს სხეულზე ხილული თუ უხილავი ჭრილობები. ისეთი წლები, რომ ვერ მოაშუშებს , ყოველთვის შემახსენებს თავს და მრავალ მტკივნეულ შეგრძნებას გამოიწვევს ჩემში.
არადა თითქოს ყველაფერი მაქვს იმისთვის ბედნიერი რომ ვიყო, მყავს ქმარი ჩემი მზე ბიჭი, ოჯახისწევრები, მეგობრები, მაგრამ თითქოს ჩემს სულში შავი წერტილები გაჩნდა, ორი დიდი შავი ხვრელი ჩემი სიყვარულის ნაყოფები რომელიც ბნელმა შთანთქა. თითქოს პატარა ხვრელები კი ისეთი სიცარიელეა სულში მუდამ რომდაუდვია ბინა, სულ-არეული ვარ, მიწასთან გთელილი ნაწილებად დაშლილი სხეული.
თითქოს სივრცეში დაკარგული გავხდი, მე ერთი ჩვეულებრივი მხიარული გოგო, პოზიტივის მატარებელი , კონტაქტური და მარად მომღიმარი, თითქოს სხვა პლანეტაზე გავედი. ყველა ტკივილმა ერთად იფეთქა და მშთანთქა. მომერია! დამაჩოქა და ვაი რომ წამოდგომაც კი აღარ შემიძლია.
როცა მარტო ვარ ყველაზე მეტად მიჭირს. მიჭირს იმის დაჯერება, რომ ხელში ვერ დავიჭირე ჩემი შვილები, ვერ შევიგრძენი მათი სუნი და ვერ მოვუსმინე მათ გულის ცემას.
წელიწადსზე მეტი გავიდა პირველი მუცლის მოშლიდან, წელიწადზე მეტია რაც ჩამესმის ხმა, რომ ნაყოფი არარის სრულფასოვანი და აბორტი უნდა გავიკეთო, მე კი ისევ სულ-არეული ვარ. ვფიქრობდი ხოლმე იქნებ შემეძლო რამე, იქნებ მეშველა მათთვის? მაგრამ ახლა ვხვდები ერთი პროცენტიც , რომ ყოფილიყო შანსი მთებს გადავდავდი, ზღვებს გადავცურავდი და მაინც ვუშველიდი ჩემს შვილებს.
ერთადერთი ვინც ჩემ ტკივილს ხედავს ჩემი ქმარია. მუდამ რომ ბედნიერებით მავსებს და ჩემი იმედია ხვალინდელი დღისა. მეორეწელია ჩემი ტკივილიანი თვალები მისჩერებია, ჩემი თაფლისფერიც თითქოს ისე აღარ უცინის, მაგრამ მაინც არ შეიცვალა. მისთვის მე ისევ მისი პატარა გოგო ვარ 17 წლის რომ მიმიყვანა საკურთხეველთან დამისაკუთრა და სიყვარული მასწავლა. ის კი ისევისეთია მისი ჭაობისფერი თვალები ისევ უზომო და უანგარო სიყვარულს რომ მჩუქნიან ყოველ დღე.
იცით მე შვილმკვდარი დედა ვარ. მერე რა რომ ხელში ვერ დავიჭირე , მერე რა რომ მათი სურნელი ვერ შევიგრძენი, მე ორი პატარა სიცოცხლე დავკარგე და დიახ მე შვილმკვდარი დედა ვარ! სულში დიდი ორი ხვრელით და ჩამქრალი თვალებით!
მე სულ-არეული პატარა გოგო ვარ მომავლის იმედით, რომ ისევ ამიციმციმდება თვალებით, გავხდები დედა და მეყოლება ბვერი შვილი.



ეს ჩემი დებიუტია. არასდროს არაფერი დამიწერია და ეს ჩანახატი პირადად ჩემი ტრაგედიაა. ამ ჩანახატის დაწერა someone crazy girl- ის ისტორიამ “ გზის დასასრულს“ მომანდომა. მე არ ვარ მწერალი მე სულ-არეული პატარა გოგო ვარ, ჩემი ემოციებით რომელიც თქვენ გაგიზიარეთ. და მარიამს დიდი მადლობა, რომ მიბიძგა გამეზიარებინა თქვენთვის ჩემი ტკივილი.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი Timi.TR

❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

 


გული მომიკვდა...მაგრამ გადაიტან დაიჯერე რომ შენს ცხოვრებაშიც მოვა გაზაფხული..მოვა და აგიყვავილებს იასამნებს მაგ თაფლისფერებში..დაიჯერე..წარმატებები და გისურვებ ძლიერი იყო..

 


ინფორმაცია
ჯგუფ სტუმარი-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.