შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

"აიღეთ ერთი ცალი ჩუპა-ჩუპსი" (სრულად)


7-11-2015, 13:26
ავტორი Gossipy girl
ნანახია 10 994

დაშორდნენ?
რასქვია დაშორდნენ?
როგორ თუ დაშორდნენ?
ნეტავ ვისი ბრალი იყო?
ამასწინათ მაგათი სახლიდან იმ გოგოს ყვირილის ხმა გამოდიოდა!
რას ამბობდნენ?
გოგო უყვიროდა თავი გამანებეო მეტი არაფერი ვიცი.! განწირული ხმით ყვიროდა გეგონებოდათ სცემსო..
ვინ დუდუ? არ არსებობს!
გეუბნები ასე იყო..
დუდუს დედა სად არის?
უჰ!ის ქალი ამერიკაშია,მემგონი ახლა აპირებს ჩამოსვლას ხო ლილი ?
-ჰო ახლა ჩამოდის ალბათ გაიგო რეებიც ხდება.
-აჰ! შეხედე კიდევ ყვირიან.
სახლიდან გოგონას განწირული ხმა ისმოდა.
-დუდუ! შემეშვი!
-ელენე მაჩვენე ტელეფონი!
-აიიი შენი ტელეფონი!-გოგონამ ოთახის ბოლოდან ტელეფონი ისროლა,აპარატი კედელს შეალეწა და იატაკზე ნაწილებად იქცა.
-რატო აკეთებ მასეთებს!რატო გინდა რომ გადამიყვანო ჭკუიდან!
-პარანოიკი ხარ!შენ თავს ვერ აკონრტოლებ!გგონია რომ გღალატობ!დავიღალე გამიშვი მაშინ!
-აი მაგ დედა.... აზრი თავიდან ამოიგდე!გაიგეეე!-ბოლო ხმაზე იღრიალა ბიჭმა.
-არ ხარ დუდუ შენ ოჯახისთვის მზად,შენ გგონია როგორც ადრე იყო ისე იქნება ახლაც..
-გიგის წერდი...ხო ასეა?
-დავიღალეე! დამღალეე! წადი რა! წადიი! -ცრემლებით აევსო გოგონას თვალები.
-ელენე დამშვდდი და პასუხი გამეცი, თუ მართლა ეგრეა არ გიყვირებ უბრალოდ უნდა ვიცოდე..
-ბიჭო შენ სულ გააფრინე ხო?რა გიგის ვწერდი! შეიგნეე შეუშვი მაგ იდიოტ თავში რომ გიგის ცოლი ყავს! გიგის შვილი ჰყავს! ნუუ ედრები ყიფიანს ნუ!
-რატო ვითომ? ყიფიანის დონეს ვერ ვქაჩავ?-სახე აეჭრა ბიჭს.
-არა დუდუ შენ შენ ხარ გიგი გიგია შეეშვი წარსულს დუდუ გთხოვ...-ვედრება აღმოხდა გოგონას,იქვე კედელთან ჩაიკეცა თავი მუხლებში ჩარგო და ცხელი სითხე გადმოუშვა ლურჯი თვალებიდან.
-ნუ ტირი...
-ისე ამბობ ვითომ გაჯავრებდეს...
-ელენე ნუ მჭრი ჭკუიდან თორე მერე ნუ გიკვირს რომ ვეჭვიანობ.!
-შენ დაბადებიდან ყველაზე ეჭვიანობ და აი აქ ხარ შენი ეჭვიანობით!“ და ყელსაც გასცდი ვაფშე დაფრინავ!-ელენე ფეხზე წამოდგა და ოთახისკენ გაემართა,კარი მძიმედ მოიჯახუნა,უკან მიჰყვა დუდუც.
-ელენე ბოდიში..
-არ მჭირდება შენი ბოდიში მივდივარ!
-არ წახვიდე ელე კაი დაჯექი მომისმინე... უაზროდ რომ მიყვარხარ მაგის ბრალია ყველაფერი,ჩემს გვერდით გძინავს და მაინც არ მყოფნი,გონებაში რაიმე აზრმაც კი რომ გამირბინოს შენზე და გიგიზე შეიძლება ყიფიანი შევიწირო..
-გიჟი ხარ დუდუ!
-ვიცი პატარავ ვიცი...მაგრამ უშენოდ მთლად გავგიჟდები...
-არ მანაღვლებს..
-აღარ გიყვარვარ?
-იცი დამღალე დუდუ..
-ელენე შემომხედე და მითხარი რომ აღარ გიყვარვარ..
-წასვლა მინდა დუდუ... -ცრემლიანი თვალებით შეხედა ბიჭს...
-მაშინ წადი... როგორც გინდა.. არ მინდა რომ დაგაძალო.. თუ არ გინდა ჩემთან ყოფნა მიდი ..ხელი გაუშალა დუდუმ და კარებისკენ წავიდა....
ელენემ გაოცებული თვალები მიაპყრო .
-მიშვებ?
-არ გინდა?
-მინდა..
-მაშინ წადი..
-არ დამაკავებ..?
-მომბეზრდა..
-თურმე შენც დაღლილხარ..
-მე შენი დაკავება მომბეზრდა,როდემდე შეგაკავებ?როდემდე დაგაწვენ ძალით ჩემთან?მე შენ მიყვარხარ! მონათ კიარ მომიყვანიხარ!ეჭვიანი ვარ!ჰოდა ვიყო! ჩემთვის ვიეჭვიანებ გულში!ჩუმად ისე რომ ვერ გაიგებ! ისე რომ არ შეწუხდები! ახლა წადი! წასლვა გინდოდა,ამას ცრემლიანი თვალებით მთხოვდი ორი წამის წინ მეც გიჯერებ,მიდი ელენე ჩემთვის მთავარია იყო ბედნიერი..
გოგონამ ჩანთა ხელიდან გააგდო და მთელი ძალით ჩაეხუტა დუდუს.
-არ გამიშვა რა დუდუ..
-მე რომ ყელს ზემოთ დავფრინავ?
-აგიტან!
-რომ ვერ ამიტანო ისევ რომ იტირო?
-არ ამატირო..
-რომ აგატირო ისევ ამიტან?
-აგიტან!
-ისევ ისე გიყვარვარ როგორც მაშინ?
-დუდუ არ გამიშვა..
-კითხვა..პასუხი?
-გაშვება გინდა?
-პირველი კითხვა მე დავსვი!
-ისევ ისე...
-წადი..
გოგონამ ხელები უღონოდ დაუშვა,ცრემლები მოიწმინდა დიდი გორგლისხელა ცრემლები მოიწმინდა იმედგაცრუებული მზერა მიაპრყო დუდუს.
-შენ დანებდი.!
-შენ ისევ ისე გიყვარვარ როგორც მაშინ! იცი რა განსხვავებაა ჩვენს შორის?
-მაინც რა?
-მე იმაზე მილიონჯერ მეტან მიყვარხარ ვიდრე სამი წლის წინ მიყვარდი შენ კიდევ ის ძველი სიყვარული არ გაგიახლებია და განელებული გაქვს! მე იმდენად მიყვარხარ უკვე ჩემ თავზეც კი ვეჭვიანობ!
-სიყვარული ეჭვიანობაში არ მდგომარეობს სიყვარული ნდობის გარეშე არაფერია აი რატომ განელდა ყველაფერი..
-მაშინ რატომ გინდა დარჩენა?პარანოიკ ქმართან?
-მინდა მივცე უფლება თავიდან დავიწყოთ..
-წარსულს ხაზს უსვამ?
-სხვა გზა არ მქონდა..
-პატივი ეცი ელენე ჩვენს წარსულ! ჩევნს წარსულზე ერთ დროს მთელი თბილისი ლაპარაკობდა..
-დაშორება უარეს გამოიწვევს.!
-შენი სურვილი იყო ელენე..
-ჩემი სურვილი დარჩენაც იყო..
-წელავ..!
-გინდოდა რომ წავსულიყავი!
-მინდა! ცოდო ხარ ელენე ჩემს ხელში,ჩემი სიყვარული ან ერთს შეგვიწირავს ან მეორეს..
_ჩათვალე მე შემიწირა!-სახლის კარი გაიხურა და კიბეზე ჩაირბინა.
ბინასთან ნიკუშამ მოაკითხა მისმა დეიდაშვილმა.
მანქანის კარი გამოაღო,სანამდის ჩაჯდებოდა მისი ოთახის ფანჯარას ახედა.. გაახსენდა..

****
-აი იქ მინდა.. ნახე რა ბიჭები სხედან..
-აი მეორეს ხედავ?-ანამ ელენეს ბიჭზე მიანიშნა რომელიც ძარღვების დაჭიმვამდე ეჩხუბებოდა მის გვერდით მჯდომ გოგონას.
-მერე?
-აი ეგ არი ის დადიანი რა..
-ესეიგი დადიანი.. -ელენემ კმაყოფილების პიკს მიაღწია,ჩანთიდან „ჩუპა-ჩუპსი“ ამოიღო და მოწონების ობიექტისკენ დაიძრა.
-მომეცი ერთი ღერი სიგარეტი და მე მოგცემ ერთ ცალ „ჩუპა-ჩუპს“ ...-ამაყი გამომეტყველება ჰქონდა ელენეს,თუმცა ამ სიამაყემ ყველაზე მეტად დაძირა.. დადიანს მისკენ არც გაუხედავს..სამაგიეროდ მისი გვერდით მჯდომი დაინტერესდა „აქციით“ ან უფრო გოგოთი.
-მოდი მოდი მე მოგცემ სიგარეტის კოლოფს და შენ „ჩუპა-ჩუპს“ შენს ნომერსაც მოაყოლებ... -თვალი ჩაუკრა ყიფიანმა მის წინ მდგარ სირცხვილისგან აწითლებულ გოგონას.
-აქცია მხოლოდ იმაზე თანხმდება რომ..
-მე აქცია კიარა ნომერი გკითხე პატარავ.. -თვალი ჩაუკრა გიგიმ.
-მე .. მე.. -დაიბნა როცა დადიანმა „დავიდოვის“ კოლოფი ამოაძვრინა და სიგარეტი გააბოლა,მის გვერდით მჯდომი გოგონა კი ლამის და იმას ნატრობდა მიწა გასკდომოდა..
-შენთავსგეფიცები იცი როგორც მიყვარდი მაგრამ დაახვიე ჩემი ცხოვრებიდან! -გამოკვეთილად უთხრა ბიჭმა,ამაზე ცრემლები გადმოყარა ამ სიტყვების მიმღებმა.ამასობაში ელენემ გიგის თავიდან მოშორება სცადა,უკან გაბრუნებულს ისევ გიგიმ დაუძახა.
-კარგი რა ნომერია მეტი ხომ არაფერი..-უღიმოდა გიგი.დაასრულა თუ არა წინადადება თეკლამ რომელიც დუდუს გვერდით იჯდა ფეხი დაუდო,ელენემ თავი ვერ შეიკავა და პირდაპირ დუდუს კალთაში „ჩაუხტა“...
-ეეი... -დაიბნა დუდუ,ვერ მიხვდა რა მოხდა.ელენე შეშინებული დუდუს კალთიდან წამოდგა და კაბის გასწორება დაიწყო.
-რასაკეთებ?ვერ იყურები?-ელენემ მოისმინა თუ არა დუდუს დამცინავი სიტყვები თვალები..ცისფერი თვალები ცრემლებით აევსო.
-დუდუ პრობლემაა?-ნიკუშა გამოვიდა მაღრაძე.
-რაზე?
-ჩემი დეიდაშვილია და რამე პრობლემა გაქვსთქო?და აქ ზოგიერთებს ბოღმისგან რომ გასიებულხართ დიეტა ვერ გიშველით! ფეხების ზრდამ მისი გადაწევაც იცის.. -თეკლას მწარე გამომეტყველება ესროლა ნიკუშამ,ელენეს ხელი გადახვია წინ წავიდა.ელენემ ვერ მოითმინა და უკან გამოიხედა,დუდუს გაოცებულ სახეს გადააწყდა,შეეშინდა და ნიკუშას მხარზე თავი დაადო.
***
-ვინ არის სწრაფად მითხარი ან მიეცი ტელეფონი ან მაგის ნომერი მომეცი მიდი .გამწარებისგან სახე აწითლოდა ნიკუშას.
-ზურა დევდარიანი ნიკუშა... არ ვიცი ნომერი...-ტირილნარევი ელენეს ხმა ისმოდა ტელეფონიდან.
-კაი ახლოს არი მანდ?
-კი.. ნიკუშა ვერ მივალ არ შემიძლია..
-იმ ანას უთხარი მივიდეს და უთხრას მაღრაძე დადიანი და ყიფიანი გიცდის 13 სკოლის უკანთქო... მივიდეს...!
-ვიინ? ყიფიანს და დადიანს მანდ რა უნდა?
-არაა ახსნის დრო მიდი ეხა..!
ნახევარ საათში მე-13 სკოლის ეზოში ნიკუშა დუდუ და გიგი ზურა დევდარიანს და გიორგი ამბროლაძეს შეხვდნენ..
შეხვედრამ მწარედ ჩაიარა...
ამბროლაძეს დანა ჰქონია წამოღებული..
დადიანისთვის ხელები გაუჭრია...
სავადმყოფოში არიანო რომ გაიგო ელენემ მესამე გაკვეთილიდან გამოიქცა ანასთან ერთად და ღუდუშაურში მივიდა.
-ნიკუშა როგორ ხარ?-სახეზე გაფითრებული იყო გოგონა.
-ნუ გეშინია ისე ვცემეთ პროსტა მაგან რომ დაგირეკოს კიდე იცის მისი სასაფლაოს ადგილი განათხრელი რომ აქვს უკვე რა.. ნუ გეშინია მოდი!-ნიკუშამ გულში ჩაიკრა ელენე.
-აბა პატარა ქალბატონო! კიდევ ვინმე ხომა რ გაწუხებს?-გიგიმ ელენეს ცხვირზე დაჰკრა ხელი.
-არა არავინ... და მადლობა რომ..
-მადლობა საჭირო არ არის,მეორედ თუ კიდევ ვინმე შეგაწუხებს ჩათვალე რომ ტრუპია ის საცოდავი რა!-თვალი ჩაუკრა გიგიმ.
-წავედით?-დუდუ შემოუერთდა სამეულს,ხელებზე საფენები ჰქონდა დაკრული და ბინტით ჰქონდა გადახვეული.ელენემ დაინახა თუ არა გული ლამის გაუსკდა.
-წავედით..-ნიკუშამ ხელი გადახვია ელენეს და დუდუს და საავადმყოფოდან გავიდნენ.
-ელენიკო როგორ ხარ?-დუდუმ გახედა ელენეს.
-არამიშავს.! ნიკუშა მე და ანა სახლში წავალთ კაი?
-კაი მიდი .. მოიცა აჰა ფული და ტაქსით წადით და მეც მოვალ კაი?
-კაი..
***
-გოგო მოდი ფეხით წავიდეთ რაა...-სიტყვები გაწელა ანამ.ელენემაც ხათრი ვერ გაუტეხა და ფეხით დაუყვნენ სახლისკენ მიმავალ გზას.
მეცამეტე სკოლას ჩაუარეს და ჩიხს ჯერაც არ გამცდარიყვნენ შავმა „ბეემვეს“ ფირმის ავტომობილმა რომ გააჩერა...
სამი ბიჭი გადმოვიდა ორი მანქანაში ისხდა.
ანა შეშინდა და ცოტა წინ წავიდა,ელენეც მას მიჰყვა.
სამმა ახმახმა ელენეს გვერდებში სტაცეს ხელი და მანქანაში „ჩატენეს“...
ანამ კივილის დაწყება სცადა მაგრამ ერთ-ერთი მათგანი დაემუქრა რომ ისიც ელენეს ბედს გაიზიარებდა თუ არ გაჩუმდებოდა,გოგონა ძალიან შეშინდა კუთხეში მიიყუჟა და შორიდან ადევნებდა თვალს როგორ ტიროდა ელენე.
მოშორდა თუ არა მანქანა ჰორიზონტს ტელეფონი მოიმარჯვა და მის მეგობარს თიკოს დაურეკა რომელმაც დუდუს ნომერი მისცა.
-ალო..-ბოხი ხმა გაისმა ტელეფონში.
-დუდუ ხარ?
-კი თქვენ ვინ ხართ?
-ანა ვარ ელენეს მეგობარი დუდუ ელენე მოიტაცეს ნიკუშას ნომერი არ ვიცი გეხვეწები დაურეკე და უთხაარი შავი „ბეემვე“ იყო სერიის ნომრით ...
-კარგი ანა დამშვიდდი წუთნახევარში მანდ ვიქნებით და დაგველოდე.
ერთი წუთიც არ იყო გასული რომ თეთრი მერსედესი გაჩერდა ანას წინ.
გოგონა შეშინებული ჩაჯდა უკან და ტირილი დაიწყო.
გიგიმ მისი დამშვიდება სცადა.
-მომიყევი აანა დაწვრილებით მომიყევი როგორები იყვნენ თუ იცანი ვინმე..-კითხვები დააყარა ნიკამ.
-არა ვერავინ ვიცანი,სამი ბიჭი გადმოვიდა დაახლოებით 25-26 წლისები კიდევ ორი მანქანაში ისხდა,ელენე იქ ჩასვეს და დამემუქრნენ თუ ხმას ამოვიღებდი მეც ელენეს ბედს გავიზიარებდი ნიკუშა ვერ .. .. მე .. მე .. შემეშინდა .. ნიკუშა .. შემეშინდა.. მე .. მე .. -ისტერიული ტირილი აუვარდა გოგონას.
ნიკუშა უკან იჯდა მასთან ერთად ანა ასეთ მდგომარეობაში რომ ნახა დაუფიქრებლად მიიხუტა და მისი დამშვიდება სცადა.
მალევე იპოვეს შავი მანქანა ...
დუდუმ რაც შეეძლო გაზს ფეხი მიაჭირა და მანქანას მიუახლოვდა,უკანა ფანჯრიდან ყველაფერს ხედავდა რა ხდებოდა მანქანაში,ფაქტი იყო რომ მანქანაში მხოლოდ ორი ბიჭი იჯდა აქედან ერთი უკან იჯდა ელენესთან ერთად ხოლო მეორე საჭეს მართავდა,“ალბათ ის სამი სადმე დატოვა იმ ნაბი%ვარმა“ გაიფიქრა დუდუმ,ნათლად ხედავდა როგორ ცდილობდა ზურა ელენესთვის ტანსაცმლის გახდას,ელენე უძალიანდებოდა,ზურამ სილა გააწნა გოგონას ამაზე სულ შეიშალა დუდუ.“ ეს როგორ გააკეთა ორი საათის წინ გაიძახდა მიყვარსო ეს სიყვარულია?“ ფიქრობდა მისთვის დაბოღმილი მიაღმუილებდა მანქანას,გიგისაც ცივი ოფლი ასხამდა ვერ მიმხვდარიყო ზურას ამით რა სარგებელი უნდა ენახა ელენეს მისი ოჯახი ხომ არ დატოვებდა ზურასთან,ნიკუშა კიდე მოკლავდა მაგასაც და მის ძმასაც.
როგორც იქნა ზურამ მოახერხა და ელენეს ძალით მაისური გახადა,ნიკას ყვირილი პიკს აღწევდა..დუდუმ ვერ გაუძლო ელენეს ყვირილს რომელიც მიუხედავად სისწრაფისა მაინც ჩაესმოდა ყურებში,მანქანაში ავარიული ჩართო და მის წინ მყოფ ავტომობილს გადაუსწრო.მკვეთრად დაამუხრუჭა როგორც დუდუმ ისე „ბეემვის“ მძღოლმაც.
დუდუ გამწარებით გადმოვიდა მანქანიდან.გული შეეკუმშა ელენეს კივილი რომ გაიგონა.
ნიკუშა მანქანიდან გადმოიჭრა უკანა კარი გააღო და ზურა გადმოათრია..
გიგი მძოლს დაერია დუდუმ კი მანქანაში ელენე ნახა..
-ნუ გეშინია პატარავ აქ ვარ მოდი .. მოდი ..ნუ გრცხვენია ელე მოდი..-დუდუმ ელენე მისკენ მიიზიდა მისი ჟაკეტი გაიხადა და გოგონას ნახევრად შიშველ სხეულზე მოახურა.დაინახა რომ მუხლები დასისხლიანებული ჰქონდა და ბოღმა ერთიანად მოეწვა ყელში.
-გადმოსვლას შეძლებ?..-ელენემ უარის ნიშნად თავი გააქნია,დუდუმაც ნელა აიყვანა ელენე ხელში და მანქანიდან გადმოიყვანა,თავისაში ჩასვა უკან სავარძელზე და გვერდით მიუჯდა.
-ჰო იცი რომ შენი დეიდაშვილი იმ ახვრებს ცოცხალს არ დატოვებს?.. და რომ დატოვოს მე გამოვასალმებ ცხოვრებას,ეს როგორ გაგიკეთა..
-დედაჩემი..
-ნუ გეშინია ელენე დაველაპარაკე დედაშენს და იცის რომ მე და შენ სოფელში სამი დღით მივდივართ ნიკუშასთან ერთად...
-მომკლავს..
-ნუ გეშინია ამაზე ნუ ფიქრობ..
-ელენე რამის დაშავება ხომ ვერ მოასწრო?..-ძარღვები დაეჭიმა დუდუს.
-მადლობა..-ისევ ცრემლიანი ისევ სევდიანი თვალები მიაპყრო დადიანს.-შენ რომ არ ყოფილიყავი მთელი ჩემი ცხოვრება დაინგრეოდა..
-ჰაჰ,რასამბობ ელენე მოდი ჩემთან.. -გულწრფელი და თბილი იყო ეს ჩახუტება,ელენემ კისერში თავი ჩუადო დუდუს და აქვითიუნდა,ტიროდა იმ მწარე მომენტებს რომლებსაც დადიანმა გადაარჩინა.
ბიჭებმა საქმეს რომ მორჩნენ მანქანაში ჩასხდნენ და წამოვიდნენ.
ყველანი ნიკუშასთან იყვნენ.
-მუხლებზე რატომ გაქვს გოგო ესა?-ანიმ ელენეს მუხლებზე მიუთითა რომელზეც აშკარა იყო ან დაცემული იყო ან რაღაც მაგდაგვარი..
-გასაღების ანცმა დამარტყა...-გული შეეკუმშა დადიანს რომ მოისმინა ელენეს პასუხი.დუდუ კართან იდგა და გოგოების ლაპარაკს შემთხვევით მოჰკრა ყური.
-იიჰ! მაგ ავადმყოფი,ელენე რამე ხომ არ დაგიშავა?
-მეტი რა უნდა დაეშავებინა ანა?
-იცი რაზც გეკითხები..
-არა .. ვერ მოასწრო..
-დუდუ რომ არ ყოფილიყო..
-ნუ ამბობ ძალიან გთხოვ ისე მრცხვენია მისი რომ თვალებში რომ მიყურებს მინდა რომ მიწა გამისკდეს და ჩავვარდე.
-არადა იცი როგორ ნერვიულობდა? აი სასწაულად.. თან ტიპი არც მლავადა,ელენეს ხელი არ დააკაროს თორემ ცემაში მოვკლავო ესე იძახდა.
-„ჩერეზ“ ნიკუშას პონტში ალბათ..
-ჰო ეგ ნიკუშას პონტში იყო თუ იმენა შენ პონტში ეგ ცალკე დასადგენი თემაა რა.!
-აუ რადროს ეგაა ანი.. მიდი მიდი მეძინება,იქნებ დავისვენო..
-ელენე .. შეიძლება?-ვერ მოითმინა და შევიდა.
-ჰო დუდუ შემო..
-რაშვები? ხომ კარგად ხარ?
-კი .. მადლობა...-მორცხვად დახარა თავი.დუდუმ ანის ანიშნა და ანიც გარეთ გავიდა.
-მისმინე მე და ნიკუშამ ვილაპარაკეთ რა,არაა გამორიცხული რომ კიდევ მოგაკითხოს ზურამ ან ბოლოსდაბოლოს როდემდე უნდა იარო მაგ ავადმყოფის შიშით...
-რას მთავაზობ?
-დროებით ყველა მოატყუე რომ ჩემი შეყვარებული ხარ,არამგონია ზურმ ჩემთან დაპირისპირებაზეც დათანმხდეს და ომი გამომიცხადოს..
-რომ დათანხმდეს?
-დამიჯერე ზურა ის რაინდული სულისკვეთების არაა რომელიც სიყვარულის გამო თავს შეაკლავს,ერთი საკუთარ თავზე შეყვარებული მამიკოს ბიჭია რა..
-ანუ..?
-ანუ დღეიდან ყველგან სადაც კი მიგიწვდება როგორც შეგეძლება უნდა გაავრცელო რომ ერთად ვართ! დამიჯერე ასე აჯობებს!
-კარგი..
-დაიძინე ახლა..-საბანი გადაახურა დუდუმ და ოთახის კარისკენ დაიძრა.რომ,..
-დუდუ...
-ჰო..
-მადლობა..
-რისთვის..
-ნიკუშას რომ პატივს სცემ და მის დეიდაშვილს გვერდში უდგეხარ...
-არასწორი ხედვა აგქვს..-თვალი ჩაუკრა დუდუმ.
-რას გულისხმობ?..
-მე ამას არა მარტო ნიკუშას გამო არამედ შენს გამოც ვაკეთებ! არ მინდა ჩემი შეყვარებული ვინმემ შეაწუხოს..-ფრთხილად გაეღიმა ელენეს შუბლზე აკოცა და კარი გაიხურა..
აი ასეთი იყო დუდუ დადიანი!
რაღაც სხვა,ყველასთან მიახლოებული თუმცა არავის მსგავსი!
დუდუ, დუდუ იყო!
***
23 დეკემბერი იყო..
სკოლებში ჯერაც ტარდებოდა გაკვეთილები..
კლასის კარი ელენემ შეაღო.
-სად იყავი ამდენ ხანს ლატარია?
-აუჰ მას ბოდიში რა ტრანსპორტი..
-დედას რომ მოჰყავხარ ამას არ ვიმჩნევთ?გაეღიმა ლილი მასწავლებელს..
-აუჰ მას...
-შემოდი შემოდი....
დაჯდა თუ არა ანამ უამრავი კითხვა დააყარა.
-რაქენი?არ გეძინა?თვალები შეშუპებული გაქვს!
-მთელი ღამე დუდუს ველაპარაკებოდი..-უღონოდ ჩაილაპარაკა ელენემ და თავი მაგიდაზე დადო.
-რაო?-ინტერესის სურვილმა პიკს მიაღწია ანისთვის.
-ნერვებს მიშლის ..
-რატო რატო..?
-ტიპი მწერს..მწერს..მელაპარაკება.. დამყვება ყველგან.. მაკონტროლებს...მიცავს..მაგიჟებს..მასულელებს..მაჩერჩეტებს და ელენე მიყვარხარო არ მეუბნება...
-ეგაა თქვენს ურთიერთობაში ყველზე საინტერესო..!
-კარგი რა,ბოლოსდაბოლოს როდემდე..
-რა როდემდე გოგო!პირიქით!მთელმა ქალაქმა იცის რომ ერთად ხართ,ქუჩაში რომ გხედავენ ფოტოებს ჩუმათ იღებენ და ფეიჯებს აძლევენ ღადაობ ელე?
-შენ შოკში ხარ შვილო..
-აი გეფიცები პროსტა,დღეს რამდენიმე ფეიჯის ლინკს მოგცემ და აი ნახე რაა.!
-დუდუს არ აინტერესებს,არც მე..!
-კაი რაა ელენე ეგ არის ნამდვილი სიყვარული ადრე ვის უნდა ეთქვა შენი რომელიმე ფოტო რომ წაგეშალა ახლა კიდე დუდუმ ის არ მომწონსო! და მეორე დღეს ის რაღაც არ არსებობს პრსიოტა! გამქრალია..ელენე ვინ მასწავლის ჩემ დაქალს?
-მომასმენინე..
-კაი ხო..-დანებდა ანი..
5 წუთი არ იყო გასული ელენეს მერხზე ეძინა.
ლილიმ შეამჩნია და გვერდით ჩამოუჯდა.
-ბაშვებო დიდი ფურცელი მომეცით და წითელი მარკერი.
ლილიმ ფურცელზე წააწერა „ ასე იცის სიყვარულმა!“
ელენეს გვერდით მიუჯდა და ბავშვებმა ფოტოც გადაუღეს..
ფოტების ჩხარუნმა ელენეც გამოაფხიზლა.
ბავშვების მომღიმარი სახე რომ დაინახა და ლილი ამ ფურცლით ხელში სირცხვლისგან გაწითლდა..
-ლილი მას მე..
-ვიცით ლატარია ვიცით!-გაიცინა ლილიმ და ზარიც დაირეკა...
***
-სად ხარ ელენე?-დუდუ.
-სკოლიდან გამოვდივარ შენ?
-მე და ნიკუშა ვართ გარეთ..
-კაი გამოვდივართ მე და ანუშკა.!
გავიდნენ.
სკოლის ეზოში იცდიდნენ ორივეს სიგარეტი ეკავა ხელში..
დუდუს შავი პალტო ეცვა იქიდანაც კი მოჩანდა მისი თეთრი „საროჩკა“ .
ნიკუშას შავი ტყავის „კურტკა“ ეცვა და ფეხები განზე გაედგა.
-რაშვებით?-ნიკუშამ ჯერ ელენეს აკოცა ლოყაზე შემდეგ ანის კისერთან..(მეეჭვა რაღაც)
-რავიიიი ... შენ?თქვენ?-გაწელა სიტყვები ელენემ და დუდუს გახედა.
-არაფერს წამო ერთი წამით რა საქმე გვაქ მე და ნიკუშას...
-მგონი სჯობს უჩემოდ ილაპარაკოთ მეც საქმე მაქვს ანუშკასთან... -თვალი ჩაუკრა ნიკუშამ ანის.
-კაი წამო..
დუდუ და ელენე წინ წავიდნენ..
-ახალწელს რაშვები?-დუდუ
_სახლში..სად უნდა შევხვდე?
-წყნეთში აგარაკზე,ჩემთან,ბავშვები ვიკრიბებით ნიკუშაც მოდის ანიც წამოვა,წამო შენც..
-და რა სტატუსით უნდა წამოვიდე?..
-ვერ გავიგე?..-თვალებში ჩააშტერდა დუდუ.
-დუდუ .. არაფერი გაატარე,ვერ წამოვალ არამგონია გამომიშვას დედიკომ.
-შენ გინდა რომ წამოხვიდე?
-რას მეკითხები არი იცი რომ მინდა?
-მე მაინც გ..ა..დ..ა..ვ..ა..მ..ო..წ..მ...ე...-დუდუმ ელენეს კისერთან მიიტანა სახე,ღრმად შეისუნთქა ელენეს სურნელი და უკვე დაკმაყოფილებულმა თავი ისევ უკან გამოსწია.
ელენე ჯერაც გახევებული იდგა,რახანია დუდუ ასე უკეთებდა,ამბობდა შენი სურნელი რომ შემრჩეს და ღამემდე მეყოს მაგიტომ ვშვებიო.
-ტააკ ანუკი მოდის ელენე შენც ხო მოდიხარ?-ნიკუშა მივიდა მათთან.
-ვითომ არ იცოდე დეიდაშენის ამბავი არ გამომიშვებს ვიცი რა..
-ჩემი სკეპტიკოსი!-გაუცინა დუდუმ და სიგარეტის „ბიჩოკი“ გადააგდო.

***
31 იყო ელოენე დაღვრემილი დადიოდა ოთახის ერთი ბოლოდან მეორეში.
ტასო ელენეს პატარა და ნაძვის ხეს აწყობდა ელენეს დედა ნუცა სამზარეულოში ფუსფუსებდა,მამა კიდევ სკაიპით აკონტროლებდა ოჯახურ იდელიას.
-ასე რა თემო ელენემ წარმატებით დახურა პირველი სემესტრი ვნახოთ მეორეში რას იზამს რა..
-მერე საჩუქარი ელეს არ უნდა?-გაიცინა თემომ.
-ჰოო ვნახოთ სანტა რას მოუტანს..-სიცილში აჰყვა ნუცაც.
-არ არსებობს არც სანტა და არც ბედნიერი ახალი წლები!-მკვახედ ჩაილაპარაკა ელენემ და ოთახის კარი მოკეტა.ნუცამ თავი გააქნია და თემოს თვალით ანიშნა ცოტა არ იყოს გაღიზიანებულია რომ არ გავუშვითო.
11ის ნახევარი იყო ყველანი სუფრას შემოუსხდნენ.
თემო სკაიპით იჯდა თავის ადგლას ისე რომ ყველა ოჯახის წევრისთვის ედევნებინა თვალი და დამტკბარიყო მათი ბედნიერებით,თუმცა კი ელენეს ბედნიერების არაფერი ეტყობოდა,ყველა მისი მეგობარი ახლა წყნეთში იყო და ერთობოდნენ..თვითონ კი ამ უდაბურ სახლში ტასოს ტიტინი ართობდა მხოლოდ.
-ცოტა ადრე დავჯექით..-წმოიძხა ნუცამ.
-რა მნიშვნელობა აქვს?-ტელევიზორის პულტს სრულიად უაზროდ მოკიდა ხელი და არხებზე გადართო,რაღაც კონცერტები,სიმღერები და ჰეფი ნიუ იერ!
უცებ ნუცას ტელეფონმა დარეკა.
ნუცას გაეღიმა,თავს აქნევდა.
-კარგი,ჩამოვა..! იცოდე ჭკვიანად იყავით.!-ტელეფონი გათიშა და გაეცინა მერე ელენეს გახედა.
-რა არის სასაცილო?-ისევ მკვეხარა პასუხი მიუგო დედას.
-შენ ხარ დე სასაცილო...
-რატო?-არც კი გაუხედავს ნუცასკენ ისე ათამაშებდა ტელევიზორის პულტს.
-გაბრაზებული რომ ხარ ხოლმე ლოყებს ბერავ და ცხვირი გიწითლდება იცოდი?-ისევ იცინის ნუცა.
-არა არ ვიცოდი..
-კარგი მაშინ ასე გეტყვი თბილად ჩაიცვი სიცივე არის გარეთ..!
-რაა?-გაოცებული წამოხტა სკამიდან.
-ქვემოთ დუდუ გიცდის...
-ნუცა ახალწელს შვილზე ასეთი შავი იუმორი არ არის რეკომენდირებული აა!
-აიღე შენი საჩუქარი და იცოდე ელენე ჭკვიანად იყავი ნიკუშას დაუჯერე და რომ დაგირეკავ ხოლმე პასუხი გამეცი ნუ მანერვიულოებ..-ოთახში შევიდა ნუცა.
ელენემ ჯერ თემოს მომღიმარ სახეს გახედა მერე ტასოს აღფრთოვანებულ ღიმილზე მიხვდა აქ რაღაც ისე ვერააო,ფანჯარასთან მივიდა და რომ გადაიხედა დუდუს თეთრი „მერსედესი“ დაინახა.
შეიშალა,აიჭრა,ყველაფერი სასწაული დაემართა,ახალი წლის სიურპრიზიც ასე უნდა ყოფილიყო..
აი ასეთი იყო დუდუ..
ცოტა ანერვიულა მაგრამ ბოლოს მისი გაიტანა.
-მიყვახააარ დეეე!-მთელი სისწრაფით გაიქცა ნუცასთან და ჩაეხუტა.
თბილი ქურთუკი მოიცვა ტელეფონს დასწვდა პატარა ზურგჩანთა მოიკიდა და წავიდა..
სადარბაზოდან გამოსულს დუდუ ხელგაშლილი დახვდა.
ამაზე დიდი ბედნიერება? კარგით რაა? ამ ასაკში ამაზე სასიხარულო არაფერია როცა აღმოაჩენ რომ სანტამ საჩუქრად სიყვარულის ნიჭი მოგიტანა.!
მთელი სიმძლავრით გაექანა და დუდუს ჩაეხუტა.
-გაგიხარდა?
-ყველაზეე მეტად.!
-შენი საჩუქარი მანქანაშია!
-ამაზე მეტი საჩუქარი? დუდუ მეხუმრები ხო?
-ნწ ! არამ..-გაეღიმა დუდუს და მანქანის კარი გააღო.ელენე მანქანაში ჩაჯდა.დუდუც გვერდით მიუჯდა და მერსედესი ეზოდან გავიდა.
-ვაიმეე!-შეიყვირა ელენემ,ისე რომ დუდუს შეეშინდა.
-რახდება?
-შენი და ნიკუშას საჩუქარი დამრცა.!
-გამისკდა გული! არაუშავს ჩვენი საჩუქარი შენ ხარ!
-როგორ მიყვარხართ ორივენი!
-ორივე ერთნაირად?
-აბა როგორ?
-ერთნაირი სიყვარულით?-ჩაუღრმავდა დუდუ.
-განსხვავებულით უნდა მიყვარდე?
-რა არა?
-შენ გიყვარვარ?
-რა არა?
-ეგ პასუხია?
-რა არაა?
-დუდუ კაი რაა!
-რომ არ მიყვარდე რა გგონია წყნეთიდან წამოვიდოდი შენს ჩამოსაყვანად?ელენე კარგი რაა!-გაეღიმა დუდუს.
-რა კარგი რაა? იცი რომ სამი თვეა უკვე აჭრილები ვართ მეც და შენც?
-ვიცი!
-მერე?
-მერე.. რა მერე?
-დუდუ მეღადავები ხო?
-სრულიად სერიოზული ლაპარაკი გვაქვს.
-ჰოდა ძალიან კარგი! ესეიგი არაფერი! ესეიგი მერე ხო? კარგი..
-შეყვარებული გამიბრაზდაა!-სიცილი დაიწყო დუდუმ.
-შეყვარბული როდის აქეთაა ჰყავს დადიანს?
-ენელე..
-რა ელენე? აბა ელენე? სად არის ელენე? ელენეს ვერ ამჩნევენ!ან არ იმჩნევენ..
-პატარა ბავშვი ხარ!-ისევ იღიმის დუდუ.
-ჰოდა შენც დიდი მოძებნე შეყვარებულად!
-ელენე..
-რა ელენე გისმენ!
-იცი რომ ახლა მიყვირი?-ისევ მშვიდად იღიმება დუდუ.
-დუდუ ...აუ მოკლედ...არაფერი რაა..
აგარაკზე ავიდნენ..
ბავშვებმა ელენე რომ დაინახეს ძალიან გაუხარდათ..
გახარება გიგიმაც გამოხატა...
დუდუს არ ესიამოვნა..
მაგრამ გადაყლაპა..
ელენემაც მიუხვდა დუდუს წაეჭვიანებას და გიგის გვერდით დაჯდა.
ბავშვები თავიდან გაშტერდნენ მაგრამ ყველამ შეეცადა არ შეემჩნია ეს ბუნების კანონის დარღვევა.!
***
-1...2......3 გილოცააავთ!
გიგიმ ელენეს გადაეხვია,ხელიც გადახვია და ისე დალია არაყი.ელენე ცოტა რ იყოს ნასვამი იყო და დიდი რეაგირება არ ჰქონდა ამაზე...
დუდუს კი ნერვების ბოლო ძარღვები უსკდებოდა.
-ნიკა უთხარი ხელი გაწიოს თორე ხელებს მივატეხავ!-ყურში უჩურცულა დუდუმ ნიკას.
-ნიკამაც ელენე მისკენ გადმოიყვანა და ხელი გახავია.
-ცალკე დავილაპარაკებთ უთხრა დუდუმ ელენეს და გიგის მკაცრი მზერა ეროლა.
გიგი მიხვდა იმას დაადგა თვალი ვინც სხვას ეკუთვნოდა.
***
ყველას ეძინა ელენეს და დუდუს გარდა.
ელენე ამდენ ჭორაობაში გამოსული იყო გრადუსიდან და უკვე ჩიტივით გრძნობდა თავს დუდუს კი საერთოდაც არ მოკიდებია სასმელი.
-რა იყო დღევანდელი შენი საქციელი?
-იმის დამტკიცება რომ შეყვარებულები არ ვართ!ზურა წასულია ვისი უნდა მეშინოდეს?მითუმეტეს რომ რატომ უნდა დაგაბრკოლო ჩემთან?..
-ნუ გადამრევ!
-ჰმ! შენ უკვე გადამრიე!
-ელენე!
-ჰო დუდუ გისმენ..
ვერ მოითმინა მივვარდა და აკოცა..
კოცნიდა გამალებით..
გეგონებდათ ეშინოდაო დუდუს..
ვინმეს ხელი არ შეეშალა წამიერ ბედნიერებაში..
არც ელენეს ხელები ქნევას აქცევდა ყურადღებას,არც მის ცრემლიან თვალებს..
ელენეს ნაზი ცრემლები მის სახეზეც გადმოდიოდა..
ელენემ იცოდა აზრი არ ჰქონდა შეწინააღდმეგებას..დუდუს უყვარდა!
ნაზი ნეტარების მორევში წავიდა და იქიდან დაბრუნება არც უცდია..
ტკბილი იყო ელენე და მისი კოცნაც განსხვავებული..
რამდენ გოგოსთან არ ჰქონია საქმე,რამდენისთვის არ უკცნია მაგრამ როგორც იტყიან ხოლმე რომ შეგიყვარდება იმის არაფერი გირჩვენია სხვის ყველაფერს!
ელენეს პატარა სახე მის ხელებში მოექცია და გოგონას უკან დახევის საშუალებას არ აძლევდა..
არ ჩერდებოდა თვითონაც..
სუნთქვის შეკავებაც სცოდნიათ თურმე..
სიყვარული აძლევს ადამიანს სააშუალებას სუნთქვა შეიკავოს,გული გააჩეროს,პულსი ააჩქაროს,სიკვდილი დააჩქაროს,ბედნიერებას მოუჩქაროს...
ასე იწყება პირველი და უკანასკნელის შემოსვლა შენს ცხოვრებაში..
ელენემ მოახერხა დუდუს მძლავრი ხელებიდან თავის დაღწევა,უკან დაიხია და აცრემლებულმა შეხედა დუდუს.
-მერამდენე იყო..
-რა?-დაიბნა დუდუ...
-მერამდენე კოცნა იყო? თუ სათვალავი არეული გაქვს?
-ელენე კარგი რა.. ვიცი რომ შენც გინდოდა..!
-და იქნებ ჰო! მართალი ხარ! იქნებ სიკვდილამდე მინდოდა შენი კოცნა! იქნებ და როგორ ვიკავებდი თავს ამ „ჯანდაბური“ გრძნობის დასამალად!იქნებ და რამდენი ცრემლი დამღვრია შენს გამო!და რისთვის დუდუ! რისთვის რომ მხოლოდ ეჭვიანობის ნიადაგზე გაგხსენებოდა ელენე?იცი რომ ბავშვს შეუყვარდი და ამით ამაყობ არა?
-ელენე სისულეებს ბოდავ! ის რასაც შენ ამბობ არის მარაზმი! რასვიქა მერამდენე იყო გაინტერესებს? არ დამითვლია თუმცა ვიცი ბოლო იქნები ვისაც ვაკოცებ! რატომ გავაკეთე? ვიცოდი შენ რომ გაგეკეთებინა პირველად თავს არასდროს აპატიებდი პირველი ნაბიჯის გადმოდგმას!რატომ იკავებდი?ხომ ხვდებოდი! ხომ იცოდი რომ მიყვარდი!მიყვარხარ და სხვასთან რომ გხედავ ცუდად ვხვდები!რატომ ტიროდი? როდის გატკინე? ვცდილობდი არაფერი ისეთი გაგეგო რაზეც ინერვიულებდი! ჩემზე „ჯანდაბურ“ გრძნობას რატომ მალავდი?? სირცხვილი რომელი საუკუნიდან გახდა სიყვარული?და გგონია რომ ეს იმისთვის გავაკეთო რომ იმ ს““ზე ვიეჭვიანე? ელენე მეგონა უკეთ მიცნობდი! მიყვარხარ!დიახაც!მე არ მრცხვენია ჩემი გრძნობების! იცი როდის შემიყვარდი? კალთაში რომ ჩამივვარდი! არ ვიცოდი ვინ იყავი და არც ის ვიცოდი ჩემს ცხოვრებას თავდაყირა რომ დააყენებდი თორემ ბოდიშსაც არ მოგიხდიდი! არც იმ ჩხუბზე წავიდოდი და იცი რატომ ელენე? იცი რატომ ვნანობ რომ შემიყვარდი? იმიტომ რომ სამი თვე ჩემს გვერდით ხარ! ერთი დღეც არ გასულა უშენოდ ერთი ღამე არ დაღამებულა შენი ძილინებისას გარეშე და დილა არ გათენებულა შენი მძინარე ხმის გარეშე და მიუხედავად ამ ყველაფრისა შენ მაინც გგონია რომ ეჭვიანობის გამო გაკოცე!ერთი დაიმახსოვრე პატარავ ეჭვიანობენ მასზე ვინც უყვართ! ვინც არ უყვართ იმას სხვასაც უყოფენ!
-ეგოისტი ხარ...-ჩუმათ ჩაილაპარა ელენემ.
-მე ასეთი ვარ!-ამაყად წარმოთქვა დუდუმ და გიგის ფეხს ფეხი გაჰკრა(გიგის დივანზე ეძინა და ფეხი გადმოწეული ჰქონდა დუდუს კი ხელს უშლიდა გავლაში)
-დუდუ..
-ჰო რა დუდუ.. გისმენ!
-მეც მიყვარხარ!-დუდუს ნელა ეღიმება,ყავის ჭიქას ხელს უშვებს და მაგიდაზე აბრუნებს,უკან ბრუნდება ძალიან ნელა... ელენეს უახლოვდება..თავს კისეში უდებს და ეჩურჩულება..
-მითხარი რომ კოცნას არ ნანობ...-ჩუმი თუმცა მაინც ბოხი ხმა ესმის ელენეს..
-შენც ხომ იცი..-ცრემლებს უშვებს ელენე..დუდუ ხელებს ხვევს და კისერში ეფერება
-მე მინდა რომ მითრა...
-არ ვნანობ...!-ისევ ცრემლები ასველებს დუდუს სახეს.
-ცრემლები არ დამანახო რა.. და აი იმას რომ მისცე ხელის გადახვევი უფლება იმას ხელებს მივატეხავ და არც შენ აგცდება ლექციები..
-არ მივცემ მაგის უფლებას..
-აი ასე,ჭკვიანი დამჯერე ჩემი ანგელოზი..!
-სულ ასე იქნება?
-ასე როგორ?
-მე შენ და „ჯანდაბა“..
-სიყვარულს რა სახელს არ არქმევდნენ და ეს ჯანდაბა..-იცინის დუდუ-სულ ასე იქნება მე შენ და სიყვარული!
****
რაოო რააო?
ვიინ იჩხუბაა?
გიგიმ და დუდუმ?
რს ამბობ ტყუილი იქნება!
გეუბნები კაცო!
შენ რა იცი!
აი რა ვიცი და ჩემი ბიძაშვილის დის შვილი არის გიგის ნათლიის ცოლი!ჰოდა იმან მითხრა რა..
მოიცა რა! რის გამო იჩხუბეს!
-რის კიარა ვის გამო!
ვის გამო?
ელენე ლატარიას გამო!
რატო კაცო?
გიგი მთვრალი ყოფილა ჰოდა მიმდგარა ელენეს ბინასთან და უძახია მიყვარხარო!რაგინდა დუდუსთანო და ასეთები.მერე ნიკუშა მოსულა მაღრაძე იმას წაუთრევია,მერე დადიანმა არც აციაა არც აცხელა გიგი ცემა,ორი დღე თურმე ყიფიანი გაქაჩული იწვა საავადმყოფოში,მერე დუდუს ოჯახს რაღაც მკურნალობის ფული დაუფარავს და რაღაცეები და ასე რა.!
ეს ელენე რაშვება?
უი ჯანდაბა რავიცი გოგო მე! დადის იმ მის დაქალთან ერთად დასეირნობს ბარნოვზეა ხან ვერაზე ხან სად და ხან სად..
უჰ მოიცა რა ჩვენი რა საქმეა!
ოჰ გამომივიდა ახლა ესეც პატიოსანი ქალი!ვითომ არ აინტერესებდეს!
***
-ელე...
-დუდუ!სად ხარ?რატომ არ იღებდი? რა მოხდა? გიგის ხომ..
-ელენე.. ელენე დამშიდდი შენი სადარბაზოს წინ ვარ ჩამო ქვემოთ რა..
-ღამის 3 საატია..კარგი ჩამოვალ..
თბილი ბაჩუჩებით და კურტკამოცმული ჩავიდა ქვემოთ..
დუდუმ რომ დაინახა გაიცინა.
-ჩემი ბავშვი!მოდი ჩემთან.. -ხელები გაშალა,ელენეს ბევრი არც უფიქრია მივიდა და ჩაეხუტა.
-ხელებზე ბინტები გაქვს როგორც მაშინ.. -ცრემლები მოერია გოგონას.
-ახლა ნუ გადამრევ თორე ყიფიანს ხერხემალში გადვტეხავ შენი ცრემლები არ დამანახო!
-კაი.! ცრემლების გადაყლაპვა დიდ ძალისხმევად დაუჯდა მაგრამ მოახერხა.
-ჩემი სიყვარული ხარ ელენე..ვინმემ რომ შეგეხოს,ცუდად თქვას რამე,ის რომ დაიჩემოს რომ მისი გახდები,ელენე ვერ ვაპატიებდი..
-რა თქვა ასეთი..
-ეგ ჩვენი საქმეა..
-როდიდან მიმალავ?
-ჩემს საქმეებს რომლებიც ვეტო დადებულია შენ როდის გებნებოდი პატარავ?-ლოყაზე უჩქმიტა დუდუმ.
-აღარ ეჩხუბო რა საერთოდ შეეშვი კაი?
-ეგ ჩემი საქმეაა.. ახლა მომიყევი რაშვებოდი დღეს..
-არაფერს სახლში ვიჯექი და ვტი.. წიგნს ვკითხულობდი..
-პირველი სიტყვა დააბრუნე რას შვრებოდი?-ძრღვები დაეჭიმა დუდუს.
-დუდუ როგორ არ მენერვიულა..
-ელენე .. მეორედ არ იტირო ჩემს გამო მე ისეთს არაფერს ვიზამ რომ აქ რომ პატარა გული გაქვს ის გეტკინოს კაი?
-ნუზრუნავ რა ეგრე ჩემზე თორე ვკომპლექსდები პატარა რომ ვარ და მე ვერაფერს ვაკეთებ შენტვის პირიქით პრობლემებს გიქმნი რა..
-ეგ მეორედ არ თქვა შენ რომ გიყვარვარ ეგ უკვე ზრუნვაა,რომელსაც ვერასდროს გადაგიხდი და ახლა რატო მალაპარაკებ ამდენს? ჩახუტება მინდოდა ჩაგეხუტე! კოცნა მინდა ვერ გაკოცე..-შუბლზე აკოცა-ახლა გაკოცე..ტკბილი ძილი და ჩემზე სიზმრები აირბინე.!
-შენც! ჭკვიანად რაა..!
-ეს ნახე რაა შენც ჭკვიანად! -უყურებდა როგორ აირბინა კიბეები და სანამ ხელი არ დაუქნია ელენემ იქამდე არ დატოვა მისი ეზო..
***
ბომბი გინდათ თუ ხლაპუშკა? :დ
ორივე აფეთქდა როცა თეკლა მაჩაბელმა დუდუ დადიანი დათაგა ფეისბუქში ფოტოზე..
რახდებოდა ფოტოზე?
ოო!
წარმოიდგინეთ თეკლა იღებს სელფს და მის გვერდით საწოლში დუდუ დადიანიც არის.. ლეპტოპი უდევს და რაღაცას ჭამს..
ეს ფოტო სულ რაღაც 5 წუთით გაჩერდა თეკლას ვოლზე..
მაგრამ რად გინდა 5 წუთიც საკმარისი აღმოჩნდა მთელი თბილისისთვის..
ყველა ფეიჯმა ეს ფოტო დადო წარწერად კი კითხვის ნიშნები..
-ელენეე!-ნუცამ ელენეს გასძახა.
-რაიყო დე?
-მოდი აბა აქ..
-რაიყო?
-ეს რა არის?-კომპიუტერის ეკრანზე გადიდებულ ფოტოს რომ შეხედა ერთიანად აუვარდა ტემპერატურა,სისხლმა მიმოქცევა შეწყვიტა და პულსი ნელ-ნელა დაეშვა დაბლისკენ...ნელა დაეშვა სავარძელში და ფოტოს დააშტერდა..
არ იტყუებოდა სურათი იქ მართლა დუდუ იყო..
იგრძნო როგორ მოემატა მუცლიდან ტემპერატურა გაიარა მკერდი,ყელი,სახე და საფეთქელთან რომ მივიდა როგორ მიაღწია 180 გრადუს...
სიბრაზისგან თვალებში დაუბნელდა,მიხვდა რა კოშმარული გრძნობა იყო ეჭვიანობა,ტკივილი,ტკივილი რომელზეც დუდუ ლაპარაკობდა.. ყველაზე მტკივნეული და მოუთოკავი ძალა იყო ეს ტკივილი რომელიც სულს გონებას და გულს მართავდა.
მისი ტელეფონი აწკრიალდა მომღიმარი დუდუ უცქერდა ეკრანიდან.
დახედა თუ არა ჩუმად მყოფმა ხელი დაავლო ტელეფონს და კედელს შეანარცხა.
ტასოც და ნუცაც შიშისგან შეხტა.
-რას აკეთებ დე..
-დე გავანებოთ თავი რა..-ტასომ ნუცა გამოსწია და სამზარეულოსკენ წაიყვანა.
ანი აკაკუნებდა კარებზე.
-მოდი ანუკა..-ნუცამ გააღო კარი.
-როგორ არის?
-ახლადნაყიდი ტელეფონი მკვდარი რომ არის ეგ ვიცი და მის მდგომარეობაზე ენის გადაყლაპვის მეტს ვერაფერს ვიზამ..
მუხლებთან ჩიაცუცქა ანი და ელენეს ცრემლიან თვალებ შეხედა..
-ელე რამე მითხარი გალანძღე,რამე ქენი გთხოვ..
-ასე რატომ მომექცა..-მშვიდი იყო ელენე..
-მისმინე პატარავ მისმინე,დუდუ ბიჭია შენთვითონაც ხომ იცი რომ ბიჭებს ასეთი ბუნება აქვთ..თან თეკლა არაა ის გოგო რომელზეც ღირს ამხელა ამბის ატეხვა..
-იცი რას ვგრძნობ ანი..? ტკივილს მარცხნივ..მეწვის შინაგანად..სული მტკივა ასე როგორო მომატყუილა..
-შენც ხომ იცი რომ დუდუს უყვარხარ!
-მერე ასეე ამტკიცეებს!-ყვირილი დაიწყო ელენემ.
-დამშვიდდი ელე .. გთხოვ რა.. ტასოს შეეშინდება..
-როგორ მაჯერებდა,ჩემთვის ერთადერთი ხარო! და მასთან გორაობდა საწოლში ! ანა ეს რა კაცობაა ამიხსენი! ასე ნიკუშა მოგექცევა? თუ იყო იმ თეკლასთან ..ღმერთო! ამის წარმოდგენაც არ მინდა... მე მიხსნიდა სიყვარულს და მას ეფერებოდა..
-ელენე გთხოვ..
-რას მთხოვ.. მთელი ქალაქში დასაცინი გამხადა! ეს როგორ გამიკეთა.. როგორ..
-ელენე ..! მისმინე ერთი წამით ! დუდუს რა ბრალია როცა იმ დებილმა დადო ფოტო! ნიკას დაელაპარაკე რა მაგ თემაზე.!
-ნიკა კიარა დადიანების საგვარეულო რომ წამოდგეს სამეგრელოდან და წინ ეზოში თავი მოიყარონ დამივიწყოს დუდუ დადიანმა!-შეჰყვირა ელენემ.
კარებზე გაისმა კაკუნი.
ანამ დაშინებულმა გაიხედა და თვალები გააფართოვა გიგი რომ დაინახა.
-ელენიკო სახლშია?
-კი აქ არის..-შემოაჭრა სახლში .
ელენემ რომ დაინახა თვითონაც გაოცდა.
-ელენიკო როგორ ხარ?..
-შენი აზრით?
-აქ სწორედ მაგიტომ მოვედი რომ ვიფიქრე გვერდით მეგობარი დაგჭირდებოდა..
-მე ვერ მხედავ?-ანიმ გახედა გიგის.
-ანი ჩემი თავი ვიგულისხმე!
-აჰჰ უკაცრავად!
-არაუშავს..
***
ამის შემდეგ მოხდა ის რაც არ უნდა მომხდარიყო..
გიგი ელენეს დაუახლოვდა,ამით დუდუს ამწარებდა ელენე..
დუდუ რა გზებით არ ცდილობდა შემორიგებას მაგრამ ელენე გაუტეხელი ციხესიმაგრე აღმოჩნდა და ვერ აპატია ...
სამაგიეროდ გიგიმ დაიკავა მოწინავე პოზიცია..
ამან კი ნიკუშაც აღაშფოთა.
-რამე ხდება თუ რატომ ხარ მასეთი სახით?-ერთ დღესაც ჰკითხა ელენემ.
-რამე უნდა ხდებოდეს?-უკმეხად უპასუხა ნიკამ.
-რავიცი დავაშავე რამე?
-ძალიან დიდი რამე!
-მაგალითად?-ეღიმება ელენეს.
-აი ეგ ირონია შენ ძმაკაცთან თუ მეგობარ ბიჭთან ჩემ კარგო!
-ნიკა როგორ მელაპარაკები?
-რასგავს შენი საქციელი? მთელ თბილიში იმას ვამაყობდი ყველაზე მაგარი დაიკო მყავსთქო და ესაა შენი კარგი გოგოობა?
-რაზე ამბობ ამიხსნი?
-რა არ იცი? მალადეც ელენიკო ასე გეძახის ხო? მალადეც ტაშის დაკვრის დრო რომ მოვა ანი გამომაფხიზლე თორე ზედმეტად დიდი მარაზმია რა!-ფანჯარაში გაიხედა ნიკამ და სიგარეტი გააბოლა.
-ამიხსნიი რა დავაშავეე?
-რაგინდა გოგო შენ ყიფიანთან? რატომ მოუხშირე მასთან ერთად სიარულს? დუდუს ეჯინები და ვერ ხვდები რომ დუდუს კიარა შენ პრიცნიპებზე აყოლილ-ათამაშებული გოგო გახდი! დუდუმ მიქარა ბაზარი არაა ვინ გედავება მაგრამ,შენ რას აკეთებ? 5 თვე ისე გავიდა არც კი მოგიკითხავს! და მის არცერთ ზარს არ პასუხიობ! ბიჭმა შენ გამო რეები გააკეთა! ვინ არ ყოფილა ნა^ებთან? ვის არ გაუვლია? ვინმეს უკვირს? თეკლა მაჩაბლის გამო დაანგრიე ამხელა ურთიერთობა?
-ნიკუშა არ იცი რა! ეგრე იოლიც არი იყო დუდუმ რაც გააკეთა..
-რა გააკეთა რა? ასეთი უპატიებელი? რა შენ არ იცოდი რომ დადიოდა? ან ანუკამ არ იცის რომ მეც დავდივარ? მერე რა მოხდა? მოთხოვნილებებზე შენთვის უნდა მოეკითხა?-ამ სიტყვებზე ელენეს ააწითლა.
-ეგ რაშუაშია..
-თავშია გოგო ბაღის ბავშვივით მსჯელობ! სიმაღლე რომ გაქვს და მეთორმეტე კლასელი ხარ იმას კიარ ნიშნავს რომ რა გადაწყვეტილებასაც ღებულობ ყველაფერი სწორია! იმას რასაც შენ აკეთებ ჯიბრში ჩაჯდომა ჰქვია და ცვეტში არასწორი საქციელია შენი მხრიდან თორე ეგ მაჩაბელს რომ ექნა კიარავის გაუკვირდებოდა!
-ნიკა ვის მადარებ?
-აა უკვე ნიკა? ადრე ნიკუშა ვიყავი და ახლა ალბათ გიგუშა იქნება ხო? ჰოდა გიგუშა იყოს შენი დეიდაშვილი! იმის აზრს უფრო ითვალისწინებ ვიდრე ჩემსას!
-ნიკა.. სერიოზულად ამბობ ამას?
-სანამ გონს არ მოეგები და შენი საქციელის არასწორობაში შენ თავს ვერ მიახვედრებ დროებით ნიკუშა გასულია მომსახურების ზონიდან რა!-ფული მაგიდაზე დააგდო ანუკას აკოცა და კაფე დატოვა.

***
მასწავლებიდან მოდიოდა ღამე იყო..
ქუჩები ლამპიონებით იყო განათებული..
ტელეფონი აწკრიალდა.
„არ უპასუხო“ რეკავდა..
-ალო..-ელენეს ნაზი ხმა გაისმა ტელეფონში .
-ალო..
-გისმენ..
-შენს უკან მოვდივარ დამელოდე.. -იგრძნო ელენემ როგორ უახლოვდებოდა ნაცნობი სილუეტი..
-გიგი რატომ არ გახლავს?
-გიგი ჩემი მონა არ არის..
-მონაათქო ვინ თქვა „მეგობარი“ ბიჭი რატომ არ გახლავს..?
-აქ ჩემს ნერვებზე მოსაშლელად თუ მოდი..
-არა აქ სხვა რამისთვის ვარ..
-რისთვის..
-ბოდიშის მოხდას აღარ ვაპირებ.. უბრალოდ მინდა რომ მთაწმინდაზე ამყვე..
-რატომ?
-აი მინდა რა..
-მე შენ მინდაზე უნდა ვიარო?
-ელენე ვერ გცნობ..
-ვერც მე ვცნობ საკუთარ თავს..
-მერე ეგ კარგია?
-ცუდი რატომაა?
-ელენე.. მოდიხარ თუ არა?
-მოვდივარ..
მთაწმინდამდე ორივენი ჩუმად იყვნენ..
იქ ასულებმა ქალაქს გადმოხედეს..
-რა ლამაზია არა?..
-თბილისი?
-ჰო თბილისი..
-ისე რა..
-რატომ?
-უფრო მეტად ბინძურია..
-რატომ?
-ჭუჭყიან ხელებს სუფთა სულებს რომ ადებენ რომ უჭერენ დარომ კლავენ,მერე ისვე იჭუჭყიანებენ ხელებს და ასე თანმიმდევრობით.. ერთხელაც იქნება ყველა სუფთა გაწყდება და დარჩება თბილისი ჭუჭყის დედაქალაქი..
-თითო გიჟი ყველა სოფელს ჰყავს ელენე..
-თითოს აი დუდუ იმას რომ ბიჭს ეპატიება გოგონებთან სეირნობა და გოგოს არა?
-გოგოებთან გინდოდა სეირნობა?-სიგარეტი ამოიღო დუდუმ.
-გადააგდე რა..
-როდიდან გაწუხებს..
-სულ მაწუხებდა..
-ადრე არ ამბობდი..
-ზედმეტად გაუბედავი ვიყავი და მინდობილი ადმიანებზე...
-სიგარეტთან რა შუაშია?
-მეშინოდა ისეთი არ მოვწონებოდი როგორიც სინამდვილეში ვიყავი..
-როგორი იყავი ელენე სინამდვილეში?
-რეალისტი,პირველად მიყვარხარო რომ მითხრა ვერ დავიჯერე,შემდეგ ეჭვი შემეპარა,ბოლოს თავი ვაიძულე დამეჯერებინა და ისეთი გოგონა ვყოფილიყავი დუდუს რომ მოეწონებოდა..
-რა სასიზიზღარი ბიჭია არა დუდუ?
-გავხდი კიდეც ასეთი გოგო,პანიკის გარეშე ვაგვარებდი მასთან ურთიერთობას და ამიტომაც იყო ყველაფერი მარტივი ერთი შეხდვით და სინამდვილეში რთული ამოსახსნელი..
-რაში ხედავდი მათემატიკურ ამოცანას?
-იმაში რომ სიყვარულს1 პლიუს ეგოისტობა პლიუს „სურვილები“ პლიუს გაუბედავობა და მინუს სიყვარული2 შეფარდებული „ჯანდაბასთან“ ვღებულობთ უთანასწორო პასუხს,ჯანდაბა კვეცავს სიყვარულ2-ს და გაუბედავობას და რა გვრჩება? სურვილები ეგოისტობა და სიყვარული 1!
-სიყვარული 2 რატომ შეაფარდე? მაგას ხომ ასე იოლად ვერ შეკვეცავ!
-დუდუ კარგი რა..
-ხედავ ისევ ეჭვი გეპარება ჩემს სიყვარულში..ლოგიკურად იმსჯელე და მოეშვი მათემატიკას,რომ არ მყვარებოდი ამდენს ვიზამდი? მოვნახავდი ერთ კარგ გოგოს თბილისში მაგის მეტი რა არის და ხელს ჩავიქნევდი! რომ მიყვახარ მაგიტომაა ამხელა ამბავი ატეხილი! მაგრამ იცი რა მომენტია ელენე? მე რაც უნდა დამნაშავე ვყოფილიყავი შენ გიგისთან არ.. არ რა.. არ!
-მე გიგისთან ის ურთიერთობა არ მქონია რაც შენდა თეკლეს გქონდათ.!
-ამისთვის მადლობა უნდა გითხრა თუ ტაში უნდა დაგიკრას თბილისის საზოგადოებამ?
-აქ რატომ ამომიყვანე?
-იმისთვის რომ დაინახო.. თბილისი არც იმდენად ჭუჭყიანი ხელებითაა გაჟღენთილი როგოც შენ აღიქვამ ამას.. და თუ მაინც შენ იმ ბინძურ ხელთან დარჩები გიგი რომ ჰქვია და იცი რატომაც არის ბინძური მაშინ მე ხმოლოდ ბედნიერებას გისურვებ ელენე...შენ ისიც იცი რომ ყოველთვის მეყვარები..
აქედან მარტოც გააგნებ..
უკან გაბრუნდა და წვაიდა..
დილა იყო..
ლილიკომ კარი შეუღო (ჰო ჰო ელენეს მასწავლებელმა და დუდუს დედამ) დუდუს.იქ ნახულმა ქალი შეძრა.
საწოლზე სასმელების ცარიელი ბოთლები იყო და დუდუ რომელიც საწოლთან ჩამჯდარი ერთ ადგილს გაშტერებული უყურებდა.
-დე რასგევხარ..
-ადამიანს აღარ...
-დე სტუმარი გყავს..
-ვინ არის..
-მე ვარ.. -ოთახში ელენე შემოვიდა
-მთაწმინდიდან მოდიხარ?-გაეღიმა დუდუს.
-დუდუ ... კარგი რა.. ნუ სვამ ამდენს..
-გიგის არ უყვარს დალევა?..
-დუდუ გუშინ გიგის ველაპარაკე.. მასთან ყველანაირი ურთიერთობა გავწყვიტე..
-არ მჯერა შენი..!
-გუშინ მე არ გიჯერებდი ახლა შენ.. როგორც ნიკამ თქვა ერთმანეთს ვეჯინებით და ბოლოს მოგებული არცერთი ვიქნებით..თუ მე წავაგებ შენც წააგებ ... თუ შენ მეც..!
-ელენე რატომ მოხვედი..?
-შენზე ვზრუნავ..როგორც ჩანს მხოლოდ სიყვარულმა არ გიშველა..-თვალი ჩაუკრა და მის გვერდით დაჯდა.
-ვცადოთ?..-ეჭვნარევი სახით გახედა დუდუმ ელენეს.
-მეორედ ხომ არ ..
-არ!
-მაშინ კარგი..
-გიგიმ შეგეშვას..!-კისერში თავი ჩაუდო ელენეს.
-ეჭვიანო! -ჩუმად იღიმის ელენე.
-ეჭვიანებს ყველაზე დიდი სყივარული შეგვიძლია..
-მიყვარხარ რა..
-ჩემი ტკბილი გოგო მეც მიყვარხარ..
-ამდენს რატო სვამდი რაში გშველოდა პროსტა.
-სასმელი გავიწყებს ხოლმე ხანდახან.. ისიც მაშინ თუ ძალიან გაგიმართლა!მე კი არც ისე ხშირად მიმართლებდა..
-გამოცდები ჩავაბარე..
-ვიცი ლილი მიყვებოდა ამბებს..
-იცი რომ ჩავაბარე მეგონა ეზოში დამხვდებოდი..
-სამასწავლებლოში ვიცდიდით მე და ნიკუშა..
-რატომ არ გამოდი?-თვალები აუცრემლიანდა ელენეს.
-მე არ ვიყავი ღირსი შენთან ერთად გამეზიარებინა შენი ბედნიერება..მაგრამ იმ დილით მე ქვემოთ ვუცდიდი გამოცდის შედეგებს..გამიხარდა 9.55 ძალიან მაგარი შედეგი იყო..მოიცა რაში .? გეოგრაფიაში..
-დუდუ...-ტირილი აუვარდა ელენეს..
-კაი რა გთხოვ ნუ ტირი..
-მე მე.. უბრალოდ მე.. მწარე იყო დუდუ ის ტკივილი ასე იოლად.. ვერ..
-ვიცი ვიცი.. არ გვინდა კარგი მაგ თემაზე ლაპარაკი..
-აჰამ.. ჰო .. არ გვინდა..
***
-ჩამო რა ქვემოთ გიცდით..-ნიკუშამ მიწერა ელენეს.
-ჩანთები?-გაახსენდა დუდუს.-მოდი ავალ მე და თან ჩანთებსაც ჩამოვატანინებ კაი?
-მიდი მიდი ...
დუდუ კიბეებზე შემოხვდა .
-მომე ჩანთებს მე წამოვიღებ.
-მადლობა.
მანქანაში ჩასხდნენ და ბათუმისკენ გაეშურნენ.
ბათუმში დუდუს სახლი ჰქონდა.
გზაში ძალიან იხალისეს.
სიმღერებს უსმენდნენ.
ელენე და ანი მღეროდა და ალაგ-ალაგ ნიკუშაც ჰყვებოდა.
დუდუ საჭეს მშვიდად მართავდა და მომღიმარ მეგობრებს და საყვარელ გოგოს რომ უყურებდა უკვე ბედნიერდებოდა.
ბათუმშიც მალე ჩავიდნენ.
გოგონებმა მოაწესრიგეს ოთახები სადაც უნდა დაწოლილიყვნენ.
გადაწყდა რომ ელენე და ანი ერთად წვებოდნენ და ბიჭები ერთად.
-გოგონებო ჩვენ ტანსაცმელებს ვერ ამოალაგებთ?
-კი დაიცა თქვენს ოთახში შევალაგებ კაი?-ანიმ ნიკუშას ჩანთა გააგორიალა ბიჭების ოთახისკენ.
-კაი კუს მიდი ..
-დუდუ შენი ჩანთა სად არი?-დაინტერესდა ელენე.
-შემოსასვლელში დევს,თუ გეზარება იყოს..
-არა არ მეზარება..
ჩანთებს ალაგებდნენ ანიმ დაიწყო :
-აუჰ ნეტა ცოლად მომიყვანოს,მერე სულ მე დავულაგებ ხოლმე კარადას..
-აუჰ გაფრინდა ანი ოცნებებში -გაეღიმა ელენეს.
-რა შენ არ გიოცნებია დუდუს ცოლობაზე?
-რავი ხანდახან როცა ნოსტალგია შემომაწვება..
-მერე?
-რა მერე..?
-როგორია დუდუს ცოლობა ოცნებებში?-ეცინება ანასაც.
-მმ რავი დიდი სახლი და ორი შვილი,ბიჭი უფროსი გოგო პატარა.. დუდუს მანქანით მოჰყავს ბავშვები სკოლიდან მე ვასადილებ შემდეგ სამსახურში გავრბივარ და აუ ანი რეებს მაყოლებ?-გამოფხიზლდა ელენე.
-მიდი გააგრძელე...!
-რავიცი რა გავაგრძელო ტკბილი პატარა ოჯახი ..
-და სულ ეგაა არაფერი მეტი?
-აბა შენ როგორი წარმოგიდგენია ნიკუშას ცოლობა?
-აი ისეთი რა საინტერესო.. ნიკუშა რომ წამიყვანს სამოგზაუროდ ესპანეთში,მერე იქ უამრავ ფოტოს რომ გადავიღებთ! მერე აღმოჩნდება რომ მისი სამსახური უცებ საფრანგეთში აგზავნის მივლინებით.. მერე პარიზი და ეიფელის კოშკი ,იქიდან ჰოპ და ვერსალსაც ვნახავ.. საფრანგეთს რომ მოვრჩები საქართველოში ჩამოვალ და შეგახარბებ! -ამაზე იცინიან- საქართველოში ნიკუშა ბილეთების ამბავს იჩალიჩებს და მერე ჰავაიზეც წავალთ! იქიდან სკაიპით დაგირეკავ და თუ ხასიათზე ვიქნები ფოტოებს გაჩვენებ!
-ეს ნახე რაა! მე სოფლად კიარ მივდივარ ! მეც წამიყვანს დუდუ სადმე..
-ჰმ! შენ გყავდეს ორი შვილუკა და ტკბილი ოჯახი!
-ნახე რაა! დიახაც მეყოლება!
-მე მოსამსახურეები მეყოლება რომ იცოდე და ისინი დაალაგებენ სახლს..
-მე არ მჭირდება მოსამსახურეები ქმარზე და შვილებზე ზრუნვისგან სიამოვნების მიღება მირჩევნია ჰავაიზე წოწიალს რა!
-ელენეე! გამოფხილზდი ვოცნებობთ მართლა მომავალს კიარ ვგეგმავთ !-სიცილი დაიწყო ანამ იქვე სკამზე ჩამოჯდა და სული ძლივს მოითქვა.
კარს უკან დუდუ იკეცებოდა ოთხად.
ნიკუშა კი ოდნავ გაღიმებული სახით გაშტერებოდა კარებს.
-რა მომთხოვნი ცოლი გყავს შე.. მა -ძლივს ამოილაპარაკა დუდუმ.
თან რა საყვარლად ამბობს საფრანგეთიდან ჰავაიზეო! ანის უეჭველი ჩემი გვარი დაავიწყდა-გაეცინა ნიკუშასაც.
-რაზე ტო.?-სული მოითქვა დუდუმ.
-ივანიშვილი ვგონივარ შენძმობასგეფიცები!
-ანი ისეთი გოგოა საფრანგეთშიც რომ არ წაიყვანო და ჰავაიზე ვერ გაასეირნო მაინც ეყვარები.
-მაგაზე უნდა შემოწმდეს..
-ეგ როგორ ?
-როგორ და..
**
გოგონები ახალი მოსულები იყვნენ ზღვიდან სახლში შესულებმა დაღონებულ ბიჭებს წააწყდნენ.
-რატომ არ გამოდით ეე?-ანუკამ იქვე დადო გასაბერი კამერა და ჩანთა.
ნიკუშამ ჯერ ანის გახედა მერე დუდუს.
-დაერხა ნიკანდროს..
-რატოო?-შეიცხადა ანიმ და ნიკას გვერდით დაჯდა.
-მამამისის კომპანია გაკოტრდა..ნუ რაღაც ბიზნესი ხომ ჰქონდა და ეგ რა..
-მერე?
-რა მერე ანუკა ისევ ის ცხოვრება ვეღარ მექნება ხვდები?..
-იმ ცხოვრებაში რას გულისხმობ ნიკუშა?-საწყალი თვალები შეანათა ანამ ნიკას.
-ვეღარ წაგიყვან საფრანეთში და ვერც .. აუჰ ჩემი კაი რა..
-და მერე რა?რა მოხდა საფრანგეთში თუ ვერ წავედთ? მამაშენის ეს ცუდი შემთხვევა ჩვენ სიყვარულთან რაიმე კავშირშია?რა გგონია თუ შენი მატერიალური მდგომარეობა შეიცვლება აღარ მეყვარები?ნიკა ასე მიცნობ?
-პატარავ შემომხედე...უნივერსიტეტში სწავლას ვერ გავაგრძელებ.. და მომიწევს სადმე მიმტანად მუშაობა.. არ არის დასაძრახი არც ერთი პროფესია მაგრამ იურისტობაზე რომ გინდა და მე-4 კურსზე ხარ ხვდები მაინც რამხელა დარტყმაა ჩემთვის? მაგალითად ის რომ ვეღარ ვივლით ისე ხშირად კაფეებში ან კლუბებში..
-ნიკუშა ნიკუშა მიწაზე დაეშვი კარგი?მე შენ იმიტომ კიარ მიყვარხარ რომ კაფეებში დაგყავარ ან რომ კლუბებში ერთად დავდივართ ან ხელში აიფონი რომ გიჭირავს!იმიტომ მიყვარხარ რომ ჩემთვის იდეალური ბიჭი ხარ გესმის? და ცხოვრებამ მატერიალურად სულ ნულზე რომ დაგიყვანოს არავინ და არაფერი რომ არ შეგრჩეს გახსოვდეს რომ მე სულ შენს გვერდით ვარ.. არაუშავს აი ნახე მამაშენი ისევ შეძლებს და საქმეს ფეხზე დააყენებს.
ნიკუშას ეღიმება დუდუს ეღიმება.. ელენე დაბნეული უყურებს ვერც ანამ გაიგო რახდება..
-შენ ხარ ჩემი ჩემი ჩემი იმენა ჩემი ცოლი ხარ გაიგე! -ნიკუშა შუბლზე კოცნის ანის. ანი ვერ ხვდება რა ხდება მისთავს.
-ნიკ.. რა..ვერ.. ჰა?
-მოგატყუეთ პატარავ არავინ გაკოტრებულა.. მამაჩემის ბიზნეს რაც შეეხება პირიქით მისი ექსპორტი ამერიკაშიც გააკეთა და შემოსავალი სამჯერ მეტი გაუხდა.. უბრალოდ.. მე უბრალოდ.. მაინტერესებდა.. საფრანგეთის და ჰავაის გარეშეც გეყვარებოდა ნიკუშა..
-ფუუ ყველაზე დამპალი ბიჭი ხარ ამაში წვი როგორ შეგეპარა!ან ან.. დუდუ რატომ არ შეაჩერე ამას.. რომ გეგმავდა.
-ცუდი განზრახვა არ ჰქონია ანუკი არ გაუბრაზდე კაი?-დუდუმ ელენეს მოეხვია უკნიდან და ანის დამშვიდება სცადა.
-ოხ რა ოხ რა! ჯარიმის სახით მოვითხოვ იზრუნო დღევანდელი დღე კარგად დამთავრდეს.!
-ეგ იასნად აბა რა .. მიდით მოწესრიგდით და გავიდეთ..
გოგოები მალევე მოწესრიგდნენ.
საღამო იყვო ბულვარში სეირნობდნენ.
-ბამბის ნაყინი მინდა..-წამოიძახა ანამ.
-აუ მე ჩვეულებრივი ოღონდ მარწყვის.
-წამო გიყიდთ..-დუდუმ მობრუნდა და ბამბის მენაყინეს დიდი სპეციალურად ანუკასთვის დიდი ნაყინი გააკეთებინა.
-აჰა! -გაუწოდა ანის,რომ შეხედა ანის გაფართოებულ გახარებულ თვალებს თვითონაც გაიღიმა და მეორე ნაყინი რომელიც მარწყვის იყო ელენიკოს გაუწოდა.
„ანგელოზებიც მიირთმევენ ნაყინებს“ პოსტმაც არ დააყოვნა და არც ფოტომ.
ერთობლივი სელფი გადაიღეს და სოც.ქსელს აჩუქეს.
ნახევარი საათი შემდეგ გაიყვნენ ნიკუშა და ანი ცალკე დადიოდა ელენიკო და დუდუ ცალკე.
ელენემ ზღვაზე დავსხდეთო და ორივენი პლაჟზე ჩავიდნენ.
დუდუმ ელენეს კალთაში ჩაუდო თავი და ზეცას მიაშტერდა.
-მე შენ და ტკბილი ოჯახი..
-ჩხუბის გარეშე..-გაიღიმა ელენეს.
-ჩხუბის გარეშე არ არსებობს პროსტა -გაეღიმა დუდუსაც.
-ეე კაი რა ოცნებაც მაინც მაცადე!
-ვიჩხუბებთ იცი რაზე?
-რაზე?
-ვერ შევჯერდებით რომელს უფრო მეტად უყვარს მეორე.!
-მაგაზე მოსულა..
-პირველი თუ ბიჭი იქნება რა დავარქვათ?
-ალექსი რაა!-სახე დამანჭა ელენემ.
-კაი და გოგოს?
-გოგოს? ლიზიკო?
-მასიურია..
-მაშინ ნიტა..
-ციალა რომ დავარქვათ?
-ჟუჟუნაც არ უნდა იყოს ურიგო..
-ვაფშე მაყვალა და მოვრიგდეთ რა!
-აუ დუდუ!!
-კაი იყოს ნიტა..
-ნიტა და ალექსი..
-ალექსი და ნიტა პირველი ბიჭი გვინდა.
-აუ რას ვიცინებ ოჯახი რომ ვერ შევქმნათ!
-რა არის მაგაში სასაცილო?-წამოენთო დუდუ.
-კაცი ბჭობდა და ღმერთი იცინოდაო მეშინია მაგრად მაგ ანდაზის.
-ღმერთმა იცის ჩვენი სიყვარული ზეცაშია დაწერილი..
-ანგელოზებმა ჩაწერეს?
-სიცოცხლის წიგნში..
-გამიგია ვინც მაგ წიგნში ჩაიწერება გადარჩება და სამოთხეში მოხვდებაო..
-ჩვენი სიყვარული გაუძლებს დროს და სამოთხეში მოხვდება მერე..100 წლის შემდეგ..
-დაბერება არ მინდა რაა!-ტუჩები გამობურცა ელენემ.
-არც მე მინდა..მაგრამ ოდესღაც ყველა დავბერდებით.. ოდესღაც ყველა წავალთ იქ მაღლა ცაში ანგელოზებთან ახლოს!
-როგორ მიყვარს შენი ფილოსოფიური ლაპარაკის მოსმენა რა.. -ლოყაზე აკოცა ელენემ.
-ჩვენ სიყვარულთან ბრძოლას მოვიგებთ და შვილებს მოვუყვებით რომ თბილისურ სიყვარულს დიდი ძალა აქვს ... მთაწმინდაზე შერიგებას არ ჯობია არაფერი.. ზღვაზე ერთად ყოფნა ცხოვრების ყველაზე დიდი კაიფია და ანგელოზები დედამიწაზეც დადიან...!
-დუდუ მაგიჟებ!
-კარგია ორი გაგიჟებული ერთად იდეალური შერწყმაა!
-დუდუ..
-ჰო..
-ეს ოცნებები რომ ვერ ახდეს.. რომ ვერ მოვუყვეთ შვილებს ჩვენზე.. სხვა ადამიანებთან რომ გვყავდეს ნიტა და ალექსი? მერე რა მოხდება ?
-ოო .. მერე სასწაულები მოხდება...და ნუ ვიფიქრებთ რა ცუდზე..
-კარგი..
***
-აბა დუდუ .. ოდნავ მიიწი .. აი ასე კარგად გაშალე ფეხები ... ელენე ნუ წითლდები..
-გოგო ზაგარია..
-უუუჰ კაი ახლა აკოცე კისერში რომ იცით ისე..
დუდუს შუაში ელენე იჯდა ზღვაზე იყვნენ და ირუჯებოდნენ..
ანი ფოტოებს უღებდა და აპოზიორებდა საწ....ბს.
უამრავი ფოტოდან რამოდენიმე აარჩიეს და დადეს..
***
-ელენე მზად ხარ?
-ანგელოზებს უყვართ ფრენა!
პარაშუტის „კაცმა „ კარგად „დააბა“ წყვილი და ისინიც აფრინდნენ ..
ცაში მაღლა..
ანგელოზებთან ახლოს..
და ეს იყო იცით .. აი ..
ყველაზე ლამაზი შეგრძნება..
შიში,ექსტრემი.. და ყველაფერი ერთად თავმოყრილი..
დუდუს ხელები ჰქონდა გაშვებული..
ელენე ყვიროდა რაც შეეძლო..
თან იცინოდნენ..
ვუყურებდი ზეციდან და მეცინებოდა..
რა სულელები არიან და მაინც რა არის ადამიანი?
ბედნიერებას წვრილმანებში ეძებს და პოულობს კიდეც..
და ეს ბედნიერებააც ისეთივე წვრილმანია..
როგორც ცხოვრება..
ამიტომ იყავით წვრილმანებში ბედნიერები!
რაც ხოვრებაში ბედნიერებას ნიშნავს „ლიზაზიკურად“.
ანიმ უამრავი ფოტო გადაუღო ..
თვითონ ელენეც იღებდა ვიდეოს..
ლამის გადაირია ნუცა ვიდეო რომ ნახა..
„სულ გააფრინეთო“ მანდ როგორ დაჯექითო..
არადა გული ბედნიერებით ევსებოდა ელენეს ასე ბედნიერს რომ ხედავდა..
თავისი ახალგაზრდობა ახსენდებოდა..
***
-ესიგი მივდივართ?-წამოიყვირა ანიმ.
-მიდით ხო აიღეთ ჩანთები და კარის დაკეტვა არ დაგავიწყდეთ..
ციცინათელაში წავიდნენ..
-ნუ ტაკ მე მინდა დაჯდომა აი იქ .. ლიზამ ხელი „ვარდნისკენ“ გაიშვირა.
- წავედით?-ხელი ჩასჭიდა დუდუმ.
-წავედით!
დასხდნენ.. ახლა იგრძნო ელენემ შიში..
-ხომ არ გეშინია?-დუდუ.
-ჰმ! რას ამბოობ!ვაიმეეეე!ადის დუდუ..-ხელი მოუჭირა დუდუს.
-ჰაჰაჰა ნიკუშა ნახე ახლა რაა!
-მაცადეე ბიჭო მამაო ჩვენოო რომელი ხაარ!ცათაა შინააა! დედიიკოოსთან მინდაა!-ყვიროდა ნიკუშა ელენე ბანს აძლევდა ანი და დუდუ ისხდნენ და იცინოდნენ..ატრაქციონი ხან ჰაერში დაეკიდებოდა ხანაც სწრაფად ჩამოვარდებოდა ქვემოთ..რომ იტანჯეს 3 წუთი ახლა ელენემ გადაწყვიტა საშინელებათა ოთახში შესულიყო..
დუდუს ხელს უჭერდა.
-ახლა ჩონჩხები გადმოხტებაა?-ჩუმათ უჩურჩულა დუდუს და მის უკან კაცი რომ დაინახა გასისხლული პერანგით დუდუს პირდაპირ ყურში ჩაჰკივლა.
-ნუ გეშინიაა გოგო არაა ნამდვილი -იცინოდა დუდუ.
-ვაიმეე იქ რამხელა ობობაა..
-არაა ელე ნამდვილი -სიცილს არ წყვეტდა დუდუ.
-აბა რომ მოძრაობს..
-ნუ გეშინიაა აქ ვარ.!
იქიდან გამოსულებმა ბოლოს გადაწყვიტეს ეშმაკის ბორბალზე დასხდომა..
-ჰუჰ.. დღეს დაშინებული მივდივართ რა-გაეღიმა ელენეს..
-რატო მე მომეწონა ძალიან იცი რა სასაცილო ხარ როცა გეშინია?
-დდუდუ!
-ჰოო მთელი ტანით მეკვრი და დუუდუ არ გამიშვაა! ესეთი ხარ .
-ნახე რა ლამაზიაა..
-ჰო ძალიან..
-დუდუ..
-ჰო..
-ერთმანეთს რომ ვაკოცოთ დანაშაულია?-სულ ორ წამში გაანალიზა მისი კითხვა და სულ გადაახურა.
-ჰაჰაჰ არა!-დუდუმ ნაზად აკოცა ლიყაზე..
-მე ..ლოყაზე არ მიკითხახვს..
-გასაგებია..
ნაზად შეეხო ელენეს ტუჩებს..
ეს იყო რაღაც სასწაული..
გულწრფელი..
სულის შემძვრელი..
გულისამაფორიაქებელი..
პულსის ამაჩქარებელი..
ცხელი და ვნების სუნთქვის ეპიცენტრი..
დედა რა იყო ეს აა?
ელენეს სხეულში ჟრუანტელმა დაუარა..
იგრძნო ეს დუდუმ..
გაეღიმა..
კოცნა არ შეუწყიტავს..
კავშირი იყო მათ შორის ყველაზე ძლიერი.
ნელმა ქარმა დაუბერა..
თმები აეწეწა ელენეს..
დუდუმ ელენს პატარა სახე მის ხელებში მოიქცა და ტუჩებიდან ცხვირზე..მერე შუბლზე აკოცა..
-ყველაზე მეტად მიყვარხარ...!-ჩუმად უჩურჩულა ელენემ.
-ჩემი პატარა..
***
უკვე თბილისში იყვნენ..
ელენე და ანა საწოლზე იყვნენ წამოწოლილები.
-რამე ვშვრათ რა..-წამოიკნავლა ანამ.
-მაგარი იდეა მაქვს..
-გისმენ..
-მოდი გავაკეთოთ ვიღაც უცნობის ფეისბუქები..
და ჩვენებს მივწეროთ რა..
-აუუ მიდი !
გოგონებმა გააკეთეს ფეისბუქები და დაიწყეს..
ნიკუშა:
-პრივეტ<3
-პრივეტ..(ნიკუშა)
-შენი გაცნობა შეიძლება?
-კი რატომაც არა..(ამას არ უნდა ჩასცხო ახლა თავში? წამოიძახა ანამ.)
-მე ნინიკო..
-მე ნიკუშა შენთის ნიკა..
-აჰჰ სასიამოვნოა ნიკუშა და ჩემთვის ნიკავ <3
-სეენ!
-ჰოო ნიკა შეყვარებული გყავს?
-შენ როგორ გინდა?
-მე სიმართლე მინდა ნიკა..))
-მყავს.!
-ჰოო ვინ?
-ანუკი გამოდი გიცანი საყვარელო!
ამაზე ანუკას წამოახურა.
-ვაიმეე მომკლავს ელენეე!
-უუჰ დაიკიდე კაცო.
-ეგ რაშვება?
-რავიცი მე რა უჟმური ყოფილა.
დუდუ დადიანი.
-როგორ ხარ?
-კარგად(დუდუ)
-მეც არამიშავს.
-დუდუ ხო?
-კი დუდუ ..
-ჩემი ცოლის დაქალების დუდუსთან საერთო გაქვს?
-მე არა იმას აქვს ჩემთან!
-ვაა
-სეენ.
-დუდუ მერამდენე კურსზე ხარ?
-4 დავხურე..
-კარგია რაზე სწავლობდი?
-სამედიცინოზე..
-ვაა შენი სახით სიმპათიური ექიმი ეყოლება საქართველოს..
-ვიცი ..
-რატო ასე უხეშად?
-ააჰ უხეშად გწერ? კარგი მაშინ ვიცი ჩემო კარგო ამ საღამოს რას აკეთებ?
-პიურეს..
-რაა?
-რას აკეთებო და მეც გაგეცი პასუხი ..
-კარგია შეიძლება დავაგემოვნო შენი პიურე?
-რათქმაუნდა!
-მისამართი მომწერე აბა..
ელენემ მისი მეორე სახლის მისამართი მიწერა..
საღამო იყო დუდუ მისამართზე მივიდა.
სახლში რომ დააკაკუნა
ვიღაცამ დაუძახა შემოდიო..
ისიც შევიდა..
სამზარეულოდ ხმა ისმოდა..
სამზარეულოში ელენე რომ დახვდა ხელში პიურეს კოვზით სიცილი აუტყდა.
-რა გეგონაა?-შეუყვირა ელენემ .
-ეგ პიურე არ მომხდეს თორე..
-თორეე რა?-ელენმ პიურე დუდუს აწ უკვე შეჭრილ თმებს შეუზილა..-პიურეც მზადაა დამიგემოვნე რაა..
დუდუ ქვაბთან დაიხარა კოვზით ამოიღო პიურე და ელენესს მაისურში რომელიც ყელმოღერებული იყო ჩაუგდო..
ამაზე სულ გააფრინა ელენემ.
პიურით „თამაშს“ რომ მორჩნენ.იატაკაზე დასხდნენ და ბევრი იცინეს.
-პირველი მე დავიბან..-ელენე
-კაი მიდი..
პირსახოცით რომ გამოვიდა დუდუს თვალებში დაუბნელდა.
-ამმ ისს. ხო ...
-მიდი შედი..
-ელენე ოთახში შევიდა ტანსაცმელი ჩაიცვა ..
დუდუც მალე გამოვიდა.
ნიკას ძველი ტანსაცმელები მოძებნა ელენემ და ისინი ჩაიცვა დუდუმაც.
-აქ ხშირად რჩებოდით ხოლმე?
-ნიკა მის ძმაკაცებთან ერთად ხშირად ამოდიოდა მე და ანუკაც ხშირად დავდივართ ხოლმე აქ.
-მე რატო არ ვიციი 2 წელია ერთად ვართ დდა..
-რავიცი ...-გაეცინა ელენეს.
საწოლში შეწვნენ და ელენე დუდუს ჩაეხუტა.
-სულ მალე ჩვენი სახლი გვექნება..
-იცი როგორ მინდა დუუდუ?
-მეც მინდა და გვექნება დამიჯერე.
***
ახსენდებოდა..
ცრემლებს არ აკავებდა...
ტიროდა..
ხალხი უყურებდა..
ნაკლებად ნაღვლობდა..
ვის რაში ანაღვლებდა რას იფიქრებდა ხალხი?
დუდუს ტოვებდა..
ტოვებდა სად?..
აქ ამ სახლში...
მარტო..
სრულიად მარტო...
რა არ გადაიტანეს..
როგორ აარ გამოსცადა ცხოვრებამ და ვერ გატეხა..
რა გახდა ეს ეჭვიანობა..?
ბოლოსდაბოლოს უნაკლო ვინ არის?
არა არა!ასე როდემდე უნდა გაგრძელდეს ელენე მორჩი ფიქრს..
ეჭვიანობა?ამას როგორ შეეგუები? დუდუს გარდა ხალხი დაილია??
დუდუს მსგავსად ვერავის ეყვარები ელენე!
ორი ელენე ებრძოდა ერთმანეთს..
მანქანაში ჩაჯდა..
არ დაინდო არც მისი თავი დ არც დუდუ..
ის პატარაც არ დაინდო მუცელში რომ ჰყავდა..
სიამაყეს ვერ სძლია..
გიგისთან ურთიერთობაში ბრალის დადება არ შეიძლებოდა!დუდუს ვერ პატიობდა..
მასში ეჭვებს ვერ პატიობდა და კიდევ ღრღნიდა შიგნიდან ეს დამპალი გრძნობა..
მანქნა დაიძრა..
წავიდა გასცდა..
ეზოს ..
დუდუს ფანჯარას..
ვეღარ ხედავდა დუდუ ელენეს..
ცრემლები ამუქებდნენ შემდეგ კი აქრობდნენ გამოსახულბებს..
ტიროდა დაიდანი..
სიყვარულმა დადიანსაც ასწავლა ტირილი..
ფანჯარას მოშორდა..
ირგვლივ ოთახები ელენეს სურნელით იყო გაჟღენთილი..
ყველგან ელენე იყო..
ყველგან ელენეს ანგელოზები დაფრინავდნენ და უწამლავდნენ დადიანს სიცოცხლეს.. ეს იყო მის ცხოვრებაში ყველაზე მტკივნეული..
ჰო? ალბათ ასე იქნებოდა..
გულის შიგნით.. სადღაც იქ სიღრმეში დადიანსაც კი რომ ეშინოდა ჩახედვა..
იქ ელენეს სიყვარული,ვნება..ის ოცნებები დუღდა..ორთქლად და შემდეგ ფერფლად იქცეოდა..
დუდუს არ უნდა გაეშვა ელენე..
გამოსავალიც ეგ იქნებოდა..
მაგრამ ორივენი ამაყები აღმოჩნდნენ.
***
-სად ხარ?-მკაცრი ხმა გაისმა ტელეფონში,ელენემ შიშისკანკალით მოავლო არემარეს თვალი აშკარად არ იყო არსად დუდუ.
-მე და ანი ქალაქში რა იყო?
-ვისთან ერთად ხართ?
-დუდუ რახდება?..-გიგი იღიმის..
-ვისთან ერთად ხაარ მეთქი!
-ანისთან ერთად!
-ესეიგი ანისთან ერთად ...
-ჰომ..რამე მოხდა?
-შენთვისვე ჯობია ჩემმა ძმაკაცმა ზუსტად იგივე მითხრას თორემ ილოცე.. ელენე ლატარია!
გაბმული ზარის ხმა გაისმა ტელეფონში.
-რაო დუდუკიმ?-ირონიულად იკითხა გიგიმ.
-დუდუ ჰქვია გიგი მას!
-ჰო დუდუმ!
-ვისთან ერთად ხარო.. ვიღაცამ დაგვინახა..
-მერე რა? ცუდს რას ვაკეთებ უბრალოდ გესაუბრები..
-არ არის გიგი ლამაზი მერე არა!
-რატო? დუდუსი ასე გეშინია?კარგი რა ელენე მაოცებ..
-არავის მეშინია!
-ჰოდა შენს უკან მოდის და იმედია ახლაც ეგეთი მამაცი ხარ!რაც გითხარი არ დაგავიწყდეს...-ელენეს ზურგი აეწვა.. იგრძნო როგორ მოდიოდა მასთან ნაცნობი სხეული..მიხვდა რაც ელოდა გიგის..ისიც მიხვდა დუდუ როგორ გაბრაზდებოდა ამაზე და საშინლად ინანა გიგის შეხვედრაზე რომ დასთანხმდა.
-პრივეტ..-დაძარღვულმა ჩაილაპარაკა დუდუმ.
-დუდუკას პრივეეტ..!-სიტყვა გაწელა გიგიმ და დუდუს ხელი გაუწოდა,დადიანმა ირონიულად დახედა ყიფიანის ხელს და ჩაეღიმა..თვალი ნელა ააყოლა და თვალებში ჩააშტერდა.
-შენთვითონ დაიწყებ?-ახლა ელენეს მიუბრუნდა.
-მე უბრალოდ შე..მე.. მე..-ისე დაიბნა ელენე ხმაც ვერ ამოიღო.
-რა ჰო გისმენ..
-მე ვთხოვე შეხვედრა..-გიგი
-გასაგებია..!ელენე მანქანაში ჩაჯექი.. აი შენ მერე სხვანაირად დაგელაპარაკები გიგილო!-სახეში ხელი „შემოარტყა“ და მანქანაში ჩაჯდა.
-დუდუ აგიხსნი..
-რას ამიხსნი გოგოო რას ? მე კლოუნს ვგევარ?
-არა..
-მერე იმის ღირსიც არ ვარ შემეკითხო როცა მასთან შეხვერდას აპირებ?
-..
-მაინდამაინც ზურას ისტორია გინდა რომ განმეორდეეს? ვერ ხვდები რომ უყვარხარ და შენ გამო ბევრ რამეზეა წამსვლელი?
-დუდუ ..
-რა დუდუ რა დუდუ გისმენ მიდი მითხარი!
-მაპატიე მე..მან ასე მითხრა უკანაკსნელად შემხვდიო..რაღაც უნდა მოგცეო..
-რა მოგცა..
-აი..-ელენემ კულონი აჩვენა..ანგელოზის ფორმის მცირე კულონი..დუდუს ძარღვები გამოებერა,სახეზე ააწითლა..
-მაშინ ეს საჭირო აღარაა...-გულის ჯიბიდან ზუსტად იგივე კულონი ამოიღო მინა ჩასწია და ფანჯრიდან მოისროლა.ელენეს თვალები ცრემლებით აევსო..
-დუდუ ..
-ვსო!
-გააჩერე მანქანა!
-არა..
-გააჩერეე მანქნაა!
-არაათქო!
-გააჩერე დუდუ მანქანა.
-არა ელენე ვსო.
-დუიდუუუ გაააჩერე მანქანა!
მკვეთღად დაამუხრუჭა დუდუმ.
ელენე მანქანიდან გადმოხტა რამდენიმე მეტრი გაირბინა და კულონის ძებნა დაიწყო..
ვერ იპოვა ვერცხლისფერი ანგელოზი...
მანქანაში ჩაჯდა...
დუდუს სიგარეტი გაეჩრა პირში და უყურებდა ელენეს მოქმედებას.
-რა აზრი აქვს?-ჰკითხა როდესაც გოგონა მანქანაში ჩაჯდა.
-ეს შენ ხარ ხანდხან უაზრო თორემ სიყვარულმა და ანგელოზმა რა დააშავა აუუჰ რა.
-გიგისი უფრო გირჩევნია ელენე ასე არ არი?
-ეს რაშუაში იყოო ახლა!
-მაშინ გადააგდე!
-რატომ?-აცრემლებული თვალით გახედა ბიჭს.ამაზე სულ აიჭრა.
-შენთვის თუ მნიშვნელობა არაქვს გიგის რას დაეძებ მის კულონს გადააგდე!
-დუდუ კარგი რა.ა..
-ჰოდა იმასაც ნუ მეტყვი რომ გიგი არ გაინტერესებს რა!
მანქანა ისე სწრაფად დაჰყავდა სიჩქარის ისრები 200საც გადასცილდებოდა ლამის.
-დუდუ.. ჩვენ.. დუდუ მეშინია..
-ჩემი თუ სისწრაფის..
-ორივესი..
-ჰმ..
კიდევ უფრო უმატა მანქნამ სისწრაფეს..
-დუდუ შეანელე..
-..
-დუდუ მე თუ არ გეცოდები დედაშენზე იფიქრე..დუდუუ შეანელე..
-...
-დუდუ სახლში დედა გიცდის! დუდუ შეანელეე დუდუ ნელა გთხოვ.. გეხვეწებიი მეშინიაა..-აკანკალებულმა ხელები სახეზე აიფარა და ისტერიული ტირილი დაეწყო..
ელენეს ცრემლებმა უფრო აჭრა და მოძრაობაც შეანელა..მერე საერთოდ გადააყენა მანქანა.
-ჩშშშ...დამშვიდდი...-გულზე მიიხუტა ატირებული გოგონა.
-არ გიყვარვარ ..შენ ჩემი დაკარგვის არ გეშინიაა.
-ელენე ნუ მჭრი!
ხელები მაგრად მოხვია კისერზე ელენემ...თითქოს დუდუს გარდა დედამიწაზე არავინ არსებობდა და სიმარტოვისგან შეშინებულს დუდუ სულ ახლახანს ეპოვნა.
-მიყვარხარ..გეხვეწები ასე აღარ გააკეთო..-ცრემლები დუდუსაც უსველებდა სახეს...ელენეს ცრემლები..
-ჩუ ნუ ტირი..
-დუდუ მპირდები რომ ასეთი სისწრაფით აღარ ატარებ მანქანას?
-გპირდები..
-მაპატიე კაი?
-ხარ ღირსი?
-მაპატიე..-ცივი ხელებით ეფერებოდა აცეცხლებულ სახეზე და ამით თითქოს კიდევ უფრო უყვარდებოდა დადიანს...
-რატო გაქ ასეთი ცივი ხელები..
-როცა ვნერვიულობ მიცივდება ხოლმე..
-მომე..-დუდუმ ელენეს ხელები თავისაში მოიქცია და რაც შეეძლო იმდენი კოცნა სანამ მისმა ორგანიზმმა ელენეს ხელებეს სითბო არ დაუბრუნეს..
ეს იყო გარდამავალი წამი როცა ზედმეტად ახლო კონტაქტი არ გჭირდება იმისთვის რომ მასთან იყო,რომ შეიგრძნო..მეტი არაფერი არ გჭირდება მხოლოდ მისი კოცნა გაყინულ თითებზე..
***
-გძინავს?-შუაღამის 3 საათზე გამოაფხიზლა დუდუს წერილმა.
-არა რაიყო?
-ჩამო ქვემოთ გიცდი მალე..
-რამე ხდება?
-ეე ჩამო რა..!
ელენემ ჩუმათ აიღო ქურთუკი და ქვემოთ ჩაიპარა.
დუდუ იცდიდა ტაქსიც ელოდებოდა.
-ჩაჯექი..
-რატომ რახდბეა?
-მიდი მიდი ჩაჯექი.
ჩჯდა.
ტაქსი დაიძრა დუდუ რატომღაც წინ დაჯდა ..ჩვეულებრივ ასე არ იქცეოდა თუ სხვის მანქანაში სხდებოდნენ ისიც მასთან ერთად უკან იჯდა.
-დუდუ სად მივდივართ?
-ნიკუშასთან..
-რატომ?
-მიტომ..
-რამე მოხდაა?
-არაფერი ისეთი..
უკნიდან გამოხედა ელენეს და გაეღიმა.
-შენი მანქანა?
-პროფილაქტიკაშია..
-მომკლავს დედაჩემი მიმეწერა მაინც...ჯანდაბა სახლში დამრჩა ტელეფონი..მიწერე რა დუდუ ჩემი სახელით რომ ანი ძალიან ცუდად გახდა და გაფრთხილება ვერ მოვასწარი..
-კარგი დაიცა.. „დე გავთხოვდი“-გააგზავნა აბონენტთან „ნუციკო“
-როგორ მიწერე წამიკითხე აბა..
-დე ანი ცუდად გახდა და ვერ გაგაფრთხილე უცებ წავედი არ შეგეშინდეს.
-კარგი.
ერთი საათი რომ გავიდა და ელენეს ლამის ფანჯარასთან მიეძინა დუდუმ ტაქსის მძღოლს გადახედა,ბაბუ ეს ტაქსის მანქანა სად იშოვე?-გაეღიმა დუდუს.
-ეეე ბაბუ? აბა რისი ბაბუ ვარ! შენ კიარა დრო იყო ჩინოვნიკებს ვმალავდი ჩემს აგარაკზე!დადიანებითსვის ავად შეგიხედავს შენ!
-თან ეს ქურთუკიც რომ მაგრად გიხდება! იფირქრე ვლადიმეროვიჩ ტაქსისტობაზე?
-ბიზნესებს ვინ მოუვლის?თორემ თბილისში სეირნობას რა სჯობს!
-ჰმ!
-ჩუ ჩუ.. ნამდვილი ანგელოზია ბაბუ.. გაუფრთხილდი..
ელენემ თვალები რომ გაახილა დილის 6 საათი იყო..
ცას ჯერაც ნელ ნელა ეპარებოდა სინათლის ელფერი..
დიდი ტრაფარეტით წაიკითხა „სამეგრელო“
-დუდუუ!
-მმ..
-დუდუ გაიღვიძე..
-ჰო..
-რა გვინდა დუდუ სამეგრელოში?
-დადიანები უნდა გაგაცნო..
-რას მეხუმრები სულ გააფრინე ხო?
-ბაბუ რამდენი წლის ხარ შემახსენე?
-17ის..
-ოჰ ცოტა ადრე ყოფილა ვაჟბატონო..
-არაუშავს გაიზრდება..
-დუდუ რახდება?-გული აუჩქარდა ელენეს.
-რა გინდა რომ ხდებოდეს?-მოუბრუნდა დუდუ .
-შენ .. არ ხარ ხომ ნორმალური?
-2 წელია ერთად ვართ და ამას ახლა ხვდები?-ეღიმება დუდუს.
-დუდუ..მე ელენე ლატარია ამას არ გაპატიებ რა მინდა საღამურებით და ქურთუკით სამეგრელოში ..
-შენ ელენე ლატარია?-ისევ იღიმის დუდუ..
-დიახ მე ელენე ლატარია!
-შენ ელენე ლატარია დადიანისა ... მომე ხელი..
-რატო?-მუხლები აუკანკალდა ელენეს.
-მომე რა.!
-აჰა..
-ეგ არა მარცხენა..
-ჰა..
-აი ვსო!-რგოლს ნელა უკეთებს თითზე ნაზად კოცნის..ეღიმება..უკვე მისი ცოლია!
-დუდუ..
-ჰო..
-შენ მე.. მომიტაცე?
-აჰამ!-უდარდელად ჩაილაპარაკა დუდუმ.
-მომკლავს მამაჩემი.. -ეღიმება ელენეს.
-გადაიტანს...
-ტელეფონი?..ანასთან ვგონივართ..-ისევ იღიმის ელენე.
-იციან..
-რა იციან?-სახე წამოენთო გოგონას.
-გუშინ მივწერე სიდედრს.. რაც დამაბარე ცოტა შევასწორე..
ტელეფონი აჩვენა.
-ფრენის რეჟიმი.. ჰმ!
-სუს!
***
ტაქსი სოფელში შევიდა..
-გამარჯობათ(მეგრული კილო)-მოხუცებული ქალი გამოვიდა გარეთ..
-თქვენ ნინა ბებო ხო?-მორიდებულად იკითხა დუდუმ.
-კი ბებო კი.. მობრძანდით.. აი მაგიდა გაშლილია.. ხაჭაპურები დავაცხეთ პირდაპირ გადასარევი! დაჯექი ბებო დაჯექი გაიხადე ეს აი ასე..
-როგორ ხართ ნინა ბებო?
-გმადლობთ შვილო რას ვიზამ.. შენ არ გემახსოვრები აი ბაბუაშენის მეგობარის გიორგი შენგელიას მეუღლე ვარ ბებო!აგერ გასაღები.. აგერ სახლი აგერ კარი! რამდენ ხანსაც გნებავდეთ ბრძანდებოთ ბატონო!ჩემთვის ასეთი ბედნიერება პირდაპირ გაგიჟებული ვარ ქალი სიბედნიერისგან!(ელენეს ეღიმება ბებოს მეგრულ-ქართულზე)
-თქვენ?
-მე წავალ ბებო აი მოპირდაპირე სახლში ვიქნები ისიც დედაჩემის იყო ისეთი კარგი ქალი იყო დედაჩემი პირდაპირ აღსაღნიშნავი. ჰოდა აი წავალ მე და აბა თქვენ იცით.!
ქალმა სახლი დატოვა..პატარა სახლი იყო მყუდრო..
ელენემ დუდუს გახედა და გაეცინა.
-მე შენ და სამეგრელო! დუდუ.. -სიცილს ვერ წყვეტდა ელენე.
-აქ ისეთი „კრახმალიანი“ ზეწრები იქნება ჰუჰუჰ! -დუდუმაც შეეცადა მეგრული კილოთი საუბარს მაგრამ ვერ გამოუვიდა.
-ეს შენი სოფელია?
-არამ! ბებიაჩემი და ბაუაჩემი პლეხანოვზე ცხოვრობენ..ეს ბაბუაჩემის ძმაკაცის ცოლი იყო ისეთ პოონტში რა..ამ ქალს შვილები არ ჰყავს და მარტო არი და მეც სად უნდა წამეყვანე მამაშენმა რომ ვერ მნახოს სამი დღე მაინც და მოვადექი ნანაჩკას რა!
-სულ გააფრინე რა!
-აი სამაგიეროდ ჩვენ შვილებს მოვუყვებით როგორ მოგიტაცე და სამეგრელოში ჩამოგიყვანე!
-დუდუ ..
-ჰო..
-აქ შენს სასახლეს ვნახავთ?
-დადიანებისას?კი აბა!
-ეე რა მაგარია..
-ხომ ხვდები რომ აქ დადიანების სასახლის სანახავად არ წამომიყვანიხარ?-ეცინება დუდუს და გოგონას უახლოვდება..
-მცივა..ჰუჰ იქ დავდჯები მე..-თავის დაძვრენას ცდილობს ელენე..
-აპაპაპ! ორი წელი გელოდე და ახლა სიცივე ვერ შემაკავებს ..
- კი მაგრამ მე..
-მოდი ..
-რა..
-გამომართვი ეს..!
ელენეს სასმელი დაალევინა..
და ასე დაიწყო მათი თანაცხოვრების პირველი დღე..
დუდუმ ფრთხილად გახადა ქურთუკი..
ხელი ჩაკიდა და ოთახისკენ რომელიც ზუსტად იცოდა რომ მას ეკუთვნოდა წაიყვანა.
ოთახში შესულმა ელენეს რომ გამოხედა მის აწითლებულ სახეზე გაეღიმა.
საწოლზე ჩამოჯდა ელენეც ახლოს მიიყვანა..
მის წინ იდგა ფეხები განსა გაედგა დუდუს და ელენე შუაში მოქცია..
მაისური ფრთილად ააძრო და მის წინ ლამაზი,თხელი გოგონა იდგა..
გოგონა რომელიც ასე გაგიჟებით უყვარდა..
****
საღამოს 8 საათი ილეოდა ისევ საწოლში იწვნენ.
-მეშინია..
-რისი?
-დედაჩემის მამაჩემის..ყველასი მეშინია დუდუ ..
-ჩემთან ხარ..დედაშენიც და მამაშენიც ცოტას ინერვიულებენ და დაწყნარდებიან რა..
-არ დაწყნარდებიან ასე იოლად...
-რათქმაუნდა ელენე მაგრამ ყველაფერი იდეალური თავის მსხვერპლს მოითხოვს ამიტომ ...ჩშშშშ... მოდი ჩემთანთ..
***
მეორე დილით თავზე ნიკუშა ანი და მათი მეგობრები დაადგნენ.
-აეე გვრიტებს პრივეეტ!(სანდრო მაღლაკელიძე დუდუს მეგობარი)
-იიჰ ელენეე!-ანუკა მოწყვეტით გაექანა ელენესკენ და მთელი ძალით ჩაეხუტა.
-ბიჭო ეს ანგელოზივით გოგო რომ წაიყვანე მაგას გადახდა უნდა ეე!-დუდუს გადაეხვია ნიკა.
-რამდენს ითხოვთ ლატარიების ოჯახი გისმენ!პირდაპირ ნუ მეტყვი შემომაპარე..-იცინის დუდუც.
-გოგო რატომ არ მითხარი თუ აპირებდი გათხოვებას ეე ელენე რა მაგარია.!-ანი სიხარულისგან მეცხრე ცაზე იყო .
-ჰო კი ვიცოდი აბა რა!ჩამიყვანა დატაქსით მომიტაცა!მისი ჭკუით რა!
-რამით უკმაყოფილო ხარ პატარავ? გავიმეორო?-ეშმაკურად გახედა დუდუმ სულ მთლად აწითლებულ ელენეს.
-წამოდი წამოდი მოგვიყევი დაწვრილებით ყველაფერი (ნია კილასონია ელენს დაქალი)
ბევრი იცინეს..
ბევრიც დალიეს..
იცეკვეს და დაღლილ დაქანცულები ზოგი სად გაწვა და ზოგი სად.
-მხოლოდ ის ვიცით რომ ანუკის და ნიკუშას ეძინათ ერთად..
ელენე და დუდუ რაღა სათქმელია..
***
სამეგრელოში მყოფებმა დადიანის სასახლე მოინახულეს.
-ეს რა გამოდი ახლა რომ შენი სახლიცაა?-ჩაფიქრდა ანუკი.
-ჰო ანი ახლა შევალთ და ეკატერინე ჭავჭავაძის და დავით დადიანის ოთახში მე და ელენე დავიძინებთ შენ მაგის შვილის ოთახში დაგაწვენთ კაცო არ არის პრობლემა.
-სახელები და გვარები...-
-ელენე ლატარია,ანი ზედაშიძე ნიკუშა ჭელიძე და დუდუ დადიანი.
-ბოლოს რა მითხარით?
-დუდუ დადიანი...-ეღიმება დუდუს.
-აჰ.. იცით დადიანებისთვის აქ უფასოა შესვლა..
-ჰმ! წესით მე უნდა გიშვებდეთ აქ-იცინის-გმადლობთ და ანუ რამდენი მოგართვათ?
თანხა გადაიხადეს და შევიდნენ.
-ვაა დუდუ ესენი შენი პირდაპირი წინაპრები არიან?-დაინტერესდა ნიკა.
-ჰმ! რასაა რომ კადრულობ ბიჭო!-წაუმეგრულა დუდუმ.
-ააღადავე დავითი რა!
-ცოტნე დადიანი ბიძა იყო ჩემი და დავით დადიანი მეორე ბიძა! ეკატერინეს ბიცოლას ვეძახდი ასე იციან სამარგალოში!
-აუ რას ვიღადავებდი შენ რომ აქ გაზრდილიყავი და ძველი დრო რომ იყოს..-სიცილი აუტყდა ნიკას.
-აი ძველი დრო რომ იყოს შენ საყვარელო დაიძინებდი საქონელთან დ მე ამ სასახლეში.!
-უჰ კაი ერთი!
****
-დუდუ მალე მოხვალ?-ღამის სამი საათი იყო დუდუს რომ მისწერა ელენემ.
პასუხი არ მოსულა..
შეშინებული უცდიდა ელენე ვერ გაეგო რატომ აგვიანებდა დუდუ ამდენს..
როგორც იქნა საკეტის ხმა გაისმა..
ბოთლით ხელში შემოვიდა..
ელენე უცებ წამოდგა და მასთან მივიდა..
დუდუმ თავი ასწია..
თვალებში ჩახედა ელენეს..
პირველად დაინახა გოგონამ დუდუს თვალებში წითელი..წითელი..სისხლისფერი სისხლძაღვები..საშინლად გამოიყურებოდა დუდუ.. თბილი მოსიყვარულე თვალები ცივ მომაკვდინელებ მზერას ჩაენაცვლებინა.
-დუდუ რა გჭირს..?-შიშისგან ხმა ძლივს ამოიღო ელენემ.
-მე რა მჭირს?მე ელენე მჭირს!-ისეთი ცივი,გამგმირავი ხმა ამოუშვა დუდუმ ყელიდან ელენეს გააჟრჟოლა.
-რამე მოხდა?..
-მოხდა..!-წარბი მაღლა ასწია და არაყის ბოთლი ბოლომდე ჩაცალა..ამაზე სულ გადაირია ელენე.
-ნუ სვამ ამდენს..
-იქნებ საბაბი იკითხო თქვენო უმაღლესობავ!
-დუდუ რატომ მელაპარაკები ასე?
-მაპატიეთ ქალბატონო ელენე უკაცრავად ტონი როგორ ვერ გავასწორე მიკვირს!
-რამე ხდება?-ხმის ტონს აუწია ელენემ.
-ტონი!! ტონი შეარჩიე..
-დუდუ...
-დაჯექი!-მაგიდისკენ უბიძგა ელენეს და კარი მძიმედ მიიჯახუნა.
-რამე მოხდათქო?-დიდი ბურთულა გეჩხირა ელენეს ყელში.
-ეს რა არის?...-დუდუმ მაგიდაზე ტელეფონი დააგდო....აპარატის ეკრანზე ელენე და გიგი იყვნენ.. ელენეს გიგი ტუჩებთან საკმაოდ ახლოს კოცნიდა და ელენესაც თვითკმაყოფილი სახე ჰქონდა.
ელენე მთელი სხეულით გაიყინა..იგრძნო როგორ აუკანკალდა მუხლები..გულის პულსი გასცდა საზღვრებს.


-გადადი შემდეგზე..-ხმაჩახლეჩილმა წარმოთქვა დუდუმ.
-დუდუ გთხოვ აგიხსნი..
-გადადიი!
-დუდუ გთხოვ..-ცრემლებმა დაუსველეს სახე.
-გადახვაალ?-დაიღრიალა დუდუმ.
ელენემ ავტომატურად გადაშალა შემდეგი სურათი..
გიგის მის კალთაში თავი ჩაედო და ელენეს სელფი ჰქონდა გადაღებული.
-შემდეგი!!!
შემდეგ ფოტოზე გიგი უკნიდან ჩახუტებული ელენესთან ერთად იდგა ნანგრევების წინ..
უკან ეწერა ..“არა ვარ კარგად“..
შემდეგი აღარ იყო..
რამდენიმე წამი მხოლოდ ელენეს ქვითინი ისმოდა ..
დუდუმ ხელი მოკიდა ტელეფონს და მთელი ძალით შეანარცხა კედელს.
შეშინებულმა იკივლა და ადგილზე შეხტა.
-რატომ არ ვიცოდი ასეთი ურთიერთობა თუ გქონდათ..
-დუდუ აგიხსნი..
-მიდიი გისმეენ!
-მაშინ ჩვენ..ერთად ..არ ვიყავით.. დუდუ.. არ ვიყავით!
-აჰა! თურმე რაში ყოფილა საქმე!
-დუდუ..გეფიცები მე გიგის მიმართ არანაირი გრძნობა არ მაქვს..
-თუმცა გქონდა!-ახლოს მიდის.
-დუდუ გეფიცები შენთავსგეფიცები მართლა..არ..დუდუ..დუდუ.. გთხოვ..-კედელთან აკრულმა თავი გვერძე გასწია და თვალები მაგრად დახუჭა დუდუს ჩასისხლიანებული თვალები რომ არ დაენახა რომლებიც მზად იყვნენ ადგილზე მოეკლათ ელენე.
-რატო უნდა დაგიჯერო?
-დუდუ როგორ ფიქრობ მე გიგისთან..რა უნდა..
-ფაქტები სხვას ამტკიცებენ !
-დუდუ ნუ მიყვირი..
-აბაა რავქნა!გაგიღიმო და იცი რა კარგია ელენე ასე გააგრძელეთქო?
-დუდუ..
-რაა დუდუ გისმენ ხო მიდიი დაიწყეე!
-მაგ ფოტოები შენს ..
-ჩემ გასამწარებლად გადაიღე?-თვალები კიდევ უფრო გააფართოვა დუდუმ.
-ჰო..
-გოგოო შენ მაგ სიტყვების მერე როგორ იძახი რომ გიყვარვარ?-პიკს მიაღწია ნერვებმა.ხელი სახეზე მოუჭირა გონებაში ფოტოები უტრიალებდა,სულ აფრენიებდა ყველაფერი..ერთი მეორეს ემატებოდა,მესამე უკვე საშიშს უდრიდა.
-დუდუ მტკივა..-ძლივს ამოიკვნესა ელენემ.დუდუმაც ხელი გაუშვა და რაც ძალი და ღონე ჰქონდა ელენეს კედლისკენ უბიძგა,ისიც მთელი სიმწარით შეენარცხა კედელს და ცრემლების მესამე ფენა წასკდა..ნელ-ნელა ჩაიმუხლა კედელთან და ისტერიული ტირილი დაეწყო..
***
გათენდა მეორე დღე..
ელენე სამზარეულოში იჯდა და სიგარეტს ეწეოდა..
სამზარეულოში შესულს ელენე სიგარეტით ხელში რომ დახვდა ამაზე სულ გაერეკეა.
-რა გიკავია ხელში!-ჰაერი უსაშველოდ მკაცრმა ხმამ გაჭრა.
-მე..მე..
-როდიდან ეწევი?-ელენეს ყავა აიღო და მისკენ დაიძრა.წელს ზემოთ სიშველი ჯერაც ახლგამოღვიძებულის სახით ელენესკენ მიემართებოდა.
-სრულწლოვანი ვარ! და თუ მომინდება შემიძლია მოვწიო კიდეც...-ხმადაბლა ჩაილაპარაკა ელენემ.
-აჰა.! როდის გახდი სრულწლოვანი?-ირონიული ღიმილი აიკრა სახეზე დუდუმ.
-4 საათის წინ..
-მომეცი სიგარეტი..-გამგირავმა ხმამ ელენე გააკანკალა.
-რატომ..-მიხვდა დუდუ რასაც იზამდა.
-მომეცი სიგარეტი..
-აჰა..-ხელი გაუწოდა, დუდუმ სიგარეტი გამოართვა...ელენეს ხელი არ დაუშვია,უბრალოდ გადმოატრიალა.დუდუმ ერთი ღრმა ნაფაზი დაარტყა და სიგარეტი პირდაპირ ელენეს ცერა თითან დაადო.გოგონას სახე ტკივილისგან დაემანჭა.იგრძნო როგორ მოეკვეთა მუხლები და როგორ იწყო სხეულმა ჩამუხვლა.
დუდუმ ხელი მოუჭირა მკლავში და ყურში უჩურჩულა.
-გახსოვს რა გითხარი ამაზე ორი წლის წინ?
-...
-როგორც კი ხელში დაგინახავ უთქმელად ხელზე დაგაწვავთქო!
-..
-გახსოვს?
-...
-ხმა ამოიღე!გახსოვს?
-მახსოვს..
-სრულწლოვნობას გილოცავ!-ხელი გაუშვა და სამზარეულო დატოვა.

ელენე ოთახში იყო, დუდუ ტელევიზორს უყურებდა.
ელენე ზურგჩანთით გამოვიდა ოთახიდან და დუდუს წინ გაჩერდა.
-რაგინდა?
-ნუცასთან მივდივარ..
-რატომ?
-დუდუ გთხოვ წავალ..-ნაღვლიანი სახე ცრემლებმა შეუვსო.
-არა არ წახვალ..
-დუდუ...გთხოვ წავალ..
-ერთხელ ნათქვამი არ გესმის?
კარებზე კაკუნი გაისმა.
დუდუმ მაისური გადაიცვა და კარი გააღო.
კარს იქით ნუცა ტასო და თემო იდგა..მამას ხელში დიდი თეთრი ვარდების თაიგული ეკავა.
-დუდუუ!-ტასო გამოექანა და დუდუს შეახტა.ძალიან უყვარდა დუდუ.
-ტასუნა.. ჩემო პატარა როგორ ხარ?-დაიხარა და ლოყაზე აკოცა დუდუმ.
-კარგად.. ელენიკო სად არის?
-გამარჯობა..!-დუდუმ ხელი გაუწოდა თემოს მანაც ხალისიანად ჩამოართვა.
-ვინ..არ...-ელენემ დაინახა თუ არა თემო ყვავილებით ხელში ტელევიზორის პულტი ხელიდან გაუვარდა.
-მაა!
-გილოცავ მაა!
-მა..შენ..შენ..დე...! მაა.! -სიხარულისგან დაბნეულმა თემოსკენ სიხარული გაიქცა.
-მამიკოს ანგელოზო გილოცავ მა 18 წელს..
-მადლობა მამიკო .. მადლობა.. აიი იცი როგორი მადლობა? აიი ყველაზე დიდი მადლობა მაა! რა მაგარიაა ! -კისერზე მოხვეული არავინ ახსოვდა ამქვეყნად თემოს გარდა.
-ასე ძალიან გაგიხარდა მა?
-ჩემი მამიკო! იცი როგორ მაკლდი მა? ყველაზე მეტად მაკლდი.. -სახეზე ხელებით ეფერებოდა.. ცრემლები ვერ შეიკავა.ნუცამ მეტად ააღელვა ეს სცენა და მასაც წამოუვიდა ცრემლები.
-აქ ვარ მამი შენთან ვარ!კარგი მოდი დუდუ გამაცანი.
-აჰ.. ხო .. დუდუ..-ხელს დახედა.“სანტავიკი“ კარგად მუშაობდა.
-სასიამოვნოა თქვენი გაცნობა.
-ჩემთვისაც დუდუ ..
-გილოცავთ ელენეს დაბადების დღეს..
-მადლობა და შენც გილოცავ.. აბა მომიყევი როგორ ხარ ახალ სახლში არ გენატრება ტასუნა ? -გაეღიმა თემოს.ტასუნა კონფორტულად მოკალათდა ელენეს კალთში და ელენეს შოკოლადების გადანდგურება დაიწყო .
-ყველაზე ძალიან.. ჩემი ტკბილი.-ხელები მოხვია ელენემ ბავშვს,ტასოს გაოცებას საზრვარი არ ჰქონდა.
-ტასო უთხარი რა საჩუქარი გაუკეთე.
-ვაა ტასო მოამასწარი?-ძალით გაიღიმა დუდუმ.
-აჰამ! ელენიკო მე გიმღერებ.
-ჰაჰაჰ ტასოს უნდა გითხრას რომ მე და მამაშენმა გადავწყვიტეთ რომ ჩვენ გადაგიხადოთ 18 წლის იუბილე.. შენი მეგობრები უკვე დაპატიჟებულია.. დუდუს რამდენიმე მეგობარსაც გააგებინა ლილიმ(დუდუს დედამ) ჰოდა რავიცი დე.. გილოცავ..
-დე.. მადლობა.. მაგრამ არ მინდა..-თემოს სახეზე ფერი ეცვალა არც ნუცა იყო მთლად კარგი შესახედი,ორივენი მიხვდნენ რაღაც ისე ვერ იყო.
-რატო მამა?
-არ ვარ გუნებაზე..
-რატომ? მიზეზი?
-ნუცა უბრალოდ არ..
-უნდა!ელენე ჩვენ ვილაპარაკეთ უკვე! ამიტომ დაბადების დღეს აღნიშნავ.-თითქოს თბილი მზერა მიაპყრო დუდუმ გოგონას.
-ოო კაიჰ ხო ..
***
ელენემ დაბადების დღეზე ნიკუშას ნაჩუქარი კაბა ჩაიცვა..
კაბას უკან ანგელოზის ფრთები ჰქონდა ამოჭრილი..
გრძელი ქერა თმები ცისფერი თვალების ულამაზესი შერწყმა..
-მზად ხარ?-დუდუმ შეიხედა ოთახში.
-გამოვდივარ..
დუდუს თეთრი პერანგი და ცისფერი დახეული ჯინსები ეცვა.
ელენე ოთახიდან გამოვიდა.
-ლამაზი ხარ.. -ვერ მოითმინა დუდუმ და ლოყაზე აკოცა.
-მადლობა..
***
ტასუნას სიმღერაზე ელენეს გული სიხარულით აევსო არ ანაღვლებდა არავინ მხოლოდ ერთ სულზე იყო ტასოს როდის ჩაეხუტებოდა.
პატარა ტასუნა სცენიდან ჩამოვიდა და ელენეს მთელი ძალით მოხვია ხელები.
-გილოცავ ელე..
-მადლობაა ჩემო ტკბილო მადლობა.აი იცი როგორი გოგო მყევხარ?ყველაზე საყვარელი დაიკო.
-მოდი ტასო ჩაარტყი.-დუდუ მივიდა მათთან.
-შენ რა აჩუქე?
-მეე? ოო აი მე ჯერ არაფერი.
-ჰმ! ცუდი ბიჭი ხარ.
-კი ცუდი ბიჭი ვარ.
ტორტის ცერემონიები ჩატარდა.
დარბაზში ნელი სიმღერა ჩაირთო..
Adele Chasing Pavements.
დუდუ და ელენე ნელა ცეკვავდნენ.
-ჩემთვის მოიცალე?
-ისევ ვიწყებთ?-არც შეუხედავს ისე თქვა დუდუმ.
-არ გჯერა ჩემი ხომ?
-არა!
-მაშინ რა აზრი აქვს ამ ყველაფერს..
-ის რომ მაინც მიყვარხარ..
-და მერე? სიყვარული და ეჭვები დუდუ?
-შენი ბრალია..
-და ამას მთელი ცხოვრება უნდა მაყვედრიდე?
-ღირსი არ ხარ?
-არა!
-აჰამ..რატო?
-იცი რატომაც.. მე შენ მიყვარხარ!არ დაგავიწყდეს როგორც მე მიღალატე შენ ... მე კიდე მაგ ფოტოების გარდა გიგისთან მეგობრობის მეტი არაფერი მაკავშირებდა.! და თუ ამის არ გჯერა მაშინ დავშორდეთ.!
-დამნაშავე მე გამოვდიავრ?
-ნაწილობრივ..არც მე ვარ მართალი მაგრამ..
-აჰაა! თურმე რა ხდება... მაგ საკითხს ცალკე გავარჩევთ ახლა შენი დაბადების დღეა.. დღეს ხომ სრულწლოვანი გახდი.! -ირონიული ღიმილი,ელენე ხელებს აშორებს დუდუს.. დუდუ მაჯაში უჭერს ხელს..არ უშვებს .. ელენე ნელა ბრუნდება დუდუსკენ.. დუდუს ეღიმება თავს „არას“ ნიშნად აქნევს და ელენეს ახლოს იზდავს.. ორივე ხელს წელზე შემოხვევს და ნაზად ცეკვა ტკბილ ცეკვაში გადადით..
ელენეს რამდენიმე ცრმლიც გადმოუვარდა აგერ-აგერ იტირებს კიდეც..დუდუ აჩერებს..რაღაცეებს ებუტბუტება.
სიმღერის შემაღლებულ ნაწილზე დუდუ ხელებს უშვებს ელენეს .. მის უკან იკავებს ადგილს ანგელოზის კულონი რომელიც ელენეს დაკარგული ჰგონია 20 წამში მის ყელზე ჩნდება..თმებს ნაზად უწევს.. ყელთან კოცნის და ფოტოგრაფს ანიშნებს ეს მომენტი არ გადაიღოს..
ვინ უსმენს დუდუს?
ელენეს ეღიმება..ხვდება რაღაც ნაწილი ომისა დამთავრდა..
მეორე ფრონტს არავინ გაშლის..
ან თუ გაშლის გამშლელი დახურავს!
და ისევ ელენე დუდუ და ჯანდაბა <3 <3
***

ელენე სამზარეულოში საჭმელს აკეთებდა თან ტელეფონით ვიღაცას ელაპარაკებოდა.
ამ დროს დუდუმ შემოაღო კარები.
-ჰოდა მეც მაგას გეუბნები მოსაბეზრებელია რაა..
-..
-არ გინდა დამიჯერე..
-...
-აუუ ჩემი გამოცდილებიდან გეუბნები რომ მოსაბეზრებლია ..
-...
-თავიდან ყველა კარგი ბიჭია..
-....
-უჰ ნეტა შენ.. უიჰ დუდუ მოვიდა..
-...
-კაი კაი მიდი .. მოდი გშია?-ახლოს მივიდა დუდუსთან.
-კი ..
-ისევ რამე მოხდა?
-რავი ჯერჯერობით არაფერი..
-აუ დუდუ კარგი რაა როდემდე უნდა იარო მასეთი სახით კაი რაა..
-რა არის მოსაბეზრებელი ელენე ?-არც შებრუნებულა მისკენ ისე ჰკითხა ელენეს.
-რაზე მეკითხები?-დაიბნა გოგონა.
-მესმოდა ლაპარაკი და რა არის შენი გამოცდილებიდან მოსაბეზრებელი?
-უაზროდ სიარული...
-რას გულისხმობ მაგაში?
-აი გახსოვს სანამ სიყვარულს ამიხსნიდი იქამდე რომ დავდიოდით ვითომ მეგობრები რომ ვიყავით.. ორივე მხარისთვის მოსაბეზრებელი არ არის?
-ჩემთვის სულაც არ იყო..
-ანუ მეგობრებად უნდა დავრჩენილიყავით?
-სხვა რამის თქმა მინდა.. ისიც კარგი პერიოდი იყო ..
-ეგ რათქმაუნდა..
-მმ მაჭამე რაა.
-მოდი დაჯექი ..
დუდუმ ივახშმა რომ მისი ტელეფონის წკრიალი გაისმა.
-ელენე მომიტანე გთხოვ რაა.
-აუუჰ იქ დევს და აიღე..
-აუჰ! მადლობა!ალო..
-..
-ვინ ?
-..
-რას ღადაობ ბიჭო..?
-...
-ოჰ გამიხარდა ძალიან.. ქორწილში დაპატიჟებული ვარ?
-..
-ჰაჰაჰჰა მოცილდეს რა თბილისს ეგ ს..
-..
-კაი კაი .. დამირეკე მერე.
-ვინ იყო?-სხვათაშორის იკითხა ელენემ.
-ნოდო იყო ..
-ვაა რაო ნოდომ?
-გიგიმ ცოლი მოიყვანა..-ნელა ეღიმება ელენეს რეაგირებას აკვირდება.. ელენეს მომენტალოურად ტელეფონი ხელიდან უვარდება,პირი ღია აქვს გაოცებისგან და კედელს მისჩერებია..
-რაო არ გაგიხარდა?-ირონია აიკრა ნაწყენ სახეზე..
-რას მოელი ჩემგან?-დივნიდან წამოდგა ელენე.
-დამშვიდდი..
-რატომ გინდა რომ მომიწამლო ხასიათი და გული ამ იდიოტური წინადადებებით! მოიყვანა და მოიყვანოს მე რა? რასქვია არ გამიხარდა? რავქნა ქორწილში ხომ არ წავიდე?
-ელენე ნუ ვარდები როცა გეღადავები რაღაცას..
-ანუ არ მოუყვანია?
-არა მოიყვანა ელენე მოიყვანა და იცი ვინ მოიყვანა?
-არ მაინტერესებს..
-შენი დაქალი ნია მოიყვანა..
-რაა?-ტელეფონი ხელიდან უკვე მეორედ უვარდება,გული უჩქარდება..
-როგორც ვხედავდ რომ უნდა ისე არ „გკიდია“ ...-ოთახში შევიდა დუდუ.ელენეც მას მიჰყვა.
-დუდუ რის მიღწევას ცდილობ? გამიკვირდა ნია და გიგი..
-და გაკვირვებისგან ტელეფონი გივარდება ხო?
-აუუ რა ფსიხი ხარ რა!
-ჰოდა შემეგუეე! ასეთი ვარ!-უღრიალა დუდუმ.
-რა გაყვირეეებს!-არც ელენემ დააკლო.
-ხმას დაუწიე..-ტონი შეინარჩუნა დუდუმ.
-ჰოდა შემეშვი რაა!
-რაა გოგო?
-რაც გაიგე.!
მერე იყო უაზრო ჩხუბები..
ელენეს ცრემლები დუდუს ყვირილი..
ელენეს ხელები დუდუს სახეზე..წითლად დამჩნეული..
და ასე გადიოდა დღეები..
ჩხუბში..
უაზროდ ილეოდა ლიმიტი..
ლიმიტი მათი თანაცხოვრებისა..

ერთ ღამისას კი ..
-მაჩვენე ტელეფონი!-დუდუმ სრულიად მოულოდნელად გაუწოდა ხელი ელენეს.
-არა რატო?..-დაბნეულობა შეეტყო გოგონას.
-მაჩვენე!
-რათგინდა?
-ელენე მაჩვენე მეთქი!
-არა..
-რისი გეშინია?
-არაფრის.!
-ჰოდა მაჩვენე!
ტელეფონი ხელიდან გამოსტაცა..ელენეს სიმხურვალე ერთდროულად მოაწვა.
-შენ და ნია? ცოტა მეუცნარუა..))(ელენე)
-ჰო რასვიზამთ უცნაურობებითაა სამყარო სავსე(გიგი)
-რავი ბედნიერებას გისურვებ(ელენე)
-რა გონია მართლა ბედნიერი ვიქინები?(გიგი)
-რატო არა?
-არ იცი მე ვინ მიყვარს?
-ახლა მეც ქმარი მყავს და შენც ცოლი ამიტომ დაიხურა ეგ თემა.
-ჩვენი თემა არასდროს დაიხურება ელენე..
-გიგი გეყო ვსო მე უბრალოდ მხოლოდ იმიტომ მოგწერე რომ მართლა გამიკვირდა ჩემი მეგობარი იყო ნია..
-არავინ არავის მეგობარი აღარააა! 21 საუკუნის თბილიში ცხოვრობ გაიხედე გამოიხედე აქ ძმაკაცებს ძმაკაცების ცოლები უყვართ,მეორე ძმაკაცებს მისი ძმაკაცის დეიდაშვილები და ასე უაზროდ..აქ ყველა ყველასთან კავშირშია ოღონდ არა სუფთა კავშირში ..
დუდუ კითხულობდა და სისხლი პირდაპირ ტვინს აწვებოდა..
ელენე რომელიც მის წინ იდგა..
გოგო რომელიც ყველაზე და ყველაფერზე მეტად უყვარდა..
მის წინ აცრემლებული იდგა..
ტელეფონი იატაკზე დააგდო და ელენეს თვალებში ჩააშტერდა.
-ბედნიერი არ ხარ?
-ჩვენს ცხოვრებას ბედნიერს უწოდებდი?
-ანუ უბედური ხარ!
-ასეც ვერ ვიტყვი..
-რატომ გიგიმ ცოლი მოიყვანა შენ ერთი ურჩხულის ცოლი ხარ ამას უბედურება არ ჰქვია?
-დუდუ ასე ნუ მელაპარაკები!-დუდუმ მსუბუქად ელენეს ხელი გაარტყა.ელენე იდგა ისევ წარბშეუხრელად, ცრემლები უაზროდ მოდიოდა.. მოდიოდა ცრემლების ნიაღვარი.. ტიროდა დადიანიც..
-საერთოდ რომ გელაპარაკები იმსახურებ?
-..
-ამდენი წლები როგორ მატყუილებდი?
-არ გატყუილებდი!დუდუ შეიშალე?
-როგორ შეგიძლია ასეთი ფარისეველი იყო!
-დუდუ..
-რა დუდუ გეკითხები ჰო რა დუდუ..
-საიდან მოიტანე რომ არ მიყვარხარ?.
-შენი სმს წაიკითხე?ხვდები მაინც რომ გიგის ჩვეულებრივად შეუძლია თქვას რომ გიყვარს?
-დუდუ..
-რა დუდუ გოგო გეკითხები! ამის დედა.. თუ არ გიყვარდი ჩემთან რატომ იყავი!
-დუდუუ არ არის ეს სიმართლე არაა! მე მაინტერესებდა ნიაამ როგორ გააკეთა ეს თორე გიგი არა! დუდუ არა დმაიჯერე შენ მიყვარხარ და არც ამდენი წლის განმავლობაში გატყუილებდი!
-როგორ დაგიჯერო ელენე ასეთების მერეე შენი როგორ ვიწამო?
-დუდუ შენი სიყვარულის გჯერა?
-ჩემი სიყვარულის მწამს ! შენი სიყვარულის არსებობაში ეჭვი მეპარება!
-დუდუ ანგელოზებსაც აქვთ გული.. მათაც ტკივათ!
-ანდგელოზები ისე იქცევიან როგორ მათ შეეფერებათ და არა ისე როგორც ჩვეულებრივ დებილს!
-დუდუ!
***
ახლა დავბრუნდეთ სულ სულ ზევით..
***
ელენე წავიდა..
ისევ დუდუ დარჩა მარტო..
თავის სიყვარულთან ერთად..
ელენე პატარასთან ერთად..
***
-დუდუ გაიღვიძე.!-ლილი დაადგა თავზე.
-აუ რა გინდა დეე?
-ეს ფოტო ნახე?
-რა ფოტო?-ცალი თვალით გახედა ლეპტოპს და ელენეს ფოტოს წააწყდა..
ელენესთან დაშორებიდან 8 თვე იყო გასული..კიდევ 12 დღე და ახლა 3 საათიც შესრულდებოდა..
ფოტოზე ელენე გაბერილი მუცლით იდგა ფოტოგრაფის წინ და ხელით მუცელზე გულის ფორმა ჰქონდა გაკეთებული.. ფოტო ნუცას ედო..
„ჩემი გოგონები“
იგრძნო როგორ დაუბუჟდა სხეული..
როგორ აუჩქარდა პულსი ასიდან მაღლა..
თითები ერთმანეთში ახლართა..
თვალები რამდეჯერმე დახუჭა და ისევ გაახილა.
-ორსულად იყო..
-ორსულად არის დედა..
**
ორ დღეში ნიკუშას და ანუკას ქორწილი იყო.
დარბაზში ხალხი ირეოდა..
ელენე ანუკას და გოგონებს ელაპარაკებოდა დარბაზში დუდუ რომ შემოვიდა..
იგრძნო ანგელოზმა როგორ შემოაბიჯა მისმა დუდუმ დარბაზში..
დუდუმ ირგვლივ მიმოიხედა.
გული შეეკუმშა 8 თვე ნუთუ სადმე არ გადააეყარა..
არა! არც დუდუ გადიოდა სახლიდან არც ელენე ტოვებდა მის ოთახს.
-ახლა კი აქ ერთად..
ვინ იფიქრებდა..
ელენე ნელა ბრუნდება დუდუსკენ..
დუდუც უახლოვდება თანდათან..
დაძაბული მომენტია..
დუდუსკენ შებრუნებულმა სახე მისწია გადასაკოცნად..
დუდუს ეღიმება ნელა იხრება და მუცელზე კოცნის..
-პრივეტ მაა..აი შენ.. შენ..! შენ ელენე ლატარია!..
აღარ ასრულებს... ანუკასკენ მიდის და თბილად იხუტებს.
-გილოცავთ ანუკა.. სად არის ის?
-საჭირო ოთახში ეწევა..
-ჰმ! ჯერ არ მოსულა და ნახე რა! კაი შევალ მე იმათთან.
-კაი მიდი ..



2 საათის შემდეგ..
-სალაპარაკო მაქვს..-დუდუ ჩუმად ეუბნება მის გვერდით მჯდომს რომელსაც ამ ხნის განმავლობაში ხმაც კი არ ამოუღია.
--გისმენ..
-გარეთ გავიდეთ..

გარეთ გავიდნენ..
-გისმენ..
-რას მისმენ.. რატომ არ მითხარი? რატომ ვგებულობ მე ამას 8 თვის მერე?
-მაშინ როცა დღე-დღეზე ველოდები არა?..-ცრემლები ერევა გოგონას.
-ნუ ტირი..-ისევ იჭრება მის ცრემლებზე და ნელა უწმინდავს..
-გასაოცებული არის. კი ნამდვილად!იმდენი ცრემლის მერე ცრემლი რომ შემრჩა..
-ელენე..
-რა ელენე! გამიშვი! დამთმე!არ შეებრძოლე მაგ ჯანდაბას და დამთმე.. გამიშვი დუდუ.. მაგის მერე ბავშვვზე გეტყოდი?
-უნდა გეთქვა!
-ამდენი ხნის მანძილზე როგორ არ დამირეკე?
-ნომერი შეცვლილი გქონდა შენს ნომერს არავინ მეუბნებოდა.. მეც დავიღალე იცი..
-ყველაფერი გასაგები არის..
-მოდი აქ არაფერიც არაა გასაგები!
-არის..
-ელენე..
-შენ ხომ დაიღალე?
-შენც დაიღალე რაღაც ასე მახსოვს..
-და რაგავაკეთოთ? უნდა დავისვენოთ!
-ჩვენ უკვე დავისვენეთ!
ნელა უახლოვდება მის ტუჩებს..
ნაზად ეხება და განუმეორებელ წამებს ქმნის..
ეს არის გარდამავალი წამი იმერიდან ამიერში დასაბრუნებლად..
ელენეს ცივა..
დუდუს გაყინული თითები ტუჩებთან მიაქვს..
კოცნის იმდენს რომ ბოლომდე ათბობს..
ათბობს ელენეს და პატარა ნიტას..
დუდუ რისი დუდუა?..
ანგელოზები არავის ავიწყდება ხოლმე..
ჯიბიდან პატარა ვერცხლისფერი ანგელოზი ამოაქვს..
-მესამედ დაკარგე..
ელენეს ეღიმება..
კისერზე ისევ ციმციმებს ანგელოზის სვაროვსკის თვლები..
დუდუ ელენე ნიტა და სიყვარული!
ფრონტზე გამარჯვებულმა დადიანმა მაინც თავისი გაიტანა და რაიხსტაგზე (ლატარიების) თავისი დროშა მაღლა ასწია.
მათ სიყვარულთან ომი მოიგეს!
ესეც თქვენი ჰეფი ენდი.!



გადავწყვიტე სრულად დამედო..
შეაფასეთ რა :(
"აიღეთ ერთი ცალი ჩუპა-ჩუპსი" (სრულად)



№1 სტუმარი N1

არაჩვეულებრივი იყო,ემოციებით დატვირთული.არ ვიცი რა ვთქვა,უბრალოდ ერთ-ერთი ფავორიტია ჩემთვის. ♥გამიხარდება მეორეეე ნაწილის ნახვა... feel

 


საოცრება იყო არვიცი უბრალოდ სიტყვები არმაქ

 


№3 სტუმარი eleneee

ეს გოგო დებილი იყო?! არა, აშკარად დებილი იყო!

 


№4  offline აქტიური მკითხველი uchveulo

auuu dzaaan magari iyoo auu ra kargiaa vgijdebi daaa saswaulia ❤️

 


№5  offline ახალბედა მწერალი Gossipy girl

N1
არაჩვეულებრივი იყო,ემოციებით დატვირთული.არ ვიცი რა ვთქვა,უბრალოდ ერთ-ერთი ფავორიტია ჩემთვის. ♥გამიხარდება მეორეეე ნაწილის ნახვა... feel


მადლობა შეფასებისთვის <3

მარტოსული კატა^^
საოცრება იყო არვიცი უბრალოდ სიტყვები არმაქ

მადლობა love

S o f i a
როგორ ველოდებოდი ❤️ გამიხარდა რომ მთლიანად დადე ❤️ მიყვარს ეს ისტორია არ ვიცი რატონ მაგრამ გულში მწვდება ^^ ((❤️

მეც გამიხარდა თუ მოგეწონა <3

 


№6  offline წევრი Indigo

ემოციური იყო...
მიუხედავად იმისა რომ მე ესეთი სიყვარულის არ მჯერა მაინც ძალიან მომეწონა... <3
--------------------
ნუ ჭამთ ერთმანეთს, ადამიანებო...

 


№7  offline წევრი ♡EPICLOVE♡

ვაუ ძაან მაგარი იყოო♡♡♡
--------------------
არასოდეს დაელოდო საუკეთესო მომენტს უბრალოდ აირჩიე მომენტი და გახადე ის საუკეთესო♡

 


№8  offline ახალბედა მწერალი Gossipy girl

S o f i a
ველი შენს შემდეგ მოთხრობას ❤️

აუცივლებლად <3

M-A-R-I
ემოციური იყო...
მიუხედავად იმისა რომ მე ესეთი სიყვარულის არ მჯერა მაინც ძალიან მომეწონა... <3



მადლობა love

♡EPICLOVE♡
ვაუ ძაან მაგარი იყოო♡♡♡

მადლობა <3

 


№9  offline მოდერი bibo

Au ra kargi iyo exa wavikitxe ragac iseti saswaulii emoviebis pikze var iseti kargia

 


№10  offline წევრი meduna

აუუ ძაან მაგარია love დუდუ როგორ მიყვარს love ლიზა ვაფშე ყველაზე ნიჭიერი ხარ

 


№11  offline ახალბედა მწერალი Gossipy girl

xuliganka
აუუ ძაან მაგარია love დუდუ როგორ მიყვარს love ლიზა ვაფშე ყველაზე ნიჭიერი ხარ

Madloba ❤️

bibo
Au ra kargi iyo exa wavikitxe ragac iseti saswaulii emoviebis pikze var iseti kargia

მადლობა

 


№12  offline აქტიური მკითხველი terooo

კარგი იყო... ძალიან კარჰი

 


№13 სტუმარი სტუმარი ნესტანი

კარგი იყო მომეწონა ძალიან საინტერესოა მადლობა დიდი

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent