შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

როგორ მოვკლათ ახალგაზრდა პრეზიდენტი 18+ (16)


8-05-2017, 01:05
ავტორი ენ ჯეინი
ნანახია 2 621

როგორ მოვკლათ ახალგაზრდა პრეზიდენტი 18+ (16)

ნინა
მთელი ეს დრო დემნას სიახლოვეს ვგრძნობდი. მესმოდა, როგორ მეხვეწებოდა, არ მოვმკვდარიყავი, თუმცა პასუხის გაცემა მაინც არ შემეძლო. გულს მიქვავებდა მისი განწირული ვედრება, რომელიც ქვითინში გადადიოდა და თავს ისევ დამნაშავედ ვგრძნობდი, რომ ასეთ მდგომარეობაში ჩავაგდე.
- ღირსი ხარ, რომ მოგკლა - მომესმა უეცრად ვიღაცის ხმა. თვალები გაჭირვებით გავახილე. თითქოს აღარც არაფერი მტკიოდა, ისე წამოვდექი და თეთრ სივრცეში ვიღაც დამბულდორის მსგავს ბაბუას მოვკარი თვალი, გრძელი წვერით.
- შენ ხალხს კლავ? - გამეცინა ირონიულად - არადა, წესით, არ უნდა კლავდე
- გინდა ეგ ცინიზმი სახეზე შეგაშრეს ძალიან მარტივად? - მკითხა და მართლაც შემაშრა სახეზე. - აი შენი მომავალი - თითი გაიშვირა რაღაც ვიდეოსკენ. უფრო სწორად, ვიდეო არ იყო. ჩემი მომავლის რაღაც ნაწილი იყო. საკმაოდ საოცარი, სანატრელი ნაწილი. ლამაზ პენტჰაუზში ვიყავით მე და დემნა, იმხელა ფანჯრები ჰქონდა ოთახებს, მთელი ქალქი ხელისგულივით ჩანდა, თუმცა ნამდვილად არ გვაინტერესებდა იმ მომენტში ქალაქის მშვენება. სრულიად შიშველი ეგდო თეთრ, ფითქინა საწოლზე და მე ზემოდან ვეჯექი. ნუ ვეჯექი კი არა, დემნაზე ვხტუნაობდი, აგრეთვე შიშველი. ძალიან ლამაზი სანახავი ვიყავი უკანა ხედიდან - ოდნავ მუქი კანის ზურგზე შავი თმა ჩამომეყარა და სიამოვნებისგან გადარეული დემნას სახელს ვკვნესოდი. დემნას დანახვა ძალიან მომინდა თავიდან ბოლომდე, ლამის კადრში შევძვერი, ჩემი თავი გამოვათრიე იქიდან და მე მივვარდი ლოყებდაჩხვლეტილ ბიჭს.
- ჩემი მომავალი - ვიკბინე ტუჩზე ვნებიანად.
- ჰო, თუ რა თქმა უნდა, დადგა ეგ მომავალი - ახლა თეთრწვერებიანი კაცი იყო ირონიული. ძალიან ცუდად ვგრძნობდი თავს, რადგან თითქოს ვიღაცამ როლი გამიცვალა და ახლა მე აღარ ვიყავი წლის სწერვა, bitch, ძუკნა, მუკნა და ა.შ.
- ვკვდები? - ვკითხე სასოწარკვეთილმა. მოწყვეტით დავეშვი, სად დავეშვი მეც არ ვიცოდი, მაგრამ იქვე საჯდომთან სკამი მომიცურდა და დროულად ამარიდა თეთრ იატაკზე გაშხლართვას.
- აბა თუ გამოიცნობ?
- დემნა ხანში რომ შევა, უფრო სიმპათიური იქნება ალბათ, თან პრეზიდენტია და შეაბამს მერე ვიღაც ქერა, დიდძუძუებიანი გოგო. ნინიასაც ის გოგო შეუყვარდება - თითმის ავქვითინდი - საერთოდ ლილე რას იზამს? ბავშვს როგორ აღზრდის მარტო?
- შენთან ერთად, ხო სახელოვან მამულისშვილს გაზრდიდა - ისევ მესწერვა ღმერთი.
- გეყოს რაა - შევუბღვირე სლუკუნით - გასაგებია, რომ საზიზღარი ვარ, მაგრამ აბა კარგად დაფიქრდი რა ნაბი*ვრებს ვასაღებდი და მაგათი გასაღებით, რამდენი უდანაშაულო გადავარჩინე?
- 145 - მითხრა დარწმუნებით.
- მაგდენი მოვკალი? - თვალები გამიფართოვდა. ასეთი ცოდვიანი თუ ვიყავი, აღარც მახსოვდა.
- არა, 145 გადაარჩინე, მაგრამ მოკვლები მაინც ცოდვებად გეთვლება. თან ათი მცნებიდან გაქვს მაინცდამაინც ყველა დარღვეული.
- თავი არ მომიკლავს - გამახსენდა და სიხარულით დავიყვირე. - და არც არავინ გამიკერპებია
- ოჰ, მადლობ - გაეცინა თეთრწვერებიანს.
- შენ ყველას ასე აგდებულად უყურებ თუ მარტო მე? - უკვე გავბრაზდი.


ლეო
ოპერაციიდან, რომ გამოვედი, ცალკე დარჭრილი დემნა მელოდებოდა თავის პალატაში, ცალკე აცრემლებული ლილე დავინახე საავადმყოფოს მისაღებში. თვალები ტირილისგან დასიებოდა, თავისი სიფრიფანა ხმკლავები მოეკუნტა და იატაკს მიშტერებოდა.
- ლილე - დავიძახე მისი სახელი. სხვა შემთხვევაში, ხმასაც ვერ ამოვიღებდი, მაგრამ ამ წამს, რაც შეიძლებოდა მალე უნდა მეთქვა, რომ ნინა გადარჩა. თუმცა წამით გავქვავდი... ნინა არ გადარჩენილა.
- რა ხდება - წამოხტა სკამიდან და ისე მომვარდა, იმ წამსვე ვიფიქრე, ნინაზე დარდმა ჩემი სიძულვილი გადაუფარა მეთქი და ახლა ასმაგად მომემატა იმ გულში დაჭრილი გოგოს სიყვარული.
- კომაშია - ამოვილუღლუღე. ლილეს არაფერი უთქვამს. გაქვავდა, გაშეშდა და მერე ისე შეირყა, მიწის ძვისას, რომ ემართებათ ხოლმე შენობებს. ქვადქცეული ხელებში ჩამივარდა. მუხლები უკანკალებდა და ვერ დგებოდა. იატაკზე დავარდნის უფლება მაინც არ მივეცი, სკამზე ჩამოვსვი. თვალებგაშტერებული, კვლავ ერთ წერტილს მიაშტერდა. შემდეგ ხმამაღლა დაიყვირა. ყვიროდა ძალიან ხმამაღლა, იმდენ ხანს, სანამ ჰაერი ჰყოფნიდა. ერთს ჩაისუნთქავდა და ისევ აგრძელებდა ყვირილს.
- ლილე, არ მომკვდარა და კომა ისეთი საშინელება არ არის, როგორც ფილმებში - გულში ჩავიკარი. არადა, მეც ვტიროდი. ვტიროდი გულშიდაჭრილი გოგოს გამო, რომელიც ჩემთვის ერთგული მეგობარი იყო და ახლა თავისი სუსტი, ნახევრადცოცხალი სულით ებრძოდა სიკვდილს. ვტიროდი დემნას გამო, რომელსაც ნინასთან ერთად დავკარგავდი ალბათ, ვტიროდი, რომ იმედი ვერ გავუმართლე და ვერ გადავურჩინე ცხოვრების ერთადერთი სიყვარული... ბოლოს კი, ლილეს გამო ვტიროდი ყველაზე მეტად. უკვე მერამდენედ ვუღალატე.
- დამამშვიდებელი მოუტანეთ - დავუყვირე ქირურგებს. ლილე თითქოს გონზე მოვიდა, ხელები მომაცილებინე და ღრმად ჩაისუნთქა.
- არ მინდა წამალი - უღონოდ გამოსცრა კბილებიდან. - დემნა როგორაა? - მკითხა წყნარად. ვერ მივხვდი, რა მოხდა და რამ განაპირობა მისი ასეთი უეცარი დამშვიდება. თან ისევ ღრმად სუნთქავდა, მთელი ძალით ცდილობდა თავი ხელში აეყვანა.
- ნინაში გაიარა ტყვიამ და დემნას მოხვდა მხარში. ტყვია ამოუღეს და კარგად არის. უფრო სწორად, კარგად იქნება.
- ნინასთან შესვლა მინდა.
- ცოტახანს არ შეიძლება.
- არ მაინტერესებს. - ნინას პალატაში ისე შევარდა, თითქოს ორი წამის წინ პალატაში გადმოყვანილი ქალის მდებარეობას სუნით გრძნობდა. დემნაც უკვე იქ იყო, ხელი ჩაებღუჯა და რაღაცეებს ელაპარაკებოდა. თან ლოყებზე კოცნიდა. ვერ მივხვდი, მემგონი მართლა ორივე ყნოსვით აგნებდნენ.
- როგორ ხარ? - ჰკითხა ლილემ. თავიდან მეგონა, დემნას ეკითხებოდა, მაგრამ მერე ეგეც ნინას ჩამოუჯდა და კიდე რაღაცეები ჰკითხა. თავი სიზმარში მეგონა, ვეღარ ავიტანე ამათი საცოდაობა, ჩემი მეგობრის გონაბადაკარგული, გათიშული სახე და გარეთ გამოვედი. სკამზე დავჯექი ჩემთვის, თავი მუხლებში ჩავირგე.....


ნინა
- კარგი რაა, ოჯახი მყავს მისახედი - ისევ ვევაჭრებოდი დამბულდორის მსგავს ტიპს.
- ოჯახში იმ ბიჭს გულისხმობ, რომელსაც საერთოდ არ შეეფერები და რომელიც დაღუპე?
- დავღუპე? ჩემი ბრალი იყო, რომ შევუყვარდი? - მეც ძალიან გავბრაზდი - ყველანაირად ვცდილობდი, მისგან თავი შორს დამეჭირა. მეც მშვენივრად ვიცოდი, რა მოჰყვებოდა ამ ყველაფერს. ბოლოს გაიგებდა ჩემს შესახებ და გაცოფდებოდა, მაგრამ მაინც არ შემეშვა. სადაც წავედი ყველგან წამომყვა, კახეთში ჩამომაკითხა.
- მარტო კახეთში ჩამოგაკითხა, რეალურად.
- ძალიან გთხოვ რაა. ის მე ვიყავი, დღეში ასჯერ, რომ მიგზავნიდა ყვავილებს? კახეთიდანაც, რომ ჩამოვედით, მაინც თავიდან ვიშორებდი ხოლმე. ეგ კიდე, ხან ჩემი სახლის კართან ამეტუზებოდა, ხან სამსახურში, ხან ლილე ხტუნავდა, რა საყვარელიაო და კიოდა, ხან ლეოსთან ერთად მადგებოდა ბარში და “double date”-ებს მიკეთებდნენ.
- იცი რაა? შენ კი ხარ მოსაკლავი, მაგრამ რომ მახსენდება, როგორ უყვარხარ მაგ ანგელოზივით ბიჭს, ისევ ეგ მეცოდება. - მითხრა თავის კანტურით.
- ოოოხ. რაც გინდა ის ქენი და თუ გინდა მომკალი. - წამოვხტი სკამიდან ნერვებმოშლილი - მე ისედაც არავის ვჭირდები. თავის დროზე, ცოტა ყურადღება, რომ მოგექცია ჩემთვის, იქნებ ანგელოზივით ქალი ვყოფილიყავი მეც.
- მე არ გაქცევდი ყურადღებას? ამდენ ხანს რო დაწანწალებდი და სნაიპერობდი, ვისი დამსახურებით ვერ დაგიჭირეს? კაი ხნის მკვდარი უნდა ყოფილიყავი, მაგრამ ყოველთვის მომწონდი - ისიც გაცხარდა.
- ჰო და თუ მოგწონდი, დამაბრუნე მაშინ დემნასთან და მაკოცნინე ერთხელ - ისევ ტირილი ამიტყდა - ისე მომენატრაა. თან ის საწოლის სცენა, რომ მაჩვენე, მაგის გარეშე რატომ მკლავ, სადისტი ხარ?
- საძაგელი გოგო ხარ - გამოსცრა კბილებიდან და უცებ თავში თითქოს რაღაც ჩამარტყეს. ვერანაირ სინათლეს ვეღარ ვხედავდი გვირაბის ბოლოს და მეგონა, ეს-ესაა, ჯოჯოხეთში ამოვყობ მეთქი თავს, თუმცა ჯოჯოხეთის მაგივრად ჩაძინებული დემნა დამხვდა. სკამზე იჯდა და ჩემს საწოლზე გადმოედო თავი.
- ვაიმე, რა საყვარელია - ამოვიკრუტუნე გულაჩუყებულმა. - დემნა, დემნა - ჩურჩული დავიწყე. თან ხმამაღლა ვერც ვლაპარაკობდი, რომ ცოტა გამეგონებინა ხმა. ბოლოს ძალა მოვიკრიბე და ხელი ძლივს დავადე თავზე. ღიაჩალისფერ თმაზე ვეფერებოდი, მის სურნელს ვიხსენებდი. ერთხელ წვიმაში, რომ მოვყევით და მთელს მანქანაში ჰაერი მისი კანის, თმის სურნელით გაიჟღინთა, იმის მსგავსი სიმძაფრით მომინდა შემეგრძნო კვლავ საყვარელი კაცის არომატი.
- ნინა - ისე თქვა, თითქოს მოჩვენება ვყოფილიყავი. - ნინა, ნინა - მერე დაიყვირა და გიჟვით მომვარდა, სახეზე მკოცნიდა. ხმამაღლა ვიცინოდით ორივე, ერთმანეთს ხელებზე და ტუჩებში ვკოცნიდით. ლილე და ლეოც შემოვარდნენ რამდენიმე ექიმთან ერთად.

ლილე
ათი დღე გავიდა ნინას აზრზე მოსვლიდან და ახლა მივხვდი, ბეწვზე ვყოფილვარ გადარჩენილი, ამდენი ნერვიულობისგან ბავშვი რომ ისევ მუცელში მეჯდა. ყველას გასაკვირად, სკანდალების გარეშე ჩაიარა ყველაფერმა და ახლა დემნაც ჩვეული პრეზიდენტის საქმიან რუტინაში იყო ჩაბმული. თუმცა ცოტა უყურადღებო გამოდგა, რადგან დილიდან საღამომდე, მაინც ნინას შესციცინებდა. ისე, ეგ არაფერი, უარესი პრეზიდენტებიც გვყოლია, რა შედარებაა. ეს ქვეყნის ბიუჯეტზე მაინც არ დაქეიფობდა და პატიოსანი იყო. მეც ნინას ვუვლიდი ხოლმე, ლეოც ნინას უვლიდა. მოკლედ, ნინა მაგარ „პონტში“ იყო, ყველა მაგას დაჰფოფინებდა თავზე, მაგრამ მომენტებში მაინც ახსენდებოდა ხოლმე ჩემი ორსულობა, რაც ყველასთვის უცნობი იყო და პიცას იძახებდა ჩემთვის. მერე ყველა პირდაღებული მიყურებდა რვანაჭრიანს, რომ მარტო მე ვჭამდი. ელენეს რაც შეეხება, ბევრს ვერაფერს ვიტყვი, არ ვიცი მაგის ასავალ-დასავალი. დემნას სახლი აფეთქდა და რამდენიმე დღე ყველას მკვდარი ეგონა. მანამდე დრო მოიგეს, რომ ნინას მოყოლილი ინფორმაციის დახმარებით, ის ხალხი დაეჭირათ, ვინც მკვლელობა დაუკვეთა. მოკლედ, ეგ იყო დიადი ნინას მიზანი - დაეჭერინა ისინი, ვინც დემნას უპირებდნენ მოკვლას. ნინიაც მშვენივრად იყო, დედაც ჰყავდა უკვე და ბედნიერი მამაც.
ბარში ვიჯექი ჩემთვის, განმარტოებით და წითელი ღვინის მაგივრად ბროწეულის წვენს ვწრუპავდი, ჰემოგლობინი მქონდა დაბალი. თან სულ იმას ვწუწუნებდი, რა სიგარეტის სუნად ყარს ყველათქო, არადა ცოტა ხნის წინ, მე ვიყავი კაი სტაჟიანი მწეველი. არ დავმალავ, მაგრამ მშობიარობის მერე რომ მივასკდები, მთელს ბლოკს ერთ საათში ვუტირებ ყოფას. მოულოდნელად საპირფარეშოდან ლეო გამოვიდა ვიღაც ქალთან ერთად. ალბათ, მორიგი ნადავლი იყო. ჩემს დანახვაზე ისე ერთიანად შეცბა, მე ვიგრძენი მის მაგივრად, რომ ხელები აუკანკალდა. იმედია, ტუალეტში არ ჰქონდათ გაჩაღებული არაფერი. ის ქალი ჩემსკენ, უფრო სწორად, ბარისკენ წამოვიდა და ერთი ჭიქა ვისკი შეუკვეთა. ლეოც მოვიდა. უხერხულად გამიღიმა, მე კიდე, ისეთი ირიბი მზერით გავხედე, საკუთარი დაბადება ვაწყევლინე.
- როგორ ხარ? - მკითხა წყნარად. მისი „გოგო“ გაოგნებული მიყურებდა. ალბათ, მიცნო რეკლამებიდან, ან უბრალოდ მისი „icon”-ი ვიყავი.
- ნაყინი მინდა - ვუთხარი მკაცრად.
- რაა? - თავიდან ვერ გაიგო.
- ნაყინი მინდა ძალიან - ისევ დავუბღვირე. - ლუკა პოლარეს მარწყვის ნაყინი მინდა... აუ, კივის ნაყინიც მინდა. - მერე გამახსენდა ყველა, რომელიც მიყვარდა და ერთი ათი სახეობა ჩამოვუთვალე.
- გინდა მოგიტანო? - მკითხა სიცილით.
- კიი - ისევ ვიბღვირებოდი. უთქმელად გავარდა, თვალიც ვერ დავახამხამე და საკუთარ თავს ვერ ვუჯერებდი... ამან, რომ ჩემს ორსულობაზე იცოდეს, ალბათ სხვა პლანეტაზე გაფრინდებოდა და წყალს ჩამომიტანდა. იმ გოგოს მივხედე თავდაჯერებულად. - შენთან სექსს, ჩემთვის მაღაზიაში სირბილი ურჩევნია - ვუთხარი და მეთვითონ გამეცინა.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი ke ke

Saocrebaxar ^_^

 


№2  offline წევრი Indigo

აუ ცუდად ვარ... joy joy ჰაჰაჰაჰ joy ბოლოს რო უთხრა, შენთან სექსს, ჩემთვის მაღაზიაში სირბილი ურჩევნიაო :დდ joy joy ვაბოდებ ამ გოგოზე! ^^ <3
ნინას და "დამბლდორის მსგავსი კაცის" დიალოგზე ძირს ვეგდე :დდ მუდამ სწერვა ნინას რო ეხა
იქეთ ესწერვებოდნენ :დდ joy joy
გელი, გელი და მოგელი... ^^^ <3
--------------------
ნუ ჭამთ ერთმანეთს, ადამიანებო...

 


№3  offline ახალბედა მწერალი ენ ჯეინი

Indigo
აუ ცუდად ვარ... joy joy ჰაჰაჰაჰ joy ბოლოს რო უთხრა, შენთან სექსს, ჩემთვის მაღაზიაში სირბილი ურჩევნიაო :დდ joy joy ვაბოდებ ამ გოგოზე! ^^ <3
ნინას და "დამბლდორის მსგავსი კაცის" დიალოგზე ძირს ვეგდე :დდ მუდამ სწერვა ნინას რო ეხა
იქეთ ესწერვებოდნენ :დდ joy joy
გელი, გელი და მოგელი... ^^^ <3

ცოტა იუმორი გავურიე, იმედია ძაან არ დაირღვა ისტორიის სტუქტურა.
ke ke
Saocrebaxar ^_^

გაიხარე კეკე <3

 


№4  offline აქტიური მკითხველი nawkas12345

Dzaan magari iyo ninas da gmertis dialogi hah
Veli moutbenlad shemdegs!!!!

 


№5  offline წევრი jina

damtavrebas velodebi da imedia suli ar wamdzlevs ise minda wakitxva :D

 


№6  offline ახალბედა მწერალი ენ ჯეინი

Lollipop :))
აღარ აგრძელებ?

მაპატიე რააა, უბრალოდ კონკურის ამბებზე ისე ვარ გადართული, ფიზიკურად ვეღარ ვასწრებ ხოლმე. აუცილებლად დავდებ მალე შემდეგ თავს

 


№7 სტუმარი Guest მარიამი

შემდეგი თავის ლოდინში დამელია სული :'((

 


№8  offline ახალბედა მწერალი ენ ჯეინი

Guest მარიამი
შემდეგი თავის ლოდინში დამელია სული :'((

ვაიმე მოგიკვდით თქვენ

 


№9 სტუმარი ლამზთვალება

აუ გააგრძელერალეოს და ლილეს წყვილზე ვგიჟდები და დემნას და ნინას წყვილზე მეკეტება

 


№10 სტუმარი Qeti

სად დაიკარგეეე ამ იატორიას აღარ აგრძელებ?????

 


№11  offline ახალბედა მწერალი ენ ჯეინი

ბოლო თავს დღეს დავდებ ბავშვებო სავარაუდოდ

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent