შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

წლების შემდეგ, ისევ შენს მახეში გავები 8ნაწილი


4-07-2017, 02:10
ავტორი gogona migraciidan
ნანახია 1 475

წლების შემდეგ, ისევ შენს მახეში გავები 8ნაწილი

საბა კარგად დააკვირდი ამ სქემას, ამ თვეში პირველი დანაშაული სწორედ ვაჟაზე მოხდა.შემდეგი ყველა დანაშაული, მის მიმდებარე ტერიტორიაზე ხდებოდა. დღეს შემდეგი დანაშაულის დღეა, დარწმუნებული ვარ, შემდეგი დანაშაული საბურთალიზე მოხდება.
- რატომ ხარ ესე დარწმუნებული, ნინა
- საბა, სქემის მიხედვით იმსჯელე. რამდენჯერ უნდა გითხრა, მხოლოდ სქემას მიააქციე ყურადღება.
- კარგი, ნინა დამშვიდდი.
- მაპატიე, უბრალოდ ძალიან ვნერვიულობ. მთელი თვეა ამას ვიძიებთ, არ მინდა დღეს რამე შეცდობა მოხდეს, მინდა ყველაფერმა კარგად ჩაიაროს.არავის მივცემ უფლებას, ეს ოპერაცია ჩაშალოს. მიდი ეხა გაემზადე გავდივართ.
- ნინა მზად ვართ სპეც ოპერაცისთვის, შეგვიძლია დავიწყოთ.
- ყველამ, მისი ადგილი დაიკავოს. არანაირი შეცდომის უფელბა გვაქვს, გასაგებია? რომელიმე თქვენგანმა ერთი პატარა, შეცდომა რომ დაუშვას გეფიცებით ყველას დაგხოცავთ. ეხლა კი ადგილები დაიკავეთ ვიწყებთ. ყველა გადანაწილდა, მე და საბა ერთად ვმოქმედებდით. ძალიან ვნერვიულობ, არ მინდა მანიაკმა ახალ მსხვერპლს რამე დაუშაოს.
- საბა რაცია არ გამორთო, იცოდე ჩემს უკან იარე. რაც არ უნდა მოხდეს გასაგებია.
- კი, გასაგებია.
ყველაფერი გეგმის მიხედვით მიდიოდა. მანამ სანამ მსხვერპლის სახლიდან რაღაცეების ლეცვის ხმა არ გამოვიდა. ეხლა კი სიფრთხილეს აზრი არ ქონდა, კარების შემტვრევა გახდა საჩირო, მიუხედავათ იმისა რომ ქალი ვარ ეს ჩემს თავზე ავიღე. საბას ვერ მივცემდი, ამის უფლებას შეიძლება მანიაკი შეიარაღებული ყოფილიყო. ამის შესახებ ინფორმაცია არ მქონდა. ვერ გავრისკავდი, და საბას სიცოცხლეს  სასწორზე ვერ დავდებდი, თუ მანიაკი გაისვრიდა ტყვია მე მომხვდებოდა, ამისთვის მზად ვიყავი. მართალი ვიყავი, კარის შემტვრევა და გასროლა ერთი იყო,  ტყვია ხელში მომხვდა. თუმცა დანებებას არ ვაპირებდი.
- ნინა კარგად ხარ? უცებ მომვარდა საბა
- კი, კი კარგად ვარ. დაიხარე მას იარაღი აქვს.
ისა გასროლას ვაპირებდი, სახლში სპეცრაზმი შემოვარდა. მანიაკი აიყვანეს, ჩემი ხელი აღარ მანაღვლებდა, მთავარი იყო გოგონა გადამერჩინა, სასწრაფოდ წამოვარდი ფეხზე და მას მივვარდი, გონება ქონდა დაკარგული, სისხლის გუბეში ცურავდა, ვიფოქრე დავაგვიანეთ თქო, მაგრამ პულსი მაინც გავუსინჯე. ცოცხალია, ცოცხალია საბა სასწრაფო გამოიძახე დროზე. სულ რაღაც წამებშივე იქ გაჩნდა სასწრაფო დახმარება. გოგონა საავადმყოფოში გადაიყვანეს. მდგომარეობა სტაბილურია სანერვიულო არაფელია, როგორც კი ეს ფრაზა გავიგე გულზე მომეშვა. ეხლაღა მახსენდება დაჭრილი ხელი, ტკივილისგან სახე დავმანჭე. საბა ამჩნევს ჩემს ამ მოქმედებას, სასწრაფოდ ჩემთან ჩნდება და მეხვერწება საავადმყოფოში წაგიყვანი.
- არ მინდა, საბა კარგად ვარ, საშიში არაფელია უბრალო ჭრილობაა. სახლში წავალ და მანჩო მომხედავს, არ მინდა ამის გამო ექიმები შევაწუხო.
- ძალიან, ბევრი სისხლი დაკარგე ნინა ესე არ შეიძლება. ეხლავე წამოხვალ, არ მაინტერესებს შენი აზეი. ვიცოდი არ მომეშვებოდა, ამიტომ დავთანხმდი.
მართალი ვიყავი საშიში არაფელი იყო, ტყვიამ გამკაწრა, თუმცა არც ისე უმნიშვნელოდ, გაკერვა დასჭირდა, სამი თუ ოთხი ნაკერი დამადეს, შემდეგ სახლში გამომიშვეს. არ მინდოდა ესეთ მდგომარეობაში მამას ან მანჩოს ვენახე, მათი ნერვები არ მქონდა ისედაც ძალიან დაღლილი ვიყავი. სახლში ქურდივით შევიპარე, მათი ხმა მომესმა სამზარეულოდან, რაღაცაზე საუბრობდნენ. მანჩომ ჩემი მოსვლა შეამჩნია
- ნინა შენ ხარ? საყვარელო
- კი მე ვარ მანჩ. ძალიან დაღლილი ვარ ოთახში ავალ დავისვენებ. პასუხს არც დაველოდე, ისე ავირბინე კიბეები და ოთახში შევარდი. ეხლა მხოლოდ შხაპი თუ მიშველიდა, ტანსაცმელი გავიხადე და ეგრევე სააბაზანოში შევედი. ზუსტად არ მახსოვს, რამდენ ხანს ვიყავი ცივი ცყლის ქვეშ. ფიქრებიდან ტელეფონის ხმამ გამომიყვანა, ვიფიქრე საბა იქნებოდა ალბად გოგონას შესახებ უნდა მითხრას რამე თქო, თუმცა შევცდი ბაბო მირეკავდა. ცოტა არ იყოს ავნერვიულდი როგორც წესი ის ესეთ დროს არასოდეს მირეკავდა. სასწრაფოდ ავიღე ყურმილი.
- გისმენ, ბებო რა ხდება? ოთო ხომ კარგადა? რა ხდება გამაგებინე?
- კი, კი შვილო ყველაფერი კარგადა.
- აბა, ამ შუაღამისას რატომ მირეკავ? ბაბო მითხარი სიმართლე.
- შვილო, ოთოს ძალიან მოენატრე. თან შენთან რაღაც სალაპარაკო მაქვს, შეგიძლია ხვალ ჩამოხვიდე. სანერვიულო არაფელია უბრალოდ, რაღაცაზე მინდა დაგელაპარაკო, შეძლებ ჩამოსვლას.
- კი, კი ბაბო როგორ არა, ეხლავე წამოვალ. მაგრამ მითხარი რა ხდება.
- ისეთი არაფელი შვილო, უბრალოდ ამ ბოლო დროს ცოტა შეუძლოდ ვარ, გუშინ ექიმთან ვიყავი, მითხრა გულის ბრალიაო. ანალიზები ამიღეს და პასუხებს ველოდები, სავარაუდოდ საოპერაციო ვარ, არ მინდა ინერვიულო მაგრამ, ოთოს ვეღარ მოვუვლი უნდა ჩამოხვიდე, და წაიყვანო შვილო. ვიცი ამისთვის მზად არ ხარ მაგრამ, მე მის მოვლას ვეღარ შევძლებ.
- კი, მაგრამ ბაბო ეხლა, ეხლა არ შემიძლია ვერ წამოვიყვან. იცი ის ჩამოვიდა ბაბო, მან რომ ოთოს შესახებ გაიგოს ბავშვს წამართმევს, და მე მას ვეღარა სოდეს ვნახავ. ამას ვერ გადავიტან ბაბო მოვკვდები, გესმის ოთო რომ წამართვან მოვკვდები.
- ვიცი, ვიცი ნინა მაგრამ, მე დიდი დრო აღარ დამრჩენია და სჯობს ოთო წაიყვანო.დროა მაქსიმეს სიმართლე უთხრა.
- არ ვიცი, არ ვიცი ბაბო რა ვქნა. იქნებ მართლაც სჯობს მამას სიმართლე ვუთხრა ის დამეხმარება.
- კარგი,  ნინა მაქსიმეს დაელაპარაკე და გამაგებიე რას იზამ. ბებოს გავითიშე, არ ვიცი ეხლა რა ვქნა, ნეტა მამას და მანჩოს ამაზე რა რეაქცია ექნებათ.არ ვიცი ეხლა მართლაც გავგიჯდები, დაჩის არ მივცემ უფლებას ბავშვი წამართვას. გადავწყვიტე მამას სიმართლე ვუთხრა. საწოლიდან ცამოვდექი და ქვემოთ ჩავედი, მამა ტელევიზორს უყურებდა.
- ნინა შვილო, მეგონა გეძინა.
- არა მამა, შენთან სალაპარაკო მაქვს. სად არის მანჩო?
- სამზარეულოშია, რა ხდება ნინა.
- მანჩო, მანჩო
-აქ ვარ, ნინა რახდება?
- მოდი გთხოვ, თქვენთან სალაპარაკო მაქვს.
- ნინა რა ხდება მითხარი? ვნერვიულობ უკვე.
- მამა, მანჩო ეხა რასაც გეტყვით, მარტო ჩვენს შორის უნდა დარჩერ.
- ნინა ამოღერღე რა მოხდა. განერვიულებული მეუბნება მამა.
- არ ვიცი, საიდან დავიწყო. პირველ რიგში, ბოდიშს გიხდით, ამდენი ხანი სიმართლეს რომ არ გეუბნებოდით. მამა, მანჩო  ის დღე ხომ კარგად გახსოვთ, დაჩიმ რომ მიმატოვა. წინა დღეს გავიგე რომ ორსულად ვარ. დაჩისთვის ამის თქმას ქორწილის შემდეგ ვაპირებდი. თუმცა იცით რაც მოხდა, ავარიის შემდეგ, ექიმებმა შეძლეს ნაყოფის შენარჩუნება.
- ნინა, შენ გინდა თქვა რომ.
- ხო, ხო მამა მე შვილი მყავს. სულ მინდოდა თქვენთვის, ამის თქმა მაგრამ, მაგრამ შემეშინდა მამა, გესმის შენს შვილს პირველად შეეშინდა შენი. მეგონა შვილს წამართმევდით, მიუხედავათ იმისა რომ  დაჩიმ ესე დამამცირა, მე ბავშვის მოშორება არ შემეძლო მამა, მე ვერ გავხდებოდი ჩემი შვილის მკვლელი.გესმის მამა გთხოვ დამეხმარე, მა ბაბო ცუდადა, ბავშვი აქ უნდა ჩამოვიყვანო. მაგრამ არ ვიცი რა ვქნა, დაჩიც საქართველოშია მა. მან, მანრომ ოთოს შესახებ გაიგოს, წამართმევს მა გესმის ჩემს შვილს წაიყვანს. გევედრები დამეხმარე მა. საუბრიდან უკვე ყვირილზე გადავსულვარ, თან მამას ფეხებთან დაჩოქილი, ვთხოვდი დახმარებას. ჯერ კიდევ შოკში მყოფი მამაჩემი ვერ აანალიზებდა რა ვთქვი.
-ანუ მე, მე შვილიშვილი მყავს, შენ გინდა თქვა რომ მე ბაბუა ვარ.
- ხო, ხო მამა
- ღმერთო ჩემო, ნინა რა სულელი მყავხარ შვილო. როგორ იფიქრე,რომ იმ ნაძირალას ამას ვეტყოდი. როგორ იფიქრე, რომ ჩემს შვილს ამისთვის გავწირავდი. შენ მარტო არ ხარ შვილო. მე დაგეხმარები ნუ გეშინია, შენს შვილს ვერავინ წაიყვანს, ამის უფლებას არავის მივცემ. მოდი მამაიკოსთან, ჩემო პატარავ, არა მითხარი ეს როგორ იფიქრე.
- ნინა, ჩემო გოგოვ რამდენი რამ გადაგიტანია. საყვარელო ან ეს როგორ დამალე, ჰა მითხარი როგორ გეგონა, რომ არ დაგეხმარებოდით. მეუბნება მანჩო თან თავზე მეფერება.
- მეშინია, მა
- ნუ გეშინია, ჩემო პატარავ მე შენს გვერდით ვარ.
- დღესვე უნდა წავიდე, კახეთში მა ოთო უნდა წამოვიყვანო. ბაბოც უნდა ცამოვიყვანო, ცუდად არის და ექიმთან უნდა წავიყვანო.
- მოიცა, მოიცა დედაჩემს რა უნდა კახეთში? ნინა
 - მინდოდა ჩემთან ახლოს ყოფილიყვნენ, რათა უფრო ხშირად ვნახავდი მათ, ამიტომ ბაბომ მისი მშობლების სახლში მოითხოვა გადასვლა. ოქაურობა გავარემონტე, იცი რა ლამაზი გამოვიდა.
- ოთოზე მომიყევი, შვილო როგორი ბავშვია.
- იცი რა საყვარელია მა, ძალიან მგავს,ჩემსავეთ დიდი ლურჯი თვალები აქვს, ძალიან თბილი და საყვარელია. შენი ფოტოები რომ ნახა ძალიან მოეწონე, მთხოვა ბაბუ გამაცანიო, ძალიან უნდა შენი გაცნობა. მანჩო შენი გაცნობაც ძალიან უნდა.
- დიდი ბიჭი იქნება ეხლა, არა
- კი მა, ეხლა 28 აპრილს 5 წლის ხდება, ( აქ ცოტა ჩასწორებას გავაკეათებ, არ მინდა დაიბნეთ და რამე ვერ გაიგოთ. 20 წლის ვიყავი ოთო რომ გავაჩინე, ეხლა 26 შლის ვხდები)
- ხოდა ძალიან კარგი, წავიდეათ და ჩამოვიყვანოთ, თან ძალიან მონდა, ჩემი პირველი შვილიშვილის გაცნობა.
ფეხზე წამოვდექი, სახლი მამასთან ერთად დავთოვე. და მანქანაში ჩავჯექით. ხელი ჯერ ისევ მტკიოდა, ამიტომ საჭესთან ვერ დავჯდებოდი. გზაში ბევრს ვფიქრობდი, დაჩის ბავშვი რომ ენახა, რა უნდა მეთქვა მისთვის, თუმცა შემეძლო მეთქვა რომ, ბავშვი მისი არ იყო ვერც დაამტკიცებდა. ოთო შვიდთვიანი გაჩნდა, შესაბამისად შემეძლო მეთქვა რომ ოთო მისი შვილი არ იყო, ამის დამტკიცებას ვერც შეძლებდა. დეენემი რომ მოეთხოვა, ამის უფლებას არ მივცემდი. სადღაც

10 საათი იქნებოდა კახეთში რომ ჩავედით. მანქანიდან გადმოვედი თუარა, ეგრევე სახლისკენ გავიქეცი, ძალიან მომენატრა ჩემი პატარა, ვიცოდი ბაბოს კარები ჩაკეტილი ექნებოდა, რამოდენიმეჯერ დავაკაკუნე  თუ არა კარიც გაიღო.
- ჩამოხვედი, ჩემო გოგოვ, მოდი ჩაგეხუტო. როგორ მომენატრე ჩემო ლამაზო.
- მეც ძალიან, მომენატრეთ ბაბო. ოთო სად არაის? ტელევიზორს უყურებს შემოდი. ბაბოს მოვშორდი თუ არა ეგრევე ოთოსკენ წავედი, მდივანთან მოკალათებულიყო, ჩემი ბიჭი და ტელევიზორს მისჩერებოდა.
- ოთო, დედიკო მოვედი. ჩემი ხმა როგორც კი გაიგო, ეგრევე ჩემსკენ გამოიქცა და ჩამეხუტა. როგორ მოენატრე დედიკოს შენ ხომ არ იცი, ჩემი ცხოვრება.
- დე, ჩამოხვედი, ხომ წამიყვან დე, შენ ხომ მითხარი, მალე ჩამოვალ და წაგიყვანო. ხომ წამიყვან ეხლა. ერთიანად მომაყარა სათქმელი, ისე როგორც მე ვიცოდი ხოლმე.
- კი, კი საყვარელო წაგიყვან. გპირდები ამიერიდან სულ ჩემს გვერდით იქნები, აი ნახავ დედიკო აღარასოდეს დაგტოვებს. მაპატიე, ამდენ ხანს რომ ვერ წაგიყვანე.
- ძალიან მიყვარხარ დე. მეუბენება ის და მთელი ძალით მხვევს, მის პატარა ხელებს. როგორ მომნატრებია მისი სურნელი, მისი პატარა ხელები, ძალიან მენატრებოდა ჩემი პატარა. ბავშვის ფერებაში ისე ვიყავი გართული, ეხლაღა მახსენდება იქვე მყოფი, მამაჩემი
- მა მოდი აქ, ვეუბნები მას და ისიც ჩვენსკენ იძვრის.
- ოთო საყვარელო გაიცანი, ეს  საუბარს არ მაცდის, ის და მაწყვეტინებს.
- ეს მაქსიმე ბაბუა, არის ხო დე. ინტერესით აკვირდება, ოთო ბაბუამისს
- ხო მე ვარ, საყვარელო მე ბაბუაშენი ვარ.
- სასიამოვნოა, შენი გაცნობა ბაბუ. დედას სულ ვთხოვდი, შენი თავი გაეცნო ჩემთვის.
- ჩემთვისაც სასიამოვნოა, შენი გაცნობა პატარა ვაჟკაცო.
იმ საღამოსვე დავბრუნდოთ უკან, ოთო ძალიან ბედნიერი იყო, ესეთი ბედნიერი ოთო პირვეელად ვნახე. მე კიდე მისი ბედნიერება მაბედნიერებდა. მამამ მანქანა სახლთან როგორც კი გააჩერა, ოთო მანქანიდან გადმოხტა.
ისე ჩქარა გარბოდა ვერც კი დავეწიე. არარა , რა ძალა აქვს ამ პატარა ბავშვს, გავიფიქრე და სიარულს ავუჩქარე.
- ოთო დედიკო ნუ გარბიხარ დამელოდე, საყვარელო არ წაიქცე.
- დედა აბა თუ დამეწევი.
- ოთო, მოიცა დაგიჭერ და ნახავ რასაც გიზამ. ოთოსკენ გავიქეცი, როგორც იქნა დავიჭირე.
აი ხომ გეუბნებოდი არაა.
ხელში ავიყვანე და " ღიტინი" დავუწყე
- კარგი, კარგი დედა დამსვი გთხოვ. გპირდები ამას აღარ გავაკეთებ.
-მიყვარხარ საყვარელო, ძალიან მიყვარხარ.
- მეც, მეც ძალიან მიყვარხარ დე.
- აი სახლშიც მივედით, ეხა მანჩო კარს გაგვიღებს. შენ გელოდება, ძალიან უნდა შენი გაცნობა პატარავ.
რამოდენიმეჯერ დავაზარუნე, თუმცა მანჩო კარს არ აღებდა. კარი ჩემი გასაღებით გავაღე, სახლში პირველი ოთო შევარდა, მეც ფეხდა-ფეხ მივყვებოდი.
- დედა დღეს, შენთან დავწვები მე ხო?
- კი შვილ... სათქმელი პირზე მახმება, როდესაც სავარძელში მოკალათებულ დევდარიანს ვხედავ. გული ამიჩქარდა, სისხლი გამეყინა, სადაცაა დავეცემოდი თუმცა თავი შევიმავე. ვიცოდი ოთოს ჩემი დანახვისას შეეშინდებოდა. ის ჯერ მე მიყურებს შემდეგ ბავშვს. ოთოს მისი დანახვისას შეეშინდა და მე მომეწება.
- დედა ვინ არის ეს კაცი? შეშინებული მეკითხება ის.
- არავინ საყვარელო ნუ გეშინია, მე შენს გვერდით ვარ. ბავშვი ხელში ამყავს და ვეფერები.
- აქ რას აკეთებ? დევდარიანო
- შენთან ლაპარაკი მინდოდა მაგრამ. უკვე აზრი არ აქვს.
- მე შენ გითხარი რომ შენთან, სალაპარაკო არაფელი არ მაქვს.
- ამდენი ხანი, ყველაფერში ჩემს თავს ვადანაშაულებდი ნინია, თურმე მართალი ვყოფილვარ, შენ ნამდვილად არ იყავი ის ქალი ვინც ჩემს ცობას იმსახურებდა, შენ ისეთივე ხარ როგორიც სხვები. ისეთივე ბინძური სულის პატრონი ხარ. იმ დღეს როცა შენი ფოტოები ვნახე, როგორ უწექი ვიღაცას საწოლში, ამის დაჯერება არ მინდოდა. თუმცა მე ქორწილი ჩავშალე, იმის გამო რაც იქ ვნახე. შემდეგ როცა ყველაფერი გავაანალიზე, ყველაფერში ჩემს თავს ვადანაშაულებდი თუმცა, დღეს ყვრლაცერში დავრწმუნდი. შენ არ იმსახურებ ჩემს სიყვარულს. როგორ შეგეძლო იმ დროს, როცა ჩემთან ქორწინებას გეგმავდი, სხვა კაცის საწოლში გეგორავა, თან ც გაგიჩენია. ყოჩაღ ნინა, ამჯერად ნამდვილად გამაკვირვე.скачать dle 11.3




№1  offline წევრი gogona migraciidan

შემდეგი თავი დღეს საღამოს დაიდება

 



№2 სტუმარი Guest კატერინა

კიიიდეეეევ "არაფელიიიი" შეგიძლია შენ მაგის გამოსწორრბა მაგრამ არაკეთებ მაგას ,ვსო აღავკითხულობ და დამიჯერე არაერთ მკითხველს დაკარგავ თუ მადე გააგრძელებ

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent