შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

წლების შემდეგ, ისევ შენს მახეში გავები 10 ნაწილი


6-07-2017, 15:58
ავტორი gogona migraciidan
ნანახია 1 405

წლების შემდეგ, ისევ შენს მახეში გავები 10 ნაწილი

ამ ქალს მართლა ბოლოს მოვუღებ. არა რა, როგორ გაბედა და ჩემს შვილს ხელი დააკარაგ.
მოვკლავ გეფიცები, ჩემი ხელით მოვკლავ.
უკვე ღამის ორი საათი იყო სახლში რომ მივედი. ღმერთო ჩემო, ეხლაღა გამახსენდა, ბაბო რომელოც ექიმთან უნდა წამეყვანა. სახლში შესულს,მამა მისაღებში დამხვდა.
- ნინა რა გჭირს საყვარელო?
- მამა შენთან სალაპარაკო მაქვს.
ყველაფერი უნდა გამერკვია რაც " დედაჩემს" ეხებოდა.
- რა ხდება ნინა?
- მამა დედა სად არის?
- ამდენი ხნის შემდეგ, ეგ ქალი რამ გაგახსენა შვილო.
ანერვიულებული მეუბნება ის.
- მამა, უკვე წლებია ამ საუბარს გავურბივარ. არასოდეს არაფელი მიკითხავს დედაჩემზე, დროა ყველაფერს წერტილი დავუსვათ, გესმის ყველაფერი უმდა მომიყვე.
- სალაპარაკო არაფელია ნინა, ის წავიდა სხვას გაეკიდა.
- მამა მე ყველაფერი ვიცი.
- რა იცი ნინა?
- ის რომ, შენ ის ქალი ფსიქიატრიულში გამოკეტე.
- რავქენი?
- მამა გთხოვ ყველაფერი მითხარი.
- 9 წლის როცა გახდი, დედაშენი ძალიან შეიცვალა ნინა. შენს მიმართ შეიცვალა , ყოველ დღე გეჩხუბებოდა, გცემდა, ერთ დღეს სახლში რომ დავბრუნდი, შენი ოთახიდან კივილის ხმა მომესმა. როდესაც ზემოთ ამოვედი დავინახე, ის სასტიკად გცემდა შვილო. ხელი გკრა და შენ თავი კარადას ჩამოარტყი. ორი თვე კომაში იყავი. ექიმები შენს გადარჩენას ცდილობდნენ, თუმცა მეუბნებოდნენ შანსები ძალიან ცოტაო. თუმცა მოახერხეს და გადაგარჩინეს. მეხსიერების პრობლემები გქონდა, მთელი სამი წლის მანძილზე, რაც მოხდა აღარაფელი გახსოვდა.
სახლში რომ დავბრუნდით დედაშენი აქ აღარ დაგვხვდა. ყოველაფერი ჩვეულებრივად იყო, სანამ ის ისევ არ გამოჩნდა. გახსოვს 15 წლის რომ გახდი , სულ დაცვით დადიოდი. მას შენი მოტაცება ქონდა გადაწყვეტილი. ყოველ დღე ცდილობდა გეტაცებინე, თუმცა ამას ვერ ახერხებდა. მადლობა ღმერთს 10 წელია არ გამოჩენილა. როგორც შემდეგ გავიგე ქვეყნიდან წავიდა.  ღმერთო ჩემო ეს ქალი ნამდვილად შეშლილა, ჩეს შვილს რამე რომ დაუშაოს. ესეთ ფსიქოპატთან ბავშვი როგორ იქნება, თუნდაც ერთი დღე.
- ცდები მამა, ის ისევ გამოჩნდა.
- რას ამბობ ნინა, შენ რა იცი, შენ რა ის ნახე?
- არა მამა, მე არ მინახავს. მან ოთო გაიტაცა.
- ღმერთო არა, ნინა ეს, ეს მართია?
- კი მამა მართალია.
მამას ყველაფერი დაწვრილებით მოვუყევი, რაზეც ის გაგიჟდა.
- არა ნინა, შენ იმ შეშლილთან ვერ გაგიშვებ.
- მამა მე რომ არ წავოდე, ის ოთოს რამეს დაუშავებს. ოთოს რომ რამე მოუვიდეს, მოვლვდები გესმის.
- ნინა, ის შენ არ გაცოცხლებს შვილო.
- მამა, მან მე ისედაც დამინგრია ცხოვრება. ამაზე მეტი რა უნდა მიქნას, თუ  მომკლავს, მომკლას ეს არ მანაღვლებს, მთავარია ოთო კარგად იყვეს.
- რას ამბობ ნინა.
- მამა გთხოვ დამეხმარე, ხვალ მე რომ ჩავბარდები, ოთოს შენ მოგიყვანენ. გთხოვ გაზარდე ისე როგორც მე მზრდიდი. ძალიან გთხოვ მა.
- არ ვიცი, არ ვიცი ნინა, მან რამე რომ დაგიშავოს.
- ვერაფელს დამოშავებს, აი ნახავ სულ მალე დავბრუნდები მა. დამპირდი რომ ოთოს მოუვლი?
- გპირდები შვილო, გპირდები.
- ძალიან მიყვარხარ მა.
- მეც, მიყვარხარ ჩემო პრინცესავ.
მთელი ღამე, თვალი არ მომიხუჭავს. რა დამაძინებდა, როცა ვიცოდი ჩემი შვილი იმ შეშლილს ყავდა. უკვე დილის 12 საათი იქნებოდა, ჩემს ოთახში ბაბო რომ შემოვიდა.
- ნინა საყვარელო, მამაშენმა ყველაფერი მითხრა.
- არ ვიცი, რა ვქნა ბაბო, რა გავაკეთო.
- შენ ყველაფერს შეძლებ, ჩემო ლამაზო, მე ამის მჯერა.
- ძალიან, ვნერვიულობ ბავშვს რამე რო დაუშაოს.
- მას მხოლოდ შენ სჭირდები, ნინა ბავშვს არაფელს დაუშავებს. იქნებ შენს მეგობრებს გააგებინო, სამინისტროში?
- არა ბაბო, ეს რომ გავაკეთო, ოთოს ნამდვილად რამეს დაუშავებს, ამხელა რისკზე ვერ წავალ.
- მოდი ჩემთან ჩემო პატარავ, არ ინერვიულო შვილო, ყველაფერი კარფად იქნება.
- იმედი მაქვს ბაბო. შენ ექიმთან არ მიდიხარ?
- გუშინ ვიყავი, საოპერაციო ვარ შვილო.
- მაპატიე ბაბო, შენს ოპერაციას რომ ვერ დავესწრები.
- არაუშავს ჩემო ლამაზო, არაუშავს.
- ბაბო, ეს ჩემი კულონია, პატარა რომ ვიყავი მამამ მაჩუქა, გამომართვი და ოთოს მიეცი, უთხარი დედას ძალიან უყვარხარ თქო.
ბაბოს ველაპარაკებოდი, როდესაც ჩემმა ტელეფონმა დარეკა, ის იყო ქეთი მირეკავდა.
- გისმენ
- აბა როგორ არის? ჩემი ლამაზი შვილი.
- ქეთი სარკაზმის დრო არ მაქ, მითხარი რაგინდა? ბავშვი როგორ არის?
- ცოტა კორექტულობა, არ გაწყენდა ნინა, ბავშვი კარგად არის. გეგმები შეიცვალა.
- რაგეგმები?
- ერთ საათში იმ ადგილას მოდი, სადაც გუშინ გითხარი.
- ერთ საათში?
- ხო,  იქ დროზე თუ არ მოხვალ, იცოდე ბავშვს ვეღარასოდეს ნახავ, გასაგებია, და ხო კიდევ, არანაირი პილიცია, თუ პოლიციას მოიყვან, მას მოვკლავ ნინა, ისე მოვკლავ ხელიც არ ამიკანკალდება.
- კარგი, კარგი გასაგებია მოვდივარ.
გიჟივით გამოვარდი სახლიდან, მანქანაში ისე ჩავჯექი, ეხლაღა დავაკვირდი სახლის "ლასტები" მეცვა, მაგრამ ეს ნაკლებად მადარდებდა.
ქალაქიდან საკმაოდ შორს იყო ის ადგილო, სადაც უნდა მივსულიყავი. მთელი სიჩქარით მივდიოდი, გზაზე.
უკვე დანიშნულების ადგილას ვარ, მანქანიდან გადმოვდივარ, ის ქალბატონი ჯერ არ მოსულა. რამოდენიმე წამში, ჩემს მანქანას ოთხი მამაკაცი უახლოვდება.
- ქალბატონო ნინა ჩვენთან ერთად უნდა წამოხვიდეთ.
- სანამ არ გავიგებ, სად არის ჩემი შვილი არსადაც არ წამოვალ.
ხელი გამიშვით არ მომეკაროთ.
ვიღაც ცხვირზე თეთ ნაჭერს მადებს, საშინელი სუნი ასდის, შემდეგ ვითიშები. გონს რომ მოვედი თავთან, ის  მედგა.
- სად არის ჩემი შვილი?
- ნუ ნერვიულობ, ის უკვე მამაშენთანა.
- ვერ დავმშვიდდები, სანამ ჩემი ყურით არ გავიგებ.
- კარგი, კარგი ეხლავე დავრეკავ.ტელეფონს ხელში იღებს, შემდეგ მე მაწოდებს.
- ალო მამა, შენ ხარ?
- კი, შვილო როგორ ხარ?
- მე, მე კარგად ვარ მამა. ბავშვი შენ თანა?
- კი ჩემთანა შვილო, ეხლა ძინავს.
- კარგი მამა, ძალიან მიყვარხარ.
- საკმარისია. ტელეთონი ქალბატონმა გამომართვა და გათიშა.
- ეხლა რა მოხდება?
- არც არაფელი, შენ აქ იქნები ჩემთან ერთად.
- კი მაგრამ, აქ რა უნდა გავაკეთო. შენნაირ შეშლილთან ერთად.
- ეგრე ნუ მომმართავ. მე დედაშენი ვარ, გაიგე ეს.
- შენ, არ ხარ დედაჩემი, გესმის დედაჩემი არ ხარ.  მარჯვენა ლოყა საშინლად ამეწვა.
- აღარასოდეს, გაბედო და ეგრე აღარ მომმართო, მე დედაშენი ვარ გასაგებია ეს შენთვის.
- შენ, შენ მართლა შეშლილი ხარ.
- ამ მანამდე იქნები, სანამ ჭკუას არ ისწავლი.
- არ ვაპირებ შენს ჭკუაზე სიარულს, რით ვერ მიხვდი ამას.
- ოთახიდან ფეხს ვერ გაადგამ.
- რას აკეთებ? შენ რა საწოლთან, ძაღლივით უნდა მიმაბა?
- სწორად მიხვდი, აქ მაქამდე იქნები სანამ მე არ მოვინდომებ.
- არ გააკეთო ეს, გთხოვ არ გინდა.
საწოლზე მიმაბა, შემდეგ ოთახიდან გავიდა, და დავრჩი ესე საწოლთან მიბმული. ეხლაღა მოვავლე ოთახს თვალი, სწორედ ისეთი იყო როგორიც ბავშვობაში მქონსა. არა ეს ქალი ნამდვილად შეშლილია. რა უნდა ჩემგან ვერაფელი გავიგე.
როდის მოეთ... იქნებ ამიხსნას ყველაფერი.
უკვე ორი თვეა ამ სახლშივარ, ისევ საწოლთან მიბმული. ის შეშლილი არ გამოჩენილა. მხოლოდ ერთი ბიჭი მოდის ხოლმე, რომელსაც საჭმელი ამოაქვს, არაფელს ვჭამ და ისევ სავსე ლანგარი მიაქვს უკან. ძალიან მენატრება ჩემი პატარა, დღეს ოთოს დაბადების დღეა, პირველად გაატარებს დაბადების დღეს, ჩემს გარეშე. ნეტა დარეკვა მაინც შემეძლოს, ვიცი ეს სატანა უფლებას არ მომცემს, მაგრამ რამე უნდა ვიღონო, იქნებ როგორმე მოვახერხო.
კარზე კაკუნია, ჩემს პასუხს არც კი რლოდება, ის შემოდის ეს ბიჭი. როგორც გავიგე თორნიკე ქვია.
- თორნიკე შეიძლება რაღაც გთხოვო?
- დიახ, ქალბატონო რა ხდება?
- თუ, შეგიძლია იმ გიჟს თხოვე დამარეკინოს. დღეს ჩემი შვილის დაბადების დღეა, მინდა მივულოცო.
- ვერაფელს დაგპირდებით, თუმცა თქმით მაინც ვეტყვი. ქალბატონო თქვენ აქ დიდი ხნით, მოგიწევთ დარჩენა. იქნებ როგორმე მოახერხოთ, და ნორმალურად მიმართოთ დედათქვენს?
- ის დედაჩემი არ არის. გესმის ის ქალი შეშლილია, დედაჩემი ესეთი არ იყო.
- კარგით ქალბატონო. მე დაგტოვებთ.
თორნიკე გავიდა. ღმერთო ამ სახლსში მართლა გავგიჟდები. ოქნებ ის ბიჭი მართალია, სჯობს კარგად მოვექცე მისი ნდობა რომ მოვიპოვო, შემდეგ როგორმე აქედან გადაქცევ, გზასაც მოვძებნი.
საღამოს ისევ იღება კარი, ოღონდ ამ ჯერად ის შეშლილი შემოდის. ტელეფონს მაწვდის, თან მეუბნება მხოლოდ ხუთი წუთიო. ველოდები როდის გავა, თიმცა გასვლას არ აპირებს, ჩემს გვერდით ჯდება.
მამას ნომეტი ავკრიბე, ველოდები ვინ მიპასუხებს, ისა უნდა გამეთიშა, ოთომ მიპასუხა.
- ოთო საყვარელო, მე ვარ დედიკო.
- დედა როგორ ხარ? სად ხარ? ძალიან მენატრები დე.
- მეც, ძალიან მენატრები საყვარელო. დაბადების დღე გილოცავ. ჩემო ბიჭო.
ბოდიში დღეს, შენს გვერდით რომ ვერ ვარ, მაპატიე საყვარელო.
- არაუშავს დე. შენი გამოგზავნილო საჩუქარი, ძალიან მომეწონა მადლობა.
- რა საჩუქარი შვილო?
- ულამაზესი, კულონია სადაც ჩვენი ფოტო დევს.
- კი მაგრამ, მე რომ არაფელი.
ამდროს ალქაჯმა მითხრა, მე გავუგზავნე შენს მაგივრადო.
- აა ხო გამახსენდა, საყვარელო მიხარია რომ მოგეწონა.
დედიკო ეხლა უნდა წავიდეს, ძალიან მენატრები და მიყვარხარ საყვარელო. მეტს ვეღარ გავიძლებდი, და ტრლეფონი გავთოშე.
- რატომ გაუგზავნე?
- გინდოდა შენს შვილს ეფიქრა, დედაჩემს დავავიწყდიო.
- მადლობა, მმაგრამ არ იყო საჭირო.
ჩემს შვილს დედის ნახვა უფრო ერჩივნა, ვიდრე კულონი.
- ნინა მიეჩვიე,  შენ ვერსად წახვალ, გესმის სიცოცხლის ბოლომდე აქ იქნები. დედაშენთან ერთად.
- მადლობა, სიცოცხლის ბოლომდე,ამ ოთახში გამოკეტვას რომ მიქადნი.
ამაზე დიდი საჩუქარს ვერ გამიკეთებდი. სარკაზმით ვეუბნები
- ნინა, საყვარელო მე შენთან ერთად ყოფნა მინდა. გესმის მინდა ჩემი შვილი სულ ჩემთან იყვეს.
- მეც მინდა, ჩემი შვილი ჩემთან ერთად იყვეს, თუმცა ესე არ გამოდის.
- თუგინდა ამ ოთახიდან გაგიშვებ, შეგიძლია შხაპი მიიღო, და ქვემოთ ჩამოხვიდე.
ჩემდა გასაკვირვად, ის ბორკილებს მხსნის და ოთახიდან გადის. სასწრაფოდ ფეხზე წამოვხტი, თუმცა იქვე დავეცი. ორი თვეა არ გამივლია, თითქოს სიარულიც დამვიწყებია.
როგორღაც მოვახერხე და სააბაზანოში შევდივარ, რამდენი ხანია არ მიბანავია. სარკეში ჩავიხედე და ჩემი თავის შემეშინდა, ღმერთო რას ვგავარ, თმები საშინლად გაწეწილი მქონდა, სულ ჭუჭყოანი ვიყავი. პირველ ყოფილს ვგავდი, შხაპის ქვეშ თითქმის ორი საათი ვიდექი. პირსახიცი შემოვიხვიე და ოთახში შევედი, იქვე საწოლთან დაწყობილი ახალი ტანსაცმელი ვნახე, სასწრაფოდ გადავიცვი და ქვემოთ ჩავედი. მისაღებ ოთახიდან რაღაც ხმები შემომესმა, ქეთი ვიღაცას გაცხარებით ესაუბრებოდა.
- არ მაინტერესრბს, რას იტყვის ნინა, ის შენ ცოლად გამოგყვება ალექს.
რაო რათქვა, ცოლად გამოგყვებაო. ამ ქალმა საბოლოოდ გაუბერა, მე არავის ცოლობას ვაპირებ.
- კი მაგრამ, ქეთი მე მას ვერაფელს დავაძალებ. მას სხვა უყვარს თან შვილი ყავს. არ მინდა ცხოვრება დავუნგრიო.
- შენ საბოლოოდ გაგიჟდი ხო. ის არ გეყო, ორი თვე ძაღლივით რომ დამაბი. ეხლა ვიღაცას უნდა მიმათხოვო. გაგიჟებული ვეუბნებოდი მას.
- ნინა, დამშვიდდი საყვარელო.
- რას ქვია დავწყნარდე, შენ რა ჩემით ვაჭრობა დაიწყე?
- წესიერად მელაპარაკე, გესმის წესიერად. ხელი დასარტყამად წამოიღო, თუმცა ჰაერში დავუჭირე.
- თუ კიდევ ერთხელ გაბედავდა, ხელს დამაკარებ გეფიცები ჩემი ხელით გამოგჭრი კისერს. შენ მე ის 9 წლის გოგო ხომ არ გგონივარ, როცა გინდოდა რომ სცემდი. არავიზე გათხოვებას არ ვაპირებ.
- კარგად დაფიქრდი ნინა, აი ამ ფოტოს დააკვირდი, თუ არ გინდა, შენი საყვარელი დაჩი მოკვდეს, გათხოვდები გესმის.
ფოტოზე დაჩი და ვიღაც ქალი იყო, დაჩის ეძინა თუმცა კარგად ჩანდა, როგორ უმიზნებდა ეს ქალი მას იარაღს.



მადლობა ყველას. ვიცი არ ელოდებოდით მოვლენების ესე განვითარებას, თუნცა ყველაფერი კარგად იქნება გპირდრბითскачать dle 11.3




№1  offline წევრი ucnobi_18

გრამატიკასთან ნაჩხუბარიხარ რიგორც ჩანს არაფელი არარის სწორი ფორმა და ყოველ მეორე სიტყვა არასწორად გაქვს დაწერილი...შინაარსი მომწონს მაგრამ დაკვირვებით წერე...მოვლენების განვითარებას რაც შეეხება ცოტა ჩქარობ ესემგონია...ნუ მოკლედ შინაარსი კარგიაქვს უბრალოდ დასახვეწია

 



№2 წევრი gogona migraciidan

ucnobi_18
გრამატიკასთან ნაჩხუბარიხარ რიგორც ჩანს არაფელი არარის სწორი ფორმა და ყოველ მეორე სიტყვა არასწორად გაქვს დაწერილი...შინაარსი მომწონს მაგრამ დაკვირვებით წერე...მოვლენების განვითარებას რაც შეეხება ცოტა ჩქარობ ესემგონია...ნუ მოკლედ შინაარსი კარგიაქვს უბრალოდ დასახვეწია

შენს კრიტიკას მივიღებ. მე ბევრ ადგილას დავწერე რომ ისეთი სამსახური მაქვს ფაქტიურად დრო საერთოდ არ მრჩება წერისთვის, თან ისიც ვიცი რომ გრამატიკულად სწორად არ ვწერ, წლებია საქართველოში არ ვარ, ისიც კარგია რის დაწერასაც ვასწრებ. მადლობა რომ კითხულობ

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent