შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ჩემი ბოსი მონსტრია (1)


26-07-2017, 02:54
ავტორი Hermann
ნანახია 2 743

ჩემი ბოსი მონსტრია (1)

ჩემი ბოსი მონსტრია

მიუხედავად დიდი მცდელობისა, ძილი შეებრუნებინა, მაინც გაეღვიძა. ჯერ ნელა გაახილა თვალები, შემდეგ სწრაფად დაახამხამა და ტუმბოზე დადებულ ტელეფონს გადაწვდა.
' აუ ორი საათია, ამაღამ ისევ ვერ დავიძინებ რაა '
თავისთვის ჩაიბურტყუნა და ხასიათ გაფუჭებული წამოდგა საწოლიდან, უცბად მიალაგა და ღიღინით შევიდა სააბაზანოში.
სააბაზანოდან გამოსულს, გემრიელმა საჭმლის სუნმა აუწვა ცხვირი, სწრაფად გამოიცვალა და სამზარეულოშ მიაშურა. დედას ლოყაზე აკოცა და უკნიდან მიეხუტა.
- რას ააგემრიელე აქაურობა დედიჯან? - სიცილით კითხა და თხლად დაჭრილ კიტრს წაეტანა
- ოხ თეო, რა პატარა მაიმუნი ხარ - გაუცინა დედამ და მაცივრიდან რაღაც გამოიღო - მადამ ბოვარს, მამაშენიც მოვა და ვისადილოთ.
- წუხელ მორიგე იყო? - ყბა გამოტენილი გემრიელად მოკალათდა დივანზე და ფეხები შემოალაგა
- არა მორიგე არ იყო, სასწრაფოდ გამოიძახეს ახალგაზრდა ბიჭი შეიყვანეს საოპერაციოდ და დაურეკეს, ესეც ხო იცი გავარდა მაშინვე - ჩაიცინა ლიამ და სუფრაზე თეფშები გააწყო
- ირაკლი სადღა გავარდა ამ დილაუთენია? - ძმის დანაკლისი იგრძნო თეონამ და მაინც ეჭვის თვალით მოათვალიერა იქაურობა
- შეყვარებულთან დღეს ისვენებენ და - შეყვარებულის გაგონებისას თეონას ლუკმა გადასცდა და ლამის დაიხრჩო, ხველებისგან ხმა შეცვლილმა და თვალებ გაწითლებულმა იკითხა
- რა შეყვარებული? როდიდან ჰყავს მაგას შეყვარებული? - გულწრფელად გაუკვირდა, რაღაც სერიოზული რომ იყოს აუცილებლად ეტყოდა ირაკლი, ძალია ახლო მეგობრები და და-ძმა არიან, ერთმანეთს არაფერს უმალავენ.
- რავიცი, თვითონ ასე თქვა და პატარა ხომ აღარ არის მე გავუკონტროლო - დაიბნა ლიაც.
'' მოვკლავ მაგ გნიდა ბავშვს '' გაიფიქრა და ტელეფონს დაწვდა, ერთხელ დარეკა, ორჯერ, სამჯერ და როდესაც არ უპასუხა ირაკლიმ, ბოროტულად ჩაიქირქილა. მიხვდა მთლად შეყვარებულის ამბავი არ იყო.
საკეტისა და კარის გაღების ხმა როგორც გაიგო, მიხვდა რომ მამა დაბრუნდა. ბავშვობიდან ასე იყო, ყოველთვის ცნობდა ვინ მოდიოდა. ირაკლის გიჟური შემოვარდნები ჰქონდა სახლში, წკაპ წკუპ და თვალის დახამხამებაში ჩნდებოდა, ლიას ერთი საათი მაინც სჭირდებოდა, იქ მეზობელი გამოელაპარაკებოდა და კარებიც ნელ ნელა იღებოდა. თამაზს (მამას) მშვიდად და სწრაფად შეეღო კარის გაღება. ამიტომაც ზუსტად იცოდა რომ მამა შემოვიდოდა და არც შემცდარა. უმალ მიეჭრა კარს და მონატრებულ მშობელს ჩაეხუტა.
- ჩემო ღამე ნათევო მოხუცო - ლოყები გაუწელა და გემრიელად აკოცა. მოხუცი სულაც არ იყო, 50 წლამდე იქნებოდა მაგრამ თეონა ბავშვობიდან ამით აბრაზებდა.
- მამას მაიმუნი - ცხვირზე წაეთამაშა და საყვარელი ცოლისკენ გაემართა.

მრგვალ მაგიდას შემოუსხდნენ, თეონამ წარბები აათამაშა და საყვარელ მადამ ბოვარს გემრიელად წაწვდა. მაგიდას რაც შეეხება, ასეთი ტრადიცია ჰქონდათ, ყოველთვის მრგვალი, თამაზს არ სურდა თავში ჯდომა და ამიტომ სულ ამბობდა, ოჯახში ყველა თანასწორები ვართო. ამიტომ ადგილი ყოველთვის თანასწორი იყო.

- თეონა - მშვიდი ტონით დაიწყო თამაზმა საუბარი - შენი ძილის გრაფიკი ძალიან ცუდ მდგომარეობაშია. იცოდე ამით თავს იზიანებ - დაარიგა შვილს ჭკუა, პროფესიიდან გამომდინარე, თამაზი იყო პროფესორი, მეტად ღირსეული და პატივსაცემი, თეონას კი მამის სამედიცინო დარიგებები უკვე მობეზრებული ჰქონდა და არხეინად განაგრძო ჭამა.
- ვიცი მა, მაგრამ ისეთ საინტერესო ფილმს ვუყურებდი ვერ მოვწყვიტე თვალი - თვალები ააფახულა და ტუჩები მოიწმინდა
- დაგირეკეს იმ სამსახურიდან? - მოურიდებლად იკითხა და თეონას გამომცდელად მიაშტერდა.
არ გამოპარვია შვილის უსიამოვნო მზერა და გადატრიალებული თავი, თეონა ძალიან მაგარი პიარ მენეჯერია, სამწუხაროდ ერთი თვის წინ მისი უფროსი შავ ბიზნესში გამოიჭირა და უმალ დატოვა სამსახური, ყველაზე მეტად ეზიზღება უსამართლობა და იქ ნამდვილად ვერ გაჩერდებოდა. სამწუხაროდ ისე მოხდა, ვერსად ვერ ''შეძვრა'' და ჯერ კიდევ ეძებდა ისეთ სამსახურს, რომელსაც ნორმალური პირობები ექნებოდა და რა თქმა უნდა ყველანაირად სუფთა.
- არა მაგრამ რაღაც გამოჩნდება მა, ხო იცი ასე არ გავჩერდები - თავს ინუგეშებდა
- და რატომ არ გინდა მე დაგეხმარო? ხომ იცი ერთი ჩემი სიტყვა და ყველაფერი მაგრად იქნება - მამა გამუდმებით სთავაზობდა დახმარებას თუმცა თეონა სასტიკ უარზე იყო, ერჩივნა ყველაფრისთვის თვითონ მიეღწია
- მამა, ისედაც საუკეთესო ბაღი და სკოლა მქონდა, რეპეტიტორები და უამრავი თანხა ჩემს მოსამზადებლად, საუკეთესო უნივერსიტეტი, შენ როგორც შეგეძლო ყველანაირად მეხმარებოდი, ახლა 24 წლის ვარ და ჩემით მინდა რაღაცას მივაღწიო, ხომ იცი ეს არა? - თბილად ესაუბრებოდა - ვიცი, რომ შეგიძლია ერთი სიტყვით მოაგვარო, მაგრამ არ მინდა. ხომ იცი ამ ჩაწყობებს და ნეპოტიზმს ვერ ვიტან, არ მინდა რა. რაღაცას ვიპოვი - ბოლოს უკვე მობეზრებულმა ჩაილაპარაკა
- ვიცი მაგრამ მე შენზე ვნერვიულობ, ხომ ხედავ ძილის გრაფიკი დაგერღვა, არც არაფერია ისეთი და მომეცი უფლება სანამ ცოცხალი ვარ მაქამდე მაინც ვიყო შენი პატრონი, რაში გჭირდება ეს ყველაფერი, მე ვიცი ისედაც შენ ყველაფერი შეგიძლია მაგრამ დაუმსახურებელს ხომ არ გთავაზობ, კარგი კადრი ხარ და კარგ ადგილზეც შემიძლია რომ ჩაგსვა - არ ნებდებოდა თამაზი - უბრალოდ დამიჯერე ამ ერთხელ, მაღალ თანამდებობას არ გთავაზობ, ნელ-ნელა დაიწყებ და მერე შენით ახვალ, უარს არ მივიღებ იცოდე - უფრო და უფრო უტევდა შვილს.
ლია მშვიდად უსმენდა მამა შვილის დიალოგს, არასდროს ერეოდა თამაზის გადაწყვეტილებაში, არც შვილებს აძალებდა რამეს, იცოდა კარგი აღზრდილი შვილები ჰყავდა და ამიტომაც არასდროს ერეოდა მათ არჩევანში. ამჯერადაც სიმშვიდეს ინარჩუნებდა.
თეონა კი იმდენად შეწუხებული იყო მამის თხოვნით, უარი ვეღარ უთხრა და საბოლოოდ დასთანხმდა.
- კარგი, მაგრამ იცოდე. - გამაფრთხილებელი ტონი შეურია სიმშვიდეს - არანაირი პრივილეგია არ მინდა, მშვიდად ვიქნები ჩემთვის და შენი პატივის ცემის მიუხედავად, მეც ისე მომექცევიან როგორც ნებისმიერ უცხოს, ხომ იცი პრობლემატური არ ვარ, ჩემთვის მთავარია პატიოსნება. იყოს დაბალი თანამდებობა - საბოლოოდ ამცნო მამას გადაწყვეტილება და თამაზიც გახარებული წამოდგა სუფრიდან. ახლობელს დაურეკა, როგორც გაირკვა ლადოს, ეს ორი ბავშვობიდან მეგობრობდნენ. ლადო ბიზნესმენი იყო, თუმცა უმეტესს მაინც შვილი მართავდა, თვითონ ძირითადად უცხოეთში მოღვაწეობდა, თამაზს დიდი ხნის წინ ჰყავდა თეონას ვარიანტი შეთავაზებული მეგობრისთვის, მანაც კარგად იცოდა თეონას ხასიათი და შეპირდა რომ აუცილებლად დაელაპარაკებოდა შვილს.

მთელი დღე უაზროდ გაიწელა, თამაზს კიდევ ერთხელ დაურეკა ლადომ, ამცნო რომ ყველაფერი მზად იქნებოდა. ისიც უთხრა, შვილიც თანახმა იყო. მოკლედ ძალიან მარტივად მოგვარდა თეონას უსამსახურობა. მეორე დღისთვის დაიბარეს, დრეს კოდიც აუხსნეს, რომ აუცილებლად კლასიკური უნდა ყოფილიყო.

- გინდა გამოგყვე? - მზრუნველი ტონით შეაპარა თამაზმა, თუმცა უკვე იცოდა თეონას პასუხი
- მამა, კარგი რაა! ხომ იცი, ისედაც რომ დიდად არ მსიამოვნებს ეს სიტუაცია და ახლა ნუ მიმიყვან მთლად ხელით. - საკუთარ სიტყვებზე გაეცინა.
საღამოს საუკეთესო მეგობარი, თიკა ნახა და ყველაფერი დეტალურად მოუყვა, თიკაც ეხვეწებოდა ხოლმე ჩემთან წამოდიო მაგრამ ეს ჯიუტად საკუთარ აზრზე რჩებოდა.
- აი რა მნიშვნელობა აქვს მითხარი? ისედაც სულ მასე არარის? ვიღაც თუ გყავს ადამიანს მაგარია, იმდენი წვალება არ გჭირდება მაინც - თიკა თავის აზრზე რჩებოდა, ამ ორის აზრები ამ საკითხთან დაკავშირებით განსხვავდებოდა, თიკა დამყოლი იყო და მისთვის ვიღაცის ყოლა პრივილეგია იყო, თეონა კი ამას არ ამართლებდა.

დილით ძალიან ადრე გაიღვიძა, მოწესრიგდა და სახლიც მალე დატოვა, არ სურდა პირველ დღეს დაეგვიანებინა.
არც თუ ისე მაღალი შენობის წინ გაჩერდა და ჯაშუშივით შეიპარა შიგნით. მიმღებში გოგონა აკრული ღიმილით და დაზეპირებული ტექსტით დახვდა
- გამარჯობა, რით შემიძლია დაგეხმაროთ? - მაგიდიდან ამოხედა და კალამი გვერდზე გადადო.
- გამარჯობა, მე ბატონ ლევანთან მაქვს შეხვედრა. სამსახურის თაობ - არ დასცალდა სიტყვის დამთავრება, გოგონა ფეხზე წამოფრინდა, არც თუ ისე მაღალი იყო მაგრამ ქუსლები ძალიან მაღალი ადამიანის ვიდს აძლევდა. რეცეფშენიდან სწრაფად გამოვიდა და თეონას ხელი გაუწოდა.
- დაიხ, თქვენ ალბათ თეონა ბაქრაძე ხართ, ხომ?
- კი მე ვარ - მორიდებულად გაიღიმა და მას გაჰყვა
- ბატონი ლევანი უკვე გელოდებათ - მისი კაბინეტისკენ ანიშნა და თვითონ ღიმილით უკან დაბრუნდა.
თეონამ მადლობა გადაუხადა და გეზი პირდაპირ ლევანის კაბინეტისკენ აიღო.
ფრთხილად დააკაკუნა და როგორც კი ნებართვა მიიღო მაშინვე შევიდა.
მაგიდასთან ძალიან მოხდენილი, ალბათ 35 წლამდე მამაკაცი იჯდა, წარბებ შეჭმუხნული იყურებოდა, აშკარად ეტყობოდა საბუთებს განიხილავდა. ფეხზე წამოდგა და ქალს მიესალმა
- გამარჯობათ, რით შემიძლია დაგეხმაროთ? - ხმა საოცრად შეუვალი და გამყინავი იყო, თეონას უცბად გააჟრიალა კიდეც და ინანა, მამას რომ დასთანხმდა. ამ სიამაყითა და აზრებით გატენილ გოგოს, ხმა ლამის გაუწყდა შიშისგან, მისმა ხმამ გაყინა და დაამუნჯა. ძლივს მოაბა სათქმელს თავი
- გამარჯობათ, მე თეონა ბაქრაძე ვარ, დღეს შეხვედრა გვქონდა - მშვიდად და შეწუხებულმა ჩაილაპარაკა
მამაკაცის გაკვირვებული მზერა, უცბად ჩანაცვლდა ირონიით და ზიზღით.
- აჰ გასაგებია, მოდი მოდი დაჯექი - სკამზე ანიშნა და სავარძელში კომფორტულად მოთავსდა თვითონ.
- მამამ მითხრა შენზე. - თეონას მოეწონა მამაკაცის უშუალობა და პირდაპირ შენობით ფორმაზე გადასვლა, თუმცა თვითონ მაინც მოერიდა
- დიახ - მხოლოდ მშვიდად დაეთანხმა და მის საუბარს დაელოდა
- მარტივად გაგაცნობ ყველაფერს, ანუ რაც მე მევალება რომ შენ გითხრა. დანარჩენზე მარიკა მოგხედავს. პრობლემა არაფერი გვაქვს არავისთან და ვერც ვერავინ ვერაფერზე შემედავება - ამაყად და ირონიულად წარმოთქვა, გამოკვეთილად - პირდაპირ გეტყვი ვერ ვიტან ძალით რომ ასაქმებენ ხალხს და მეც მამას არ შევეწინააღმდეგე, ვერ გავუტეხე ხომ ხვდები - აქ კი საშინლად შერცხვა - იმედი ნუ გექნება, რომ ჰოპლა და მაგარ თანამდებობაზე მოხვდები, შენც ისე იქნები როგორც სხვები, არანაირი პრივილეგიები. შენზე ვიცი ისედაც ყველაფერი, ვიცი რომ ნორმალური კადრი ხარ - მთელი საუბარი თეონასთვის ისედაც ტანჯვა და ნერვების ფასი იყო, მაგრამ ნორმალური კადრიო რომ თქვა ლამის ტვინში სისხლმა აასხა, ნორმალური კი არა ერთ-ერთი საუკეთესო! თუმცა მშვიდად უსმენდა მამაკაცს და ნერვიულობას და ბრაზს თითების ერთმანეთთან დაჭერით ანეიტრალებდა
- ანუ, მე რა უნდა გავაკეთო? - დაიბნა საბოლოოდ.
- აი მარიკას დაეხმარები ხოლმე, რასაც ის გეტყვის იმას გააკეთებ, უცხოელები ჩამოდიან ხშირად, მოუყვები ჩვენზე და გააცნობ ყველაფერს. - ღიმილით და მოგებულმა ჩაილაპარაკა ლევანმა. ალბათ ფიქრობდა, მალე მოიშორებდა ამ გოგოს და ნაწყენი არავინ დარჩებოდა.
- ანუ მარიკასთან ერთად ვიჯდები ხომ? - საშინლად არ ესიამოვნა ეს სიტუაცია
- არა, გექნება შენი კაბინეტი. იქიდან იმუშავებ, რამე რომ დაგჭირდება მე არ შემაწუხებ, მარიკას კითხავ, ეტყვი. მე მხოლოდ სერიოზულ დეტალებზე მომაცდინე, ისედაც ბევრი საქმე მაქვს, დღესვე დაიწყე, ხომ შეგიძლია? - თეონამ თავი დაუქნია და ისევ გაისუსა - მაგ ქვედაბოლოს კიდევ ცოტა დაგრძელება არ აწყენდა - მიუთითა და თვალი ჩაუკრა.
თეონას უნდოდა ხმამაღლა გაეცინა, თუმცა თავი შეიკავა.
- ჩემს ქვედაბოლოს რას ერჩით? - უნებლიედ დაიხედა, კაბა არ იყო მოკლე, მუხლზე მჭიდროდ შემოჭერილი ჩვეულებრივი მაღალ წელიანი კლასიკური. მიმღებში სავარაუდოდ მარიკას უფრო მოკლე კაბა ეცვა მაგრამ რატომღაც აქცენტი მაინც თეონაზე გაკეთდა, რა თქმა უნდა მიხვდა რასაც ერჩოდა და სანამ ლევანი რამის თქმას მოასწრებდა თვითონვე დაასრულა მისი კითხვა - დიახ გასაგებია, ყველაფერი გავიგე.
თავი დაუქნია ლევანმაც და თეონამ კაბინეტი დატოვა, შვებით ამოისუნთქა. თავიდან ნერვები მოეშალა მის ასეთ საუბარზე, მერე კი უბრალოდ გაატარა და მართლა მოუნდა გაცინება, თუმცა ლევანმა ისეთი რაღაცები თქვა, რასაც თეონა არ იმსახურებდა, მაგრამ ჯერ არ იცნობს და იმედია სიტყვებს უკან წაიღებს.
- ვაიმე, ხომ კარგად ხართ? - ფეხზე წამოდგა მარიკა, - სახეზე ფერი არ გადევს
- კი კარგად ვარ, უბრალოდ დამცხა იქ და - მოიტყუა და ტუჩზე იკბინა, ასე იცის როდესაც იტყუება.
- ლევანი ცოტა უხეშია - მიუხვდა მარიკა ყველაფერს - მაგრამ გულის სიღრმეში ძალიან კარგი და კეთილია, მართლა! აი ნახავ მალე - ბავშვურად გამოუვიდა
- ხო რავიცი, ჯერ გულის სიღრმეში არ ჩავსულვარ - მობეზრებულმა ჩაილაპარაკა და ისევ მარიკას გაყვა.
ქერათმიანმა ყველაფერი აუხსნა, კაბინეტიც აჩვენა, ისიც აუხსა, რომ ეს კაბინეტი მან მოაწყო და შეეძლო თავის გემოზე გადაეკეთებინა. დეტალურად აღუწერა ყველაფერი, საბუთებიც მისცა და მალე დატოვა მარტო.

თეონამ თვალი მოავლო ყველაფერს, მარიკას საკმაოდ კარგი გემოვნება აღმოაჩნდა, შესაცვლელი არაფერია, პრინციპში რომც ყოფილიყო თითს არ დაადებდა, ლევანმა ისეთი პანიკები ატეხა და ამაზე წარმოდგენა არ სურდა რას იზამდა. მთელი დღე რაღაცებს კითხულობდა კომპანიაზე, საბუთებს ათვალიერებდა, ესიამოვნა რომ მართლაც სუფთა იყო. დღეს შესვენების გარეშე მუშაობდა, უკეთ სურდა გაეგო ყველაფერი თან ძალიან მალე. ვინ მოვიდოდა, ვინ წავიდოდა ყველაფერი აინერესებდა, ვისთან ექნებოდა შეხვედრა და ასე შემდეგ.
მისი მობილური აწრიალდა.
- ხო მა გისმენ - მხიარულად ჩასძახა ტელეფონში.
- რას შვრები აბა თეო, როგორ მიდის მანდ საქმეები? მოგეწონა ლევანი? - დაუფარავად კითხა შვილს.
მოგეწონა ლევანიზე ფხუკუნი აუტყდა.
- კი მამ, ძალიან კარგი ბიჭია, ოქრო ოქრო - საკუთარ ირონიულობაზე ეცინებოდა.
- ძალიან კარგი, ახლა რას აკეთებ?
- ახლა ვმუშაობ, საღამოს გნახავ კარგი და დეტალურად მოგიყვები ყველაფერს, ირაკლი მოვიდა? - მოიკითხა ძმა
- არ ვიცი, მე სამსახურში ვარ. მგონი მეგობრებთან ერთადაა, კარგი თეონა წავედი და საღამომდე, ჭკვიანად.
დაემშვიდობა და გაუთიშა.
მთელი დღე ისე გავიდა, ვერც იგრძნო.
ყველაფერი დეტალურად შეისწავლა, რამეს თუ ვერ გაიგებდა ან უფრო ღრმად მოუნდებოდა ცოდნოდა, მაშინვე მარიკას ეკითხებოდა, ისიც ყველაფერს უხსნიდა დაუღალავად.
საღამოს პირდაპირ თიკას შეხვდა საყვარელ ლაუნჯში. გემრიელად წაიხემსა და თიკაც მოთმინებით ელოდა სიახლეს.
- ვაიმეე, დროზე მომიყევი ახლა რა ხდება. რა ვერ მორჩი ჭამას? - ხელები ჰაერში აატრიალა და მოწყვეტით მიეყუდა პუფს.
- ჩვეულებრივი შოკია გეფიცები, ტიპი მონსტრია. თან ძალიან ჩვეულებრივი სისხლის მწოველი მონსტრია - გაეცინა.
- კაი? რაო ამისთანა რომ ასე ერთი შეხედვით გამოიტანე დასვკნა? - დაინტერესდა თიკა და უფრო გამხიარულდა
- გეფიცები ისეთი ქაჯურად და მონსტრულად დამხვდა რომ რავიცი..

თიკას ყველაფერი დაწვრილებით მოუყვა. ისიც უთხრა თვითონ რა რეაქციები ჰქონდა, როგორ იდგა დამფრთხალი ქათამივით.
თიკამაც მაგრად იხალისა და უწინასწარმეტყველა ახლო მომავალი, მაგრად გაგიჭირდებაო.
მალევე დაიშალნენ. სახლში მისულს მხოლოდ დედა დახვდა.
ვინაიდან ძილის გრაფიკი არეული ჰქონდა, ძალიან ეძინებოდა. წყალი გადაივლო და პირდაპირ ლოგინში შეხტა.

დილით ისევ ძალიან ადრე გაიღვიძა. მოემზადა, ამჯერად კაბა აღარ ჩაუცვამს და კლასიკური შარვალი სცადა. რა იცის იქნებ გრძელ კაბაზე უთხრას ძალიან გრძელიაო და ოქროს შუალედის ძებნის თავი არ აქვს.

ამჯერად გუშინდელივით არ გაუმართლა და სასწაულ საცობში მოყვა, კიდევ კარგი ადრე გამოვიდა სახლიდან თორემ ნამდვილად დააგვიანდებოდა. ერთხანს იფიქრა ავდგები და მეტროთი წავალო, მაგრამ მალევე გათავისუფლდა გზა და თეონაც დამშვიდდა.

შენობაში შესვლისთანავე მიესალმა მარიკას, გოგონაც ღიმილით შეეგება.

- ძალიან დაიგვიანე, ეს ხომ შენი მეორე დღეა - ისევ მოესმა ცივი და გამყინავი ხმა.
როგორ შეუძლია ამ ბიჭს ხასიათის ასე ცვლა, ხან ცივი ხმით ლაპარაკობს, ხან ჩვეულებრივი, ხან ირონიული. ჯერ თბილი არ იცის როგორი ხმა ექნება.
თეონამ მაჯის საათს დახედა. 11 ს ორი წუთი იყო.
- უკაცრავად, სულ ორი წუთით - თავი ჩაღუნა და საკუთარი საქციელის გაუკვირდა.
- ორი წუთიც საქმეა. მეორედ აღარ განმეორდეს. - ისევ გაყინა ხმა ბირკაძემ და კაბინეტში შევიდა.

'' აუ, ამის კაპრიზებს რა გაუძლებს ახლა '' გაიფიქრა თეონამ და თვითონაც ოთახში შეიძურწა.

_______________

როგორც მიხვდით, ეს ისტორია მივედი ვნახე შევიყვარესგან რადიკალურად განსხვავებულია.
იმედია ესეც მოგეწონებათ, პირველ თავს რაც შეეხება შეგიძლიათ შეაფასოთ და აზრი დააფიქსიროთ, რას ფიქრობთ და როგორ გგონიათ რა მოხდება.
იმედია მოგეწონებათ <3 :დскачать dle 11.3

 




№1 √ სტუმარი ™ მოცინარი

ვაუ! ბომბი იყო ბომბი! :დდდ ძალიან მომეწონა და აუცილებლად გააგრძელე, შემდეგ თავს როდის დადებ?

 



№2 √ სტუმარი ™ Nini

Kargi istoria male dade da tavebi gazarde xolme warmatebebi imedia kargad gagardzeldeba

 



№3  offline √ წევრი ™ Hermann

მოცინარი
ვაუ! ბომბი იყო ბომბი! :დდდ ძალიან მომეწონა და აუცილებლად გააგრძელე, შემდეგ თავს როდის დადებ?

ყოველ დღე :დ <3

 



№4 √ სტუმარი ™ Guest ბუბუ

ძალიან მაგარი იყო იმედია არ დააგვიანებ ხოლმე ახალი თავის დადებას

 



№5  offline √ აქტიური მკითხველი ™ Yagami

გააგრძელე არ შეწყვიტო^^და არ დააგვიანო

 



№6 √ სტუმარი ™ Guest Lia

Moutmenlad veli axal tavs
A r a h v e u l e b r i vi a
Magari gogo xar
Axali tavis dadeba ar daagviano❤❤❤❤

 



№7 √ სტუმარი ™ Guest wasp

http://geosociali.ru/index.php

 



№8  offline √ წევრი ™ Markoza3

საყვარლობაა ^_^ ❤ ველი გაგრძელებას ^^ მთელისულით და გულით <3

 



№9 √ სტუმარი ™ ნათო :)))

ძალიან კარგი იყო ველოდები ახალ თავს❤

 



№10  offline √ აქტიური მკითხველი ™ ენემი

მივედი ვნახე შევიყვარე ძაან მაგარია და იმედი მაქვს ესეც კარგი იქნება kissing_heart

 



№11  offline √ წევრი ™ FyFaen

მაგარი ისტორიაა და ველოდები ახალ თავს მოუთმენლად! <3 ფაქინგ ოსმმ! :D <3 <3 <3

 



№12 √ სტუმარი ™ Eto

Axal tavs rodis dadeb?? Dzaan magari iyo dzalian momewona <3

 



№13 √ სტუმარი ™ Guest lika

sad aris axali tavi ? rogor momwons es istoria aucileblad yovel dge unda dado xolme axali tavi

 



№14 √ სტუმარი ™ GIRL

axali tavi mindaa, gasagijebeli motxrobaaa sheni wina motxrobac dzalian momewona

 



№15 √ სტუმარი ™ A

Magari motxrobaa da erti suli maq axali tavi daidos dade male ra....

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent