შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ჩემი ბოსი მონსტრია (3)


30-07-2017, 01:33
ავტორი Hermann
ნანახია 2 513

ჩემი ბოსი მონსტრია (3)

- მეძახდი? - ნელა შეაღო ბაქრაძემ კარები და მამაკაცის წინ აისვეტა.
- კი დაჯექი - ხელით ანიშნა და მობილურზე ორ წუთიანი საუბრის შემდეგ ქალს მოუბრუნდა - დღეს საღამოს შეხვედრა გვაქვს, ამჯერად იაპონელი ინვესტორები არიან
- იმედია რამე თუ არ გამოვიდა ისევ მე არ დამაბრალებ - სისინით გაახსენა წარსულის შეცდომა
- ნუ ითარსები რა - სიცილით აიქნია ხელი - რამე კლასიკური კაბა გაქვს თუ ჯერ მაღაზიებში შევიაროთ? - სერიოზული სახით იკითხა ბირკაძემ.
'' შევიაროთ '' ამ სიტყვამ გადატრიალება მოახდინა თეონას თავში.
დიდი სიამოვნებით ისეირნებდა მამაკაცთან ერთად მაღაზიებში, თუმცა არა, აქ დროებითაა.
- სერიოზულად მეკითხები? - ეჭვნარევი ღიმილით იკითხა, უმალ მიიღო მამაკაცისგან თავის დაქნევით გამოწვეული კი. - ლევან, ქალი ვარ და რა თქმა უნდა მექნება. - გაეცინა - რომელი საათისთვის?
- 8 სთვის, სახლში გაგიყვან მოემზადე და საღამოს ისევ გამოგივლი. გეხვეწები საბუთები მოამზადე თან რა, უნდა გადავცეთ.
- და მარიკა რატომ არ მიგყავს? - ცოტა არ იყოს და გაუკვირდა, ასეთ საქმეებს მარიკა აგვარებს
- მარიკა შენნაირი პროფესიონალი არ არის - ირონიულად ჩაიქირქილა და ფეხზე წამოდგა.
თეონას არ ესიამოვნა, რა თქმა უნდა მიუხვდა სათქმელს.
კაბინეტიდან რამოდენიმე საბუთი აიღო, ტელეფონი ჩანთა და ლევანთან ერთად დატოვა შენობა.

- ბავშვს ვისთან ტოვებ ხოლმე? - სრულიად მოულოდნელად იკითხა, უკვე დავიწყებულიც ჰქონდა ეს ტყუილი.
- ბაღში და შემდეგ დედასთან - ღიმილით ისევ იცრუა
- ყოფილ ქმართან რა ურთიერთობა გაქვს?
- ჩვეულებრივი, ყოფილი სწორედ ამიტომაა - მიხვდა რისკენაც უმიზნებდა.
ცოტა არ იყოს და უკვირს, ასე რომ დაინტერესდა მამაკაცი მისი პირადი ცხოვრებით.
ბოლო ხანებში ურთიერთობა საგრძნობლად დააწყეს, თუ არ ჩავთვლით ლევანის გამოხტომებს ხანდახან. ეჩვენება რომ ზედმეტად იჭრება მის პირადში, ხანდახან ისეთ საქმეებს ავალებს, რაც მარიკას მოვალეობაა. გრძნობს, რომ მამაკაცი მას უკვე ზედმეტად ენდობა და ისეთი დეტალებიც კი გაუმხილა, რომელიც უბრალო თანამშრომელმა არ იცის. თუმცა მაინც არ სურს ზედმეტად გაიხსნას, ბოლოს და ბოლოს ეს სამსახური დროებითია. სურს თვითრეალიზება მოახდინოს და უფრო მეტი პერსპექტივა ჰქონდეს.

სახლამდე ხმა არცერთს აღარ ამოუღია.
მხოლოდ თავის დაკვრით დაემშვიდობა და დროებითო მიაძახა.

- ოჰ როგორ მოხდა სახლში ხარ? - სიცილით აკოცა ძმას როგორც კი სახლში შევიდა
- დღეს პონტი გამემაზა - მხრები აიჩეჩა და ისევ ლეპტოპში ქექიალი განაგრძო.
- აუ თეო - მოულოდნელად მიაძახა - დაბადების დღისთვის რა საჩუქარი გაგიხარდებოდა? - თავი არ აუწევია ლეპტოპიდან
- როგორც მახსოვს ჩემი დაბადების დღე დეკემბერშია - სიცილით ჩაილაპარაკა და ყავა ჭიქებში დაასხა.
- ოო სერიოზულად გეკითხები, ბიჭისგან რომელიც მოგწონს, რა საჩუქარი გაგიხარდებოდა? - წარბები უფრო დააჭირა უმცროსმა ბაქრაძემ
- რავიცი, ყველას ინდივიდუალური ხასიათი აქვს, მე მაგალითად გამიხარდებოდა რამე გოგოშკური, მისი გემოვნებით შერჩეული, რა ხდება იკუნა ჰაა? - წარბები აათამაშა და წინ აესვეტა - რამეს მალავ? - უფრო ეშმაკურად დაიწყო საუბარი
- დასამალი არც არაფერია, ერთი გოგო მომწონს - ბედნიერმა ამოილაპარაკა და კუთვნილი ყავა მოსვა
- ოჰ რომეო რომეო - თეატრალურად გაშალა ხელები - მერამდენე გოგო უნდა მოგეწონოს პატარა კაზანოვა? როგორ არ დაიღალე ამდენი რომანით, ნუთუ არ კმარა ამდენი გატეხილი გული - ზედმეტად თეატრალურად საუბრობდა და ირაკლის სიცილის მიზეზიც მალე გახდა
- აი ნახავ, ეს ბოლოა, ამჯერად სერიოზულია - თვალი ჩაუკრა.

ცოტახანი კიდევ ისაუბრეს, შემდეგ საათს დახედა და მიხვდა, რომ მოსამზადებელი იყო. ჯერ საბუთები შეკრა და თან გადახედა, რამე არ გამოეპაროს თორემ ლევანის ყბიდან რა ამოვა.
ისევ ლევანის კითხვა გაახსენდა კაბაზე, ნეტა რა შეატყო კაბის უქონლობის?
'' ან იქნებ შენთან ერთად მეტი დროის გატარება უნდა? '' საკუთარი ალტერეგოც კი ინტრიგნულად უდგება ამბავს.
'' რაღაც არამგონია, ალბათ იხუმრა ''

დიდი ხანი იტრიალა სარკესთან, მართლა აქვს ქალური წიკები და რა ქნას?!
როგორც იქნა ააარჩია შესაფერისი კაბა, არ იცის რატომ მაგრამ მაინც გულით უნდა ლევანზე შთაბეჭდილება მოახდინოს.

'' შენ ხომ არ მოგწონს შენი უფროსი? '' - ისევ შეაკრთო საკუთარმა ალტერეგომ
'' ნუ სულელობ, ეგ ხომ მონსტრია '' - ინსტიქტურად აირიდა საკუთარი ფიქრი.

ლევანმა დათქმულ დროს მოაკითხა, გაბრწყინებული დაწვდა მობილურს და ღიმილით ჩაიკითხა მესიჯი.

- კარგად გამოიყურები - მანქანის კარი ჯენტლმენურად გამოაღო და ახლად მოკიდებული სიგარეტი მომენტალურად გადააგდო.
გზა და გზა გრძნობდა მამაკაცის მწველ მზერას, თეონა კი ჯიუტად არიდებდა მის გამოხედვას თავს.

- ამჯერად რა კონტრაქტი სურთ? - ბოლოს სიჩუმე ისევ მან დაარღვია.
- პროდუქციის რეალიზება სურთ, იმედია პირობებს კარგად აუხსნი, ვნახოთ რამდენად პროფესიონალი ხარ - ირონიულად გადახედა ქალს და მანქანა მკვეთრად დაამუხრუჭა რესტორანთან.
- ვნახოთ, ვნახოთ - ჩაიღიმა და გადმოვიდა.

იაპონელების წარმომადგენელი ქალი იყო, ახლა მიხვდა რატომ წაიყვანა თეონა.
ქალები მაინც კარგად გაუგებენ ერთმანეთს.
ყველა დეტალი განიხილეს, ლევანი მხოლოდ უსმენდა თეონას და ღიმილით აყოლებდა თვალს მის მანერებს.
თეონაც ყველაფერს უხსნიდა დაუღალავად, ცდილობდა რამე საკითხი გაურკვეველი არ დარჩენილიყო. გრძნობდა ლევანის კმაყოფილ მზერას, იაპონელებიც კმაყოფილები ჩანდნენ.
წარმომადგენელი დრო და დრო იაპონურად საუბრობდა და ყველაფერს უფროსებთან აზუსტებდა, ისინი კი ყველაფერზე თავს უქნევდნენ და კმაყოფილი ღიმილით ათამაშებდნენ პატარა სახეს.

- იცით - ღიმილით დაიწყო წარმომადგენელმა საუბარი, გოგო იქნებოდა თეონას ასაკის - მოეწონათ მათ თქვენი პირობები და აინტერესებთ როდის შეიძლება კონტრაქტის დადება?
თეონამ კმაყოფილი მზერით გადახედა ლევანს და ანიშნა რომ მისი ჯერი იყო.
- ძალიან კარგი, არ ინანებენ, აუხსენით ესეც - ღიმილით ჩაილაპარაკა ლევანმა - ხვალ უკვე შეგვიძლია კაბინეტში გავაგრძელოთ საუბარი, კონტრაქტს შევადგენ და შუადღისთვის შეეძლებათ ამ ამბისთვის ოფიციალური სახის მიცემა.

მათი საუბარი კიდევ ცოტახანს გაგრძელდა, იაპონელებმა აღნიშნეს რომ ძალიან მოსწონთ საქართველო და იმედია ყველაფერი კარგად ჩაივლის. მალე დაიშალნენ და საბოლოოდ თეონა ისევ ლევანის მანქანაში აღმოჩნდა.

- მგონი უნდა აღვნიშნოთ ეს ამბავი, არა? - მომგებიანი ღიმილით გადახედა ქალს
- ჩემს პროფესიონალიზმში ეჭვი იმედია აღარ გეპარება - ირონიულად გაიღიმა
- არც არასდროს შემპარვია, უბრალოდ სტიმულს გაძლევდი - გაეცინა და გზიდან გადაუხვია.
- ოჰ რამხელა პატივია, თქვენგან ამ სიტყვების მოსმენა ბატონო ლევან - გულწრფელად გაეცინა.

ლევანმა მანქანა ჰიპერმარკეტის წინ გააჩერა.
- რას აპირებ? - გაკვირვებული სახით გადახედა მანქანიდან გადასულ ლევანს და კითხვა ფანჯრიდან ესროლა.
- მენდობი?
- კი გენდობი - არც დაფიქრებულა ისე უპასუხა.
მამაკაცმა ირონიულად ჩაიღიმა და მარკეტში შევიდა.
უკან პარკებით დაბრუნდა და ყველაფერი უკან დააალაგა.

- და სად მივდივართ არ იტყვი? - ახლა უკვე ლევანის ქუჩურ ქეიფზე ეცინებოდა თეონას.
- ხომ მენდობი? ხოდა პირობას გაძლევ მოგეწონება.

მანქანამ თბილისის ზღვისკენ აუხვია.

- მეტი ფანტაზიის უნარი არ გაქვს ამხელა ბიზნესმენ კაცს? - გაეცინა და მანქანიდან გადმოვიდა
- რატომ? ზღვის ხმა, მშვიდი გარემო, ლამაზი ხედი, გაიხედე ძეგლები რა ლამაზად ჩანს - ხელით ანიშნა - კარგი ჰაერი და მარტო ჩვენ - გაეღიმა და ნაყიდი პროდუქტები კომფორტულად დაალაგა სანაპიროზე.
- რავიცი, შენგან უფრო რამე სერიოზულს ველოდი - გულწრფელად გაიღიმა და მამაკაცის გამოწვდილ ლუდის ბოთლს დაწვდა.
- არ მიყვარს მასეთი სიტუაციები, მირჩევნია სადმე ჯიგრულ სიტუაციაში ვიყო, მაგალითად ახლა, შენთან ერთად - ნაზად დაუსვა ხელის ზურგი ლოყაზე.

თეონა დენდარტყმულივით შეიშმუშნა. მამაკაცის ცვლილება და რეაქცია საკმაოდ მოულოდნელი იყო.

- ჩემი გაგდების სურვილი აღარ გკლავს? - ირონიულად ჩაილაპარაკა და სცადა შექმნილი დისკომფორტი გაეფანტა
- ვნახოთ, ყველაფერი ხვალინდელ დღეზეა დამოკიდებული
- ახლა შენ ითარსები - გაახსენა საკუთარი ნათქვამი
- ბავშვი მარტო დატოვე სახლში? - ყურადღება არ მიუქცევია მისი სიტყვებისთვის
თეონა დაიბნა და ერთიანად დაიძაბა.
- არა მამამისთან არის დღეს - უკვე ინანა, ერთ პატარა ტყუილს, ამხელა ამბავი მოყვა
- დაურეკე და მოიკითხე - ჯიუტად არ ეშვებოდა მამაკაცი
- ახლა ვერ დავურეკავ, ეძინება ბავშვს - თეონაც ჯიუტად არ თმობდა პოზიციას
- მაშინ შენს მეუღლეს დაურეკე და ბავშვის ამბავი გაიგე
- ლევან რა გინდა? - მობეზრებულმა კითხა და გახედა - მითხარი პირდაპირ
- მეე? მე არაფერიც არ მინდა, უბრალოდ მაინტერესებს ბავშვი როგორაა - არხეინად ჩაილაპარა, თუმცა კარგად გრძნობდა თეონას აღელვებას
- კარგად არის, არაფერი არ უჭირს, ახლა სძინავს დარწმუნებული ვარ - ტონით მიახვედრა, რომ ზედმეტი მოსდიოდა.
- დამშვიდდი, რატომ მეჩხუბები? - გაეცინა და თეონას გაღიზიანებული მზერით უდიდესი სიამოვნება მიიღო.
- არ გეჩხუბები - ბაქრაძეც უცბად დარბილდა - უბრალოდ შენი ქცევა მაკვირვებს ხანდახან
- და რა არის გასაკვირი? - ხმა დაისერიოზულა
- ის რომ ხანდახან საშინლად მექცევი, მერე უცბად ჩემი პირადით ინტერესდები, ახლა აქ ვსხედვართ. ხანდახან მგონია რომ არანორმალური ხარ - ნაწყენმა ჩაილაპარაკა და სივრცეს გახედა
- საშინლად არ ვიქცეოდი, უბრალოდ არ მსიამოვნებს როდესაც ვიღაც ჩემს საქმეში ერევა და კადრების აყვანა დაქვეითებას მთხოვენ
- და მაშინ უარი გეთქვა, მე გაიძულე რომ სამსახურში აგეყვანე? - შერცხვენილმა და გაბრაზებულმა მიახალა სათქმელი
- ხომ გითხარი, მამამ ძალიან მთხოვა და ვერ ვაწყენინე - ისევ მშვიდად საუბრობდა ბირკაძე
- მერე მიხვდი რომ არ ვიყავი ცუდი ვარიანტი ხო? - მისი სიმშვიდე გადაედო და აკისკისდა.
- უკეთესებიც არსებობენ - ირონიულად ჩაილაპარაკა და თავი აარიდა.

სახლში მალე დაბრუნდა, ისევ ლევანმა მიაცილა და მანამ არ დაძრა მანქანა, სანამ აივნიდან არ ანიშნა მშვიდობიანად ავედიო.

მეორე დღეს იაპონელები და მათი წარმომადგენელი მართლაც მივიდნენ, კონტრაქტი ლევანთან ერთად შეადგინა და წარმატება კიდევ ერთხელ იგემეს.
მთელი კვირა გაურბოდა ლევანთან საუბარს.
აღარც ბირკაძე იჩენდა მაინცდამაინც ინიციატივას, საქმეები უამრავი იყო და ერთმანეთისთვის არ ეცალათ. მხოლოდ საქმეზე საუბრით შემოიფარგლებოდნენ და ამით მთავრდებოდა დიალოგი.

დასვენების დღეს ისევ გემრიელად გამოიძინა, დილით თიკა დაადგა და უსაყვედურა, შენ საერთოდ აღარ გცალია ჩემთვისო.
შუადღისას კი ნატას დაურეკა და ბავშვის დაბადების დღე მიულოცა.

- მადლობა ღმერთს გაგახსენდა - მხიარულად ჩასძახა ტელეფონში - დღეს ხომ აუცილებლად ამოხვალ საღამოს? ძალიან ახლო წრე ვიქნებით, ოჯახის წევრები და რამოდენიმე მეგობარი, თან ახალი ამბავი მაქვს და მინდა რომ ყველას ერთად გაგიზიაროთ
- აუ რა ახალი ამბავი?? - ამ გოგოს მოთმენის უნარი საერთოდ არ აქვს.
- მოდი და გაიგებ, წავედი ახლა და გელოდები.

მთელი დღე ვაჩეს საჩუქარს არჩევდა.
ვერაფრით მოიფიქრა, რითი შეიძლებოდა ბავშვის გახარება, თუმცა ბოლოს მაინც საბავშვო სექციიდან ტომ სოიერის თავგადასავალს დაავლო ხელი.
ვაჩე გიჟდება ზღაპრებზე, წიგნებზე და ჩათვალა, რომ მისი ასაკისთვის იქნებოდა იდელაური, პირველი წიგნი.
საჩუქარი ლამაზად შეაფუთინა, თან სათამაშო დაურთო და კმაყოფილმა დატოვა მოლი.

საღამოს კი გამოპრანჭული ავიდა ბიძაშვილთან.
სტუმრებს მიესალმა, მართლა ძალიან ახლო წრე იყო, თან სულ ახალგაზრდები. ყველას იცნობდა და ზუსტად იცოდა რომ არ მოიწყენდა.

- რადგან შენ გვიკადრე და მოხვედი - მხიარულად გადაეხვია რეზი მონატრებულ მეგობარს და უკვე ნათესავს.
- რა უნამუსო ხარ, გილოცავ პატარის დაბადების დღეს, მინდა რომ სულ ასეთ ბედნიერებს გიყურებდეთ. ხომ იცი ძალიან მიყვარხართ? ბოლოს და ბოლოს სიძე ხარ რა - გაიცინა და კიდევ ერთხელ გადაეხვია.
მონოტონურ სადღეგრძელოებს მოყვა სასიამოვნო თრობის გრძნობა და უაზრო სიმსუბუქე.
რატომღაც თავში ლევანმა გაუელვა.
მიუხედავად იმისა, რომ გაურკვეველი ურთიერთობა აქვთ და თავიდან ძალიან ცუდად დაიწყეს, მაინც სიამოვნებს მასთან ერთად ყოფნა, მასზე ფიქრით კი უფრო გაურკვევლობაში იგდებს თავს.
ალბათ ყველაფერი სასმელის ბრალია. საკუთარ ფიქრზე გაეცინა.

- მეგობრებო - მშვიდად დაიწყო ნატამ საუბარი - იცით, რომ ახლა აქ ყველანი ჩემთვის ძალიან ახლო, თბილი და ტკბილი ადამიანები ხართ. დღეს ვაჩე 4 წლის გახდა, მშობლისთვის ამაზე დიდი ბედნიერება არაფერია. ვიცი რომ ყველას ძალიან გიყვართ ეს პატარა მაიმუნი, მეც უზომოდ ბედნიერი ვარ, როცა თქვენთან ერთად ვარ და მიხარია, რომ დღეს ჩემს სიხარულს, ჩემი შვილის სიხარულს და რეზის სიხარულს იზიარებთ. იმედია ყოველთვის ასე ვიქნებით, მიხარია ჩემი ოჯახი და მაბედნიერებს თქვენთან ერთად გატარებული ყოველი წუთი - საუბრისას თან ეღიმებოდა - ვიცი, ცოტა არეულად ვსაუბრობ და თქვენც დაგაბნიეთ. - ისევ გაეღიმა და რეზის მოუხმო - რეზი, გილოცავ ჩვენი პირველი სიხარულის, ჩვენი სიყვარულის შედეგის დაბადების დღეს. ძალიან მიყვარხართ ორივე, უფრო სწორად ძალიან მიყვარხართ სამივე - უცბად გაჩუმდა, ყველა დაიძაბა. - მაგრამ ამჯერად გპირდები რომ ისე აღარ გაგაწვალებ, როგორც პირველი ორსულობისას - გაეცინა და გაშტერებულ მეუღლეს მოეხვია.
- მოიცა... შენ.. - რეზი დაიბნა და ცრემლიანი თვალებით ლუღლუღებდა. უცბად გაითავისა ყველაფერი და ბოლო ხმაზე შესძახა ''აეე'' ეს იყო უფრო სიხარულის და ბედნიერების შეძახილი, გაკვირვების და უზომო სიამოვნების.

ყველამ გაიხარა, მერე ისევ მოყვა შამპანურების გახსნა, უფრო მეტი სილაღე და ბედნიერება.

- შენ რა ცუდი ვიღაც ხარ - ბედნიერი სახით ამოუდგა თეონა ბიძაშვილს - იმ დღეს გაიგე და არ მითხარი არა? - ლოყები დაუკოცნა და მუცელზე წაეთამაშა
- რა გინდა, ასე ხომ უფრო ეფექტურია? - ნატაც ბედნიერი სახით კისკისებდა.

მოულოდნელად ვიღაცამ შემოაღო კარები, სავარაუდოდ ხმაურში ვერავინ გაიგო ზარის ხმა.
თეონამ სამზარეულოდან გამოიჭყიტა.
ეს იყო შოკი.
თავზარი.
მიწა გასკდა.
ჩაიტანა.
არა სიზმარია. ნამდვილად სიზმარია.
ბევრი არ დაულევია, უბრალოდ რამოდენიმე ჭიქამ ცოტა მოთენთა და მოადუნა.
შანსი არ არის ახლა აქ ხედავდეს.
უეჭველი ეჩვენება.
ხო ეჩვენება.
წეღან რომ ფიქრობდა ეტყობა გონებაში დარჩა.
თვალები დაახამხამა, დახუჭა, ყურებზე ხელი აიფარა, იჩქმიტა მაგრამ მაინც არ გაქრა.
ობიექტი ჯერ რეზის გადაეხვია, შემდეგ ნატას.
შემდეგ პატარა ვაჩე დაკოცნა.
შემდეგ პირდაპირ თეონასკენ წამოვიდა და მოურიდებლად აკოცა ლოყაზე. მერე ნაზად უბიძგა და აივნისკენ გაიყვანა.

- როგორ ხარ? - ჰკითხა და სიგარეტს მოუკიდა.
პასუხი არ გაუცია, მხოლოდ იდგა დარცხვენილი
- რაიყო ენა გადაყლაპე? - გაეცინა და ლოყაზე ნაზად დაუსვა ხელი
- კარგად, შენ როგორ ხარ ლევან?
- არამიშავს რა, როგორ ერთობი? - ისე ელაპარაება თითქოს თეონას არ გაუსაღებია ვაჩე მის შვილად და არ მოუტყუებუა, თეონას კი ნერვებმა უმტყუნა.
- ამდენი ხანი სიმართლე იცოდი და მატყუებდი? - შეტევაზე გადავიდა
- მე გატყუებდი კიდე? ეს შენ ხარ მატყუარა და ყველა შენნაირი გგონია - ზიზღით გამოსცრა კბილებში
- არ ვარ მატყუარა, შეგეძლო სიმართლე გეთქვა - არ თმობდა ჯიუტად.
- მატყუარა არ ხარ არა? - თეონამ თავი გაუქნია, ლევანი კი მისკენ მელასავით, ნელი ნაბიჯებით დაიძრა, - აბა რა ხარ? - ვნება მორეული ხმით ლაპარაკობდა, აშკარად ეტყობიდა რომ ნასვამი იყო, ალკოჰოლის, სიგარეტის და სუნამოს სუნი საოცრად მოქმედებდა თეონაზე.
- რა გინდა? - ხმაწართმეულმა ამოილაპარაკა, უკვე კედელზე იყო აკრული და ელოდებოდა ან ახლა აფეთქდება ლევანი ან ახლაო.
- შენ - ჩაილაპარაკა და ტუჩებზე ცხოველივით დააცხრა.
მერე ნელა აიკრა სხეულზე და ცალი ხელი თმაში შეუცურა.
ყბებზე ოდნავ მოუჭირა და კოცნაც უფრო მომთხოვნი გახდა.
ქვეყანა დაიქცა.
მიწა კიდევ ერთხელ გასკდა.
სასაცილო ის არის, რომ არც შეწინააღმდეგებია.
- უნდა წავიდე - ნერვიულად ამოილუღლუღა და კარებს დაწვდა
- წადი - ჩაიცინა ლევანმა და ახალ ღერს მოუკიდა.

დენდარტყმული გამოვარდა.
სახლში როგორ ავიდა არ ახსოვს, ემოციური შოკი გადაიტანა და თითქოს არცერთი გრძნობა აღარ ჰქონდა დარჩენილი.
''სიზმარია''
''გაიღვიძებ და გაგეცინა''
ფიქრობდა და თვალებს მაგრად აჭერდა ერთმანეთს, შემდეგ კი სიზმრების სამყაროში გადაეშვა.


_____________

ძალიან დიდი მადლობა ვინც კითხულობთ და იმედია აღარ მეტყვით პატარა თავიაო :D <3скачать dle 11.3

 




№1 √ სტუმარი ™ Guest Lia

Zalian""gemrieli""""" wasakitxia
Nu mogvakleb am did bednierebas .
Emigranti var sicocxle mixangrzlivdeba
Karg istorias rom vkitxulob.

Sxvac daiwke aseti sauketeso tu ikneba❤❤❤

 



№2  offline √ წევრი ™ Hermann

Guest Lia
Zalian""gemrieli""""" wasakitxia
Nu mogvakleb am did bednierebas .
Emigranti var sicocxle mixangrzlivdeba
Karg istorias rom vkitxulob.

Sxvac daiwke aseti sauketeso tu ikneba❤❤❤

ძალიან დიდი მადლობა <3
ამის გარდა მაქვს ერთი დაწერილი, ამის მერეც დავწერ <3

 



№3  offline √ აქტიური მკითხველი ™ ენემი

კაია მალე დადე შემდეგი <3

 



№4 √ სტუმარი ™ A

არა კარგი ზომისაა უბრალოდ მე ვერ ვძღები...:D ამაგამ დადებ ახალ თავს? მოუთმენლად ველოდები.... ისე მაგარი და საყვარელი თავი იყო ვერ ვძღებოდი კითხვით....

 



№5  offline √ წევრი ™ Hermann

A
არა კარგი ზომისაა უბრალოდ მე ვერ ვძღები...:D ამაგამ დადებ ახალ თავს? მოუთმენლად ველოდები.... ისე მაგარი და საყვარელი თავი იყო ვერ ვძღებოდი კითხვით....

დღეში მაქვს ერთი თავის დადების უფლება, როგორც კი დრო გადის მაშინვე ვდებ ხოლმე და მერე ადმინსიტრაცია როდის ამოწმებს კაცმა არ იცის, ესეც შუადღეს დაიდო :D <3 ასე რომ დღეს საღამოს თუ არა ხვალ დილით მაინც იქნება შესაძლებლობა

 



№6 √ სტუმარი ™ ნათო :)))

ძალიან მომწონს და კარგად ხდება მოვლენების განვითარება❤

მოუთმენლად დაველოდები შემდეგ თავს ❤

 



№7  offline √ წევრი ™ ტკბილიწიწაკა

ახლა წავიკითხე სამივე თავი და კარგია ძალიან მომწონს <3 ასე გააგრძელე ველი მომდევნო თავს ძალიან არ დააგვიანო <3

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent