შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

წლების შემდეგ ისევ შენს მახეში გავები ( დასასრული)


2-08-2017, 02:17
ავტორი Gogona rmigraciidan
ნანახია 942

წლების შემდეგ ისევ შენს მახეში გავები ( დასასრული)

დაჩის წასვლის წემდეგ, მამა და ოთო მოვიდნენ. ოთო ისევ როგორც ყოველთვის, მამას მხარზე იყო შემოსკუპებული.
ჩემს დანახვაზეჩამოხტა და ჩემსკენ გამოიქცა, კისერზე ჩამომეკიდა იმდენი, მკოცნა ლამის დამახრჩო.
- დე ძალიან მომენატრე. მეუბნება ის და ისევ მკოცნის.
- მეც მომენატრე, ჩემო პრინცო.
- მა შენ როგორ ხარ? ვეკითხები მაქსიმეს.
- კარგად ვარ შვილო. შენ როგორ ხარ?
- კარგად ვარ რასვიზამ. აბა რა ხდებოდა კომპანიაში?
- დე იცი ბაბუსთან, რანდენი ლამაზი გოგო მუშაობს?
- ეგღა გვაკლდა ოთო, აქედანვე დაიწყე გოგოების თვალიერება?
- ხო აბა რაუნდა მექნა. მიღიმის ისე როგორც მამამის ჩვევია.
- იმედია ჯერ ცოლს არ მოიყვან.
- არა ჯერ ადრეა. ამბობს ის და მხრებში გამართული, მიდის თავისი ოთახისკენ.
- ნინა შვილო, ხვალისთვის ხომ ყველაფერი მზადაა?
- კი მა, დაჩიმ ყველაფერი მოაგვარა.
დიდი ქორწილი არმინდა ხონ იცი, თუმცა შენ და დაჩის ეს ვერ შეგაგნებინეთ.
- რასამბობ შვილი, ეგღა მაკლია ხალხმა ილაპარაკოს, მაქსიმე დადიანმა მის ერთადერთ ქალიშვილს ქორწილი ვერ გადაუხადაო. ყველანი დავპატიჟე, ტელევიზიები, ჭურნალისტები. ყველანი იქნებიან.
- მამა იქნებ, ამერიკიდან ევფბიაის აგენტებიც მოგეწვია?
- ნუ დამსცინი ნინა.
- კარგი, კარგი ვჩუმდები. კარზე ზარია, გასაღებად მანჩო მიდის თუმცა ვაჩერებ. კარი გავაღე იქ კი თავჩაღუნული, ლინა და ვიკა დამხვდა.
- შემოდით. ვეუბნები მე ისინი კი შემოსვლას არც კი აპირებენ.
- კიდევ დიდხანს იდგებით აქ. ვითონ გაბრაზრბული ვამბობ თუმცა ტუჩის კუთხეში ღიმილი მეპარება. ჩემი სახის დანახვაზე, ორივე ერთდროულად მეკიდება კისერზე.
- კარგით ხო გეყოთ. ვეუბნები მე.
- ნინა ბოდიშს გიხდი. მეუბნება ლინა.
- არაუშავს ჩემო გოგო. რაღაც უნდა გითხრათ. ვეუბნები თან ნელ-ნელა ჩემი ოთახისკენ მივიწევ.
- რახდება? ორივე ერთ დროულად მეუბნება.
- იცით მე. აქ ვაპაუზებ .
- ნინა ამოღერღე. წყობიდან გამოსული ვიკა მეუბნება.
- იცით მე ორსულად ვარ. გახარებული ვამბობ, ისინი კი გაოგნებული სახეებით მომშტერებიან.
- რას ამბობ ეგ როგორ? მეუბნება ლინა.
- ნუ გამაგიჟებ ეხლა, ამხელა ქალს მე აგიხსნა, როგორ შეიძლება დაორსულება. გაკვირვებული ვეუბნები.
- დავიბენი ბოდიში. კი მაგრამ ეგ როდის გაიგე?
- გუშინ, გუშინ გავიგე შენთვის თქმას ვაპირებდი თუმცა.
- დაჩიმ იცის?
- არა არ იცის,ხვალ ვეტყვი. იცოდეთ არაფერი წამოგცდეთ.
- სამარე ვარ. ამბობს ლინა.
- არაფერს ვიტყვი. მას ვიკაც ყვება.
- ნინა კაბაზე რა ქენი?
- ვიყიდე ლინ, არ მინდოდა თქვენი შეწუხება.
- ვაიმე სად არის? გვანახე რა.
- გარდერობში დევს. სათქმელი არც დამამთავრებინეს, ეგრევე გარდერობის ოთახში შევარდნენ.
- ვაიმეე ღმერთო რა მაგარია. ყვიროდნენ ორივენი ერთდროულად.
- ძალიან მაგარია ნი. აუ ჩაიცვი რა მანახე.
- აუ არა რა, მეზარება ხვალ ჩავიცმევ და ქორწილში ნახავ.
- მეჯვარედ ვინ გყავს? ინტერესით მეკითხება ლინა.
- მეჯვარე, ჩემი ბავშვობის მეგობარი გვანცა იქნება. ხვალ პირდაპირ ჯვრისწერაზე მოვა. საბერძნეთიდან მოდის. დღეს ვერ მოახერხა ჩამოსვლა, ხვალ დილით პირდაპირ იქ მოვა.
- ძალიან კარგი, მომენატრა გვანცა. რამდენი წელია არ მინახავს.
ამბობს ვიკა თან ტაშს უკრავს.
- ხო მეც მომენატრა. დაეთანხმა ლინაც.
- იცით დღეს ყველანი დაჩისთან იკრიბებიან. ვეუბნები გოგოებს.
- წარმომიდგენია იქ რა ამბები იქნება. ამბობს ლინა.
- და რა ამბები? ვეკითხები ინტერესით.
- ხო მეც გავიგე. ამბობს ლინა
- დამაწყდა ნერვები. ვყვირი წყობიდან გამოსული.
- კარგი ხო, არაფერი არ ხდება. ორივემ ერთდროულად ატეხა ხარხარი.
-გამისკდა გული, თქვენ ხომ ხალხი არ ხართ. გაბრაზებული ვეუბნები მათ.
- ისე მართლა არ გაინტერესებთ რას აკეთებენ.
- კარგი რა ლინ, რას უნდა აკეთებდნენ ესეთ დროს, ალბათ სვამენ ან რავიცი მე.
- აუ ნი წამო რა დავადგეთ.
- არა რა, ძალიან დავიღალე. ხვალ ადრე უნდა ავდგე, ბოლო-ბოლო ჩემი ქორწილია სხვისი კი არა.
- გთხოვ რა, გემუდარები.
- არა მეთქი ლინა. მკაცრად ვეუბნები ის კი თავისას არ იშლის.
- გთხოვ, გთხოვ. მუდარით მეუბნება ის.
- კარგი, კარგი წავიდეთ. დანებების ნიშნად ხელებს ვწევ.
- შენ ხომ გაქვა სახლის გასაღები? მეკითხევა ლინა.
-კი მაქვს.
- ხოდა ჩუმად შევიპაროთ რა.
- ეს რაღა მოიფიქრე. ლინა იქნებ რას აკეთებენ.
- ხოდა ჩვენც ეგ გვაინტერესებს.
სამივენი ერთ დროულად გავედით სახლიდან, ჩემს მანქანაში ჩავსხესით. გზიდან დაჩის დავურეკე.
- ხო საყვარელო.
- დაჩი როგორ ხარ?
- კარგად ვარ ნინია, შენ როგორ ხარ? რაშვები?
- რავი არაფერს ჩემთან გოგოები არიან. თქვენ რაშვებით?
- ჩვენ, ჩვენ. დაიბნა აშკარად რაღაცას აფუჭებდნენ.
- ხო თქვენ, თქვენ.
- ჩვენ კარტს ვთამაშობთ.
- აჰა გასაგებია. კარგი წავედი ლინა მეძახის.
- მიყვარხარ ნინია
- მეც მიყვარხარ.  ტელეფონს ვთიშავ და ლინას ინტერესით აღსავსე თვალებს ვაწყდები რაზეც მეცინება.
- რაო რაგითხრა?
- არ გამიკვირდება, სახლაში გოგოები ყავდეთ. ვამბობ მე და მეცინება.
- რა გაცინებს გოგო?
- დაჩის მხოლოდ დღეს შეუძლია გართობა, სხვა დროს ვეღარ მოახერხებს და. სხვების არ ვიცი მე.
-ნინა შენ მე გადამრევ.მეუბნება ვიკა.
- რავქნა ვიკ, ჯერ არასის ჩემი ქმარი. აი ქმარი რომ გახდება, შემდეგ მის გვერდით ვერცერთი ქალი ვერ გაივლის ჩემს გარდა. ჩვენს ლაპარაკში უკვე დაჩის სახლთან მივსულვართ. მანქანიდან გადმოვდივართ. სახლიდან მუსიკის ხმა გამოდიოდა, კარს ჩუმად ვაღებ, კართან სამივენი ჩამწკრივებულები ვდგავართ. არ შევმცდარვარ, მართლაც გოგოები ყავდათ. დემე სკამზე ზის კალთაში ერთი გოგო უზის, მის გვერდით იგივე პოზაში, ჩემი მომავალი ქმარი ზის მასაც ვიღაც გოგო უზის. დაჩის კალთაში მჯდომი გოგო ბიუსჰალტერს იხდის, ჩემსკენ ისვრის და პირდაპირ ხელებში მივრდება. ლინას და ვიკას გავხედე, მათი სახეების დანახვისას სიცილს ვერ ვიკავებ, რაზეც ბოლო ხმაზე ვიცინი. ჩემი სიცილის ხმაზე ბიჭები ჩვენსკენ იხედებიან. დაჩი ფეხზე ხტება, მის კალთაში მჯდომი გოგო ძირს ეხეთქება.
- ნინია, ეს ის არ არის რაც შენ იფიქრე. მეუბნება ის ანერვიულებული.
- ეს ის თუ არ არის, აბა რა არის. მისი სახის დანახვისას უფრო მეცინება.
- ნინა რა გაცინებს. ხელს მკრავს ლინა.
- აბა რაუნდა ვქნა ვიტირო? სიცილით ვეუბნები ლინას.
- ესეთ რაღაცას როგორ შევხედო სერიოზულად.
- ნინია მაპატიე.  ყველაფერი დემეს და ნიკას ბრალია. ამბობს ანერვიულებული დაჩი.
- კარგი რა საყვარელო რა გაპატიო. სიცილით მივდივარ მათკენ, გოგოს ბიუსჰალტერს ვაწვდი და წამოდგომაში ვეხმარები.
- ნინა ამ დროს აქ რა აკეთებთ?
- იმავეს რასაც შენ ვაკო. ვეუბნები ჩემს იდიოტ ბიძაშვილს.
- მოიცა, მოიცა ჩვენ აქ გასართობათ ვართ და თქვენ?
- მოიცა რა, ჩვენ გვაწყენს გართობა თუ რაბაზარია აქ. - დაჩი საყვარელო მიდი დაიკავე შენი ადგილი, გააგრძელეთ რასაც აკეთებდით. გემრიელად მოვკალათდი ნიკას გვერდით, ჩიფსით სავსე პაკეტს ხელი დავსტაცე და შევექეცი. მათ გაკვირვებულ სახეებზე მეღიმება.
- რა იყო ჩვენი მოსვლა გეწყინათ. გოგოებო მოდით აქ. მივუბრუნდი ჯერ ჯიდევ კარებში გაჩხერილ ჩემს გოგოებს, ისინიც ჩემკენ მოდიან და ჩემს გვერდით იკავრბენ ადგილს. ვამჩნევ ვიკას აცრემლებულ თვალებს, რომელიც დემესკენ არის მიმართული. ღმერთო ჩემო რა იდიოტი ხარ ნინა, ნუთუ ანდენ ხანს ვერაფელს ხვდებოდი, ვეუბნები ჩემს თავს. - ვიკუ საყვარელო ჩვენ ბევრი სალაპარაკო გვაქვს. ჩუმად ვეჩურჩულები მას.
- ოღონდ დღეს არა რა გთხოვ. მეუბნება ისიც ჩურჩულით.
- კარგი როგორც გინდა. მუსიკა ირთვება და ჩვენც შოუს ყურებას ვიწყებთ. დაჩიმ თავის ადგილი დაიკავა , ის გოგო ისევ მის კალთაში მოთავსდა. გვრლივით იკლაკნებოდა დაჩის სხეულზე აკრული. მე კიდე ამ ყველაფერზე გიჟივით მეცინებოდა. ლინა ისრთი სახით მიყურებდა ლამის იქვე მომკლავდა. ჩემმა გონებამ განგაშის სიგნალი მხოლოდ მაშინ აანთო, როდესაც დავინახე როგორ კოცნიდა ის გოგო დაჩის. სასწრაფოდ წამოვარდი ფეხზე გოგოს ხელი დავსტაცე და დაჩის მოვაშორე.
- არა ჩემო კარგო, მისი ტუჩების დაგემოვნება მხოლოდ მე შემიძლია ვეუბნები მას.
- როგორც იქნა გამოფხიზლდი. ირონიით მეუბნება ლინა.
- და ეხა ვისი ჯერია? მივუბრუნდი ბიჭებს.
- ჩემი და ნიკასი. ამბობს ვაკო.
- არავითარ შემთხვევაში. ყვირის ლინა.
- რა მოხდა გოგო, გაერთოს ბიჭი.
- არა მეთქი. კატეგორიული არის ის.
- კარგი, კარგი როგორც გინდა. ვამბობ მე.

ღამის სამი საათი იქნებოდა რომ დავიშალეთ. ისეთი დაღლილი ვიყავი საჭესთან დაჯდომის თავი არ მქონდა. ჩემს მანქანას ლინა მართავდა.  სახლში მისული ეგრევე ჩემს ფუმფულა საშოლზე დავემხე.
დილის შვიდ საათზე ოთოს ყვირილი მაღვიძებს, რომელიც ჩემს საწოლზე ხტუნავს.
- დედა, დე გაიღვიძე დღეს ქორწილია, ქორწილი.
მგონი ჩემზე მეტად ჩემს შვილს უხარია დღევანდელი დღე.
- სულ ცოტაც გთხოვ ძალიან მეძინება. ამის თქმა იყო თუ არა თავზე დამახტა.
- როგორ შეიძლება შენს ქორწილში დააგვიანო. მეუბნება ის თან მიღიტინებს.
- კარგი, კარგი ვდგები. ოთოს ხელი დავავლე და ეხლა მე დავუწყე ღიტინი.
-დე გთხოვ არ გინდა ხომ იცი ცუდად ვხდები. სიცილში ძვლივს მეუბნება ის.
ოთოს შევეშვი, ფეხზე წამოვდექი და სააბაზანოში შევედი. იქედან გამოსულს ჩემი ოთახი სავსე დამხვდა, ყველანი აქ იყვნენ ბიცოლაჩემი, ლინა და ვიკაც, ასევე სტილისტები. სულ რამოდენიმე საათში მზად ვიყავი.
კაბა რომელიც უბრალოდ წამოვიღე მაღაზიიდან ისე რომ არც კი გამისინჯავს. ზუსტად მქონდა ჩემი ზომის იყო. სარკეში ჩახედვისას ჩემი თავი ვერ ვიცანი, იქედან სულ სხვა ადამიანი მიმზერდა. ძალიან უხდებოდა ჩემს სახეს ზემოთ აწეული თმა, ასევე მკვეთრი მაკიჟი. არასოდეს მიყვარდა მაჯიაჟი, ამიტომ ყოველთვის მხოლოდ კონტურს ვხმარობდი.
მთლიანობაში როგორც ლინა ამბობდა პრინცესას ვგავდი.


- ნამდვილად პრინცესა ხარ ნინა.
- მთავარია პრინცი მალე მოვიდეს. ვამბობ მე ცოტა მოწყენილი.
- ნუ ნერვიულობ დღეს ის აუცილებლად მოვა. მამშვიდებს ვიკა.
-მოვიდნენ, მოვიდნენ. ოთახში ყვირილით შემოდის ჩემი შვილი. ჩემი დანახვისას ცოტახნით ჩუმდება.
- არა რა თქვით რა ანგელოზი დედა მყავს.  ამაყად თავაწეული მოიწევს ჩემსკენ ჩემი შვილი.
- უდაოდ ანგელოზია. ეთანხმება მაკა( ბოცოლაჩემი)
ოთოსკენ ვიხრები ის კი ყელსაბამს რომელიც ბაბოს დავუტოვე, გატაცებამდე რათა ოთოსთვის მიეცა მე მიკეთებს ყელზე.
- დე ვიცი ეს ყელსაბამი შენთვის რასაც ნიშნავს, ამიტომ ის შენ უნდა გქონდეს.
როგორ მიყვარს ჩემი შვილი მან ყოველთვის იცის, სად რა უნდა გააკეთოს. თავის პატარა ხელებს კისერზე მხვევს თან ხმაურით რამოდენიმეჯერ ლოყაზე მკოცნის.
- კარგით გეყოფ ხვევნა კოცნა, ქვემოთ ჩავიდეთ. სიმყუდროვეს ლინა გვირღვევს.
ოთო მის პატარა თითებს, ჩემს თითებში ხლართავს და ქვემოთკენ მივყავარ. კიბის პირველ საფეხურზე ვდგავარ ჩემს შვილთან ერთად, ქვემოთ კი ჩემი საყვარელი მამაკაცი მელოდება. გული პატარა ბავშვივით ამიფანცქალდა, მუცელში თითქოს ზოოპარკი მყავდა. ყველანი გაქრა დავრჩით მხოლოდ მე და დაჩი. ვერავის ვერ ვამჩნევდი მხოლოდ მის ჭაობისფერ თვალებს შევსცქეროდი. იმ თვალებს მე რომ ესე ძალიან მიყვარდა. ის ისეთი სიმპატიური იყო, ძალიან უხდებოდა მარჯვენა მხარეს აპარსული თმა, მისი ლურჯი სმოკინგი საოცრად უხდებოდა მის თვალებს. თიქრებიდან ოთოს ხმას გამოვყავარ. დაჩის ყურებაში ისე გავერთე, ვერც კი შევამჩინიე რომ ჯერ კიდევ კიბის პირველ საფეხურზე ვდგავარ.ნელ-ნელა მივიწევ ჩემი საყვარელი კაცის კენ, მახსენდება ყოველი დეტალი მასთან გატარებული. ეხლა კი მე მის პირდაპირ ვდგავარ სადედოფლო კაბაში გამოწყობილი. დღეს საბოლოოდ გავხდებით მე და ის "ჩვენ"  დაჩი ოდნავ ეხება ჩემს ტუჩებს, შემდეგ კი ყურში მეჩურჩულება.
- წლების შემდეგ ისევ ჩემს მახეში გაები ნინია.


ხუთი წელი გავიდა რაც მე და დაჩი ცოლ-ქმარი ვართ. ბედნიერებით და სიხარულით აღსავსე ოჯახი გვაქვს. ოთო ძალიან მეხმარება ოჯახურ საქმეებშ ასევე პატარების აღზრდაში.
მიხარია როდესაც ჩემს ოჯახს ესე ბედნიერს ვხედავ. ბავშვობიდან რაც მაკლდა ეს იყო დედის სითბო, თუმცა ამის ნაკლებობას ძალიანაც არ განვიცდიდი. მყავდა მამა რომელიც ჩემთვის ყველაფერი იყო, ასევე მანჩო რომელიც შვილივით მზრდიდა. არ მინდოდა ჩემს შვილებსაც იგივე ეგრძნოთ ამიტომ, დეკრეტში გავედი. ეხლა კი ჩემს ოთხ შვილს ვზრდი, სულ მალე მეხუთეც გაჩნდება და ვიქნევით ესე დიდი ოჯახი. სოფელში ჩემს ჰამაკში გემრიელად ვიყავი მოკალათებული, როდესაც ბარბარე ყვირილი გავიგე. უკან გავიხედე და რას ვხედავ. ბარბის უკან ოთო მიზდევს, ოთოს უკან კი  ტყუპები მაქსიმე და კატო, ტყუპებს კი ჩემი უჭკუო ქმარი. ხუთივენი ერთად მე მირტყამენ კრუგს.
- კარგი რა დაჩი, ამხელა კაცი ხარ რით ვერ ისწავლე ჭკუა. ავბუზღუნდი მე.- გაიოფლებიან და გაცივდებიან. ხომ იცი არა, ბარბარეს ერთი გაოფლიანება და ეგრევე ცივდება. ძვლივს წამოვდექი ჰამაკიდან ამხელა მუცლით, წამოვდექი რა წამოვგორდი.
- ჩემი ბუზღუნა ცოლი, რაო აბა რატო ვიბუსებითო, რამე უნდა დედიკოს და მამიკომ არ მოუტანაო. საყვარლად იჩლიფავს ენას და მეაფირისტება.
- ნუ მასხარაობ ერთი, ამხეელა კაცი. ხო მართლა კარგი გამახსენე წადი და ქოქოსის წვენი მომიტანე, ქოქოსის დაჩი და არა ანანასის. როგორც გუშინ შეგეშალა ისე არ შეგეშალოს.
- არის ქალბატონო დევდარიანო. მეუბნება საყვარლად.
- მე დადიანი ვარ, ბატონო დევდარიალო. თქვენს გვარზე არ გადმოვსულვარ. ეგღა აკლია დადიანის ქალს, გვარი შეიცვალოს და დევდარიანი გახდეს. ცხვირს ვუბზუებ და ზურგს ვაქცევ, ის კიდე ტრაკ.ზე ხელს მარტყამს და იქაურობას ეცლება. სანამ აზრზე მოვედი დაჩი იქ აღარ დამხვდა. ბავშვებს ხელი მოვკიდე და სახლში შევიყვანე. ერთმანეთის მიყოლებით ვაბანავე სამივენი, ოთო უკვე დიდი ბიჭია თავისთვის ბანაობს, ის კი არა მის და ძმასაც ხშირად აბანავებს ხოლმე. ყველანი თავიანთ საწოლში განვათავსე, იავნანა ვუმღერე და ყველამ დაიძინა. ისეთი დაღლილი ვიყავი ძვლივს ჩავედი ქვემოთ. ეხლაღა გამახსენდა დაჩი, რომელიც ორი საათის წინ გავაგზავნე მაღაშიაში. საათს რომ დავხედე უკვე ღამის ათი საათი იყო. როგორ მაინტერესებს ამხელა კახეთში, რით ვერ მიყიდა ერთი წვენი. მისაღებ ოთახში შესულს ჩემი ბაბო დამხვდა, რომელიც უინტერესოდ მისჩერებოდა დელევიზორს.
- ბაბო რატომ არ გძინავს?
- რავიცი შვილო, რაღაც სერიალი გადიოდა და შევყევი. შენ რატო არ გძინავს?
- მე ჩემს იდიოტ ქმარს ველოდები, რომელიც უკვე ორი საათია წვენის საყიდლად გავგზავნე. ლაპარაკი დავასრულე თუ არა ოთახში დაჩი შემოვიდა.
- არა რა, მითხარი წვენს ყიდულობდი თუ მთელს მაღაზიას, რათ უნდოდა ერთი ბოთლი წვენის ყიდვას, ორი საათი ამოიღე ხმა გამაგებიე?
ერთიანად მივაყარე სათქმენი.
- თუ გაჩუმდები გეტყვი. აქ ვერსად ვერ ვიშოვე შენი ქოქოსის წვენი, მეათქი კიდევ ანანასის რომ წავუღო თავზე დამასხამს თქო. ამიტომ თბილიში წავედი აი იქ კი გიშოვე შენი ქოქოსის წვენი  ამიტომ დამაგვიანდა ამდენი. ჩემი საყვარელი ქმარი, ჩემს გამო რამდენი იწვალა მე კიდევ როგორ ვეჩხუბები.
- კარგი ხო მაპატიე, მე რა ვიცოდი მეგონა რამე მოგივიდა ვინერვიულე.
- კარგი არაუშავს ჩემო პრინცესავ.
- დაჩი ძალიან დავიღალე წამო დავიძინოთ.
-და წვენი?
- აღარ მინდა, ეგ ორი საათის წინ მინდოდა. ისე საწყლად შევხედე მისი, გაბრაზებული სახის დანახვისას რომ თავი ვერ შეიკავა და გაეცინა. ხელში ამიტაცა და ჩვენი ოთახისკენ წამიყვანა.
- ამის გამო დაისჯები ქალბატონო. მეუბნება ის და რიგრიგობით მიკოცნის, ჯერ ზედა შემდეგ ქვედა ტუჩს.
- მე თურმე ანგელოზი შემიყვარდა.ვეუბნები მე და ვნებიანად ვეტანები მის ტუჩებს.
- ნატვრის ხესთან რომ ჩავიფიქრე.


ბედნიერება წვრილმანებშია.
იყავით ბედნიერები იმით რაც გაგაჩნიათ დღეს, იქნებ ის რაც გაქვს დღეს ღარ გქონდეს ხვალ. ნუ ეძებ ბედნიერებას სხვაგან ის შენთან შენს გულშია. მე ისიც კი გამაბედბიერებს რომ თქვენ იქნევით ბედნიერები.
ეცადეთ ნუ მოუსმენთ რას იტყვის ხალხი, რადგან ხალხი ყოველთვის იმას იტყვის რაც უნდა. მე მიყვარხართ თქვენ ვინც მთელი ამ დროის განმავლობაში გვერდით მიდექით და იტანდით ჩემს უნიჭობას. მადლობას გიხდით ყველას. გამიხარდება თუ თქვენს საბოლოო აზრს  დააფიქსირებთ. მე მიყვარხართ თქვენ და მთელი გულით გისურვებთ ყველას ბედნიერებას..скачать dle 11.3

 




№1 √ სტუმარი ™ Guest მარიმი

პირველი ვარრრ აუუ რამაგარი იყო უმაგრესიი თან რაკარგად დაამთავრე ვაიმე რაკარგი გოგო ხარ შენ heart_eyes მოუთმენლად ველი შენს ახალ ისტორიას იმედია არ დაგვივიწყებ და ახალი ისტორიის წერასაც დაიწყებ უმაგრესი ხარ კიდევ ერთხელ kissing_heart kissing_heart

 



№2 √ წევრი ™ Gogona rmigraciidan

Guest მარიმი
პირველი ვარრრ აუუ რამაგარი იყო უმაგრესიი თან რაკარგად დაამთავრე ვაიმე რაკარგი გოგო ხარ შენ heart_eyes მოუთმენლად ველი შენს ახალ ისტორიას იმედია არ დაგვივიწყებ და ახალი ისტორიის წერასაც დაიწყებ უმაგრესი ხარ კიდევ ერთხელ kissing_heart kissing_heart

დიდხანს ვფიქრობდი როგორ დამემთავრებია და ესე გადავწყვიტე. ძალიან დიდი მადლობა შენ რომ მგულშემმატკივრობ. ახალ ისტორიას სულ მალე მოგაწვდით უკვე დაწყებული მაქვს. მაფლობა და მიყვარხარრ❤ <3

 



№3 √ სტუმარი ™ Guest ლალი

ძალიან დაბალი დონეააა

 



№4 √ წევრი ™ Gogona rmigraciidan

Guest ლალი
ძალიან დაბალი დონეააა

შენი მოსაწონი ხომ ვერაფერი დავწერე

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent