შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ჩემი ბოსი მონსტრია (8)


4-08-2017, 23:49
ავტორი Hermann
ნანახია 1 491

ჩემი ბოსი მონსტრია (8)

დღეები უაზროდ და ნელა იწელებოდა.
ლევანის გარეშე სამსახურიც კი ისეთი ცარიელია, არაფრის ნერვი და თავი არ აქვს.
ყველაფერს აკეთებს, ცდილობს ლევანთან არ შეიმჩნიოს მოწყენა მაგრამ მამაკაცი მაინც ატყობს. საქმეზე ძირითადად არ საუბრობენ რადგან თავს ძალიან კარგად ართმევს. ერთადერთი რაც აწუხებს ულევანობაა!
დედის ანალიზებისა და გამოკვლევის შემდეგ ცოტა დამშვიდდა, არც ალცჰაიმერი და არც არანაირი მსუბუქი სკლეროზი. უბრალოდ გადაღლილია და დასვენება სჭირდება, სადმე ბუნებაში და ქალაქგარეთ (როგორც თავად ლია ამბობს), დედის ჯანმრთელობამ ერთიანად მოადუნა, ახლა ის მაინც იცის, რომ წინ რაღაც საგანგაშო და საშინელება არ აქვს.

დაბადების დღის გადახდას საერთოდ არ აპირებდა, თიკამ და ირაკლიმ დაინიჟეს, ჩვენ გავაკეთებთ ყველაფერსო. ვიცით ახლა მოწყენილი ხარ მაგრამ ეს ხომ შენი დღეაო, მოკლედ შეწინააღმდეგებას აზრი არ ჰქონდა, ეს ორი გადარეული მაინც გააკეთებდა ყველაფერს და ბოლოს თეონას გარეშე გაერთობოდნენ. მიუხედავად იმისა, რომ მისი დაბადების დღეა.

- შენ ერთადერთი ის გევალება, ლამაზად ჩაიცვა და გამოიპრანჭო, ასეთი რთულია? - წუწუნებდა თიკა და ირაკლისთან ერთად ოთახში დადიოდა.
- ვაიმეე კარგით ხო ნუ შემჭამეთ, რაც გინდათ ის ქენით, თქვენგან მაინც ვერ დავისვენებ რა - აწუწუნდა თეონა და სიცილით გადაატრიალა თვალები
- ხომ გეუბნებოდი მე დავკერავ თქო? - წარბების თამაშით მიუტრიალდა ირაკლის და გამოწვდილ ხელს ხელი შეაგება.
- მოკლედ სტუმრების სიას გაგაცნობ - მხიარულად ჩაილაპარაკა ირაკლიმ - მე, თიკა, ნატა, რეზი, ინა და შენ, ახლობლები ვიქნებით სულ და თან მაგრადაც გაგვისწორდება
- მარიკა ჩაამატე რა, ჩემი თანამშრომელი. - ღიმილით ჩაილაპარაკა თეონამ
- კარგი იყოს, მოკლედ ხვალისთვის ყველაფერი იქნება მზად. - ამჯერად თიკა ჩაერთო და თან ბლოკნოტში რაღაცას იწერდა - ახალი ლაუნჯია და მოკლედ უნდა დავტესტოთ, იმდენი უნდა დავლიოთ თავები დავკარგოთ - ემოციურად საუბრობდა და ბავშვივით უხაროდა
- შენ ხომ არ დაგავიწყდა სიმთვრალის დროს რასაც აკეთებ? გინდა დათრობა? - ირონიულად საუბრობდა ირაკლი და თიკას აწეულ წარბზე და შეჭმუხნულ ტუჩებზე ხალისობდა
- იცი რას გეტყვი? ათი წლის წინ რაც მოხდა იმას ნუ გავიხსენებთ, თორემ გასახსენებელის მეტი რა მაქვს შენზე ღლაპო - მაინც აგრძნობინა ორ წლიანი სხვაობა, ირაკლიმ ხელები აზიდა დანებების ნიშნად და ღიმილით დატოვა სახლი.

მთელი დღე ხან რაზე აწვალებდა თიკა და ხან რაზე, ესეც დაღლილი პასუხობდა მაგრამ საბოლოოდ მაინც ჩაერთო სამზადისში.

- აი მესმის რომ ლევანი წასულია და მოწყენილი ხარ მაგრამ შენს დაბადების დღეზე როდის მოქცეულხარ ასე? შენი დღეა წარმოიდგინე აი შენი - ნერვებმოშლილი საუბრობდა თიკა
- კი თიკა, როცა თინეიჯერი ხარ გიხარია მაგრამ ასაკი რომ გემატება უკვე აღარ გხიბლავს - იცინოდა და ტელეფონს თითებს უსვამდა
- 25 წელი თუ ასაკია მაშინ 60 წლის ნაირამ რა უნდა ქნას, მეოთხე კრუგზე რომ გათხოვდა? - იცინოდა და თან ხალისით გაიხსენა ნაირა.
- ვაიმე ეგ არ ახსენო - როგორც იქნა თეონაც აიყოლია.

თიკამ და ირაკლიმ მართლაც ყველაფერი მოაგვარეს. მარიკას მისამართი და დრო გაუგზავნა და მიწერა ხვალ გელოდებიო.
ბედნიერი კითხულობდა პოსტებს, რომელსაც მეგობრები უწერდნენ. ყოველთვის ასე იყო, საჩუქრებზე მეტად მოლოცვები უყვარდა და უხაროდა.

ირაკლიმ მაინც ვერ მოისვენა და როგორც კი გადასცდა თორმეტს, მაშინვე ოჯახთან ერთად შემოვიდა ტორტით და ბუშტებით. მისი ძმაკაცები კი გარეთ ფეიერვერკებს ისროდნენ.

- გილოცავ, იცოდე მინდა რომ ყოველთვის ბედნიერი იყო და იცოდე, რაც არ უნდა დაგჭირდეს მე სულ შენს გვერდით ვიქნები - გემრიელად ჩაეხუტა დას და ლოყები აუწითლა.
- აუ რა გიჟი ხარ? - გახარებული გავარდა გარეთ და ულამაზეს ფეიერვერკს უყურებდა, შემდეგ ბიჭებმაც მიულოცა, მადლობა გადაუხადა და ისევ უკან შებრუნდა.
ირაკლი საჩუქარმა სულ გადარია, ყუთი რომ დაინახა და ნახვრეტები. მაშინვე მიხვდა რაც იქნებოდა. ბავშვობიდან გიჟდებოდა ძაღლებზე მაგრამ რატომღაც ყოლას სულ ერიდებოდა, რომ ვერ მოუარო რა ვქნაო.

- ღმერთო ირა, ძალიან მაგარი ბიჭი რომ ხარ იცი? - ცრემლებამდე მისული ლაპარაკობდა და პატარა ლაბრადორის ლეკვს ეფერებოდა, რომელიც შეშფოთებული და გაკვირვებული იყურებოდა.
- რას დაარქმევ? - მოსიყვარულე ხმით ჩაილაპარაკა და კარებს მიეყრდნო.
- მმმ. ირისი. მოუხდება არა? ირისი - კმაყოფილი საუბრობდა და თან პატარა არსებას კოცნიდა.
მშობლების მოლოცვისა და საჩუქრის შემდეგ საერთოდ დაკარგა მეტყველების უნარი.

- შენ იცი, რამდენად გენდობით მე და დედაშენი. შენ ჩვენი პირველი სიხარული ხარ, არასდროს შეგვპარვია შენში ეჭვი და არც არასდროს გაგიცრუებია ჩვენი იმედები. ვიცი შეიძლება ამას მე არ უნდა ვაკეთებდე და გინდა შენი შესაძლებლობებით მოიწყო ცხოვრება მაგრამ - ჩაილაპარაკა თამაზმა და ჯიბიდან ლამაზად შეფუთული ყუთი ამოიღო, თეონას გაუწოდა და მის რეაქციას დაელოდა.
გასაღები რომ დაინახა, უცბად გაიფიქრა ახალი მანქანაო, მაგრამ კარგად რომ დააკვირდა და ბინის ნომერი ამოიკითხა, კინაღამ სიხარულისგან გაგიჟდა.
- ეგ სახლი მამის და დედის სამახსოვროდ ყოველთვის დაგრჩება, თუ გინდა ცალკე გადადი, თუ გინდა დარჩი აქ. უბრალოდ არ დაგვივიწყო რადგან მოვხუცდით - სიცილით ლაპარაკობდა თამაზი და შვილის მიერ მოგონილ მეტსახელს გაუსვა ხაზი.
იმდენად უხაროდა ყველაფერი, არაფრის თავი აღარ ჰქონდა. სახლის ამბავმა მთლად გადაიყვანა ჭკუიდან.

მობილურს დახედა თუ არა, შეტყობინება დახვდა.

''gilocav planetis yvelaze kargo adamiano, shen xar chemi sauketeso da minda yoveltvis asetad darche ''

ცოტა არ იყოს, გული დასწყდა რომ არ დაურეკა. მაგრამ იფიქრა ალბათ რამე მნიშვნელოვან შეხვედრაზეა და როგორც მოიცლის დამირეკავსო.

რომ გეკითხათ, აღნიშვნა არ უნდოდა. მაგრამ ისე გაახარა საჩუქრებმა, ხალისი კი არა მთელი ერთი კვირა ბედნიერი სახით ივლიდა და მეტიც.
მთელი დღე სარკესთან ტრიალებდა, გაბადრული სახით დადიოდა.

საღამოს იმ ლაუნჯში დასხდნენ, სადაც თიკა ფიქრობდა.
ყველაფერი იდეალურად მიდიოდა, უბრალოდ ძალიან გული სწყდებოდა, ლევანმა რომ ვერ დაურეკა. არსად არ ჩანდა რომ თვითონ დაერეკა და მოეკითხა, თუმცა ხალისიანმა გარემომ, ცოტა ალკოჰოლმა და საყვარელ ადამიანებთან ერთად ყოფნამ მთლიანად ამოუგდო ცუდი ფიქრები. გაბერილ ნატას რომ უყურებდა სიხარულით იბადრებოდა. ტელეფონს მაინც ამოწმებდა ყოველ წუთას იქნებ დარეკოსო მაგრამ საღამოს უკვე გაბრაზებულმა და ნაწყენმა სულ დაივიწყა ლევანი.
დაბადების დღის დამთავრებას ცოტა აკლდა, როდესაც მიმტანმა რაღაც დიდი და თითქმის ძაფებით შეფუთული მიიტანა და თან მიულოცა, თან დააყოლა ესეც საჩუქარი ერთი უსაყვარლესი ადამიანისგანო. ჯერ გაუკვირდა ვინ შეიძლებოდა ყოფილიყო, საჩუქარი გახსნა თუ არა მაშინვე თვალები შუბლზე აუვიდა.
საკუთარი პორტრეტი რომ დაინახა ზეთის საღებავებით დახატული, სიხარულისგან წამოიკივლა. შემდეგ ბარათიც რომ მიაწოდეს და ლევანისგან იყო, კინაღამ გაგიჟდა სიხარულისგან, ცრემლები ღაპაღუპით სცვიოდა.
ტელეფონი აწრიალდა თუ არა მიხვდა, ლევანი იქნებოდა.

- გილოცავ, იმედია მოგეწონა ჩემი საჩუქარი და მაპატიე რომ მთელი დღე ვერ დაგირეკე. - ზედმეტად თბილი ხმა ჰქონდა, ისეთი რომელიც არასდროს მოსმენილი არ ჰქონია.
- იცი როგორ გამიხარდა? საოცრება ხარ გეფიცები, რა ლამაზია - ცრემლების შეკავება არც უცდია, მართლა ემოციებში იყო.
- საოცრება შენ ხარ, შეუძლებელია ნახატზე შენი ბუნების და სულის გადატანა, ყველაფერს კარგს იმსახურებ - ვნებამორეული და თბილი ხმით აგრძელებდა საუბარს.
- ყველაზე მეტად მინდა რომ აქ იყო ახლა. ვიცი ამას არ უნდა გეუბნებოდე მაგრამ არ შემიძლია არ გითხრა, ძალიან დიდი მადლობა ლევან. ძალიან გამიხარდა
- იცი რაა? მაგ სურვილის ასრულებაც შეიძლება, ორი წუთი მოიცადე - სიცილით ჩაილაპარაკა და გათიშა.
ჯერ ვერ მიხვდა რა მოხდა, რატომ გაუთიშა და სცადა გადაერეკა.
მისკენ მომღიმარი და მომავალი ლევანი რომ დაინახა სიხარულისგან ლამის გაგიჟდა, დაუფარავად შემოაფრინდა მამაკაცს კისერზე და მთელი პერანგი დაუსველა ცრემლებით, ასეთი ემოციურია და რა ქნას.
ლევანი კი სახის ყველა ნაკვთს უკოცნიდა და თან ბედნიერი იღიმოდა.
- რატომ არ მითხარი რომ ჩამოდიოდი? - ძლივს ამოილაპარაკა
- აბა რომ მეთქვა, ასეთი ეფექტური იქნებოდა? - ისევ ღიმილით ლაპარაკობდა
- ასეთი დაბადების დღე არასდროს მქონია, შენ ხარ სასწაული - ისევ მიეხუტა.
- სასწაული შენ ხარ და სწორედ ამიტომ მიყვარხარ! ძალიან მიყვარხარ თეონა! - განსაკუთრებული სითბოთი ჩაილაპარაკა და ქალის სხეული უფრო აიკრა გულზე.
რატომღაც დარწმუნებული იყო, ლევანი ''მიყვარხარ''ს არ ეტყოდა. საქციელებით კი დარწმუნებული იყო მის სიყვარულში მაგრამ არ წარმოედგინა. მიუხედავად იმისა, რომ ამის საჭიროებას ვერც ხედავდა, მაინც სასწაულად გაუხარდა ამ სიტყვების მოსმენა, თითქოს მეორედ დაიბადა.
- მე კიდევ შენ მიყვარხარ იმიტომ რომ ასეთი განსაკუთრებული ხარ, ჩემი განსაკუთრებული - ჩურჩულით ჩაილაპარაკა და მის მკლავებში გაინაბა.
- მინდა ხშირად გავიგო ეგ სიტყვები, ხომ იცი რა ხარბი ვარ - სიცილით ჩაილაპარაკა და ქალის ტუჩებს ვნებიანად დაეწაფა.

____________________

ძალიან მინდოდა ეს თავი კარგი გამოსულიყო, ნუ ყოველშემთხვევაში მინდოდა მათი წყვილი გამოსულიყო კარგი. ხოდა მადლობა რომ ჩემს გვერდით ხართ! <3скачать dle 11.3




სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent