შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ჩემი ბოსი მონსტრია (დასასრული)


10-08-2017, 00:27
ავტორი Hermann
ნანახია 3 060

ჩემი ბოსი მონსტრია (დასასრული)

რამდენიმე დღეა საკუთარ თავს ვეღარ ცნობს. გამუდმებით დაღლილია, თავი და წელი სულ სტკივა და ყველაფერი ეზარება.
ხანდახან ფიქრობს ლევანის წასვლით გამოწვეული სტრესი მაქვსო, მაგრამ რაღაც ისე ვერ არის.
რამდენიმე დღიანი გადაცდენაც აქვს, არა ეს კი სულ ჰქონდა როდესაც აირეოდა და შლიფინად ჩაიცვამდა ხოლმე მაგრამ ახლა სულ სხვანაირადაა.
ხან თავბრუ ეხვევა და სული ეხუთება, ხან ყოველდღიური წვრილმანები, საქმეები აღიზიანებს და რაც მთავარია უსაზღვრო მონატრებას გრძნობს. რა თქმა უნდა, არ აპირებს ტელეფონში ძაგძაგი და წუწუნი დაიწყოს, ძალიან კარგად ესმის, რომ საქმეს ასე სჭირდება და მამაკაცის განერვიულება სულაც არ ესიამოვნება, მითუმეტეს თუ მიზეზი თვითონაა. ამიტომ ტელეფონში ყოველთვის მშვიდად ესაუბრება და შემდეგ მთელი დღე ცრემლად იღვრება. განსაკუთრებით სათუთი და მგრძნობიარე გახდა. თიკოსაც ყელში ამოუვიდა მისი ქცევები და როგორც კი დაწუწუნებას აპირებს მაშინვე თვალებაბრიალებული გადახედავს.
- სახლში ხარ? - შესავლების გარეშე ჩასძახა თიკომ
- კი, მოვედი სამსახურიდან რა ხანია, მოდიხარ? - თვალები გაუბრწყინდა
- მოვდივარ და ყავა გამიკეთე რა დროულად ოღონდ

ბედნიერი გაცუნცულდა სამზარეულოში, სამსახურში ყოველთვის ადრე რჩება საქმეებს მაგრამ მაინც იმ დრომდე რჩება, როდემდეც ლევანი. არ უნდა ადრე წამოვიდეს და მერე ვინმეს ათქმევინოს პრივილეგიით სარგებლობსო. ყავა მოადუღა და მაგიდაზე ტკბილეულთან ერთად დაალაგა. თიკას არ დაუგვიანია, მართლა მალე ავიდა და უცერემონიოდ მიესალმა თეონას, შემდეგ დივანზე გაწვა და ჩანთა იქვე მიაგდო. ისე იქცევა როგორც საკუთარ სახლში, თუმცა არც თეონას აქვს ამაზე პრობლემა, რამოდენიმეჯერ ერთადაც დარჩნენ.
- მშვიდობა გაქვს? - დაქალის ქცევით გამხიარულებულმა ჩაილაპარაკა და მის მოპირდაპირედ დაჯდა.
- კი მშვიდობა მაქვს, ჩანთიდან ფარმადეპოს პარკი ამოიღე რაღაც მოგიტანე და მინდა რომ დავრწმუნდე სიმართლეში - ხელის ზურგი შუბლზე მიიდო და ფეხები დივანზე აალაგა.
ღიმილით მივიდა ჩანთასთან და პარკი ამოიღო.
ორსულობის ტესტის დანახვისას თვალები შუბლზე აუვიდა
- ორსულად ხარ? - ეჭვნარევი მზერით ჩაილაპარაკა და განზე გადგა
- მე არა, შენ ხარ და მაგას გავიგებთ თუ დროულად შეხვალ სააბაზანოში
- ჯერ ერთი ტესტი დილით კეთდება, მეორეც ორსულად არ ვარ - საკუთარმა სიტყვებმა დააეჭვა, როგორ ვერ მიხვდა აქამდე რა მიზეზი შეიძლებოდა ყოფილიყო, ყველაფერი ემთხვევა, არადა ისეთი სიცხეები არ არის მზეს რომ დააბრალოს.
- ეგ ტესტი სამი დღის ვადაზეც აჩვენებს და დილა საღამოს მნიშვნელობა არ აქვს, მიდი ახლა აიღე სამივე და დადებითი პასუხი თუ არ იქნება ფანჯრიდან გადახტი, სხვა მიზეზი არ არსებობს შენი ცვლილების - დაუღრინა და ხელით ანიშნა საპირფარეშოსკენ.

ნიჟარის კიდეებს ჩააფრინდა და სამივე ტესტი წინ დაიდო.
ორმა ორი ხაზი აჩვენა, მესამემ მეორე ხაზი მკრთალად მაგრამ მაინც აჩვენა.
მომენტალურად გაიაზრა მდგომარეობა. აკანკალებული თითებით შეეხო ტესტს და თვალებთან ახლოს მიიტანა.
დამერწმუნეთ, ქალის ცხოვრებაში ამაზე ბედნიერი მომენტი არ არსებობს, მითუმეტეს როდესაც კარგი ქმარი, პარტნიორი და ადამიანი გიდგას გვერდში.
დედობრივი ინსტიქტი წინა პლანზე წამოიწია და თითები ოდნავ დაისვა მუცელზე.
უცბად გაიაზრა რომ მასში პატარა და ახალი სხეულია.
ბედნიერების გრძნობამ მოიცვა და ცრემლები ისევ ჩამისცვივდა.
დამშვიდებული გავიდა გარეთ და თიკას წინ მაგიდაზე სამივე ტესტი დადო.
დაქალმა ჯერ წარბაწეულმა გადმოხედა თეონას, შემდეგ წამოიწია და ტესტებს დააჩერდა, შეჭმუხნული წარბები და ბაგეები უცბად გახსნა, თვალები აეწვა ცრემლებისგან და ფეხზე წამოფრინდა.
- ვიცოდი, დარწმუნებული ვიყავი, ვაიმე რა მაგარია ღმერთო - ლაპარაკობდა და თან თეონას ეხუტებოდა
- არც კი ვიცი რა უნდა ვთქვა, ისეთ ემოციებში ვარ, მე საერთოდ არ მიფიქრია მართლა - ბედნიერი ლუღლუღებდა და მუცელზე თითებს ისვამდა
- ეიიი პატარა აქ ხარ?? - თითი დაუკაკუნა აცანცარებულმა თიკამ - თუ აქ ხარ და მისმენ იცოდე მე შენი ნათლია ვარ მაგრამ დეიდად გეკუთვნი - ლუღლუღებდა და თითებს აკაკუნებდა
- თიკა გეყოფა, ჯერ მხოლოდ ემბრიონია - აკისკისდა და ხასიათზე მოვიდა. თიკა აივანზე გავიდა მოსაწევად
- ლევანი როდის ჩამოდის?
- ორ კვირაში
- მანამდე ეტყვი თუ რომ ჩამოვა მერე?
- ხვალ ექიმთან წავალ გამომყევი და მერე მოვიფიქროთ ერთად როგორ და რა ხერხით ვუთხრათ - მეგობარს თვალი ჩაუკრა და ყავის ჭიქები აალაგა

ბევრი იჭუკჭუკეს, თეონამ ყელი გამოუწია და სთხოვა დღეს ისეთი დღეა უნდა დარჩეო, თან ხვალ უნდა გამომყვეო. მანამდე მარიკას დაურეკა და აუხსნა, რომ ვერ მივიდოდა სამსახურში. პრინციპში არც სჭირდება ახსნა მაგრამ უბრალოდ უყურადღებოდ რომ არ იყოს.
ძილის წინ ლევანსაც ესაუბრა, თეონას აჟიტირებული ტონი და ლაპარაკი უყურადღებოდ არ დარჩენია, თუმცა ამ უკანასკნელმა ეჭვები გაუფანტა ათასი სისულელით.
უკვე გრძნობს როგორი იქნება მომდევნო ცხრა თვე, ბავშვის დაბადება, აღზრდა, სწორ გზაზე დაყენება.
იმდენად ბედნიერია, ეშინია რომ სკარლეტ იოჰანსონივით ფილმიდან ლუსი არ აიმღვრეს და არ გაქრეს.
ათასმა იდეამ გაუარა თავში, თუ როგორ ეტყვის ლევანს.
ყველაზე მეტად მაინც ერთმა მოხიბლა, დაბადების დღეზე ეტყვის. მანამდე ჩამოსული იქნება და იმედია ვერ შეამჩნევს.

დილით ადრე ადგა, მოწესრიგდა, ყავა მოამზადა და ახალ გაღვიძებულ თიკას, რომელიც მთქნარებით მოდიოდა წინ დაუდო არომატული გამოსაფხიზებელი.

- აუ რა მაგარია, წარმოგიდგენია რა ბედნიერებაა? - მაშინვე ალაპარაკდა თიკა
- ჩემს თავზე ვბრაზდები რა, როგორ შეიძლებოდა ვერ მივმხვდარიყავი? - მაინც ღიმილით ჩაილაპარაკა
- კი მაგრამ გადაცდენა ან გქონია? მე შენი ხასიათის ცვლილებით მივხვდი და წელის ტკივილით, ხოიცი ჩემი და როგორი ორსულიც იყო იმის მერე ყველაფერი ზეპირად ვიცი - სიცილით გაიხსენა ანკა, რომელიც მესამე წელია საფრანგეთში გადასახლდა.
- გოგო მქონდა მაგრამ ხოიცი მე სულ ვცივდები და სულ მასე ვარ, მაგით რას მივხვდებოდი მასე მთელი ცხოვრება ორსული უნდა ვიყო, აი იცი როგორ მაინტერესებს როგორია? ან რამდენი ხნის ორსული ვარ, ერთი სული მაქ მივიდეთ ექიმთან და ყველაფერი დაწვრილებით გამოვკითხო - ბედნიერი საუბრობდა, ჯერ კიდევ უჭირს გაანალიზება რომ მალე დედა უნდა გახდეს.

მალევე მოწესრიგდნენ და სახლი დატოვეს.
ექოსკოპიის კაბინეტთან რიგი ეგონა არასდროს დასრულდებოდა, 15 წუთი საათებად გაიწელა და ბოლოს უკვე ნერვებმაც უმტყუნა.
როგორც კი მისი ნომერი აინთო ტაბლოზე, მაშინვე დაავიწყდა ნერვიულობა და თიკასთან ერთად შევიდა. ექიმმა წყვილს ეჭვნარევი მზერით გადახედა.
- მეგობრის დასწრება შეიძლება? - მიუხვდა თეონა ექიმს და მაშინვე გაუფანტა აზრები, ექიმმაც ლმობიერად გაიღიმა.
- იყოს, არ არის პრობლემა.

რამოდენიმე წუთი ათვალიერებდა ექიმი ეკრანზე გამოსახულ გაურკვეველ ფიგურებს, თან ექთანს რაღაცებს კარნახობდა.

- მოკლედ ასე ჩემო კარგო - ჩაილაპარაკა და საზურგეს მიეყრდნო. - ორსულობა კარგად მიმდინარეობს, ხუთი კვირის ვადაზეა, რაც მთავარია მილში არ არის და საშვილოსნოშია, მოკლედ ჯერ-ჯერობით ყველაფერი კარგად არის, მიმღებში რომ გახვალ იქ აღრიცხვაზე აგიყვანენ და ვიზიტებს და ყველაფერს აგიხსნიან. მოკლედ სანერვიულო არაფერი გაქვს, დაგიწერ სწორი კვების რეჟიმსაც და ეცადე თავი არ დაიტვირთო, ცოტა ზარმაცია ეტყობა იმიტომ რომ გვიან არის გადასული მაგრამ არაუშავს
- გულისცემას ჯერ ვერ მოვისმენ ხომ? - ნაღვლიანად მაგრამ მაინც აჟიტირებულმა ამოილაპარაკა და ეკრანს გახედა
- არა, ორ სამ კვირაში შეგეძლება მოსმენა.

მიმღებში გადაინაცვლა, ყველაფერი აუხსნეს დააკვალიანეს, სწორი კვების რაციონიც გამოართვა და ფაილში ჩადებული საბუთებით. ვიზიტებიც დაუგეგმეს და მოკლედ დამშვიდებული გამოუშვეს.
ეგოისტურად სწყდება გული, რომ პირველმა თვითონ და ლევანმა ვერ გაიგეს პატარის ამბავი.

- ისე რანაირი დედა ვიქნები, შენ უფრო მიხვდი ჩემს ორსულობას ვიდრე მე - ლაპარაკობდა და თან იცინოდა
- დამშვიდდი წინ კიდევ უამრავი ბავშვის ჩასახვას გაიგებ შენით - არანაკლებ კისკისებდა

სამსახურში უფრო ბედნიერი და აჟიტირებული მიდის.
დღეში სამოცი ჭიქა ყავის ნაცვლად ახლა უკვე ნატურალურ წვენებს სვამს, ძირითადა სახლში აკეთებს საკუთარი ხელით. ჭამითაც უკვე ნორმალურად ჭამს, ფასთფუდებს და ოხრობებს როგორც ლია ეძახის ხოლმე აღარ ეკარება. ცდილობს რამე ცუდის მიზეზი არ გახდეს.
ლევანს დიდ ხანს არწმუნებდა, აეროპორტში დაგხვდებიო თუმცა მამაკაცი დაჟინებულ უარზე იყო. გაბრაზებულმა გაუთიშა ტელეფონი და ცრემლებად დაიცალა. ლევანიც აწრიალებდა მის ტელეფონს და როგორც იქნა უპასუხა.

- თეონა რა გჭირს? - სიცილით ეკითხებოდა
- არაფერი რა უნდა მჭირდეს, მე ვიფიქრე დავხვდები თქო და შენ კიდე არა არაო - ტუჩები გადმოაბრუნა და გაბრაზებული საუბრობდა
- რა ხმა გაქვს იტირე? კაი რაა, ხო იცი არ მიყვარს რომ ტირი ხოლმე, გეფიცები პირდაპირ შენთან წამოვალ, იცი როგორ მენატრები? - ბოლო წინადადება ვნებიანად გამოკვეთა და თეონაც მოიყვანა ხასიათზე

სამსახურიდან დაბრუნებულს გემრიელმა სუნმა და სამზარეულოში ანთებულმა სინათლემ დააფიქრა. მაშინვე მიხვდა, რომ სახლში მარტო არ იყო. თიკა მშობლებთან ერთად საგურამოშია, ირაკლი და ინა არ დაბრუნებულან ვოიაჟიდან, ლევანი ჩამოსვლისას დაურეკავდა. ნელა შეიპარა და ქურდის ნაცვლად წარბებშეჭმუხნული ლევანი რომ დახვდა, ბედნიერებისგან შეჰკივლა. მერე სწრაფი ნაბიჯებით გაექანა გაღიმებულთან და მთლიანად შეახტა.

- რა იცი ხოლმე უცბად ჩამოსვლები, რატომ არ დამირეკე? - კოცნით გული რომ იჯერა მაშინვე დაიწუწუნა
- იმიტომ რომ ვგიჟდები შენს მოულოდნელად გახარებულ სახეზე და რეაქციებზე - მოწყვეტით აკოცა და ისევ აიკრა გულზე.
- ძალიან მომენატრე - მოგუდული ხმით ჩაილაპარაკა და თითები მაიკის ქვეშ შეუცურა.

აღარ გავაგრძელებ იმაზე მოყოლას თუ რა დატვირთვა და მნიშვნელობა შესძინეს სამზარეულოს მაგიდას.

- დაბადების დღეზე რას აპირებ? - შეფარული ხმით ჩაილაპარაკა თეონამ და ''უფროსის'' წინ, სავარძელზე ჩამოჯდა.
- წელს ტრადიციას ვცვლი - საბუთებისთვის არ მოუშორებია თვალი
- რა ტრადიციას?
- აქამდე სულ მეგობრებთან ერთად ვხვდებოდი, ახლა მინდა მე და შენ ვიყოთ.
- ძალიან კარგი - გახარებულმა ჩაილაპარაკა და საკუთარ კაბინეტში გადაინაცვლა.

უკვე იცის როგორ უნდა ახაროს ახალი ამბავი. ერთი სული აქვს უთხრას, პრინციპში იცის მამაკაცის რეაქცია, ბავშვებზე ორივე გიჟდება, ქორწილზეც ჰქონდათ საუბარი ამიტომ სულ არ ფიქრობს რომ იჩქარეს. თავის დაცვა არცერთს უხსენებია არასდროს, ანუ ლოგიკურად მოლოდინი უნდა იყოს.
ლევანი არ არის ის ტიპი, იმედები რომ გაუცრუოს.
შუადღეს საგურამოდან დაბრუნებულ თიკას შეხვდა, ასე იციან. დიდ ხანს ერთმანეთის გარეშე ვერ ძლებენ, ეს პირველი შემთხვევააა როდესაც დასასვენებლად ერთად არ მიდიან.
- ისე შენ და ზვიო რას შვრებით? - აფხუკუნდა და თიკას რეაქციას დააკვირდა
- არაფერს, ხანდახან მაგიჟებს ეს ბიჭი რაა. ამასწინათ ქუჩაში ვასკასთან ერთად დამინახა, ანანოს ჰქონდა დაბადების დღე და მომეხმარე რამე შემარჩევინეო, ხოდა ამან რომ დამინახა წარბები შეკრა და ძაან უხეშად ალაპარაკდა, საღამოს ვიჩხუბეთ და მე ვუთხარი ჩემს პირადში ჩარევის უფლებას არ გაძლევ მეთქი. - გაბრაზებულმა ამოილაპარაკა
- ვეღარ გავიგე მოგწონთ ერთმანეთი, გიყვართ თუ რა ხდება საერთოდ?
- რავიცი?! თვითონ თევზივით აქვს წყალი ჩაგუბებული და მე ხომ არ ვათქმევინებ ძალის რამეს? არადა ხომ იცი მაგის ქცევები რასაც ნიშნავს და რომ არ აღიარებს უფრო მაგიჟებს.
- ისე მართლა უხდებით ერთმანეთს - დაქალს თითი დაჰკრა და გაიცინა.

დაბადების დღისთვის დიდ ხანს არჩევდა კაბას, საბოლოოდ გადაწყვიტა, შინდისფერი კლასიკური კაბა ჩაიცვას. მის სხეულის ფორმებს განსაკუთრებბით უსვამს ხაზს, თუმცა ოდნავ გამოზრდილი მუცელი მაინც ეტყობა, არადა სულ ოდნავაა მაგრამ თვითონ ხომ ამჩნევს და იცის?!
'' რომ იცოდე როგორ გელოდები დე'' - ბედნიერმა ჩაილაპარაკა და თითებით მოეფერა.
საღამოს ლევანმა გამოუარა, ტუჩები აუწითლა და მიულოცა.
როგორი საოცრად სიმპატიურია ეს კაცი, თეონას აგიჟებს! ყველანაირ სტილს იხდენს. თითქოს პირდაპირ მოდური ჟურნალებიდან არის გადმოსული.
მენეჯერი თავის რხევით მიესალმა და კუთვნილი ადგილი აჩვენა ვერანდაზე. ყველაფერი იმდენად ლამაზია და ეს განათებული თბილისის ხედი უფრო ალამაზებს ყველაფერს.
- ბედნიერი ვარ რომ შეგხვდი და შენთან ერთად ვარ - მოულოდნელად ამოილაპარაკა და მამაკაცს თითებით მიეფერა ლოყაზე, ლევანმაც დაუჭირა და ვნებიანად დაუკოცნა ბალიშები.
რამოდენიმე კლასიკურ სიმღერაზე იცეკვეს, საოცარი ჰარმონია და სიმშვიდე აქვს მის გვერდით. თითქოს სამყარო მის ირგვლივ ტრიალებდეს, თან ეს ორსულობაც როგორ მგრძნობიარეს ხდის?!
მაგიდასთან დამჯდარმა, ჩანთიდან გრძელი და ვიწრო ყუთი ამოიღო.
ლევანმა ინტერესით შეათვალიერა ყუთი, წინ გრავირებული წარწერა ჰქონდა.
18.06.2016
წარბაწეული დააკვირდა და თეონას მიაჩერდა, მან უბრალოდ თავი დაუქნია და ანიშნა გახსენიო.
ნელა გახსნა და შიგნით არსებულ საჩუქარს რამოდენიმე წუთი დააკვირდა. მერე ბაგეები ღიმილით გაეხსნა და ამოიხვნეშა, თვალებში აშკარად ცრემლი უბრჭყვიალებდა მაგრამ არც უტირია და არც თეონას ნაირ რეაქციებში ჩავარდნილა. ნაზად მაგრამ აკანკალებულმა დაუსვა ორ ხაზს თითი და ბედნიერმა გაიცინა.
თეონა კი მის რეაქციებს ტელეფონით აფიქსირებდა და თან ბედნიერების ცრემლებს ღვრიდა.
- ამაზე მაგარს ვერაფერს მაჩუქებდი, თქვენ ხართ ჩემი ბედნიერება - სწრაფად წამოდგა და მადლიერად დაეწაფა ტუჩებზე.

იმას აღარ აღვწერ თუ როგორ იყო თეონას უაზრი ხასიათები, შუაღამეს გაღვიძება და ათასი სისულელის მოთხოვნა, ჩიტივით ფრთხოდა ყველაფერზე და საბოლოოდ მასთან უბრალო ხუმრობაც კი ყველას აეკრძალა.
მერე იყო ძალიან, ძალიან დიდი ბედნიერება.
პირველი გულისცემა.
პირველი ტირილი.
პირველი გაცინება.
პირველად წარმოთქმული გაურკვეველი ფრაზა და პირველად გადადგმული ნაბიჯები.
დედა და მამა ერთად.
ბევრი სიყვარული და ღამენათევი მშობლები.
- ბავშვმა დაიძინა - ვნებამორეულმა ჩაილაპარაკა და ქალს ზემოდან დააჩერდა.
- ხოდა უნდა ვისარგებლოთ მაგ პრივილეგიით - თვალი ჩაუკრა და მონატრებულს ტუჩებზე ველურივით დაეძგერა.


______________________

ძალიან დიდი მადლობა ვინც კითხულობდით და იყავით ჩემთან ერთად <3
ეს იყო ერთი ძალიან მშვიდი ისტორია, ყოველგვარი ინტრიგებისა და უბედურებების გარეშე.
ყველას გისურვებთ თქვენს წილ ბედნიერებას <3скачать dle 11.3




№1 სტუმარი Guest Tatulika

Dzalian kargi iyoo..yvelaferi mokled da konkretulad.
Mixaria rom zedmeti gartulebebis gareshe sheiyvares ertmaneti levanim da teom <3
Kargi iyo <3
Male dagvibrundii

 



№2 სტუმარი ucnobi

ყოჩაღ ძალიან მაგარი იყო, მართლაც მშვიდი და სასიამოვნო. წარმატებებიიიიიი

 



№3 სტუმარი Maria

Dzaaaaaan magari istoriaaa maladeeeec dzaan momewona, <3

 



№4  offline მოდერი ენემი

საოცარი ხარ ასე გააგრძელე გელი ახალი ისტორით kissing_heart

 



№5  offline აქტიური მკითხველი uchveulo

Sayvarloba iyooo

 



№6 სტუმარი Guest milena

უმაგრესი იყო

 



№7  offline წევრი თ.მ

კარგი იყო❤ ძალიან მომეწონა

 



№8 სტუმარი Guest keke

Ai dadga momentii tocaa davasrule kitxva da opicialurad shen shepasebas viwyeeb :* dzaalian dzalian sasiamovno da saocreba iyoo :* tavidan arc mipiqria rom wamekitxa istoria da axla arc ki vnanoob imdenad mxiarlad vaaar:* ai is momenti yvelaze metad momewona testi rom achuqaa martla ra unda yopiliyo aset sachuqarze dzvirfasii :D:) madlobaa
shen aseti istoriistvis :):*:*
P.S. Mec minda aseti "monstri bosii" :D:D

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent