შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

- გამარჯობა 100 დოლარიანო ! (11 დასასრული)


10-08-2017, 22:52
ნანახია 1 265

- გამარჯობა 100 დოლარიანო ! (11 დასასრული)

ბარგით დატვირთულები ახალ სახლში მივდიოდით.
- ერეკლე, რომელი სართულია?
- მეოთხე
- იმედია ლიფტი არის
- ხო აბა ჩემ ორსულ ცოლს ულიფტო ბინაში ხომ არ ვაცხოვრებ.

ბინა საკმაოდ დიდი იყო.. მისაღები მუქ ფერში გადაწყვეტილი მაგრამ საკმაოდ გემოვნებიანი და თანამედროვე. სულ სამი საძინებელი იყო, აქედან ერთი სრულიად ცარიელი ოყო, დიდი ალბათობით ეს მომავალი დადიანის ოთახი იქნებოდა.
- მოგწონს სახლი?
- კი საკმაოდ კარგია
- დიასახლისის მსგავსდ
- ჰოო? ეგრე ფიქრობ?
- საჭმელი, რომ დაგვავიწყდა იცი?
- იქნება რამე და მოგიმზადებ
- პროდუქტის ნასახსაც ვერ იპოვი
- მაშინ მოგვიწევს მარკეტში წასლა
- მოგვიწევს?
- ხო აბა მარტო წავიდე?
- ანუ ჩემთან ერთად წამოხვალ პროდუქტების საყიდლად?
- მერე რა მოხდა??
- არმინდა, რომ დაიღალი
- თუ დავიღლები გეტყვი. ზედმეტ მზრუნველობას იჩენ ჩემს მიმართ.
- მერე ეგ ცუდია? კაროჩე ეხა ჩვენ წავიდეთ და საღამოს ბიჭებს დავურეკავ ახალი ბინის თემა ავღიშნოთ.. ყველაფერს მე გავაკეთებ, შენ პროსტა შენი ნივთები მოაწესრიგე კაი?
- კაიი
- კაი წავედით მაშინ მოვიხოდოთ
- ერეკლე შეიძლევა სალიც მოვიდეს?
- ღადაობ ტო?
- იმიტომ გითხარი, რომ ბიჭები იქნებით და მე რავაკეთო.. მააგრამ თუ არ გინდა მე წავალ სალისთან არ მაქვს პრობლემა
- მაგას რა პონტში მეკითხები? უნდა მოიყვანო აბა რა ვინც გინდა ის მოიყვანე ტოო
- კარგი მადლობა..
- ლილეე მეზობლის ბავშვივით ლაპარაკს შეეშვი რა და ისე მოიქეცი, როგორც შეგეფერება. ეს შენი სახლიცაა და რაც გინდა ისუნდა გააკეთო გესმის? და მასეთი სისულელეები აღარ მკითხო ჩემ თავს გაფიცებ.
- კაი კაი.. წავიდეთ მაშინ

პროდუქტები, რომ ვიყიდეთ კაფეში შევედით ერეკლეს დაჟინებული თხოვნით, სახლამდე შიმშილით მოვკვდებიო..
სახლში, რომ დაბრუნდით უკვე საღამო იყო და ერეკლემ დიასახლისობა დაიწყო.
- ლილე ეს ჩიფსები რამეში ჩავყარო თუ ასე დავაწყო?
- ჩაყარე
- ჯამში ჩავყარაო?
- არა არის მანდ სპეციალური თეფშები
- ვერ ვიპოვე
- დაიცადე მოვალ
- არა დაიკიდე ასე დავაწყობ - სამზარეულოში სიცილით შევედი და მის გვერდით დავდექი
- მომეცი - ყველაფერს თავისი ადილი მივუჩინე და მისაღებში გავიტანე. სამზარეულოში, რომ შევედი ერეკლე სოსისებს ქვაბში ყრიდა.
- რას აკეთებ
- სოსისები არ მოვხარშო?
- ჯერ წყალი უნდა ადუღდეს...
- აუუუუ გარტყმაში არ ვარ რაა
- მიდი წადი მე მივხედავ
- არა ტოო მითხარი და მე გავაკეთებ
- ერეკლე წადი მივხედავ თქო..
- კაიი ჯანდაბას, მე მაინც ხელს შეგიშლი.
***
მშვენიერი საღამო იყო, მხიარული და სიყვარულით სავსე..
ერეკლეს მადლობელი ვიყავი, რომ ესეთი დღე მაჩუქა.. მე ხომ პირველად ვიყავი მეგობრების გარემოცვაში. პირველად აღმოვნდი ისეთ ვითარებაში სადაც ვგრძნობდი, რომ ყველას ვუყვარდი, მოვწონდი და ვაინტერესებდი. მათთვის სულერთი არ ვიყავი.. შემეძლო მომეყოლა ჩემი ისტორიები და არ მქონდა იმის შიში, რომ არ მომისმენდნენ.
ისინი მისმენდნენ და ცხოვრებაში პირველად ჩემს მოყოლილ ამბებზე იცინოდნენ.
მათ ესმოდათ ჩემი.
და მე მომწონდა მათთან ერთად.
იმ საღამოს მივხვდი, რომ სწორედ ეს იყო მეგობრობა.
ისინი გახდნენ ჩემი მეგობრები.
ისინი არ საუბრობდნენ ჩემთან იმის გამო, რომ მე ვიყავი მაღალი საზოგადოების წევრი და ვიყავი დემეტრე შონიას ქალიშვილი.
ისინი ჩემთან იყვნენ იმის გამო, რომ მე უბრალოდ ლილე ვიყავი.
ოთახში შევედი და ერეკლეს შეტყობინება გავუგზავნე
" შეგიძლია ოთახში შემოხვიდე?"
წამებში ოთახში გაჩნდა.
მივუახლოვდი.
თვალებში ვუყურებდი.
სულ უფრო ახლოს მივედი მასთან.
ოდნავ ავიწიე ფეხის წვერებზე და ტუჩებზე მსუბუქად შევეხე.
გავუღიმე და გამიღიმა
- მოხდა რამე? -მკითხა და წელზე ხელები მომხვია
- არა არაფერი
- რომ მომწერე მეგონა, რომ რამე გინდოდა,
- მინდოდა კი.. ეს.. - ვუთხარი და ვნებიანად ვაკოცე.

----
სტუმრები გავაცილეთ, უკვე ღამის 3 საათი სრულდებოდა.
ერეკლე და მე მდივანზე ვიჯექით. მხრებზე მის ხელს მძიმედ ვგრძნობდი თუმცა მსიამოვნებდა.
-არ გეძინება? - მკითხა და ყელში მაკოცა
- ნწ - უარის ნიშნად თავი გავაქნიე და წიწაკის ჩიფსი დავაგემოვნე
- გამასინჯე მეც - მაგიდისკენ დავიხარე, ჩიფსი ავიღე და პირთან მივუტანე
- არა შენ შეჭამე
- გამასინჯეო და.. -გაკვირვებით ვუთხარი და ჩიფსი მადიანად ავახრამუნე.
სწრაფად მიეკრო მისი ტუჩები ჩემსას და მააამააა მიაააა ! ისე გემრიელად მაკოცა ნერწყვი გადამცდა და ხველება ავტეხე
- ნელა არ დაიხრჩო.. რა გჭირს ტო?
- ნერწვი გადამცდა - საპასუხოდ გაიცინა. - მივალაგებ მე
- დაიცა რა არ დაიღალე?
- არაა..
- ხვალ დავალაგოთ ორივემ.
- არა დაალაგებ მე
- კაი როგორც გინდა..
ცარიელი ბოთლები სამზარეულოში გავიტანე, თეფშების ასაღებად, რომ დავიხარე, უკნიდან ცალი ხელით დამიჭირა ერეკლემ
- მოდი ჩემთან რა.. - ისე დავიბენი ლამის თეფშები გამიცვივდა ხელიდან.
- ხო აი გავიტან და... - დავნეულმა ვთქვი და სამზარეულოში გავედი. ჭურჭლის რეცხვა დავიწყე, მაგიდა ჯერ კიდევ მისალაგებელი იყო მაგრამ ახლა სულ, რომ მამა ზეციერი ჩამოსულიყო და მისაღებში გავეგდე მაინც არ გავიდოდი.
მინდოდა დრო გამეწელა იმის იმედით, რომ ერეკლეს დაეძინებოდა.
იმდენჯერ ვხეხავდი თითოეულ ჭურჭელს, რომ ალბათ ყველაფერი გამჭვირვალე გახდეოდა, რომ არა ერეკლეს ხელები ჩემს მუცელზე.
ისეთი შეგრძნება დამეუფლა, როგორიც მაშინ გეუფლება, როდესაც რაიმე საშიშ ატრაქციონზე ზიხარ, მუცელში რაღაცეები ხდება და გული ყელში გებჯინება.
თმები მეორე მხარეს გადამიყარა და ყელში მაკოცა.
მისკენ შევბრუნდი, იმდენად ახლოს იყო სუნთქვაც მიჭირდა.
მისი შუბლი და ცხვირი ჩემსას ეხებოდა და ხელებს უფრო მჭიდროდ მხვევდა.
იმდენად დაძაბული ვიყავი, ნიჟარაზე დადებულ მინის ჭიქაზე მქონდა ხელი ჩაჭიდებული და ერეკლე რაც უფრო მეტად მეკვროდა მით უფრო მეტად ვუჭერდი ხელს.
- გგონია ვერ ვამჩნევ, რომ გამირბიხარ?
- სულ ორი დღეა რაც ერთად ვცხოვრობთ და როდის მოვასწარი გაქცევა?
- ამ ორ დღეში..
ვნებიანად დასწვდა ჩემს ტუჩებს და ტანში დამაჟრიალა, მეგონა სამზარეულოში კი არ ვიყავი ცაში დავფრინავდი. მისი შეხევით იმხელა სიამოვნებას განვიცდიდი სადღაც სხვა სამყაროში ვიკარგებოდი.
გაღმა გასულმა ვიგრძენი როგორ შეეხო ჩემი საჯდომი ნიჟარის ზედაპირს და ერეკლეს კოცნაში ავყევი..
საშინელი ტკივილი და ტკივილისგან თვალები გავახილე, დავინახე როგორ ასხავდა სისხლი (ჩემი ხელიდან ! ) შადრევანიით და ყველაფერი ფერადდებოდა, მათ შორის ერეკლეც.. ტკივილისგან ცრემლები წამომივიდა.
საჩქაროდ დავუბრუნდი იატაკს.
ერეკლემ ნამსხვრევები მომაშორა, ხელი გამისუფთავა და მისაღებში გამიყვანა.
ჩემი ცრემლები სისხლთან ერთად იატაკზე ეცემოდა.
- დაიცადე სპირტს და ბამბას მოვიტან.
ჩემი ხელი ნაზად აიღო და შემომხედა თვალებით, რომელშიც ამოიკითხავდით " მაპატიე, მაგრამ სხვა გზა არ არისო". და როცა სპირტიანი ბამბა ჩემ ჭრილობას შეეხო ჩემი ხმა ალბათ კოსმოსში ისმოდა ჩაკრულოს ნაცვლად
- შენ ერთ ჭრილობაზე რამხელას წივიხარ და მშობიარობაზე რას იზავ ტოო??
- ერეკლეეეეეე მტკივაააა ერეეკლეეეეეეეე... აააუუუუუაუაუაუუაუაუ აღარ მინდაააა მომაშორე ეეგგგგგგგგგგ მტკივააააააააააა
- ორი წუთი და ვსო
- გთხოოოოვვვვვვ ერეკლეე ძალიან მწარეააა
( რაღაც უხერხული დიალოგი კი შედგა ჩვენ შორის, მაგრამ მხოლოდ ჭრილობაზე იყო საუბარი )
- ვსოო ვსოო შეგიხვევ და ვსო.
ტირილისგან იმდენად დაცლილი და გამოფიტული ვიყავი, მდივნის საზურგეს მივეყრდენი და თვალები დავხუჭე.
- მორჩა - თბილად მითხრა და ნაზად მაკოცა.
თვალები გავახილე და დამშრალი თვალებით შევხედე.
ფეხები ზევით ააწყო და თავი ჩემს კალთაში ჩადო.
- არა იმ ჭიქას რას ერჩოდი ტო?? - სიცილით მითხრა და ჩემი დაბინტული ხელი შეათვალიერა.
- არვიცი..
- კიდე გტკივა?
- კიი
- აღარ იტირო, ხვალ ექიმს ვაჩვენოთ..
- ექიმს?
- ჰოო.. დამავიწყდა თქმა ელენემ დარეკა დღეს, ხვალ 12ზე ექიმთან ჩაგწერეთ.. ეხოო თუ რაღაც თქვა კაროჩე.. მგონი ისაა ბავშვი რო ეკრანზე ჩანს რაღაც ეგეთი როა ხო აზრზე ხარ რას ვამბობ?
- კი
- ჰოდა იქიდან, რომ გამოვალთ შენი ხელიც ვაჩვენოთ ექიმს.
- კარგიი კარგი..
- წამო და დავიძინოთ
- ჰო დავიძინოთ.

***
დილა ექიმებით დაიწყო.
- ერეკლე ბავშვის სქესი ხომ არ გავიგოთ? - ვკითხე და ფანჯრის მინა ავწიე
- მართლა ტო?
- არ გინდა?
- მაგრად მინდა
- მაშინ გავიგოთ და თან გვეცოდინება რეები უნდა ვიყიდოთ.

---
ერეკლე ჩემთან იდგა და ჩემი ხელი ეჭირა.
როცა მონიტორზე ჩვენი პატარა გამოჩნდა ერეკლე ისეთი ბედნიერი სახით უყურებდა სითბო ჩამეღვარა გულში.. ისე ბრწყინავდნენ მისი თვალები.. სახიდან ღიმილს ვერ იშორებდა და თითქოს გაოცებულიც იყო. ბედნიერებისგან იცინოდა, ხან მე მიყურებდა ხან ჩვენ პატარას..
- სქესის გაგება გინდათ თუ სიურპრიზად დავტოვოთ?
- გვინდაა კი - ერთად ვუპასუხეთ და პასუხის მოლოდინში ექიმს შევხედეთ
- ბიჭია. თანაც ჯანმრთელი, ყველაფერი რიგზეა მაგრამ შეეცადეთ არ ინერვიულოთ და სწორად იკვებოთ.
- ბიჭიაო ლილეე გესმის? ბიჭიოოო. - ბედნიერმა დამხედა და თვალები სითხით აევსო.
- მამას პატარა კაცი.


როცა მას ვუყურებდი კიდევ ერთხელ დავრწმუნდი, რომ არაადამიანი ვიყავი იმის გამო, რომ ამ პატარა არსებას მოკვლა მინდოდა..
ამდეი ხნის სასოწარკვეთილება და იმ ერთი ღამის შეცდომა მხოლოდ ამ წუთისთვის ღირა, მხოლოდ ერეკლეს თვალების გამო ღირდა ამ ყველაფრის გადატანა.
გულწრფელად უხაროდა, სიხარულით ტიროდა და არ მალავდა.
მისი სიყვარული იმდენად დიდი იყო ჯერ არ დაბადებული არსების მიმართ, რომ დავრწმუნდი როგორი ბედნიერი ვიყავი ერეკლეს გამო.
რომ ის ჩემი იყო, ჩემი ქმარი და ჩემი შვილის მამა.
აზრი არ აქვს რა მოხდება მერე. ამ წამს მე ბედნიერად ვიგრძენი თავი, ცხოვრებაში პირველად.
ერეკლე საოცრება იყო ! ადამიანი საოცრება !
და მე ყველაზე ბედნიერი ადამიანი უნდა ვყოფილიყავი დედამიწის ზურგზე რადგან ერეკლეს ვიცნობდი!
და ვიყავი კიდეც !
სხვა ბედნიერება არ მჭიდებოდა !
ერეკლე საკმარისი იყო იმისთვის, რომ მთელი ცხოვრება გამღიმა.
შეიძლება შემიყვარდეს კიდეც.
ან ახლაც მიყვარს.
არ ვიცი რა იქნება შემდეგ.
შეიძლება ყველაფერი ცუდად დასრულდეს ან პირიქით ყველაფერი არაჩვეულებრივად იყოს.
მაგრამ აზრი არ აქვს ამ ყველაფერს,
რადგნ არ ვიცი რა გველის.
ჩემთვის დღევანდელობაც საკმარისია.
ახლა მე ბედნიერი ვარ !
ყველაზე ბედნიერი ქალი დედამიწის ზურგზე !
და არ მადარდებს რა იქნება შემდეგ ! მე ახლა ბედნიერი ვარ.

***
ვწერდი ისტორიას და როცა ვიფიქრე, რომ ერთი თავი დამესრულებინა, გადავწყვიტე ისტორიის დასასრულიც ყოფილიყო.
უბრალოდ ვიფიქრე, რომ აჯობებდა ასეთ ბედნიერ ტალღაზე დამესრულებინა :დ
თქვენ გამოუტანეთ განაჩენი ერეკლეს და ლილეს ურთიერთობას.
თქვენთვის მომინდია.
მადლობა, რომ კითხულობდით.
მადლობელი ვარ თითოეული თქვენგანის. ♥️скачать dle 11.3




№1  offline მოდერი ენემი

ძაააააააააააააააალიიიიიიიიიიიიააააააააააააააააააან მიყვარხარ მე შენ (როგორც მწერალი), ველი ახალ ისტორიას საოცრებააააა

 



№2  offline წევრი მარიკუნაა♥️

უსიყვარულო სიყვარული არ მესმის.
შეიძლება თქმა არ სჭირდება, მაგრამ რომ ვერც ვხედავ?
ორჯერ რომ აკოცა, ეგ ხომ არაა ყველაფერი.
რაც არის, არის.
ცუდი არ ყოფილა.
წარმატებები^_^
--------------------
საით მივყავართ ოცნებებს?

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent