შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

კირა კანდელაკის ცხოვრება 3თავი


20-08-2017, 13:05
ავტორი gogona migraciidan
ნანახია 982

კირა კანდელაკის ცხოვრება 3თავი

დილით როგორც ყოველთვის ადრიანად გემეღვიძა, საწოლოდან ძვლივს წამოვდექი თავი საშინლად მტკიოდა. თითქოსდა დიდმა ტრაილერმა გადამიარა. ოთახიდან გამოვედი და პირდაპირ სააბაზანოში შევედი. დილის პროცედურებს მალევე მორჩი და სამზარეულოსკენ წავედი ყავისთვის. თამარას უკვე გაუღვიძია და აქ დამხვდა, ნეტა რაეტაკა ესე ადრე რომ ადგა.
- დილამშვიდობის. უღიმღამოდ ვეუბნები მე.
- დილამშვიდობის კირა. მოწყენილი ხმით მეუბნება ის.
- რა გჭირს თამრი?
- გუშინ ძალიან ცუდად მოგექეცი, ბოდიშს გიხდი. დარცხვენილი მეუბნება და მეხვევა.
- კარგი არაუშავს.  მის ხელებს მალევე ვიშორებ და ყავის გასაკეთებლად მივფივარ.
- შენ დაჯექი მე გაგიკეთებ.
- კარგი. ჩვეულებრივი ინტონაციით ვამბობ და იქვე ვჯდები.
- გუშინ რა ქენი სამსახურზე? ინტერესით მეუბნება ის და უკვე გამზადებულ ყავას წინ მიდებს.
- აღმაშენებელზე ერთ-ერთ ბარში მინტანანი სჭირდებოდათ და ამიყვანეს დღეს ვიწყებ.
- ძალიან კარგი გილოცავ. გახარებული მეუბნება ის.
- შენ რას აპირებ? ეხლა მე ვეკითხები.
- რავიცი მოვძებნი რამეს.
- თამრი ის ბიჭი ვინ იყო გუშინ, ვის კალთაშიც იჯექი?
- მეგობარია კირა, მხოლოდ მეგობარი.
- არ მომწონს ეგ ბიჭი, გთხოვ აქ რაც უფრო იშვიათად ვნახამ მით უკეთესი.
- კარგი აღარ მოვიყვან. თბილად მეუბნება და ტორტის ნაჭერს ჭამს.
- არ გინდა დღეს სადმე გავისეირნოთ? მეკითხება თამარა, ნეტა რა ეტაკა დღეს ამ გოგოს ჩემს მიმართ ესეთი თბილი არასოდეს ყოფილა.
- არა ცოტას დავისვენებ და სამსახურში წავალ. დაბნეული ვეუბნები მე და ტელეფონს ვპასუხობ რომელიც ესწუთია აწრიპინდა.
- კირა შვილო როგორ ხარ? თბილად მკითხულობს მამა.
- კარგად ვარ მა შენ? ნიტა როგორ არის ხომ არ გაწვალებს?
- კარგად არის რასიზამს. შენ მარტო ხარ შეიძლება გელაპარაკო? სამზარეულოდან გამოვედი და ოთახში შევედი.
- კი ეხლა მარტო ვარ, რაახდება მა?
- შვილა ფრთხილად იყავი, მაგ გოგოს არ ენდო კარგი?
- ნუ გეშინია მა თავს არავის დავაჩაგრინებ. ვიცი მამა რაღაცას გრძნობს და სწორედ იმიტომ მაფრთხილებს, მამა ყოველთვის პირველი ხვდებოდა ჩემს ყალბ მეგობრებს.
- კარგი საყვარელო ფრთხილად იყავი, მიყვარხარ პატარავ.
- მეც მიყვარხარ მა. ტელეფონს ვთიშავ და საწოლზე ვემხობი, ნეტა რა შეამჩნია მამამ ესეთი ინტერესი მკლავს თუმცა აზრი არ აქვს მაინც არ მეტყვის. გადავწყვიტე ცოტა კიდე წამეძინა  ექვსი იქნებოდა რომ გავიღვიძე გავრმზადე და სამსახურში წავედი. ჩემიფორმა მოვირგე, მომსახურე პერსონალი გავიცანი  და სალომეს მითითებულ მაგიდების მომსახურება დავიწყე.
- რას ინებებთ? ვეკითხები მაგიდასთან მჯდომ სამ ბიჭს.
- სამი ფორთოხლის წვენი და ვისკი. იქაურობას ვცილდები და ბარმენთან მივდივარ, შეკვეთას ვეუბნები და ვემზადები როდესაც ერთი მიმტანი გვიახლოვდება.
- ჯეკო ჩემს მაგიდასთან ორი ბერძენი არის, რაღაცეებს მეუბნებიან და ვერ ვგებულობ. დაბნეული ამბობს გოგო.
- მე ვიცი ცოტა ბერძნული დაგეხმარები.
- შენ გაიხარრ. გახარებული მეუბნება გოგო და მეხვევა.
- ოღონდ შენ ჩემს მაგიდასთან ეს შეკვეთა მიიტანე.
- კარგი არაა პრობლემა. მეუბნება ის და მეც მისი მაგიდისკენ მივდივარ.
- საღამო მშვიდობის. წყვილს ბერძნულად ვესალმები. - რას ინებებთ.
- ერათი მარწყვის წვენი, ერთი ლუდი და ორი ცივი ყავა. ისინიც ბერძნულად მკარნახობენ, შეკვეთას ვიწერ და უკან ვბრუნდები. ჯეკოს შეკვეთას ვაძლევ და უკვე გამზადებული მაგიდასთან მიმაქვს.
- kali orexi. ვეუბნები მათ და იქაურობას ვცილდები.
- კირა საიდან იცი ბერძნული? ინტერესით მეკითხება ჯეკო.
- დესაჩემი საბერძნეთშია და რაღაცეებს მასწავლის, ბევრი არაფერი ვიცი თუმცა, როგორც ამბობენ "გაქცეულს მოვაბრუნებ" სიცილით ვეუბნები მე.
პირველმა სამუშაო დღემ კარგად ჩაიარა, უკვე თერთმეტი იქნებოდა სამსახურიდან რომ გამოვედი, ფეხით გავიყევი აღმაშენებელს. გადავწყვიტე აღმაშენებლიდან დადიანის ქუჩამდე ფეხით მევლო, არ ვიცი რამ მომიარა თუმცა ფეხით გავლა ძალიან მინდოდა.
ვსეირნობდი თბილოსის ქუჩებში და მივხვდი რომ ჩემი სოფელი ყველაფერს მერჩივნა. საკმაოდ გვიან დავბრუნდი სახლში, კარების გაღების თანავე გავიგე ხმები რომლებიც თამარას ოთახიდან მოდიოდა. მერ გამეგო კრუსუნობდა, ტიროდა თუ რას აკეთებდა ნელი ნაბიჯებით წავედი მისი ოთახისკენ, ნახევრად შეხსნილი კარები მთლიანად შევაღე და აქ ნამდვილად შოკი მივიღე. საწოლზე მთლიანად შიშველ თამარას ვიღაც ბიჭი უკნიდან ხმა*ობდა ბიჭის სახეს ვერ ვხედავდი თუმცა, როგორც კი ჩემი არანორმალური ყვირილი გაიგეს ერთმანეთს მოსცილდნენ.
- შენთუ აქ ბორ*ელის გახსნას აპორებ სჯობს წახვიდე. გაბრაზებული ვბობ მე და იქაურობას ვცილდები.
- ეს ორპირი მაიმუნი, ეს მუტანტი, ეს ესმართლა ცხოველი ესა. გაბრაზებული ბოთლსა ვცემდი ჩემს ოთახში. ჰომა ღირსი დავურეკო მის შეყვარებულს და სიმართლე ვუთხრა, თუმცა მაინც არ დამიჯერებს. ისიც კაი დებილია ესეთს როგორ უმდა ენდო. ბოლოს გადავწყვიტე გავჩუმებულიყავი, მაინც არ დამიჯერებდა და აზრი.
იმ დღის მერე თითქმის ერთი თვე გავიდა, თამარა დილით გადიოდა და საღამოს ბრუნდებოდა. მისთვის ხმა არ გამიცია, არ ვაპირებდი მასთან ლაპარაკს. დღეს უნივერსიტეტიში პორველი დღე მაქვს, თავაწული  შევდივარ აუდიტორიაში იქ მყოფებს ყურადღებას არ ვაქცევ ის  მივიწევ ჩემი ადგილისკენ.  მალევე ლექტორიც შემოდის და იწყებს გაცნობას.
- მოგესალმებით ყველას, მინდა პირველი დღე გაცნობით დავიწყო. მე თქვენი ლექტორი დათო ძიძიგური ვარ. გვესალმება აწ უკვე ლექტორი დათო.
- პირველი ვინ გაგვეცნობა? ინტერესით ავლებს აუდიტორიას თვალს. - მოდი შენ იყავი პირველი. თითს ჩემკენ იშვერს, დაბნეული ვდგები ფეხზე. ბედი არაფერში მაქ ჩემთვის ვამბობ და ლექტორს ვუღიმი.
- აბა გაგვეცანი.
-კირა კანდელაკი. დაბნეული ვეუბნები მას.
- სასიამოვნოა. ამ ცხოვრებაში რისი მიხწევა გსურს კირა.
- ისეთის არაფრის პატივცემულო,  როგორც ყველას მეც მსურს სასურველი პროფესია მქონდეს.
- და რატომ მაინდამაინც არქიტექტურა? ინტერესით მეკითხება კაცი.
- ბაბუაჩემი არქიტექტორი იყო, ძალიან მომწონდა მისი შექმნილი პროექტები. მას სურდა მეც მისი პროფესია გამეგრძელებინა.
- ანუ ბაბუის ანდერძს ასრულებ?
- არამარტო, ვერავინ ვერ მიმითითებს რა გავაკეთო. მკაცრად ვამბობ მე. - უბრალოდ მე ამ პროფესიაში ვხედავ ჩემს თავს, მინდა იმ ხალხს ვინც უსახლკაროდ რჩებიან, ჩემი კეათილი ნებით უსასყიდლოდ დავუპროოქტო სახლები.
- ხატვა გიყვარს?
-ძალიან.
- გასაგებია შეგიძლია დაჯდე. შემდეგ ჩემს გვერდით მჯდომი გოგონა წამოდგა ფეხზე.
- ანჩო ბურდული, როგორც კირას მეც ძალიან მინდა ხალხის დახმარება, მეც მინდა მათ ცხოვრებაში პატარა წვრილი შევიტანო. ამბობს ის და ლექტორს არ ელოდება, ისევ თავის ადგილს უბრუნდება.
- სასიამოვნოა შენი გაცნობა კირა. თბილად მიღიმის გოგონა და ხელს მიწვდის.
- ჩემთვისაც ანჩო. ხელი ჩამოვართვი და ლექტორის მოსმენა განვაგრძე.
- იმედია დავმეგობრდებით.
- იმედია.
ამის შემდეგ ბატონმა დავითმა ბევრი ილაპარაკა, ლექციის დასრულების შემდეგ გარეთ გამოვედი სახლში წასვლას ვაპირებდი როდესაც ანჩო წამომეწია.
- კირა ერთი წუთით დამელოდე.
- რა ხდება? ინტერესით ვეკითხები მე.
- იცი მე რაიონიდან ვარ, დღეს ბინის თაობაზე უნდა გავიარო და შენ ხომ არ იცი სადმე კარგი ბინა? დიდიხანია ვეძებ თუმცა ვერაფერი ვიპოვე.
- მეც არ ვარ აქაური, ჩემთან ერთად ბინაში ერთი გოგოა მგონი პრობლემა არ ექნება ჩვენთან თუ იცხოვრებ, თან ბინის ქირასაც გავიყოფთ რასიტყვი?
- დიდი სიამოვნებიათ, მადლობა რომ დამეხმარე. თბილად მეხვევა ის, მეც ვხვევ ჩემს ხელებს. ოღონდ თამარას სახეს არ შემახედა და  ნებისმიერ გამვლელს წავიყვანდი სახლში, ჩემს ბოროტულ ფიქრებზე გამეცინა და ანჩოს მოვშორსი.
-სად არის შენი ბარგი?
- მანქანაში მაქვს, გარეთ ჩემი ძმა მელოდება.
- გასაგებია მაშ წავედით. ხელკლავს ვუკეთებ და უნივერსიტეტიდან გავდივართ.
- აი იქ. ხელს იშვერს შავი ფერის BMW X6-თან მდგომი სიმპატიური ბიჭისკენ. ხელზე მქაჩავს და იქეთკენ მივყავარ.
- ბექა გაიცანი ეს კირაა ჩემი კურსელი და ჩემი ახალი მეზობელი.
- სასიამოვნოა. მომაჯადოვებელი ღიმილით მიღიმის, ისე უხდება ღიმილი ნეტა სულ იღიმოდეს. რა იდიოტი ხარ კირა, რა იცი სულ იცინის თუ ტირის. ორაზროვნად ამომძახა ჩემმა მეორე მემ.
- ჩემთვისაც. მის ხელს ჩემსას ვაშველებ.
- ბინა ვიშოვე, დღეიდან კირასთან ვიცხოვრებ. ბედნიერად ამბობს ანჩო.
- ძალიან კარგი მიხარია. ისევ ისე მიღიმის და მანქანის კარს აღებს. ოჰ ჯელტმენიც ყოფილა ისევ ეს ჩემი იდიოტი მეორე მე.
- სად მივდივართ? სარკიდან მიყურებს და ისე მეკითხება.
-  დადიანის 47 
- გასაგებია. ამის შემდეგ ხმა არცერთს არ ამოგვიღია. ვგრძნობდი მის დაჟინებულ მზერას თუმცა მისკენ არც ვიხედებოდი.  ჩემი თავის ამბავი რომ ვიცი გავეითლდები.
- აი აქ გააჩერე. მანქანას აჩერებს და მეც სასწრაფოდ გადავდივარ, ლიფტში სამივენი ერთ დროულად შევდივართ, ხუთ ნომერ ღილაკს ხელს ვაჭერ და ლიფტიც იძვრის, ისიც მალევე ჩერდება ჩანთიდან გასაღებს ვიღებ და კარს ვაღებ.
- მობრძანდით. სახლში ვეპატიჟები ორივეს.
- ანჩო აქ ორი ოთახია, მე ჩემს ოთახს გაგიყობ.
- ძალიან კარგი. მეუბნება ის და მისაღებში შევდივართ სადაც თამარას ისევ სტუმრები ჰყავს.
- ესენი ვინები არიან, ყველა აქ ცხოვრობს?
დაბნეული მეუბნება ბექა.
- არა ესენი თამარასთან არიან.
- კირა რა ხდება?
- თამარა გაიცანი ეს ანჩოა ჩვენი ახალი მეზობელი, ჩემთან ერთად იცხოვრებს.
- ეს სიმპატიური ბიჭიც აქ იცხოვრებს? გაბრწყინებული თვალებით მეუბნება ის.

- ბექა ცოლიანია. არვიცი რატომ მაგრამ უეცრად წამომცდა.
- სამწუხაროა. ამბობს
ის და ისევ მის ადგილს უბრუნდება.
- საიდან მოიტანე რომ ცოლი მყავს? ჩუმად მეჩურჩულება ბექა.
- ეგ რომ არ მეთქვა აქვე გიხ**რდა და გინდოდა შენ ეგ, თუ გინდა ვეტყვი არამაქ პრობლემა.
- არა, არა იყოს მადლობა. სიცილით მეუბნება ის.
- ეს ჩვენი ოთახია. ვეუბნები ანჩოს. - ამ კარადაში შეგიძლია შენი ტანსაცმელი შეაწყო.
- მე სად ვწვები? მეკითხება ბექა.
- იცი ანჩოს არ უთქვამს რომ შენც. დაბნეული ვეუბნები ბექას.
- მხოლოდ ერთი დღით. ისევ ისე მომაჯადოებლად მიღიმის ის.
- თამარას ვეტყვი და გაგიყოფს ერთი დღით სარეცელს.
- არა არმინდა მადლობა, მირჩევნია მანქანაში დავიძინო.
- ისინი რომ წავლენ შეგიძლია მდივანზე მოთავსთე.
- კარგი.
- ანჩო მე ექვსზე გავდივარ ხოლმე და თორმეტზე ვბრუნდები.
- სად მიდიხარ? ინტერესით მეკითხება ანჩო.
- ბარში ვმუშაობ მიმტანად.
- მეც მინდა სამსახური. მოწყენილი ამბობს ის.
- ჩვენ ხომ შევთანხმდით შენ არ იმუშავებ. გაბრაზებული ეუბნება ბექა.
- კარგი რა გექ გთხოვ. მუდარით ეუბნება ის.
- იცი ჩემთან არის ერთი ადგილი, მიმტანი სჭირდებათ თუ გინდა უფროსს ვეტყვი.
- როგორი სიტუაციაა? დაინტერესდა ბექა.
- ძალიან კარგი სიტუაციაა, ხშირად უცხოელები შემოდიან ჩვენი მენეჯერი უფროსის ცოლოა და ძალიან კარგი გოგოა.
- კარგი თუ ეგრეა იმუშავე, ოღონდ თუ რამე ისეთი გავიგე. გამაფრთხილებლად უკრავს თითს პატარა დას.
- გპირდები ჭკვიანად ვიქნები. კისერძე ეკიდება ბიჭს. საუბარს კარზე კაკუნი გბაწყვეტინებს, კარი გამოვაღე და იქ თამარა დამხვდა.
- კირა გამოიყვანე შენი მეგობრები, ჩემს მეგობრებს გავაცნობ.
- რა ხეირი მაგათ თუ გააცნობ.
- რამე მითხარი? დაბნეული მეუბნება ის.
- არა არაფერი ეხლავე გამოვალთ.
ანჩოსთან და ბექასთან ერთად მისაღებში შევედი, იქ გაჩერებას არ ვაპორებდი ამიტომ სამზარეულოში გავედი ყავის დასალევათ.
- როგორც ჩანს თამუნა არ გევასება? მესმის ზურგს უკან ხმა.
- თამარა, მას თამარა ქვია. სიცილით ვეუბნები ბექას. - ხო არ მევასება მაგრამ სხვა გზა არმაქვს უნდა ავიტანო.
- გინდა შენ და ანჩო ცალკე გადახვიდეთ?
-დიდი სიამოვნებით მაგრამ, დედამისმა ძალიან მთხოვა თამარა მარტო არ დამეტოვებინა. კაცების მოყვანით მის თავს უშავებს მე კი არა. სიცილით ვამბობ მე. - ყავას დალევ?
- დიდი სიამოვნებით. რამდენი წლის ხარ კირა?
- 18-ის ვხდები თორმეტ დღეში შენ?
- მე 23 ვხდები ცხრა ოქტომბერს.
- სასწორო ხარ? გახარებული ვყვირი მე.
- ჰო.
- მეც. ბედნიერი ვამბობ მე.
- გჯერა ჰოროსკოპოს? სიცილით მეკითხება ის.
- ძალიან ბევრი რამ ემთხვევა, კი ზოგადად მჯერა ჰოროსკოპის. მაგრამ ყველაფერში არ ვეთანხმები.
- გასაგებია. მისი ეს მომაჯადოვებელი ღიმილი არ ავიწყდება და ისე მიღიმის.
- გიხდება სიცილი.
- შენც გიხდება, მომწონს როდესაც იცინი და აი აქ. ლოყაზე ხელს მადებს და ისე მეუბნება.
- აი აქ ნაჩხვლეტი რომ გიჩნდება ძალიან მომწონს. სწორედ იმ ადგილას მკოცნის, მე კიდევ არვიცი რა დამემართა მთელს სხეულში ჟრუანტელმა დამიარა, ელდანაკრულივით მოვცილდი მას და სამზარეულოდან გავედი.

მიხარია თუ მოგწონთ ისტორია, გთხოვთ გამოხატეთ თქვენი აზრები მიყვარხარскачать dle 11.3




№1 სტუმარი მოცინარი

ოოო, ბექას და კირას წყვილი მინდა! ანჩოსაც გამოუძებნე ვინმე და აშენდა ქვეყანა! :დდ ნუ თამარას "პაკლონიკები" არ აკლია და :დდდ ეს თავი განსაკუთრებით მომეწონა ♡ კირას მამის ნათქვამზე შევფიქრიანდი..... აბა შენ იცი შემდეგი თავი მალე დადე

 



№2  offline წევრი gogona migraciidan

მოცინარი
ოოო, ბექას და კირას წყვილი მინდა! ანჩოსაც გამოუძებნე ვინმე და აშენდა ქვეყანა! :დდ ნუ თამარას "პაკლონიკები" არ აკლია და :დდდ ეს თავი განსაკუთრებით მომეწონა ♡ კირას მამის ნათქვამზე შევფიქრიანდი..... აბა შენ იცი შემდეგი თავი მალე დადე

ველოდებოდი შენს კომენტარს მიხარია რომ მოგეწონა ხვალ ავტვურთავ ახალ თავს ❤

 



№3 სტუმარი magda

shen nina gqvia tu lina

 



№4  offline წევრი gogona migraciidan

magda
shen nina gqvia tu lina

მე ნინა მქვია საყვარელო

 



№5 სტუმარი magda

Gogona rmigraciidan
magda
shen nina gqvia tu lina

მე ნინა მქვია საყვარელო

ხოდა ჩემო საყვარელო ნინაჩკა მინდა გითხრა რომ ძალიან ნიჭიერი ხარ! (უბრალოდ facebookზე ლინა გიწერია და)

 



№6  offline წევრი gogona migraciidan

magda
Gogona rmigraciidan
magda
shen nina gqvia tu lina

მე ნინა მქვია საყვარელო

ხოდა ჩემო საყვარელო ნინაჩკა მინდა გითხრა რომ ძალიან ნიჭიერი ხარ! (უბრალოდ facebookზე ლინა გიწერია და)

ძალიან დიდი მადლობა საყვარელო, ფეისი ჩემი არ არის სხვისია ზოგჯერ ვსარგებლობ ხოლმე. ❤❤

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent