შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ჩემი უცნობი (სრულად)


23-08-2017, 11:33
ავტორი sofomachkalovi
ნანახია 1 999

ჩემი უცნობი (სრულად)

1
-იცით...? არვიცი როგორ დავიწყო ჩემი ამბის თხრობა. მე კატო ვარ.
მაგრამ სახელს არანაირი მნიშვნელობა აქვს როცა გიყვარს, ეძებ, ოცნებობ
დიახ! დიახ! დიახ!
ხალხს არასდროს აინტერესებს სხვისი ფიქრები მეც ვიცი რომ ერთი უბრალო გოგო ვარ დიდი ტკივილით

2თვის წინ!
-კატო ყველაფერი კარგად მიგვდის მე და გიოს. მითხრა ანამ როდესაც კაფეში დავსხედით
-ძალიან მიხარია ანა! ჩავეხუტე
-ბედნიერი ვარ
-მიხარია
კაფიდან ორივე ჩვენი გზით წავედით. ავტობუსის გაჩერებასთან ვიდექი, როდესაც შევამჩნიე დაჟინებული მზერა უცნობის. მეც შევხედე, მაღალი, ცისფერთვალება, შავგვრემანი ბიჭი იყო. ასე ვიდექი და ვუყურებდი. მომეწონა! მართლაც ასე იყო!
ეს დღე ყველაზე ბედნიერი იყო. მაგრამ გადიოდა დღეები და მე ის უცნობი მენატრებოდა
არვიცი ასე უცბად რამოხდა, მაგრამ ვგრძნობდი შიგნიდან ღრღნას.
მენატრებოდა, მენატრებოდა ძალიან!
მაგრამ რა! მონატრება ყველაზე დიდი ტკივილია. მე მენატრებოდა მაგრამ მას? საერთოდ ფიქრობდა ჩმზე? იგივეს გრძნობდა?
დღეები კი გადიოდა და მეც ნელ-ნელა ჭაობისკენ მივექანებოდი!
რამდენჯერ ვმდგავარ იმ ადგილას სადაც შევხვდი, მაგრამ ამაოდ. ის არ ჩანდა!
მე კი... მე კი ძალიან მენატრებოდა და ამით ვიტანჯებოდი.

2
გათენდა ერთი ბედნიერი დღე. მე კი ისევ ჩემი ფიქრებით ვცხოვრობდი. დღესაც მინდოდა წასვლა, იმ ადგილას სადაც მას შევხვდი.
იქნებ მენახა. სულ ერთხელ კიდევ შემეხედა. მენახა მისი ცისფერი თვალები. უბრალოდ მეყურებინა, ჩემი ფიქრების ობიექტისთვის. იცით ვერასდროს წარმოვიდგენდი ასე მალე ვინმე თუ მომეწონებოდა, სრული სიგიჟეა!
გავედი გარეთ. მივედი იმ ადგილას სადაც ის მეგულებოდა. ვიყურებოდი აქეთ-იქით და დავინახე. დავინახე ის, ვისაც ვნატრობდი. ჩემი უცნობი დავინახე.
ის მიყურებდა და თან იღიმოდა. მე კი მიხაროდა რომ მას შევხვდი. ვუყურებდი გაშტერებული, ის კი ნელი ნაბიჯებით მიახლოვდებოდა.
-გამარჯობა. მითხრა და გამიღიმა
-გამარჯობა. ვუთხარი დამორცხვით~
-რაგქვია? მკითხა
-კატო!
-ლამაზი სახელია
-და შენ?
-ცოტნე.
-სასიამოვნოა!
-ჩემთვისაც კატო.
გავუღიმე და ავტობუსში ავედი.
ერთი უბრალო საუბრით მივხვდი რომ ასე უეცრად გახდა ის ჩემთვის ძვირფასი. მინდოდა მისი ისევ ხილვა. ისევ და ისევ მონატრებაში ვიხრჩობოდი.
მე მისი წყურვილით მივექანებოდი ტკივილის კარიბჭეში. დიახ,ის ჩემი დიდი ტკივილი გახლავთ! მივხვდი რომ ეს გრძნობა მხოლოდ მოწონებას არემსახურებოდა, უფრო მეტი იყო. მაგრამ ამ გრძნობას სახელს ვერ ვუძებნიდი. ეს ჩემთვის უცხო ხილი იყო.
კიდევ მსურდა მენახა. ამიტომ ისევ იმ ადგილას დავბრუნდი. ვეძებდი იქ სადაც შევხვდი, მაგრამ არიყო იქ. მეკი მინდოდა მასთან შეხვედრა. მაგრამ... მაგრამ ის არჩანდა.
ალბად ილუზიაა. ილუზიაა ჭურში ცხოვრება! ის ჩემი ოცნება გახდა. მზე მხოლოდ მასთნ ყოფნისას ანათებდა. მან დამიტყვევა.
ის ჩემი ცოცხალი ილუზია გახდა, რომლის გარეშე ვერ ვვარსებობდი.
დიახ, დიახ ის ჩემი ნაწილი გახდა!

3
ისევ ტკივილში ვბრუნდები. უნდა მენახა, მგარმ ვფიქრობდი ვაი თუ გავგიჟდი და ილუზიებში ვცხოვრობთქო. მაგრამ მე ხომ რეალურად ვგრძნობდი.
ავდექი და სასეირნოდ გადავწყვიტე გასვლა. ვუყურებდი ადამიანებს და ვხვდებოდი რა ცოტა იყო კარგი, კეთილი ადამიანი.
ბედნიერი მაშინ ხარ, როცა შენი საყვრელი ადამიანები შენს გვერდით არიან, ჭირშიც და ლხინშიც. ასევე ბედნიერებაა სხვა ადამიანის თუნდაც უცხოს მომღიმარი სახის ყურება.
ფიქრებიდან ტელეფონის ხმამ გამომიყვანა
-გისმენთ
-კატო, ანა ვარ
-გისმენ ანა
-მოდი რა კაფეში
-კარგი მოვალ
...
-მოვედი! დავუძახე როცა მაგიდასთან მივედი
-დაჯექი კატო
-რახდება?
-შენი ნახვა მინდოდა!
-კარგი
-მეგობრის რჩევა მაინტერესებს
-გისმენ ანა
-გიო ცუდად მექცევა და როგორ მოვიქცე?
-ანა ამდენი ხანია " ვმეგობრობთ" და შენ მხოლოდ გიოზე საუბრობ! ერთელ არ გიკითხავს რა მჭირს, რა მტკივა, თავს როგორ ვგრძნობ. შენ და გიო მოგვარდებით და მე? მე თქვენს თვალში ცუდად გამოვჩნდები. ძალიან ცუდად იქცევი! ეს მეგობრობაა? შენ ყოველთვის ცუდად მექცეოდი და ამას მივხვდი, აღარ მინდა ასეთი მეგობრობა. მივდივარ!
-კატო გაჩერდი, გთხოვ!
-არა, ანა მეგობრობა ამით დასრულდა!

4
ისევ მოჩვენებითი ბედნიერება. ისევ მოჩვენებითი სიხარული. ისევ ტანჯვა და ტკივილი.
დღეს 2017 წლის 10 ივლისია.
კარგად მახსოვს ერთი წელი გავიდა ანასთან დაშორების. მიხარია და თან მწყინს...
ამ დღეს შევხვდი კიდევ ერთხელ ჩემს უცნობს. ისევ ისე მიღიმოდა. ისევ ისეთი თბილი იყო. მე მიყვარდა მისი ღიმილი, ამ დღეს მივხვდი რომ მე მიყვარდა ჩემი უცნობი!
აღარ მინდოდა ტკივილში ცხოვრება. მომბეზრდა ტანჯვა! მინოდა ყველაფერი მეთქვა. ამიტომ წავედი იმ ადგილას რომ ის მოვიდოდა. მოვიდოდა და გამიღიმებდა ისე როგორც მე მიყვარს, ჩემი ღიმილით გამიღიმებდა.
ის მართლაც მოვიდა! მაშინ არვიცოდი რომ ეს წამები ყველაზე ძვირფასი იყო ჩემთვის, მაშინ პირიქით უბედურების მეგონა. მივედი მასთნ
-გამარჯობა ცოტნე
-გამარჯობა კატო
-როგორ ხარ?
-კარგად კატო შენ? თან გამიღიმა
-არამიშავს!
შემდეგ ვიღაც გოგო მოგვიახლოვდა. ქერა თმიანი, მაღალი, ცისფერითვალებით.
-ცოტნე მოვედი! თქვა გოგონამ
-კარგი, წავიდეთ. მაგრამ მანამდე გაიცანი კატო.
-სასიამოვნოა კატო, მე მარიამი ვარ
-სასიამოვნოა ჩემთვისაც მარიამ!
-კატო ეს ჩემი საცოლეა. დააყოლა ცოტნემ
-რაკარგია! ვუთხარი, სინამდვილეში კი ოცნების კოშკები თავზე დამენგრა. მინდოდა მეყვირა, მაგრამ ხმა არ ამომდიოდა. გავრბოდი ფიქრებით, მაგრამ გზა ამერია.
გული მტკიოდა! და ახლა მივხვდი რომ ცალმხრივი სიყვარული მებარა. გონება დავკაგე. სავადმყოფოში გამეღვიძა.
-კატო კარგად ხარ? მკითხა მზრუნველი ხმით უცნობმა
-კი,კი. და რამოხდა?
-გული წაგივიდა! ლაპარაკში მარიამიც ჩაერთო
-მადლობა ორივეს დახმარებისთვის
-არაფერს
-კატო მე და მარიამი ჩვენს ქორწილში გეპატიჟებით
-რა?
-ხომ გითხარი!
-მე რატომ?
-ჩვენს მეგობრად გთვლით! ქორწილი 1 კვირაშია!
-კარგი
-მოხვალ? მკითხა უცნობმა
-არ ვიცი
-ეგრე არ მაწყობს
-მაშინ მოვალ!
არადა როგორ არმინოდა, როგორ არმინდოდა წასვლა. და იმის დაჯერება რომ ჩემი უცნობი დავკარგე. მიყვარდა, ძალიან მიყვარდა და ამიტომ მისი ბედნიერება მაბედნიერებდა. მივხვდი რომ ჩემი სიყვარული ტანჯვას ემსახურებოდა. მიყვარდა ის ვინ არუნდა მყვარებოდა. მინდოდა ყველაფერი დამევიწყებინა!

5
-კატო გოგო ადექი!
-რახდება ნინ?
-დღეს ვერთობით!
-კარგი რა ნინი. რადროს გართობაა?
-გართოობის დრო სულ არის!
-არმინდა მე
-გინდა!
ნინი ჩემი მეზობელია. ის ძალიან კარგი, ლამაზი და კეთილია.
ვიცოდი რომ მაინც ვერ ვიქნებოდი ბედნიერი და უბრალოდ როის ხარჯვაა.

საღამოს
-წავედით!
-ხო, კარგი ნინ
მართლაც წავყევი. 1 დღე მინდოდა ბედნიერად მეგრძნო თავი. იქ ჩემი უცნობიც იყო!
-გამარჯობა კატო
-გამარჯობა ცოტნე. გავუღიმე
-როგორხარ?
-კარგად!
-წამოდი ვიცეკვოდ
-საცოლე?
-არ არის აქ!
ჩვენ ვიცეკვეთ. მე მის მხარზე მედო თავი და მას ვეკროდი. მისი სუნთვა სახეზე მელამუნებოდა. მისი გულის ხმა მესმოდა. ვეხებოდი და თითქოს ხელახლა ვიბადებოდი. ამოვწიე თავი და მის ცისფერ თვალებს ჩავაშტერდი, რომელიც სითბოს ასხივებდა. ახლა ვგრძნობდი როგორ მიყვარდა. მინდოდა ჩავხუტებოდი და აღარსად გამეშვა. ჩემთვის ეს ყველაფერს ნიშნავდა. ყველაზე ბედნიერი ვიყავი. ძალიან ბევრი დავლიეთ. დავითვერი და უცნობმა წამიყვანა სახლში. წვიმდა. ძალიან წვიმდა. მე კი მსიამოვნებდა. მთვრალზე ვერ ვგძნობდი სირცხვილს, ახლა მინდოდა ჩემი სიზმარი ამეხდინა. ამიტომ მასთნ ახლოს მივედი და ბაგეებს დავაცხრი. ამ მომენტში მუცელში პეპლები დაფრინავდნენ. ცხოვრება შევიგრძენი. წვიმდა მე კი მის ბაგეებს ვაგემოვნებდი! შეიძლება ეს ძალიან უბრალო კოცნა იყო მაგრამ მე სიცოცხლე დამიბრუნა!. კიდევ ერთხელ ვაკოცე და მანქანიდან გადავედი.

ჩემი პირობა დავარღვიე ქორწილში მისვლის. ეს ის ბოლო დღე იყო როცა ჩემს უცნობ შევხვდი. ის დღე ჩემი ცხოვრების როგორც საუკეთესო, ისე საზიზღრი დღე გახლდათ!


6
ძალიან დიდი დრო გავიდა. მეც ძალიან შევიცვალე ! ადრე მხიარული, მომღიმარი ვიყავი. ახლა კი უბედური და ჩაკეტილი. სიყვარულმა სიბნელეში ცხორება მასწავლა
-კატო ბედნიერი ხარ? მკითხა ნინიმ
-თან კი და თან არა
-და რატომ?
-ბედნიერი რადგან ვიცი ჩემი უცნობი ბედნიერია და უბედური იმიტომ რომ მენატრება!
-შენც იპოვი ცხოვრების თანამგზავრს
-არა!
-რატომ?
-მე ჩემი სიყვარულის ერთგული ვარ და თუ დავივიწყებ გამოდის არც მყვარებია!
-ასე ნუ ფიქრობ!
-ასეა, ასე
ძალიან დიდმა დრომაც ვერ შეძლო გულიდან სიყვარულის ამოგლეჯვა. მე მიყვარდა და არ ვაპირებ ვუარყო. მიყვარს ჩემი აკრძალული ხილი. ის ჩემი 1 და უკანასკნელი სიყვარულია! და ახლა მიხარია რომ ჩემს ფიქრებს გიზიარებთ

წერილი ცოტნეს კატოსგან.
გამარჯობა ცოტნე. მე კატო ვარ. ალბად კარგად ხარ. მიხარია შენი ბედნიერებაც. უკვე მოიყვანდი ცოლს. ვიცი გიყვარდა, ისე როგორც მე მიყვარდი შენ. მაგრამ თქმა ვერ გავბედე, ვერ გითხარი რომ ცხოვრებას მერჩივნე. არმინოდა შენი დაკარგვა, მაგრამ ასე მოხდა! ვერ მოვიდოდი შენს ქორწილში და ალბად გეწყინა. მაგრამ გამიგე არ შემეძლო მეყურებინა ამისთვის. მე ვამაყობ რომ შენი სიყვარული მებარა! მიყვარდი ჩუმად მაგრამ ძალიან ღრმად. როცა გაკოცე ყველაზე ბედნიერი ვიყავი და ეს კოცნა ჩემს ისტორიას დარჩება. შენ იყავი ჩემი პირველი და უკანასკნელი სიყვარული.
რომ მკითხონ ნანობ ამ ყველაფერსო? ვუპასუხებ არა, არვნანობ! ღირდა ცხოვრება სიყვარულისთვის, თან შენი სიყვარულისთვის! შენ შემცვალე იცი? უკეთესიც და უარესიც გამხადე. მინდა ბოდიში მოგიხადო ჩემო უცნობო!
შენ გჩუქნი ამ სიყვარულით აღვსილ წერილს და მინდა იყოდე მიყვარდი და მეყვარები.
მინდა დაივიწყო ეს წერილი და ისე განაგრძო ცხოვრება თითქოს არც წაგიკითხავს.
სიყვარულით შენი კატო
პ.ს. ალბად ამ წერილის წაკითხვის დროს მე უკვე აღარ ვიქნები ცოცხალი და ჩემი უკანასკნელი სიტყვაა "მიყვარხარ ცოტნე!"скачать dle 11.3




№1 სტუმარი Guest ქეთა

Debiloba

 



№2 სტუმარი Ani

??? Cudi ar iyo magram bevri kitxvaa... ar vici seidzleb arian eseti adamianebic, magram vtvli rom ase uazrod ar unda sheiyvarooo.. uimedod, an roca ar gaqvs kontaqti rogor unda giyvardes, ar vici araaa...

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent