შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

განაჩენი 1თავი


30-08-2017, 23:33
ავტორი gogona migraciidan
ნანახია 1 307

განაჩენი 1თავი

საშინელება როდესაც ბრალს გდებენ იმაში რაც არ ჩაგიდენია მე
განაჩენს ველოდები, ველოდები როდის შემოვა მოსამართლე და ბრალს წამიყენებს ქმრის მკვლელობაში. უკვე ორი თვეა უშედეგოთ ვამტკიცებ ჩემს უდანაშაულობას, თუმცა ჩემი არავის ესმის. როგორ შემეძლო ჩემი საყვარელი ქმრის მოკვლა, როგორ შემეძლო მომეკლა ჩემი შვილის მამა, როგორ შემეძლო მომეკლა ჩემი სიყვარულო. ვყვირი თუმცა ჩემი არავის ესმის, ვტირი თუმცა ჩემს ცრემლებს ვერავინ ამჩნევს. ყველას მკვლელი ვგონივარ, მხოლოდ ჩემი ოჯახი მიდგას გვერდით. მეუბნებიან ვაღიარო დანაშაულო რომელიც არ ჩამიდენია, მეუბნებიან ვაღიარო მკვლელობა რომელშიც წვრილო ამ მიმიძღვის.
- მოსამართლე მობრძანდება. მესმის ბადრაგის ხმა და ფეხზე ვდგები. ადვოკატი არ მყავს რადგან მე თვითონ ვარ ჩემი თავის ადვოკატი.
მკვლელობას მოწმეები არ ჰყავს, რადგან მე ვიპოვე ჩემი ქმრის სისხლიანი სხეული, ყველგან მხოლოდ ჩემი ანაბეჭდი იყო.
- ბტალდებული ნატალია კახიანს ბრალი ედება მისი მეუღლის მათე მაისურაძის მკვლელობაში. ბრალდებულმა უარი განაცხადა ადვიკატის ყოლაზე. საქმე განიხილება სისხლის სამართლის
მუხლი 109. განზრახ მკვლელობა დამამძიმებელ გარემოებაში. მბრალდებელს შეუძლია დაკითხოს ბრალდებული.
- დაიფიცეთ რომ იტყვით სიმართლეს და არაფერს სიმართლის გარდა.
- ვფიცავ. უკვე მერამდენედ ვიმეორებ ამ სიტყვას.
- რა მოხდა ამა წლის 22 აპრილს? მეკითხება ჩემიი მამამთილის ადვოკატი.
- მკვლელობის დღეს ჩვენი ქორწინების 5 წლისთავი იყო, მათე გვიან დაბრუნდა სახლში. მართას უკვე ეძინა ჩვენს შვილს, ვაღშამი გავუცხელე და ერთად მივუსხედით სუფრას, შემდეგ ვიღაცამ დაურეკა გაცხარებით საუბრობდა ტელეფონზე, არ ჩავძიებულვარ არ უყვარდა მათეს როდესაც გაბრაზებულზე ველაპარაკებოდი. მითხრა საქმე მაქვს და მალე დავბრუნდებიო, მისი წასვლოს შემდეგ სუფრა ავალაგე და მისაღებში ველოდებოდი, დიდი ხნის ლოდინის შემდეგ რამოდენიმეჯერ დავურეკე, თუმცა არ მპასუხობდა. ავნერვიულდი მას ესეთი რაღაც არ ახასიათებდა ხოლმე. გარეთ გამოვედი სადაც მისი სისხლიანი სხეული ვნახე მივუახლოვდი თუმცა ის უკვე გარდაცვლილო იყო. შემდეგ თვალს დამიბნელდა გონს რომ მოვედი თავს საპატრულო პოლოცია მედგა.
- იყო თუ არა თქვენს შორის კომფლიქტი?
- არა არანაირი, ჩვენ არასოდეს ვჩხუბობდით ხმაც კი არ აგვიწევია ერთმანეთისთვის.
- გარდაცვლილის მამა ამბობს რომ თქვენ და გარდაცვლილს დაძაბული ურთიერთობა გქონდათ.
- ეს სრული სიცრუეა ბატონო მოსამართლე, მე მიყვარდა ჩემი მეუღლე ჩვენს შორის არანაირი უთანხმოება არ ყოფილა. ტირილოთ ვამბობ მე და მოსამართლეს ვუყურებ.
- რატომ მოკალით თქვენი მეუღლე? ირონიით მეუბნება ადვოკატი.
- ვაპროტესტებ ბატონო მოსამართლე, ჩემი ბრალდებულობა ჯერ არ არის დამტკიცებული.
- პროტესტი მიღებულოა გთხოვთ შეცვალოთ კითხვა.
- გქონდათ თუ არა მიზეზი მოგეკლათ თქვენი მეუღლე? კითხვას ცვლის ადვოკატი.
- არანაირი.
- კითხვები აღარ მაქვს. ამბობს ის და თავის ადგილს უბრუნდება.
ისევ ეს სამარისებული სიჩუმე, ისევ ველოდები მოსამართლეს რომელიც არ აგვიანებს და ნახევარ საათიანი შესვენების შემდეგ უკან ბრუნდება.
- მოისმინეთ განაჩენი. მკვლელობაში ბრალდებულ ნატალია კახიანს ბრალი დაუმტკიცდა, მისი მეუღლის განზრახ მკვლელობა დამამძიმებელ გარემოებებში, იმის გათვალისწინებით რომ საქმეში სხვა ეჭმიტანილი არ გვყავს, მას მიესაჯა რვაწლიანი თავისუფლების აღკვეთა და სასჯელს მოიხდის რუსთავის N5 კოლონიაში. ვერდიქტი გამომიტანეს, მე ბრალი წამიყენეს იმაში რაც არ დამიშავებია, მე ქმრის მკვლელის იარლიყი მიმაკრეს. ვერაფერი ვერ ვიღონე ჩემი შვილი მშობლების გარეშე გაიზრდება, ჩემი პატარა როგორ მინდა ეხლა მისი პატარა თითები მეხებოდეს, ყველაფერს დავთმობდი ოღონდ ერთხელ ჩამახუტა მასთან. მახსენდება ყველა წამი ჩემ ქმარ-შვთან გატარებული, ყველაზე ბედნოერეი ვიყავი როდესაც მათ ვხედავდი. ეხლა, ეხლა მარტო დავრჩი სრულიად მარტო, მათემ მიმატოვა ცაში გაფრინდა.
ერთი წელი გავიდა რაც ამ დაწყევლილ ციხეში ვარ, ბევრჯერ მიფოქრია თავი მომეკლა თუმცა ჩემს პატარას ესე ვერ გავიმეტებდი. ვცდილობ გავუძლო თუმცა არ გამომდის, ვცდილობ არ ვიტირო თუმცა მაინც ვტირი. ჩემი დაჟინებული თხოვნით სანახავად არცერთი მოდის, მხოლოდ ჩემი და ძმა არ ეგუება ამ ფაქტს. ყოველთვის მოდიან ნახვის საათებში მაგრამ მე არ ვხვდები, არ მიმდა მათმა ესეთი მნახონ.
- შენთან არიან. ბადრაგი თავზე მადგება.
- არ მინდა მათი ნახვა. ცივი ხმით ვამბობ, მე თვითონ მიკვირს როგორ გავხდი ესეთი.
- დღეს სხვა მოვიდა.
- ვინ? ინტერესით ვეკითხები.
- წამოდი და ნახავ. არ ვიცი რატომ მაგრამ ფეხზე წამოვდექი და ბადრაგს გავყევი, გული ცუდს მიგრძნობდა თუმცა მე მაინც მტკიცე ნაბიჯებით.მივიწევდი წინ.
- შედი. ცივი ხმით მეუბნება ბადრაგი და მეც შევდივარ, იქ კი ჩემთვის უცნობი ადამიანი მხვდება.
- რაღაც შეგეშალა მე მას არ ვიცნობ. ვეუბნები ბადრაგს თუმცა ის კარს კეტავს და უჩინარდება.
- მე ნარგო ვარ. თბილად მიღიმის ქალი.
- მითხრეს რომ არავის არ ხვდები, თუმცა მაინც გადავწყვიტე აქ მოვსულიყავი.
- მე შენ არ გიცნობ.
- სამაგიეროდ მე გიცნობ.
- საიდან? მის წინ ვჯდები და ისე ვეკითხები.
- მე მათეს ცოლი ვარ.
- რა? მეღადავები ჰო? გაკვირვებული ვეკითხები მე.
- ვიცი ეს შენთვის რა საშინელებაც არის თუმცა, მე მართლა მისი ცოლი ვარ.
- შეუძლებელია, არა მათე ამას არ გამიკეთებდა. ხავილის მაგვარი ბგერები ამომდის პირიდან.
- ეს სიმართლეა, ჩვენ შვოდი წლის შვილი გვყავს.
- რეებს ბოდავ. ყვირილზე გადავდივარ მე.
- მომისმინე, მანამ სანამ შენ მათეს გაიცნობდი მე მისი ცოლო ვიყავი, თქვენი ქორწინება თავიდან უბრალო ფარსი იყო, თუმცა შენ მათეს მართლა შეუყვარდი. უკვე დრო იყო თქვენი განშორების მაგრამ მან უარი განაცხადა, ის ამბობდა რომ შენ მართლა შეუყვარდი და ამას ვერ გააკეთებდა.
- ეს, ეს სიცრუეა. ხმას ძვლივს ვინარჩუნებდი რომ არ მებღავა.
- ეს სრული სიმართლეა.
- ბადრაგო, ბადრაგო კარი გამიღე. კარს მივვარდი და მთელი ძალით ვაბრახუნებდი.
ეს შეუძლებელია მას ვერ ეყოლებოდა სხვა ცოლ-შვილი, შეუძლებელია ის ამას არ გამიკეთებდა. მხოლოდ ამ სიტყვებს ვიმეორებ და ერთ ადგილას ვქანაობ.


- საყვარელო მოვედი. მესმის ჩემი ქმრის თბილი ხმა მისაღებიდან და მეც მისკენ მივდივარ.
- აბა როგორ არიან ჩემი გოგოები? თბილად მიღიმოს ის ჯერ მუცელზე მკოცნის შემდეგ კი შუბლზე.
- მომენატრე. ვეხვევი მომატრებულ ქმარ მთლიანად ვისრუტავ მის სურნელს და უფრო ვეკვრი.
- მეც მომენატრე საყვარელო. თბილად მეუბნება ის.
- მტკივა მეწყება მათე.
- რა საყვარელო. არერვიულებული მეუბნება ის
- მშობიარობა მათე სხვა რა უნდა დამეწყოს.
- რა ვქნა? დაბნეული ამბობს ის.
- საავადმყოფოში წამიყვანე. ძვლივს ვამბობ მე.
შემდეგ, შემდეგ იყო ტკივილი, ტირილი და ბედნიერება. ჩემი პატარა ნამცეცა ხელში ავიყვანე, ტკივილი სიხარულმა შეცვალა. ის ისეთი პატარა და უსუსური იყო,  ისეთი ლამაზი. მამამისის კუპრივით შავი თვალები გამოყვა, მასსავეთ შავი კულულები. დღითიდღე უფრო ემსგავსებოდა მას,  ბედნიერებით ვივსებოდი როდესაც ვხედავდი როგორ თამაშობდნენ, მათე და მართა ერთად. ჩემო ბედნიერებისთვის ესეც საკმარისი იყო, მე ისინი ნაბედნიერებდნენ. დღეს, დღეს კი ყველა ჩემი ოცნება დაინგრა, მე მან მთელი ხუთი წლის მანძილზე ტყუილში მაცხოვრა. ვერ ვხედავდი ჩემს თავს მათ გარეშე, მხოლოდ მათთი ვცოცხლობდი, მხოლოდ ის ორი სიცოცხლე მაცხოვრებდა. ვიბრძვი მხოლოდ იმიტომ რომ ჩემი პატარა გულში ჩავიკრა, მართალია ჩემს უდანაშაულობას ვერ ვამტკიცებ თუმცაა მე ამასაც გადავიტან, ყველა იმ ტკივილს ავიტან რაც უნდა გავიარო, მხოლოდ ჩემი მართასთვის ავიტან ამ ყველაფერს.
დღეები არც ისე მალე გადიოდნენ, ყოველ დღე კალენდარს დავცქერი, ყოველ დღე წარმოვიდგენ იმ დღეს როდესაც ჩემს ციცქნას გულში ჩავიკრავ. დღეს მართას დაბადების დღეა, თუმცა ამ დღეს ჩემს გარეშე ატარებს, ყოველ მის დაბადების დღეზე ვუგზავნი წერილს, წერილთან ერთად ნახატს თუ როგორ ვეხვევი და ვუკოცნი ფუმფულა ლოყებს.
დღეს 22 ივნისია მე თავისუფალი ვარ, რვა წელმა არც ისე მალე გაიარა. თუმცა მე გავიძელი, გავუძელი ყველა ტკივილს, დამცირებას. თუმცა ქმრის მკვლელის სტატუსს ვერ შევეგუე, შეუძლებელია შეეგუო ამ სახელს. მზად ვარ მოვიგერიო ყველა ის ნასროლი ტალახი რომელიც ჩემკენ წამოვა, ამასაც მხოლოდ ჩემი შვილის გამო ავიტან.
არავისთვის შემიტყობინებია ჩემი განთავისუფლების შესახებ, ჩემი მშობლების საახლთნ ვდგავარ ვცდილობ ძალა მოვიკრიბო ზარის დასრეკათ თუმცა არ გამომდის, უკვე მერამდენედ მიმაქვს ხელი წერტილთან მაგრამ ისევ ქვემოთ ვწევ. დიდხნიანი წვალების შემდეგ როგორც იქნა ძალა მოვიკრიბე და ზარი დავრეკე. გულმა ორმაგად იწყო ძგერა, ღრმად ვსუნთქავ მეშინია, იქნებ ჩემმა მშობლებმა უარი თქვეს ჩემზე, იქნებ მათმა მიმატოვონ. შემეშინდა მართლა, შემეშინდა ამას ნამდვილად ვეღარ ავიტანდი, ვერ ავიტანდი მამის ამრეზ გამოხედვას, ვერ ავიტანდი დედის სიცივეს. თავს ქვემოთ ვხრი და ველოდები როდის გამიღებენ კარს. რამოდენიმე წუთის შემდეგ კარი იღება, და ჩემს წინ ჩემი ტყუპისცალი მარიამი დგება.
- შენ, შენ მოხვედი. ტირილით მეუბნება ის და მეხვევა.
- ძალიან მომენატრე ნატ, ჩემო გოგოვ მეგონა აღარ დაბრუნდებოდი, ესე აღარ მოიქცე გთხოვ. რატომ არ მაძლევდო შენი ნახვის უფლებას. მთელი ძალით მხვევს ხელებს და ტირის. ეხლა ვიგრძენი დანაშაულის გრძნობა, თურმე როგორ ვტკენდი მათ გულს, თურმე როგორ განიცდიდა ჩემი და ჩემს უარს.
- მაპატიე. ამ ერთ სიტყვას მთელი სინანული ამოვაყოლე და მეც ვხვევ ხელებს.
- შემოდი, შემოდი მშობლებს გაუხარდება შენი ნახვა. ტირილნარევი ხმით მეუბნება ის და წინ მიმიძღვის.
- დედა, მამა გუკა ნახეთ ვინ მოვიდა. მთელს ხმაზე ყვირის ის რააზეც მეცინება.
- რა ხდება მარიამ რა გაყვირებს? ხმაურით გამოდის სამზარეულოდან დედაჩემი ინგა, ჩემი დანახვისას ხელიდან სინი უვარდება და ჩემკენ მოიწევს.
- ნატალი შვილო. მხოლოდ ამას მეუბნება და ჩემს წინ იკეცება.
- დედა. მუხლებზე ვდგები და დედის სახეს ხელებში ვიქცევ, როგორ დატყობია ჩემს დედიკოს ეს წლები.
- მაპატიე დე, ყველა ის წელი მაპატიე რაც ჩემს გარეშე გაიარე, მაპატიე ის ტკივილი და დამცირება რაც ჩემს გამო გაიარე, თუმცა გეფიცები მე დავამტკიცებ ყველაფერს, მართალია გვიან მაგრამ მე ჩამოვირეცხავ ამ ტალახს. შენს თავს გეფიცები დე, ოღონდ შენ არ მიმატოვო ხელი არ მკრა დეე. მუდარით ვეუბნები და მის წინ ვტირი, არასოდეს მენახა დედაჩემი ესეთი განადგურებული, არასოდეს მენახა მის თვალზე ცრემლი.
- არასოდეს გესმის, მე შენ არასოდეს მიგატოვებ. არასოდეს მივატოვებ ჩემს სისხლს და ხორცს. ტირილით მეუბნება ის და ცრემლიან თვალებს მიკოცნის.
უკნიდან შეხება ვიგრძენი, შემდეგ ჩემს ბეჭზე დაცემული ცრემლი. თავი არ შემომიბრუნებია ისე დავუსვი წვერიან სახეზე ხელი მამაჩემს.
- არასოდეს იფიქრო რომ ჩვენ ხელს გკრავთ. ტირილით მეუბნება ის და ხელებს მხვევს.
- მომენატრე ნატ. თბილად მეუბნება გუკა და ეხლა ის მეხვევა.
- მადლობა რომ ჩემზე უარი არ თქვით. თბილად ვუღიმი მათ და უფრო ვხვევ ხელებს.
- დედა. მესმის ზურგს უკან ხმა და იქეთკენ ვბრუნდები სადაც ჩემი შვილი მხვდება. ოთხი წლის დავტოვე და უკვე თორმეტი წლის არის, ის ისეთი შეცვლილია, საერთოდ არ გავს იმ პაწაწინა ბავშვს რომელსაც მე ძილის წინ იავნანას ვუმღეროდი. ნელ-ნელა მოიწევს ჩემკენ და ჩემთან იმუხლება.
- დედა. ერთი ამოიტირა და მისი ხელები ნაზად შემახო სახეზე. - მომენატრე დე. ტირილით მეუბნება ის.
- მეც მომენატრე ჩემო პატარავ, დედას ძალიან მოენატრე ჩემო პრინცესავ.
- აღარასლოდეს მიმატოვო გთხოვ. მუდრით მეუბნება ის და ტირილს უმატებს.
- აღარასოდეს მიგატოვებ გპორდები.
- მე ყველაფერი ვიცი დე, თუმცა ვიცი რომ შენ ეს არ ჩაგიდენია. ცრემლებს მიმშრალებს და თვალებში მიყურებს.
- მე არაფერი ჩამიდენია შვილო.
- ვიცი დე. თბილად მეუბნება ის და უფრო მხვევს ხელებს.
- მიყვარხარ საყვარელო. რიტმულად ვუსმევ თმაზე ხელს ჩემს პაწაწინას, ისე როგორც პატარააობაში ვუშვებოდი. ჩემს თმას თავის თითებში ხლართავს, ისე როგორც ძილისწინ აკეთებდა ხოლმე. ვგრძნობდი მის სუნთქვაას და ჩემმა გულმა ორმაგად იწყო ძგერა, ბედნიერი ვიყავი რადგან ჩემმა ოჯახმა ხელი არ მკრა. მე აუცილებლად დავამტკიცებდი ჩემს უდანაშაულობას, მე აუცილებლად დავამტკიცებ ყველაფერს, მე ჩამოვრეცხავ იმ ტალახს ჩემს ოჯახს რაც ჩემს გამო მოეცხო.


რატომღაც მუზა მომაწვა, ეს რომ არ დამეწერა ალბათ გავსკდებოდი :დდ
ბოდიში მათ ვისაც არ მოგეწონებათ უბალოდ რატომღაც მუზა გამეხსნა.
კირა კანდელაკის ცხოვრებასაც გავაგრძელებ ცოტახანში, ბოდიში მათ ვინც იმ ისტორიას ელოდებოდით და ვერ ავტვირთე. თუ მოგეწონებათ ეს ისტორია ველოდები თქვენს კომენტარებს, თუ ექნება მოწონება გავაგრძელებ თუ არა და შევწყვეტ.скачать dle 11.3




№1 სტუმარი მოცინარი

აპ აპ! შეწყვეტა არ გაბედო! :დ, კარგი იყო, მე მაინც ვეჭვობ იმ ძველმა ცოლმა მოკლა, თუ არა და რაღაც ამბავი მაინც დაატრიალა.......

 



№2 სტუმარი Sali

Ar shewyvito shemdeg tavs rodis dadeb

 



№3  offline წევრი gogona migraciidan

მოცინარი
აპ აპ! შეწყვეტა არ გაბედო! :დ, კარგი იყო, მე მაინც ვეჭვობ იმ ძველმა ცოლმა მოკლა, თუ არა და რაღაც ამბავი მაინც დაატრიალა.......

მიხარია რომ მოგეწონაა ❤
გუშინ ბაზარში ვიყავი მთელი იგზა მხოლოდ ეს ისტორია მიტივტივებდა თავში :დდ აუცილებლად გავაგრძელებ❤

Sali
Ar shewyvito shemdeg tavs rodis dadeb

რაც შემეძლება მალე ავტვირთავ❤

 



№4 სტუმარი Sali

Gogona rmigraciidan
მოცინარი
აპ აპ! შეწყვეტა არ გაბედო! :დ, კარგი იყო, მე მაინც ვეჭვობ იმ ძველმა ცოლმა მოკლა, თუ არა და რაღაც ამბავი მაინც დაატრიალა.......

მიხარია რომ მოგეწონაა ❤
გუშინ ბაზარში ვიყავი მთელი იგზა მხოლოდ ეს ისტორია მიტივტივებდა თავში :დდ აუცილებლად გავაგრძელებ❤

Sali
Ar shewyvito shemdeg tavs rodis dadeb

რაც შემეძლება მალე ავტვირთავ❤

Dzalian kargad wer

 



№5  offline წევრი gogona migraciidan

Sali
Gogona rmigraciidan
მოცინარი
აპ აპ! შეწყვეტა არ გაბედო! :დ, კარგი იყო, მე მაინც ვეჭვობ იმ ძველმა ცოლმა მოკლა, თუ არა და რაღაც ამბავი მაინც დაატრიალა.......

მიხარია რომ მოგეწონაა ❤
გუშინ ბაზარში ვიყავი მთელი იგზა მხოლოდ ეს ისტორია მიტივტივებდა თავში :დდ აუცილებლად გავაგრძელებ❤

Sali
Ar shewyvito shemdeg tavs rodis dadeb

რაც შემეძლება მალე ავტვირთავ❤

Dzalian kargad wer

მადლობა დიდი❤

 



№6  offline წევრი nathali lifhonava

ვაიმეე შოკია ტოო<3;დდპროსწა ისე მომეწონა ეხლავნახედა;დ
--------------------
❤❤თორნიკეს გოგო❤❤

 



№7  offline წევრი gogona migraciidan

nathali lifhonava
ვაიმეე შოკია ტოო<3;დდპროსწა ისე მომეწონა ეხლავნახედა;დ

მიხარია რომ მოგეწონა ჩემო კარგო❤❤

 



№8  offline წევრი naniko mindia

ძალიან მაგარია ♥♥♥
--------------------
lomidze

 



№9  offline წევრი gogona migraciidan

naniko mindia
ძალიან მაგარია ♥♥♥

მადლობა❤

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent