შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

კირა კანდელაკის ცხოვრება 10 თავი


1-09-2017, 23:53
ავტორი gogona migraciidan
ნანახია 890

კირა კანდელაკის ცხოვრება 10 თავი

 ყველაზე საშინელება რაც კი ოდესმე შეიძლება განიცადო ეს ახლობლის დაკარგვაა, ნათლიაჩემის დაკარგვა ჩემთვის იგივეა რაც მამა დაკარგო. ის ყველაფერი იყი, მამა, ნათლია, მეგობარი, მონათესავე სული. მისმა წასვლამ დიდი ტკივილი მომაყენა. შეუძლებელია სიტყვებით გადმოვცე ის რასაც ჩემი გული გრძნობს  ვდგავარ და დავსცქერი მის უსულო სხეულს, მინდა შევეხო თუმცა არ გამომდი, მინდა ჩავეხუტო ისევე როგორც ადრე. ვნანობ იმ დაკარგულ დროს რაც მის გარეშე გავატარე, ვნანობ რომ ხშირად არ ვურეკავდი და არ ველაპარაკებოდი, მართალია იშვიათად მესმოდა მისი ხმა თუმცა, მე მის გვერდით დგომას სულ ვგრძნობდი. მან გადამატანინა ის ყველა ტკივილი რაც გავიარე. ეხლა, ეხლა უბრალოდ მეშინია უმისობა, მისი წასვლა ყველაზე საშინელი რამ არის.
დღეს მისი დასაფლავება, განადგურებული თვალებ დასიებული, ბოლოჯერ დავჰყურებ მის სხეულს.
- შენ სულ იცოცხლებ ჩემს გულში ნათლი. შუბლზე ვკოცნი და მის საფლავს ვსცილდები. რატომ მიჰყავს ღმერთს  ჩვენთვის ყველაზე საყვარელი ხალხი, ვიცი მასაც საუკეთესოები უნდა მისთვის, თუმცა მაინც ვერ ვხვდები მიზეზს.
მისი დასაფლავების შემდეგ ქალაქში დავბრუნდი, თითქოს გული ამომაცალეს, ორად გამგლიჯერ.
- კირა ესე არ შეიძლება რამე ჭამე. უკვე მერამდენედ მეუბნება ანჩო, მე კი ისევ არაფრის ჭამის თავი მაქვს.
 თითქოს ყველაფერი ჩვეულ რითმს დაუბრუნდა, მე ისევ გავაგრძელე ცხოვრება. უნივერსიტეტი, სამსახური ბექა, მხოლოდ ამ გრაფიკით დავდიოდი ყოველ დღე. ბექამ გადამატანინა ის ტკივილი რასაც ვგრძნობდი, ყოველ დღე ჩემთან იყო წამითაც არ მტოვებდა მარტოს. უნივერსიტეტის შემდეგ ბექამ გამომიარა.
- როგორ ხარ? თბილად მიღიმის ის.
- კარგად შენ?
- კარგად. ჩემთან გავიაროთ კაფეში, რაღაც საბუთებს ავიღებ და შემდეგ სადმე წავიდეთ.
- კარგი. მხრებს ვიჩეჩ და სავარძელს ვეყრდნობი. მანქანას კაფესთან აჩერებს გადასვლას აპორებდა როდესაც გაჩერდა.
- არ შემოხვალ?
- იყოს არმინდა, აიღე საბუთები და მალე დაბრუნდი.
- კარგი. ჩემკენ იხრება და მოწყვეტით მკოცნის. თვალი გავაყოლე მიმავალ სხეულს არხეინად მიაბიჯებს და კარში შედის, რატომღაც გაჩერდა და ერთი მიმართულებით დაიწყო ყურება, მეც იქეთკენ გავიხედე სადაც სინით ხელში თამარა შემრჩა. გულში რაღაც ჩამწყდა, თითქოს ლახვარი ჩამცესო, ორგანიზმი ამიცახცახდა, თვალებლი ცრემლებით ამევსო. ვხედავდი როგორ ხალისით გაადაკოცნა ბექამ, თამარა და გადაეხვია.
- თურმე როგორ გყვარებივარ. თვალცრემლიანი ვამბობ და მანქანიდან გადავდივარ, სულ რამოდენიმე წამში ბექა უკან ბრუნდება.
- რა მოგივიდა? შეშინებული მეუბნება როდესაც ჩემს თვალებს ხედავ.
- ყველაზე უნამუსო ადამიანი ხარ, სიყვარულს მეფიცებოდი და თურმე ჩემს უკან ჩემს მტერს ეზმარები.
- კირა ეს გაუგებრობა.
- არ მაინტერესებს, მე შენ გაგაფრთხილე ბექა. ცივი ხმით ვეუბნები მე
- შენს თავს გეფიცები არაფერი ვიცოდი.
- ეხლა მივხვდი თუ როგორ გყვარებივარ. ისევ ისე ცივი ხმით ვამბობ და იქაურობას ვცილდები.
- კირა გეფიცაბი არაფერი ვიცოდი.
- შემეშვი.
- დაჯექი და ყველაფერს აგიხსნი. მანქანით მომყვება თუმცა მას ყურადღებას არ ვაქცევ, ტაქს ვაჩერებ და მისამართ ვეუბნები. ერთიანად მომაწვა ყველა გრძნობა, ჩემს უკან თურმე რა საქმეებს ჩარხავდნენ მე დებილმა კი არაფერი ვიცოდე. სიმწროთ მეცინება ჩემს თავზე და ჰორიზონტს გავსცქერი. ფიქრებმა შორს წამიყვანე, ნუთუ ამდენი ხანი ჩემს გრძნობებზე თამაშობდა, რატომ გამიკეთა ეს? რატომ ვერაფერს ვხვდებოდი. ფიქრებიდან მძღოლოს ხმას გამოვყავარ, ფულს ვაძლებ და ტაქსიდან გადავდივარ. ბექა უკვე ჩემს სადარბაზოსთან იდაგა მე მელოდებოდა.
- კირა მოიცადე. ხელს მაჯაში მკიდებს და მაჩერებს.
- არ მომეკარო.
- გთხოვ მომოსმიმე. მუდარით მეუბნება ის.
- ხელი გამიშვი. კატეგორიული ვარ მე ისიც ეგრევე ხელს მიშვებს.
- გეფიცები მე არაფერი ვიცოდი, სამსახურში ხალხის აყვანა ჩემი მოვალეობა არ არის, მაგ ყველაფერა მენეჯერი აგვარებს.
- ნუთუ ისეთი დებილი გგონივარ მაგას დავიჯერებ, თუმცა მართალი ხარ ამდენო ხანი დებილად მთვლიდი.
- მაპატიე გთხოვ, მე არაფერ შუაში ვარ. მუდარით მეუბნება ის.
- გაპატიო მე რომ პატიება არ ვიცი რას ნიშნავს, შენ მე გამომიყენე ბექა ჩემს მტერს დაეხმარე. შენ ხომ მას დაპირდი დახმარებას ჰოდა აი დაეხმარე კიდეც.
- კირა.
- არ მომეკარო გესმის, აღარასოდეს დაგინახო ჩემს სიახლოვეს. მის ცრემლებს ყურადღებას არ ვაქცევ და სახლში ავდივარ.
არ ვიცი რას ვგრძნობ ეხლა, მეუხედავად ჩემი ბექას მიერ დიდი გრძნობისა იმ დამცირებას ვერ ვაპატირბდი, ვერ ვაპატიებდი თავზე გადავლას. ეს ჩემს ძალებს აღემატებოდა, იფიქრებთ მერე რა ადამიანს დაეხმარაო თუმცა ჩემთვის ეს საშინელება იყო.
ანჩოს ლაპარაკისთვის ყურადღება არ მიმიქცევია, პირდაპირ სააბაზანოსკენ წავედი. წყლის ქვეშ ყველაფერზე ერთად დავიწყე ფიქრი, ნუთუ მთელი ამ ხნის განმავლობაში მეთამაშებოდა, ნუთუ არაფერს გრძნობს ჩემს მიმართ. მისმა საქციელმა გამანადგურა გული მომიკლა, ხომ გავაფრთხილე არა შეცდომას არ გაპატიებ თქო ეს როგორ გამიკეთა, თურმე ყველაფერი სიცრუე ყოფილა. ფექრებიდან წყლის გაციებას გამოვყავარ, მჭიდროდ ვიკრავ ტანზე ხალათს და ჩემს ოთხში შევდივარ. შესვლოსთანავე  საწოლზე ვეხეთქები, თვალებიდან მლაშე სითხემ ერთმანეთის მიყოლებით იწყეს დენა. ამღერებულ ტელეფონს ყურადღებას არ ვაქცევ, ვიცოდი ბექა მორეკავდა ამიტომ არ  ვაპირებდი მეპასუხა ეხლა მხოლოდ აკოსთან ლაპარაკი მინდოდა, ტელეფონს დავწვდი და ჩემი დეიდაშვილოს ნომერი ავკრიბე.
- ჩემს გოგოს გავახსენდი. მესმის დეიდაშვილოს თბილი ხმა და მეც სითბოთი ვივსები.
- აკო. ჩამქრალი ხმით ვამბობ მის სახელს.
- რა გჭირს პატარავ? ანერვიულებული მეუბნება ის.
- მჭირდები. ტირილით ვეუბნები მე.
- მოვდივდარ გესმის, ორ საათში მაქ ვიქნები. რა მოგივიდა მითხარი?
- უბრალოდ მჭირდები. მხოლოდ ამას ვამბობ და ტელეფონს ვთიშავ.
საწოლზე კარგად მოვკალათდი, ცრემლებს საშუალებას ვაზლევ გადმოვიდნენ. არ ვიცი რა დროს ჩამეძინა თუმცა სიზმრებიდან შეხებას გამოვყავარ,თვალრბი ნელნელა გავახილე და ჩემს წინ მდგომ აკოს შევხედე.
- შენ რა ტიროდი. თბილო ხმით მეუბნება ის და მეხვევა.
- მომენატრე. ხელებს ვხვევ მას და მის მკლავებში ვიტრუნები.
- რა მოხდა პატარავ. თმებზე რიტმულად მისმევს ხელს, ყველაფერი დაწვრილებით მოვუყევი.
- ჩემი სულელი გოგო, რატომ აძლებ იმ ბო*ს ამდენის უფლებას? რატო არ იცავ შენს სიყვარულს კბილებით?
- ძალა აღარ შემწევს ვიბრძოლო აკო გესმის, ძალა არ მყოფნის ამ ყველაფრისთვის. ტირილით ვეუბნები მე.
- ნუ გეშინია მე შენთან ვარ, მოდი ეხლა დაიძინე და ხვალ გავისეიროთ. თბილად მეუბნება ის, მეც მის მკლავებში კარგად ვკალათდები და სიზმრების სამყაროსკენ მივდივარ.
შუადღეს გამეღვიძა თუმცა აკო იქ არ დამხვდა, თეხზე წამოვდექი და სააბაზანოში შევედი. თვალები სულ ჩაცვენილი და ჩაწითლებული მქონდა მე თვითონ შემეშინდა საკუთარი თავის. წყალი მალევე გადავივლე და უკვე გამოწყობილი სამზარეულოში შევედი.
- ჩემმა გოგომ გაიღვიძა. მეუბნება სამზარეულოში მოფუსფუსე აკო.
- დილამშვიდობის. რას აკეთებ?
- შენი საყვარელი სალათი გაგიკეთე ასევე შენი საყვარელი წვენი დაგიწურე. თბილად მეუბნება ის და მარწყვის წვენს წინ მიდებს.
- მადლობა. თბილად ვუღიმო და ლოყაზე ხმაურით ვკოცნი.
- აბა დღეს რა გავაფუჭოთ? აჟიტირებული ამბონს ის რაზეც მეცინება.
- რავი დიდი სიამოვნებით გამოვთვრებოდი.
- დეპრესიამ შემოგიტია, შევუტიოთ ჩვენც. სიცილოთ ამბობს ის.
- ჰოდა შევუტიოთ. სიცილით ვამბობ და წვენს ვსვავ.
- ანჩო სად არის? სადილობის დროს ვკითხე აკოს, ანჩო რომ არ გამოჩნდა.
- სოფელში წავიდა, დამავიწყდა შენთვის მეთქვა.
- გასაგებია. მშრალად ვამბობ მე. სადილის შემდეგ იქაურობა მივალაგე და სახლი აკოსთან ერთად დავტოვე, სადარბაზოდან გასულმა შევამჩიე იქვე მდგომი ბექა თუმცა ყურადღება არ მიმიქცევია და აკოს მანქანაში ჩავჯექი.
- ის იყო არა? ინტერესით მეკითხება აკო და გზას უყურებს.
- კი ის იყო.
- როგორი თვალებით მიყურებდა, მეგონა სადაცაა გამგლეჯს თქო. სიცილით მეუბნება დეიდაშვილი.
- დაიკიდე. მეც სიცილით ვეუბნები, ღმერთმა იცის რა მიჯდება ეს სიცილი თუმცა თავს ძალას ვატნევ რომ არ დავეცე. აკომ უნივერსიტეტში მიმიყვანა, შემდეგ გამომიარა და ბარში წავედით.
- აბა ავყაროთ დღეს ნაშ*ბა? გახარებული ამბობს და იქაურობას თვალს ავლებს.
- შენი არ ვიცი მაგრამ აი მე უნდა გამოვთვრე.
- შენ ხომ კაცი ვერაფერში ვერ გამოგიყენებს. მობეზრებით ატრიალებს თვალებს და გოგოს დასაკერად მიდის, მეცინება მის საქციელზე ამხელა კაცი სულ ქალებზე როგორ ფიქრობს.
- კირა როგორ ხარ? თავზე მადგება ბექას მეგობარი გიგო.
- გიგო კარგად ვარ შენ? მხიარულად ვესალმები.
- ვარ რა. მარტო ხარ?
- არა დეიდაშვილთან ერთად. ვინ გამოგზავნა? სიცილით ვეუბნები რადგან ყველაფერს მივხვდი.
- კარგი რა რაძალო. მეობნება და ჩემს გვერდით ჯდება.
- აღარ ვარ შენი რძალი. ბრაზით ვამბობ მე და ტეკილას ვსვავ.
- გეყოს ბაავშვობა დიდი გოგო ხარ უკვე, და უნდა ხვდებოდე ყველაფერს.
- გიგო რაგინდა? მობეზრებით ვატრიალებ თვალებს.
- მე არამაქვს უფლება ჩავერიო თქვენს ურთიერთობაში, თუმცა გეტყვი რომ მწარედ ცდები.
- ხოდა ნუ ერევი. ცივი ხმით ვამბობ და კიდევ ერთ ჭიქას ვუკვეთავ.
- მაპატიე მართალი ხარ არ უნდა ჩვერიო. თავდახრილი მეუბნებ.
- შენ მაპატიე, ბექას ჯავრს თქვენზე არ უნდა ვიყრიდე. დარცხვენით ვამბობ მე.
-მოვედი, მოვედი მაგარი ნაშა ავაგდე მხიარულად ამბობს აკო და გიგოს უყურებს.
- აკო გააიცანი ეს გიგოა, ბექას მეგობარი გიგო ეს კიდე აკოა ჩემი დეიდაშვნილი.
- სასიამოვნოა. ერთ ხმად ამბობენ და ერთმანეთს ხელს ართმევენ.
- აბა ძმა შენ არ ააგდე ნაშ*ბა? ინტერესით ემითხებაა აკო, გიგოს -აი ამ ჩემ უტვინო გოგოს ვერ ავაგდებინე ვერავინ. სიცილით ამბობს აკო და ენას მიყოფს.
- კრეტინო. სიცილით ვეუბნები მე.
- კი როგორ არა ავაგდე. ამბობს გიგო და ქერათმიანისკენ იხედება.
- ოჰ ქალბატონი კლეოპტრა ერთობა. მეამის ზურგს უკან ბექას ხმა.
- ტირანების დინაასტიის წარმომადგენელი  მოვიდა. ირონიას არ ვიშურებ მე.
-მე მიმატოვე და იმ დღესვე ახალი გაიჩინე ხო? ცივი ხმით ამბობს ის.
- რა გიმდა ბექა? მისკენ ვტრიალდები და ისე ვეკითხები.
- ჩემთან იმის გამო არ გინდოდა რომ სხვა გყავდა ჰო? ხელი მთელი ძალით მოვუქნიე და სახეში გავარტყი.
- არ გაბედო მეორედ და შენს ნაშებს არ შემადარო, ჩვენში დარჩეს და ეს აკოა ჩემი დეიდაშვილი. ჰო მართლა მე შენ არ გგავარ, შეყვარებულის დაქალებს რომ ეჩალიჩები. მე შენ არ გგვარ და შეიგნე ეს. ბრაზისგან გონება მებინდება და ყველაფერს ერთად ვახლი პირში.
- მაპატიე მე, მე ეს არ ვიცოდი. დაბნეული ბლუყუნებს ის.
- შემეშვი ბექა, შენ შენიგზით წადი მე ჩემი გზით ვივლი. მის ლაპარაკს ყურადღებას არ ვაქცევ და სმას განვაგრძობ.
- წამომყევი. მკაცრად მეუბნება ის.
- შემეშვი.
- მხოლოდ ამ ერთხელ წამომყევი.
- ბექა შე მე შვი. სათქმელს ვუმარცვლავ მე.
- ამ ერთხელ. ისევ ისეთი კატეგორიული აქვს ტონი.
- კირა გაყევი. მესმის აკოს ხმა და ფეხზე ვდგები.
- მხოლოდ ამ ერთხელ. თითს ცხვირწინ ვუტრიალებ და წინ მივიწევ.
მანქანაში ორივენი ერთ დროულად ვჯდებით, მთელი გზა ხმა არცერთს არ ამოგვიღია. შემდეგ მანქანა მის კაფესთან გააჩერა და წინ წავიდა, მეც უკან მივყვებოდი.
- აქ რა მიმდა? უნდა მანახო როგორ ერთობი თამარასთან ერთად.
- კირა ამ ერთხელ მენდე. მუდარით მეუბნებ ის.
- მე შენი ნდობა დიდიხანია დავკარგე.
- კირა როგორ ხარ? კარში შევდივარ თუ არა წინ თამარა ამესვეტა და მიღიმის.
- არ მომეკარო. უკან დავიხიე როდესაც გადასაკოცნელად წამოვიდა.
- რა გჭირს? გაკვირვებული კითხულობს ეს აფერისტი.
- თამუნა სამსახურიდან თავისუფალი ხარ. მესმლის ბექას ხმა.
- კი მაგრამ რა დავაშავე? დაბნეული კითხულობს ალქაჯი.
- აქ მე ვარ უფროსი და მე ვწყვეტ შენს გაშვებას, უბრალოდ თვისუფალი ხარ.
- მე აქ უბრალოდ ვმუშაობ, არაფერი დამიშავებია. ტირილით ამბობს ალქაჯი.
- რამდენჯერ გავიმეორო რომ თვისუფალი ხარ.
- ყველაფერი შენი ბრალია. სინს ხელებში მაჩეჩებს და იქაურობას ეცლება. გულში ვზეიმობდი, გამიხარდა რომ გაუშვა თუმცა არაფერი შევიმჩნიე. ამ ხნის განმავლობაში პირველად მომინდა გულიანად მეხარხარა.
- დამშვიდდი?
- მე არ ვიცი თქვენ რა სპექტაკლი მომიწყვეთ აქ. ირონიით ვეუბნები და გარეთ გოვდივარ.
- კირა დამელოდე.
- რაგიმდა?  შენ მთხოვე გამომყევიო მეც გამოგყევი, ეხლა რაღა გინდა.
- შერიგება? მხიაარულად ამბობს.
- შერიგება? შენ გგონია მე ამ იაფასიან დადგმას დავიჯერებ, შენ რა გგონია თავს გავისულელებ რომ არაფერი მომხდარა? ნუ გგონივარ დებილი მე ყველაფერს ვხვდები. ეს უბრალოდ რაღაც გაითაშეთ, აღარ ვააირებ შენს ჭკუაზე სიარულს. სიმწრისგან ვყვირი და ტაქსს ვაჩერებ.



ბოდიში დაგვიანებისთვის, უბრალოდ მუზა გამეთიშა არ ვიცი რა ვიბოდიალე, რაც ის ვიცი რას ვჯღაპნი თუმცა მგონი კარგი თავი გამოვიდა. ტელეფონით ვწერ ამიტომ ბოდიშს ვიხდი შეცდომებისთვისскачать dle 11.3




№1 სტუმარი მოცინარი

იდეალ! ასე უნდა! რა ჩემსავითაა კირა, ერთ წამში რომ არ პატიობს, როგორც უმრავლესობა. ნათლიის შესახებ კიდევ მშრალად მომეჩვენა. მე დედა არ მყავს, მახსოვს როცა გარდაიცვალა რა დღეშიც ვიყავი. ვიცი ცუდი შედარებაა, ნათლიის და დედის მაგრამ მაინც.

Shemdegi tavi rodis iqneba? :-)

 



№2  offline წევრი gogona migraciidan

მოცინარი
იდეალ! ასე უნდა! რა ჩემსავითაა კირა, ერთ წამში რომ არ პატიობს, როგორც უმრავლესობა. ნათლიის შესახებ კიდევ მშრალად მომეჩვენა. მე დედა არ მყავს, მახსოვს როცა გარდაიცვალა რა დღეშიც ვიყავი. ვიცი ცუდი შედარებაა, ნათლიის და დედის მაგრამ მაინც.

Shemdegi tavi rodis iqneba? :-)

არა საყვარელო მშრალი არ იყო უბრალოდ იმ ტკივილის გადმოცემა შეუ ძლებელია.
ვწუხვარ დედის გამო❤
რაც შეეხება შერიგებას ჯერ ადრეაა :დდ

მოცინარი
იდეალ! ასე უნდა! რა ჩემსავითაა კირა, ერთ წამში რომ არ პატიობს, როგორც უმრავლესობა. ნათლიის შესახებ კიდევ მშრალად მომეჩვენა. მე დედა არ მყავს, მახსოვს როცა გარდაიცვალა რა დღეშიც ვიყავი. ვიცი ცუდი შედარებაა, ნათლიის და დედის მაგრამ მაინც.

Shemdegi tavi rodis iqneba? :-)

შემდეგ თავს ხვალ დავდებ

 



№3 სტუმარი Guest გოგონა შავი თვალებით

Gogona rmigraciidan
მოცინარი
იდეალ! ასე უნდა! რა ჩემსავითაა კირა, ერთ წამში რომ არ პატიობს, როგორც უმრავლესობა. ნათლიის შესახებ კიდევ მშრალად მომეჩვენა. მე დედა არ მყავს, მახსოვს როცა გარდაიცვალა რა დღეშიც ვიყავი. ვიცი ცუდი შედარებაა, ნათლიის და დედის მაგრამ მაინც.

Shemdegi tavi rodis iqneba? :-)

არა საყვარელო მშრალი არ იყო უბრალოდ იმ ტკივილის გადმოცემა შეუ ძლებელია.
ვწუხვარ დედის გამო❤
რაც შეეხება შერიგებას ჯერ ადრეაა :დდ

მოცინარი
იდეალ! ასე უნდა! რა ჩემსავითაა კირა, ერთ წამში რომ არ პატიობს, როგორც უმრავლესობა. ნათლიის შესახებ კიდევ მშრალად მომეჩვენა. მე დედა არ მყავს, მახსოვს როცა გარდაიცვალა რა დღეშიც ვიყავი. ვიცი ცუდი შედარებაა, ნათლიის და დედის მაგრამ მაინც.

Shemdegi tavi rodis iqneba? :-)

შემდეგ თავს ხვალ დავდებ

da ganachens?

 



№4  offline წევრი gogona migraciidan

Guest გოგონა შავი თვალებით
Gogona rmigraciidan
მოცინარი
იდეალ! ასე უნდა! რა ჩემსავითაა კირა, ერთ წამში რომ არ პატიობს, როგორც უმრავლესობა. ნათლიის შესახებ კიდევ მშრალად მომეჩვენა. მე დედა არ მყავს, მახსოვს როცა გარდაიცვალა რა დღეშიც ვიყავი. ვიცი ცუდი შედარებაა, ნათლიის და დედის მაგრამ მაინც.

Shemdegi tavi rodis iqneba? :-)

არა საყვარელო მშრალი არ იყო უბრალოდ იმ ტკივილის გადმოცემა შეუ ძლებელია.
ვწუხვარ დედის გამო❤
რაც შეეხება შერიგებას ჯერ ადრეაა :დდ

მოცინარი
იდეალ! ასე უნდა! რა ჩემსავითაა კირა, ერთ წამში რომ არ პატიობს, როგორც უმრავლესობა. ნათლიის შესახებ კიდევ მშრალად მომეჩვენა. მე დედა არ მყავს, მახსოვს როცა გარდაიცვალა რა დღეშიც ვიყავი. ვიცი ცუდი შედარებაა, ნათლიის და დედის მაგრამ მაინც.

Shemdegi tavi rodis iqneba? :-)

შემდეგ თავს ხვალ დავდებ

da ganachens?

განაჩენს დღეს დავდებ საღამოს ❤

 



№5 სტუმარი Guest მაკა

შემდეგს როდისდადებ? :დდ

 



№6  offline წევრი gogona migraciidan

Guest მაკა
შემდეგს როდისდადებ? :დდ


დავდე უკვე

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent