შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ეტლი თავი 3


4-09-2017, 00:14
ავტორი sofomachkalovi
ნანახია 448

ეტლი თავი 3

ჩემი დღე ბედნიერად დაიწყო. გავედი სამზარეულოში და ყავა გავიკეთე. გამიკვირდა რომ არავის ეღვიძა. საათს შევხედე ჯერ 6 საათი იყო. მივედი ფანჯარასთან და ცას გავყურებდი. წვიმდა! თავსხმა წვიმა იყო!. როგორ მიყვარდა წვიმა და წვიმაში სიარული. მინდოდა მეცეკვა, მერბინა,სიარული შემძლებოდა. მაგრამ არშემეძლო! ჩემს თავს იმედს ვაძლევდი რომ გავივლიდი და ოცნება ამიხდებოდა! ყავა დავლიე და ოთახში შევედი. დავწექი და ჩამეძინა.
-ნინი შვილო, ადექი სავადმყოფოში უნდა წახვიდე!
-მოვიდვარ დე. შევძახე და იქვე დალაგებული ტანსაცმელი ჩავიცვი. დაბლა სოფიც მელოდებოდა
-მალე გოგო. მითხრა სოფიმ
-შეჭამ შვილო ? მკითა დედამ
-არა დე, მადლობა.
-წავიდეთ?
-რათქმაუნდა!
მე და სოფი სავადმყოფოში მივედით. ექიმმა მავარჯიშა. მითხრა რომ საქმე გაუმჯობესდა და იმედი არ დამეკარგა!
-აბა სად წავიდეთ ნინიკო? მკითხა სოფიმ
-რა ნინიკო გოგო. ნუ მეძახი მასე! დავუბღვირე. ამ სახელს ჩემი ყოფილი მეძახდა და ეს დიდი ხნის წინ იყო, ავარიამდე. მერე კი მითხრა ხეიბარი შეყვარებული არმჭირდებაო და წავიდა
-მაპატიე ნინ. გამიღიმა
-გაპატიე ჩემი გოგო.
-რაკარგია შენ რომ მყავხარ ნინ
-მე კი შენი არსებობა მიხარია სოფი! ჩამეხუტა. შემდეგ ვსეირნობდით და მალე მოსაღამოვდა. სოფიმ სახლში მიმიყვანა. დამემშვიდობა და წავიდა.
მე კი ჩემს ფანჯარასთნ დავდექი და გარემოს შევცქეროდი. მინდოდა ყველაფერი შემეგრძნო. შემეგრძნო სამყაროს თითოეული დეტალი . ახლაც წვიმდა! მე კი წვიმა მაბედნიერებდა. გარეთ გავედი. ვსველდებოდი მაგრამ არვნერვიულობდი. მე ხომ ზუსტად ეს მინდოდა! მივდიოდი ჩემი ეტლით გზადაგზა. გზაზე გასვლისას მანქანამ გამიჩერა.
-ნინი შენ? მომმართა დათამ
-მე ვარ, მე
-სველდები! სახლში წაგიყვან.
-არა დათა, არმინდა.
დათა მოვიდა ჩემთან ახლოს და სკამზე ჩამოჯდა.
-გიყვარს წვიმა? მკითხა მოულოდნელად
-მიყვარს!
-კარგი, წამოდი
-სად?
-ნახავ.
მანქანაში ჩამსვა და წავედით. მთელი გზა სიჩუმე სუფევდა ჩვენს შორის. მანქანა ერთ მდელოზე გააჩერა. როდესაც მანქანიდან გადმომიყვანა სილამაზეში ჩავიძირე. მდელოს ქვემოთ სახლები მოჩანდა და მის ზემოთ წვიმა წყალივით მოჩუხჩუხებდა.
-მადლობა დათა. ვუთხარი მადლიერმა მივეხუტე როგორც შემეძლო.
-მოგეწონა არა?
-არსებობს ადამიანი ვისაც არ მოეწონება ეს? ვკითხე
-არვიცი. გაიცინა და უკვე მესამედ დავინახე მის ლოყებზე ღრმულები. სიჩუმე ჩამოვარდა. ცოტახანში დათამ მკითხა
-ვიცეკვოთ?
-კი მაგრამ... ეს ხომ შეუძლებელია! დავიბენი
-შეუძლებელი არაფერია ნინ.
-მაგრამ მე ხომ ხეი... არ დამამთავრებინა სიტყვა ისე ამიყვანა ხელში. მანქანაში მუსიკა ჩართო და მატრიალებდა. წვიმდა, ჩვენ კი ვცეკვავდით! ეს სასწაულია არა? მე ვცეკვავდი! მუსიკა ერთმანეთს ცვლიდა ჩვენ კი ყველა მუსიკაზე განსხვავებულად ვმოძრაობდით.ვალსის მუსიკა ჩაირთო მე გულზე თავი დავადე და თვალები დავხუჭე. ვფიქრობდი რაბედნიერი ვიყავი ახლა. იდეალურია ჩვენ და წვიმა! მთელი ღამე გავათენეთ ერთად. ვლაპარაკობდით, ვიცინოდით. ეს იყო ის ღამე სადაც ჩემი ოცნება ახდა მე ვიცეკვე !მინდოდა მეცეკვა, მერბინა,სიარული შემძლებოდა. მაგრამ არშემეძლო! ჩემს თავს იმედს ვაძლევდი რომ გავივლიდი და ოცნება ამიხდებოდა! ყავა დავლიე და ოთახში შევედი. დავწექი და ჩამეძინა.
-ნინი შვილო, ადექი სავადმყოფოში უნდა წახვიდე!
-მოვიდვარ დე. შევძახე და იქვე დალაგებული ტანსაცმელი ჩავიცვი. დაბლა სოფიც მელოდებოდა
-მალე გოგო. მითხრა სოფიმ
-შეჭამ შვილო ? მკითა დედამ
-არა დე, მადლობა.
-წავიდეთ?
-რათქმაუნდა!
მე და სოფი სავადმყოფოში მივედით. ექიმმა მავარჯიშა. მითხრა რომ საქმე გაუმჯობესდა და იმედი არ დამეკარგა!
-აბა სად წავიდეთ ნინიკო? მკითხა სოფიმ
-რა ნინიკო გოგო. ნუ მეძახი მასე! დავუბღვირე. ამ სახელს ჩემი ყოფილი მეძახდა და ეს დიდი ხნის წინ იყო, ავარიამდე. მერე კი მითხრა ხეიბარი შეყვარებული არმჭირდებაო და წავიდა
-მაპატიე ნინ. გამიღიმა
-გაპატიე ჩემი გოგო.
-რაკარგია შენ რომ მყავხარ ნინ
-მე კი შენი არსებობა მიხარია სოფი! ჩამეხუტა. შემდეგ ვსეირნობდით და მალე მოსაღამოვდა. სოფიმ სახლში მიმიყვანა. დამემშვიდობა და წავიდა.
მე კი ჩემს ფანჯარასთნ დავდექი და გარემოს შევცქეროდი. მინდოდა ყველაფერი შემეგრძნო. შემეგრძნო სამყაროს თითოეული დეტალი . ახლაც წვიმდა! მე კი წვიმა მაბედნიერებდა. გარეთ გავედი. ვსველდებოდი მაგრამ არვნერვიულობდი. მე ხომ ზუსტად ეს მინდოდა! მივდიოდი ჩემი ეტლით გზადაგზა. გზაზე გასვლისას მანქანამ გამიჩერა.
-ნინი შენ? მომმართა დათამ
-მე ვარ, მე
-სველდები! სახლში წაგიყვან.
-არა დათა, არმინდა.
დათა მოვიდა ჩემთან ახლოს და სკამზე ჩამოჯდა.
-გიყვარს წვიმა? მკითხა მოულოდნელად
-მიყვარს!
-კარგი, წამოდი
-სად?
-ნახავ.
მანქანაში ჩამსვა და წავედით. მთელი გზა სიჩუმე სუფევდა ჩვენს შორის. მანქანა ერთ მდელოზე გააჩერა. როდესაც მანქანიდან გადმომიყვანა სილამაზეში ჩავიძირე. მდელოს ქვემოთ სახლები მოჩანდა და მის ზემოთ წვიმა წყალივით მოჩუხჩუხებდა.
-მადლობა დათა. ვუთხარი მადლიერმა მივეხუტე როგორც შემეძლო.
-მოგეწონა არა?
-არსებობს ადამიანი ვისაც არ მოეწონება ეს? ვკითხე
-არვიცი. გაიცინა და უკვე მესამედ დავინახე მის ლოყებზე ღრმულები. სიჩუმე ჩამოვარდა. ცოტახანში დათამ მკითხა
-ვიცეკვოთ?
-კი მაგრამ... ეს ხომ შეუძლებელია! დავიბენი
-შეუძლებელი არაფერია ნინ.
-მაგრამ მე ხომ ხეი... არ დამამთავრებინა სიტყვა ისე ამიყვანა ხელში. მანქანაში მუსიკა ჩართო და მატრიალებდა. წვიმდა, ჩვენ კი ვცეკვავდით! ეს სასწაულია არა? მე ვცეკვავდი! მუსიკა ერთმანეთს ცვლიდა ჩვენ კი ყველა მუსიკაზე განსხვავებულად ვმოძრაობდით.ვალსის მუსიკა ჩაირთო მე გულზე თავი დავადე და თვალები დავხუჭე. ვფიქრობდი რაბედნიერი ვიყავი ახლა. იდეალურია ჩვენ და წვიმა! მთელი ღამე გავათენეთ ერთად. ვლაპარაკობდით, ვიცინოდით. ეს იყო ის ღამე სადაც ჩემი ოცნება ახდა მე ვიცეკვე !скачать dle 11.3




№1  offline წევრი mia15

ძალიან კარგია.ველი შემდეგ თავს

 



№2  offline წევრი sofomachkalovi

mia15
ძალიან კარგია.ველი შემდეგ თავს

მიხარია თუ მოგეწონა.

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent