შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

წართმეული სისპეტაკე თავი მეშვიდე


5-09-2017, 23:50
ავტორი -venus-
ნანახია 1 578

წართმეული სისპეტაკე თავი მეშვიდე

ძლიერად წვიმდა. თავსხმა იყო ჭექა-ქუხილთან ერთად... ცა ჩამოწოლილიყო... კორპუსთან მანქანა გაჩერდა და ნოე გადმოვიდა... პიჯაქი თავზე მოიფარა და სირბილით სადარბაზოში შევიდა... მალე აირბინა მესამე სართულზე და კარზე დააკაკუნა... კარი თიკამ გაუღო...
- გამარჯობა, როგორ დასველებულხარ შემოდი...
პიჯაკი გამოართვა და გასაშრობად გადაკიდა...
- ჩაის ხომ დალევ? შეეკითხა სამზარეულოდან...
- აუ დიდი სიამოვნებით... გაუღმა ნოემაც...
ცოტახანში თიკა 2 ფინჯანი ჩაით გამოვიდა სამზარეულოდან და ნოეს პირდაპირ დაიკავა ადგილი...
- მომიყევი აბა რა მოხდა... დაიწყო ნოემ საუბარი...
თიკამ ღრმად ამოისუნთქა და დაიწყო...
- ის იყო...
- მართლა? გაიკვირვა ვითომც არ ცოდნოდა რომ თოკო მასთან აპირებდა მოსვლას...
- ჰო, ლაპარაკი უნდოდა, მაგრამ არ მოვუსმინე, გავაგდე უბრალოდ...
- ასე არ შეიძლება თიკა. ის ბავშვის მამაა,რაცარუნდა არასასიამოვნო იყოს ეს რეალობაა და მოგიწევს ადრე თუ გვიან ამასთან შეგუება…
- ვიცი, მაგრამ ძალიან მიჭირს. უბრალოდ მეზიზღება რატომ არ გესმის?
- გასაგებია თიკა, უბრალოდ სხვა გზა არ გაქვს ხომ ხვდები. დაელაპარაკე, იქნებ სულაც არარის ისეთი ცუდი როგორიც გგონია... ცდილობდა შერჩევით ელაპარაკა რომ მასზე რომელიმე სიტყვას ცუდად არ ემოქმედა...
- რავიცი... შევეშვათ ამ თემას... დღეს დედაჩემმა დამირეკა. გაუღმა ნოეს...
- ძალიან კარგი. ხომ გეუბნებოდი ყველაფერი კარგად იქნება თქო.
- საქმეც მაგაშია რომ არ არის!
- რატომ? მოხდა რამე ?!
- სახლიდან წამოსვლა უნდა, აქ ჩამოდის.
- საინტერესოა. პატიება გთხოვა?
- კი, მაგრამ მაინც გული მაქვს ნატკენი. ვიცი დედაა, უბრალოდ ძნელია ეს ყველაფერი ჩემთვის....
- ყველაფერი გამოსწორდება, აი ნახავ... ისე შეიცვლება შენი ცხოვრება, გაგიკვირდება ეს მართლა ჩემ თავს ხდებაო... გაამხნევა ნოემ.. იღიმოდა მაგრამ სულ სხვა რამეზე ეფიქრებოდა. „ვაი თუ ეს და თოკო საერთო ენას გამონახავენ?, მერე რომ გაიგოს მე და თოკო ძმები ვართ... წარმოდგენაც არ მინდა რა დაემართება... ამდენი იმედგაცრუების შემდეგ არ მინდა რომ მეც გავუცრუო... აჯობებს სიმართლე იცოდეს...“
ცოტახანი ხმა არც ერთს ამოუღია, ჩაის სვავდნენ და ხან ერთმანეთს შეხედავდნენ და გაუღმებდნენ ხანაც ოთახის რომელიღაც წერტილებს აკვირდებოდნენ. ბოლოს ნოემ მოიკრიბა ძალა. ღრმად ამოისუნთქა და თიკას შეხედა.
თიკა, რაღაც მინდა გითხრა... მე უბრლოდ გამომძიებელი ვარ, ვცდილობ გავარკვიო ვინ მოკლა ბებიაშენი, თუმცა შენც შეამჩნევდი რომ ამ საქმის გამო დავვახლოვდით, რაც ძალიან მახარებს რათქმაუნდა... შეისვენა,ნერვულობისაგან პირი გაუშრა, ჩაი მოსვა და განაგრძო... - მოკლედ არის ისეთი რამ რაც მინდა რომ იცოდე, შემდგომში იმედი რომარ გაგიცრუვდეს...
- რამოხდა ნოე? ცოტა ავღელდი, იმედია ეს რაღაც ბებიაჩემს არ ეხება... საერთოდ ვერც წარმოიდგენდა თიკა რაზე შეიძლებოდა ნოე დალაპრაკებოდა...
- არა, არაა... ეს თორნიკე ჟორჟოლიანს ეხება...
თიკა დაიძაბა, ვერ მიხვდა რა კავშირში შეიძლებოდა ყოფილიყო თოკო ნოესთან. იმის წარმოდგენაც კი არ ქონდა რომ შესაძლოა ეს ორი ძმები ყოფილიყვნენ...
ნოეც არანაკლბ დაძაბული იყო, მაგრამ ეს უნდა გაეკეთებინა. ეს უნდა ეთქვა...
- მოკლედ თიკა, მე და თორნიკე ძმები ვართ... ამის სათქმელად სული გალია, თვალებში ჩაასტერდა...
თიკა გაფითრდა, გალურჯდა, გამწვანდა. ყველა ფერი აუთამაშდა სახეზე რაც კი არსებობს... ყველაფერი, ყველაფერი ოღონდ ეს არა!
- რაა? კი მაგრამ. შენ... შენ ეს იცოდი ხო? ეს ყველაფერი, იცოდი და მოდიოდი აქ, შეხვედრას მთხოვდი ვითმც არაფერი. ის ნაბი*ვარიც შენ გამოაგზავნე ხო აქ? რატომ ღმერთო რატომ??? ტირილი დაიწყო თიკა...
- ნუთუ არ მაქვს უფლება ნორმალურად და იმედგაცრუებების გარეშე ცხოვრების უფლება? აქამდე რატომ არ მითხარი? ან ახლა რატომ თქვი. ნოე გამაგებინე, მეხუმრები ხო? ხელები უკანკალებდა თკას.
- კარგი დამშვიდდი გთხოვ... თავიდან არ ვიცოდი ვიზე იყო საუბარი... როცა შენ მითხარი ამ ყველაფერზე თოკომაც იმ საღამოს მითხრა. არ ვიცოდი რა მექნა, ვიცი რომ შენ იმედი გაქვს ჩემი, იცი რომ დაგეხმარები, ამიტომ არ მინდოდა ყველაფრის გაფუჭება...
- და ახლა? ახლა რატომ მითხარი? ტირილით იკითხა თიკამ
- იმიტომ რომ, დავფიქრდი და ასე არ შემეძლო. შემეშინდა... შემეშინდა რომ, ჩვენ.... ვეღარ დაასრულა წინადადება. - მოკლედ ახლა იცი. მერჩივნა ახლა გტკენოდა ვიდრე მერე...
- წადი აქედან! გთხოვ უბრალოდ მარტო დამტოვე...
- წავალ, დამპირდი რომ შენ და თოკო მორიგდებით და ბავშვს მამასთან ერთად გაზდი... ისე უყურებდა თიკას ვეღარაფერი უთხრა...
- წადი გთხოვ...
აღარაფერი უთქვია ნოეს. გულგატეხილი წამოვიდა იქიდან...
ქვემოთ ჩამოვიდა და მანქანაში ჩაჯდა. გამწარებულმა და ნერვებმოშლილმა ხელი დაკრა საჭეს... - ამის დედაც ***** შეიგინა და მანქანა დაქოქა....
გვიანი იყო, უკვე თითქმის ყველას ეძინა... სახლში ფეხაკრეფით დადიოდა და საჭირო ნივთებს ჩანთაში ალაგებდა. თავის ოთახში თითის წვერებზე შევიდა, ტუმბოდან მობილური აიღო და მომძინარ მეუღლეს თვალი შეავლო. ცოტახანი გაჩერდა, კარგად დააკვირდა. დარწმუნდა რომ ნამდვილად ეძინა, კაცს ადგილიც არ შეუცვლია, ღრმად სუნთქავდა... ოთახიდან გამოვიდა შემდეგ არემარეს თვალი შეავლო და კარებისაკენ დაიძრა... -ერთ ნაბიჯსაც თუ გადადგავ მოგკლავ გეფიცები... გაისმა შემაძრწუნებელი ბოხი ხმა.
ქალს სისხლი გაეყინა, გული აუჩქარდა...
-სად მიდიხარ ქალბატონო? რა იყო შენს პატარა ძუკნასთან ხოარ მიიპარები, ჩვენთან, ნორმალურ და სუფთა ხალხთან აღარ გინდა ცხოვრება? ირონიულად ელაპარკებოდა და თან ნელ-ნელა უახლოვდებოდა მას. - რაო? ამოიღე ხმა! დაიყვირა უფროსმა თოიძემ და ქალიც შიშისგან შეხტა, თვალები მაგრად დახუჭა და მარჯვენა მხარეს გაწია სახე როცა მალხაზის დასარტყაავად აღმართული ხელი დაინახა... თვალებიდან ნაპერწკლები გამოყარა, მარცხენა ლოყა აეწვა... სასოწარკვეთილმა დაიკრუსუნა თუმცა ესმამაცს მხოლოდ და მხოლოდ ახელებდა... ყელში წვდა და კედელზე ააწება. საშინლად იგინებოდა, მუშტებს უშენდა და ცხოველურად ქშენდა...
-სად მიეთრევი შე ნაბო*ვარო ჰა? საად? სად გაქ წასასვლელი შენი დედა ******....
ქალი ძირს ეგდო, ცხვირიდან და პირიდან სისხლებს აქცევდა... ერთადერთი რაზეც ეფიქრებოდა თიკა იყო. საშნლად ტკიოდა ყველა ძვალი. ძლივს ფოფხავდა მაგრამ არაცდიდა წამოდგომას. ყველაზე ლაჩრულად იქცეოდა მალხაზი, თმაში წასწვდა და სახით ძირს დაახეთქა.
-ახლა ვეღარსად წახვალ... უყვიროდა და იგინებოდა. ხმაურზე ანა გამოვარდა...
-შენ სულ გაგიჟდი მამა? რასაკეთებ, აკანკალებული ხელებით მივარდა ტატიანასთან და წამოყენება სცადა...
-შეეშვი, დაანებე თავი. დაუყვირა და ანაც ადგილას მიეყინა... დაანებე ამ ბო*ს... ღირსია და იმიტომაც მოხვდა, მიდიოდა, იმ შემარცხვენელთან მიდიოდა...
-რაა? ზიზღი შეეპარა ანას... ქალს მოშორდა და მამის გვერდი დაიკავა... შენ რა.. მართლა თიკასთან აპირებდი წასვლას???
ქალი კი უბრალოდ ძირს ეგდო და წამოდგომას ცდილობდა. მალხაზი კიდევ გაიწია, თუმცა ანამ შეაკავა.
-გაუშვი მამა! აზრი არაქვს. ვისაც ჩვენთან არ უნდა წავიდეს. სხვანაირად აჭიკჭიკდა ანა! რააზრი აქვს, ახლა არ გამოუვა სხვადროს წავა. ყოველთვის რო ცემო ბოლოს ციხეში აღმოჩნდები და გინდა?ჭკუას არიგებდა ანა...
-მართალი ხარ! ესენი ისეთი ნაბო*ვრები არიან ჩამსვავენ მე ამათი დედა ****** წადი! წადი აქედან! ხელი მაჯაში მოკიდა, მოქაჩა და ძლივს დადგომილს ხელი ისე კრა, ძალა რომ არ დაეტანებინა და თავი ვერ შეეკავა დაეცემოდა... შებორძიკდა ტატიანა, ცრემლები ღაპაღუპით ცვიოდა მაგრამ არაფერი უთქვამს... მალხაზმა გასისხლიანებული ჩანთა გადაუგდო...
-აქ მოთრეული არ დაგინახოთ. არცერთი!!! დაიღრიალა და კარები მოაჯახუნა...
ბორძიკით წამოვიდა, ერთი სული ქონდა იქაურობას მოწყვეტილიყო და სამშვიდობოზე გამოსულიყო...
გზამდე რამოდენიმე წუთის სავალი იყო, თმცა გრძნობდა როგორ ეცლებოდა ფეხებში ძალა... ჯიბეები მოიჩხრიკა, ვერ იპოვა მობილური, დანანებით გააქნია თავი, „ალბათ დამივარდა“-ო იფიქრა და გაზა განაგრძო შეძლებისდაგვარად...
ჩაბნელებული იყო სოფელი, კანტი-კუნტად თუ მოჩანდა შუქი... როგორც იქნა გამოჩნდნენ ლამპიონები, რომლებიც გაუთავებელ გზას ანათებნენ...
ქალმა ბოლო ძალები მოიკრიბა და მთავარ გზაზე გადავიდა... აქეთ-იქით იყურებოდა, იქნებ გამოჩენილიყო ვინმე მადლიერი და თბილისამდე წაეყვანა...

შავი ოპელი მოდიოდა, სავარაუდოდ 100კმ/სთ სიჩქარით... ძნელი იქნებოდა ვინმეს შემჩნევა გზაზე როდესაც ამ სისწრაფით მოდიხარ, ტატიანამ იმედი არ დაკარგა და მანქანას აკანკალებული ხელი დაუქნია...
საბურავების გამაყრუებელი ხმა გაისმა... ასფალტზე კვალიც კი ეტყობოდა დამუხრუჭების...
-ახალგაზრდა ბიჭი გადმოვიდა მანქანიდან, ქალის დანახვაზე გაოცება ვერ დამალა, მასთან მიირბინა...
ტატიანა კი ძალაგამოცლილი დავარდა ძირს... ბიჭმა მაშინვე ხელში აიტაცა. უკანა მხარეს ნელა დააჯინა, ჩანთა საბარგულში ჩადო და მოწყვეტით დაიძრა...
რამოდენიმე წუთი იყო გულწასული, ბიჭს კი ენა არ გაუჩერებია, ელაპარაკებოდა და ელაპარაკებოდა... ალბათ ფიქრობდა, თუ ვილაპარაკებ იქნებ აზრზე მოვიდესო...
-სად ვარ? თვალები გაახილა და მაშინვე გააცნობიერა ის ტკივილი რომელიც საშინლად აწუხებდა... ტუჩზე ხელი მოისვა და ტკივილისაგან წამოიკვნესა...
-ქალბატონო საავადმყოფოში მიმყავხართ... არ ვიცი რა მოგივიდათ მაგრამ აუცილებლად ექიმმა უნდა გნახოთ... სანდომიანად გაუღმა სარკიდან ტატიანას...
-არა, საავადმყოფოში არ მინდა...
- კი მაგრამ ასე რომ არ შეიძლება... ქალბატონო ძალიან ცუდად გამოიყურებით... გაიბრძოლა ბიჭმაც და ეცადა დაერწმუნებინა მაგრამ ამაოდ...
-არა, ძალიან გთხოვ... რა ადგილას ვართ?
- თითქმის თბილისში ვართ. მალე შევალთ...
- შეგიძლია იქ მიმიყვანო სადაც გეტყვი? გეხვეწები, აკანკალებული ხმით შეევედრა ახალგაზრდას...
- რათქმაუნდა...

ტატიანამ მისამართი უთხრა... და დარეკვაც თხოვა... რამოდენიმე ზუმერის შემდეგ ნამძინარევი თიკას ხმა გაისმა...
-გისმენთ...
-თიკა დედი... მოვდივარ შვილო, იქნებ როგორმე ქვემოთ დამხვდე.... ყველააირად ცდილობდა არ შეეშინებინა თიკა...
-რაა? კიმაგრამ რომელი საათია. მოხდა რამე? ხმა აუთრთოლდა გოგოს...
-რომ მოვალ გეტყვი, ოღონდ დამპირდი სანამ მოვალ რომ არ ინერვიულებ...
-კარგი, გელოდები...
ქალმა ტელეფონი დაუბრუნა ბიჭს, მადლობა მოუხადა და ფანჯრიდან ყურება დაიწყო...


თიკა ტელეფონის გათიშვის შემდეგ, საწოლიდან წამოხტა... რაც კი იპოვა ის ჩაიცვა, ცდილობდა რომ მარიამი არ გაეღვიძებინა...
- სად მიიძურწები? მაინც არ გამოპარვია მარიამს თიკას ადგომა...
- აუ, გაგაღვიძე??? ბოდიში....
- არაუშავს, თემას ნუ უხვევ, სად მიდიხარ მეთქი. თვალები აათამაშა მარიამმა...
- ოო სულ ნუ ცანცარებ... თვალები მომაბეზრებლად აატრიალა თიკამ. ქვემოთ ჩავდივარ, დედაჩემმა დამირეკა ვიღაცის ნომრით. მოვდივარ და დამხვდიო, ვერც მე გავიგე...
- უი, რა მოხდა ნეტა... დაინტერესდა მარიამიც.
- არვიცი, მაგრამ გული ცუდს მიგრძნობს... კაი ჩავალ და ამოვალთ...

თიკა ქვემოთ ჩავიდა. კარის კაცი დარაჯობდა სადარბაზოს... გაღება თხოვა თიკამ, აქვე გავდივარ, დედაჩემს უნდა დავხვდეო და მანაც მაშინვე გაუღო...
დაახლოებით ათი წუთი იცადა... შემოდგომის სუსხმა თავისი გაიტანა... სიცივისაგან აბუზულიყო თიკა, ხელები ერთმანეთში გადაეხლართა და მხრები ზემოთ ქონდა აქაჩული...
შავი ოპელი გაჩერდა... იქიდან კი სისხლებ შემხმარი, დალურჯებული ტატიანა გადმოვიდა...
- ვაიმეე! დედაა!!! ეს რაა არის... მივარდა დედამისს და გულში ჩაიკრა... ღერთო რა სიცხოველეაა... წამოდი მალე... ხელკავი გამოდო და სადარბაზოში შეიყვანა...
- მოიცადე ერთი წუთით... უკან მიტრიალდა და ბიჭს მადლობა მოუხადა... ბიჭმაც თავი დაუკრა და მანქანაში დაბრუნდა. საბურავების უებელი ღჭრიალი გაისმა და შავი ოპელიც დაიკარგა თვალთახედვიდან...
სახლში ძლივს აიყვანა თიკამ, ილანძღებოდა...
-რასაშინელი კაცია, საერთოდ ერ ვიჯერებ რომ ეს მამამ გიქნა... ნუთუ ასე დაბრმავდა... დეე, ძაან გტკივა? ეფერებოდა ტატიანას...
-ცოტა მტკივა, არ ინერვიულო, მალე გმაივლის.. მთავარია გმაოვაღწიე იმ საცხოველეთიდან...
კარი გაიღო და მარიამი შეეჩეხა მათ, გაოგნებისაგან წამოიყვირა გოგომ და პირზე ხელი აიფარა...
-ვაიმე, ქალბატონო ტატიანა... მეტი აღარაფერი უთქვამს... თიკამ გააჩერა ახლა არაო... სააბაზანოდან ცხელი წყლით სავსე თასი და პირსახოცი გამოიტანა... მიმხმარი სისხლები ჩამობანა დედას... სპირტით და ბამბით კი გატეხილი ტუჩი და წარბი დაუმუშავა... ტკივილასაგან იჭმუხნებოდა ტატიანა მაგრამ ხმა არ ამოუღია...
- თიკა, დაურეკე ნოეს და მოვიდეს, უამბოს ყველაფერი ქალბატონმა ტატიანამ, ასე როგორ შეიძლება? არ უნდა შერჩეს ეს ყველაფერი მამაშენს!!! გამწარებული ლაპარაკობდა მარიამი...
- ახლა ყველაზე ნაკლებად მინდა მასთან დარეკვა მარიამ... სხვა გზით მოვაგვარებ მაგ საქმეს...
- კარგი რაა! ახლა ჯიუტობის დროა? შეხედე დედაშენს...
საუბარში ტატიანა ჩაერთო...
- ნოე ვინარის შვილო? დაინტერესდა ქალი...
- გამომძიებელი როა, ბებოს საქმეს იძიებს...
- აა, ხო. არაუშავს, ამ შუაღამისას არარი საჩქარო. ხვალ მეთვითნ დავურეკავ....
- არა ტატიანა დეიდა, ახლა დარეკოს და მოვიდეს, ისეთი კაი ბიჭია თიკას უარს არ ეტყვის. წარბები აათამაშა მარიამმა და თიკას მხარი გაკრა...
- მოკეტე თორე მოგხვდება, ჩუმად გადაულაპარაკა მარიამს...
გოგონას არაფერი უთქვამს, ტელეფონზე ნოეს ნომერი აკრიფა და როცა ნამძინარევმა ნოემ ხმა გააგონა მარიამ, თიკას მიაჩეჩა...
- აჰა, ახლაც არ დაელაპარაკები??
- ვაიმეე! გაბრაზებულმა შეხედა მარიამს... ტელეფონიდან კი ნოეს ხმა ისმოდა...
- ალოო! რომელი ხარ?
- ბოდიში ნოე რომ გაღვიძებ. თიკა ვარ...
- თიკა? გაუკვირდა ნოეს. - ხო მშვიდობა?
- ძალიან მნიშვნელოვანი რომ არ იყოს, ხომ იცი არ დაგირეკავდი... მიახვედრა წყენა...
- გასაგებია, გასაგები... ისეთი ხმა ქონდა უეჭველად იღმოდა... რა ხდება აღარ მეტყვი?
- მოკლედ, დედაჩემია აქ! ძალიან ცუდ მდგომარეობაში...
- რა ჭირს?
- მამაჩემს უცემია, რომ გაიგო აქ მოდიოდა... აუ მოდი რაა! ბოლოსმაინც მოისროლა ჯანდაბაში თავისი სიამაყე და ნოეს მოსვლა თხოვა...
- ახლავე თიკა. მალე მანდ ვიქნები....

დაახლოებით ღამის ორი საათი იქნებოდა, თორნიკე ბარში იჯდა და როგორც ყოველთვის ვისკის სვავდა... ყველაფერი ტვინში ქონდა არეული... აღარ იცოდა რა ექნა რომ თიკასთან კარგი ურთიერთობა მაინც ჩამოეყალიბა... აღარ ახსოვდა მერამდენე ჭიქას ცლიდა... კარგად იყო შეზარხოშებული. გვერდით ვიღაც ქერათმიანი ლამაზმანი მიუჯდა...
- მარტო რატომ არის ასეთი სიმპათიური მამაკაცი? კეკლუცურად გადაულაპარაკა და მოშიშვლებული მკერდი მისკენ მიატრიალა..
თოკომ აათვალიერ ჩაათვალიერა, თმაზე ხელი ჩამოუსვა, მზერა მკერდთან გააჩერა და გაეღიმა...
- ყველაზე ნაკლებად მინდა ახლა ვიღაც ბო*ის გა*იმვა... ძალიან გთხოვ თავი დამანებე რაა...
გოგოს თვალები გაუფართოვდა და გაშლილი სილა გაუქანა მამაკაცს... მარჯვენა ლოყა აეწვა თოკოს, თუმცა არაფერი უქნია... გოგონა უკვე ძალიან შორს იყო მისგან. ჩაიცინა და გაოგნებულ ბარმენსს კიდევ ერთი ჭიქა ვისკი მოთხოვა...


სოფლისაკენ პატრულის რამდენიმე მანქანა მიდიოდა, გამაყრუებელი სირენით და აღაჟღაჟებული ნათურებით...
თიკას სახლის ირგვლივ ისე უცებ მოიყარეს თავი მალხაზი აზრზეც კი ვერ მოვიდა... რამოდნემე შეიარაღებული პატრული შევარდა სახლში... ააწიოკეს იქაურობა. ანი საშინლად ყვიროდა...
- დაანებეთ თავი... ეეეე! სად მიგყავთ გაუშვით....
მაგრამ ვინ მოუსმენდა მას... მალხაზი გამოათრიეს საძინებელი ოთახიდანნ. გარეთ ყველას მოეყარა თავი... მეზობლები ქოთქოთებდნენ ერთმანეთში, გაკვირვებული საახებით იყურებოდნენ... ეკითხებოდნენ ერთმანეთს რა მოხდაო მაგრამ პასუხი არავინ იცოდა...
ყველას დასანახავად დაადეს ბორკილები მალხაზ თოიძეს. მანქანაში ჩააყუდეს და რამოდენიმე წამში ისეთივე სიწყნარე ჩამოვარდა, როგორიც მათ მოსვლამდე იყო...

შემოდგომის სუსხი იდგა... თვალმიუწვდენელ, დაუმთავრებელ გზაზე, ოთხი საპატრულო მანქანა მიქროდა. გამაყრუებელი სირენის ხმითა და აჟღრიალებული ნათურებით....скачать dle 11.3




№1  offline წევრი nigita

მოდი ერთ რჩევას მოგცემ ცოტა დიდი თავები დადე , თორემ ისე საინტერესოა , ძმების გადაკიდება არ მომწონს, ნოე კი კარგად მოიქცა რომ უთხრა ვინც იყო მისთვის თორნიკე, ანა კიდევ ამარზენი გოგოა, საკუთარი დედის ამ მდგომარეობაში ყურება როგორ უნდა აიტანო არ მესმის .... მალხაზს კი ბევრი ქარტველი ვითომ ვაჟკაცი გავს.... იმედია თიკას და თორნიკეს ერთმანეთ არ შეაყვარებ ან რამე მსგავს თორემ ერთი ბანაური ისტორია იქნება. joy

 



№2  offline წევრი ablabudaa

ძალიან მაინტერესებს როგორ განვითარდება მოვლენები, იმედია თორნიკეს და თიკას ურთიერთობა დარეგულირდება, სასიყვარულო სამკუთხედი ცუდი იქნება :/ ველოდები სულმოუთქმელად გაგრძელებას :)))

 



№3 სტუმარი sho sho

პატრულის რამდენიმე მანქანა და არა რამდენიმე პატრულის მანქანა. მოცულობა გაზარდე და სიახლეები შემოიტანე,ძალიან უინტერესო და გაწელილი ისტორიაა.

 



№4  offline ადმინი -venus-

sho sho
პატრულის რამდენიმე მანქანა და არა რამდენიმე პატრულის მანქანა. მოცულობა გაზარდე და სიახლეები შემოიტანე,ძალიან უინტერესო და გაწელილი ისტორიაა.

მადლობა შევასწორე... გავითვალისწინებ :))

 



№5 სტუმარი ირინკ_96

ვუიიიმეეე მეგილუუუ როგორ მიყვარს შენი ისტორიები ხომარიცი^^^^^მოკლედ თორნიკე -თიკა სუპერ წყვილი მინდა ბავშვი და ორსულობა შენი სტილია მოკლედ, საკუთარი სტილი გაქ და ძაან მაგარი. ახლა ესენი რო ერთად არ დატოვოო რაა მამული და რაა მეგის ისტორიები აა? :დდდდდ აიი ამ ძმების გადამტერება საერთოდ არ მომწონს ხოდააა პირველ თუ მეორე თავში ვიფიქრე მეთქი ლაშას რატო არ გაყვა როგორ უყვარდა იმ ბიჭსთქოო. ეეეჰ იმათი მომავალიც კი დავწერე მგონი:დდდდდ დადააამ ახლა ამათი ამბავიც რომ ჩაფარცხო იცოდე პირველი რეისით მოვფრინავ თურქეთშიი:::დდდდდდ წარმატებები ლავ ლავ ენდ ლავ. ეგ პატალა ფერიაც უსაყვარლესი გყავს და თავები ყოველდღე დაგვიდე ხოლმეე. აბა ჰეეე ველოდები ამათ ქორწილს და ბავშვის გაჩენას

იმ დაძმის და მამის ჩაყუდებას:დდდდ ნოეს და მარიამის წყვილიმინდა^^^^^ რა პონტია ორ ძმას ერთი გოგო რო უყვარს მმმ არაა ჰეფიენდით მინდა ეს ისტორიაა ^^ნუ იქნები ბოროტი:დდდ

ჰოკიდე:დდ არ მყოფნის თითი თავი 7ვე ერთი ამოსუნთქვით წავიკითხე ♡♡♡♡♡♡♡ რავქნა მე შენი ფანივარ ლავ ლავ შოკოლადო♡♡♡♡♡

 



№6  offline ადმინი -venus-

ირინკ_96
ვუიიიმეეე მეგილუუუ როგორ მიყვარს შენი ისტორიები ხომარიცი^^^^^მოკლედ თორნიკე -თიკა სუპერ წყვილი მინდა ბავშვი და ორსულობა შენი სტილია მოკლედ, საკუთარი სტილი გაქ და ძაან მაგარი. ახლა ესენი რო ერთად არ დატოვოო რაა მამული და რაა მეგის ისტორიები აა? :დდდდდ აიი ამ ძმების გადამტერება საერთოდ არ მომწონს ხოდააა პირველ თუ მეორე თავში ვიფიქრე მეთქი ლაშას რატო არ გაყვა როგორ უყვარდა იმ ბიჭსთქოო. ეეეჰ იმათი მომავალიც კი დავწერე მგონი:დდდდდ დადააამ ახლა ამათი ამბავიც რომ ჩაფარცხო იცოდე პირველი რეისით მოვფრინავ თურქეთშიი:::დდდდდდ წარმატებები ლავ ლავ ენდ ლავ. ეგ პატალა ფერიაც უსაყვარლესი გყავს და თავები ყოველდღე დაგვიდე ხოლმეე. აბა ჰეეე ველოდები ამათ ქორწილს და ბავშვის გაჩენას

იმ დაძმის და მამის ჩაყუდებას:დდდდ ნოეს და მარიამის წყვილიმინდა^^^^^ რა პონტია ორ ძმას ერთი გოგო რო უყვარს მმმ არაა ჰეფიენდით მინდა ეს ისტორიაა ^^ნუ იქნები ბოროტი:დდდ

ჰოკიდე:დდ არ მყოფნის თითი თავი 7ვე ერთი ამოსუნთქვით წავიკითხე ♡♡♡♡♡♡♡ რავქნა მე შენი ფანივარ ლავ ლავ შოკოლადო♡♡♡♡♡

აააააა. ძალიან გამიხარხააააა ეს კომენტარიიი. სიმართლე გითხრა ვერ ვხვდებიიი ვინ ხარ :დ (რა ცუდი ვარ) მაგრამ მართლა ძაან გამიხარდი♡♡♡ მადლობა დიდი ჩემო ტკბილო ყველაფერი გასაგებია შენი (მოთხოვნები) რომ გინდაა ჰეპი ენდი მარა ხო იცი უკვე ჰეფი ენდით დასრულებულს ბანალურს ეძახიან და ვერ გაიგებ რა დაწერო და როგორ :დ მოკლედ იმედია მოგეწონება რაც გამოვააა....
ზუსთად ამ პატალას გამო ვერ ვწერ დიდ და მსუყე თავებს არ მაცდის. შუა წერის დროს უნდა გაღვიძება და ტირილი :დ მაინც ვეცდები ჩემო კარგო გავზარდო... მადლობაა კიდევ ♡♡♡♡♡♡

 



№7  offline წევრი skida

შენი აზრით რატომ უყვარს ყველას ზღაპრები? გინდა გითხრა რატომ იმიტომ რომ ბოლოს ყველა ჰეფი ენდით სრულდება შენ თუ არ ჩათვლი ბანალურად არც მკითხველი იგრძნობს ამას აი აქ კი მწერლის შეუფასებელი ნიჭია საჭირო რაც შენ არ გაკლია ამას როგორ მწერალი ისე გირჩევ აბა შენ იცი შენი საკადრისი ისტორია დაგვიწერე

 



№8  offline ადმინი -venus-

skida
შენი აზრით რატომ უყვარს ყველას ზღაპრები? გინდა გითხრა რატომ იმიტომ რომ ბოლოს ყველა ჰეფი ენდით სრულდება შენ თუ არ ჩათვლი ბანალურად არც მკითხველი იგრძნობს ამას აი აქ კი მწერლის შეუფასებელი ნიჭია საჭირო რაც შენ არ გაკლია ამას როგორ მწერალი ისე გირჩევ აბა შენ იცი შენი საკადრისი ისტორია დაგვიწერე

ძალიან დიდი მადლობა. ♡ ვეცდები ისე დავწერო რომ მოგეწონოთ ♡♡♡ სტიმული მომეცა^_^♡♡

 



№9 სტუმარი Guest Lia

Momwons zalian
Shuri izie da zmaze gamexardeba zalian.

 



№10 აქტიური მკითხველი grafo

ამ საიტზე ბანალური ისტორიები რატომღაც გოიმობად ითვლება ამ ბოლო დროს. არადა, ამ თანამედროვეების არაბანალური დასასრული ისეთია რომ...ვიცინო თუ ვიტირო ვერ ვხვდები ხოლმე.ცუდად მარტო იმიტომ ამთავრევებენ, რომ მოდაშია და არაფერი კავშირი აქვს ისტორიასთან.
შენ გადასაწყვეტია რას იზამ და ზემოთაც სწორად გითხრეს, რომ შენზეა დამოკიდებული ეს ბანალურობა რასაც ამ საიტზე მკითხველთა უმრავლესობა ელის როგორ შეფუთავ.
გინდა კმაყოფილი, ბედნიერი, ბევრი და მუდმივი მკითხველი?! მაშინ ბედნიერებას ანუ ბანალურობას მიაწექი.
აბა შენ იცი :*.

 



№11  offline ადმინი -venus-

grafo
ამ საიტზე ბანალური ისტორიები რატომღაც გოიმობად ითვლება ამ ბოლო დროს. არადა, ამ თანამედროვეების არაბანალური დასასრული ისეთია რომ...ვიცინო თუ ვიტირო ვერ ვხვდები ხოლმე.ცუდად მარტო იმიტომ ამთავრევებენ, რომ მოდაშია და არაფერი კავშირი აქვს ისტორიასთან.
შენ გადასაწყვეტია რას იზამ და ზემოთაც სწორად გითხრეს, რომ შენზეა დამოკიდებული ეს ბანალურობა რასაც ამ საიტზე მკითხველთა უმრავლესობა ელის როგორ შეფუთავ.
გინდა კმაყოფილი, ბედნიერი, ბევრი და მუდმივი მკითხველი?! მაშინ ბედნიერებას ანუ ბანალურობას მიაწექი.
აბა შენ იცი :*.

მადლობა ძალიან დიდი ჩემო კარგო. ეგ მეც ვიცი რომ მოდაში ცუდი დასასრული შემოვიდა. დაახლოებით 2 წელია ამ საიტზე ისტორიებს ვკითხულობ და ადრე ყველა თუ არა 99% ჰეფი ენდით ასრულებდა და რატომღაც მოწონდათ და გიჟდებოდნენ. ალბათ მობეზრდათ და იმიტომ უნდათ ახლა სხვა სტილი...
მე ისედაც ერთი რაღაც მაქვს დასახული მიზნად რასაც დაცწერ და როგორც დავამთავრებ. უბრალოდ ახლა მის გალამაზებაზე და შეფუთვაზე ვფიქრობ, როგორ იქნება უფრო კარგი და რეალური... მადლობა კიდევ ერთხელ რჩევისთვის და შეფასებისთვის.. მიყვარხართ ♡♡♡♡

 



№12 აქტიური მკითხველი grafo

-venus-
grafo
ამ საიტზე ბანალური ისტორიები რატომღაც გოიმობად ითვლება ამ ბოლო დროს. არადა, ამ თანამედროვეების არაბანალური დასასრული ისეთია რომ...ვიცინო თუ ვიტირო ვერ ვხვდები ხოლმე.ცუდად მარტო იმიტომ ამთავრევებენ, რომ მოდაშია და არაფერი კავშირი აქვს ისტორიასთან.
შენ გადასაწყვეტია რას იზამ და ზემოთაც სწორად გითხრეს, რომ შენზეა დამოკიდებული ეს ბანალურობა რასაც ამ საიტზე მკითხველთა უმრავლესობა ელის როგორ შეფუთავ.
გინდა კმაყოფილი, ბედნიერი, ბევრი და მუდმივი მკითხველი?! მაშინ ბედნიერებას ანუ ბანალურობას მიაწექი.
აბა შენ იცი :*.

მადლობა ძალიან დიდი ჩემო კარგო. ეგ მეც ვიცი რომ მოდაში ცუდი დასასრული შემოვიდა. დაახლოებით 2 წელია ამ საიტზე ისტორიებს ვკითხულობ და ადრე ყველა თუ არა 99% ჰეფი ენდით ასრულებდა და რატომღაც მოწონდათ და გიჟდებოდნენ. ალბათ მობეზრდათ და იმიტომ უნდათ ახლა სხვა სტილი...
მე ისედაც ერთი რაღაც მაქვს დასახული მიზნად რასაც დაცწერ და როგორც დავამთავრებ. უბრალოდ ახლა მის გალამაზებაზე და შეფუთვაზე ვფიქრობ, როგორ იქნება უფრო კარგი და რეალური... მადლობა კიდევ ერთხელ რჩევისთვის და შეფასებისთვის.. მიყვარხართ ♡♡♡♡


ჩემი აზრით არასწორად მსჯელობ. საიტის მომხმარებლის 5%-ს თუ მოსწონს ცუდი დასასრული ანუ რეალური როგორც ამბობენ. ამას ვინც ამბობს, მე ყველა უბედური მგონია ამ ცხოვრებაში. ტკბებიან და შვებას გრძნობენ როცა აქაც ან სხვაგან ცუდ და "დამგრუზველ" ისტორიებს კითხულობენ. სულ ესაა.
მთავარია ისტორია კარგად და სასიამოვნოდ შეფუთო. რეალობა რეალურ ცხოვრებაშიც საკმარისია:*.

 



№13  offline ადმინი -venus-

grafo
-venus-
grafo
ამ საიტზე ბანალური ისტორიები რატომღაც გოიმობად ითვლება ამ ბოლო დროს. არადა, ამ თანამედროვეების არაბანალური დასასრული ისეთია რომ...ვიცინო თუ ვიტირო ვერ ვხვდები ხოლმე.ცუდად მარტო იმიტომ ამთავრევებენ, რომ მოდაშია და არაფერი კავშირი აქვს ისტორიასთან.
შენ გადასაწყვეტია რას იზამ და ზემოთაც სწორად გითხრეს, რომ შენზეა დამოკიდებული ეს ბანალურობა რასაც ამ საიტზე მკითხველთა უმრავლესობა ელის როგორ შეფუთავ.
გინდა კმაყოფილი, ბედნიერი, ბევრი და მუდმივი მკითხველი?! მაშინ ბედნიერებას ანუ ბანალურობას მიაწექი.
აბა შენ იცი :*.

მადლობა ძალიან დიდი ჩემო კარგო. ეგ მეც ვიცი რომ მოდაში ცუდი დასასრული შემოვიდა. დაახლოებით 2 წელია ამ საიტზე ისტორიებს ვკითხულობ და ადრე ყველა თუ არა 99% ჰეფი ენდით ასრულებდა და რატომღაც მოწონდათ და გიჟდებოდნენ. ალბათ მობეზრდათ და იმიტომ უნდათ ახლა სხვა სტილი...
მე ისედაც ერთი რაღაც მაქვს დასახული მიზნად რასაც დაცწერ და როგორც დავამთავრებ. უბრალოდ ახლა მის გალამაზებაზე და შეფუთვაზე ვფიქრობ, როგორ იქნება უფრო კარგი და რეალური... მადლობა კიდევ ერთხელ რჩევისთვის და შეფასებისთვის.. მიყვარხართ ♡♡♡♡


ჩემი აზრით არასწორად მსჯელობ. საიტის მომხმარებლის 5%-ს თუ მოსწონს ცუდი დასასრული ანუ რეალური როგორც ამბობენ. ამას ვინც ამბობს, მე ყველა უბედური მგონია ამ ცხოვრებაში. ტკბებიან და შვებას გრძნობენ როცა აქაც ან სხვაგან ცუდ და "დამგრუზველ" ისტორიებს კითხულობენ. სულ ესაა.
მთავარია ისტორია კარგად და სასიამოვნოდ შეფუთო. რეალობა რეალურ ცხოვრებაშიც საკმარისია:*.

გავითვალისწინებ ჩემო კარგგო ♡♡

 



№14 წევრი miyvarxar1992

მე მომწონს შენი სტილი თუკი როგრ წერ,მომწონს შენი პერსონაჟები თავისი დადებითი და უარყოფითი ხასიათით.მომწონს და ველი შემდეგს მოუთმენლად.უბრალოდ ამ ცხოვრებაში ისედაც ყველაფერი რთულადაა და იშვიათობაა ჰეპი ენდი,მე კი ბედნიერი დასასრული სიხარულის ღიმილს მგვრის და იცი რატომ?ვგრძნობ რომ სადღაც იმ ზღაპარში სადაც კითხვის დროს ვჩნდები სიყვარული იმარჯვებს.შენი გადასაწყვეტია ყველაფერი წარმატებები ავტორრრრ♥♥

 



№15 სტუმარი Guest გოგონა შავი თვალებით

შემდეგი როდის იქნება????

 



№16  offline ადმინი -venus-

Guest გოგონა შავი თვალებით
შემდეგი როდის იქნება????

დღეს

 



№17  offline აქტიური მკითხველი ნარჩიტა

Au kargia magram dmebi ar gadakido ertmanets raa

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent