შესვლა
რეგისტრაცია
გოგო

განაჩენი 9 თავი


18-09-2017, 18:52
ავტორი Gogona rmigraciidan
ნანახია 619

განაჩენი 9 თავი

დავნებდი და საერთოდ რისთვის ვიბრძოდი? ბედნიერებისთვის? შვილისთვის? თუ მშობლებისთვის?
მერე რა რომ მოვკვდე, დღეს ვემახსოვრები ხალხს ხვალ დამივიწყებენ. წლების შემდეგ არავის გაახსენდება ნატალია კახიანი. წელიწადში ერთხელ საფლავთან გვირილების თაიგულს მომიგდებენ და ეგაა.
მეუბნებიან იბრძოლეო და რატომ ვიბრძოლო იმისთვის რისი დასასრულიც უკვე ვიცი.
მართას მისი ცხოვრებაა აქვს, ისწავლის გათხოვდება, შვილები ეყოლება მეუღლე და მე, მე ისევ მარტო ვიქნები. არ მინდა ისევე როგორც სხვა მოხუცები მეც სიბერე კატებთან და ძაღლებთან ერთად გავატარო. ჰო ეგოისტი ვარ, მხოლოდ ჩემს თავზე ვფიქრობ მაგრამ რა ვქნა? სხვანაირად როგორ მოვიქცე?
არავის ნახვა არ მსურდა ამიტომ საღამოს პალატიდან ჩუმად გამოვიპარე, მამაჩემის კაბინეტიდან ხმამაღალი საუბარი გამოდიოდა ვიღაცას გაცხარებოთ ეკამათებოდა. უნებურად შევჩერდი და ყურთასმენად ვიქეცი.
- გია უმდა გაიშვა გესმის, მკურნალობა არანაირ შედეგს გამოიღებს ის ფაქტიურად მოსიარულე გვამია. მესმის არ გინდა მისი დაკარგა, შვილია და ამ ტკივილს ვერ გადაიტან თუმცა ესე ის დაიტანჯება. იფიქრე მასზეც უნდა მთელი ცხოვრება დანაღმული ველივით იყვეს, კაცმა არ იცის როდის აფეთქდება და შეიწირავს. მიეცი ბედნიერების უფლება სიკვდილამდე. მესმის მამაკაცის ხმა რომელიც საკმაოდ ხმამაღლა საუბრობდა. ის მართალია მე დანაღმული ველი ვარ, რომელიც ვინ იცის როდის იფეთქებს.
_ მათი საუბრისთვის აღარ მომისმენია, საავადმყოფოდან გამოვედი და ტაქსი გავაჩერე. ისევ ჩემი ადგილისკენ წავედი, მხოლოდ იქ ვგრძნობდი თავს თავისუფლად. იქ არ მიწევდა გამეკეთებინა ის რაც სხვებს უნდოდა, ჩემს ადგილს მივუახლოვდი თუ არა დავინახე მამაკაცის სილურტი. შორიდანაც ვიცანი ვინ იყო, ტაქსისტს თანხა გადავუხადე და მისკენ წავედი. მათეს გვერდით ჩამოვჯექი და ჰორიზონტს გავხედე.
- ვიცოდი რომ მოხვიდოდი. ჩემკენ არც ბრუნდება ისე მეუბნება.
- ვიცოდი რომ დამხვდებოდი. ჩურჩულით ვამბობ მე.
- რატომ გამოიპარე საავადმყოფოდან? ეხლაღა ბრუნდება ჩემკენ და თვალებში მაჩერდება.
- რა აზრი ქონდა იქ ყოფნას?
- მკურნალობა გჭირდება. დამთბარი ხმით მეუბნება მათე.
- თუ ძმა ხარ რა. ქუჩური ინტონაციით ვამბობ მე რაზეც მეცინება.
- ძმა ნამდვილად არ ვარ. ისიც სიცილით მპასუხობს.
- კარგი ხო. ხმა მისერიოზულდება.
- მართლა რატომ არ დარჩი იქ?
- და აზრი? რა აზრი აქვს ვიმკირნალო როდესაც შედეგი საერთოდ არ მაქვს.
მამამ იცის რომ მოვკვდები თუმცა არ უნდა ამის აღიარება. უნდა ვიბრძოლო თუმცა რისთვის?
- მართასთვის. მალევე მპასუხობს ის.
- სწორედ ეგ არის პრობლემა იცი?
- რა? დაბნეული მეუბნება.
- ყოველთვის ვიღაცისთვის მიწევს ბრძოლა. ყველა მეუბნება რომ მართასთვის და ოჯახისთვის ვიბრძოლო თუმცა, არავინ მეუბნება რომ ჩემი თავისთვის ვიბრძოლო. იქნებ და მე აღარ მინდა ბრძოლა? რატომ არავინ კითხულობს ამას? შენ იცი რა ძნელია იცხოვრო როდესაც ცხოვრების აზრი დიდიხანია დაკარგე.თვალებში ვაჩერდები მაგრამ ის თავს ძირს ხრის.
- შენ იცი რა ძნელია ცხოვრება შენს გარეშე მათე, შენ იცი რა ფასად მიჯდება ეს ყველაფერი. მშობლების გასახარებლად მომიწია მეთქვა რომ სხვა მომწონდა. ვცდილობდი დამევიწყებინე ყოველი ტკიულის მიუხედავად თუმცა ვერ შევძელი გესმის? ვერ გაგაქრე ჩემი ცხივრებიდან, ვერ წავშალე ის მომენტები ჩემი გონებიდან.
_მაგრამ მარტოობა სულაც არაა ძნელი
მე შემიძლია მთელი ცხოვრება მარტო ვიყო, მაგრამ არასოდეს გავხდები შენი სიყვარულის მათხოვარი.
შენ არჩევანი დიდი ხნის წინ გააკეთე, მე აღარ მაქვს მიზეზი ვიბრძოლო. მართალია ამით მართას ვატკენ თუმცა, მართას ჩემი უსიცოცხლო სხეულის და სახის დანახვისას უფრო ეტკინება.
- რის გამო შეგიძლია იბრძოლო ნატალი? მოულოდნელად მეკითხება მათე.
- უკვე არაფრის გამო. ფეხზე ვდგები და იქაურობას ვეცლები. უეცრად ვჩერდები და მისკენ არც კი ვტრიალდები ისე ვეუბნები.
- იცი ერთხელ რა მკითხეს?
" შენზე მკითხეს, როგორ შეელიეო....
გული გამიჩერდა!... და ყველაფერს ეჩვევა ადამიანი, რისი შეცვლაც, არ შეუძლია...მეთქი..."
ვამბობ თუ არა იქაურობას ვსცილდები, ფეხით მივუყვები დაღმართს შემდეგ ტაქსს ვაჩერებ და ჩემს ბინაში მივდივარ.
 სახლში მისული ეგრევე სააბაზანოში შევდივარ, შხაპი მივიღე და ოთახში დავბრუნდი.
დიდი ჩემოდანი გადმოვიღე და ტანსაცმელები ჩავაწყვე.
მივდივარ მაგრამ არ ვიცი სად, მინდა აქედან რაც შეიძლება შორს წავიდე.
" ლიჟბი აქედან წავიდე"
მართასთვის წერილი დავწერე, როფგორც კი ქვეყანას დავტოვებდი წერილი დანიშნულების ადგილას მივიდოდა. დილის ხუთი საათი იყო რომ გამეღვიძა, მოვემზადე და სახლი დავტოვე. ტაქსი გავჩერე და აეროპორტისკენ წავედი.
- გამარჯობა ბილეთი მინდა გერმანიის მიმართულებით. ფრენა ერთ საათში იყო, წერილი ფოსტით მივიდოდა მართასთან ამიტომ არ ვნერვიულობდი.
რეგისტრაცია ბოლომ გავიარე და თვითმფრინავში ჩავჯექი.

ნატალის წასვლის შემდეგ წერილი ადრესატტან მივიდა, კურიერმა კარზე დააკაკუნა დაელოდებოდა როდის გაუღებდნენ კარს.
- გისმენთ. კარი ნატალის ძმამ გუკამ გააღო.
- გამარჯობა მართა მაისურაძის სახელზე წერილია.
- და ვისგან. ინტერესით ეკითხება გუკა.
- ნატალია კახიანისგან. თუ შეიძლება ხელი აქ მომიწერეთ. დაბნეული აწერს ხელს გუკა და კარს კეტავს, მართა შენს სახელზე წერილია. ამბობს გუკა და მართას წერილს ართმევს, ისიც გახარებული ხსნის და თვალები შუბლზე ადის.
" ჩემო პატარა სიხარულო მართა, მინდა ეს წერილი ხმამაღლა წაიკითხო დე. მე მივდივარ შორს ნუ დაიწყებთ ჩემს ძებნას, დავბრუნდები მაგრამ არ ვიცი როდის. ვიბრძოლებ იმისთვის რომ შენს ბედნიერ სახეს ვუყურო. იცი ერთი პერიოდი ხელი ჩავიქნიე ყველაფერზე... ვფიქრობდი რომ შენ, შენი ცხოვრება გქონდა და ვეგოისტობდი. თუმცა ვიცი რომ ამით ძალიან გატკენდით ყველას. ძალიან მოყვრხართ ყველანი და მომენატრები, არ დამივიწყო გთხოვ.
მე დავბრუნდები თუმცა არ ვიცი როდის, ვიმკურნალებ და გამოვჯანმრთელდები .
იმედი მაქვს მალე დაგიბრუნდებით, ძალიან მიყვარხართ და მომენატრებით ყველა. გკოცნით თქვენი ნატალია"
მართამ წერილი დაკეცა და ტირილი აუვარდა, ტკიოდა დედის გარეშე ყოფნა თუმცა უნდა შეგუებოდა. ნატალი ხომ მისთვის აკეთებდა ამ ყველაფერს, განა ნატალის არ უჭირდა მათი დატოვება მაგრამ სხვა გზა აღარ ქონდა.

რამოდენიმე საათიანი მგზავრობის შემდეგ გერმანიაში ჩავედი, ტაქსი გავაჩერე და ვთხოვე რომელიმე სასტუმროსთან მივეყვანე.
ნეტა მართა როგორ მიიღებს ჩემს საქციელს იქნებ უარი თქვას ჩემზე, არ ვიცი ღმერთო რა გავაკეთო. მხოლოდ ის ვიცი რომ უნდა ვიბრძოლო, დღეს არაფრის თავი მაქვს ხვალიდან კლინიკაში მივალ და ყველაფერს გავარკვევ. ტაქსი სასტუმროსთან გაჩერდა თანხა გადავიხადე და დიდ ჰოლში შევედი, რეგისტრაცია გავიარე და მეოთხე სასთულზე ჩემ კუთვნილ ნომერში ავედი. ბარგი არ ამომილაგებია მარტო საჭირო ნივთრვი ავიღე და სააბაზანოსკენ მივაშურე. შხაპის შემდეგ დიდ ფუმფულა საწოლში შევწექი და გადავეშვი სიზმრების სამყაროში.
დილოთ ადრიანად გამეღვიძა, დილის პროცედურები ჩავიტარე და სასტუმროს დიდ ჰოლში ჩავედი. მიმღებში მენეჯერი შემხვდა და ჩემთვის საჭირო ინფორმაცია გამოვართვი საავადმყოფოსთან დაკავშირებით, შემდეგ ტაქსი გამომიძახეს და იქ გამგზავნეს.
საავადმყოფოში მისულმა მიმღებში ჩემი მონაცემები მივეცი, ასევე ჩემი დაავადების საბუთებიც გადავეცი. ისევ გამოკვლევები დამინიშნენ და შემდეგ ექიმთან შემიყვანეს.
- გამარჯობა. თბილად მიღიმის ასაკოვანი კაცი და გერმანულად მესალმება.
- გაგიმარჯოთ. ვცდილობ როგორმე ნერვიულობა დავმალო.
- აქ დაბრძანდი. _სავარძლისკენ მითითებს ის. - გავეცანი შენს ყველა ანალიზს, შანსები ძალიან ცოტა მაგრამ გვაქვს. მთავარია სტიმული გქინდეს და ყველავერს შევძლებთ.
- და მკურნალობა შესეგს გამოიტანს?
ინტერესით ვეკითხები კაცს.
- რათქმაუმდა მთავარია იბრძოლო ნატა, შეიძლება ცხოვრებაში ვერაფერს მიაღწიოს ადამიანმა თუმცა ბრძოლო ყოველთვის აუცილებელია.
- გასაგებია. თავდახრილი ვამბობ.
- მკურნალობას ხვალიდან დავიწყებთ, მაგრამ აქ უნდა დაწვე. თუ სადმო მოგიმდება გასეირნება ჩვენს ექიმებთან ან ექთნებთან ერთად გაისეირნებ.
-გასაგებია ბარგი სასტუმროში მაქვს წამოვიღებ და დავბრუნდები. მის პასუხსა არ დავლოდებილვარ კაბინეტიდან გამოვედი, სასტუმროდან ბარგი წამოვიღე ნომერი გავაუქმე და ისევ უკან დავბრუნდი.

პირველი ერთი კვირა საშინლად მიჭირდა, ძალიან დავსუსტდი ფეხებს საერთოდ ვერ ვგრძნობდი სიარულიც საშინლად მიჭირდა. ნელნელა მკურნალობასაც შევეგიე, ეხლა უკეთ ვარ დღე ერთი თვე გავიდა რაც აქ ვწევარ. ექთნებს ძალიან შევეჩვიე, ერთს ძალლიან დავუმეგობრდი კიდევ.
- გადასხმის დროა. თავზე  მადგება ალისა ექთანი და თბილად მიღიმის.
- ალისა რაღაც რომ გთხოვო შეიძლება?
- კი როგორ არაა საყვარელო. მომაჯადოვებლად იღიმის.
- შეიძლება გადასხმის შემდეგ გავისეირნოთ? მიდარა ნარევი ხმით ვამბობ მე.
- კი როგორ არა საყვარელო. გადასხმას მიკეთებს და ოთახიდან გადის. ორი საათის შემდეგ თავზე ჩემთვის უცნობი ექიმი მადგება და თბილად მიღიმის.
- უკაცრავად თქვენ ვინ ბრძანდებით? დაბნეული ვამბობ და ვცდილობ საწოლზე წამოვჯდე.
- თქვენი ექიმი ერთიკვირით არ იქნება, შესაბამისად მე ვიქნები დროებით.
- თქვენი სახელი?
- იაგო თქვენ ნატალია არა?
- დიახ ნატალია. ღიმილით ვეუბნები მე გადასხმას ვიხსნი და ფეხზე ვდგები.
- სად მიდიხართ? ურცრად მაჩერებს.
- ალისამ შემპირდა გადასხმის შემდეგ გაგასეირნებო. დაბნეული ვამბობ და ხელს
ვაშვებიებ.
- ალისას არ სცალია, თუ გგნებავს მე გაგასეირნებ.
- კარგი. მხრების ჩეჩვით ვამბობ მე, თბილ მოსაცმელს ვიცმევ და ოთახს მასთან ერთად ვტოვებ.
- იცი იაგო სახელი ჩვენთანაც ბევრს ქვია. ვამბობ სეირნობის დროს.
- ჰო ვიცი. ვითომც არაფერიო ისე მეუბნება.
- საიდან? დაბნეული ვამბობ მე.
- დედა უკრაინელი მყავს, მამა ქართველი. ღიმილით მეუბნება.
- მარათლა ძალიან კარგია. დედაჩემიც უკრაინელია ტკაჩენკო.
გახარებული ვამბობ და იქვე დიდ ხის მორზე ვჯდები.
- ძალიან კარგი. ხომ არ დაიღალე? თავზე მადგება და ისე მეუბნება.
- კი ცოტათი მთელი ერთი თვეა სულ ვწევარ, წამლებმა ძალიან დამასუსტა და სიარულის თავი არ მქონდა. ვამბობ დაღლილი.
- გინდა დავბრუნდეთ უკან?
- ცოტახნით ვიყვეთ, სუფთა ჰაერს ჩავყლაპავ. დიდიხანია გერმანიაში ხარ? ინტერესით ვეკითხები და სიარულს ვაგრძელებ.
- კი ათი წელია. შენ?
- ერთი თვეა, აქ სამკურნალოდ ჩამოვედი. ქართული არ იცი თუ რატომ არ ლაპარაკობ ქართულად? ინტერესით ვეკითხები რადგან ქართულად სიტყვაც არ დაუცდია.
- კი როგორ არა. უკვე ქართულად მპასუხებს.
- ჰოდა ეგრე შე კაცო, ორი კაკალი გერმანილი ვიცი რას მახარჯვინებ. სიცილით ვეუბნები მე.
- რამდენი წლის ხარ?
- 34-ის შენ?
- შენზე ერთი წლით უფროსი.
- უჰ დიდი ბიჭი ყოფილხარ.
 სიცილით ვეუბნები მე. - დავბრუნდეთ უკვე აცივდა, ისიც თანხმობის ნიშნად თავს მიკრავს და უკან ვბრუნდებით.скачать dle 11.3




№1 სტუმარი Guest nutsa-mariam darbaidze

აუ ნატალი არ მოკლა რა))) ძაან მაგარია <3<3 ველოდები შემდეგ თავს <3 :)

 



№2  offline წევრი Gogona rmigraciidan

Guest nutsa-mariam darbaidze
აუ ნატალი არ მოკლა რა))) ძაან მაგარია <3<3 ველოდები შემდეგ თავს <3 :)

არაა არმოკვდება ჩემო კარგოო. მიხარია რომ მოგეწონა❤❤

 



№3 სტუმარი გოგა

Gogona rmigraciidan
Guest nutsa-mariam darbaidze
აუ ნატალი არ მოკლა რა))) ძაან მაგარია <3<3 ველოდები შემდეგ თავს <3 :)

არაა არმოკვდება ჩემო კარგოო. მიხარია რომ მოგეწონა❤❤

მთელი კაიფი ჩააშხამე რა!

 



№4  offline წევრი Gogona rmigraciidan

გოგა
Gogona rmigraciidan
Guest nutsa-mariam darbaidze
აუ ნატალი არ მოკლა რა))) ძაან მაგარია <3<3 ველოდები შემდეგ თავს <3 :)

არაა არმოკვდება ჩემო კარგოო. მიხარია რომ მოგეწონა❤❤

მთელი კაიფი ჩააშხამე რა!

აბა ინტრიგა ჩამეგდოოო? აზრი ისედაც ნათელია რომ გადარჩება და :დ:დ

 



№5 სტუმარი Guest მაკა

რა საინტერესოდ წერ არავის უსმინო როგორც შენ გინდააისე დაწერე

 



№6  offline წევრი Gogona rmigraciidan

Guest მაკა
რა საინტერესოდ წერ არავის უსმინო როგორც შენ გინდააისე დაწერე

მიხარია რომ მოგწონს ❤❤

 



№7  offline წევრი anonimiavtori

ბავშვებო დამეხმარეთ,ისტორიას ვეძებ:

ადრე ისტორია იდო ესე 3-4 წლის წინ და ერქვა ,,მინდა გახსოვდე".მთავარ პერსონაჟებს ნიკო და ელენე ერქვათ.ელენე ცნობილი ბიზნესმენის თუ ადვოკატის შვილი იყო და ამ კაცის გამო გაიტაცეს ელენე (შვილი).რომ გაიტაცეს ნიკოს ყავდა ეს გოგო სახლში გატაცებული და ერთმანეთი შეუყვარდებათ.მერე რაღაც მოხდება და ეს გოგო გააღწევს იქიდან,შემდეგ უცხოეთში (მგონი გერმანიაში) ისევ შეხვდებიან ერთმანეთს.ბოლოს ნიკოს მანქანა ეჯახედა თუ სწორად მახსოვს და კვდება.ისტორიას ,,მინდა გახსოვდე" ერქვა,მაგრამ ის ისტორია არაა ეხლა რომ დევს საიტზე იგივე სახელით.მომხმარებელს minda gaxsovde ეწერა.მაინტერესებს თუ იცით ეს ისტორია და გახსოვთ დიალოგები ან რაღაც მომენტები,მომწერე რა პასუხი აუცილებლად <3
პ.ს ეს ისტორია სხვა საიტზეც იდო,მაგრამ იქ სახელები შეცვლილი იყო,ლიზი და ანდრეა იყვნენ

 



№8  offline წევრი Gogona rmigraciidan

anonimiavtori
ბავშვებო დამეხმარეთ,ისტორიას ვეძებ:

ადრე ისტორია იდო ესე 3-4 წლის წინ და ერქვა ,,მინდა გახსოვდე".მთავარ პერსონაჟებს ნიკო და ელენე ერქვათ.ელენე ცნობილი ბიზნესმენის თუ ადვოკატის შვილი იყო და ამ კაცის გამო გაიტაცეს ელენე (შვილი).რომ გაიტაცეს ნიკოს ყავდა ეს გოგო სახლში გატაცებული და ერთმანეთი შეუყვარდებათ.მერე რაღაც მოხდება და ეს გოგო გააღწევს იქიდან,შემდეგ უცხოეთში (მგონი გერმანიაში) ისევ შეხვდებიან ერთმანეთს.ბოლოს ნიკოს მანქანა ეჯახედა თუ სწორად მახსოვს და კვდება.ისტორიას ,,მინდა გახსოვდე" ერქვა,მაგრამ ის ისტორია არაა ეხლა რომ დევს საიტზე იგივე სახელით.მომხმარებელს minda gaxsovde ეწერა.მაინტერესებს თუ იცით ეს ისტორია და გახსოვთ დიალოგები ან რაღაც მომენტები,მომწერე რა პასუხი აუცილებლად <3
პ.ს ეს ისტორია სხვა საიტზეც იდო,მაგრამ იქ სახელები შეცვლილი იყო,ლიზი და ანდრეა იყვნენ

არ ვიცი ჩემო მარგო რომელ ოსტორიაზე ამბობ თუ მივაგენი გაგაგებიებ აუცილებლად❤

 



№9  offline წევრი მოცინარი

როდის დადებ შემდეგს სიხ.? heart_eyes

 



№10  offline წევრი Gogona rmigraciidan

გოგონა შავი თვალებით
როდის დადებ შემდეგს სიხ.? heart_eyes

ხვალ ავტვირთავ დღეს ცუდად ვიყავი ვერ მოვახერხე❤

 



№11 სტუმარი Guest თამუნა

როდის დადებ შემდეგ თავს

 



№12  offline წევრი Gogona rmigraciidan

Guest თამუნა
როდის დადებ შემდეგ თავს

დღეს საღამოსს

 



№13 სტუმარი Guest თამუნა

ველოდები ❤❤❤

 



№14  offline წევრი Gogona rmigraciidan

Guest თამუნა
ველოდები ❤❤❤

დავდე უკვე მალე აიტვირთება❤❤❤

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent