შესვლა
რეგისტრაცია
გოგო

ბედნიერება წვრილმანებშია თავი17


22-09-2017, 22:52
ავტორი Merri
ნანახია 421

ბედნიერება წვრილმანებშია თავი17

ნიკოს წასვლის შემდეგ,ცოტა დავისვენე და აფთიაქში გავედი ორსულობის ტესტის შესაძენად.
-გამარჯობათ!..ორსულობის ტესტი გაქვთ?(ანა)
-კი როგორარა...ეხლავე მოგიტანთ..(ფარმაცევტი)
-აი ინებეთ..გადაიხადეთ სალაროში.(ფარმაცევტი)
-უკაცრავად ვერ ამიხსნით როგორ გამოვიყენო?(ანა)
-ყველა ენაზე აქვს ნათარგმნი ინსტრუქცია..(ფარმაცევტი)
-მადლობა(ანა)
სახლში დაბრუნებულს გაოცებისგან თვალები შუბლზე ამივიდა როცა ანდრეა შევნიშნე მისაღებში..ვცდილობდი შეუმჩნევლად ავსულიყავი ჩემს ოთახში,მაგრამ მე რის ანა ვარ ყველაფერი თუ არ გავაფუჭე..ზედმეტი სიფრთხილისგან ლარნაკს გვერდი გავკარი და ნამსხვრევებად ვაქციე..ხმაურზე ყველა გარეთ გამოვარდა..ორსულობის ტესტი სწრაფად დავმალე და მათ მოვუტრიალდი.
-ანა!კარგადხარ?რამე ხოარ დაიზიანე?(ანდრო)
-კარგადვარ(ანა)
მშობლები გავიდნენ და მარტო დაგვტოვეს..
-მომენატრა შენი გიჟობები(ანდრო)
ღიმილით თქვა..
ეს სიტყვები იმდენად გულწრფელი იყო,რომ დემეტრეს ვითომ გულით ნათქვამ "მე შენ მიყვარხარ"საც კი ჯობდა..რაღაცნაერად დამითბა გული..გულში ჩამწვდა მისი ასეთი სიტყვები...მომინდა მეც მესიამოვნებინა მისთვის და პასუხი გავეცი..
-მეც მომენატრა შენი სისულელეები..(ანა)
ღიმილითვე დავუბრუნე სიტყვა.
-სადმე გავისეირნოთ?(ანდრო)
-ეხა ვერშევძლებ..უნდა დავისვენო(ანა)
ცოტა ცივად ნათქვამი გამომივიდა,მაგრამ ეხა ისე მაინტერესებდა ტესტის პასუხი რომ ნებისმიერ რამეზე ვიტყოდი უარს..
-კარგი..რაგაეწყობა..ნახვამდის ჭირვეულო(ანდრო)
მომიახლოვდა შუბლზე მაკოცა და სწრაფად დატოვა სახლი.
ცოტახანი გახევებული ვიდექი შუა მისაღებში კიბესთან...მერე გავაანალიზე ნათქვამი..
-სულაც არ ვარ ჭირვეული(ანა) საკუთარ თავს დავუწყე საუბარი და ავბუზღუნდი.
ოთახში ავედი კარები გადავკეტე....ტესტის ყუთი ლამის გავგლიჯე ისე სწრაფად გავხსენი...მოკლედ ყველაფერი ინსტრუქციის მიხედვით გავაკეთე და ამ დროს კარებზე კაკუნის ხმა შემომესმა..ტესტი წამლების წითელჯვრიან ყუთში ჩავდე,იქვე კუთხეში დავდე და სწრაფად გამოვედი სააბაზანოდან..ოთახის კარები გადაკეტილი რომ მქონდა ალბად შეშინდა დედა ან მამა....კარი გავაღე ლილე იყო..მონატრებულზე მაგრად გადავეხვიე და არგავუშვუ სანამ ჩახუტების ჟინი არ დავიკმაყოფილე..ლიზა მოგეხსენებათ თაფლობისთვეში იყო..ლილეს ყველაფერი დაწვრილებით მოვუყევი განქორწინების შემდეგ რაც მოხდა...შემდეგ მისგანაც გავიგე ახალი ამბავი..
-მოკლედ...ბაჩომ სიყვარული ამიხსნაა..(ლილე)
დარცხვენით დაიწყო საუბარი ლილემ
-ვაიმეეე..მართლაა?სწრაფად მოყევი რა და როგორ იყო.(ანა)
-მოკლედ უნიდან გამოვდიოდი,პრაქტიკებზე მივდიოდი როცა ბაჩის მანქანა ჩემს წინ გაჩერდა..ბაჩიმ ფანჯრიდან ამომხედა და ...

*ლილე*
(სიტუაცია როგორ უხსნის სიყვარულს ბაჩი ლილეს)
-სად მიდიხარ ლილე?(ბაჩი)
-პრაქტიკებზე..(ლილე)
-წამო გაგიყვან(ბაჩი)
რატომღაც უცებ ვენდე და გავყევი..
10 წუთიანი მგზავრობის შემდეგ..ბაჩიმ სიჩქარეს უმატა და საშინელი სისწრაფით მივქროდით...ქალაქს რომ გავცდით ძალიან შევშინდი..მას არცისე კარგად ვიცნობდი..
-ბაჩი..ეხლავე გააჩერე..შენ ნორმალური ხარ?სად მიგყავარ?გააჩერეეე..(ლილე)
ანერვიულებული ხმით დავუწყე საუბარი.
-ლილე..ნუღელავ..მენდე..მალე მივალთ..ამ ერთხელ მენდე გთხოვ..არაფერს დაგიშავებ გპირდები.(ბაჩი)
საყვარელი ხმით მესაუბრებოდა..
-მე შენ არც კი გიცნობ..როგორ გენდო?(ლილე)
-არაუშავს ..მალე გამიცნობ..(ბაჩი)
ბაჩიმ მანქანა ერთ ნაკრძალთან გააჩერა სადაც ბუნების სიმწვანე თვალს მოგჭრიდათ...სულ შემწვანებული იყო არემარე..აქვე ერთი ვიწრო ქვის ბილიკი იყო..ბაჩიმ უეცრად ხელი ჩამჭიდა და ამ ბილიკს გავყევით...დაახლოებით 5წუთამდე მივუყვებოდით ბილიკს და რაც უფრო შორს შევდიოდით მით უფრო სიმწვანე იყო ბუნების და მუთ უფრო მეტი ტირიფის ხე იყო გარშემო..ცა აღარ ჩანდა ყველაფერი ხეებს დაეფარათ..მხოლოდ ტირიფების ფოთლებს შორის ცარიელი ადგილებიდან შემომავალი მზის სხივები ანათებდა არეს..ბაჩიმ ტბასთან მიმიყვანა..აქ უკვე გაოცებისგან ლამის ყბა ჩამომივარდა ისეთი სილამაზე იყო...ტბაში აქა-იქ სხვადასხვა ფორმის სანთლები ტივტივებდნენ...ცას ტირიფები ფარავდნენ...უცებ ხელი გამიშვა ბაჩიმ ჩემს წინ ჩაიმუხლა და საუბარი დაიწყო..
-ლილე...იცი რა გრძნობაა ერთი ნახვით ადამიანის შეყვარება?...სასაცილოცაა მგონი ხო ერთი ნახვით ვინ როგორ უნდა შეგიყვარდეს..მეცეგრე ვფიქრობდი სანამ არ დავინახავდი ერთ ციცქნა,ნაზ,სათნო და საყვარელ გოგონას...რომელიც დანახვისთანავე გულში ჩამივარდა..თან ისე ჩამივარდა,ვერცვერასდროს ვერ ამოვა ჩემი გულიდან..და რომც ისურვოს ამოსვლა ამის ნებას მე არ მივცემ..(((ღიმილი ეპარებოდა საუბრისას))..ლილეე შენ ის გოგონა ხარ ვინც შეძლო ჩემს გულში დანახვისთანავე შემოპარვა და კარი კარგად ჩარაზვა...ლილეე შენ ის ხარ ვისთან ერთადაც შემიძლია ავაგო ოცნების კოშკები და შემდეგ რეალობად ვაქციო ყველა ნატვრა...ლილეე შენ ის გოგონა ხარ ვისთან ერთადაც მინდა შევქმნა ბედნიერი ოჯახი,მყავდეს ბევრი შვილი...ლილეე შენ ის გოგონა ხარ!!..ლილე შენ ის გოგონა ხარ ვისაც მე ცხოვრებაზე მეტად დავაფასებ და მეყვარება...!
ლილე მე შენ მიყვარხარ..(ბაჩი)
ბაჩიმ სათქმელი დაასრულა და რაღაცის მომლოდინე თავლებით დამიწყო ცქერა..ალბად ელოდა ვეტყოდი მეც მიყვარხართქო..მეც მინდა ბედნიერი ოჯახი შევქმნა შენთან ერთად ...მაგრამ არა არ ვთქვი..უფროსწორედ ვერ ვთქვი..ვერაფერი ვთქვი უბრალოდ ბაჩის ვუყურებდი თვალებში და ცრემლებად ვიღვრებოდი..ნეტა ასეთი სიტყვების ღირსი ვარ?...ბაჩის ვუყურებდი თვალებში არაფერს ვამბობდი მაგრამ ჩემი მზერა და თვალები ყველაფერს ეუბნებოდნენ...ბაჩისთან ერთად მეც ჩავიმუხლე და გულზე მივეკარი...ვიგრძენი მისი ცრემლი მხარზე..ასე ვიჯექით ჩვენ ორნი ამ ტბასთან ,მოლივლივე სანთლებთან ერთად და ცრემლებად ვიღვრებოდით თითქოს ყველაფერ დანარჩენს ჩვენი ცრემლები ამბობდნენ..ასე ჩახუტებულებს ჩაგვეძინა ტბასთან...

*ანა*
ლილემ მოყოლა დაასრულა და გადმომხედა გაკვირვებული თვალებით.
-შენ რაღა გატირებს გოგო?(ლილე)
ვერცკი შევამჩნიე როგორ იკვლევდა ჩემს სახეზე ცრემლები გზას..
-ლილეე..თქვენ ისეთი საყვარლები ხართ...ძალიან მინდა მეც ეგრე ვუყვარდე ვინმეს..(ანა)
-უყვარხარ და ვერ ამჩნევ.(ლილე)
-ხო შეიძლება დემეს ვუყვარ...(ანა)
ლილემ საუბარი შემაწყვეტინა
-დემეტრეს არა ...ანდროს უყვარხარ და ვერ აფასებ.(ლილე)
-რასისულელეა..ასე რომ იყოს სახლიდან ეგრე გამომიშვებდა?არცკი მოსულა დასამშვიდობებლად(ანა)
-დრო გვიჩვენებს ყველაფერს(ლილე)
ლილესთან კიდევ დიდხანს ვისაუბრე შემდეგ კი წავიდა..
კარზე კაკუნის ხმა გაისმა.
-შემოდით(ანა)
დედა შემოვიდა ოთახში საწოლზე ჩამოჯდა და საუბარი დაიწყო.
-ანაა..საყვარელო დღეს წვეულება გვაქვს ხო იცი?ანდრეა სწორედ ამიტომ მოვიდა დღეს ჩვენთან...წვეულების ამბავი გავარკვიეთ.ანდრეას მშობლების თხოვნით საერთო წვეულება უნდა მოვაწყოთ.(ეკა)
-დღეეეს?რომელ საათზე..აუმეზარება(ანა)
-ხო დღეს..8ზე იწყება საყვარელო...ეცადე მოასწრო მომზადება.(ეკა)
-კარგიიი რააა(ანა)
ვბუზღუნებდი.
ეკა გავიდა ოთახიდა..ნეტა როგორ მოვასწრო მომზადება...ჯანდაბა რა..
დემეს მივწერე დღევანდელი წვეულების შესახებ ისიც მოვა,ნეტა როგორი რეაქცია ექნება ერთად რო დაგვინახავს მე და დემეს..როგორ მაინტერესებს.


*ანდრო*
ახვლედიანების სახლიდან გამოვედითუარა სოფიმ დამირეკა.
-ანდრიუშ(სოფი)
სოფის გადასვეცკებული ხმა რომ აღვიქვი არმესიამოვნა..
-გისმენ..და ეგრე ნუ მომმართავ(ანდრო)
-შენთან სახლში ვარ და გელოდები(სოფი)
-რა გინდა გოგო ჩემთან?(ანდრო)
გავიკვირვე რაც შემეძლ...ისე სოფისგან არ უნდა გამკვირვებოდა.
-რავი,ვისაუბროთ(სოფი)
-მოვდივარ(ანდრო)
ამოვიხვნეშე..მანქანა დავძარი და სახლისკენ გავემართე...
-როგორ ხარ ანდრრ(სოფი)
მოვიდა და კისერზე ჩამომეკიდა.
-კარგად სოფი(ანდრო)
მოვიშორე სოფის ხელები და მიასაღებისკენ გავეშურე,ისიც უკან გამომყვა,იმდენად დაქანცული ვიყავი რომ სოფის გამოხტომებსაც აღარ ვაქცევდი ყურადღებას.სასტუმრო ოთახში ტახტზე დაღლილდაქანცული გავწექი..სოფიც გვერდით მომიწვა.
-რაგინდა თქვი და წადირა(ანდრო)
-ანდრო კარგი რა..ასე ცივად რატო მექცევი სულ?...გავიგე რო დღეს წვეულებაა ახვლედიანების და თქვენი..შენმა მშობლებმა მომიწვიეს..დამითხრეს რომ შენი მეწყილე უნდა ვიყო..წავიდეთ ერთად რა.(სოფი)
-რააა გოგო?მე და შენ ერთად?არა..შანსი არაა.მაგის თავი არ მაქვს..ბოდიში მაგრამ ვინმე სხვა ნახერა(ანდრო)
-ხო რაიყო..ყველა ნაცნობი წყვილებში და მე მარტო ხო არ მივალ...ლილე და ბაჩო,ანა და დემეტრ...(სოფი)
სოფის სიტყვა შევაწყვეტინე როცა გავიგე რომ ანა და დემე ერთად იქნებიან...ახლა უკვე აზრი შემეცვალა სოფის მეწყვილეობაზე..
-თანახმა ვარ სოფი..ჩემი მეწყვილე იყავი,მაგრამ ზედმეტებს არ ვართ..(ანდრო)
ვნახოთ ანას რეაქცია ჩემზე და სოფიზე...
აუუანდრრრ..საყავრელოო.მადლობა..კარგი მე წავალ და მოვემზადები..დროებით.(სოფი)
-დროებით...8ის ნახევარზე გამოგივლი.(ანდრო)
სოფი წავიდა და ძლივს დავასვენე ტვინი..ჩემთვის უკვე ყველაფერი უაზრო იყო..ცხოვრებამ ფერები დაკარგა ანას გარეშე..მაშინაც როცა წავედი საქართველოდან..მაშინაც ასეთ მდგომარეობაში ვიყავი..მე ანა მიყვარს იმ დღიდან როცა პირველად შემოაბიჯა ჩვენ სკოლაში..ეხლა ის აღარ მყავს..დამტოვა და წავიდა..ერთ წელში მასზე ვერ მოვახდინე ზეგავლენა..ვერ შევაყვარე თავი...


*ანა*
მაღაზიებში გავიარე კაბა და ფეხსაცმელი ჩემდაგასაკვირად უცებ შევიძინე და სახლში დავბრუნდი..საკმაოდ გამომწვევი კაბა შევიძინე(შავი)
..ისეთია რომ ჩემს გრძელ ფეხებს კიდევ უფრო გრძელს და ნატიფს ხდის..
მოკლედ კარგა ხანს ვიბოდიალე სააბაზანოში და ყველანაერი ნიღაბი,სკრაბი და საშუალება გამოვიყენე რომ სხეული და სახე ფორმაში მქონოდა,გავიკეთე ძალიან სადა მაკიაჟი,წვეულებას ასეთი სისადავე არ უხდება მაგრამ მომინდა უბრალო მაკიაჟი მქონოდა,თმაც უბრალოდ დავისწორე და გავიშალე...დაბლიდან უკვე საკმაოდ ხმაური ისმოდა..როგორც ჩანს უკვე მოვიდნენ...კარზე კაკუნის ხმაც გაისმა დედა იყო..შემატყობინა რომ ყველა დაბლა იყო უკვე და გართობაც დაიწყო..მეც მოვირგე ჩემი კაბა,ფეხსაცმელი და დაბლა ჩასვლა დავაპირე.კიბეებს ჩავუყევი და მისაღებიდან დაწყებული სასტუმრო ოთახის გავლით ტერასამდე ყველაფერი ლურჯ თეთრ ფერებში იყო გაფორმებული,თითქმის მთელი სახლი სტუმრებით იყო სავსე,ნარევი საზოგადოება,სულ დიდებულები,ბიზნესმენები,
წარმატებული დიზაინერები,ინჟინრები.ექიმები და სხვა მაღალსტატუსიანი პიროვნებები..
მოკლედ დავუყევი კიბეებს და გავერიე ხალხის ბრბოში..აი დედაც ვიპოვე და მისკენ გავეშურე.
-დედა ყველაფერი რა კარგად გამოიყურება,ძალიან კარგი გარემოა..მუსიკაც ძალიან მშვიდი და დახვეწილია ალბად ჯერჯერობით ხო..(ჩავიცინე)(ანა)
-მადლობა ჩემო საყვარელო...ანდრო მალე მოვა..შენი მეწყვილე სად არის?(ეკა)
-კარგი რა..დღეს მაინც შეწყვიტე ამ მეწყვილეებზე და შეყვარებულებზე საუბარი ეკატერინე(ნოდარი)
მამა ბუზღუნით მაგრამ თბილად მიმართავდა დესას.მე კი უკვე ვიცინოდი.
-კარგი ხო..ვჩერდები(ეკა)
დედამაც ამყვა სიცილში
უეცრად მუსიკა იცვლება უფო დახვეწილი და უფრო დრამატული ირთვება,ხალხის ბრბო საუბარს წყვეტს...სახლსი სრული სიმშვიდე ჩამოწვა..მხოლოდ მუსიკის ნარნარი ხმა ისმოდა..მაკვირვებდა ეს სიტუაცია მივჩერებოდი არემარეს რახდებათქო...უეცრად კარს აღებს მოახლე და შემოდის სოფი რომლის წელსაც ანდრეას ხელი ამშვენებდა...გაოცებისგან გაკვკრვებისგან,სინანულისგან ენა ჩამივარდა..არწარმომედგინა ანდრეა მის ერთად..ყველა ყბაჩამოვარდნილი მისჩერებოდა.ნელნელა ხალხის საუბარიც დაიწყო სიტუაცია ჩვეულებრივი გახდა...წყვილი ჩვენსკენ მოემართებოდა..
-გამარჯობათ ქალბატონო ეკატერინე(ანდრო)
ხელზე ეამბორა ანდრეა დედას.
-გამარჯობათ ბატონო ნოდარ(ანდრო)
ეხლა კი ანდრო მამას მიუბრუნდა სიტყვით და ხელი ჩამოართვა.
მე უბრალოდ ჩამიღიმა..მაგრამ ეს ისეთი ჩაღიმება იყო...ყველანაერ მისალმებას მერჩივნა...არა ანა რეებს ბოდიალობ რა,რა ღიმილი მოგინდა...ეს იდიოტი სოფისთან ერთადაა..
-უკაცრავად,ცოტახნით დაგტოვებთ.(ანა)
თავი დავუკარი მათ და მისაღებისკენ გავეშურე..მისაღებიდან მინის სარკით დაბურული კარი გავწიე და სამზარეულოში გავედი..სამზარეულოდან კი ჩუმად ეზოში გავიპარე...ბაღში სკამზე ჩამოვჯექი,ტელეფონი მოვიმარჯვე და დემეს დავურეკე.
-დემეე...გთხოვ მალე მოდი რა,აქამდე სად ხარ..მარტოდ მარტოს ნუდამტოვებ გთხოვ.(ანა)
-კაი რა ანა..ნუ წუწუნებ...მოვალ
15წუთში(დემე)
-კაი(ანა)
ტელეფონი გავთიშე..დემე უცნაური მეჩვენა..აღარ იყო ისეთი როგორიც ადრე როცა ანდროს მეუღლე ვიყავი..რა ემართება ნეტა..
-რაზე ფიქრობ?(ანდრო)
-არაფერზე..უბრალოდ სანაპირო ხედს გავცქერი..(ანა)
-ვინმეს ელოდები(ანდრო)
-კი..ველოდები..საყვარელ ადამიანს ველოდები..(ანა)
რაც ეხა ვთქვი,100% დან 97%სიცრუე ვთქვი..ვხვდებოდი რო დემე საყვარელი ადამიანი არ იყო მაგრამ ანდროს გაღიზიანება მინდოდა..მინდოდა
ისიც ისევე გაბრაზებულიყო როგორც მე როცა სოფისთან ერთად დავინახე.
-ვაა...ანუ დემეს ელოდები(ანდრო)
ირონიით მითხრა..თითქოს მიხვდა,რომ ყველაფერს მის ჯიბრზე ვეუბნებოდი.
-ხო...(ანა)
-ვააკაია...და ეგ შენი საყვარელი ადამიანი გაძლევს უფლებას ასე ნახევრად შიშველმა იარო?ბარემ ზღვაზე გასულიყავი..(ანდრო)
ანდრომ ირონია სადღაც შორს მოისროლა და ეხლა უკვე სიბრაზით მესაუბრებოდა.
-ალბად მაძლევს უფლებას..შენირასაქმეა(ანა)
მეც არ დავაკელი სიბრაზე..
-გოგოს უნდა ეცვას ელეგანტურად და არა გამომწვევად..ბიჭს ის უნდა მოწონდეს და არა უნდოდეს...გასაგებია?(ანდრო)
მისი სიტყვები სრულიად სიმართელ იყო,მაგრამ მისი საქმე არაა რას როგორ ჩავიცმევ...მისი სიტყვები დავაიგნორე.
-წვეულებაზე შევხვდებით(ანა)
ჩვეულებრივად ვუთხარი მაგრამ ამ ჩვეულებრივი სიტყვების უკან რამხელა ბრაზს ვმალავდი არავინ იცის..სიბრაზისგან სწრაფად წამოვდექი სკამიდან სახლისკენ წასვლა დავაპირე, მაგრამ იქვე მდგარ დაბალი ბაღის ლამპიონს ფეხი წამოვკარი და ქვის ბილიკზე რომელიც სახლის გზას მიუყვებოდა წავიქეცი..არმტკენია მაგრამ სიბრაზისგან,და ანდროს სიტყვებისგან ამეტირა,ტირილი დავიწყე შუა ბილიკზე...სახეზე ხელებ აფარებული ვიჯექი ბილიკზე და ვტიროდი.
-ანაა...კარგად ხარ..რამე დაიზიანე?(ანდრო)
ანდრომ ჩაიკეცა ჩემთან ახლოს და გულში ჩამიკრა..მამშვიდებდა..იმ გულს მიმშვიდებდა,რომელიც თვითონვე ამატკია.
-მომშორდი(ანა)
-მაჩვენე..სისხლი მოგდის მუხლიდა...საშინლად გაქვს ამძვრალი ტყავი..ძალიან გტკივა?მოდი ხელში აგიყვან და სახლში შევიდეთ(ანდრო)
-არმჭირდება ხელი გამიშვი(ანა)
...ანდროს ხელი ისე ძლიერ ვკარი რომ ცოტა შებარბაცდა..
-ჯერესერთი შენთან ერთად არ წამოვალ და მეორეც,არმინდა რო ერთად ვინმემ შეგვნიშნოს..არმაინტერესებს როგორ სიტუაციაში(ანა)
-რა ჯიუტი ხარ..(ანდრო)
-არაფერი მტკივა..უბრალოდ მუხლი დავიზიანე..მეთვითონ შევალ სახლში(ანა)
ფეხზე წამოვდექი..ანდრო ზურგსუკან მომყვებოდა..არც ვკოჭლობდი და არც მტკიოდა უბრალოდ საშინლად მქონდა ფეხი დაზიანებული.
სამზარეულოში შევედი..იქვე სკამზე ჩამოვჯექი.
-ანდრო..ეხლა შენ როგორმე უნდა შეწყვიტო ეს მშვიდი მუსიკა და ჩართო რამე თინეიჯერული რომ ხალხის ბრბო საცეკვაოდ ერთმანეთში აირიოს და ვერ შემამჩნიონ.(ანა)
-ცოტა გამიჭირდება .. დამელოდე ჩავრთავ და ეხლავე დავბრუნდები..(ანდრო)
5წუთი ველოდე როდის ჩაირთვებოდა მუსიკა....როცა ჩაირთო და ხალხი ერთმანეთში აირია საცეკვაოდ მეც გამოვედი გარეთ და ჩემი ოთახისკენ გავეშურე..მეგონა ანდრო მოვიშორე მაგრამ როცა მეორე სართულის კიბე მიიწურა და ოთახთან ახლოს ვიყავი უცრად შევნიშნე ჩემს უკან მოსიარულე ანდრო.
-აქ რაგინდა?დაბლაჩადი მოვწესეიგდები და ალბად ჩამოვალ(ანა)
-მოგეხმარები..თვითონ ვერ იზავ..ორივე მუხლი გადატყავებული გაქვს და სისხლი იღვრება სწრაფად შედი თორე სისხლის კვალს დატოვებ სადმე.(ანდრო)
მოკლედ შევედით ოთახში...ლოგინზე ჩამოვჯექი..
-სად გაქვს მედიკამენტების ყუთი?(ანდრო)
-სააბაზანოშია(ანა)
მოკლედ 2-3 წუთი ანდროს ველოდე როდის გამოვიდოდა აბაზანიდან...ძალიან გამიკვირდა მერე კი გადავწყვიტე დამეძახა.
-რა ვერ იპოვე ამდენხანს?(ანა)
ამის თქმა იყო და სააბაზანოს კარი სწრაფად გაიღო და ანდრო გამოვარდა..
-ეს რა არის?რაში გჭირდებოდა.?თანაც დადებითი პასუხი..ყველაფერს ამიხსნი(ანდრო)
უეცრად სუნთქვა შემეკრა,გამახსენდა რომ მედიკამენტების წითელჯვრიან ყუთში ჩავდე ორსულობის ტესტი...და დადებითს აჩვენებს..ანუ მე?..მე ორსულად ვარ...თან ანდროსგან...ერთიანად გავშრი..ტესტიდან მზერა ანდროზე გადავიტანე.
-შენი რასაქმეა მე რას და სად ვინახავ..უნრალოდ ორსულობის ტესტია მეტი არაფერი(ანა)
ვითომდა ჩვეულებრივად ვთქვი მაგრამ მხოლოდ მე ვიცოდი რახდებოდა ჩემს თავს ამ მომენტში.
-გოგო წესიერად ამიხსენი..ვისია ეს ტესტი..შეგახსენებ,რომ დადებითს აჩვენებს.(ანდრო)
ანდრო ბოლო ხმაზე ყვიროდა..
უეცრად ნერვიულობისგან თვალთ დამიბნელდა და მუხლები მომეკვეცა..იქვე ლოგინის კუთხეში ჩავიკეცე..მაგრამ გონი არ წამსვლია.
ანდრო ჩემთან მოვარდა...ჩემთან ჩაიკეცა და ჩემი სახე ხელებში მოიქცია.
-ანა საყვარელო კარგად ხარ?ნუ მაშინებ..ეგრე მგონია რომ ჩვენს პატარას საფრთხე ემუქრება(ანდრო)
ანდრომ ეს სიტყვები ისე თბილად წარმოთქვა,რომ მომინდა ჩავხუტებოდი მაგრამ საპირისპიროდ მოვიქეცი,სიამაყემ მაიძულა..ძლივს დავიხსენი მისი ხელებიდან თავი და ძლივს წამოვიზლაზნე..
-ანდრო..არასწორედ გაიგე...მე ორსულად არ ვარ..ეგ ჩემი ტესტი არ არის.(ანა)
скачать dle 11.3




№1 სტუმარი Guest ნინი

როდის დადებ შემდეგ თავს?

 



№2  offline წევრი Merri

Guest ნინი
როდის დადებ შემდეგ თავს?

ვეცდები მალე დავდო <3...

 



№3 სტუმარი Guest ლიკა

გელოდები სულმოითქმელად. დიდიხანი არ დააყოვნო

 



№4  offline წევრი Merri

Guest ლიკა
გელოდები სულმოითქმელად. დიდიხანი არ დააყოვნო

ლიკა..ჩემო ერთგულო მკითხველო..ვეცდები რო მალე დავწერო...მადლობა რომ თვალს ადევნებ ჩემს სიახლეებს

 



№5 სტუმარი Guest დიანა

ძააან მაგარია მალედადე დიდხანს არგაწელო

 



№6  offline წევრი Merri

Guest დიანა
ძააან მაგარია მალედადე დიდხანს არგაწელო

მადლობა დიდი დიი <3...ვეცდები..მოსწავლე ვარ და ალბად ჩემს გრაფიკს გაიგებ :D

 



№7 სტუმარი Guest ლიკა

Meri Vaxtangadze
Guest ლიკა
გელოდები სულმოითქმელად. დიდიხანი არ დააყოვნო

ლიკა..ჩემო ერთგულო მკითხველო..ვეცდები რო მალე დავწერო...მადლობა რომ თვალს ადევნებ ჩემს სიახლეებს

მადლობა შენ რომ ასეთი კარგიხარ.❤

 



№8  offline წევრი Merri

Guest ლიკა
Meri Vaxtangadze
Guest ლიკა
გელოდები სულმოითქმელად. დიდიხანი არ დააყოვნო

ლიკა..ჩემო ერთგულო მკითხველო..ვეცდები რო მალე დავწერო...მადლობა რომ თვალს ადევნებ ჩემს სიახლეებს

მადლობა შენ რომ ასეთი კარგიხარ.❤

❤ ❤ ❤

 



№9 სტუმარი Guest ელე

შემდეგს როდის დადებბ

 



№10 სტუმარი Guest Mariamo

ShemdegsMaleDadeb?

 



№11 სტუმარი ბარბარა

მალე დადეე ველოდებით

 



№12 სტუმარი Guest maka

shemdegs rodis dadebb

 



№13  offline წევრი Merri

ჯერ ვწერ..მინდა რო აზრიანი და დიდი გამომივიდეს 18 თავი ❤ ❤ ❤..ცოტაშემაგვიანდება

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent