შესვლა
რეგისტრაცია
გოგო

მედიცინა - ეს ყველაფერია! თავი 7


23-09-2017, 16:18
ავტორი ლიდია
ნანახია 283

მედიცინა - ეს ყველაფერია! თავი 7

შემდეგ დღეს ლაბორატორიაში ჭრილობის გაკერვას და სტერილიზაციას განიხილავდნენ. მთელი დღე ემილი სწავლობდა და ამავდროულად ცდილობდა დანიელისთვის ყურადღება არ მიექცია. ბიჭის მზერა ზურგს უწვავდა. შესვენებების დროს ბავშვები ძირითადად ბუფეტში იყვნენ. ემილის ბავშვების გაცნობა არც სურდა და არც იწუხებდა თავს ამით. ლუკასთან თავს მშვენივრად გრძნობდა, ისინი უგებდნენ ერთმანეთს, გარდა ამისა ლუკასი მხიარული ბიჭი იყო, ყოველთვის იცოდა როგორ გაემხიარულებინა ემილი.
ანჯელამ ბანაკის წევრები საღამოს 8 საათზე გაათავისუფლა:
-ხვალ პატარა ექსკურსია გვექნება ჩანაკალეს სახელმწიფო საავადმყოფოში. 12 საათზე ყველა პირველ სართულზე შეიკრიბოს, მე და რამდენიმე ექიმი გიდობას გაგიწევთ.საავადმყოფოში დავესწრებით პანკრეასის ოპერაციას. ახლა კი თავისუფლები ხართ. დღეს ივარჯიშეთ, ზეგ ორგანიზმის სისტემებს და ქირურგიის სახეებს განვიხილავთ.
ლუკასი და ემილი ოთახიდან ერთად გავიდნენ, დანიელი და კარენი უკვე წასულიყვნენ.
-გინდა ფილმს ვუყუროთ? - ჰკითხა ლუკასმა გოგონას.
-მოდი ხვალისთვის გადავდოთ, ახლა რაღაც საქმე მაქვს, გუშინ დანიელს ცოტა არიყოს ვეუხეშე, მგონი ბოდიში უნდა მოვუხადო.
-კარგი - ლუკასმა ემილი გადაკოცნა და თავის ოთახში შევიდა.
ემილი დანიელის ოთახს მიუახლოვდა. დაკაკუნებას აპირებდა, მაგრამ ოთახიდან ხმები გამოდიოდა. გოგონამ იცოდა, რომ ვიღაცის მოსმენა უზრდელობა იყო, მაგრამ გულმა ვერ მოუთმინა, დანიელი ამბობდა:
-ვიცი სარა, ვიცი, მეც მენატრები საყვარელო....... ყველაზე მეტად მიყვარხარ პატარავ!....... ცოტაც მოითმინე სარა და შენთან ვიქნები!....... კარგად ლამაზო! - ემილის ისეთი გრძნობა ჰქონდა თითქოს გული ამოაგლიჯეს და ნაწილებად დაფლითეს! აპირებდა დანიელისთვის ბოდიში მოეხადა, ბოლო-ბოლო ბიჭმა გუშინ უთხრა რომ ის მოსწონდა! ემილისაც მოსწონდა დანიელი! განა არ მოსწონდა? მაგრამ არ აღიარებდა, რადგან სწორედ ამის ეშინოდა, ღალატის. თვალებიდან ცრემლები უნებურად წამოუვიდა, უკან დაიხია, წასვლას აპირებდა, სწორედ ამ დროს ოთახიდან დანიელი გამოვიდა. ემილის სახის დანახვაზე გაოგნდა.
-ემილი? მოიცა.. ტირი? - ჰკითხა გოგონას.
-უბრალოდ.. ბოდიშის მოსახდელად მოვედი გუშინდელზე, უნებურად შენი საუბარი მოვისმინე, ტელეფონზე და.. არ მესმის როგორ შეგიძლია ასეთი აუტანელი იყო! გუშინ მომწონხარო მითხარი, თურმე შეყვარებული გყოლია!
-შეყვარებული? რა შეყვარებული ემილი? - დანიელს გაეცინა.
-არაა სასაცილო! სარა თუ ვინცაა, დაივიწყე.. ოთახში უნდა ავიდე.. - ემილი შებრუნდა, ბიჭმა მხარზე ხელი მოკიდა და თავისკენ შეაბრუნა.
-გამიშვი! - შეეწინააღმდეგა ემილი.
-შენ რა, ეჭვიანობ?
-არა! უბრალოდ ვერ ვიტან უპასუხისმგებლო ხალხს! - დანიელს ამ დროის მანძილზე სახიდან ღიმილი არ მოუშორებია.
-ემილი, მისმინე. სარა არაა ჩემი შეყვარებული. ის ჩემი დაა! 7 წლის და მყავს, სახელად სარა. სწორედ მას ველაპარაკებოდი ტელეფონზე, - ემილიმ ტირილი შეწყვიტა, გაუხარდა ეს ყველაფერი! მას გაუხარდა რომ სარა დანიელის და იყო და არა შეყვარებული, მას ისიც უხაროდა, რომ დანიელს ის მოსწონდა და თვითონაც მოსწონდა დანიელი! სულ ერთ წამში თითქოს გაბედნიერდა და პირველად იგრძნო შვება! - შენ კი ლამაზმანო, აშკარად ეჭვიანობდი! აღიარე რომ ასეა!
-არა!... სულ ცოტათი... შეიძლება....
-არ გინდა შემოხვიდე ჩემს ოთახში და რამეს ვუყუროთ? ან ერთმანეთი უკეთესად გავიცნოთ?
-კარგი.
ემილი დანიელის ოთახში შევიდა.
-მოდი, ჩამოჯექი, - დივანზე მიუთითა, ემილი დაჯდა და ცრემლები შეიმშრალა. დანიელი მის წინ, ფეხზე იდგა.
-არც კი მჯერა რო იტირე! ჩემს გამო!
-ნუ იამაყებ ამით
-არც ვამაყობ! ემილი მართლა მრცხვენია იმის გამო რომ შეგაშინე, მე მართლა მომწონხარ! ძალიან! მინდა რომ მენდო და ჩემი არ გეშინოდეს.
-არ მეშინია დანიელ, მე გენდობი... გუშინ ზედმეტი მომივიდა, უბრალოდ არ ვარ ისეთი ადამიანი რომელიც ბიჭს დაეძებს, მე აქ სწავლისთვის ჩამოვედი, ამჟამად მხოლოდ ეს მინდა, ვაღიარებ და ვიტყვი რომ მეც მომწონხარ, მართალია არ ვიცი მოწონება და სიყვარული რა არის, მაგრამ შენ სხვანაირად გიყურებ, ამიტომ ვხვდები რომ მომწონხარ! მაგრამ არ ვიცი... არამგონია რამე გამოგვივიდეს! ვიცი შენ ოდესღაც წახვალ, მე კი მარტო დავრჩები, 3თვე ძალიან მალე გავა, შემდეგ მე ამერიკაში წავალ, შენ კი ბრიტანეთში, ჩვენ სხვა და სხვა კონტინენტს ვეკუთვნით, ამხელა მანძილზე ურთიერთობას ვერ შევინარუნებთ.
-თუ შენც მოგწონვარ და მეც მომწონხარ შენ, არ გინდა ეს სამი თვე მაქსიმალურად გამოვიყენოთ? რატო უნდა უარვყოთ ჩვენი გრძნობები? სწავლაში ხელს სიყვარული არ შეგიძლის, თუ ასე ძალიან ხარ მოწადინებული, არც არაფერი შეგიშლის ხელს, მეც სასწავლებლად ჩამოვედი, ვსწავლობ კიდევაც! შენ ძალიან ლამაზი გოგონა ხარ ემილი, ძალიან ჭკვიანი! არ მაინტერესებს სამი თვის მერე რა მოხდება, ამაზე სამი თვის მერე ვილაპარაკოთ! შეიძლება დავშორდეთ, მაგრამ მოგონებები ხომ მაინც დაგვრჩება არა? ნება მომეცი გაგაბედნიერო, გთხოვ ემილი, ამის ნება მომეცი და გპირდები ეს სამი თვე შენი ცხოვრების საუკეთესო სამი თვე იქნება! - ამდროს დანიელმა ემილის წინ ჩაიმუხლა, ისე ახლოს იყვნენ ერთმანეთთან რომ გოგონა მის სუნთქვას სახეზე გრძნობდა.
-კარგი.. კარგი ამის ნებას მოგცემ! - უთხრა ემილიმ დანიელს, ბიჭს გაეღიმა, ეს სწორედ ის ღიმილი იყო ემილის რომ უყვარდა.
-შეიძლება მოგიახლოვდე? - კითხა დანიელმა გოგონას. ემილის გაუკვირდა, საკმარისად ახლოს არ იყო? ნუთუ მას უნდა ეკოცნა? გოგონას არასოდეს არავისთვის უკოცნია! არ იცოდა ეს ყველაფერი, გამოცდილება არაფერში ჰქონდა, აქამდე მხოლოდ სწავლით იყო დაკავებული და ასე მალე ბიჭი გაიცნო და მოეწონა? დაიბნა მაგრამ პასუხი ისეთი მტკიცე ხმით გასცა, თავად გაუკვირდა:
-შეგიძლია.
დანიელი გოგონას მიუახლოვდა, ისინი ერთმანეთს თვალებში უყურებდნენ, ემილი დაიძაბა, გაქვავდა, მათი ტუჩები ერთმანეთს შეეხო. დანიელის ტუჩებს ზღვის და კიდევ რაღაც ტკბილის გემო ჰქონდა, ეს ოდნავი შეხება იყო, სწორედ იმ დროს როდესაც დანიელი უკან გაწევას აპირებდა, გოგონას ამაზე მეტი მოუნდა, დანიელს ხელი მაიკაში ჩაავლო და თავისკენ მიიზიდა, ბიჭიც აყვა, ახლა უფრო ვნებიანად და დიდხანს კოცნიდნენ ერთმანეთს, ემილიმ დანიელის თმებში შეაცურა ხელები, ხოლო დანიელი მას ზურგზე ეფერებოდა. მხოლოდ მაშინ შეჩერდნენ როდესაც მიხვდნენ, რომ სიცოცხლისთვის სუნთქვა იყო საჭირო.
-საოცარი ხარ! - უთხრა დანიელმა ემილის და ჩაიხუტა, ასე დიდხანს იყვნენ, ჩახუტებულები, აღარ აინტერესებდათ ერთმანეთის გარდა არაფერი! ემილი ბიჭს მოსცილდა.
-ჩემს ოთახში წავალ. - თქვა მან.
-არა! მოიცადე! ჩემთან დარჩი, ძალიან გთხოვ!
-არც კი ვიცი...
-გთხოვ
-კაი.
-შეიძლება ჩემი იყო? - იკითხა დანიელმა, გოგონას გაეცინა.
-რას გულისხმობ??
-ნება მომეცი შენ ჩემი ყველაფერი იყო! მოგივლი,გაგაბედნიერებ და ყოველთვის ვიქნები აქ შენთვის! - დანიელმა ხელისგული გოგონას გულზე მიადო - მინდა რომ ჩემი იყო, ხოლო მე შენი ვიყო! - გოგონას თვალები აუცრემლიანდა.
-კარგი! შეიძლება - დანიელმა გოგონას კვლავ აკოცა, ეს წინა ორზე უფრო ვნებიანი და გიჟური იყო, გოგონა არ შეწინააღმდეგებია. დანიელს მაიკა გახადა და საწოლზე დააწვინა, მის გვერდზე დაწვა და თავი მხარზე დაადო.
-შეიძლება შენს პრესს შევეხო? - იკითხა გოგონამ, დანიელს ჩაეღიმა.
-რაც გინდა ის ქენი, ახლა მე შენი ვარ, მთლიანად შენი!
ემილი დანიელის დაკუნთულ სხეულს ეფერებოდა, ვერც კი მიხვდა ისე ჩაეძინა მის მხარზე.....

______________________________________________________________

ძალიან გთხოვთ გამოხატეთ თქვენი აზრი ამ ფანფიკთან დაკავშირებით კომენტარებში <3 სულ იქნება 10 თავიანი <3скачать dle 11.3




№1  offline აქტიური მკითხველი terooo

სხვა ლინკით შევედი როგორც მახსოვდ

 



№2  offline წევრი ლიდია

terooo
სხვა ლინკით შევედი როგორც მახსოვდ

რაა? :დდ

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent