შესვლა
რეგისტრაცია
გოგო

ქეთელაურო (თავი მეექვსე)


25-09-2017, 20:58
ავტორი ელპინი
ნანახია 800

ქეთელაურო (თავი მეექვსე)

მაინც რა ცივია ადამიანი,მაშინ როცა მას ტკივა.ასე იყო ახლა ცოტნე,არადა როგორ უნდოდა ქეთასთვის მადლობა გადაეხადა,ჩახუტებოდა და მისი ლამაზი თვალები დაეკოცნა,მაგრამ არ გააკეთა,ვერ კი არა,არ გააკეთა და გაუშვა ქეთა,ასე გულნატკენი,აცრემლებული.
ცოტნე ხო ბიჭია,მაგრამ ტკივილმა ბიჭი და გოგო არ იცის.იცოდა როგორ ატკინა ქეთას გული,მაგრამ ახლა ვერ ზომავს ვერაფერს.
როცა ფიქრობს,რომ ინვალიდის ეტლში უნდა იჯდეს და ვერაფერს გააკეთებს,არ უხარია სიცოცხლე.
ქეთა უხარია,მაგრამ სიცოცხლე არა.
იცის უკვე ცოტნემაც,რომ ქეთას მიმართ რაღაც უხილავს გრძნობს,რომელიც მისკენ ექაჩება,მაგრამ მაინც თავს იკავებს.
ფიქრებში იყო გართული პალატის კარი,რომ გაიღო და მისი ძმაკაცები შემოვიდნენ,თორნიკე და საბა.საბას ხელი დიდი დათუნია და ყვავილები ეჭირა.
-ჩემო გულის კოკობო,ნახე რა მოგიტანე-თვალებს სასაცილოდ ახამხამებდა საბა და თავს იკავებდა,რომ არ ახარხარებულიყო ცოტნეს მზერის გამო.
-ბიჭო შენ ხო არ გძმარავს?რა ფეხებად მინდა ეს დათუნია და ყვავილები-კბილებში გამოსცრა ცოტნემ გაბრაზებულმა.
-ჩვენი სიყვარულის ნიშნად ჩემო ელარჯო-საბა ახლოს მივიდა ცოტნესთან,ხელზე ხელი დაადო და თვალებს უფახულებდა.
-დავაი გააჯვი,რით ვერ გაიზარდე ამხელა კაცი-ღრენით ლაპარაკობდა ცოტნე,თორნიკე სიცილისგან დივანზ იყო გაწოლილი და სულს ძლივს ითქვამდა.
-ვაიმე,ჩემო ცოტნიკო,ნუ ხარ ასეთი გულცივი,რა თორე ვიტირებ ჩვენს ბავშვს გეფიცები-ნაწყენი ხმით ამოილაპარაკა საბამ და თან მუცელზე ხელი მიიდო,ვითომ მართლა ყოლოდა ბავშვი.
-რა ხარ,თორნიკე გაათრიე ეს პიდარასტი აქედან-ახლა თორნიკესთან ჩხუბზე გადავიდა ცოტნე,მაგრამ ის ვერ ლაპარაკობდა სიცილისგან.
-აუ,ცოტნე,ვიტირებ ახლა თუ არ გამომართმევ ამ ყვავილებს და დათუნიას-ტუჩი სასაცილოდ მობრიცა საბამ და ვითომ სატირლად მოემზადა.
-თუ გამოგიქანე ახლა ეს აპარატი,საბა გაგჯორავ უდედო კნუტივით-ხელი საზომი აპარატისკენ წაიღო ცოტნემ.
საბა ჩამოჯდა საწოლზე ცოტნეს გვერდით და ხელი სახეზე ჩამოუსვა
-როგორ განერვიულებულხარ,ჩემო გულის ბაგაბუგო
ახლა აფეთქდა ცოტნე,პიკი იყო ეს.
-ფუ მე შენი პიდარასტი....გააჯვი ბიჭო,რა ჩემი **ე გინდა,ტო.ვინ ხარ ასეთი სირობის მეფე-მუცელში მუჭი დაარტყა ცოტნემ საბას.
-ვახ ჩემი პრესები,რა გაუკეთე ბიჭო,ამომწყვიტე,ბავშვს დავკარგავთ ახლა,ჩვენს შვილს,შენც ეგ გინდოდა,ხო?არ იყავი ჩემი ღირსი-სახე მოღრიცა საბამ და ტუჩმობრეცილი ლაპარაკობდა,ლამის იყო ტირილს დაიწყება,მაინც რა კარგი მსახიობია ეს დამპალი.
-ახლა ადგომა შემეძლოს,მე ვიცი რასაც გიზამდი-მოელვარე თვალებით უყურებდა ცოტნე საბას.
-რა გინდა ცოტნიკო,შენ ხო ადამიანს ღადავს არ დააცდი,რა-მორჩა საბა ღადაობას და დათუნია ყვავილებთან ერთად დივანზე მიაყარა თორნიკეს.
-აეგდე შენ კიდე,რო ჩაკვდი ამდენი სიცილისგან.
ცოტნეს ბიჭებმაც ვერ უშველეს ხასიათის გამოსაკეთებლად,თვით იუმორის მეფე საბამაც კი.ახლა მხოლოდ ქეთა თუ უშველიდა,მაგრამ ქეთა ბოლოს ისე გულნატკენი გაუშვა,იცოდა,რომ უკან არ დაბრუნდებოდა.
კარგა ხანს იყვნენ ბიჭები ცოტნესთან კიდევ,კომპანიის ამბებზეც ისაუბრეს,ცოტნეს ხომ ეს არასდროს ავიწყდება.
-ქეთას რა უქენი შე მართლა სირო?-ახლა საბა გადავიდა ცოტნეს ლანძღვაზე.
-არაა ეგ თქვენი ს საქმე-აღრენილი ლაპარაკობდა ცოტნე.
-გოგო მთელი დღეებია რაც აქ ვართ,გვერდიდან არ მოგცილებია,სულ შენთან იყო,ტიროდა მთელი ხმით და განიცდიდა შენს ამბავს,კიდევ ჩვენ გვამშვიდებდა,გვერდით გვედგა,ღამეებს ათენებდა შენი გულისთვის და შენ,შენ უკანასკნელი ვით მოიქეცი,ხელი კარი და გაუშვი აქედან ატირებული.იცი კარგად,რომ მისი ძმები მის ერთ ცრემლს არ შეგარჩენენ.ასეთი გულცივი ვინ გაჩნდი,ტო?ნუთუ საერთოდ არ გაინტერესებს არაფერი.დაფიქრდი ცოტნე,რა ძმობას გაფიცებ-თორნიკე ელაპარაკებოდა ცოტნეს და სხვათაშორის,ტყუილსაც არაფერს ეუბნებოდა.
დამუნჯდა ცოტაშვილი,მიხვდა მის დანაშაულს,მიხვდა რამდენად ატკინა ქეთას,მიხვდა,რომ ამდენი სიცივე არ უნდა ენახებინა ქეთასთვის.
-კარგი ქეთა გვერდზე,რომ გადავდოთ,მართალია არაა გვერდზე გადასადები,მაგრამ მაინც.შენ რანაირად იქცევი,გიხარია რო სალომესაც ასე ატკინე გული?არ გინდა ოპერაციის გაკეთება?ხოდა ნუ გინდა.შე კაი ადამიანო გაქვს საშუალება შეგეძლოს სიარული და უარს ამბობ?ასეთი არაფერი მინახავს.გირჩევნია ინვალიდის ეტლში იჯდე?გირჩევნია შენი ყურების დროს შენ მშობლებს და დას გული სტკიოდეს?გინდა გულს ტკენდე ყველას?როგორც შენ გინდა ძმა,მაგრამ არასწორად იქცევი.დაფიქრდი,ცოტნე.ჩვენც შენთვის კარგი გვინდა-მუდამ ცანცარა საბაც კი დასერიოზულებულიყო და ცოტნეს სრული სერიოზული სახით ელაპარაკებოდა.
ისევ დამუნჯებულიყო ცოტაშვილი,ისევ ვერ იღებდა ხმას,დუმდა და ამ დუმილით ამბობდა ყველაფერს.მისი ძმაკაცები კარგად იცნობდნენ და ხვდებოდნენ,რომ უკვე ნანობდა ცოტნე მის საქციელს,ნანობდა მის სიტყვებს,მაგრამ არაფერი უთქვამთ მისთვის.
კომპანიის საქმეებზე ისაუბრეს ცოტა ხანი და ბიჭებმაც მალე დატოვეს ცოტნე მარტო.
თქვენც იცით კარგად ქეთა რო სჭირდებოდა ცოტნეს,ხო?
ქეთა სჭირდებოდა,მისი ღიმილით,ტკბილი ხმით,ლამაზი თვალებით და უბრალოდ,ქეთა მისი სრულყოფილებით.
იმ წამებზე ფიქრობდა ცოტნე ქეთას გული,რომ ატკინა მისი დაუფიქრებელი სიტყვების გამო.
უნდოდა ჩახუტებოდა და ბოდიში მოეხადა ქეთასთვის,მაგრამ პრინციპები და სიამაყე არ აძლევდა ამის უფლებას ცოტაშვილს.
გადაწყვეტილებაც მიღებული ჰქონდა უკვე,არ აპირებდა არანაირი ოპერაციის გაკეთებას და მისთვის უკვე სულერთი იყო გაივლიდა თუ არა.
დიახ,ასეთი იყო ცოტნე ცოტაშვილი.პრინციპული,მაგრამ მალე ნებდება და ეს სირთულე ვერ გადალახა,ამ ზღვარს ვერ გადააბიჯა.

საავადმყოფოდან გამოსული ქეთა ქუჩებს მიუყვებოდა ცრემლიანი თვალებით და ნელი ნაბიჯებით,ვარსკვლავებს ითვლიდა.თავს სულელად მიიჩნევდა მისი ცოტნესადმი დამოკიდებულების გამო.ფიქრობდა,რომ სულ ტყუილად განიცდიდა ცოტნეს ამბავს,ეს მაინც ფეხებზე ეკიდა ცოტნეს.
ცოტნეს ნათქვამი სიტყვები სტკიოდა ქეთას,ის ცივი სიტყვები,რომლებიც გულიდან კი არა,ქვიდან ამოუშვა მემგონი ცოტნემ,ნუ,ქეთა ასე ფიქრობდა.
გვიანი იყო სახლში,რომ მივიდა.პირდაპირ ოთახისკენ აიღო გეზი,წყალი გადაივლო და ლოგინში შეწვა.არ დაუძინია,ფანჯრიდან მთვარეს უყურებდა და ცოტნეზე ფიქრობდა,ხვდებოდა რაღაცას გრძნობდა ცოტნესადმი,მაგრამ არ იცოდა რას.თომამ კარები შემოაღო და დაიჩურჩულა
-ქეთა,გძინავს?
-არა,შემო-თავი წამოსწია ქეთამ და ხელით ანიშნა შემოსულიყო.
-ქეთა,ჩემზე კარგად არავინ გიცნობს.ცოტნე,ხო?-ჩაიხუტა თომამ მისი და,გულზე მიიკრა და საფეთქელზე აკოცა.
-ხო,თომა.ცოტნე,რომლის გამოც შენც იცი,რომ ამდენი ხანია ნორმალურად არ მიძინია და ის ცოტნე,რომელმაც დღეს გამომლანძღა-ნატკენი ხმით ლაპარაკობდა ქეთა და საუბრის ტონზეც ეტყობოდა ეს.
-ქეთა,ცოტნეს მიმართ რამეს გრძნობ?-დაეჭვებულმა კითხა თომამ.
-რას ამბობ,თომა.არანაირი გრძნობა,უბრალოდ,იმაზე მეტად მეტკინა მისი ცუდად ყოფნა,რომ მეც ვერ წარმოვიდგენდი-ტკივილიანი ხმით ლაპარაკობდა ქეთა.
-ცოტა ხანი გჭირდება და შენ თვითონ გაერკვევი შენს თავში-მზრუნველი ხმით ესაუბრებოდა თომა დას და თმებზე ხელს უსვამდა.
ლაპარაკში ქეთას ჩაეძინა და თომაც ოთახიდან გავიდა.
სიზმარი ნახა,ბორგავდა და სულ დაცვარულიყო.ცოტნე ნახა,რომელიც ინვალიდის ეტლში იჯდა და ქეთას ეჩხუბებოდა.ლოგინიდან წამოხტა და ხელი კისერზე მოისვა.სულ ოფლში იყო გახვეული,ადგა და სააბაზანოში შევიდა.
მისი ტელეფონი რეკავდა და ბოლოს რო შეაწუხა ტელეფონის ხმამ სააბაზანოში,პირსახოცი შემოიხვია და გამოვიდა.
-გისმენთ-ტელეფონი სპიკერზე ჩართო და ისევ სააბაზანოში დაბრუნდა.
-ქეთა,დეიდა,სალომე ვარ.
-დიახ,გისმენთ-მიხვდა მაშინვე ქეთა,რომ უნდა ეთხოვა სალომეს რაღაც.
-რაღაც მინდა გთხოვო,ქეთა.იქნებ დაელაპარაკო ცოტნეს და შეიცვალოს აზრი?-სალომეს ხმაშიც იგრძნობოდა შიში მისი შვილისადმი.
-დაველაპარაკე და გამომაგდო პალატიდან-ქეთამ უხეშად უპასუხა,მაგრამ რას ერჩოდა სალომეს,უბრალოდ,ცოტნეს ჯავრს მასზს იყრიდა.
-კიდევ ერთხელ,შვილო.ძალიან გთხოვ-მუდარიანი ხმით შეეხვეწა სალომე ქეთას.
-კარგით,საღამოს მოვალ-ამოიფრუტუნა ქეთამ.
-მადლობა,ქეთა დიდი.
მალევე გამოვიდა ქეთა სააბაზანოდან,დილის ტრადიცია დღეს უკვე გაგრძელდა და ქეთა ოჯახის წევრებს მიესალმა,სასაუზმოდ დაჯდა.
უნივერსიტეტში მიდიოდა დღეს,ამდენი გაცდენის შემდეგ და ბევრი საქმე ჰქონდა.პროექტზეც გოგოები მარტო მიატოვა,მაგრამ თვთონ გაუმკლავდნენ ამხელა პროექტს და ქეთას თავი უხერხულად არ აგრძნობინეს.

საღამოს ხუთი საათი იყო,დაქანცული გამოვიდა უნივერსიტეტიდან და საავადმყოფოსკენ აიღო გეზი.
პირდაპირ შეაჭრა ცოტნესთან დაუკაკუნებლად.
-გამარჯობათ,ბატონო ცოტნე-ირონიულად ჩაილაპარაკა ქეთამ.
-ოჰ,ისევ შენ,ქეთელაურო?-გაკვრივებით წარმოთქვა სიტყვები ცოტნემ.
-დიახ ისევ მე.როგორ გიკითხოთ?-სკამზე ჩამოჯდა ქეთა და განგმირავი ნზერით უყურებდა ცოტნეს.
-მადლობა,ძალიან კარგად-ტუჩაბზუებულმა ჩაილაპარაკა ცოტნემ.
-ხო მეც,ოჯახშიც კარგად ვართ,ნუ მეკითხები ამდენს-უკვე ქეთა სწავლობდა ცოტნეს პოზიციას და ირონიულობას.
-არა,რა შეწუხება-მხრები აიჩეჩა ცოტნემ.
-აბა,რა გადაწვეტილება მიიღე?-ფეხი ფეხზე გადაიდო ქეთამ,ნიკაპით ხელს დაეყრდნო და ცოტნეს უყურებდა.
-კი,ინვალიდის ეტლი მირჩევნია,ოპერაციას,რომელსაც ზუსტი პასუხი არ აქვს გავივლი თუ არა.
-საინტერესოა,მაგრამ ცდა ბედის მონახევრეაო გეცოდინება-თვალი ჩაუკრა ქეთამ ცოტნეს.
-ეგ ჩემი გადასაწყვეტია და გადაწყვეტილება უკვე მივიღე.ბოდიშს მაშინდელი ჩემი სიტყვებისთვის და მადლობა,არ იყო საჭირო ამდენი ზრუნვა-ბოლოს მაინც წაბინა ცოტაშვილმა ქეთელაური.
-ნუთუ ეს დავიმსახურე შენგან,დიდებული ცოტნესგან სამადლობელი სიტყვები-სარკაზმით ლაპარაკობდა ქეთა.
-დიახ და ახლა შეგიძლია წახვიდე,მემგონი მოვრჩით საუბარს.
წამოვიდა ქეთა,ახლა დიდად გული არ ტკენია და გულზე მალამოდ მოეცხო ცოტნეს ნათქვამი მადლობა,გაღიმებული მიდიოდა.

უკვე ერთი კვირა იყო გასული,რაც ცოტნე სახლში დაბრუნდა.ინვალიდის ეტლში ზის და მის ოთახშია გამოკეტილი.ქეთა ენატრება,კი,არ გატყუებთ.მართლა ენატრება ქეთა,სულის შეძვრამდე ენატრება და გულს უკლავს ეს მონატრების გრძნობა.
ქეთელაური?!ქეთელაური არ იტყობდა,თორემ მასაც ენატრებოდა ცოტნე.
უკვე ერთი კვირა ერთმანეთის გარეშე,ცოტნე და ქეთა.უსასრულობა....


ხო,ვიცი,არ არის კარგი,ნადვილად.უბრალოდ,ახლა ისე ვარ წერის თავიც არ მაქვს.ტრამვირებული ვარ,ფეხმოტეხილი,ხოდა ძლივს დავწერე,უფრო დავჯღაბნე ეს.
მადლობა ძალიან დიდი.
ბოდიში ამდენი ლოდინისთვის.
უყვარხართ თქვენ ელპინს.скачать dle 11.3




№1 აქტიური მკითხველი Anuki96

ჩემი ქეთუსიიი :( საძაგელი ცოტნე. მოგიყვანს ქეთა ჭკუაზე!

 



№2 სტუმარი Guest Lia

Sulac ar aris najgabni kargad wer zalian
Magrampatara tavia

 



№3 სტუმარი Guest თაკო

ვაიმე თვალებს არ ვუჯერებ ნუთუ მართლა ქეთელაუროა ნეგონა აღარ დადებდი ძან კარგად წერ შესანიშნავად ამ თავივით არ დაგვიანო შენდეგი

 



№4  offline მოდერი ელპინი

Anuki96
ჩემი ქეთუსიიი :( საძაგელი ცოტნე. მოგიყვანს ქეთა ჭკუაზე!

აბა აბა :დდდ არშეარჩენს ქეთა არაფერს :დდ მადლობა დიდი რომ კითხულობ ❤

Guest Lia
Sulac ar aris najgabni kargad wer zalian
Magrampatara tavia

ლია,მადლობა,საყვარელო❤
გავზრდი მომდევნო თავის ზომას❤

Guest თაკო
ვაიმე თვალებს არ ვუჯერებ ნუთუ მართლა ქეთელაუროა ნეგონა აღარ დადებდი ძან კარგად წერ შესანიშნავად ამ თავივით არ დაგვიანო შენდეგი

თაკუსიი :დდდ მადლობა❤
აი დღეს გვიან თუ არა,ხვალ აუცილებლად დავდებ❤ალოვიუ :დდ❤

 



№5  offline წევრი modemodka

Miyvarxart dzalian , shen da sheni motxrobebi :-D es cotne ra gaxda aseti , rom vegar morjulda :-D velodebi shemdeg taavs. ♡♡♡♡♡

 



№6  offline მოდერი ელპინი

modemodka
Miyvarxart dzalian , shen da sheni motxrobebi :-D es cotne ra gaxda aseti , rom vegar morjulda :-D velodebi shemdeg taavs. ♡♡♡♡♡

ვაიმეე,მეც მიყვარხარ უზომოდ❤❤❤როგორ გამახარე ახლა❤❤მადლობა უდიდესი❤
ცოტნეს მივხედავ ცოტაც და :დდდდ

 



№7  offline წევრი modemodka

ელპინი
modemodka
Miyvarxart dzalian , shen da sheni motxrobebi :-D es cotne ra gaxda aseti , rom vegar morjulda :-D velodebi shemdeg taavs. ♡♡♡♡♡

ვაიმეე,მეც მიყვარხარ უზომოდ❤❤❤როგორ გამახარე ახლა❤❤მადლობა უდიდესი❤
ცოტნეს მივხედავ ცოტაც და :დდდდ

:-D ketac eyofa cotnes , egrec nu davchagravt :-D

 



№8  offline მოდერი ელპინი

modemodka
ელპინი
modemodka
Miyvarxart dzalian , shen da sheni motxrobebi :-D es cotne ra gaxda aseti , rom vegar morjulda :-D velodebi shemdeg taavs. ♡♡♡♡♡

ვაიმეე,მეც მიყვარხარ უზომოდ❤❤❤როგორ გამახარე ახლა❤❤მადლობა უდიდესი❤
ცოტნეს მივხედავ ცოტაც და :დდდდ

:-D ketac eyofa cotnes , egrec nu davchagravt :-D

შევიცოდებ კაცო :დდდ❤

 



№9 სტუმარი Guest მარიამი

დადეთ რა ბოლომდე

 



№10  offline მოდერი ელპინი

Guest მარიამი
დადეთ რა ბოლომდე

ჯერ დასრულებიც არ მაქვს :(((( ვწერ თანდათან :(((
როცა დავასრულებ დავდებ მერე სრულად❤
მაპატიე,რა❤

 



№11 სტუმარი Guest თაკო

აუ დღეს იქნება თუ ხვალინდელი დღის ლოდნში ჩავკვდე

 



№12  offline მოდერი ელპინი

Guest თაკო
აუ დღეს იქნება თუ ხვალინდელი დღის ლოდნში ჩავკვდე

მოდერაციას ელოდება❤არ ვიცი როდის დადებენ❤

 



№13  offline წევრი ლიდია

ვაახ აიი ვკითხულობ და ვკვდები ბღავილით, რა მატირეებს არც მე ვიციი :დდ
ძალიან, ძალიან მომწონს ძალიან <3 <3 ^_^

 



№14  offline მოდერი ელპინი

ლიდია
ვაახ აიი ვკითხულობ და ვკვდები ბღავილით, რა მატირეებს არც მე ვიციი :დდ
ძალიან, ძალიან მომწონს ძალიან <3 <3 ^_^

ვააჰ,აი უღრმესი მადლობა❤❤❤❤
ბოდიში ბღავილისთვის :დდ მე არაფერ შუაში ვარ :დდდ❤

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent