შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ეშმაკი ქალია 18+ (5)


6-10-2017, 01:30
ავტორი ენ ჯეინი
ნანახია 2 795

ეშმაკი ქალია 18+ (5)

- სიგარეტი მომეცი - სთხოვა ლილიანმა.
- აჰა, მაგრამ მემგონი, არ ღირს.
- როგორ არ ღირს - ბედნიერი სახით გაუკიდა ლილიანმა. - დემეტრეს სიფათზე უნდა მივაწვა. თან, იცი რა არის ქალში ყველაზე მიმზიდველი?
- არა, არ ვიცი.
- ნაფასი არ უნდა დაარტყა. პირში უნდა ატრიალო ბოლი და საშინლად მაცდური შესახედია ქალის ლამაზ ბაგეებს შორის მოქცეული კვალმლი.
- კი, კარგად გამოგდის.
- წამოდი, შევიდეთ. ეცადე, ხელი ძირითადად წელზე შემომხვიო.
- ძალიან გამიჭირდება.
- რატო, გეი ხარ?
- კი.
- რაღაც არ გეტყობოდა წუხელის.
- ის ვიგულისხმე, რომ წელიდან საჯდომზე გამექცევა ხელი.
- ოჰ - ჩაეცინა ლილიანს და მზერა სხვაგან მიაპყრო, რომ ძალიან კმაყოფილი სახე არ შეემჩნია დათას.
- ასეთი საძაგელი ხარ, მაგრამ მაინც გაქვს ქალური გამონათებები.
- მაინც როგორი გამონათებები?
- წითლდები ხოლმე, მორცხვობ და მეპრანჭები. - ახლოს მივიდა კაცი.
- ჰოო? - ცალი წარბი მაღლა აქაჩა.
- ჰო და საოცრად გიხდება - ქვედა ტუჩი თავისი ბაგეებით მოუსინჯა, შემდეგ კი ვნებიანად აკოცა დათამ.
- ესეც მიხდება? - ჰკითხა ლილიანმა და ზედა ტუჩზე უკბინა.
- ქაჯი ხარ - გაეცინა დათას.
- შენ გვაჯი!
- რატო?
- არ ხარ, მაგრამ კარგად ირითმებოდა.
შესასვლელთან ჟურნალისტები ირეოდნენ, ლილიანს ძალიან სციოდა, მაგრამ თავისი ღირსების დაცვის სურვილი ჰკლავდა და სხეულის თბილად ჩამალვას ისევ სიშიშვლე ერჩივნა.
- ესაა თქვენი საქმრო?
- რას ფიქრობს თქვენს ჩაცმულობაზე?
- რა კომენტარს გააკეთებდა თქვენს გუშნდელ ინციდენტზე?
დათა გაოგნებული უყურებდა მწერებივით შესეულ ჟურნალისტებს.
- შეეჩვევი - გაეცინა ლილიანს და ამდენი ხალხი დათასთან ერთად ისე გააპო, როგორც დახელოვნებულმა.
ყველა ლილიანს უყურებდა.
დათას არ უკვირდა, თავადაც ვერ აშორებდა მზერას.
ლურჯ განათებას ალაგ-ალაგ სხვადასხვაფერი დაჰკრავდა ხოლმე და ცოტა სასაცილო სანახავი იყო მუსიკის ფონზე როგორ უცნაურად ირხეოდა ხალხი.
- ესენი ცეკვავენ? - ჰკითხა დათამ სიცილით.
- ჰო, რა იყო? ნელი კლუბური ცეკვა არ იცი?
- არც ნელი ვიცი და არც კლუბური. მითუმეტეს ამათნაირი. მემგონი ძალიან სულელები არიან.
- რა წესიერი ბიჭი ხარ - გადაიხარხარა ლილიანმა. - არ დადიხარ ხოლმე ასეთ ადგილებში?
- კიი, ძირითადად მე და ნიტა ვაჯაზებთ. - თითით ტუჩი მოისინჯა, ოდნავ სისხლი მოსდიოდა.
- დაგასისხლიანე?
- კი.
- მომეცი.
- რა მოგცე?
- ტუჩი. - თ ლილიანმა დამახასიათებელი სიეშმაკით კაცს კისერზე მოჰხვია ხელები. ნელა, ძალიან გამომწვევად ააყოლა სხეული სიმღერის რითმს.
დათას ტუჩებში აკოცა - ვნებიანად და უხეშად.
- ლილიან, ასე სხვა რამეც მომინდება - ქალის ალერსში ჩაფლულმა აზროვნების უნარი დაკარგა.
- მერე რა პრობლემაა. აქაურ ტუალეტებში რას ჟ*მაობენ რო ნახო, გაგიჟდები.
- აუ კაი რაა, ახლა ტუალეტში რომ მომინდეს, ვეღარ შევალ.
- ჩემი დათუნია ვინ არის? - ზედმეტად ხმამაღლა ჰკითხა და ლოყებზე ისე მოუჭირა ხელები, დათას ბავშვობაში რომ ბაბუამისი აწვალებდა ხოლმე, ეგ გაახსენდა.
- ჟურნალისტები გვიყურებენ თუ ვიღაც სხვები? - ჰკითხა უგუნებოდ. აბა, სხვა შემთხვევაში, ლილიანს ასეთი სითბო არასდროს გამოუმჟღავნებია.
- ყველანი ერთად. ალბათ, ნასას საიტზეც აგვტვირთავენ.
- მემგონი, საკუთარ თავზე ცოტა გადაჭარბებული წარმოდგენა გაქვს.
- არც ისე... უბრალოდ ზუსტად ვიცი, რომ ქალღმერთი ვარ.
- კი, ნამდვილად. გორგონა მედუზა თუ რა ჰქვია იმას, გველები რომ ჰყავს თავზე თმის მაგივრად?
- დამცინი?
- ჰოო.
- ლილიან, რა გაცვია? პირდაპირ საწოლიდან მოხვედით? - მოვარდა ნანიკო კისკისით.
- ჰო, თითქმის - დაემოწმა დათა.
- ყველა შენს საცოლეს მისჩერებია.
- უყურონ, მთავარია, არ გადაიხაროს.
- ტრუსი მაინც გაცვია? - ჰკითხა ნანიკომ.
- მემგონი. - უპასუხა ლილიანმა და დემეტრისკენ გაიხედა, რომელიც თვალს არ აშორებდა ქალს. - საყვარელო, ორი წუთით გავალ, კარგი?
- ისაა დემეტრი? მეც წამოვალ!
- არა, დამშვიდდი, მას მხოლოდ ენის სიგრძე გააჩნია. - დათას ტუჩებზე მსუბუქად აკოცა და დემეტრისთან ნელა მივიდა.
მის გვერდით, კედელს მიეყუდა გულხელდაკრეფილი.
- კაველოს ფისო - ცალი ყბთ გაუცინა დემეტრიმ.
- კაველო ცოცხალი რომ იყოს, ერთს მაგრად მოგდებდა ყბაში.
- კაველოს მხოლოდ ტრ*კის მიცემა შეეძლო ყველა კაცისთვის, ვინც გაუღიმებდა.
- ჯერ ისევ იმაზე ხარ დაბოღმილი, რომ მხოლოდ შენ არ გაძლევდა? - ირონიულად გაუცინა ლილიანმა.
დემეტრიმ ქალი აათვალ-ჩაათვალიერა.
- ბარემ ძუ*უსთავებზე მიგეკრა ბამბები და ისე მოსულიყავი, თან ძალიან მოგინდომბია ჩემთვის იმის დამტკიცება, რომ იდეალური ხარ.
- ეგ ისედაც ყველამ იცის ძიმკა, შენ თუ ბოღმისგან გაბერილი ხარ და არ მაღიარებ, ეგ უფრო მამხიარულებს.
- მე ვიბოღმერბი?
- ჰოო შენ! არადა, შენს დას ვუთხარი თანამშრომბლობაზე უარი და მთელმა ოჯახმა ამითვალწუნეთ.
- ყოველთვის უცნაურ არჩევანს აკეთებდი ხოლმე.. ჯერ კაველო არჩიე ჩემს დას, ახლა კი... - დემეტრიმ დათას გახედა - შენს ტანს დავეხსნები, უფრო საინტერესო სასტატიო თემა ვიპოვნე.
- არც იფიქრო! - ხმა საოცრად გაუმკაცრდა ქალს.
- რატომ არა? ჯერ მხოლოდ იაფასიანი ალკოჰოლური სასმლის შეკვეთაზე, რომ... სად იპოვნე? მარტოხელა მამათა სახლიდან აიყვანე?
- შენნაირი რეიტინგის მონასთვისაც კი ძალიან მდაბიო საქციელია ის, რასაც ამბობ!
მწყობრიდან გამოდიოდა ლილიანი.
- ყველას ძალიან მოსწონს... ხალხი შტერია - იცინოდა დემეტრი - ფიქრის უნარი არ აქვთ. როგორ შეიძლება საფრანგეთიდან ახალი ჩამოსული იყოს კაცი, რომელსაც არასდროს დაუტოვებია ქვეყნის ტერიტორია? ან თუნდაც, მაღალანაზღაურებადი მხატვრის თაობაზე, ცოტა უცნაურია, რომ შვილები საჯარო სკოლა-ბაღებში ჰყავს....
* * *
- ნუთუ მართლა ლილიანის ფარული ვნება ხარ? - დათას ვიღაც კაცის მოულოდნელი კითხვა შემოესმა. მისკენ შეტრიალდა. ვიღაც ბიჭი დაბლიდან მაღლა მომართული მზერით უყურებდა. ცოტა არ იყოს, ჰალსტუხში გამოწყობილ ძველ ბიჭს ჰგავდა. დათას ამის გაფიქრებაზე გაუცნობიერებლად გაეცინა.
- ფარული არა, საჯარო ვნება ვარ.
- ეგეთი საჯარო ვნება ლილიანს შენამდე ასი ჰყოლია და ყველა ცუდად დამთავრდა - გამოუცხადა ბიჭმა.
- რა გქვია ბიჭი შენ? - დათა შეეცადა, კვლავ არ გასცინებოდა, რადგან, ზოგადად, არაა კარგი ტონი უცხო ადამიანის დაცინვა.
- გუგა - უპსსუხა თანხმოვნებზე გამახვილებული ტონით.
- გუგა, როგორც ვატყობ, შენ ერთ-ერთი ხარ იმ ასიდან, რომელიც ცუდად დამთავრდა? - დათა ცდილობდა, რომ მამაშვილური ირონიული ხმა ზედმეტ სარკაზმში არ გადასვლოდა.
- ხუმრობის ხასიათზე ხარ? - ჰკითხა ბიჭმა დაძაბულად.
დათას პასუხის გაცემა სურდა, მაგრამ უეცრად მისკენ მომავალი კი არა, მისკენ მორბენალი ლილიანი დაინახა.
- გავიქეცით - დასტაცა ქალმა ხელი და კარისკენ დაექაჩა.
დათამ არ იცოდა, რა ექნა, ამიტომ ისიც სირბილით გაჰყვა.
- რატომ მივრბივართ? - ჰკითხა, როცა გარეთ გამოვიდნენ და შეუჩერებლად გააგრძელეს სირბილი მანქანამდე.
- ჩაჯექი სწრაფად, ვახვევთ, სანამ დემეტრის დაცვა გამომეკიდა.
- რა ჩაიდინე?
- ჩაჯექი მეთქი! - თითქმის იკივლა ლილიანმა - თორემ შენ უმუშევარი დარჩები, მე კი ბორკილებს დამადებენ.
- კარგი - მანქანა სწრაფად დაქოქა დათამ.
- ღმერთო, ვარჯიში უნდა გავაგრძელო, თორე სიგარეტი ბოლოს მომიღებს - ქოშინებდა ლილიანი.
- არ მეტყვი, რა მოხდა?
- თქმა რა საჭიროა? ტელევიზორში ნახავ. სიურპრიზიიიი - აღმოხდა ქალს სიცილით და ისევ ქოშინით.
- ლილიან!
- კარგი რაა. ჩემთან ავიდეთ, პოპკორნი ვიყიდოთ და ჩავუჯდეთ ახალ ამბებს.
- ბავშვები მყავს ძიძასთან დატოვებული და ბოლოს ორივე გუშინ ვნახე.
- კარგი ჰოო - თვალები გადაატრიალა ქალმა უგუნებოდ.
- ჩვენთან ამოდი.
- თქვენთან რა მინდა?
- შენს გერს დავალებას შეუმოწმებ, მეორეს დააძინებ და მე დავისვენებ.
- მადლობ, სახლში უკეთ გავერთობი, იყოს. - დაიჯღანა ქალი.
- კაი, სახლში მიგიყვან.
- მოიცა, ჯერ დამპატიჟე, მერე გადამპატიჟე?
- შენ არ თქვი, სახლში წასვლა მირჩევნიაო?
- ჰო, მაგრამ არ მითქვამს, რომ არ ამოვალ.
- მაშინ ავიდეთ ჩემთან... გუშნდელივით მხურვალე სექსს ვერა, მაგრამ კარგ ბორშჩს გაჭმევ.
- გუშინ მხურვალე სექსი მაჭამე? - გადაიხარხარა ქალმა.
- სიტყვებზე ნუ მეკიდები!
- ბორშჩს არაჟნით მაჭმევ?
- ჰოო და თონის პურით.
- კარგი მაშინ. მე ბავშვებს ტკბილეულს ვუყიდი.
- ბავშვები საღამოობით არ ჭამენ ტკბილეულს.
- ზუსტად ამიტომაც შევუყვარდი ეს მონსტრი ორ დღეში - ამაყად განაცხადა ლილიანმა - იმას ვაჭმევდი, რასაც შენ უკრძალავდი.
- მაგრად მოგცხებდი ქალი რო არ იყო.
- ჰოო? - გამომწვევად ჰკითხა ლილიანმა და სახე კაცის ყურთან მიიტანა.
- რას შვრები ლილიან?
- ვცდილობ, ჩემი სუნთქვა შენს სახეზე გაგრძნობინო.
- ვგრძნობ, მადლობ. დიდი პატივია.
- დათა, რა გჭირს?
- არაფერი, რა უნდა მჭირდეს?
- რა ვიცი. რაღაცნაირი ხარ. ისევ ძველებურად დამცინი, თავხედობ, მეღადავები და თავი მაგარი გგონია, მაგრამ ცოტა მემოწყენილები.
- შენთან როგორ მოვიწყენ?
- რატო რაა, მასხარა ვარ?
- კიი, ოღონდ გრძელფეხება და ერთი შეხედვით რომ არ ეტყობა, ისეთი მასხარა - გაეცინა დათას.
- უკვე ნერვებს მიშლი!
- კაბა ჩაიცვი და გადავიდეთ.
- სულ დამავიწყდა, რომ თითქმის შიშველი ვარ.
ბავშვებს დათას დანახვა ისე გაუხარდათ, თითქოს ერთი თვის უნახავები ყოფილიყვნენ. ძიძას მადლობა გადაუხადა დათამ, რადგან ნახევარ განაკვეთს ცოტათი გადააცილა და სახლში მოსვლა დააგვიანა.
- ლილიან, შენც აქ ხაარ! - ფეხზე შემოეხვია სოფი, როგორც სჩვეოდა.
- მონატრება სხვანაირად გამოხატე ხოლმე რაა - ცალი ფეხის თრევით დაიწყო სიარული და ბავშვსაც ეცინებოდა, საქანელაზე ეგონა თავი.
- მაგარია კატაობა.
- ოხერია ეს წუთისოფელი, გუშინ მამაშენმა მაკატავა - გაეცინა ლილიანს.
- მამა, ლილიანი რაზე აკატავე? - ჰკითხა სოფიმ მამამისს.
დათამ ქალს სერიოზული სახით შეხედა და დაწვრილებული თვალებით თავი გაუქნია.
- დეიდა ლილიანს უადგილო ხუმრობები აქვს ხოლმე.
- დეიდა? - თავი შეურაცხყოფილად იგრძნო ქალმა.
- შენ რაა, დედა არ იქნები? - ჰკითხა მოულოდნელად სოფიმ.
სიჩუმე ჩამოწვა.
- არა, მე ლილიანი ვიქნები - თქვა ქალმა.
- გეყოს სოფი, ლილიანი ცოლად მამას არ გაჰყვება. რაღაცეებს იტყუებიან - ჩაუშვა ნიტამ.
- რატო არ გაჰყვები? - ეწყინა სოფის.
- უფროსების საქმეებს ნუ არცევთ - დაუხახცანა დათამ - და გაკვეთილების ჩაბარების დრო მოვიდა.
- დალის უკვე ჩავაბარე, მეორედ მეზარება!
* * *
გაკვეთილი მაინც ჩაიბარა დათამ და ბავშვებიც მალევე დააძინა. ლილიანი აქე-იქით დააბიჯებდა ოთახებში, თან კაცინახატებს ათვალიერებდა.
- მომწონს - უთხრა კაცს.
- არ მომიყვები, რატომ გამოიქეცი?
- დემეტრის მუშტი ვხიე - გაეცინა ქალს.
- რას ამბობ?
- ჰო, რაღაც ცუდად თქვა და დავარტყი. მერე გამოვიქეცი.
- ნამდვილი ქაჯი ხარ. სასამართლოში რომ გიჩივლოს?
- არა, ურჩევნია ჟურნალში გამომაჭენოს, როგორც წლის ალქაჯი.
- ღმერთო ჩემო, ვის გადავეყარე. - სიცილით გაუწოდა ღვინით სავსე ჭიქა.
- უნდა დამათრო და მერე ისარგებლო ჩემი არაადეკვატურობით? - ჰკითხა ქალმა მაცდურად.
- ანუ ფიქრობ, რომ გუშინ შენი არაადეკვატურობით ვისარგებლე?
- არა, მაგას არ ვფიქრობ. მემგონი, მე ვისარგებლე შენი არაადეკვატურობით - გამოუტყდა ქალი და სავარძელში ჩაესვენა.
- გუგა ვინ არის? - ვერ მოითმინა დათამ, რომ არ ეკითხა.
ლილიანმა ჯერ გადაიხარხარა, მერე მძინარე ბავშვები გაახსენდა და ცოტა ხმადაბლა განაგრძო კისკისი.
- ძალიან გაინტერესებს, ვინაა?
- ჰოო.
- მაშინ ორივემ გულახდილად ვისაუბროდ.
- ასე ძალიან გინდა, რომ ჩემს ცოლზე მკითხო? - ჩანაფიქრს მიუხვდა დათა.
- ჰო. მაინტერესებს სად გაიცანი.
- კარგი, მაშინ ფხიზლები ნუ გადავიტანთ ამ საუბარს.
- ჰო და დამისხი - ჭიქის შესავსებად გაუწოდა ლილიანმა ხელი.
დათამ ისევ დაუსხა.
- სამზარეულოდან კიდევ გამოვიტან.
- გელი. - პირველმა ჭიქამ ოდნავ აუმღვრია თვალები. ღიმილით შემოაწყო ფეხები სავარძელზე და დათას მიაპყრო მზერა.
- რესტორანში გავიცანი. - გამოვიდა დათა - მიმტანი იყო და ძალიან მომეწონა. მაგის მერე მაგ რესტორანში სიარულს ვუმატე. იმაზეც კი ვეჭიანობდი, როცა სხვა მაგიდას ემსახურებოდა.
- მშვენიერია - სახეზე ემოცია შეაშრა ლილიანს.
- გუგა შენი ყოფილი შეყვარბეულია?
- არა, რა შეყვარებული - ჩაიხითხითა ქალმა - მეტრფოდა, წერილებს და ყვავილებს მიგზავნიდა. მე კიდე ხო იცი, რა ტიპი ვარ. არ მიყვარს ეს რომანტიკა, მითუმეტეს ყვავილები.
- ეზოში ამდენი ვარდი ტყუილად დამრგვევინე?
- არა, შევხედავ და თვალს გაუხარდება. ვიღაც კრეტინები რომ მიგზავნიან ჩემთან დაწოლის იმედით, ეგ მაღიზიანებს. ვგევარ ქალს, რომელიც ყვავილებითა და ძვირადღირებული საჩუქრებით მოიხიბლება? ჩემით ნაყიდი იმდენი ნივთი მაქვს, სად წავიღო, აღარ ვიცი და თავის ნაგავსაც მატენიან.
- ძალიან როლში შეიჭერი ლილიან - გაეცინა დათას.
- მოიცადე - ეშმაკურად შეხედა ქალმა - მეჩვენება თუ გუგაზე იეჭვიანე?
- საიდან მოთხრი ხოლმე მსგავს სისულელეებს?
- ქალი დავბერდი და კაცის ეჭვიანობას ვეღარ გავარჩევ?
- რა მოხდა, არ შეიძლება ვიეჭვიანო?
- როგორ არა, მთავარია, რომ აღიარება შეგიძლია - ლოყებზე ჩაბღუჯა ხელები ლილიანმა და თავი აქეთ-იქით გააქნევინა. მერე მიხვდა, რომ ზედმეტად ბავშვური, სენტიმენტალური საქციელი იყო და სწრაფად დაეხსნა.
- და დემეტრიმ კაველოზე თქვა რამე?
- არა. უფრო სწორად, კაველოზეც.
- აბა?
- შენზე.
- და მაგის გამო დაარტყი მუშტი?
- ჰო... ჩემი საქმრო გქვია პუბლიკაში და მე ვალდებული ვარ, რომ დაგიცვა.
- რა თქვა ასეთი?
- არაფერი, დაივიწყე.
- ჩემს პროვინციალიზმს გაუსვა ხაზი?
- მაგას ვერ გაბედავდა. - აღმოხდა ლილიანს მკაცრი ხმით.
- მე ფეხებზე .
- ვიცი, რომ შენ ყველას აზრი გკიდია და საერთოდ, არავინ გაინტერესებს შენი ბავშვების გარდა, მაგრამ - მოულოდნელად დაასლოკინა ქალს.
- დათვერი ლილიან?
- მერამდენე ჭიქაა? - იკითხა გაბრუებულმა.
-არ ვიცი.
ისევ დაასლოკინა.
- წყალი მოგიტანო?
- არა, მაქვს - წყლის მაგივრად ღვინო მოიყუდა.
- ლილიან, ეგ ღვინოა.
- ვიცი - სიცილი აუტყდა ქალს. - სულ მინდოდა შენთვის რაღაც მეკითხა.
- გისმენ.
- რატომ არ გეზიზღები?
- ხუმრობ ხო?
- არა. ყველას ვეზიზღები შენ გარდა. რატომ? ვიფიქრებდი, რომ ჩემი გა*იმვა გინდა, მაგრამ უკვე გამ*იმე და მაინც ჩემთან ხარ.
- ლილიან - ქალთან მივიდა დათა.
- დათა - სიცილით მიბაძა ლილიანმა.
- არ ვიცი...მაგრამ ყველა საშნელ თვისებას ლამაზად გამოხატავ. იმიტომ არა, რომ ფიზიკურად ხარ ლამაზი. უბრალოდ, ასე გამოგდის. ცუდიც კი არაგამაღიზიანებელი ხარ ხოლმე ჩემთვის.
- სამი რამ - ფეხზე წამოდგა და ნელ-ნელა კაბის ბრეტელები გადაიწია ქალმა - სამი ისეთი რამე მითხარი, რაც არავინ არ იცის. - შემდეგ კაცს ხელი ჰკრა, დივანზე დასვა და კალთაში ჩაუჯდა.
- ესეთი რამეები აღგაზნებს? - გაუკვირდა კაცს. თან ლილიანის მოშიშვლებულ მკერდს ვერ სწყვეტდა თვალს.
ქალმა ნიკაპი აუწია, იძულებული, რომ თვალებში შეეხედა.
- არ ვიცი. უბრალოდ, ახლა ასე მომინდა. სწრაფად მითხარი სამი რამ, რაც არავინ არ იცის შენზე.
- რაც გაგიცანი, იმის მერე შენზე ვფიქრობ - ქალის ტუჩებს დააცხრა დათა.
- ორი დარჩა. - პერანგი შემოახია ლილიანმა და თავის პირში შემოცურებულ კაცის ენას ვნებიანად დაეწაფა. შემდეგ მხრები დაუკოცნა გაცხარებით.
- ლილიან, არ ვიცი.
ლილიანმა თმაში ჩაბღუჯა ხელი და თავი უკან გადაუწია.
- იცი - თქვა განრისხებულმა, შემდეგ კი კაცის ბაგეებს თავისი მკერდი მიადო, რომ ისევ ეგრძნო დათას ტუჩები.
- არ მომწონს, როცა ჩემთან არ ხარ. - გამოუტყდა კაცი.
ლილიანი ზურგით დააგდო ტახტზე, თავად კი ქალის სხეულს მიესვენა, შარვალი გაიხადა და ღრმად შევიდა მის ვა*ინაში.
- დათა თქვი - ამოიკვნესა ლილიანმა და სიამოვნებისგან შეკრულ მუშტზე იკბინა.
- შენი ჯერია - უთხრა კაცმა ოხვრით.
- მეც?
- ხო, შენც - ქალის ძუ*უსთავებს ენით დაუწყო წვალება.
ლილიანის სხეულს ერთიანად წაეკიდა ცეცხლი. კვნესას ვერ იკავებდა, მისი ტანი მთლიანად შეევსო მკვრივ, სასიამოვნო შეგრძნებას, რომელიც მთელი სიცხადით აგრძნობინებდა, რომ მასზე მოქცეული კაცის სითბო მთლიანად მას ეკუთვნოდა. ახლა ის იყო დათა და დათა იყო ლილიანი. მას ეკუთვნოდა კაცის სხეული, კაცის თვალები, კაცის გასაგიჟებლად ვნებიანი ამოსუნთქვა.
- შენ ჩემი ხარ - თითქმის დაიკივლა ქალმა.
- ესაა შენი საიდუმლო? - სახეზე ნეტარებაგადაკრული ღიმილით ჰკითხა დათამ.
- ჰო, ჩემი ხარ და ათჯერ მაინც მოვფერებივარ საკუთარ თავს შენზე ფიქრებში.
სხეულში საოცარი შეგრძნება ეფანტებოდათ და ისე იღვრებოდა, თითქოს მთელ სამყაროს მხოლოდ მათთვის გაემეტებინა კაცობრიობისთვის გამიზნული ბედნიერიება.
- მომწონს შენი საიდუმლო... მე ათჯერ არა, ალბათ ასჯერ.
- ზემოდან მინდა! - წამოიყვირა ქალმა. - ამაზე სველი არასდროს ვყოფილვარ!
დათამ თეძოებზე სტაცა ხელი და ერთი მსუბუქი მოძრაობით მის ქვეშ მოექცა. ლილიანმა ახლა უფრო ძლიერად, უფრო ღრმად იგრძნო თავის სხეულში კაცის ასო. დათას ხელებს ჩააფრინდა და გამალებული კაცის მოძრაობის რითმს აჰყვა. ახლა მართლა ერთნი იყვნენ. თითქოს სულიც კი ერთი ჰქონდათ სხეულებთან ერთად.
დათას წამით ეგონა, რომ მას და ლილიანს ერთმანეთის ფიქრების მოსმენა შეეძლოთ. ჟინით ავსებულ თვალებს ერთმანეთს მოუშორებლად აპყრობდნენ. რაღაც მომენტში წარმოდგინა, რომ ქალის ფიქრებიც კი ესმოდა, როცა ორივეს ერთდროულად ჩაუწყდა ხმა, ტუჩები გახსნეს და სუნთქვა შეწყვიტეს. უჰაერობისას, გრძნობდნენ მხოლოდ სიამოვნების ჩანცქერს, რომელიც უფრო და უფრო ღრმად ეღვრებოდათ მთელ სხეულში.
ლილიანს პირზე ხელი ააფარა და მოუჭირა.
ლილიანმა დათას ააფარა პირზე ხელი, რადგან თუ იკივლებდნენ, ნამდვილად ვერ შეძლებდნენ ამ კივილის გაკონტროლებას.
სამყაროს აღსასრული და სიცოცხლის უკანასკნელი წუთებიც რომ ყოფილიყო, მაინც ბედნიერები დაიხოცებოდნენ ასეთ მომენტში.
ლილიანი კაცის მკერდზე დაეცა, ღრმად შეისუნთქა მისი სურნელი და საკუთარ ფიქრებში ჩაიკარდა - პლანეტაზე, სადაც მხოლოდ ის და თავისი კაცი იყვნენ.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1  offline წევრი miyvarxar1992

Ohoo.es is momentia roca sityvebi memalebian.saocreba iyooo.tavisi sigijita da vnebit.bravooo

 



№2  offline ახალბედა მწერალი ენ ჯეინი

miyvarxar1992
Ohoo.es is momentia roca sityvebi memalebian.saocreba iyooo.tavisi sigijita da vnebit.bravooo

ვაიმეე, დიდი მადლობააა <3

 



№3  offline წევრი tio

ძალიანნნ მაგარიი იყო რაა კარგი გოგი ხარ წერის სტილიააა გასაგიჟებელი! პირველად მომწონს ამ საიტზე ესე ძალიან ისტორია

 



№4  offline წევრი Indigo

არ არი ნორმალური, ადამიანს ესე ძალიან რო მომწონს რაღაც.
--------------------
ნუ ჭამთ ერთმანეთს, ადამიანებო...

 



№5  offline აქტიური მკითხველი ლუნი.

უკომენტაროდ!
--------------------
Your love is all I need to feel complete.

 



№6  offline ახალბედა მწერალი ენ ჯეინი

tio
ძალიანნნ მაგარიი იყო რაა კარგი გოგი ხარ წერის სტილიააა გასაგიჟებელი! პირველად მომწონს ამ საიტზე ესე ძალიან ისტორია

დიდი მადლობააა <3

Indigo
არ არი ნორმალური, ადამიანს ესე ძალიან რო მომწონს რაღაც.

აუ მართლაა? იცი რა მაგრად მიხარიაააა

ლუნი.
უკომენტაროდ!

ვერ ვიჯერებ, რომ ასე მოგწონთ ხალხნო heart_eyes

 



№7  offline მოდერი sameone crazy girl

როგორც ყოველთვის სიტყვები ზედმეტია !!!
heart_eyes

 



№8  offline ახალბედა მწერალი ენ ჯეინი

sameone crazy girl
როგორც ყოველთვის სიტყვები ზედმეტია !!!
heart_eyes

ძალიან მახარებ heart_eyes

 



№9  offline მოდერი Eleniko13

იდეალურად და უბრალოდ
მიდის ყველაფერი.
მაგიჟებს ხანდახან.
--------------------
ლილიტის ქალიშვილი.

 



№10  offline ახალბედა მწერალი ენ ჯეინი

Eleniko13
იდეალურად და უბრალოდ
მიდის ყველაფერი.
მაგიჟებს ხანდახან.


ვაიჰ, მევასები <3

 



№11 სტუმარი Guest mariko

magari gogo xar

 



№12  offline ახალბედა მწერალი ენ ჯეინი

Guest mariko
magari gogo xar

მადლობა დიდი :*

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent