შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ჩემი ცხოვრების სიყვარული (მეცხრე თავი)


20-10-2017, 18:40
ავტორი Tamusia Egutidze
ნანახია 1 023

ჩემი ცხოვრების სიყვარული (მეცხრე თავი)

9 თავი
მანქანაში ცოტახანს ორივე ჩუმად იჯდა, სიჩუმე კი ნიკამ დაარღვია.
-კარგად ხარ?
-პასუხი არ არის...
-არ გშია? თუ გინდა მც - ში წავიდეთ.
-პასუხი არ არის...
-ლილიანა მიპასუხე!
-პასუხი არ აარის...
-ლილიანა!
-პასუხი არ არის
-როდემდე უნდა იყო პატარა ბავშვივით ტუჩებდაბუშტული?
-მოკეტე რა! ჩაიჩურჩულა ლილიანამ,
-რომ არ მოვკეტო? გაეცინა ნიკას,
-მე მოგაკეტინებ. შეუღრინა გოგონამ.
-კი როგორარა! ჩაეცინა ნიკას.
-გააჩერე მანქანა! არ მინდა შენთან ერთად აქ ჯდომა! იღრიალა ლილიანამ.
-მე მინდა! იგივე ტონით უპასუხა ბიჭმა,
-საერთოდ რატო წამოხვედი? მარტოც კარგად ვიყავი, ძალიან კარგად! დაამატა ლილიანამ ირონიული ღიმილით.
-იმიტომ რომ ასე მინდოდა, თქვა ნიკამ და მხრები აიჩეჩა.
-თუ იმიტომ რომ, ის შავთმიანი კა*პა.
-ლინდა! შეაწყვეტინა ნიკამ.
-ხო კა*ხპა, მოკლედ მაგან ნიგაგდო და გადაწყვიტე ჩემთვის მოგეშალა ნერვები ხო? გაბრაზებული სახე მიაფრქვია ლილიანამ, და სავარძელს მიეყრდნო.
-არავის არ მივუგდივარ! უბრალოდ აქ ყოფნა მინდოდა, შენთან. ეს სიტყვები გამოკვეთილად წარმოთქვა ნიკამ.
-ნუ აფირისტობ რაა! თვალები გადაატრიალა ლილიანამ.
-კი როგორ არა! ჩაიბუტბუტა ნიკამ,
-სახლში წამოიყავნე! განუცხადა, ლილიანამ.
-პირად მძღოლს ვგავარ? წარბი აზიდა ნიკამ.
-მანქანაში ძალით რომ არ ჩაგეტენე, და ჩემი მანქანა სადღაც შუაგულ ტყეში არ მიგეტოვებინა მძღოლი არ იქნებოდი. შეუღრინა ლილიანამ.
-ოჰ! ნუთუ! გაეცინა ნიკას, და ლილიანას გახედა. რა ჭირდა ლილიანას ამ დროს? კარგი არაფერი, უბრლოდ უნდოდა ნიკას ჩახუტებოდა და მისი სურნელი შეესუნთქა.
-ლილიანა! ლილიანა! აქ ხარ? ფიქრებიდან გამოარკვია ნიკას, ხმამ.
-ა, ჰო, კიი. დაიწყო დაბნეუყლმა გოგონამ.
-კარგი ჰო! ვიცი რომ სიმპატიური ვარ, მაგრამ ჩემს ყურებას მოეშვი, გაეცინა ნიკას და გზას გახედა.
-სულაც არ ხარ სიმპატიური! შენზე სიმპატიურებიც არსებობენ, გაეცინა გოგონას და წინ გაიხედა.
-მაინც? იკითხა ღიმილით ნიკამ,უცებ კი ლილიანას ტელეფონი აზუზუნდა.
-გისმენთ თქვა დაღლილი ხმით ლილიანამ,
-რატო გაქ დაღლილი ხმა, ჩემოპატარავ? გაისმა ტელეფონში ბიჭის სასიამოვნო ხმა. და ნიკასაც მაშინვე დაებერა ძაღვები კისერზე.
-ვახო შენ ხარ? თვალები გაუბრწყინა გოგონას,
-კი ჩემო პატარა თხა, მე ვარ! გაეცინა ბიჭს.
-არ ჩამოხვალ? მოწყენილი ხმით იკითხა გოგონამ,
-ვერ ვახერხებ, სამწუხაროდ პაციენტები მყავს. ჩადუდუნაა ბიჭმა.
-აუ ცუდია( ამოიგმინა გოგონამ.
-შენ სად ხარ> ჰკითხა ახლა ბიჭმა, და ღრმად ჩაისუნთქა.
-სახლში მივდივარ, პასუხი არ დააყოვნა ლილიანამ და ნიკას გახედა. მერე კი ჩაერიმა და ისევ წინ გაიხდა.
-ამ დროს სახლში არ უნდა იყო? თერთმეტის ნახევარია უკვე! გაუკვირდა ბიჭს,
-ზოგჯერ უფრო გვიან ვბრუნდები ხოლმე, თქვა გოგონამ.
-ჰოო, დაამ ბოიფრენდი ხოარ გვყავსოო?? გაეცინა ბიჭს.
-არაა, ჩაეცინა ლილიანასაც,
-ჰო? თუ მატყუებ? ჩაეძია ვახო,
-არა არ გატყუებ.
-კაი ჩემო პაწაწუნა, გკოცნი ბევრს, მერე იმედია ჩამოვალ. თქვა ბიჭმა.
-კაი ვახუშ, გკოცნი კარგად თქვა ლილიანამ და გთიშა.
-შენი ბიძაშვილი იყო? იკითხა ნიკამ.
-შენთვის რა მნიშვნელობა აქვს? წარბები შეკრა გოგოამ,
-აქვს,
-არ აქვს! არ უნდა ქონდეს! და ნუ თვალთმაქცობ ვითომ ფეხებზე არ გკიდია ჩემი ამბები! ხმას აუხია ლილიანამ, და შავთმიანის გახსენებაზე ცრემლები მოადგა, მაგრამ მათ გადმოსვლის საშვალება არ მისცა.
-ხმას დაუწიე! თავი ვერ მოთოკა ნიკამ. და მანაც იღრიალა,
-არ დავუწევ! შენ არავინ გეკითხება! იყვირა ლილიანამ,
-მეკითხება! იყვირა ნიკოლოზმაც
-თავი დამანებე! თუ მე არ მაქვს ფლება ანგარიი მოგთხოვო იმაზე თუ, ვის მოატრევ კოპმანიაში! მაშინ არც მე ვარ ვალდებული გითხრა ვის ველაპარაკებოდი! ხმამაღლა თქვა ლილიანამ, და ცრემლები შეუმჩნევლად მოიწმინდა.
-რას გადაეკიდე ლინდას? შენტვის რა მნიშვნელობა აქვს რომელ ქალთან რა სახის და როგორი ურთიერთობა მექნება? იკითხა გაბრაზებულმა ნიკამ და მანქანა გააჩერა.
-რატომ გავჩერდით? იკითხა შესინებულმა ლილიანამ,
-იმიტომ რომ უნდა ვილაპარაკოთ!
-შენთან ლაპარაკი არ მინდა! თქვა ანერვიულებულმა ლილიანამ, და მანქანიდან გადმოხტა, მას კი ნიკაც მიჰყვა.
-მიპასუხე! თქვა ნიკამ და მოაჯირებთან მდგარი, ლილიანას უკან დადგა.
-საპასუხო არაფერი არ..................მოტრიალდა ლილიანა და ნიკა მასთან ისე ახლოს იდგა რომ გოგონას სუნთქვა შეეკრა, გული კი გაუჩერდა.
-მიპასუხე! დაიჩურჩულა ნიკამ, და ლილიანას თაფლისფერ თვალებში ჩააშტერდა.
-სათქმელი არაფერი მაქვს! დაიჩურჩულა ლილიანამ და ნიკასკენ გააპარა თვალი.
-სამაგიეროდ მე მაქვს ამოიჩურჩულა ნიკამ,
-რა უნდა მითხრა? დაიჩურჩულა ლილიანამ და თვალი, ნიკას ვარდისფერი ცუჩებისკენ გააპარა.
-ლილიანა მე, მე.....................უცებ ლილიანას ტელეფონმა რეკვა დაიწყო,
-უნდა ვუპასუხო, ჩაიბუტბუტა ლილიანამ და ტელეფონი ამოიღო,
-უპაუსხე, უთხრა ნიკამ და უკან გაბრუნდა, ლილიანამ კი ტელეფონი ამოიღო და ზედ ნაილი ამოიკითხა.
-ნაილ რა ხდება? იკითხა ინტერესით,
-ლილიანა...........ლილითი, ის, ის, აბუტბუტდა ნაილი.
-ნაილ რა მოხდა? მიპასუხე! თვალები აუცრემლიანდა ლილიანას, ნიკა კი მაშინვე მოტრიალდა და ატირებული ლილიანას დანახვაზე გული შეეკუმშა,
-რახდბა მეთქი! აკანკალებული ხმით იკითხა ლილიანამ,
-რა ხდება და ლილითი ვეღარ ძლებს უშენოდ და ამხადა თავი წუწუნით. ახარხარდა ნაილი.
-რაა? მე კინაღამ გული გამისკდა! რა საზიზღარი ხარ! ამოისუნთქა ლილიანამ, და ნიკას გახედა.
-მალე მოდით რაა, თორე გამაგიჟებს ეს თხა, ჩაიცინა ნაილმა.
-მაგარი ზედმეტსახელია! ჩაიცინა ლილიანამ და გათიშა.
-რამოხდა? იკითხა ნიკოლოზმა, და წაარბი აზიდა.
-რადა ნაილმა დარეკა, ლილიტმა ტვინი ამხადაო და....ჩაიბუტბუტა ლილიანამ.
-და შენ ტირილის დაწყებას აპირებდი! თვალები მოჭუტა ნიკამ და ლილიანას გახედა,
-შემეშინდა და რა მექნა, ტუჩები დაბუშტა ლილიანამ,
-კაი ჰო. დაიჩურჩულა ნიკამ ლილიანას მკლავში ხელი ჩაავლო მერე თავისკენ მიიზიდა და გულში ჩაიკრა, მაგრამლილიანა არ შეწინააღმდეგებია, არც არაფერი უთქვამს. ნიკას ხელები მოხვია და მისი სასიამოვნო სურნელი სეისუნთქვა.
-იცი რა საყვარელი ხარ როცა არ ლაპარაკობ? დაიჩურჩულა ნიკამ, და ჩაიციმა.
-მეც იგივე უნდა მეთქვა შენთვის! თავი წამოყო ლილიანამ, და ნიკას სიცილით გახედა. ნიკა ცოტახანს მონუსხულივით უყურებდა ლილიანას მერე კი გოგონა თავისკენ მიიზიდა და ტუჩებზე დააცხრა, ლილიანასთვის ეს ისეთი მოულოდნელი იყო რომ ვერც კი გაიაზრა ეს როგორ მოხდა, მაგრამ მერე ისიც აჰყვა, ბოლოს კი უჰაერობის გამო ნიკა გაჩერდა, და ცხვირი ლილიანას თმებში ჩარგო.
-მიყვარხარ ჩემო პატარა, დაიჩურჩულადა ნიკამ და წელზე ურო ძლიერად მოხვია ხელები,
-მეც, მეც მიყვარხარ. ჩაილაპარა ლილიანამ და ნიკას ახედა,
-ჰო? გაეცინა ნიკას
-ჰო, ჩაეღიმა ლილიანას.
-ჰმმ, მაგას თავიდანვე მივხვდი, ჩაიცინა ნიკამ,
-ოჰ! რას მიხვდი? გაეცინა ლილიანას
-რას და იმას რომ გიჟდებოდი ჩემზე! გაეცინა ნიკას,
-სულაც არ ვგიჟდებოდი, გაიბღინძა ლილიანა.
-გინდა დაგიმტკიცო? წარბი აზიდა ნიკოლოზმა,
-არა! არმინდა, გაეცინა ლილიანას და უკან სვლა დაიწყო.
-მაინც მოვალ შენამდე, ასე რომ შენი ნებით გაჩერდი თორე დაეცემი, უთხრა ტვალებში ჭინკაათამაშებულმა ნიკამ და ნელი ნაბიჯით ლილიანასკენ სვლა დაიწყო,
-არა! ნუ მიყურებ ასე! სიცილით თქვა ლილიანამ, უკან ბორძიკით წავიდა ის ის იყო უნდა დაცემულიყოო რომ ის ნიკამ დაიჭირა, მაგრამ ვერც ნიკამ შეძლო წონასწორობის შენარჩუნება და ორივე ძირს დაებერტყა,
-ხო გითხარი დაეცემითქოო! წარბები შეკრა ნიკამ და წამოჯდა. ლილიანა კი ისევ ძირს ეგდო და ხარხარებდა,
-რა გაცინებს შე ბოთე! გაეცინა ნიკასაც და ლილიანას ზემოდან დახედა,
-რა? ფხუკუნით ამოხედა ლილიანამ, და პატარა ბავშვივივით დაეჭყანა.
-მართალია არ ბეტყობა მაგრამ მაინც, სიცილით თქვა ბიჭმა. რამე იტკინე?
-კი, ჩაიჩურჩულა ლილიანამ.
-რა? რა იტკინე? თვალები გაუფართოვდა ნიკას,
-ფეხი, და ვერ ვდგები. გაეცინა ლილიანას.
-შემთხვევით ტვინი ხოარ გიტკენია? შეამოწმე მიდი! გაეცინა ნიკას.
-არაა ტვინი გადარჩა. ჩაეცინა ლილიანას და ნიკას ხელზე დაეჯაჯგურა.
-რაგინდა? ჰკითხა ნიკამ,
-აუუ ჩამეხუტე გთხოვ, ტუჩები დაბუშტა ლილიანამ,
-კაი მაგრამ როგაცივდე? მერე? თვალებში ჩააშტერდა ნიკა.
-არ გავცივდებით..........კაი ჰო, შეიძლება გავცივდეთ, მაგრამ არაუშავს მინდორია თან მხრები აიჩეჩა ლილიანამ,
-ჰოდა მაგასგეუბნები! წარბი შეკრა ნიკამ.
-ჰმმ კაი ჰო, ვიცი რომ გიყვარარ! მაგრამ არ მოვკვდები. ჩაიფხუკუნა ლილიანამ.
-მიყვარხარ შე არანორმალურო! გაეცინა ნიკას, და ლილიანას ტუჩების დალაშქვრა დაიწყო. მერე კი ყელი დაუკოცნა და ლილიანას სახეზე მოეფერა,
-მიყვრხარ! დაიჩურჩულა ლილიანამ ვნებისგან მიბნედილი ხმით, და ნიკას მკრთალად გაუღიმა.
-მეც მიყვარხარ ჩემო სიხარულო- გაეღიმა ნიკას, მერე ლილიანას გვერდით მიუწვა და გულში ჩაიკრა, ესე იწვნენ ორივე შუაღამეზე სადღაც შუა მინდორში და ვარსკვლავების ცქერით ტკბებოდნენ, ერთმანეთის სიბოთი და უსაზღვრო ბედნიერებით ტკბებოდნენ, და მათი თვალები უსაზრვრო ბედნიერებას და სიყვარულს ასხივებდა.
კომოანიაში:
-აუუ სად არიან ამდენხანს? დავიღალე ლოდინით, ჩაიბურტყუნა ლილითმა, და პატარა ბავშვივით ხელები გაშალა. ნაილმა კი ჩაიფხუკუნა და სკამს მიეყრდნო.
-რამე სასაცილოს ამჩნევ? წარბები შეკრა ლილითმა,
-არაა, არა, გაიცინა ნაილმა, და შეეცადა სიცილი შეეკავებინა.
-ჰოდა ეგრე! თვალები გადაატრიალა ლილითმა.
-კომპანიაში აღარავინაა დაცვისგარდა, თუ გინდა სახლში წაგიყვან გინდა? ჰკითხა ნაილმა და წამოდგა.
-მინდა! ტქვა ლილითმა და კარებიდან გავარდა,
-გიჟი! ჩაილაპარაკა ნაილმა და გოგონას მიჰყვა.
****************************************
აი მეცხრე თავიიც <3 ბოდიში რომ გალოდინეთ<3 იმედია მოგეწონებათ ეს თავი <3 ველი კომენტარებს :*скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1 სტუმარი mariam

auuu kaiaa male dade ra

 



№2  offline წევრი Tamusia Egutidze

mariam
auuu kaiaa male dade ra

კაი
--------------------
მემარტოვება..

 



№3 სტუმარი სტუმარი თაკო

რა გითხრა
შოკია
მარა
ძან დაჩქარე მოვლენები
ცოტა არაბუნებრივია
მარა მაინც კარგია

 



№4 სტუმარი სტუმარი ნინი

ძაან კაია და მალე დადებბ??

 



№5 სტუმარი Mari❤❤

Zalian momewona ❤❤

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent