შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ბედს იქით (ნაწილი2)


2-11-2017, 12:15
ავტორი თუკა
ნანახია 4 149

ბედს იქით (ნაწილი2)

ნაწილი მერვე...

ძალა გამოცლილი ჩაიხვეტა გაგა და იატაკზე დაჯდა... ტირილისაგან სულს ვერ ითქვამდა, გვერდით მივუჯექი და პირთან მიტანილი ვისკის ბოთლი ავაცალე, გამომხედა და გამიღიმა,, მივხვდი ეს უბრალოდ ღიმილი არ იყო,, ამ ღიმილმა სული წამაღტვა.. როგორ მინდოდა მაგრად მაგრად ჩამეკრა გულში და მეტქვა რომ არასოდეს დავტოვებდი.... ღრმად ამოიოხრა და მაგრად მიიკრა გულზე მარიამის სურათი...
– მე და მარიამს უსიტყვოდ გვესმოდა ერთმანეთის , მე მის თვალებში ვკიტხულობდი სატქვემს, ის ჩემს ღიმილში...დედაჩემი ხშირად ჩხუბობდა სახლში გვიან მისვლის გამო.. მაშინ ბელა პატარა იყო. მარიამი თავს უვე დიდ გოგოდ თვლიდა.. ეზოში ,სიბნელეში მელოდა . რომ სახლში ჩუმად შევეყვანე..... ბევრს გიჟად მივაჩნდი, ხშირად მეუბნებოდნენკიდეც და ვის არ ყავს რა გჭირსო.. არ ვიცი იქნებ ვგრძნობდი კიდეც რომ მარიამი ასე მალე გამომეცლებოდა ხელიდან... იქნებ ვგრძნობდი და ამიტომ მიყვარდა ასე... არ არსებობდა სურვილი რასაც მარიამის გამო არ გავაკეთებდი...
– მაპატიე გევედრები, მე არ ვიცოდი... რომ მცოდნოდა ის შენი და იყო, ასე არ ვიტყოდი..– ტირილით უთხარი და ფრთხილად დავადე ხელზე ხელი....
– ახლა ხვდები რომ არარაობა ვარ..ვერარაფერი მატკენს გულს მეტად ქეთო.. ამაზე დიდი ტკივილი არ იარსებბებს ჩემთვის.... სიტყვები არ მეყიფა გადმოვცე ამ გრძნობის გამოსახატავად.... ის ჩემს ცხოვრებაში დროებით მოვლენლი ანგელოზი იყო.... გზას მინათებდა... მისი თვალები ისე ნათელი და წმინდა იყო.... როგორ შემეძლო მისთის გული მეტკინა, იცოდე როგორ უნდა ეთხოვა, იცოდა როგორ მომქცეოდა....
– მმითარი გაგა, ვინ ჩაიდინა ეს დანაშაული...
– არ ვიცი,, ერთ დღეს აუცილებად ვიპოვი და ყველა მათგანს საკუთარი ხელით გავუსწორდები... ყველას გადავუხდი სამაგიეროს.. ამ ტკივილის გამო, ჩემი სულის დაცარიელების გამო....ჩვენი ბოლო დაბადების დღე ერთად ავღნიშნეთ... საოცნებო ტელეფონი ვაჩუქე , მან კი კისერზე ჯვარი დამკიდა.. მითხრა არასოდეს მოიხსნა, მუდამ გადაგარჩენსო...–მერე მამაჩემს რაღაც პრობლემები შეექმნა, უნდოდა საქმეში მეც ჩავრეულიყავი, სულ მეუბნებოდა უნდა გაიზარდოო, მე კი ზერელედ ვაკეტებდი საქმე გული მარტო გართობისაკენ მიმიწევდა.. ვირაცას ჩვენზე შურის ძიება უნდოდა, წინა დღეს შეცდომით მოვაწერე რაღაც საბუთს ... ახლაც არ ვიცი ზუსტად რა საბუთი იყო ქეთო.. რომ მცოდნოდა ეს ყველაფერი ასე დასრულდებოდა.. ახლა ჩემი დის მკვლელი არ ვიქნებოდი....მტელი სხეული მტკივა , მის გარეშე ჰაერიც კი მეცოტავება...
– გეხვეწები სხვა დრო მომიყევი ეხლა დამშვიდდი გთხოვ – ამაოდ ვემუდარებოდი გაგას ის არც კი მისმენდა...
– უნდა ვთქვა , უნდა გავიხსენო , უნდა ვითხოვო სიკვდილი უფლისაგან... დილით დამიერეკეს და საღამოს შეხვედრა დამინიშნეს, მე სულელს გადამავიწყდა... ვინც ეს დანაშაული ჩაიდინა იცოდა რომ მარიამით შეძებდა მანიპულირებას... საბედისწერო ზარი მარიამის ტელეფონზე გაისმა... დანიშნულ ადგილას მისვლა მიმასწრო.... ქეთო,, ესეც კი არ გამომივიდა.. მისვლა მიგვასწრო.. მერე , მერე მოულოდნელად გაისმა გასროლის ხმა. დავინახე რომ ის ტყვია ჩემთვის იყო გამიზნული, მაგრამ ის გადამეღობა, გესმის? ვერ გამიმეტა.... აი ნახე, უყურებ?– გიჟივით გამომიწოდა თავისი მკლავები და თვალებშ შემომხედა,, ამ მკლაებზე დალია სული, ჩემმა დამ,, სიკვიდლის ბოლო წუთამდე არ გაჩმებულა,, მეუბნებოდა რომ საუკეთესო უნდა ვყოფილიყავი, მეუბნებოდა რომ ამ ტკივილით არ მეცხოვრა... თავი არ დამედანაშაულებინა... მიტხრა ბოლო თხოვდა შმისრულე და შენს ლამაზ გოგონას ჩემი სახელი დაარქვიო.... ნერვიულად მოისრისა შუბლი და მზერა ამარიდა.. მერე ღრმად ამოისუნთქა, მივხვდი სტკიოდა, ისევ გამიღიმა,, მითხრა არ მტკივა ნუ გეშნიაო.... მიტხრა რომ მასზე კარგი ძმა არავის ყავდა.. მუდამ მუამ მეყვარებოდი.... ცრემლებით ვუსველებდი სახეს, მერე დიმას გახედა და როგორც პატარა ბავშვს ისე ჩააბარა ჩემი თავი... უთხრა რო იცი, როგორია მარტო არასოდეს დატოვოო.. მაგრამ მე უკვე ექვსი წელია მარტო ვარ, ჩემს გულს ვერავინ და ვერაფერი გაათბობს, იმ წუთიდან როცა მარიამმა ჩემი საყვარელი ლურჯი თვალები დახუჭა მეც გამიშავთეთრდა ცხოვრება ქეთო.. სიკვდილით წინ ძლივს წამოწია ხელი და ცრემლები მომწმინდა.... მაგრად ჩავიკარი გულში და ვევედრებოდი ნუ დამტოვებ თქო.. მაგრამ არ დამიჯერა,, მიტხრა დროაოო..... ჩემი ბრალია .. მარიამის სიკვდილი ჩემს სინდისზეა, მე რომ უფრო მეტად ყურადღებიანი ვყოფილიყავი, რომ არ დამვიწყებოდა.. მე მომხვდებოდა ის ტყვია, მაშინ ჩემი და ცოცხალი იქნებოდა.. ჯერ კიდევ ვერ ვეგუები რომ დილით აღარ მაღვიძებს მისი ტიტინა ხმა გაგა გაგვიადება, სულ როგორ უნდა ვყვიროდეო... ჯერ კიდევ არ მჯერა რო ჩემს დაბადების დრეს მარტო ვღნიშნავ.. ვერ ვიტან ამ დღეს... მძულს მარიამის გარეშე გატარებული ყველა დღე ქეთო... ჩემი საყვარელი დის მკვლელი ვარ.. ვერ დავიცავი, ჩემს გამო მოვკვდა.. ჩემი და ჩემს გამო მოვკვდა...
გამწარებულმა იყვირა და ვისკის ბოთლი კედელს შეალეწა,, გიჟივით წამოხტა ფეხზე და ყვეაფრი ძირს გადმოყარა... ბოლო ხმაზე ბღაოდა რომ საკუთარი და ვერ დაიცვა.. თაროდან გადმოვარდნილი სუვენილი ხელზე დამეცა და გამეჭრა, სისხლის დანახვაე შეშფოთებულმა შემომხედა და მივხვდი რაც სჭრდა, სისხლიანი ხელი ზურგს უკან დავმალე და სამზარეულოში სირბილით გავიქეცი..... მერე მაცივრიდან ცივი მინრალური გამოვირე, უშაქრო ძიერი ყავა მოვადუღე და კაბინეტში დავბრუნდი... ისევ იატაკზე იჯდა.. მაგიდას ძალა გამოცლილი მიყუდებოდა და ნერვიულად ურტყავდა თავს ... მის წინ დავიხარე და ცრემლებით დასვენებული სახე მოვწმინდე,, მერე ოდნავ გავუღიმე და ყავა გავუწოდე... გამიღიმა და დამშვიდებულმა შემომხედა..
– შენ მას გავხარ.. შენც მასავით შეგიძია ადამიანზე ზრუნვა... შენ მას ნამდვილად გავხარ...
– არ ინერვიულო გთხოვ, თავს ნუ დაიდანაშაულებ გაგა, ხო ხედავ მარიამსაც ეს უთქვამს, ეს ყველაფერი ღვთის განგება იყო.. ასე იყო საჭირო.. უფალსაც ანგელოზები უნდა რომ ყავდეს გვაერდით... იფიქრე რომ შენი და ახლა ზემოდან გიყურებს.. გიცავს.. როგორ ფიქრობ ახლა ასეტს რომ გხედავდეს მარიამი მოეწონებოდა ? დარწმუნებული ვარ გეტყოდა ცუდად იქცევიო.. მოდი არ გაანაწყენო მარიამი და წამოდი საძინებელში წამომყევი. დაისვენე, გადღლილი ხარ. ძლი არ გაწყენდა... თანაც უკვე თენდება...
– ძლივს წამოვაყენე ფეხზე გაგა და მხარზე ხელი მომხვია... ქეთო?– ყრუდ დამიძახა და კიეებისაკენ მიმავალი შეყოვნდა..
– ჰმ, რა იყო ამჯერად?– ვეცადე ხუმრობით მეთქვა და მისი ხელი მაგრამ შემოვიხვიე მხარე რომ არ გადავარდნილიყო...
– როგორ ფიქრობ ოდესმე შემიყვარდები?– ისე ამათვალიერა გეგონებოდა პირველად მხედავდა. არა ტოო. რაღაცნაირი ხარ რა.. აი გეუბნები მარილი გაკლია რა...
– ხო კარგი, მოვიყვი ამ მარილს , ოღონდ შენ დამშვიდდი და. მარილსაც მოვიყვი, წიწაკასაც და სანელებლებსაც..
– ეეეე, რა სასაცილო გოგო ხარ – მოიყარე,მოიყარე იქნება რაიმე გამოგვივიდეს სიცლით მითხრა და საწოლზე კი არ დაწვა მკვდარივით დაეცა.
ლამის მთელი საათი მოვანდომე მისთის ფეხზე და ტანზე რომ გამეხადა.. ამსიმაღე კაცი დასუსტებული და დაპატარავებული მომეჩვენა დარდისანა. შიგადაშინ ტკივილისა და განცდილი ემოციისაგან კვნესოდა.. მის გვერდით მდგარ სავარძელში ჩავჯექი და ადიელა მივიფარე. მისი სიტყვები ჯერ კიდევ გგუნით მესმოდა ყურებში, ჩემს ტავზე ვბრაზობბდი რომ ასეთი რაღაც გავაკეთე..დაუფიქრებლად მოვიქეცი . გული ვატკინე, ძველი ჭრილობა განვუახლე , და სასოწარკვეთამდე მივიყვანე...სინამდვილეში რა სევდიანი ყოფილა– ჩუმად ვფიქრობდი ჩემთვის და მის ლამას სახეს დაშტერებით ვაკვირდებოდი...

**
თვალების ფშვნეტით და თავის გაუსაძლისი ტკივილის გაეღვიძა შამანაურს. მთელი სხეული სტკიოდა, ძვლებშ ამტვრედა, ნაწყვეტებად ამოუტივტივდა გონებაშ წუხანდელი საღამო, თვალების გახელის თავი არ ქონდა.. ისე მოატარა ხელი საწოლის მეორე მხარეს, მაგრამ სიცარიელემ შეაკრთო... მთელი ენერგია მოიკრიბა და ზლაზვნით წამოჯდა საწოლში, ქეთო არ იწვა, არ ეძინა, იქნებ გაიქცა, მოულოდნელად გაიელვაში გონებაში აუტანელმა ეჭვმა მობილურის ასაღებად გადატრიალდა რომ გაოცებისაგან თვალები გაუფართოვდა და სახეზე ღიმილი მოეფინა... სავარძელი კატასავით მოკუნტულს ეძინა.. მისკენ წავიდა და მის წინ ჩაიკუნტა, თმები უწესრიგოდ ჩამოშლოდა ქათქათა კანზე, ლამაზი ლურჯი თვალები დაეხუჭა და წითელ ტუჩებს კურდღელივით აცმაცუნებდა შიგადაშიგ გეგონებოდა რაღაცას საუბრობსო... რატომ ეტკინა გული გაგა? განა რა მოხდა იმითი რომ მის ცოლს სავარძელში ეძინა, ბოლოს და ბოლოს ცოლი იყო და ვალდებულება გააჩნდა ქმრის წინაშე. მაშინვე თავი იმართლა, მაგრამ მასაც ხო გააჩნდა ვადებულება ცოლის წინაშე. მძინარე ქეთო ხელში აყვანა და საწოლზე დააწვინა, მიხვდა მთელი ეს დრო მას დარაჯობდა. ადიელა გადააფარა და მაგრად მიიჭირა საჩვენებელი და ცერი თითები საფეთქლებზე... ფეხაკრეფით წავიდა კარისაკენ და მძინარე ქეთოს კიდევ ერთხე გახედა.....
გეზი პირდაპირ სამზარეულოსაკენ აიღო და მოწყვეტით დაჯდა სკამზე.. მაგრად იჭერდა ხელებს თავზე , ვერც კი გაიგო როგორ შევიდა სამზარეულოში ნუნუ დეიდა და მის კითხვაზე შვილო როგორ ხარო– შეკრთა.
– აუუუუ, ნუნუ დეიდა რა ხარ რა, გული გამიხეთქე ვაა.
– რავიცი შვილო ისე ზიხარ მეგონა ..
– გეგონა ვკვდებოდი?? მაგას ვერ ეღირსებით ვერავინ..– სიცილით უთხრა გაგამ და ნუნუს ახედა..
– რას ამბობ შვილო რა დროს სიკვდილზე ლაპარაკია შვილო, რა გჭირთ ახლანდელ ახალგაზრდეს– სწრაფად დააკაკუნა ნუნუმ ხის მაგიდაზე და სამჯერ ეშმაკსაც მიაფურთხა..
– შენი ჭირიმე ნუნუ დეიდა , კუთეეფში ფურთხებას იქნება მაგარი ყავა მოგედუღებინა ჩემთვის და ქეთოსთის?
– კარგი შვილო, ხლავე დავტრიალდები ისეთ სსაუზმეს გაგიმზადებ თითებს ჩაიკვნეტ..
– ნუნუ დეიდა , ჯერ ეს ერთი თითები ძალიან მჭირდება და მეორე სუზმე არ მინდა, თავიმისკდება წეხელ დავთვერით მე და ქეთო ხოდა ყავა მინდა გთხოვ..
– ახლავე შვილო, ახლავე, ქეთო ვინაა? სადაა ქეთო გაგა?
– ჩემო ცოლია, რას ნიშნავს ვინაა?
– უიმე დედააა – მთელი ხმით შეკივლა ნუნუმ და გაგამ სახე დაღრეჯილმა აიფარა ხელები ყურებზე... რას ამბობ შვილო, რა ცოლი...
– აუუუუ, თავი მტკივა–თქო ნუნუ დეიდა და ყვირიხარ? ცოლი რა, აგიხსნი მოიცადე, აი კაცებს ხო მოყავთ ცოლები რა, მერე ბავშვები რო ჩნდებიან და ამბები რაა..
– ხო მერე?
– ხოდა ასეთ ცოლი მყავს ვააა...
– როდის მოიყვანე შვილო?
– უკაცრავად დეპეშა ვერ გამოვაგზავნე თქვნთან– სიცილით უთხრა გაგამ და ნუნუს ანიშნა ყავა დაადგი მოკვდიო.... ქორწილში დაგპატიჟებ ნუნუჯან..
– რა საზიზღარი ხარ ბიჭო, კინაღამ დამეჯერა..
კედელ–დეკელ ჩავუყევი გზას სამზარეულომდე და მთქნარებით შევედი...
– დილა მშვიდობისა, თუ უკვე შუადღე ჯობია არ ვიცი– გაღიმებული დავეშვი სკამზე და გაგას შევხედე, მზერა მაშივე ამარიდა...
– ააააა, ცოლი, გეუბნებო სძნავს –თქო, კინაღამ დამეჯერეაო,, ახლა დაიჯერე?– ჯიბრზე აყვა ლაპარაკში გაგა ნუნუს და შემომხედა..
– შენ ხარ ამ აუტანელის ცოლი? დედა რა ლამაზი ხარ. დედა რა საოცრება, დედა რა საუკეთესო... დედა..
– ნუნუ დეიდა, გავიგეთ, არ გინდათ , მადლობას მერე გეტყვით როცა საუბრის საშუალებას მისცემთ.. ნუნუ დეიდა ჩემი ცოლი აკეთებს ისეთ ყავას საუკეთესოს, აი ახლა უცებ ადგება და განახებთ როგორ უნდა მოამზადოთ ყავა საუბრის გარეშე და სწრაფად..– თვალებით მანიშნა ადექიო,, მეც უსიტყვოდ დავმორჩილდი..
რამოდენიმე წუთში ყავის ფინჯნებით ვიჯექით მაგიდასთან მე და გაგა, სიტყვას ვერც ერთი ვერ ვძრავდით ბოლოს მაინც გაგამ მაჯობა..
– ქეთო, ის რაც გუშინ მოხდა..
– ვიცი არ ცვლის ჩვენს ურთიერთობას. ის რაც მოხდა უნდა მომხდარიყო, თუნდაც მხოლოდ იმიტომ რომ რამე ცუდი არ მეთქვა ისევ მარიამზე, მისი ხსოვნა და მისი სული არ შემელახა, კარგია ახლა ვიცი რომ შესაძლოა მქონდოდა ბედნიერება მარიამი ჩემს გვერდითაც ყოფილიყო.. მე მხოლოდ ერთი რამის კითხვა მინდა რატომ შემირთე ცოლად? არ მიცნობდი, არც მე გიცნობდი, ვერც იმას იტყვი რომ შეგიყვარდი, ურცხვად მოატყუე მამაჩემს შემიყვარდაო. მაგრამ ეს ორივემ კარგად ვიცით რომ ასე არაა.. ნუთუ ეს იყო ის მუქარა მაშინ რომ მითხარი განანებო...
– ეგ იკო, სწორედ მაგის გამო– გაბრაებულმა მითხრა და სამზარეულოდან გავიდა...
მაგიდაზე დაგდებულ ჩემს ტელეფონს ხელი დავტაცე და ლიკასთან დავრეკე... ჯერ ზარი არ იყო გასული რომ მიპასუხა და მილიონი კითხვა ერთად მომაყარა...
– ქეთი, მართლა გათხოდი? ლევანი მომიყვა რაც მოხდა, ქეთი ეს როგორ მოხდა??
– ლიკა, გინდა ჩემთან მოდი და მერე ვილაპარაკოთ კარგი? მარტო ვიქნები სახლშ..
– მოვალ მისამართი მომწერე..
– ახლავე. მოდი და ყველაფერს მოგიყვები..
ტელეფონი გავთიშე ჯიბეში ჩავიდე და ფეხაკრეფით ავედი საძინებელში, უჯიშო ცხოველია– გულში გავიფიქრე და იატაკზე დაყრილი მისი ტანსაცმელი წამოვკრიფე...
– ახალგაზრდავ, გაითვალისწინეტ რომ ამ ოტხში ვერ ვცხოვრობ და ასე ცხოველივით ნუ დააბინძურებ აქაურობას ... და სხვატაშორის ცალკე ოთახში ძილზე რას იტყვი...
– არ მესმის შენი ფრუტუნის უმაქნისო– ვანიდან გამომძახა და სიცილს უმატა..
– ახლა უმაქნსიც ვარ, მალე მოსამსახურე და ბოლოს ბრადიაგა გავხდები.. ნასკი გამხადე ქალოს პრინცპი აქვს ამ კაცს, ყავა მოუმზადე კვერცხი შეუწვი.. გამწარებულმა ავიღე იატაკზე დაგდებული მისი პერანგი და ვანის კარზე მივუკაკუნე... ისე ცოტა მალე თუ გამოხვალ დამაფასებ,,,
– სხვა ვნაში წადი, ამ სალხს უამრავი ვანა აქვს..
– არ მინდა მე ეს ვანა მომწონს..
– მაშინ შემოდი და შემომიერთი ქეთო– სიცილით იგუდებოდა ვანიდან და ისე მეძახდა..
– არანორმალური ხარ შენ თავს გეფიცები– ჩემდა უნებურად წარმოვთქვი და მის სიცილზე გამეღიმა...
– რა თქვი გამიმეორე? ქეთო , შეგიყვარდი არა?– იმდენად გამაცოფა მისმა ფრაზებმა რომ კარებს მაგრად ვუთავაზე წიხლი და გამწარებულმა ვუყვირე გამოეთრიე –თქო..კარებს შუბლით მივეყუდე და ნერვიულად ვურტყავდი წიხლს ... მოულოდნელად გამოაღო ვანის კარები და შიშვენ სხეულზე პირდაპირ გულში ჩავეხუტე გაგას..
რა იყო ასე გინდივარ?– ქეთო.. დაგეძინა თუ ნერვებს იმშვიდებ?–
– ფუ რა დეგენერატი ხარ რა.. მისი მკლავებიდან თავი გავინთავისუფლე მაგრამ მოულოდნელად მომიჭირა მაჯახე ხელი და ზურგიდან ამეკრა...
– ხო ვიცი რომ გიდივარ. შენაირებს კარგად ვიცნობ, ისიც ვიცი რომ ჯერ არავინ მოგკარებია.. ქეთო, ჩემი ერთი უბრალო შეხებაც კი სისხლს გიდუღებს,,, ახლა მხოლოდ ერთი სიყვის თქმა მჭირდება და კისერზე ჩამომეკიდები.. გაშლილი თმები ცალ მხარეს გადამიწია და სველი თითები ნელა დამისვა კისერზე.. მერე ვიგრძენი მისი ტუჩების შეხება და თვალები დავხუჭე.. არა რა.. მოულოდნელად მომშორდა და წინ ამესვეტა.. კარგი გოგო ხარ, ჩემი ცოი ხარ მაგრამ არ შემიძლია შენთან სექსი რა.. ცივი ხარ ქეთო ცივი ხარ..
– ვერ გავიგე...
– ცივი ხარ თქო. ვნებები არ გაქვს.. არც გრძნობები , შეშასავით დგახარ... არ შემიძლია , მე ქალი ვნებიანი ვიცი ჭკუიდან რომ გადაგიყვანს მის ალერსს რომ ინატრებ და გიჟივით რომ დაეწაფები მის ტუჩებს, მკერდს და სხეულს.. შენ კიდევ .. საკმარისია, მიდი გადი ახლა უნდა ჩავიცვა..
– ჩაიცვი არ გიყურებ.
– მერე არ თქვა არ გამაფრთხილეო, ვიხსნი ამ პირსაცოხს ქეთო..
– გაგა მოიცა– მთელს ხმაზე დავიყვირე, კარადიდან ხალათი გამოვათრიე და ვანაში სწრაფი ნაბიჯით შევედი... მერე კარგა ხანს მესმოდა გაგას სიცილი ოთახიდან და ერთი სული მქონდა გავვარდნილიყავი და თავი გამეტეხა მისთვის... (8)


ნაწილი მეცხრე
ვანიდან სწრაფად გამოვედი, მინდოდა გაგა გამემწარებინა, მაგრამ უკვე ოთახში აღარ იყო..სირბილით დავეშვი კიბეებზე და ეზოში გავვარდი, დაცვას ესაუბრებოდ, დამინახა თუ არა წარბი ცერემონიულად აზიდა მაღლა და გამიღიმა, მშვიდი ნაბიჯით წამოვიდა ჩემსკენ და წინ დამიდგა..
– რას მიყურებ ქეთო? რამე დამრჩა?
– არა..– მომენტალურად დამაბნია მიზმა მზერამ... შეიძლება ჩემი დაქალი მოვიდეს?
– შეიძლება, დაცვას გავაფრთხილებ რომ შემოუშვან.. კიდე რამეა?
– არაფერი მადლობა...
– ქეთო.. ხავერდოვანი ხმით დამიძახა და ხალათის ქუდში მტაცა ხელი.. მერე თავისკენ შემატრიალა და ხელები წელზე დამაწყო... ქეთო, ქეთო, რა პატარა ხარ, შენთან შედარებით თავი ბებერი მგონია..
– გგონია კი არა, ხარ– ჯიბრზე ვუთხარი და მზერა ავარიდე..
– ეგ არაფერი, შენც ხომ დაბერდები, აი მერე ვიფიქრებ რომ ცოლად მიგიღო... მერე იცი რა იქნება?
– რა?– გაოცებულმა ვკითხე და ტუჩები მოვპრუწე..
– რა და, გაჩუქებ ბევრ ლამაზ ღამეს, ვნებიანს, სიყვარულის ღამე ისეთს რომ ღამები ვერ დაგეძინება... ლამაზ და ბედნერ დღეებს, ოღონდ ჯერ უნდა გაიზარდო. ჯერ ძალიან პატარა ხარ..
– შენ მარტო სექსი როგორ გელანდება რააა. სხვა არაფერი იცი?
– ვიცი მაგრა, მაგ საკითხში ბადალი არ მყავს, გინდა განახო?
– რა? მნახო? ავადმყოფო შენ..გამიშვი აუტანელი ავადმყოფი ხარ.... ხელები გავინთავისუფლე და განზე გავდექი. გაგამ თვალი ჩამიკრა და მანქანისაკენ წავიდა... მოულოდნელად მოტრიალდა და სიცილით დამიძახა..
– ქეთოოოოო, ხალათის ქამარი შეიკარი, რავიცი ისე გაგეხსნა ალბად... გიჟივით დავიხედე , გახსნილი ხალათიდან მოშიშვლებული მკერდი მიჩანდა, ქამარი მაგრად გავიჭირე და გინებ– გინებით წავედი სახლისაკენ...
**
მე და ლიკუნა მისაღებში ვიჯექით და კარგად დაბერებული ქალებივით ვსაუბრობდით, ვერაფრით ეჯერებოდა ლიკას რომ ჩვენს შორის არაფერი ხდებოდა, რომ ასეთი ათლეტური აღნაგობის მამაკაცის მიმართ არაფერს ვგრძნობდი... ხანდახან მეც არ მეჯერებოდა რომ გაგას მიმართ ასეთი ცივი ვიყავი, თუმცა არც ის იკლავდა თავს ჩემი სიყვარულით..
– ლიკუნა, მაინც გკითხავ რა.. ლევანი როგორააა?
– მეგონა დაგავიწყდა და ამიტომ არ ვახსენეე
– კაი რა ლიკა, როგორ დამავიწყდება . არ ვიცი, ვცდილოლბ მასზე არ ვიფიქრო.მაგრამ გული თავისას აკეთებს..
– ქეეთი, რაღაცას გეტყვი და არ მიწყნო რა. გიყურებ და ვხვდები რომ ლევან არ გიყვარს, მის მიმართ კი გქონდა და შეიძლება ახლაც გქონდეს რაღაც სიმპატია მაგრამ ის რომ გყვარებოდა დღეს აქ ასე ბედნიერი სახით არ იჯდებოდი.. ლევანთან ერთად გაპარვაც შენი თავის ხსნა იყო სხვა არაფერი..
– მაგაზე მეც ბევრჯერ მიფიქრია ლიკუნა, მაგრამ არ ვიცი გეფიცები, გაგა ისე მექცევა გეგონება მისი მონა ვიყო, მის გვერდით ცხოვრება გაუსაძლისია,მუდმივად ცდილობს რომ დამამციროს. მუდმოვად რაღაცას მავალებს.. ლიკა ცხოვრებაში არასოდეს გამიკეთებია საჭმელი, და ახლა ამასაც მთხოვს... იცი ყველაზე მეტად რა მტკივა?? ის რომ პირში მეუბნება არ მიყვარხარო, იქნებ ოდესმე შემიყვარდე კიდეც მაგრამ ახლა არ მიყვარხარ, უგრძნობი ხე ხარო.. გეფიცები ლიკ, რომ იცოდე რომ ჩემს მიმართ რაიმეს გრძნობს და ამიტომ მომიყვანა ცოლად გეფიცები ყველაფერს გავუკეთებდი....
– ასე ნუ ამბობ ქეთი, რატომღაც მგონია რომ გაგას უყვარხარ და ეს უბრალოდ სიტყვებია იმისათვის რომ გული გატკინოს,
– გაგას არავინ უყვარს. გაგამ სიყვარულზე ხელი ჩაიქნია ლიკა ექვსი წლის წინათ, და ჩემნაირი ხე შეუყვარდება??– ცრემლიანი თვალებით გავხედე ლიკას და ოდნავ გავუღიმე.
– არაკაცი ვიყო თუ ჩემზე კარგი ცოლი ყავდეს ვინმეს, როგორ ესმის ჩემი რა, აი არ მიყურებს და ესმის რა..– როხროხით შემოვიდა გაგა და ლიკას ხელი გაუწოდა... გაგა შამანაური, შენ ალბად ქეთის დაქალი ხარ..
– დიახ ასეა, ლიკა..
– სასიამოვნოა ლიკა.. ორი წუთით ჩემოგიჯდებით , ვგიჟდები ქალები რომ ჭორაობენ და ვისმენ , იმდენ საინტერესო რაღაცეებს ვიგებ კაცებზე, რომ მართლა ვგიჟდები..
– გაგა , რატომ დაბრუნდი? შენ რა მისმენდი?
– მეტი საქმე არ მაქვს შენხ ხორხოცს ვუსმინო ქეთევან.. რანაირი გოო ხარ. მთელი ამბებით რომ გამამზადე, პერანგის ღილები შემიკარი, არა შენ ვერ წარმოიდენ რამდენჯერ გამხადა და ჩამაცვა ლიკა შენმა დაქალმა, უყვარს რომ მივლის,, არ იცოდი რომ საბუთები სახლში მრჩებოდა? თუმცა რა მიკვირს, იმ ვნებიანი წუთების მერე რაღა გაგახსენდებოდა...
– აუტანელი ხარ რა. აუტანელი კაცი ხარ. შენ რაღამ დაგაბნია, შენ ხო ხე არ ხარ?
– გოგოო, აქ არის ჭკუა?– თავზე დამიკაკუნა და გამიღიმა, ქეთო, ხე შენ ხარ, და მე ავირიე ემოციებში მე... შენ ახლაც ხესავით ხარ . ცოტა გამიღიმე..
– გაგა ნერვებზე მოქმედებ...
– კარგი ჯანდაბას წავალ, თორემ ისეთი სახე გაქვს ერთი სული გაქვს წავიდე.. შენის ნებართვით ლიკა, მშვიდად უთხრა და კიბეებს აუყვა...
– აუუუ რა კაი ქმარი გყავს ქეთო,,,, თვალები დამრჩა ზედ გეფიცები. მართლა მაგარი კაცია, ასეთი თვალები არასოდეს მინახავ, მამაკაცურია...
– ოოოო, ლიკა, მორჩი, მეც ვიცი რომ კარგი ბიჭია მაგრამ მწარე ენა აქვს... ვირიაა. ისე რა მაგარი ოჯახია არა? ვირი და შეშა?– ხმამაღლა გავიცინე და ლიკას მხარ გავკარი..
მობილურზე ლაპარაკით ჩამოდიოდა კიბეებზე გაგა და ხმამაღლა იცინოდა... მივხვდი რომ ქალს ესაუბრებოდა.. ხმა მესმოდა და გულზე ვსკდებოდი, რაც არ უნდა ყოფილიყო მაინც ძალიან რთული გადასატანი იყო,როცა შენი ქმარი სხვა ქალს ასე გულიანად უცინოდა..
– ქეთო. ჩუმად დამიძახა და გვერძე გამიყვანა.. ქეთო, დღეს ცოტა შემაგვიანდება და იცოდე კარგი? თუ გინდა ლიკას სთხოვე დარჩეს, ან ბელას დავურეკავ..
– სად მიდიხარ საყვარელთან? – მოულოდნელად ვკითხე და რომ არ გაეცინა გულიანად ავტირდებოდი...
– რა საყვარელთან გოგო, რა საყვარელთან, გადაირიე? შეხვედრაზე მივდივარ.. ქეთო ეჭვიანობ?
– არა, უბრალოდ მინდა პატივი მცე სხვა არაფერი, თუ საყვარელთან გინდა წასვლა წადი, ოღონდ არ დამიმალო...
– კარგი, როცა ქალი მომინდება გეტყვი რომ ქალებში მივდივარ და არ ინერვიულო...
– ვაიმე როგორ ვერ გიტან რა.. აუტანელი ხარ... ვირიი
– მკლავში ხელი მტაცა და გულზე მიმიკრა ქეთოოო, სიტყვები შეარჩიე. ხო მართლა, ამაღამ არაფერი ჩაიცვა, შიშველი დამხვდი და მალე მოვალ....
– მაგრად ვუჩქმიტე გვერდში და ზურგი ვაქციე,, აი ხო ვამბობდი ლიკუნა, ვირია , ეს ჩემი ქმარი ვირიაა....
**
ცხრა ხდებოდა გაგა რომ სახლში შემოვიდა, სახეზე ფერი არ ედო, გადაღლილი ჩაეშვა სავარძელში და შემომხედა, მივხვდი რაღაცის თქმა უნდოდა მაგრამ ვერაფერს მეუბნებოდა..მეც მის ჯინაზე რაფერს ვამბობდი, წიგნს ისეთი ემოციით ვკითხულობდი რომ სახეზე ათასგვარი ემოცია მეხატებოდა..
– ქეთო, ბოლოს მაინც დამიძახა და ალმაცერად ავხედე..
– როცა ქმარი სახლში მოდის არ უნდა კითხო, შია თუ არა? დაიღალა თუ არა? აწუხებს თუ არა რამე?? ამის მერე კიდევ გექნება პრეტენზია რომ შეშა დაგიძახო და არასოდეს შემიყვარდე? შეშა კი არა ყინული ხარ, გაულღობელი, შენი სიცივით რას მიაღწევ დავინახავთ...
– არც მინდა რომ გიყვარდე, არც ის მინდა რომ შენი ცოლი ვიყო სიამოვნებით წავიდოდი აქედან და..
– და რა? იმ სირთან გაიქცეოდი?? შენი დაცვაც კი ვერ შეძლო, ხელიც არ გაუტოკებია გოგო ისე მიგაგდო, რა არაფერი გამოუვიდა და დაგემშვიდობა?
– არაკაცი ხარ, უსინდისო არაკაცი... სულ მზად ხარ გული მატკინო..
– არაკაცი მე კი არა ის შენი გულის ვარდია, და შენს თავს კითხე რომელი უფრო უსინდისოა მე თუ შენ? ჩემს გვერძე წევხარ, ჩემი ცოლი გქვია და სხვა კაცზე ფიქრობ..
– ასე არაა, მე სხვა კაცზე არ ვფიქრობ ადამიანო, რატომ გადამეკიდე, საერთოდ რატომ გამოჩნდი ჩემს ცხოვრებაშ, რა გინდოდა, მითხარი.. რას მერჩოდი... უშენოდ ბედნიერი ვიყავი, შენს გამოჩენამდე არაფერი მაწუხებდა.. გამოჩნდი გული მატკინე ცხოვრება ჯოჯოხეტად მიქციე...
– მორჩი ლექციას? შენი ნერვები არ მაქ უნდა ვჭამო...– ზიზღით მითხრა და სამზარეულოსაკენ წავიდა.
გულმა ვერ მომითმინა, და სამზარეულოში შევედი, გაზქურაზე ნუნუს მომზადებული სადილი შემოვდგი გასაცხელებლად . მაცივრიდან რამოდენიმე პომიდორი და კიტრი გამოვიღე და დასაჭრელად მოვემზადე რომ გაგა მომიახლოვდა და სამზარეულოს დატოვება მიბრძანა..
– ამას გაგიმზადებ და გავალ..
– გადი აქედან, შენი მომზადებული არაფერი მინდა, მომისმინე, დაყვედრებული შნი კი არა დედაჩემსი არაფერი მჭირება ამდენი შეგნება უნდა გქონდეს რომ ერთი უბრალო კითხვა მაინც დამისვა..
– რა გინდა ბოდიში მოგიხადო? თუ ფეხები დაგიკოცნო? რა გინდა ამიხსენი?? ჩემგან რას ელოდები? ყოველ წუთს მეუბნები რო უგრძნობი და ცივი ვარ, რომ არასოდეს შეგიყვარდები და მე თავზე შემოგევლო? არა ამას არ გავაკეთებ და მორჩა, გინდა ჭამე გინდა ასე იყავი– გამწარებულმა დავუხეთქე ჯამი მაგდაზე და ტრილით ავედი მაღლა..
ცოტა ხანში კარზე კაკუნმა შემაკრთო და გამწარებულმა ტირილით დავუძახე არ შემოხვიდე–თქო..
– ქეთო კარგად ხარ?– ბელას ხმამ შემაკრთო...
– არა, ძალიან ცუდად ვარ, ემოცია ვერ დავმალე და ტირილს ვუმატე..
– ქეთო რა მოხდა? იჩხუბეთ?
– არ ვიცი რა უნდა, გეფიცები არ ვიცი, ჩემგან ისეთ მოქცევას იტხოვს როგორც ცოლისაგან, თვითონ კი სულ მამცირებს.. აი წარმოიდგინე კაცი რომლელიც გიყვარს და ასე გექცევა არაფრად გაგდებს...
– ეხ ქეთო, მაგაზე წარმოდგენაც არ მინდა. უკვე რამდენი წელია მიყვარს და არაფრად მაგდებს?
– დიმა გიყვარს არა?
– სახეზე სიწითლემ გადაკრა... არა, რა სისულელეა...
– ბელა გეტყობა რომ გიყვარს, დიმასაც უყვარხარ ასე მგონია..
– მოიცა მეტყობა? როგორ ფიქრობ გაგა მამჩნევს? არა რო მამჩნევდეს მეტყოდა ხო ასეა?
– ასეა, დამშვიდდი, ვერაფერს გამჩნევს ეგ ისეთი დაუნა რას შეგამჩნევს...
– კაი მეც ასე მირჩევნია, იქნებ ერთ დღეს ძალა მოვიკრიბო სიმართლე ვუთხრა გაგასაც და დიმასაც, მეშინია გაგასი რომ ვერ გამიგებს და დიმას სცემს, არ ვიცი ძალიან მეშინია რომ შეიძლება ძმა დავკარგო მან კი მეგობარი რომელიც მუდამ გვერდში უდგას..
– შენი სიყვარულის გამო იბრძოლე ბელა..შენ ძმას გრძნობები არ გააჩნია.. ამიტომ შენ შენი გაიტანე თუ გეტყვიან რომ მოღალატე ხარ იყავი და შეიფერე მოღალატეობა მხოლოდ შენი სიყვარული დაიცავი....
– არ ვიცი ქეთო, მეშინია... წამოდი ჩავიდეთ.. დიმაც მოვიდა და შენი ნახვა უნდა...
კიბეებზე ნელა დავეშვი , წინ ბელა მიდიოდა უკან მე მივყვებოდი... მზერას ვარიდებდი გაგას, არ მინდოდა მის შავ თვალებს გადავყროი ისევ, არ მინდოდა ისე ძალიან მტკიოდა სული..გაღიმებული წამოვიდა დიმა ჩემსკენ და ლოყაზე მაკოცა..
– აბა როგორაა ჩემი ლამაზი რძალი?
– ალბად უნდა გიპასუხო რომ კარგად მაგრამ არ ვარ კარგად.. მოდი თავთვალოთ რომ კარგად ვარ....
– ქეთო, რამე გაწუხებს? ისევ გაგა??
– ხო,– ჩუმად ვუთხარი და თავი დავუქნიე..
– კაი, დამშვიდდი, მე დაველაპარაკები მაგას.. აბა რა დავლიოთ? მე და ბელუსიმ მთელი მაღაზია ვიყიდეთ...აბა გოგოებო დატრიალდით, სუფრა გავშალოთ, მერე ჩავუხსდეთ...
– ახლავე მზად იქნება ყველაფერი– გახარებულმა დავიძახე და სამზარეულოში გავიქეცი..
დიმა მშვიდად მიუჯდა ძმაკაცს გვერდით და გაზეთი ხელიდან გამოგლიჯა რომელსაც ვითომდა ინტერესით კითხულობდა...გაოცებულმა ახედა ძმაკაცს გაგამ და ხელით ანიშნა რა ხდებაო..
– კრგად იცი რაც ხდება გაგა.. რას გიშავებს ეს გოგო? ასე უნდა ატირო ყოველ დღე? ასე უნდა გამწარო? არ გცხვენია გაგა?
– არა, რისი უნდა მცხვენოდეს, რასაც იმსახურებს ისე ვექცევი.. რა იყო ოდესმე მითქვამს მიყვარს და ამიტომ მომყავს ცოლად –თქო? ჩემი სიტყვა ავასრულე,
– კარგი ჩავთვალოთ რომ შენი მუქარა მოიყვანე სისრულეში , და ამით რა გააკეთე? შენი ცხოვრებაც დანგრიე და ქეთოსიც ბიჭო.. შენი ცოლია ოფიციალური ცოლი.. სხვას ცოლად როგორ მოიყვან სხვა ვინმე რომ შეგიყვარდეს გაგა?
– არ მოვიყვან. ქალები არც ისე მაკლია. სხვა თუ არაფერი ქეთოც ქალია, გაიზრდება და უფრო ლამაზი გახდება...
– ხანდახან მგონია რომ მის მიმართ უკვე გაქვს გრძნობა,,და ამ უაზრო ქცევით ამის დაფარვას ცდილობ გაგა....შენნაირმა კაცებმა არ იციან სიყვარული, გრძნობები არ გააჩნიათ და ძალიან ცუდია..
– შენნაირმა კაცებმა ხომ იციან დიმა, ხოდა შენ ძმას ეგეც ეყოფა...
– შენ დას პირობა მიეცი რომ ბედნიერი იქნებოდი და შენ თუ ამას ბედნიერებას ეძახი, მაშინ უმარტივესად აგისრულებია დის პირობა...
სწრაფად მოვამზადეთ მე და ბელუსი სასუსნავები და მისაღებში გავედით,,, მათი მზერის შეხედვაზე სულში გამაჟრიალა.. დაგვინაეს თუ არა მაშინვე ორივე მოლბა და გაგვიღიმეს....
– მზად არის ყველაფერი მოვამზადეთ, ქეთო ისეთი ყოჩაღი ყოფილა , სიმართლე გითხრა არ მეგონა...
– ასეა, ჩემს ცოლს უყვარს ქმარზე ზრუნვა, ამიტომ ვავარჯიშებ და ყოველ დღე ვაიძულებ საჭმელი მომიმზადეს, ხო ხედავ ქეთო როგორ წაგვადგა – ღიმილით მითხრა და გამომხედა..
– რა თქმა უნდა გაგა. შენ სულ მართალი ხარ..
– კარგია რომ ესეც გაიგე უკვე, მე სულ მართალი ვარ...საკმარისია ჩემი ქბა, მთლად ასეც არ მიყვარს გაწითლება, აბაა დავიწყოთ? ვნახოთ ვინ გავარდება პირველი...
დაბალი მაგიდის გაშემო მოვკალათლით ოთხივენი და იატაკზე კარგად მოვეწყეთ. იყო სიცილი სევდა ტკივილი, წარსულის გახსენება, მერე ამ ტკივილში ტკივილის აღმოცენება და კიდევ ვინ მოსთვის რამდენი რამ... ბოლოს არყით სავსე ჭიქა ბელამ ასწია და შემომხედა...
– დღეს ერთმა პატარა გოგომ, გამბედაობა და ძალა მომმატა, მითხრა თუ გიყვარს იბრძოლე და თუ ვინმეს დაკარგად ესეიგი დასაკარგები ყოფილანო,, თუკი შენი სიყვარულის გამო არ იბრძოლე სხვა აღარაფერი გექნება საამაყოო... დრეს ჩემს ტავს პირობას მივცემდი რომ ჩემს სიყვარულს რომელიც ასე ჩუმად იზრდება ჩემში წლებია და სააშკარაოზე გამოვიტანდი.. მხოლოდ იმიტომ რომ დავიღალე. დავირალე მიყვარდეს და ვდუმდე, მტკიოდეს და მაშინაც ვდუმდე... გაგა, ვიცი რომ მე არ ვარ მარიამი , და მის ადგილს არც არასოდეს დავიკავებ.. ის ერთადერთი იყო, ჩვენ სამს შორის ის ლეგენდა იყო,თავისი ქცევით, მანერებით და ყველაფრით. ვიცი მარიამი ახლა აქ რომ იყოს იგივეს მეტყოდა რაც ქეთომ მითხრა... არარ მინდა მტკიოდეს სიყვარულის გამო.. მინდა ბედნიერი ვიყო, თუნდაც მას არ ვუყვარდე, მინდა გავამხილო, მინდა ვთქვა..
– არ გინდა ბელა, დრეს არ გინდა რა– მუდარეით ჩავხედე თვალებში და გამიღიმა..
– დღეს მაქვს ამისი ძალა ქეთო.. გგონია ხვალაც მექნება.. დღეს მაქვს ძალა ვუთხრა ჩემს ერთადერთ და საამაყო ძმას როგორ ძალიან და როგორი დიდი ტკივილით აღსავსეს მიყვარს მისი ძმაკაცი... ვუყურებ და ვხვდები რომ დღითიდღე მიყვარდება, რომ მისი სუნთქვა მე ჩემი მგონია, რომ მისი ღიმილი ბნელ გზას მინათებს... მიყვარს , ახლა გინდა მეჩხუბო?– მეჩხუბე. თუ გინდა გამარტყა გამარტყი, მაგრამ სამი წელია თავს ვერაფერი მოვუხერხე, მიყვარს....
– ბელა რას ლაარაკობ? ვინ ძმაკაცი გოგო სულ გადაირიე? მერე მოულოდნელად გახედა თავჩაღუნულ დიმას და ყველაფერს მიხვდა.. დიმა გიყვარს გოგო???? ის ბიჭი დიმააა ვინც გამოც ასე კვდები??? დიმა ხო ჩვენი ძმა??? გააფრინე?
– არანაირი ძმა არააა– სწრაფად წამოხტა ბელა და გაგას უყვირა, შენ ხარ ჩემი ძმა, და მორჩა, მე სხვა ძმა არ მყავს, რანაირი ძმაა დიმა ჩემი ამიხსენი... ძმა რომ იყოს არ შემიყვარდებოდა მე კიდევ მიყვარს...
– დიმა შენ ეს იცოდი? მითხარი რას გაჩმებულხარ, იცოდი რომ არ დებილ გოგოს ასე უყვარდი? მიპასუხე –თქო... იცოდი??? თუ შენც გიყვარს ? რა ხდება ამის დედა მოვ***ან , ამიხსენით ვინმემ..
– რა ხდება?– ირონიით ვუპასუხე და გავუღიმე , იცი რა ხდება ბატონო შამანაურო, შენ დას სიგიჟემდე უყვარს შენი ძმაკაცი და მხოლოდ იმიტომ დუმდა რომ შენი ეშინოდა, რომ ვერ გაუგებდი, შენ ხომ მისტერ სრულყოფილება ხარ, ყველა შენნაირი მაგარი ტიპი ვერაა... და როგორ გგონია შენ ძმაკაცს ბელა რომ უყვარდს გეტყვის??? შენ რანაირი ძმაკაცი ხარ თუ ვერ შეატყე როგორ უყვარს შენი და ჰა? ან რანაირი ძმა ხარ თუ ვერ შეატყე როგორ იცვის დიმას დანახვაზე.. თუმცა შენ ერთადერთი ხარ, მუდამ მართალი , სამართლიანი შამანაური...შენ ვინ რას გაგიბედავს, კლდესავით შეუვალი გგონია თავი. ხალხს შენი ეშინია.. შენს საკუთარ დას ეშინია შენი ადამიანო სხვა რა გინდა....
– ენას ნუ მიტლიკინებ გოგო თორემ მაგ ენას მართლა ამოგაგლეჯავ ახლა,, შენ არ გეხება ჩემი და ბელას ურთიერთობა , ზედმეტი ნუ მოგიდის, კარგად დაიმახსოვრე, შენ ჩემი ცოლი ხარ და ზოგადად შენი აზრი მაგარი .... დიმა კაბინეტში გელოდები – გაბრაზებულმა უთხრა დიმას და კაბინეტისაკენ წავიდა...
**
– მითხარი ასეთი საშიში ვარ რომ შენს სიყვარულს ვერ გავუგო? ასეთი არაკაცი ვარ დიმა?
– გაგა მისმინე, არ ვიცოდი როგორ მეთქვა, ჩვენ ყველანი ერთად გავიზარდეთ, ხო იცი ბელა მუდამ თან დაგვყავდა პატარა იყო.. არ ვიცი მე თვითონაც არ ვიცი როდის შემიყვარდა... როცა მისგანაც დავინახე სითბო შემეშინდა რომ შენ დაგკარგავდი ძმაო.. მირჩევნია სიყვარული დავკარგო ვიდრე ...
– არ გხვენია?? ჩემი სული ხარ, ჩემი მარჯვენა ხელი, ჩემი ძმა ხარ, როგორ ვერ გაგიგებდი ეს როგორ იფიქრე? გგონია დაგკარგავ მხოლოდ იმიტომ რომ ბელა შეგიყვარდა? არასოდეს გესმის? ასეთი გიჟი და არაკაცი არ ვარ. უფრო ადრე რომ გეთქვათ ჩემთის ეს ამბავი იქნებ ყველაფერი უფრო ლამაზად ყოფილიყო... წადი ეხლა იმ სულელ გოგოს დაუძახე , ერთი ცემა უნდა ვცემო მხოლოდ იმიტომ რომ სიმართლე დამიმალა...
თავდახრილი შევიდა ბელუსი კაბინეტში და გაგას ჩაეხუტა, ცრემლებს ვერ იკავებდა, არ იცოდა რა განაჩენს გამოუტანდა ძმა, სინამდვილეში თავის თავის კი არა დიმას დაკარგვის უფრო ეშინოდა..
– საცემი ხარ, გოგო, განზე გასწია გაგამ ბელა და შუბლზე აკოცა, ამდენი ხანი ასე გტკიოდა, მე კიდევ ტავი მისკდებოდა ვნ უყვარს თქო და ეს აქ არ მყოლია? ასეთი ცხოველი ძმა გყავს რომ შენი მხარე არ დაეჭირა ბელა? განა ასეთი ცუდი ვარ? ძალიან მატკინეთ გული, არაკაცად, ცხოველად გამასაღეთ...
– ასე არა გაგა, მე შემეშინდა რომ მეტყოდი დიმას შეყვარება აკრძალულიაო...
– არ ვიცი ბელა.. მართლა მატკინეთ გული, მაგრამ თქვენ ორი ისეთი ძვირფასები ხართ ჩემთვის, არასოდეს ვიქნები თქვენი სიყვარულის წინააღმდეგი, მაგრამ იცოდე არასოდეს ატკინო გული დიმას, ხო იცი ჩემთვის ვინცაა დიმა ბელუსი..კარგად ვიცი მისი კაცობაც და ხასიათიც,, შენიც ვიცი და ამიტომ გაფრთილებ შენ და არა მას...
საკუთარი და დიმას გადაულოცა და კაბინეტიდან გავიდა.. ქეთოსთის არც კი შეუხედავს ისე გავიდა ეზოში და კუთხეში მდგარ სკაზე ჩამოჯდა...
– რა ქენი დაასისხლიანე საზოგადოება?– სიცილით ვკითხე და დოინჯი შემოვირტყი..
– საზოგადოება არა მაგრამ შენ გადასისხლიანებ ორ წამში თუ არ მოკეტავ, ცხოველი ნუ გამოგყავარ თორემ მოგკლავ გოგო... ფეხზე წამოხტა და ორივე ხელი ყელში წამიჭირა... სუნთქვა გამიხშირდა, მერე გაცეცხლებული თვალებით ჩამხედა თვალებში და გიჟივთ დამაცხრა ტუჩებზე... თვალები დავხუჭე და ვნებით სავსემ დავუსვი ხელები ზურგზე... იმ წუთში ვიგრძენი როგორ მჭირდებოდა ასეთი საყვარელი ადამიანი გვერდით... როგორ მჭირდებოდაის ვნებიანი ღამეები რომელსაც გაგა მიხატავდა... ის სუნთქვის გახშირება რაც ახლა მქონდა... ახლა ვგრძნობდი რომ ეს კაცი თვდავიწყებით მიყვარდა... (9)


ნაწილი მეათე..
მისი ტუჩების გემომ სადრაც შორს წამიყვანა, ტვინი გამალებით მუშაობდა ჩემში და მკაცრად მეუბნებოდა გაეცალე ქეთო გაიქეცი სანამ თავის ბრჭყალებში მოგაქცია და მერე გვიანი არ იყოსო, გულს კი ისე სიამოვნებდა მისი სხეულის სითბო რომ ნაბიჯის გადადგმის თავი არ მქონდა...
ერთი ხელის მოსმით გამიშალა თმა და უხვად დამეყარა წელზე თმის ტალღები..ნაზად დამისვა თმაზე ხელი და ტუჩებიდან ყელზე გადაინაცვლა.. მთელი ძალით , და ვნებით სავზე ვუჭერდი ხელებს, ისიც დახარბებული მკოცნიდა.. არ ვიცი რატომ მაგრამ ის წუთებში მთელი ქვეყანა ჩემი მეგონა.. მოულოდნელად ამიყვანა ხელში და მიწაზე დამაწვინა.. ფრთხილად შემიცურა ხელი მაისურის ქვეშ და ჩემს რეაქციას დაელოდა, თვალები არ გამიხელია, ვიცოდი ახლა მისი სახე რომ დამენახა რაღაც უაზრობას მეტყოდა, მე კი საერთოდ არ მინდოდა ამ წამების დასრულება..
– ქეთო..– ჩუმად მიჩურჩულა ყურში და ყურის ბიბილოზე მაკოცა..ტანში ერთიანად დამიარა ჟრუანტელმა და ძლივს ამოვიკნავლე –„ რა მოხდა –თქო“.. ქეთო, მიწა ცივია გამიცივდები , წამოდი მაღლა ავიდეთ..მხოლოდ ახლა გავაანალიზე რას მთავაზობდა. გიჟივით წამოვხტი ფეხზე და ჩემს სხეულზე მოთავსებული გაგა მიწაზე გადავაგდე..
– ვერ გავიგე? – ბოლო ხმაზე ვიყვირე გამწარებულმა და ფეხი მაგრად მივარტყი გვერდშ მწოლიარე გაგას..
– გოგო შენ ავად ხარ? ცუდი რა გითხარი?– შარვლის ბერტყვით წამოდგა და მკლავში ხელი მტაცა. მაინც და მაინც მიწაზე გინდოდა განგეცადა პირველი სექსი? ტავში ტვინი არა გაქ რა... ხო გეუბნები პატარა ხარ–თქო..
– სულაც არ ვარ, შენ მე უტაქტოდ შემომთავაზე...
– რა სასაცილო ხარ ქეთო...– სიცილისაგან მუცელზე ხელებს იჭერდა და სკამის მოაჯირს ეყუდებოდა.. უტაქტოდ რა შემოგთავაზე.. აბა როგორ გინდოდა რომ მეთქვა. ქეთო წამოდი ლოგინში გავაგრძელოთ–თქო..
– ვერ გიტან მძულხარ. მეზიზღები, აი თუ არ ხარ ცხოველი, – ტირილით ვუთხარი და სახლში შევედი....
დივანზე მოკალათებული დომას და ბელუსის დანახვაზე ტირილს უფრო ვუმატე და სამზარეულოში შევირბინე, მაგრად ვიჭერდი პირვე ხელს რომ მთელი გულით და ბოლო ხმაზე არ მეღრიალა.. ბელუსი მაშინვე შემომყვა და გულში ჩამიკრა, მიხვდა რომ დამნაშავე ისევ მისი ძმა იყო..
სხეულის რხევით შემოვიდა გაგა ოთახში და დიმას გვერძე დაუჯდა.
– აკოცე?– მაშინვე მიუხვდა ძმაკაცს და გაუღიმა..
– უარესი.. შუბლი მაგრად მოიჭყლიტა გაგამ და ძმაკაცს შეხედა..
– ამ გოგოს ნერვებზე თამაშობ თუ რას აკეთებ ძმაო ვერ გავიგე.. რა პონტში კოცნი და ეფერები გაგა ამიხსენი თუ არ გჭირდება.. გამაგებინე სულ არ გეცოდება? გასაგებია, ამცირებ, ათასგავრ რაღაცას აკეტებინებ მაგრამ გულს ნუ უკლავ..
– ვიცი ზედმეტი მომივიდა, არ ვიცი რა დამემართა , თავი ვერ შევიკავე. ღრმად ამოიოხრა გაგამ და დიმას შეხედა ამრვრეული თვალებით, რო იცოდე რა გავაკეთე.. მიწაზე დიმა, მიწაზე წავაწვინე, სულელი ვარ ამხელა კაცი...ფუ რა სი*ი ვარ. ვნებას ვერ მოვერიე,მის კანს სხეულსწინაღმდეგობა ვერ გავუწიე..
– გაგა მორჩი, ქალი თუ გინდა ოხრად გყავს. შეეშვი ამ გოგოს. ქალია და მთლად ნუ შეულახავ ქალურობას, ნამუსს ასე ნუ ახდი ძმაო..
– მართალი ხარ. წამო გავიდეთ. ბელა დავტოვოთ აქ ჰა? ჩვენს სახლში ავიდეთ...
– შენ ვინც არ გიცნობს რა ხარ. ქეთოზე ამღრეული ვნებები სხვასთან უნდა დაიმშვიდო?
– აბა რა ვქნა? მივვარდე და ვუთხრა მინდიხარ –თქო..
– აჰაა, ხო აღიარე. აღიარე..
– დიმა კაი რა... ადექი წავიდეთ.. მაგრამ მოიცადე ქეთო უნდა ვნახო..
ზლაზვნი წამოდგა გაგა და სამზარეულოშ შევიდა.. მაცივარს მიყუდებული ვიჯექი , თავი მუხლებზე მედო და ბელუსი ამაოდ ცდილობდა ჩემს დამშვიდებას...
– რანაირი კაც ხარ რა– სწრაფად მივარდა ბელა ძმას და ლანძღვა დაუწყო..
– ბელუსი გადი და კარი გაიკეტე, საქმე მაქვს ქეთოსთან..
– არა...
– ბელა გადი –თქო.. დიმააა– ბოლო ხმაზე იღრიალა გაგამ და შემომხედა.. ეს გოგო გაიყვანე ეხლ აქედან თორემ არ ვიცი რას ვუზავ... სირბილით შემოვარდა სამზარეულოში ბელა და ძალით გაათრია. ჩემსკენ წამოვიდა, გვერდით მომიჯდა და ხელზე ნელა დამადო ხელი..
– ქეთო.. ისეთი ხმით დამიძახა მე სულელს აქეთ მეტკინა გული..
– ჰმ.. ჩუმად გავაგონე ისე რომ თავი არ ამიწევია...
– ქეთო მაპატიე რა. თავი ვერ შევიკავე. მაპატიე..
– რატომ გაგა ?ასე რატომ მექცევი? მე ხომ ხე ვარ, უგრძნობი, ცივი , ყინული.. ასე რატომ მექცევი მითხარი.. დავიჯერო სულ არ გეცოდები? ჩემს ადგილას რმ შენი და იყოს მოგეწონებოდა??? აღარ ვიცი რა ვიფიქრო გაგა, მოდი ასე მოვიქცეთ. ერთმანეთს არ დავეაპარაკოთ ხმა არ გავცეთ და არ მივუახლოვდეთ...
– ასე არ მინდა, ამ სახლში მხოლოდ მე და შენ ვარ, რა პოტია ტო, ნუნუს ველაპარაკო? მართლა გიხდი ბოდიშს, კარგი გულახდილად გეტყვი. ვნება ვერ მოვთოკე, ეს გინდოდა გაგეგო? ტავს ვერ მოვერიე და გაკოცე.. ის რაც მერე გითხარი ცუდად არ მითქვამს, ყველაფერს ცუდად რატომ იგებ? გინდოდა იქ გამეგრძელებინა ენთან ალერსი და ტავზე ან დაცვა და ან დიმა წამოგვდგმოდა? თანაც გარეთ უკვე ცივა..
– გასაგებია... ეგ არაფერი დამშვიდდი, ვიცი კიდევ მილიონ დამცირებას გადავიტან, არ მიკვირს, მივეჩვევი, ეს ალბად დასაწყისია..
– კარგი, მაპატიე,მე და დიმა გავდივართ, ბელას გიტოვებ კარგი? გახსოვს მითხარი როცა სადმე წახვალ მითხარიო ხოდა არ გიმალავ, შენგან აფორიაქებული სხვასთან მივდივარ დასამშვიდებლად, დიმა არ გასცე რა ბელასთან..
– კარგი.. ალბად ასეთი ქმარი მხოლოდ მე მყავს. რომელიც ცოლს უთანხმდება როდის წავიდეს ქალებში, სირცხვილი საერთოდ არ გაგაჩნია..
– არ გინდა ქალებში წავიდე? მაშინ ადექი და შენტან მექნება სექსი, რა გავაკეთო?
– არაფერი, სურვილი არ გამაჩნია შენთან დაწოლის..
– ხოდა ძალიანაც კარგი , პრეტეზნია ნაკლები უნდა გქონდეს.– კბილებშ გამოცრა და სამზარეულოს კარები ისე მიაჯახუნა თაროდან გადმოვარდნილი პატარა ლარნაკი ბზრიალით დაეცა იატაკზე და ნამსხხვრევებად იქცა..
**
უკვე თენდებოდა ხმაურმა რომ გამომაღვიძა.. მივხვდი გაგა იქნებოდა.. ხალათი შემოვიცვი და ოთახიდან გავედი...კიბეებისაკენ წავედი რომ კარგად დავინახე როგორ დაბორიალებდა მისაღებშ გაგა , მის ქცევაზე და ხმამაღლა კისკისებდა დივანზე შემოსკუპებული მოკლე კაბიანი გოგონა... ნელა ჩავედი კიბეებზე და ბოლო საფეხურზე გავჩერდი... აცრემლებულმა გავხედე ჯერ უცნობ გოგონას მერე გაგას... არც შეუმჩნევია ჩემი იქ ყოფნა, ისე წავიდა გგონასკენ და ტუჩებში აკოცა... მთელი ძალით აიკრა გულზე ისე როგორც მე ცოტა ხნის წინათ... ნელა გადაუწია კაბის „ბრეტელები“ და მოშიშვლებულ მკერდზე ხელი დაუსვა.. აქ უკვე მოთმინების ფიალა ამევსო და ოდნავ ჩავახველე, მაშინვე ორივემ შემომხედა..
– ეს ვინაა?– გაოცებულმა კითხა გოგონამ და შემომხედა..
– ჩემი ცოლია ტო..– ისე უპასუხა გაგამ დარწმუნებული ვარ გონზე არ იყო, ფეხზე ვერ იდგა, მთელ ენერგია მოიკრიბა და ჩემსკენ წამოვიდა.. ხელი კარგი ძმაკაცივით მომხვია და ქერა თმიან გოგოს გახედა..ეს გოგო ჩემი ცოლია ანუშკი.... აღარ ხარ პირველ ადგილას...
– არ გამაცინო... სახლში საყვარელი მოგყავს სადაც შენი ცოლი ცხოვრობს და მიმტკიცებ რომ პირველი აღარ ვარ? მეცოდება ეს გოგო შენს ხელში..ნამვილად მეცოდება.. ნეტა მანახა ვინ მოგათხოვა ეს ანგელოზივით გოგო გაგა... არადა სინამდვილეში არავინ იცის რა გულის პატრონი ხარ... წავედი მე გვიანია გაგუნა. შენ ცოლს დაუჯერე და დაიძინე....
– ქეთო...– ნეტარებით დამიძახა და თავი მხარზე დამადო.. რო იცოდე როგორ ეძნება შენს ქმარს..
– კარგი. წამოდი დაწექი და დაიძინე...– რც შემეძო მშვიდად ვუთხარი და წელზე ხელი შემოვხვიე..
– აუ გამიბრაზდი რა.. ისე როგორც ცოლმა მიდი მცემე. ისტერიკა მოაწყე.. დამტვრიე...
– მე შენი ცოლი არ ვარ გაგა. მე უბრალოდ აქ მაცხოვრებელი ვა, რომელსაც შენთან ერთად სძინავს საწოლში, შენი ცოლი მაშინ გავხდები როცა დამაფასებ და ოდნავ მაინც ისწავლი ჩემს პატივისცემას.. ნელა გავხადე პერანგი , და საწოლზე დავსვი... დაიჩემა ფეხსაცმელს და შარვალს მე გავიხდიო მაგრამ ვერც ერთს ვერ ახერხებდა... ცრემლები მახრჩობდა, გული ისე მტკიოდა სადაც იყო გამისკდებოდა...
– მაპატიე რა..ანუშკასთან ერთად დავლიე.. მაგატი გოგოა.. მართობს...
– ჯერ თვრამეტი წლის ვარ და ცხოვრება მტკივა ალბად ოცდარვის რომ გავხდები ადამიანს აღარ ვემსგავსები... მოულოდნელად გამოაფხიზლა ჩემმა სიტყვებმა და საწოლზე დამსვა..
– ვიცი არაკაცივით მოვიქეცი. მაგრამ თავა ვერ მოვერიე.. როგორ აგიხსნა რა. ხო ასეა შენი ქმარი მქვია,მაგრამ მე და შენ ხომ სიახლოვე არ გვაქ ქეთო.. მე კიდევ კაცი ვარ, ეს ბუნებრივი მოთხოვნილებაა.. რა გავაკეთო მითხარი... გინდა გასაბერი ქალი ვიყო?– ისეთი სახით მკითხა სიცილი ვერ შევიკავე...
– არა გაგა, გასაბერი კაცი იყიდე და იმას ჩაეხუტე ყოველ ღამე...
– რა აუტანელი გოგო ხარ ეეე... ძლივს ჩაიფრუტუნა და საწოლში შეძვრა...მეორე მხრიდან მოვუარე საწოლს და ფრთხილად შევწექი.. უცებ ვიგრძენი როგორ დამახო გავარვარებული ხელი მუცელზე და სუნთქვა შემეკრა..
– აუ ასე დავიძინებ რა.. – ჩუმად მიჩურჩულა და მოშიშვლებულ მხარზე ოდნავ შემახო ტუჩები...
**
ემოციებისაგან გადაღლილს მეძინა მთელი ღამე. დილით იგივე პოზაშ გამომეღვიძა როგორც დავიძინე, გაგას ისევ ჩემს მუცელზე ედო ხელი და მთელი ძალით მეკვროდა ზედ.. ფრთხილად გამოვძვერი საბნიდან და კარადიდან ტანსაცმელი გადმოვიღე. მოულოდნელად გადმომივარდა სუნამო და ხმაურზე ოდნავ გაახილა თვალები.
– უკვე გათენდა– თვალები ფშვნეტით მკითხა და საწოლში წამოჯდა..
– კი გათენდა. რვა საათია, ადექი სამსახურში დაგაგვიანდება..
– მოიცა და შენ სად გაგიწევია...
– უნივერსიტეტში. გამიყვან? წერები იწყევა რომ არ მივივე არ შეიძლება.. იმედია ამაზეც არ ვიჩხუბებთ..
– კარგი, მაგრამ იცოდე იმ სირს არ დაელაპარაკო ქეთო, თორემ მაგრად ვიჩხუბებთ... დამირეკე და მოგაკითხავ...
– კარგი.. როგორც გინდა.. მიდი ადექი.. ცისფერი პერანგი გავუოდე და გამიღიმა..
– ამის ჩაცმას ვაპირებდი ზუსტად... არა მოიცა ეგ შარვალი არ მინდა, ჯინსი მომეცი რა. დღეს არ მაქვს შეხვედრები....
– კარგი, ახლავე...ახალი ტანსაცმელი საწოლზე დავუწყე და სააბაზანოში შევედი.. ვანიდან გამოსულს გაგა ისევ ლოგინში მოკალათებული დამხვდა... კიდევ არ ადექი?– ბრაზიანი ცოლივით ვკითხე და ხელით მანიშნა აქ დამიჯექიო..
– გუშინ რა მოხდა ქეთო? რაღაცეები ბუნდოვნად მახსოვს. რა დავლიე აზრზე არ ვარ.. აქ შენ ამომიყვანე ხო?
– ხო. ისეთი არაფერი მომხდარა, შენს საყვარელ ანუშკასთან ერთად მოხვედი და მთელი ამბავი გქონდა აქ..
– ჩემი საყვარელი ანუშკა? ვინ ანუშკა კაცო.. აუუუუ, ის ხო?! მაპატიე. ცუდად მოგექეცი ჯერ რაღაცას ვაშავებ მერე პატიებას გთხოვ.
– ეგ არაფერი გადავიტან როგორმე უბრალოდ შენ თვითონვე არ გჯერა რომ ცოლი გყავს, ესაა მთავარი მიზეზი შენი ქცევის...ნუნუ დეიდამ კარზე ფრთხილად მოგვიკაკუნა და თქვენები მოვიდნენო გვაცნობა.. გაგას გავხედე.. და კიბეებზე დავეშვი.... მეც ახლავე მოვალო მომაძახა და ლოგინიდან წმოხტა.
**
ყველას მისაღებში მოეყარათ თავი .. ჩემი და გაგას მშობლები გამალებით კამათობდნენ რაღაცაზე და დათუნა ტყუილად ცდილობდა მათ დამშვიდებას, დამინახეს თუ არა მაშინვე გაჩუმდნენ..
– დილა მშვიდობისა , ჩუმად ვთქვი და გულში ვიფიქრე მშვიდობის რა ეტყობა ამ დილას –თქო..
– გაგაღვიძეთ შვილო?– ღიმილით მკითხა დედაჩემმა და საკოცნელად წამოვიდა..
– არა გვეღვიძა, სამსახური და უნივერსიტეტი არ გვაძლევს საშუალებას ვიძინოთ....
– ქეთო, გაგა სადაა? საქმე გვაქვს და ძალიან სერიოზული . – ღიმილით მითხრა ბატონმა ალექსანდრემ და დივანზე დამსვა...
– მოვედი, მეც მოვედი.. სირბილით ჩამოვიდა გაგა კიბეებზე და ყველას მიესალმა, რა თავშეყრაა ამ დილა უთენია , ხო მშვიდობა გვაქ? მამა ხდება რამე?
– შვილო, გუშინ ქეთოს მშობლებთან ერთად გადაწყვეტილება მივიღეთ.. თქვენი ეს ქორწინება კი არის ოფოცოალური მაგრამ , ჩემს ერთადერთ ბიჭს ქორწილი როგორ არ უნდა გადავუხადო???
– კარგი რაა მამა. მეგონა რამე მოხდა...
– ამაზე კარგი რა უნდა მოხდეს შვილო... ქორწილი გვინდა. დავგეგმოთ, ვიქეიფოთ, ვიბედნიეროთ.. გავიხაროთ.. ერთი შვილი ყავს ბატონ თორღვას და არ უნდა ნახოს თეთრ კაბაში???
– კარგი როგორც გინდაც, ქეთო თუ თანახმაა მაშნ ასე იყოს...
– სიმართლე გითხრათ ქორწილზე არასოდეს მიოცნებია მაგრამ ეს თუ თქვენ ასე გაგაბედნიერებთ მაშინ იყოს ქორწილი.. ოღონდ რაც შეიძლება მალე მერე გამოცდები მეწყება..
– ძალიან კარგი. მაშ ასე, ერთ კვირაში იყოს, ყველაფერს ჩვენ მოვაგვარებთ თქვენმხოლოდ თქვენს ტანსაცმელზე იზრუნეთ...
– კარგით ასე იყოს.. მადლობთ რომ ზრუნავთ– ძივს ამოვიკნავლე და გაგას გავხედე წავიდეთ –თქო.. უნდა დაგტოვოთ , თქვენ ისაუბრეთ..
**

მანქანა უნივერსიტეტთან გამიჩირა და გასასვლისას ხელზე ხელი მაგრად მომიჭირა..
– ქეთო იცოდე ისეთი არაფერი გააკეთო აც გამაგიჟებს, იმ სირს არ ელაპარაკო თორემ შუაზე გავხევ იცოდე..
– დამშვიდდი არაფერს გავაკეტებ, ვიცი რასაც ვამბობ გაგა. დაიმშვიდე ნერვები..
– კარგი სამზე მოგაკითხავ..
– კარგი, დაგელოდები– ჩუმად ვუთხარი და მოულოდნეად მაკოცა ლოყაზე..
– ეს იმიტომ რომ ვიღაც ვიღაცეებმა არ გითხრან ქმარს არ უყვარხარ უბედური ხარო.. ყველას დავანახებ რომ გაფასებ და მიყვარხარ როცა ეს საჭირო იქნება ქეთო..
– მადლობა რომ აქ მაინც არ გავივწყდება ის რომ შენი ცოლი მქვია..
ცრემლებით მქონდა თვალები სავსე მანქანიდან რომ გადავედი..ნელა ავუყევი უნივერსიტეტის კიბეებზე, უკან ორჯერ მივიხედე გაგა ჯერ კიდევ იქ იდგა, არ მინდოდა მეფიქრა რომ ჩემს გამო შეყოვნდა. არ მინდოდა ჩემი თავი უაზრო რაღაცეებით გამომეტენა, მეტი ტკივილი და განცდა აღარ მინდოდა, ისიც საკმარისი იყო რაც გაგამ გუშინ გააკეთა..ეს უკვე ყველაფერს ამბობდა, მიმტკიცებდა იმ აზრს, რომ პატივს ოდნავაც არ მცემდა.. ცრემლები მოვიწმინდე და აუდიტორიაში შევედი.. ყველა ჟრიამულით შემხვდა და ოჯახის შექმნას მილოცავდენ...
– ოხ, ქეთევან ემხვარო მობრძანდი?– ირონიულად მკითხა ლექტორმა და გამიღიმა. მომილოცავს ბედნიერებას გისურვებ.. რავიცი როგორც ტელევიზიით ვხედავთ ეგ შენი ქმარი კარგი ადამიანია, ქველმოქმედიც ყოფილა, არაერთი ბავშვთა სახლი დააფინანსა, სკოლა თუ ეკლესია.. ფულის მოპოვებაც იცის და მისი ყადრიც შვილო..
ლექტორს მადლობა გადავუხადე და ლიკუნას გვერდით დავჯექი..
- გაგამ მოგიყვანა? ქეთო რა ხდება შერიგდით?
- და როდის ვიჩხუბეთ რომ ლიკუნა? ჩვენ არ ვკამათობთ , თბილი საყვარელი ოჯახი გვაქვს ახლა ერთ კვირაში ქორწილიც დაინიშნება , და მერე ნახე ჩემების და გაგას მშობლების ფრენა დღემდე ყველა დარწმუნებულია რომ გაგას სიგიჟემდე ვუყვარვარ, რომ ჩემს იქით არ იყურება.. არადა გუშინ ვიღაც გოგო მოათრია ღამე...
- მოიცადე ეს როგორ?
- როგორ და ლამაზად და კარგად..– წინადადების დამთავრება ვერ მოვასწარი რომ ლევანი აუდიტორიაში წელში გამართული შემოვიდა და მზერა პირდაპირ მე მესროლა მერე ლექტორს ხმამაღლა და ყველას გასაგონად უთხრა „ქეთევან ემხვარს რექტორი კაბინეტში იბარებსო“... თავდახრილი გავედი აუდიტორიიდან, გული საშინლად მიფრთხიალებდა. ზურგს უკან ნაბიჯების ხმა მესმოდა მაგრამ თავს ვანუგეშებდი რომ არაფერი მემუქრებოდა.. ჯერ ფიქრი ბოლომდე არ მქონდა დასრულებული რომ მკლავში ხელი მტაცა და მთელი ძალით მიმახეთქა კედელზე, ზურგში საშინელი ტკივლი ვიგრძენი და ამოვიკვნესე..
- გამომიყენე გოგო? ფეხებზე დამიკიდე??? – შენ რა ნაგავი ყოფილხარ ..
- ლევან ასე არაა... ყველაფერი შენც ხო კარგად ნახე როგორც მოხდა ლევან.. სხვა გზა არ მქონდა, სხვანაირად ვერ იქნებოდა.... არც კი ვიცი როდის და როგორ მოაგვარეს ეს ყველაფერი . შენთან ერთად მინდოდა ყოფნა მაგრამ არ დაგვაცადეს ლევან. გაგა ჩემი ქმარია, სინამდვილეს ვერსად გავექცევით.
- არ გიყვარდი, გამომიყენე.. ხო ასეა. ფეხებზე დამიკიდე გოგო...
- ლევან გთხოვ მისმინე.. მაგრად გადამიგრიხა ორივე ხელი და ტკივილისაგან დავიკვესე... ლევან მტკივა, მართლა მტკივა..
- უნდა გეტკინოს გოგო , დასაცინი გამხადე, მასხრად ამიდგეს შეყვარეულმა მიგატოვა და გაგითხოვდაო... გგონია ასე მარტივად გაგიშვებ? ახლა კარგად ერთობი გაგასთან ერთად, მასთან სექსი რითი სჯობია ჩემსას ?ამიტომ მეუბნებოდი უარს იმ ღამეს?? გინდოდა გაგას ჩაბარებოდი ხელუხლებელი? გოგო ამას არ შეგარჩენ გაიგე? მაისურის ქვეშ ნელა შემიცურა ხელი და ტირილს ვუმატე.. თვალები დავხუჭე და ტყუილად ვეხვეწებოდი რომ ხელი გაეშვა...
წამიერად ვიგრძენი სიმსუბუქე თვალები რომ გავახილე ლევანი დასისხლიანებული ეგდო ძირს და გაგა მთელი ძალით ურტყავდა.... მაშინვე გავაანალიზე რა ხდებოდა.. ყვირილზე სირბილით მორბოდა დაცვის ორი წევრი,, ძლივს ააგლიჯეს გაგა ლევანს და განზე გასწიეს, მაშინვე მასთან მივიჭერი და მაგრად ჩავეხუტე...
– რა ხდება ლევან?– მაშინვე მისკენ დაიხარა დაცვა და წამოაყენეს.. თქვენ? გაგას დანახვაზე დაცვის წევრი შედრკა, ბატონო გაგა რამე პრობლემაა?
– დიახ არის, ამ ახვ**რს უთხარით ჩემს ცოლს კიდევ ერთხელ თუ დააკარებს თითებს, ძვლებში გადავამტვრევ, ამ არაკაცს, დაიმახსოვრე ლევან, ეს გოგო ჩემი ცოლია და მორჩა....
– წამოდი რა გთხოვ, წამოდი.. მთელი გულით ვეხვეწებოდი გაგას და მკლავში ვეკიდებოდი...
ძლივს ჩავსვი მანქანაში და დასისხლიანებულ ხელზე დავხედე..
– გტკივა?– ჩუმად ვკითხე და ცრემლები გადმომცვივდა...
– ეგ ნიანგის ცრემები მერე გადმოყარე ქეთო ჯან, წამოდი წავიდეთ... მითხარი რაიმე დაგიშავა?
– არა , დროულად მოხვედი გაგა. ძალიან შემეშინდა, ძალიან ძალიან.. არ ვიცი რომ არ მოსულიყავი რა მოხდებოდა..
– ეგ, როგორ გაგიბედა და ხელი დაგაკარა ხვალ მოვალ და ხელებს დავამტვრებ მაგ ახ**ვარს..
– გთხოვ არ გინდა, მეშინია, რამე რო დაგემართოს მე როგორ ვიცხოვრო მერე? ჩემმა სიტყვებმა სახეზე ღიმილი მოგვარა და შუბლზე მაკოცა..
– ჩემი სულელი ცოლიიიიი– ჩუმად ჩაიჩურჩლა და მანქანა გადაქოქა. (10)

**
ნაილი მეთერთმეტე...
ყველა ადამიანის ცხოვრებაში არის რთული მომენტები როცა არ იცი რა გააკეთო, საით წახვიდე , როგორ მოიქცე, რას მოგიტანს არჩეული გზა და იქნება თუ არა მართალი.. ყველაფერი ისე უნდა გააკეთო რომ არავინ დააზარალო, რომ სინდისი სუტა გაგაჩნდეს..
ახლა ზუსტად ასეთ გზაჯვარედინზე ვიდექი.. ერთი მხარე მეუბნებოდა რომ გაგას სიყვარულს მოთმებით დავლოდებოდი მეორე კი მასთან გაშორება იყო.. რომელ გზას უნდა დავდგომოდი არ ვიცოდი.. ვგრძნობდი როგორ ივსებოდა თანდათან ჩემი გული გაგას გული ძგერით. როგრ მჭირდებოდა მისი სუნთქვა რომ მეცოცხლა, რომ ბედნიერი ვყოფილიყავი.. როგორ მინდოდა ერთხელ მაინც შევხებოდი ისევ მის ტუჩებს. კიდევ ერთხელ მეგრძნო მისი ხელების სიმხურვალე...
ვგრძნობდი რომ თანდათან ამ ადამიანით ვივსებოდი, მისი მოსვლის დროს გული მიფართხალებდა.. მის დანახვაზე ტანში სასიამოვნო ჟრუანტელი მივლიდა.... მიყვარდა მტელი არსებით მიყვარდა.. თუმცა არც გამკვირვებია, მე მან პირველი დანახვის ტანაზე მომხიბლა, მომაჯადოვა, გული დამიტყვევა..სახეზე ღიმილმა გადამკრა და გამახსენდა როგორ დავინახე პირველად...ხმაურზე ფიქრებიდან გამოვერკვიე...და სიცილით შემოსულ გაგას მზერა მივაპყარი
– მოხდა რამე? გაოცებულმა ვკითხე და მეც გავუღიმე..
– კიიი, გადასარევი ამბავია, მიდი გაემზადე მივდივართ, ჩემი გჯუფელები იკრიბებიან რესტორანში და ახლახანს მოახერხეს ჩემთან დარეკვა..
– მე რომ სახლში დავრჩე გეწყინება?
– რა თქმა უნდა მეწყინება, გინდა ხალხმა ილაპარაკოს შამანაური ცოლის გარეშე დადისო? არავითან შემთხვევაში.. წადი ლამაზად ჩაიცვი , მეც მალე მოვალ პერანგს გამოვიცვლი და წავიდეთ....
ბურტყუნით ავედი კიბებზე, ეს დღე მინდოდა სიმშვიდეში გამეტარებინა, მაგრამ ახლაც უნდა ამეტანა გაგას და მისი ჯგუფელების უაზრო საუბარი და ხორხოცი... კარადა გამოვაღე და ჩაფიქრებული გავჩერდი. არ ვიცოდი რა ჩამეცვა, რა მომიხდებოდა.. რამოდენიმე წამში გაგა ოთახში შემოვიდა და გვერით დამიდგა..
– აი ის შავი კაბა ჩაიცვი, მოკლე რომ არის ძალიან მოგიხდება. თვალებზე მაგრად წავა.. შემომხედე აბა, მხრებში ხელები მომკიდა და შემატრიალა, ხო მართლა, ბევრი არაფერი წაისვა სახეზე , არ მიყვარს დაშპაკლულებს რომ გვანან რა. მირჩევნია ასეთი სადა და ლამაზი იყო, შენ ისედაც ლამაზი ხარ ქეთო... მხოლოდ ერთს მთხოვ თმები არ შეიკრა.. წავალ სანამ შენ ჩაიცვავ უცებ წყალს გადავივლებ და მოვალ...
გაგა სააბაზანოში შევიდა და მე ისევ გაშტერებული ვიდექი კაბით ხელში კარადის წინ, ეს ბიჭი მაქსიმალურად მოქმედებდა ჩემს ნერვებზე. იცოდა როგორ უნდა გავეგიჟებინე და ამას მარტივად აკეტებდა.. ვითომ ჯიუტი და თავნება გოგო თავის მონად ისე მაქცია ვერც კი გავათვითცნობიერე... კაბა უცებ გადავიცი და ამჯერადაც შევასრულე გაგას თხოვა.. ტუჩებზე მხოლოდ წითელი პომადა გადავისვი და ჩემს თავს სარკეში გავუღიმე... ყუთიდან შავი ფერის ფეხსაცმელები ამოვათრიე და ფეხებზე შიგნით ჩავყავი... ამაყად გამოვიდა გაგა სააბაზანოდან თან ნარნარად მოუმღეროდა „ ქარი კვლავ არხევს ნაცნობ ლელიანს–ო“...
– ლელიანს არ ვიცი მგრამ მე მაგრად მარხევს ქარი არა?– მოულოდნელად ვკითხე და სიცილისაგან კინაღამ გული გაუსკდა.. რა ჯანდაბა გაცინებს ჰა? სასაცილოა? რა ჯანდაბა უნდა ვაკეთო იქ გაგა ამიხსენი რა..
– ქეთო, ჩემი ცოლი ხარ, რა კითხვაა ეს.. ნუ მაცინებ ასე ძალიან ერთხელ შეიძლება სიცილისაგან გული გამისკდეს და მერე დარჩები ქვრივი.. აუ რა სასაცილო იქნები ქალიშვიი ქვრივი...
– შენ რა იცი რო ქალიშვილი ვარ, დაგაიწყდა რომ ლონდონში ვცხოვრობდი? იქ კი ეს არაფრად ითვლება...
– ვერ გავიგე.. გაოცებული მზერა მომაპყრო და ისევ დაეშვა საწოლზე... ესეიგი ქალიშვილი არ ხარ? აბა რას მანერვიულებ ამდენს გოგო..აქამდე გეთქვა..
– და რომ მეთქვა რა შეიცვლებოდა?
– რა და ქალებში აღარ ვივლიდი... ქეთო – ვნებით სავსემ დამადო ფეხზე ხელი და ნელი მოძრაობით აუყვა ზემოთ, ვიგრძენი როგორ დამიარა სასიამოვნო ჟრუანტელმა , მაგრამ მოულოდნელად შემიპრყო შიშიმა.. ფეხზე წამოვხტი და კარისაკენ გავიქეცი რომ დამიჭირა და კარებზე მიმაყუდა, მერე თავის მკლავებში მომაქცია და ყელზე ოდნავ შემახო ტუჩები... ძლივს შეკრული ელვა ისევ გამიხსნა და კაბა მხრებიდან გადამიწია...
– მე მოგატყუე. ძლივს ჩავილაპარაკე და ორივე ხელი კისერზე შემოვხვიე.. მოგატყუე გაგა. არავისთან ვწოლილვარ..
– ვიცი რომ მომატყუე სულელო.– ღიმილით მითხრა და ჩემი ალერსი გააგრძელა...
– გაგა , გთხოვ დაგვაგვიანდება. განრისხებულმა გამიშვა ხელები და მუშტი მაგრად მიარტყა კედელს..
– ყოველთვის როცა მინდა შენთან ყოფნა ასე რატო მიბლოკავ ტვინს გოგო....
– იმიტომ რომ არ მინდა იმ კაცის გავხდე ვისაც არ ვუყვარვარ გაიგე? მინდა გიყვარდე.. მინდა ვგრძნობდე რომ მაფასებ რომ გიყვარვარ, მხოლოდ იმიტომ რომ შენი მამაკაცური მოთხოვნილებები დაიკმაყოფილო შენთან არ დავწვები გასაგებია??? სექსი თუ გინდა უამრავი ქალი გყავს.. მე შენი გასართობი არ ვარ გაგა არაა...– ეს ჩემი როგორც ცოლის პირველი ისტერიკა იყო..
– კარგი დამშვიდდი, ხელს არ გახლებ,მანამდე სანამ არ შემიყვარდები , შევთანხმდით? დამშვიდდი და ნუ ტირი, სატირალი აქ არაფერია.. მიდი დაბლა ჩადი წყალი დალიე და ახლავე მოვალ, შენთვის სურპრიზი მაქვს...
დიდი ხნის ლოდინი არ დამჭირვებია რომ უცებ ჩამოვიდა გაგა და წავიდეთო მანიშნა..ეზოში ერთმანეთის მიყოლებით ორი ერთნირი მანქანა იდგა.. გაოცებულმა გავხედე გაგას და მის სახეზე დიდი ვერაფერი ამოვიკიტხე..
– ეს რამდენი მანქანაა გაგა? ხდება რამე? ცალკ–ცალკე მანქანაბეით ვივლით?
– არა ერთით წავალთ.. მიდი ის პირველი მანქანა ნახე . მოგწონს? – სწრაფად შემოვუარე მანქანაას და გაგას გამოვხედე..
– ეს ხო ჩემი მანქანაა?! გაგა, ჩამოიმიყვანე? ჩემი მანქანა ჩამომიყვანე??? სირბილით წავედი მისკენ და მაგრად შემოვაჭდე ორივე ხელი ბეჭებზე.. მაგარი ხარ.. მიყვარხარ , მიყვარხარ... ძალიან გამიხარდა..
– მე გიყვარვარ თუ მანქანა ქეთო– ირონიულად მკითხა და თვალებში ჩამხედა..
– მანქანა .. – ცივად ვუპასუხე და მანქანაში ჩავჯექი..
– კარგი ნუ ბრაზობ ყველაფერზე. ხატს ხვალ ჩამოაბრძანებენ.. – ასე რომ შენი საყვარელი ნივთებიც შენს გვერდით იქნება.. გასაღები გადაატრილა და გაზის პედალს ნელა მიადგა ფეხიიი.. მანქანაში გამეფებული სიჩუმდე მაინც მე დავარღვიე..
– გაგა. ჩემამდე ვინე გყვარებია? იყო შენს ცხოვრებაში სხვა ქალი? იქნებ ის ქალი გიყვარს და ამიტომ მექცვი ასე ცივად?
– არავინ ყოფილა , ქეთო.. არავინ მყვარებია..
– არც მე შეგიყვარდები არა? შენს გემოვნებაში არ ვჯდები, მაინც არ მესმის რატომ შემირთე ცოლად..
– არც მე მესმის . ეს აზრი თავში რატომ მომივიდა ეგეც კი არ ვიცი ქეთო..შენზე გაბრაზებული ვიყავი, მაგრამ ეს გადაწყვეტილება რამ მიმაღებინა ვერ გეტყვი...
– ნეტა იცოდე, ნეტა ამაზე მაინც იცოდე პასუხი...
– შენ გიჭირს არა ჩემს გვერდით ყოფნა,, ლევანი გიყვარს და მასზე ფიქრობ...იცი თუ გინდა გავშორდეთ, სანამ ჯვარიც არ დაგვიწერია ქეთო..
– არ მინდა.. – მთელი ენერგია მოვიკრიბე და ამოვიკვნავლე. არ მინდა გაშორება..
– რატომ ქეთო? იქნებ მერე უფრო ბედნიერი იყო, ხო ნახე ლევანს ისევ უყვარხარ , იქნებ ყველაფერი გამოგივიდეთ.. იქნებ ბედნიერი იყო მასთან..
– მე მინდა ბედნიერი შენთან ვიყო... მე ...
– კარგი სხვა დროს გავაგრძელოთ– თითქოს გაგა სათქმელს მიმიხვდა და გამაჩუმა... თითქოს არ უნდოდა გაეგო როგორ ძალიან შემიყვარდა მიუხედავად ამ ყველა ცუდი ქცევია... რესტორნის წინ ნაცნობი მანქანა შევნიშნე და გაგას გავხედე..
– დიმაც აქააა?
– ხო მე და დიმა ერთ კლასში ვიყავით, მერე ერთად ჩავაბარეთ და დავამთავრეთ აბაა.– სიცილით მითხრა და გადმოდიო თავით მანიშნა.. დიმა კიბეებზე იდგა და გველოდა, გვერდით ბელუსი ედგა და ამაყად იყურებოდა ორივე.. მათ დანახვაზე ცრემლებმა დამახრჩო... გაგა მაშინვე მიმიხვდა ტკივილს , ხელი მაგრად შემომხვია წელზე და ზედ მიმიკრა... ტკივილნარევი სიცილი მომეფინა სახეზე და გაგას ავხედე.. ქეთო, არავინ დავანახებ სინამდვილეს.. მე შენ მიყვარხარ– მხოლოდ აქ..
– „მხოლოდ აქ“– ყურებში ექოსავთ მესმოდა,, ქმარს ვუყვარდი მხოლოდ აქ, საზოგადოებაში, რომ არავის შეელახა მისი კაცობა.... თავი დავუქნიე და ოთხივე ერთად გაშლილი მაგიდისაკენ წავედით...

**
მაგიდა უკვე სავსე იყო გაგას და დიმას ჯგუფელებით, უმეტესი მატგანი ბელასაც კარგად იცნობდა. წამიერად გამახსენდა ჩემი ლონდონელი მეგობრები , და გული დამყდა რომ ასე უცებ დამივიწყეს, მხოლოდ ახლა ვაანალიზებდი რომ ისინი ბევრად ცივები და უგულოები იყვნენ ვიდრე ჩვენ...
მაგიდასთან გვერდიგვერ დავჯექით მე და გაგა , მაშინვე ყველას ყურადღება ჩემსკენ წამოვიდა და გაგას ათას კითხვას უსვავდნენ, როდის და როგორ გავიცანით ერთმანეთი, ასე რატომ ვმალავდით გრძნობას და ასე შემდეგ.. მინდოდა გავქცეულიყავი, მინდოდა თავი დამეღწია ამ ტკივილიანი კოშმარისაგან. შევამჩნიე რომ ჩვენს წინ მჯდარი გოგონა თვალს არ გვაშორებდა, ხან მე მაკვირდებოდა და ხან გაგას, ვგრძნობდი როგორ აშორებდა გაგა მზერას და მის კითხვებს მოკლე პასუხებს სცემდა..
როგორც ხდება, რამდენიმე საათში ყველა გვარიანად იყო შეზარხოშებული. ქართული სუფრა ღვინის გარეშე წარმოუდგენელია – ეს ტრადიცია ალბად ყველამ კარგად იცით..ხოდა არც ჩვენი თანასუფრელები დარჩენილან ისე, თამადა სადრეგრძელოს სადღეგრძელო იძახდა და ომახიანად იძახდა, დაასხით ყელი გაშრაო. სურვილი მიჩნდებოდა იმ ღიპიანი ბიჭისთვის ღვინის დოქი ჩამერტყა თავში.... გაგას ავხედე და მოულოდნელად შევკრთი, ჩვენმა მზერმ ერთი წერტილი გადაკვეთეს... ამ წუთს ჩვენი გულები ერთი და იგივე გრძნობას გრძნობდა და ერთ და იგივე ფიქრები გვიტრიალებდა თავში..
– გაგა მომცემ უფლებას შენი ცოლი საცეკვაოდ გავიწვიო?– გვერდით მდგარმა ბიჭის სიტყვებმა ორივე შეგვაკრთო და თანხმობის ნიშნად დაუქნია თავი გაგამ...
თავს უხერხულად ვგრძნობდი, არ ვიცოდი სად ამეღო ხელები, ასე ცუდად არასოდეს ვყოფილვარ, მინდოდა გაგა მოსულიყო და ძალით წავეთრიე სახლში, ოღონდ წავეყვანე და არაფერს ვიტყოდი... მალე დიმა და ბელაც შემოგვიერთდნენ .. გული არ მასვენებდა,, ქურდულად გავაპარე მზერა სუფრისაკენ, ჩემს ადგილას უკვე აქამდე ჩვენს წინ მჯდარი გოგონა იჯდა და გაგას მთელი ემოციებით აღსავსე ესაუბრებოდა.. არ ვიცი ქალური ეჭვიანობდა იყო თუ რა მაგრამ გული მისკდებოდა მათ შემყურეს....
**
– მოკლედ არ შეცვლილხარ რა,, უფრო და უფრო სიმპატიური ხდები, მითხარი ერთი ეს ცოლი ასე ნაადრევად რატომ მოიყვანე?
– რა კითხვებს მისვავ გოგო– უხეშად უპასუხა გაგამ და მზერა აარიდა..
– შეაცდინე ეს საწყალი?
– ნინო ნერვებზე ნუ თამაშობ, ქეთო ჩემი ცოლია, ჩემი სულის ნაწილია.. და მასზე ასე ლაპარაკის უფლებას არ მოგცემ...
– ერთ დროს მე და შენ ხო კარგად ვიყავით, ასე უხეშად რატომ მელაპარაკები??
– გოგო ეს ყველაფერი მაშინ იყო როცა ჩვენ პირველ კურსზე ვიყვით.. მაშინ ჩვიდმეტი წლის ვიყავი ახლა ოცდაშვიდის ვარ, განსხვავებას ხედავ წლებში??
– მერე რა, მე ისევ მიყვარხარ, მიუხედავად გასული ათი წლისა, მე ვერ დაგივიწყე, მე ვერ გავძელი უშენოდ გაგა...
– ნუ მაცინებ ნინო.. ჩვენ მხოლოდ ფლირტი გვქონდა, სიყვარული სად იყო აქ? იყო სადმე??? იცოდე ქეთოსთან წესიერად მოიქეცი თორემ არ ვიცი რას გიზავ...
– გეშინია რომ შენც ცოლუკას გულს ვატკენ? იცი ახლა რას ვიზავ? ჯერ კიდევ კარგად არ მიცნობ...
– გოგო ავად ხარ? რამე დაგიშავე საერთოდ ? შემეშვი რა.. მაგარი თ შენც და შენი აზრებიც....
დავინახე როგორ მოდიოდა ჩემსკენ ლურჯ კაბაში გამოწყობილი იგივე გოგონა... მოულოდნელად მტაცა მკლავში ხელი და გამომყევიო ცივად მითხრა.. მაგიდასთან ლამის ძალით მიმიყვანა.. გაგა ისე იყო თამადასთან საუბარში გართული არაფერი შეუმჩნევია..
– ეეეე. ბიზნესმენო შამანაურო მოიხედე აქეთ– მთელი ხმით დაუძახა და ლიმონათის ბოთლზე დანა შემოკრა ვითომდა ყურდღების მისაპყრობად.. უთხარი შენც საამაყო ცოლს ჩვენი ურთიერთობის შესახებ , შენ ხო მაგარი კაცი ხარ..
– ჩემს კაცობას თავი დაანებე, და ჩემს ცოლს ხელი გაუშვი ნინო, დღეს შენი ცანცარის ხასიათზე არ ვარ.. და საერთოდ ჩემი ცოლი იმ კატეგორიის ქალი არა, შენნაირ სულელებს რომ დაუჯეროს...
– არ გაინტერესებს რა გვაკავშირებდა მე და შენც ქმარს ქეთო?– განწირულმა ჩამხედა თვალებში და ირონია მოეფინა სახეზე... გაგა ვთქვა თუ არა? შენ აარჩიე...
– რაც გინდა ის გიქნია, თუ გინა ყველას დაანახო რანაირი ქალიც ხარ თქვი ნინო, იმის მოყოლაც არ დაგავიწყდეს შუაღამისას რომ მეხვეწებოდი სახლში შემომიშვიო... მიდი ნინო მოყევი, ქეთოს გეფიცები თუ შეგეწინააღმდეგო...
– არაკაცი ხარ... ეს კი– ზიზღით ამომხედა და გამიღიმა.. მეცოდება, შენნაირი კაცის ხელში ეს შენი ლამაზი თოჯინა საცოდაობაა... ასეთ ქალს ქალი ქვია?? შეხედეთ ხალხო, რისთვის მოიყვანე ფულისთვის? თუ ლოგინში კარგია...
დავინახე როგორ აისახა გაგას სახეზე გაბრაზება, ალმური მოედო, ფეხზე წამოხტა და ჩემი ხელი გამოგლიჯა ხელიდან...
– საკმარისია. ნახევარი საათია შენს ნაბოდვარს ვუსმენ გოგო, მე პირადად მაგარი შენი სიტყვები, აზრები და ქცევა, რაც გინდა ის თქვი, შენს თავში ეძებე პრობლემა, მაგრამ იცოდე არ გაბედო ჩემს ცოლზე უდიერად ლაპარაკი, ამას არავის შევარჩენ.. არც შენ და არც სხვას, ნუ გავიწყდება რომ სწორედაც საქართველო ყველაზე ცნობილი ბიზნესმების გაგა შამანაურის ცოლია , და ჩემი ცოლი მთელს ჩემს ქონებას და ბიზნეს მირჩევნია. გასაგებია??– გამწარებულმა იღრიალა და საცეკვაოდ გამიყვანა...
თვალებიდან წამოსული ცრემლები მომწმინდა და გულზე მიმიკრა...მაგრად შემომხვია ხელები წელზე და თავზე მაკოცა ..
– შენს გულის ტკენას არავის შევარჩენ ქეთო, შენ ჩემი სიამაყე ხარ..ჩემი ცოლი ხარ.. ეს გოგო, მოკლედ ამაზე ლაპარკი არ მინდა ახლა... ახლა მინდა მხოლოდ შენს ლამაზ თვალებს ვუყურო, და გითხრა როგორ კარგი ხარ, ალბად ბედია რომ შენზე გაბრაზებულმა ასეთი რამე ჩავიდინე... დავიჯერო ბედმა ასეთი კარგი გოგო მარგუნა ცოლად?
– არა ეს ბედი არაა, ეს ყველაფერი უფრო შორია გაგა, ბედს იქითაა, ეს ყველაფერი რაც ხდება, ბედი განა ამდენ ტანჯვას აყენებს ადამიანს? მე კიდევ მტკივა...
– ვიცი ჩემთან ბედნიერი არ ხარ, მაგრამ გპირდები რომ იქნები, აუცილებად იქნები ჩემს გვერდით ბედნიერი, ჩვენ აუცილებად გვეყოლება ბევრი შვილი, ერთად გავზრდით...შენ საუკეთესო ხარ ქეთო...
– ასე არაა, საუკეთესო რომ ვიყო, შემიყვრდებდი მე კი იმასაც ვერ ვახერხებ საკუთარ ქმარს თავი შევაყვარო.. ცრემლები გადმომცვივდა და გაგას მზერა ავარიდე....
– გიდა სხვაგან წავიდეთ?– ჩუმად მკითხა, თითქოს მიუხვდა ჩემს ფიქრებს, თანხმობის ნიშნად თავი დავუქნიე... მაგიდასთან მსხდომთ გამოვემშვიდობეთ და მანქანისაკენ სირბილით წავედით... (11)


ნაწილი მეთორმეტე...
მანქანაში ჩავჯექით თუ არა შვება ვიგრძენი, ვიგრძენი რომ გვერდით მყავდა მამაკაცი რომელიც მიცავა, და ეს კაცი ჩემი ქმარი იყო, რომლის თვალების ასე უგონოდ მიყვარდა, როდის , რატომ, ან რისთვის შემიყვარდა ეს არც არავინ იცოდა არც მე, მიყვარდა და მორჩა... მაში ღრმად დამალული მისი ნათელი გული მიყვარდა...
– სად წავიდეთ ქეთო?– ჩუმად მკითხა და ხელზე ნელა შემახო ხელი..
– სახლში. ძალიან დავიღალე. სახლში წავიდეთ რა..
– კარგი წავიდეთ.. ეს პირველი შემთხვევა იყო რომ გაგა მთელი გზა არ გაჩუმებულა..ქეთო, ბევრი ვიფიქრე და გადაწყვეტილება მივიღე,შენი საბუთები ლონდონის უნივერსიტეტში გადავიტანოთ რომელშიც გინდა კარგი? როცა საჭირო იქნება დაგვირეკავენ და ჩავალთ, თუ საჭირო იქნება შენს სახლში დარჩები თვეები და ისწავლი, არ მინდა აქ დადიოდე და ამ ტიპს ყოვე დღე ხვდებოდე..
– რატომ? მე არ მაწუხებს ლევანის დანახვა...
– იმიტომ რომ გიყვარს გოგო.– გამწარებულმა მითხრა და ორივე ხელი საჭეს მაგრად დაჰკრა..
– არ მიყვარს. არც მყვარებია. უბრალოდ შენგან გაქცევის საშუალება იყო, მის მიმართ მქონდა სიმპატია, მომწონდა, მაგრამ არ მყვარებია...
– კარგი რ, კარგი რა.... ესეიგი მაგ ახვ**რთან ერთად იმიტომ გაიპარე რომ მე გაგემწარებინე? ქეთო მითხარი, რაიმე გაწყენინა? ცუდად მოგექცა? შეგეხო ქეთო??
– რა ჯანდაბა დაგეტაკა გაგა, დამშვიდდი, არ შემხებია ვააა.. ვინც საჭიროა ის არ მეხება და ლევანი შემეხებოდა??
– აუუ რა მწრე ენა გაქვს გოგო... ხანხადან სურვილი მიჩნდება ამოგაგლიჯო და მტკვარში გადავაგდო რა...ანუ ასე ძალიან გინდა რომ შეგეხო? ასე გკლავს სურვილი ჩემს გვერდზე წოლის და ჩემს მკლავებში მოქცევის?
– მითხარი ერთი ყველა ქალს ასე უტაქტოდ ელაპარაკები თუ მხოლოდ მე?
– მხოლოდ შენ იმიტომ რომ სხვა ქალები ასე მწარე სიტყვებს არ მეუბნებიან..და კიდევ სხვა ქალები ჩემი ცოლები არ არიან..
– ვერ გიტან რა ასეთი რომ ხარ უგულო...
– კაი , გააჩუმე ეგ პატარა ენა და გადადი მოვედით, მისაღებში დამელოდე საქმე მაქვს,, მაღლა არ ახვიდე თორემ ძალით ჩამოგიყვან ქეთო...
სახლში სირბილით შევედი დაპირდაპირ მაღლა ავვარდი. სწრაფად გავიხადე კაბა და ჯინსები და მაისური ჩავიცვი.. გაგას ყვირილმა შემაკრთო და სააბაზანოში შევვარდი.. მესმოდა როგორ ძლიერდებოდა თანდათან ნაბიჯების და ყვირილის ხმა.. ბოლოს ოთხში შემოვარდა და პირდაპირ შემომინგრია სააბაზანოს კარი...
– როგორ გიყვარს ჩემი ნერვების ათხრა ქეთევან!– კბილებში გამოსცრა და მაჯაში მაგრად მმიჭირა ხელი..
– არ მინდა დაბლა, ადამიანო, ცხოველი ხარ?
– ახლა ვიქნები... მოულოდნელად მომიგდო ზურგზე როგორც ტომარა და კიბეებზე ჩავიდა..
– დამსვი, არანორმალურო, დამსვი....
– ნუ იქნებ გოგო ამ ფეხებს, მეტკინა გვერდები. ვაა ქეთო... ეს რა სექსუალური საჯდომი გქონია..
– აუუუუ, რა ვირი ხარ გაგა, დამსვი....
– ვსიო დაგსვი... ახლა რა გინდა– ირონიულად მკითხა და დივანზე ძალით დასვა...
– რისთვის ჩამომათრიე...
– უბრალო, კარტი ვითამაშოთ...
– აუუ კაი რა გაგა კაი რა... უკვე ტირილს ვაპირებდი რომ გვერდით მომიჯდა..
– აუუ ქეთუსა, კარტი მეთამაშე რაა. ცოტა გამოვფხიზლდები.... ვითამაშოთ რა კაი? მაგარი აზრი მაქვს თანაც, გახდაზე გაწყობს?
– რა გახდაზე ბიჭო?
– ვინც წაგებს გაიხდის თითო რაღაცას...
– კაი, ვიცი სხვანაირად არ მომეშვები.
ჩვენი კარტის თამაში ომში გადაიზარდა, ხან მე ვიხდიდი ხან გაგა, ბოლოს იქამდე მივედით რომ ორივე საცვლების ამარა დავრჩით და ერთმანეთის ყურებაზე სიცილს ვერ ვიკავებდით ... ბოლო ხელი უნდა გვეთამაშა, ახლა წყდებოდა ჩვენი ბედი, რომელი დარჩებოდა შიშველი.. ამის წარმოდგენაზე სიცილით ვიგუდებოდით...
– იცოდე მოგიგებ– ნიშნის მოგებით ვუთხარი და თვალი ჩავუკარი...
– ქეთო ესე არაა მართალი. ნახე შენ ორი გაცვია მე ერთი..
– აი ერთი, აბა რას მთავაზობ ჩემი ლამაზი ბიუსჰალტერი გავიხადო ??
– რაო? რა ბიუს.. რაო? თქვი გოგო ლიფი..
– აუ რა სასაცილო ხარ– გაგას დაჯღანული სახის დანახვაზე სიცილს ვერ ვიკავებდი და გულიანად ვხარხარებდი....
– ქეთო.... შენი დანახვა ასეთ ფორმაში სისხლს მიდუღებს.... მოულოდნელად მომიჯდა გვერდზე და სახე ისე ახლოს მომიტანა გული გამიჩერდა... ნელა შემიცურა თმებში ხელი და ოდნავ შემახო ტუჩები ქვედა ტუჩზე.... ეს გაბერილი ტუჩები ჭკუას მაკრიგებს გოგო, არ ვიცი რა მჭირს არ მიყვარხარ და შენს დანახვაზე სიგიჟე მემართება სხეულში.... ნელა დავუსვი ოდნავ გაუპარსავ წვერზე ხელი და თვალები დავხუჭე... ის იყო გრძნობის მორევში უნდა გადავვარდნლიყავი რომ ნაცნობმა ხმებმა შიშისაგან დამაყვირა..
– აბა ჩვენი გვრიტები რას აკეთებენ? – როხროხით შემოლაგდნენ ოთახში ჩვენი მშობლები და ამას დამატებული დიმა , ბელუსი და დათუნა.. ჩვენს დანახვაზე ადგილზე გაშრნენ..
– აეეეეე. ეხლა გადავირევი რაააა. გავგიჟდები და ყველას გაგყრით აქედან ტოო. რა გინდათ ხალხო, რას გადაგვეკიდეთ, რამე მაინც გვაცადეთ ხალხი არ ხართ?– გამწარებულმა იყვირა გაგამ და იატაკზე დაგდებულ შარვალს დასწვდა, მერე ჯინსი და მაიკა მესროლა და მამამის წინ აესვეტა.. მამა საათი გაგიჩერდა სახლში? პირველი დაიწყო, რა გინდა ამ შუაღამეს აქ მამა?
– შვილები მოგვენატრნენ– სიცილით თქმა მამაჩემმა და ჩემსკენ წამოვიდა...
– გვაცადეთ რა, გვცადეთ ცოტა ჩვენც მოგვენატროთ რა..აუუ თქვენ რაღა გინდათ აქ? ჭკუიდან შემშიან ესენი რა...
– ვერ გავიგე რას აკეთებდით აქ?– გაოცებულმა იკითხა ლექსო ბიძიამ დაგაგას შეხედა..
– სექსის იმიტაცია გვქონდა, მაგრამ გვაცადეთ რო??
– უდროო დროს მოვსულვართ თორღვა– სიცილით უთხრა მამაჩემს და მხარი გაკრა..
– არა ასე არაა. ჩვენ უბრალოდ კარტს ვთამაშობდით გახდაზე... ვითომდა თავის მართლება ვცადე და ჩემს სიტყვებე უფრო გაეცინათ...
– კარტს თამაშობდნენ გახდაზე... ლექსო, წამოდი წავიდეთ, ვაცადოთ ითამაშონ ამ შტერებმა ამათ. მამაჩემმა თვალი ჩამიკრა და სიმაღლის მიხედვით გავიდნენ ეზოში...
გაბრაზებული დაბორიალებდა გაგა ოთახში. ჩვენ კი მის ქცევაზე სიცილს ძლივს ვიკავებდით...
– გაგა, წამოდი დავილაპარაკოთ... – ბოლოს მოთმინება დაკარგულმა უთხრა დიმამ და ძმაკაცს ხელკავი გამოსდო....სამზარეულოში სკამზე დასვა და წინ დაუჯდა.. მითხარი ერთი რა ხდება გაგა, არ მითხარი, სანამ არ შემიყვარდება არ შევეხებიო? გაგა , ხო იცი მე ვერაფერს გამომაპარებ, ეს გოგო გიყვარს არა? ქეთო გიყვარს ოღონდ ამაში საკუთარ თავსაც არ უტყდები...
– აუუუ კაი რა დიმა რა, რა მიყვარს ტო, რა მიყვარს....
– რა რა გიყვარს ბიჭო, შენ არ იყავი ხუთი წუთის წინ ვნებით სავსე რომ ეფერებოდი??
– რატო გამიტ***კე ჰა? არ მიყვარს , პროსტა ცოლია რა..
– პროსტა ცოლია და ამიტომ არ ეკარები? პროსტა ცოლია და იმიტომ ჭამ თვალებით? იმიტომ დაიცავი და წამოიყვანე??აღიარე. ქეთოსთან არა, ჩემთან აღიარე რომ მისთვის ჭკუას კარგავ...
– ცდები ასე არაა. მე ქეთო არ მიყვარს, და არ გვინდა ამაზე საუბარი რა..დიმა ზედმეტს ნუ მკითხავ და ნურც პასუხს მომთხოვ...
– არ მჯერა რომ ქეთოს მიმართ ასეთი ცივი ხარ, არ მჯერა გაგა, კარგად გიცნობ ვიცი ვინც ხარ, რაც ხარ. იყოს ასე გეგონოს რომ მასულელებ და მეც გიჯერებ..
– არ მიყვარს რა გავაკეთო, არ ვიცი როგორ მოვიქცე, ვერ შევიყვარე დიმა, ქეთო კარგი გოგოა, მაგრამ არმიყვარს არაა... ვიცი ცუდად ვექცევი..ვიცი არ უნდა ვკოცნიდე მაგრამ არ ვიცი.. დიმა, იქნებ უმჯობესია ავუხსნა რომ ჯობია გავშორდეთ სანამ ქორწილი გადაგვიხდია...
სწორედ იმ დროს შევაღე სამზარეულოს კარები როცა გაგა მთელი ძალით არწმუნებდა დიმას როგორი ცივი იყო ჩემს მიმართ... პირზე ხელი ავიფარე და ხმამაღლა რომ არ მეღრიალა ტკივილისაგან გარეთ გავიქეცი. მთელი ძალით მივრბოდი... ენერგია აღარ მქონდა.. ვგრძნობდი როგორ მტკიოდა სული და გული.. როგორ დავცარიელდი ამდენი ტკივილის მოთმენისაგან,, როგორ გავნადგურდი და როგორ ვიქეცი არარაობად.. ცივი ქარი სახეში მიბერავდა და ცრემლებს თვალებზე მაყინავდა.. როგორ მტკიოდა სული არავინ იცოდა, ის ძლიერი და ამაყი ქეთო აღარ ვიყავი... მოულოდნელად ვიგრძენი ნაცნობი ხმა ზურგს უკან მაგრამ არ მივტრიალდი... არ მინდოდა დამენახა მისი სახე, ვიცოდი მისი სიტყვები გამაჩერებდა, ვიცოდი ვერაფერს გავაკეტებდი ისეთს რომ მისთვის გული მეტკინა....
– ქეთო გაჩერდი გთხოვ, ყველაფერს აგიხსნი , ქეთო... გეხვეწები ნუ გარბიხარ.. ქეთოოო ფრთხილადდდდ..– ესბოლო სიტყვები იყო რაც გავიგონე, მერე მახსოვს მანქანის დამუხრუჭების ხმა, მოკაშკაშე შუქი თვალებში და გაუსაძლისი ტკივილა რომელმაც სადღაც დამაგდო.... ვიგრძენი როგორ მომვარდა გაგა, მის ხელების სითბოს ჯერ კიდევ ვგრძნობდი... იმასაც ვგრძნობდი როგორ ვიყინებოდი თანდათან..
– გაგა მცივა...–ტკივილისაგან ამოვიკნავლე და თვალები დავხუჭე.. მერე არარაფერი მახსოვს... მერე მხოლოდ ჩუჩულით მესმოდა გაგას სიყვები, რომელიც თვალების გახელას მევედრებოდა...
ისევ ყველაფერი მეორდებოდა გაგას ცხოვრებაში, აი თუ არ ეტამაშებოდა ბედ, აი თუ არ სწირავდა უფალი,, განა ბედს შეეძლო ასეთი ულმობელი ყოფლიყო? არა ეს ყველაფერი ბედნის საზღვარს სცდებოდა.. ისევ მკლავებში ესვენა ქეთო , ისე როგორც მარიამი, წამიერად დაუდგა ყველაფერი თვაწინ, თვალები მაგრად დახუჭა და გაახილა.. ეგონა ისევ მარიამი სთხოვდა სითბოს.. მაგრამ არა ახლა ეს ქეთო იყო, მისი ცოლი.. ქალი რომელიც სიგიჟემდე უყვარდა, რომლის სიყვარულის გემოც სულ ახლა დაინახა და იგრძნო.. საერთოდ ამბობენ ხოლმე როცა ადამიანი ხელიდან გეცლება მხოლოდ მაშინ ვიგებთ მის ფასსო, გაგაც ასე იყო.. მთელი ძალით იკრავდა გულზე სისხლიან ქეთოს და ხმხმაღლა ბღაობდა რომ მას მაინც დაედო.
– ქეთო ღმერთი არ გწამს? ქეთო? გაახილე თალები რა, გეხვეწები მარტო არ დამტოვო ქეთო ამ ბინძურ ქვეაყანაში, შენც არ მიმატოვო ..მე ხომ ჯერ ვერ მოვასწარი მეთქვა როგორ მიყვარხარ.. ჩემი ცხოვრება შენით ნათდება ქეთო... გეხვეწები არ დამტოვო,,, თვალები გაახილე რა.. გონს მოდი .. რო იცოდე როგორ მტკივა უშენობა.. შემიყვარი სულელო, პირველი დანახვის თანავე შემიყვარდი.. შენზე კარგი ვინ იქნებოდა, შენ თავს არასოდეს აფასებდი ქეთო,, შენში შენი ქალურობა შემიყვრადა, შენი მოთმენის და გაგების უნარი...ქეთო, არ დამტოვო ისე როგორც მარიამმა დამტოვა გეხვეწები.... მეორედ არ დამაბრუნო ტკივილში ქეთო.. მჯერად სასწრაფო მოგვისწრებს გვიშველიან და მერე აღარასოდეს გესმის? აღარასოდეს გატკენ გულს დამიჯერე. ყველა ტკვივლს გადაგავიწყებ ქეთო,, ჩემო პატარა ეს რა მოგივიდა,, ღმერთო რა დაგიშავე ასეთი რომ ყველა საყვარელ ადამიანს მართევ, ასე რატომ მსჯი რისთვის,, შემიბრალე უფალო, არ წამართვა, არ წაიყვანო ადამიანი რომელიც ასე ძალიან მიყვარს და მწამს...ჯერ ხომ ქეთოსთან ბედნიერება არ განმიცდია. სახეს უკოცნიდა და თავისავე ცრემლებში იძირებოდა გაგა. მთელი სხეული დაწვოდა, უგონოდ ესვენა მის მკლავებში... ტკივილი თავიდან უმეორდებოდა. ყველ განცდა უმძაფრდებოდა. არ შეეძლო ამისი განცდა და გადატანა, არ შეეძლო სისხლიანი ქეთოს დანახვა.. როგორც მაშინ ახლაც აგიაანებდა სასწრაფო.. ხალხი გარშემო ეხვეოდათ, გაგას ტირილზე ყველა ტიროდა, გაგა კი მხოლოდ დახმარებას ითხოვდა...
– ჩვენ წავიყვანოთ ძმაო საავადმყოფოში, ემრე გვიანი არ იყოს..– უცნობის სიტყვებმა გონზე მოიყვანა. ხელში აიყვანა და მანქანაში ნელა დააწვინა უკანა სავარძლებზე.. მისი თავი კალთაში ჩაიდო და მტელი ეფერებოდა, უსხნიდა როგორ ძალიან სჭირდებოდა გვერდით...
**
ახალმა ამბავმა მთელი საქართველო შეძრა. მაშნვე ყველა საინფორმაციო გამოშვებამ ექსკლუზიურ ამბად შერაცხა ცნობილი ახალგაზრდა ბიზნესმენი გაგა შამანაურის მეუღლის დაშავების შესახებ.. ჟურნალისტების ჯაჭვი არ წყდებოდა საავადმყოფოსტან , ყველას აინტერესებდა ქეთევან ემხვარის მდგომარეობა...
მისაღებში კი ნერვიულად სცემდა ბოლთას გაგა და თავის თავს ვერ პატიობდა მომხდარს.. გამწარებულმა დაკრა კედელს ხელი .. ფრთხილად შეახო დიმამ მხარზე ხელი და აივანზე მდგარ სკამზე დასვა..
– თავს ნუ იდანაშაულებ გაგა.. შენი ბრალი არაა.
– ჩემი ბრალია.. ისევ იგივე გავაკეთე.. მგონი ამჯერად გადავრჩით დიმა.. ვერ წარმოიდგენ რ დამემართა, იგივე განმეორდა თითქოს როგორც მაშნ ახლაც ისროლეს... ახლაც ისე მესვენა მკლავებში ქეთო როგორც მაშინ ჩემი და.. დიმა, ქეთოს რომ რაიმე დაემართოს მოვკვდები... გეფიცები მოვკდები... უნდა მეთქვა როგორ მოყვარს. უნდა მეთქვა დიმა... არ უნდა დამემალა მისთვის , გული ასე ძალიან არ უნდა მეტკინა... რო იცოდე როგორ მიყვარს, როგორ მჭირდება მისი გვერდით ყოფნა.. დიმა.. მის გარეშე ვერ ვისუნთქებ..ოღონდ ახლა გადარჩეს და გეფიცები მის თვალზე ცრემლს ვერასოდეს ვეღარ დაინახავთ...
– გაგა როგორ ხარ დედიკო–? – ცრემლმორეულმა კითხა მერიმ შვილს და ტავზე აკოცა..
– ვკვდები დეეე. ვკვდები... ძალა აღარ მაქ, სისხლი გამეყინა დედა.. იგივე განმეორდა.. ადამიანად აღარ ვვარგივარ კაცობას გეფიცები... მაინც და მაინც ცუდად უნდა გამხდარიყო რომ სიმართლე მეგრძნო... არ მეგონა ასე გაგიჟებით თუ მიყვარდა დედა.. მის გარეშე ვერ ვიცოცხლებ, ამჯერად მართლა ვერ გავუძლებ...მიყვარს , ჩემი ცოლი, ჩემი პატარა ქეთო თავდავიწყებით მიყვარს....
– არ ინერვიულო, ერთად ყველაფერს ავიტანთ.. გავუძლებთ.. აი ნახე სულ მალე ქთო ძალიან კარგად იქნება... აი ნახეე გაგა...
– ღმერთმა ქნას დე.. თუ ამჯერად ქეთოსაც ვერ ვუშველე.. თუ ვერ შევასრულე ჩემი მარიამის სიტყვები ბედნიერი იყავიო,, მის საფლავზე მოვიკლავ თავს , ესეიგი არც მე ვყოფილვარ სიცოცხლის ღირსი..
შეშინებული მზერა მიაპყრო ქალბატონმა მერიმ დიმას და მაგრად მიიკრა გულზე შვილი.. მიხვდა როგორ ძალიან სტკიოდა, რომ ამჯერად მართლა ვერ გადაიტადა ამ უბედურებას, თუკი მარიამის დაკარგვის ტკივილმა ექვსი წელი გასტანა, ეს უარესად რთული იქნებოდა..
**
სამი საათი გაგრძელდა ოპერაცია. ოფლში გაწუწული გამოვიდა ექიმი საოპერაციოდან და გაგა იკითხა.. ფანჯრის რაფის ქვეშ ძალა გამოცლილი იჯდა იატაკზე შამანაური და ცრემლები უწყვეტად სდიოდა. ექიმის ხმამ რეალობაში დააბრუნა..
– უფალს მადლობა უთხარით რომ შეიბრალა თქვენი მეუღლე... მთელი ოპერაციის დრო ნარკოზში თქვენს სახელს ამბობდა... გადარჩით ბატონო გაგა.. მოგვილოცავს.. ფეხი აქვს მოტეხილი და მსუბუქი დაზიანება აქვს თავის არეში..ოპერაციამ წარმატებით ჩაიარა.. ნარკოზიდან გამოდის და უახლოეს მომავალში შეძლებთ მის მონახულებას..
– სიტყვები არ მაქვს რა ვთქვა არ ვიცი. მადლობა ბატონო გურამ...რამდენ ხანში შევძლებ ჩემი ცოლის ნახვას?– ამ უკანასკნელი სიყვების წარმოთქმისას ტანში გააჟრიალა, თითქოს ახლა გაიაზრა რომ ქეთო მისი ცოლი იყო...
– ძალიან მალე ბატონო გაგა, ახლა დაისვენეთ პირზე ცივი წყალი შეისხით და მერე შედით მასთან, პალატაში გადმოიყვანენ მალე.. დამშვიდდით, ცოტა შეჭამეთ, სახეზე ფერი არ გადევთ...
– არა მე კარგად ვარ, მხლოდ ჩემი ქეთოს ნახვა მინდა..
– კარგით მაშინ 202 პატარაში მესამე სართულზე ადით, ოღონდ ძალიან გთხოვთ ბევრი არ ელაპააკოთ , ჯერ კიდევ სუსტადაა...
**
ნაბიჯების ხმა გავიგონე თუმცა თვალები არ გამიხელია, ვიცოდი რომ ყველა იქნებოდა ოღონდ არა გაგა, ნელა შემახო ხელი შუბლზე და მივხვდი ის იყო. ოდნავ დაიხარა და ტუჩებზე მაკოცა,, ვიგრძენი როგორ დამეცა მსი ცრემლები თვალებზე და გული ამეწვა.. საწოლზე ჩამომიჯდა და ჩემი ხელი ხელებში მოიქცია...
– ჩემო პატარა ქეთო.. როგორ მანერვიულე, შემომხედე ადამიანს აღარ ვგავარ.... ვიცი ა გზინავს , ცუდი მატყუარა ხარ, როცა გძინავს თვალებს ას მთელი ძალიტ არ ხუჭავ და არც ასე სუნთქავ, მისმა სიტყვებმა მაინც მომგვრა ღიმილი სახეზე...
– რანაირი ბიჭი ხარ. ვერაფერს ვიტყუები....– ძივს ამოვიკნავლე და თვალები გავახილე..
– როგორ ხარ ჩემო ლამაზო, როგორ შემაშინე გოგო. მაშინვე შეტევაზე გადმოვიდა.. გიჟი ხა? ასე როგორ გაიქეცი ჰა? იცი რა დამემართა, კინაღამ მოვკვდი ქეთო, მეგონა შენს დაგკარგე, მეგონა და ვკვდებოდი..
– მერე რა შენთვის რა მნიშვნელობა აქვს მოვკვდები თუ არა..
– არარასოდეს, გაიგეე, აღარასოდეს თქვა ეს.– პირზე ხელი ამაფარა და შუბლზე მაკოცა..უშენოდ ვერ ვიცოცხლებ ქეთო.. ამდენი ხანი შენც გატყუებდი და საკუტარ თავსაც, მიყვარხარ ქეთო, ძალიან მიყვარხარ, მთელი გულით და გრძნობით. აიი იცი როგორ როგორც არავის არავინ ყვარებია.. ახლა ბედნიერი ვარ, მე მიყვარს ჩემი ცოლი... მე მიყვარს ჩემი ქეთო....
– სულელი ხარ, მაინც და მაინც მანქანას უნდა დაერტყა რომ შეგყვარებოდი?
– არა მე შენ იქამდეც მიყვარდიც, პირველი დანახვის თანავე შემიყვარდი ქეთო, მაშინ როცა კიბეებზე ჩამოდიო, მაშინ როცა ჩემმა დანახვამ პირი დაგაღებინა, მივხვდი რომ უკვე ერთმანეთი გვიყვარდა.. მივხვდი და ამ გრძნობის შემეშინდა, რომ სიყვარული ისევ მატკენდა როგორც მაშინ...
– მაგრამ მაინც შეგიყვარდი ხო? ახლა რა იქნება? ახლა როგორ ვიცხოვრებთ გაგა?
– როგორ და ამაზად, ახლა ერთმანეთი გვიყვარს, ახლა უამრავი ლამაზი დღე გვექნება წინ. გახსოვს დაგპირდი როც შემიყვარდები მაშინ ბედნიერები ვიქნებიტ თქო..გვექნება ულმაზესი ქორწლი, მართალია ცოტა გადაიდება მაგრამ არაუშავ,, მერე გვექნება ლამაზი ღამე...და მე შენ..
– საკმარისია.. ისედაც ვიცი ყველაფერი..მთლად დეტალებში ნუ დამისახავ გაგა.. თორემ შენი სიახლოვისაგან ისედაც მტკივა სხეული...
– ჩემი სულელი გოგო... ნეტა ვიცოდე რა იპოვე ჩემში ასეთი რომ ასე შემიყვარე??
– შეი თვალების სიღრმე, შენი სულის სიწმინდე, შენი გულის სიკეთე და შენი კაცობა, როცა ხელი არ მახლე.. როცა შენს ვნებას მოერიე.. შემიყვარდი თავდავიწყებით და ამას არ ვნანობ.. (12)



ნაწილი მეცამეტე...
მთელ დღეებს ჩემს გვერდით ატარებდა და აღამებდა, გვერდიდან არ მშორდებოდა, თავი ყველაზე ბედნიერ ქალად მიმაჩნდა.. ამაზე კარგი სხვა რა უნდა მომხდარიყო ჩემს ცხოვრებაში, მიუხედავად ყველა იმ ტკივილისა მაინც ვუყვარდი და მიყვარდა, მაინც ჩემს გვერდით იყო და ყოველ წუთს მიხსნიდა სიყვარულს..
– გაგა, საკმარისია, წადი ცოტა დაიძინე, აქ ბელუსი დარჩება.. წამოდი გაგიყვან ადამიანს არარ გავხარ, გამოიცვალე, შხაპი მიიღე. დაისვენე ძმაო..– არ ეშვებოდა დიმა.
– ქეთოს მარტოს ვერ დავტოვებ...
– გაგა, მე ხომ მარტო არ ვარ, ბელა იქნება ჩემთან, მალე დათუნაც მოვალ, დაისვენე და მერე საღამოს მოდი.. გთხოვ, თუ გიყვარვარ წადი...
– კარგი ამჯერადდაგიჯერებ და წავალ. მაგრამ იცოდე როგორც კი რაიმე დაგჭირდება დამირეკა..
– დამშვიდდი დაგირეკავ, არაფერი დამემართება,, კარგად ვარ, ხვალ უკვე გაგვწერენ და სახლში ვიქნები, მერე უფრო დამჭრდები... ჩემსკენ დაიხარა და ტუჩებზე მაკოცა...
– მიყვარხარ ქეთო... მუდამ გახსოვდეს ეს...
– ვიცი, მეც მიყვარხარ ... წადი..
პალატაში სრული სიმშვიდე იდა.. თვალები დავხუჭე და ეს გამეფებული და არაფრის მთქმელი სიმშვიდე მესიამოვნა კიდეც... უკვე სამი კვირა ხდებოდა რაც ამ საწოლში გახევებული ვიწექი და სხეულის თითოეუი ნაკვთი მტკიოდა... თაბაშირიან ფეხზე დავიხედე და ტუჩები მოვპრუწე,, კიდე ერთი კვირაც და ამ ჯანდაბას მომხსნიან,, ღმერთო რა საშინეებაა ასე წოლა,, ამაოდ ვეწუწუნებოდი ჩემს თავს ....
ოთახში როხროხიტ შემოვიდა დათუნა და მოტეხილ ფეხზე ისე დამცხო ხელი ტკივილისაგან ვიყვირე..
– აუუუ , აბა აღარ სტკივაო..
– გაფრინე ბიჭო? მტკივა, მტკივა... მოტეხილია.. დაუნო... მაშინვე გამოვლანძღე ჩემი ერთადერთი ბიძაშვილი და ლოყაზე მივუთითე მაკოცე თქო..
– ქეთო ჯან.. უნდა გითხრა რა...
– რა მოხდა?
– ეს რა კაი როჟაა გაგა.. როგორც ნერვიულობდა რო გენახა, როგორ ტიროდა... ექიმები გაგიჟდნენ კაცს ცოლი ასე უყვარდეს იშვიათი ფაქტიაო... ხეავ შენ კიდე ამბობდი ცხოველიაო. ნაგავიაო.. აი თუ ნაგავია ხო დაგიჭირა ყურებით... მაგრამ თვითონაც რო გაება ტოო...
– დათუნაჩკა, ეს რა სიტყვებით საუბრობ საყვარელო, რა უბედურებააა, როჟა რა არის.. დიახ ჩემს ქმარს ვუყვარვარ და მეც მიყვარს.. ამის მერე ბედნიერები ვიქნებით და წინ უამრვი ლამაზი დღე და ღამე გვექნება...
– შენ მარტო ღამეები ითვალე სხვა არაფერი გაგახსენდეს ... რა იყო არ გეყო განვლილი ღამეები..
– დათო გეტყვი რაღაცას და არ გაიცინო რააა..ჩვენ ერთად არ ვყოფილვართ.
– მოიცადე მართლა არ გამაცინო გოგო...აბა ის შიშვლები რო იჯექით რა იყო..
– ვთამაშობდით ცხოველი, ვთამაშობდით.. მართლა დათო.. ერთად არ ვწოლილვართ... გაგა დამპირდა რომ მხოლოდ მაშინ ვიქნებოდით ერთად როცა ამის სურვლი მემექნებოდა, როცა შევუყვრდებოდი...
– ოოოოო.. ააააა. რა მაგარია..
– რა ზმუილი აგიტყდა ბიჭო... იცოდე არ დაგცდეს არავისთან თორემ გაგაქრობ.
– დამშვიდდი ქეთო.. ქორწილი რომ გადაიდოო ტეხავს. მინდოდა მაგრად მექეიფა..
– ეგ არაფერი დათუნა, ერთ კვირაში ამას მომხსნიან ფეხიდან და იქით კვირას უკვე დაუნიშნია ჩემს მამამთილიკოს... ხო იცი რა კაი კაცია.. უჩვენოდ მოაგვარა ყველაფერი....
– მართალი ხარ. ბატონი ლექსო გლიჯავს...
– ნუ ლაპააკობ ასე ბიჭ, თორემ არ თაბაშირიან ფეხს ჩაგარტყავ დათუნა...
დიდი ხანი არ გავაგრძელებ იმის მოყოლას როგორ ამატკია თავი დათუნას საუბარმა, დაახლოებით ოთხი საათის განმავლობაში მიყვებოდა თავის ბავშობას, როგორ უყვარდა ვიღაცა გოგო,, როგორ უღალატა იმან და მთელი ამბები.. ბოლოს თავი მოვიმძინარე და როცა პალატიდან ფეხაკრეფით გავიდა მაშინ გავახილე თვალები.... ისევ გაგაზე ფიქრები ამომიტივტივდა თავში.. ისევ ის პირველი შეხვედრა და მისი თვალები, მისი მზერა და სითბო.. ესეიგი ვუყვარდი და მატყუებდა.. პირველი ნახვისტანავე შევუყვარდი და როგორ მალავდა... გამეღიმა.. და ჩემს ერთადერთ საამაყო ქმარზე ფიქრით ძილმა წამიღო..
თმაზე თბილი ხელის შეხება ვიგრძენი და გამეღიმა, თვალები ნელა გავახილე და შიშისაგან ხმა ვერ ამოვიღე. ჩემს წინ გაღიმებული სახით იდგა ლევანი და ხელში ერთი ცალი წითელი ვარდი ეჭირა... სახეზე ფერი დავკარგე, სუნთქვა გამიხშრდა, საშინელმა ფიქრებმა გამიელვა თავში... ახლა როგორ მჭირდებოდა დათუნას შემოსვლა და სწორედ ახლა არ შემოდიოდა...
– ქეთო, როგორ ხარ? სამი კვირაა აქ შემოსვლას ვცდილობ მაგრამ ის ვითომდა შენი ქმარი გვერდიდან არ გშორდება...
– ვითომდა რას ნიშნავს? გაგა ჩემი ქმარია ლევან და მე ის მიყვარს.მაპატიე გთხოვ, ვიცი ცუდად მოვიქცი და ბოდიშს გიხდი ამის გამო..
– ქეთო მატყუებ ხო? როგორ შეიძლება ეგ არაკაცი გიყვარდეს? დაგავიწყდა როგორ წაგიყვანა გურიიდან? ცხოველივით მოგექცა, ქუჩის ქალივიტ..
– ასე არაა, კი მაშნ კარგად არ მომექცამაგრამ მე ის მიყვარს ლევან, მაშინაც მიყვარდა, მანამდეც მიყვარდა , უბრალოდ თავს ვერ ვუტყდებოდი... მიყვარს . რა ვქნა..
– მე გოგო? მე არ გიყვარვარ?
– მაპატიე.. გაგა მიყვარს. ის ჩემთვის ყველაფერია..
– ბო*ი ხარ გოგო. მაგარი დამპალი სულის პატრონი ყოფილხარ ქეთო... სახეში მოქნეული სილა გამაწნა და ვიგრძენი როგორ დამეწვა ტუჩი წამიერად... ოდნავ დამედინა თბილი სისხლი ცხვირიდან და ხელი ავიფარე... არ შეგარჩენ გაიგე? ამ ბოზ*რ ქცევას არ გაპატიებ.კარები გაიჯახუნა და პალატიდან გავარდა...ათი წუთიც არ იქნებოდა გასული რომ პალატაში სიცილით შემოვიდნენ გაგა და დიმა, მათ უკან კი დათუმა მოყვებოდათ ყვავილებით ხელში.. მის დანახვაზე თავი გვერძე გადავატრიალე და თავი მოვიმძინარე, თუმცა გაგას ჩემი ვითომცა ძილი არ გამოპარვია და მეორემხრიდან შემომიარა.
– თვალებიი გახილე ქალბატონო და ამიხსენი რა მოხდა აქ მალე... – კი არ მიტხრა მთელი ენერგიით აღსავსემ მიბრძანა და სახეზე გავარვარებული ხელი დამისვა... ის ახვ**რი იყო აქ ხო? ხელებს დავალეწავ, იმით ისარგებლა რომ ვერ დგები. ბო*ი შვილი ვიყო, მაგას თუ არ ვაგებინო პასუხი ამ საქციელის გამო...
– არ გინდა გაგა გთხოვ, ასე არ მოიქცე ა, გეხვეწები მეტს ნურარ მანერვიულებ..
– ასე არ მოვიქცე რას ნიშნავს გოგო, სარკეში ჩაიხედე ცხვირ–პირი რას გიგავს. არ შევარჩენ, არავის აქვს უფლება ჩემს ცოლზე ხელი ასწიოს, არავის გასაგებია..... ოხ დათო , დათო, ტყუილად ჩაგბარე ჩემი ცოლი, ბელა სად ჯანდაბაში დაეთრევა ??
– დამშვიდდი, ბელა ჩემი კაბის სანახავად გავაგზავნე– მაშინვე განვმუხტე სიტუაცია და გაგას ხელზე ხელი მოვუჭირე.. დაჯექი, მოდი აქ დაჯექი , ჩემთან...
– ეს მოსიყვარულე გუგულები მარტოები ხომ არ დავტოვოთ დატონო დავით–? ირონიით აღსსავსემ იკითხა დიმამ და გამომხედა...
პალატიდან გავიდნენ თუ არა გაგას მაშინვე გავუღიმე და ხელზე ვაკოცე....
– გტკივა ხო? გაკოცებ და გაგივლის.. ოდნავ შამხო ტუჩები დატანში ჟრუანტელმა დამიარა.. გინდივარ არა?– ღიმილით მკითხა და ცხვირი კისერში ჩამიყო..
– გევედრები გაჩერდი რა..არ გინდა.. ისედაც ცუდად ვარ და უარესად ნუ გამხდი...
– ოოო, რა ვნებიანი ცოლი მყავს... ერთი სული მაქვს ჩემსმკლავებშ მოგიქციო, და მაგრამ გაკოცო. მოგეფერო ამ ლამაზ თვალებზე და სხეულზე... ქეთო.. რას მიშვები ამხელა კაცს ჰა? ხედავ სკოლის მოსწავლესავით ვცანცარებ.. ბედნიერი ვარ, ახლა შემიძლია ხმამაღლა ვტქვა რომ მიყვარხარ ქეთოოოოოოო.
– კაი ნუ ყვირი. დამპირდი რომ არაფერს მოიმოქმედებ, რომ არ მიხვა ლევანთან..
– ამას ვერ დაგპირები. შამანაურის საყვარელ ცოლს ვერავინ შეეხება. ყველას დავალეწავ ხელებს... ხო მართლა შენი ხატი სამლოცველოში დავკიდეთ, შენი ლამაზი მანქანაც გავრეცხეთ და სადგომზე დგას და ელოდება პატრონს...
**
კვირებმა უცებ გაირბინა. ფეხიდან თაბაშირი მომხსნეს თუ არა ვიგრძენი რომ ისევ ცოცხალი ვიყავი, ნაიჯების გადადგმა ისე გამიირდა როგორც ახალ ფეხადგმულ ბავშვს...ჩემი გამოჯამრთელების ამბვი გაიგეს თუ არა მაშინვე ყველანი ჩვენთან მოვიდნენ, რაც გაგას დიდად არ გახარებია.. განმარტოვების საშუალებას არავინ გვაძლევდა... სამზარეულოში ვიდექი და ორ საყვარელი მამიკოს თხოვნით ყაას ვადუღებდი რომელიც გაგას სიჯიუტემ და სიბრაზემ მასწავლა.. ვიგრძენი მისი ნაბიჯების ხმა მაგრამ არ შევტრიალებულვარ.. ხელები ნელა შემომაჭდო და მუცელზე გადააჭდო ერთმანეთს თითები..
– მე და შენ ერთად როდის დავრჩებით.. აუუ კაცად აღარ ვვარგივარ რა, ისე მინდა შენი ჩახუტება და სითბო...
– გაგ სირცხვილია , კარგი რა.. ვინმე შემოვა.
– მაგარი ვინ შემოვა და ვინ არა გოგო . შენ ჩემი ცოი ხარ, ჩემი ქეთო. ხოდა მინდა გაკოცებ მინდა ჩაგეხუტები.. აბა იმათ მოჭამეს ტავიაანთი დრო და რაში ადარდებთ ჰა.. ქეთო–– ლეკვივით დაიწმუკუნა და სახე კისეში ჩამიდო.. ერთი მაკოცე რა.. შენი ამაზი ტუჩებით ტო.. არ გეცოდები? როგორ მინდ შენთან...
– მეც მინდა შენთან გაგა ხო იცი, მაგრამ სტუმრებს ვერ გავყრით. თანაც ხვალ ჩვენი ქორწილი დაგავიწყდა?? ულამაზესი, უსაყვარლესი , ასე რომ დღეს რამდენიც გინდა იფხაჭუნო არაფერი გამოგივა. ხვალ იქნბა ჩვენი ქორწილი და ლამაზი ღამეც..
– აუუუ. სადისტი ხარ უსინდისო ვიყო...
– ბიჭო მაგრად უცემიათ ლევანა ხო იცი– ხმამაღა დაუძახა დიმამ გაგას და ჩემს დანახვაზ შედრკა..
– რა ხდება გაგა? მაშნვე სუბარში ჩავერთე და გაგას თვალებში ჩავაშტერდი.. შენ ხო მიტხარი ხელს არ ვახლებოო.
– მე არ მიხლია ხელი..
– მომატყუე ხო?
– მე არ მიხლია ხელი ქეთო. და კიდე ერთი იცოდე, ჩემს საქმეში ნუ ჩაერევი თორემ გატკენ, გაწყენინებ და შეიძლება დაგამცირო კიდეც.. ეს ჩემი საქმეა და კცურად მოვაგვარებ, არავის აქვს უფლება ჩემს ცოლს ას მოექცეს....
გაბრაზებული გავვარდი ეზოში და სახლის უკან სკამზე დავჯექი, ნერვიულად ვიმტვრევდი თითებს, მეშინოდა რომ გაგას ასეთი ქცევა ერთმანეთს დაგვაშორებდა. მეშინოდა რომ ერთ დღეს შურისძიების გამო დავკარგავდი.. ჯერ ახლა ვიწყებდი მასთან ბედნიერების განცდას და მეშინოდა ყველაფრის რაც ჩვენ გვატკენდა.... მხარზე ხელის შეხებამ ოდნავ შემაშინა და შევკრთი..
– მე ვარ მამიკო, ჩუმად მითხრა მამაჩემმა და გვერდით მომიჯდა..
– მა, შემაშინე, ვფიქრობდი..
– რაც ამ სახლშ გადმოხვედი სულ მინდოდა შენთან დალაპარაკება , მაგრამ მცხვენოდა, თავს ვერ ვაბავდი სათქმელს...რა ხდება თქვენს შორის შვილო, გაგა როგორ გექცევა...
– კარგად მამა, თავიდან ყველაფერი ძალიან რთულად იყო, ახლა ყველაფერი შეიცვალა. კარგად ვარ, ბედნიერი ვარ, მაგრამ მეშინია, გაგას ქცევები მაშინებს, ხან დროს აღარ ექვემდებარბა მისი აზროვნება სისარეს, რაღაც ემართება ჭკუა ეკეტება...
– ლევანზე ამბობ არა? მეც ახლა გავიგე.. ქეთო.. ასე უნდა მოქცეულიყო, ეს მის კაცობას ეხებოდა, შენ მისი ცოლი ხარ....
– მერე რომ მისი ცოლი ვარ ვირაცეები უნდა სცემოს??
– ხო უნდა ვცემო, რომ ასეთებისაგან დაგიცვა გოგო, არ გესმის?– გაბრაზებული ჩაერთო ლაპარაკში გაგა და მამაჩემს მარტო დარჩენა სთხოვა... შენ აზროვნება არ გაგაჩნია? ვიღაც ლევანს შევარჩინო ის რომ ჩემს ხოლს ხელი გაარტყა?თუნდაც მინისტრი და რეზიდენტი იყო, გოგო, ფეხებზე ,, ჩემს ცოლს ვერავინ უნდა ეხებოდეს ჩემს გარდა.. შენ ჩემი სიამაყე ხარ. და თუ ჩემნაირი ქმარი არ გინდა, მიმიფურთხებია ჩემი სიყვარულისათის და იმასთან გაიქეცი....
ზურქი მაქცია და სწრაფი ნაბიჯით წავიდა სახლისაკენ რომ დავეწიე და მკლაში ხელი მოვკიდე.. არ შემობრუნებულა ზურგით იდგა და მისმნებდა..
– გგონია იმაზე ვდარდობ? შენ რომ რაიმე დაგემართოს თავი როგორ ვიცოცხლო გაგა? ახლა გიპოვე ახლ შეგიყვარე, ახლა გიწამე და გინდა ხელიდან გამომაცალო შენი სიყვარული? ვერ ხედავ რომ შენზე დამოკიდებული გავხდი ისე როგორც ნარკომანი წამალზე? მეტყვი ადექი ვდგები, მეტყვი დაიძინე ვიძინებმ იქნებ ასე ძალიან კარგად ძაღლიც კი არ ემორჩილებოდეს პატრონს როგორც მე შენ გემორჩილები, მაგრამ ნუ მთხოვ შენი დაკარგვა გადავიტანო..
– ჩემი გიჟი ქალი ხარ შენ.... გაღიმებული შემოტრიალდა და ხელში ამიყვანა.. მიყვარხა ქეთო, აი ასეთი გიჟი გადარეული და ბრაზიანი მიყვარხარ.. რასოდეს მიგატოვებ ... წამოდი შევიდეთ გვიანია.. ისინი გავყაროთ და დავიძინოთ ხვალ დიდი დღე გაქვს.. აუუუუუ დღეს ესეიგი ცალკე ოთახში იძინებ?
– არა შენ იძინებ სხვა ოთხში . მე ჩემს საწოლში ვრჩები, დილით დამინახავ გამზადებულს გამოპრანჭულს.. იმიტომ რომ ბელუსი და ლიკუნაც ჩემთან რჩებიან....
– აუუუუ კაი რა კაი რა.. მაგათ რა გაუძლებს მტელი ღამე... წავედი მე დავიძინე და შენ იყავი მაგათთან ერთად.... წლზე შემომხვია ხელი და სახლში სიცილით შევედით..

**
ყველა ქალი ნატრობს ლამაზ ქორწლს, თეთრი კაბით, ულამაზესი ვარცხნილობით .. ყველას უნდა მისი მეორე ნახევრისათვის დაუვიწყარი იყოს, რომ ისე ღრმად ჩაიბეჭდოს გონებაში ეს დღე ეს წუთები რომ აღარასოდეს წაიშალოს მეხსიერებიდან....
დილით ფეთიანივით წამოვხტი და გოგოებს ბნედა დავეცი, მალე ადექით გვაგვიანდება თქო.. ბელა და ლიკა სიცილს ვერ იკავებდნენ ჩემს დანახვაზე...
– ეი რძალო, მოდი აქ– სიცილით მითხრა ბელუსიმ და საწოლზე დამსვა... ხო გიტხარი ერთ დღეს შეგიყვარდება ჩემი ძმა –თქო.. იცი ქეთო, ყველა დას ეამაყება საკუთარი დედმამიშვილი, მაგრამ არავინ შემომედაოს რომ ჩემი ძმა ერტადერთია.. მისნაირი გული არავის აქვს და სხვატაშორის მისნაირად არავის შეუძლია ტკივილის გამოხატვა.. არასოდეს ატკინო გული, გაუფრთხილდი და მოუარე.. შენ კარგად იცი ჩვენი მოუშუშებელი ტკივილის ამბავი ქეთო...
მარიამის ხსენებაზე ტანში ჟრუანტელმა დამირა... თავში უაზრო ფიქრები მოსვენებას არ მაძლევდა, არ ვიცოდი რაზე და ვისზე მეფიქრა ცოტა სიმშვიდე რომ შემენარჩუნებინა...
უკვე პირველი ხდებოდა კედელს საკიდებულ საპატარძლო კაბას თვალი რომ შევავლე, სამივემ ერთხმად ჩავილაპარაკეთ დროაო, და კაბა ჩავიცი.. სარკეში ამყად დავტრიალდი და ჩემს თავს გავუღიმე.. ზუსტად ვიცოდი კაბა რომელიც ბელამ შემირჩია გაგას შოკში ჩააგდებდა.. მოშიშვლებული ზურგი და მკლავები... უზარმაზარი შლეიფი რომელსაც ხელზე ვიმაგრები . თეთრრი ვარდების თაიგული და ლურჯი თვალები.. ეს საკმარისი იყო ჩემთვის უბრალო და ლამის ათასკაციანი ქორწილისათვის...
კიბეებზე ნელა ჩავედი, კედებზე მიჩვეულს მეშინოდა ფეხ არ გადამტრიალებოდა... კიბის ბოოში ის იდგა. მის დანახვაზე სახეზე სიწითლემ გადამკრა, გული ამიჩქარდა და ცრემლების დასმად თვალები ძირს დავხარე...
ჩემი ხელი მაგრად მოიქცია თავის ხელებში და მხურვალედ მაკოცა.
– ამ დღის მერე ვერაფერი დაგვაშორებს სიკვდილის გარდა...
– ღმერთმა ქნას გაგა.. ჩურჩულით გავეცი პასუხი და თავი მკერდზე დავადე...
ის რომ ჯვრის წერა ეს უფლის მიერ ჩვენდამი მონიჭებული კიდევ ერთი საჩუქარია ამაზე საუბარს არ დავიწყებ... მადლო რომელიც ჩვენზე გადმოდიოდა ჩემში საოცარ ბედნიერას იწვევდა.. ოდნახ მახებდა თითებს გაგა და მიღიმოდა, ვგრძნობდი როგორი ბედნიერი იყო. ვგრძნობდი როგორ უხაროდა ეს ყველაფერი....
ცერემონიის დასრულების მერე დიმას ვთხოვე იქ ავეყვანეთ სადაც გაგამ თავისი ექვსი წელი გაატარა... დღე საბურთალოს სასაფლაოსთან იწყენოდა მისთვის და მანდვე ღამდებოდა... მანქანა გააჩერა თუ არა დიმამ ფერი ეცვალა გაგას, გაოცებულმა გამომხედა როცა ამხელა კაბით მანქანიდან გადასვლა დავიწყე...
– შენ რა გააფრინე? აქ რ ჯანდაბა გვინდა გოგო..
– საქმე გვაქვს... გაგა.. გადმოდი....მანქანას შემოვუარე და მანქანიდან ძალით გადმოვიყვანე...
– ქეთო, დღეს არ გვინდა რა, სხვა დროს ამოგიყვან..
– არა, ახლა წავალთ და იქ სადაც ექვსი წელი ტირილში გაატარე, იქ ეტყვი შენს დას როგორი ბედნიერი ხარ, ეტყვი რომ მისი უკანასკნეი თხოვნა შეასრულე, რომ გყავს ცოლი, და შვილი რომელიც გვეყოლება აუცილებლად ერქმევა მარიამი.... წამოდი და უტხარი შენ დას ეს ყველაფერი გაგა... მიეცი უფლება მის სულს დაისვენოს.. ხელი ჩავკიდე და საფლავისაკენ წავიყვანე.. არ ვიცოდი სწორად მივდიოდი თუ არა მაგრამ გული მიბიძგებდა.. მოულოდნელად შევდექი...პირველად ვხედავდი ასეთ სილამაზეს.... ქვიდან გოგონა კი არა ანგელოზი მიყურებდა, თითქოს ცოცხალი და მეტყველი თვალებით რომელიც მადლობას მიხდიდა...
– მარიამ.. მე ისევ მოვედი შენტან... გახსოვს ბოლოს სიზმარში მიტხარი აღარ იტიროო, დღეს მე არ ვტირი დაიკო...დრეს მე ბედნიერი ვარ.. ბედნიერი ვარ მაგრამ გულის იკ ნაწილი რომელიც შენ გეკუთვნოდა მაინც მტკივა მარიამ.. ჩემო ლამაზ თვალებავ.. გეფიცები.. გეფიცები რომ მიუხედავადამდენი გასული წლისა მაინც ვიპოვი დამნაშავეს და პასუხს მოვთხოვ მხოლოდ იმისათვის რომ ასეთ დრეს ჩემი სულის ნაწილი ჩემს გვერდით არააა... ათრთოლებულ თითებს უსვავდა გაგა საფლავის ქვას და ჩუმად იწმენდდა ცრემლებს..
**
ემოციური გადაღლილი დღის მერე სახლში მისვლა ოცნებად მექცა, ვიცოდი ის ყველაფერი რაც წინ მელოდა და ნერვიულობისაგან ხელ–ფეხი მეყინებოდა.. გული მიკანკალებდა... მანქანიდან გადავედით თუ არა გაგამ ხელში ამიყვანა და წესი ასეაო იძახდა.. რამდენჯერმე კიბებიდან დაცემის მცდელობას განახორციელა მაგრამ ხან მე ვეჭიდებოდი კიბის სახელუს ხან გაგა.. სიცილ –კისკისით შემიყვანა საძინებელში და რადგან მთელი და ჯამრთელი ვიყავი არაფერს ვჩიოდი.
– დღეს , ვეღარსად გამექცევი.. მოვკვი ოგო, მოვკვდი , ნერვები აღარ მაქ. ისე მჭიდები..
– კაი რაა გაგა რა.. ისე ლაპარაკობ თითქოს ცხოვრებაში ქალი არ გინახავს...
– მინახავს მმაგრამ შენნაირი არა...
– მაინც რამდენი გინახავს ჰა???
– გამოიცანი...
– ბევრი , დარწმუნებული ვარ 5–6 ...
– მეკაიფები ცოლო? 5–6 ერთად მყოლია, მინიმუმ 100– მაქსიმუმ ორასი...
– ცხოველო... კაცი ხარ თუ სექს მანქანა , ფუუუ. გაბრაზებულმა ვუთხარი და მკლავში მაგრად ვუჩქმიტე... არ მინდა შენთან დაწოლა.. გადავიფიქრე, ასეთი გარყვნილი თუ იავი არ მეგონა.... კაბის კალთები მუჭაში მოვიქციე და კარისაკენ წავედი რომ დაწნულ თმაში ხელი მტაცა და შემაჩერა..
– არასოდეს გაგიშვებ არსად ,, ამ დღის მერე სამუდამოდ ჩემი ხარ, რა მნიშვნელობა აქვს რამდენი მყავდა, ასი , ათასი, მილიონი, მთავარია ახლა შენთან ვარ. შენ მყავხარ და სხვა არავინ მინდა.
მისი გამოხედვაუსასრულოდ შორი და ტკივილიანი იყო ახლაც კი.. მის ღიმილს ის ფარდა ქონდა ჩამოფარებული რომელიც სევდას მალავს...
ოდნავ , სულ ოდნავ შამახო ხელი ლოყაზე და გავიტრუნე.. მისმა სითბომ მთელს სხეულში დამიარა, სისხლი ამიდუღა,, თვალები დავხუჭე და მის ალერსს მივენდე..მისი თითები ისე მოძრაობდა ჩემს სხეულზე, როგორც პიანინოს დაკვრის დროს.. ისე ნაზად მეფერებოდა რომ სული მტკიოდა... ვგრძნობდი რომ ასე ძალიან, ასე მთელი გულით ვერავინ შემიყვარებდა..... ნაზად დამისვა ზურგზე ხელი და ტანში გამაჟრიალა.... მხრებიდან გადაწეული აბრეშუმის კაბა ბუმბულვით დაეცა იატაკზე .. ხელში ამიყვნა და საწოლზ დამაწვინა,,, ორივე ხელი კისერზე შემოვხვიე და მის ცხელ სუნთქვას სახე მივუშვირე.. ნელა ვუხსნიდი პერანგის ღილებს და ვგრძნობდი როგორ სიამოვნებდა ჩემი შეხება.... მისი გული გამალებით ძგერდა... სულში ვნებას ტორნადო ქონდა გაჩაღებული.... შიშვეული მკერდიტ ავეკარი სხეულზე და გავიტრუნე.... დილით როგორც ის ბალიში ისე მომიქცია მკლავებს შორის და მთელმა ემოციამ ერთიანად დამიარა...სანთლების მკრთალი შუქი, მიმობნეული ვარდის ფურცლები, წყნარი მელოდია და ჩვენი სიყვარული. ჭკუიდან მშლიდა.. ვნების მოთოკვას ვერ ვახერხებდი.. ახლა ვხვდებოდი რატომ უჭირდა გაგას ჩემს გვერდით ყოფნა..მე სულელი კი ამასაც ვერ ვახერხები და ჩემი კვნენის და სიამოვნების ხმა ოთახში ხარბად ისმოდა... (13)


ნაწილი მეთოთხმეტე...
დილით ადრიანად გამომეღვიძა, მიუხედავად ნახევრად უძილო ღამისა ანერგიით აღავსე ვიყავი... გაგას გადავხედე მშვიდად ეძინა... მხარზე ვაკოცე და ნელა ავდექი საწოლიდან... გარეთ უკვე კარგად ციოდა... ზამთარი თავის ბოლო კვირებს ითვლიდა... ხალათით გავედი ეზოში და ცივმა ნიავმა გონება გამინათა..
მხოლოდ ახლა გავაანალიზე რომ მე და ის ერტად ვიყავით. რომ მიუხედავად ამდენი ტკივილისა ის ჩემს გვერდით იყო.. ვუყვარდი და მწამდა..მერე უცებ ამომიტივტივდა გონებაში ერთხელ სადღაც წაკითხული ფრაზები:
„რა არის სიყავრული? ერთ ბრძენთან მივედი და ვკითხე:“რა არის სიყვარული?” მან მიპასუხა: “არაფერი”მაგრამ მე ვიცი, რომ ბევრი წიგნის მიხედვით, იგი მარადისობაა, რომ იგი მთელი სამყაროა და მაინც, რა არის სიყვარული?“ყველაფერი, ეს ადამიანია!”მაშინ მე მას შევხედე, პირდაპირ თვალებში და ვკითხე ”როგორ გავიგო? ყველაფერი თუ არაფერი?მან ღიმილით მიპასუხა: “შენ თვითონ გაეცი პასუხი, ყველაფერი ან არაფერი, - აქ არ არსებობს შუალედი!” ― ომარ ხაიამი. „
გამეღიმა, ბავშურად სიყვარულით სავსეს გამეღიმა, უცებ ვიგრძენი როგორ გათბა ჩემი გაყინული სხეული. მისმა მკლავებმა სული გამითბო. ჩემი ცხოვრება ერთი ხელის მოსმით შეცვალა.. ეს ის იყო ვისაც ველოდი... ფრთხილად შემახო ათრთოლებული ტუჩები ყურთან და ჩუმად მიჩურჩულა მიყვარხარო....
– იცი რა იყო შენამდე ჩემი ცხოვრება?- ჩუმად მკითხა და უარის ნიშნად თავი გავუქნიე.. გეტყვი.. დილით სამსახური, მერე შეხვედრები , მერე ისევ სამსახური, ისევ საქმე, მერე გართობა, და ბოლოს სახლში დაბრუნებულს მაინც მტკიოდა.. იცი ახლა შენ მყავხარ და თითქოს ეს ტკივილი შემიმსუბუქდა ქეთო, არა მარიამი არ დამვიწყებია და არც არასოდეს დამავიწყდება, მაგრამ მე ბედნიერი ვარ, ვიცი რომ ისიც ბედნიერია. ვიცი რომ ახლა მასაც ჩემსავით უხარია.. ალბად ახლა იპოვა მისმა კეთილმა სულმა განსასვენებელი....კიდევ გეტყვი რაღაცას რა... ამ ოცდაშვილი წლის მანძილზე ასეთი ბედნიერი ღამე არასოდეს მქონია როგორც გუშინ მქონდა ქეთო... ახლა მივხდი რა ბედნიერებაა როცა უყვარხარ..
– მიყვარხარ იმიტომ რომ ასეთი ხარ, მიყვარხარ გაგა, შენს გამო შემიძია დავთმო ყველაფერი სიცოცხლეც კი...
– არა სიცოცხლე არ დათმო, არავის გამო... მაგრდ მომხვია ხელები და გულში ჩამიკრა, მე შენით ვიცოცხლებ მუდამ ქეთო...ხვალ ცხრამეტი წლის ხდები.. ჩემი ციცქნა ცოლი, ერთი ბეწო, ჩემი ქორნიკული მონატრება ...
– ასეთი როანტიული არ მეგონე ... მიყვარხარ....
– ხვალ ულამაზეს საჩუქარს მოგიძღვნი , დაუვიწყარს... ისეთს რომმთელი ცხოვრება გემახსოვრები..
– განა რა უნდა მოხდეს ისეთი რომ შენი თავი დამავიწყოს..
– არ ვიცი მაინც, მეშინია რომ ერთ დღეს ჩემი დავიწყება მოგიწევს... რომ ერთ დღეს აღარ გემახსოვრები ქეთო...
– ისეთი სითბოთი მეძახი გაგა გეფიცები თვალები ცრემლით მევსება და სურვილი მიჩნდება განწირულმა ვიყვირო როგორ მიყვარც ჩემი ქმარი.....
**
შუაღალეს გამოღვიძებულს გაგა ოთხში არ დამხვდა.. სული შემიშფოთდა, ყოველთვის მასზე ადრე ვიღვიძებდი და ახლა საოცრად შემეშინდა....წრაფად წამოვხტი საწოლიდან და ფეხები რაღაც სასიამოვნოზე დავაბიჯე, მთელი ოთახის იატაკი წითელი ვარის ფურცლებით იყო მოფენილი ... სახეზე ღიმილი მომეფინა... ნელა დავუყევი კიბეებს, გზას ვარდები მაჩვენებდნენ, თითო საფეხურზე თითო ვარდი იყო, გზა და გზა ვაგროვებდი მათ.... ცრემლებით მევსებოდა თვაები ბედნიერებისაგან,, მისარები სავსე იყო ფერად– ფერადი ყვავილებით, მაგრამ გაგა არსად ჩანდა..ეზოში გასასვლელი კარისაკენ ფეხაკრეფით წავედი და ლოყაზე ჩამოგორებული ცრემლი მოვიწმინდე... ეზოში გასულს მხოლოდ გაოცება დამეხატა თვალებზე, ის იდგა შუა ეზოში იდგა და მე მელოდა.. მთელი ძალით გავიქეცი მისკენ და კისერზე ჩამოვეკიდე,, ხეივნის ქვეშ პატარა სუფრა გაეშალა, ორი ბოკალი იდგა წითელი ღვინით სავსე,, მტელი ეზო სანთლებით იყო განათებული, თეთრი თოვლი ვარდის ფურცლებით დაეფარა.... თვალს ვერ ვწყვეტდი ამ სილამაზეს.... გაგამ პატარა ყუთი გამომიწოდა და ტუჩებზე მაკოცა..
– ჩემო ღვთაებავ, ჩემო ერთადერთო.... მინდოდა პირველს მე მომელოცა დაბადების დღე, ეს პირველი დაბადების დღეა რაც ჩემს გვერდით ხარ, მინდა განუმეორებელი იყოს შენთის.ყუთიდან წმინდა ქეთევანის მედალიონი ამოვიღე და გაგას გავუწოდე გამიკეთე თქო... იცოდე დაგიცავს.. არ ვიცი მაგრამ შენს გამო მეშინია, რომ შეიძლება გავნონ... ხო იცი ბევრს თვალში ვეჩხირები ქეთო....
– დამშივიდდი, ვინ გაბედავს და გაგა შამანაურის ცოლზე ხელს აღმართავს....
– ნუ ხარ ასეთი, მე ვამაყობ შენით.. კიდევ ერთი. შენი საბუტები ლონდონშია , უკვე გველოდებიან, გუშინ დარეკეს მაგრამ მინდოდა რომ დღეს მეთქვა...უახლოეს დღეებში ჩავალთ იქ...
– მიყვარხარ, მიყვარხარ.... საუკეთესო ქმარი მყავს.. მაპატიე რომ გულს გტკენდი, გპირდები არასოდეს არაფრს გავაკეტებ ისეთს რომ გული გატკინო... ეს ყვეაფერი როგორ მოახერხე, შენ ხომ ჩემთან ერთად დაიძინე?
– ნუ ეხლა, შამანაური რისი შამანაური იქნებოდა ეს რომ ვერ გაეკეტებინა.. სიმართლე გიტხრა ეზო დაცვის ბიჭებმა გააფორმე, მე კი სახლი მერგო..
– ოხხხ, რა ბიჭები გვყავს დაცვაში, ერთმანეთზე კარგები..
– ქეთოოოოო!
– რა? ცუდი ვთქვი?
– გცემ, ხო იცი ვეჭვიანობ....
– ჩემი ეჭვიანი ბიჭი.... სიცილით ვუთხარი და ცვირზე ხელი ავარტყი,, სახისაკენ გაქცეულს დამეწია და დამიჭირა,, ხალათის ქამარი გამიხსნა და მოშიშვებულ სხეულზე ხელები დამისვა...
– აქ მცივა რაა... ღიმილით ვუთხარი და სახლში ბუტბუტით გამომყვა...
დილით ჩვენების ხმამ გამოგვაღვიძა, მე და გაგას იატაკზე გვეძინა ყვავილებს შორის.... დედაჩემი პირველი შემოვარდა და შეშინებულმა იყვირა..
– მოკკვდა ვინმე აქ???
– დაფეთიანებულეი წამოვხტით და ერთმანეთს გავხეეთ.. რა მოკვდა დედა, რა გინდა.. გვძინავს....
– შვილო, აქ რომ არ დაიძინოთ იატკზე, საწოლი არ გაგაჩნიათ? რა უცნაურები ხართ ეს ახალგაზრდები რა....
– გთხოვ,, არ დაიწყო, აქ გვინდოდა, რა მნიშვნელობა აქვს შენთვის სად მეძინება აქ თუ საწოლში...
– აქვს გოგო, გაცივდები და მერე უნდა ვინერვიულო.. მოდი დედა ჩაგეხუტოს მოდი... მოდი მოგილოცო ჩემო ერთადერთო სიამაყევ... ერთმანეთს ასე ბედნირად შეაბერდით..
– კარგი შევაბერდებით...
– დღეს საღამოს ყველას გელოდებით აქ..ქეთოს დაბადების დღე ერთად ავღნიშნოთ.... სიამაყით თქვა გაგამ და ოჯახს თვალი მოავლო, თვალტახედვიდან არცერთს არ გამოგვპარვია ბელუსის და დიმას უგუნებობა.... გაგამ თვალით ანიშნა დას კაბინეტში შედი და ისიც წაიყვანეო... მერე ი როგორც ხდებოდა ჯერ მე გავიპარე მერე გაგა...
ოთახში სიჩუმე იდგა... ხმას არც ერთი იღებდა.. მივხვდით რომ რარაც არ იყო წესრიგში..
– რა ხდება იკამათეთ– ბოლოს ისევ გაგამ გადადგა პირვენი ნაბიჯი და დასთან დაიხარა...
– არა. არ გვიკამათია..
– აბა რა ცხვირ–პირი ჩამოგტირით? იმა რა ხდება ძმაო..?
– ალბად ამაზე ცუდი არაფერი მოხდება მეტი ძმაო..
– რა ხდება ხალხო თქვით, ნერვებზე თამაშობთ?– რა არ ვიცი ასეთი? გამაგებინეთ...
– მამას უნდა რომ თავისი მეგობრის შვილზე გამათხოვოს, ვუთხარი რომ დიმა მიყვარს მაგრამ არ ესმის, იძახის მე უკეთ ვიციო...
– ეხლა არ გადაგიჟ ბელა.. რას ნიშნავს გაგათხოვოს, მეცხრამეტე საუკუნეა??
– არ ვიცი გაგა, ასე ამბობს, როგორც ქეთო გათხოვდა შენს ისე გათხოვდები და ბედნიერი იქნები, ეს სყვარული გაგივლისო...
– გაგივლის რას ნიშნავს თავის ტკივილია??– არა რა , ეს კაცი ჭკუას ვერ ისწავლის... იმდენად გადავერთე ჩემს გრძნობებში რომ სულ გადამავიწყდით... არ ვიცი რა, არარ ვიცი ამ კაცს როგორ ავუხსნა რომ სხვის ბედნიერებას ხელი არ შეუშალოს... წამოდით მამას დაველაპარაკოთ... გაბრაზებული გვარდა გაგა კაბინეტიდან და უკან გავყევი.. მეშინოდა რომ მამამისთან კამათი მოუვიდოდა...
ლექსო ბიძია ცალკე გაიყვანა და გავებულმა დაუწყ საუბარი..
– მამა, ამიხსენი ერთი რას აკეთებ?? რას გადაეკიდე ამ დიმას და ბელას??? ვერ გაიგე რომ ერთმანეთი უყვართ? ვისზე უნდა გაათხოვო ბელა.. ვინაა ჩემს ძმაზე უკეთესი??
– მე არ მითქვამს რომ ის უკეთესია...
– აბა ის მეტად მდიდარია?? ესაა რობლემა? ხვალზე დავაწინაურებ დიმას, ხელფასაც მოვუმატებ.. ესა პრობლემა, მეტი რა გინდა ჩემი ასოციაციის წევრია... ნიჭიერი და შრომის მოყვარეა...
– რატომ ბრაზობ არ ვიცი..... მე ცუდს არაფერს ვაკეთებ.. ის ჩემი შვილია და ვიცი რასაც ვაკეთებ ლექსო ბიძია ოთახში შემოვიდა რომ გაგა დაეწია და მხარზე ხელი დაადო..
– ხო შენი შვილია, მაგრამ ჩემი დააა... და არ მოგცემ უფელას მისი სიყვარული არაფრად ჩააგდო, რას ნიშნავს სიტყვა გაგივლის? თავი სტკივა? წამალს დალევს და გადაუვლის???? როგორ უნდა გადაგიაროს გრძნობამ რომელიც ასეთი ძლიერია, ერთხელ რატომ არ კითხე შენს შვილს რატო იყო მოყენილი ამდენი წელი.... შენ თუ ასეთი სიამაყით ყვები შენს სიყვარულზე, მიეცი უფლება მათაც უხაროდეთ...
– არა –თქო ვთქვი და მორჩა...
– რას ქვია არა მამა, რა ხდება ხალხო, დედა... რატომ ხარ ჩუმად????? გამაგებინე, ფეხებზე გკიდია რომ შენი შვილი ცუდადაა? არ მადარდებს მამა. თუ არ დალოცავ მათ, მე თვითონ დავწერ ჯვარს მათ შენს უჩუმრად და მერე თუგინ მტრად გადამეკიდო აღარ ვიდარდებ...
– შენ გააფრინე ბიჭო? ბელა გაყვება გიორგის შვილს და ეს ასა..
– არა, თქო არააა– ბოლო ხმაზე იღრიალა გაგამ და მინის მაგიდას მუშტი დაკრა...არ გაყვება და გეფიცები ამის უფლებას არ მოგცემ.. შენ არასოდეს გადარდებდა შვილების გრძნობები... არ მოგცემ იმის უფლებას რომ ბელასაც ისე გადაუარო ზედ როგორც მარიამ... მარიამის ხსენებაზე ყველამ ერთიანად შევხედეთ ჯერ ლექსოს მერე კი გაგას...
– რაზე ლაპარაკობ გაგა?– აცრემლებულ ჩააერთო მათ ჩხუბში მერი დეიდა და გაგა თავისკენ შეატრიალა... მარიამი რა შუაშია?
– რა შუაშია?? მან კარგად იცის,, მიუხედავად ჩემი მუდარისა მარიამი მამას სიტყვას დაემორჩილა, და იმ ადამიანის სიყვარულით დატოვა ქვეყანა რომელიც ასე სწამდა.. უყვარდა, მთელი გულით უყვარდა... ვინ იცის რამდენჯერ უტირია ჩემს მხარზე, რომ მამას გულს ვერ სტკენდა... არავინ იცით როგორ უყვარდა მარიამს ლუკა... მის დანახვაზეც კი გლი უჩქარდებოდა...
– ლექსო რას ამბობს ეს ბიჭი? გინდა გადავირიო საბოლოოდ?? რა ხდება რააა.– გაგიჯებული მივარდა მერი ქმარს და პერანგის საყელოში სტაცა ხელი...
– ის არ იყო ჩვენი შვილისათვის შესაფერისი... და მე არ..
– არ ნანობ არა?? არ იყო შესაფერისი? რატომ ?– იმიტომ რომ ის ჩვენსავით ცნობილი მამის შვილი არ იყო? მხოლოდ იმიტომ რომ ის ჩვენი დაცვის უფროსი იყო?? მხოლოდ ესაა მიზეზი? ფულით ზომავ ყველაფერს? გასაგებია, როცა გაიგე რომ ქეთოზე მოტყუებით ვიქორწინე იმიტომ არ მეჩხუბე როგორს საჭირო იყო ისე ხო ასეა? იმიტომ რომ ბატონი თორღვაც ცნობილი და პატივსაცემი პიროვნებაა.. ვინ იცის იქნებ შენ რომ არ დაგეშალა, ჩემი და დრეს ჩემს გვერდით ყოფილიყო.. იქნებ მასაც ებედნიერება ჩემთან და ლუკასთან ერთად. მეორედ ნუ დაუშვებ ამ შეცდომას მამა, იმიტომ რომ მე არ მოგცემ უფლებას... იმიტომ რომ მათ სიყვარულს წინ ვერვინ გადაეღობება, მაშინ ჯერ მე ჩამომიშორე გზიდან მამა....
ბატონი ლექსო აცრემლებული თვალებიტ დაჯდა დივაზე და ორივე ხელი თავზე დაისვა...
– მართალი ხარ შვილო, დავაშავე... მხოლოდ შენ გესმოდა მისი, და მხოლოდ მას ესმოდა შენი... ახლაც გუშინდელი დღესავით მახსოვს, როგორ მოევლინეთ ქვეყანას ერთად.. ჯერ შენ გაჩნდი მერე მარიამი.. ერთმანეთზე ლამაზები იყავით... გაიზარდეთ და უფრო დაახლოვდით... იმდენად გავდით ერთმანეთს რომ სიტყვები მისი გარდაცვალების მერე მის ქცევას შენში ვხედავდი. ის ლურჯ თვალება, სიფრიფანა თოჯინა იყო, შენ კი ასეთი ვაჟკაცური ....
– მახსოვს მის გამო რამდენჯერ ვიჩხუბე მამა.. სკოლაში ყველას უყვარდა... პირადი მცველივით დავყვებოდი უკან... ვგრძნობდი და მეამაყებოდა რომ ჩემი და იყო.. მიხაროდა რომ ის ჩემი სულის ნაწილი იყო, ჩემი მე.. მეორე მე... ისე გამომეცალა ხელიდან ვერც კი მოვასწარი მეტქვა რა ძვირფასი იყო ჩემთვის, რა ძალიან მჯეროდა და მწამდა მისი სიტყვის...
– და მე , მე წაგართვის ის, მე წაგართვი და რომელიც ასე ძალიან გიყვარდა... მახსოვს იცი, შენზე გაბრაზებულ დავდიოდი აქ ამ ოთახში უკვე გვიანი იყო ღამის ორი ხდებოდა.. მარიამიც აქ იჯდა, მაშინ დავიმუქრე რომ სახლიდან გაგაგდებდი, რომ შენგან არასოდეს დადგებოდა ისეთი კაცი როგორიც ახლა ხარ გაგა... უხმოდ ადგაა მარიმი და ცოტა ხანში მაღლიდან ჩემოდნით ხელში ჩამოვიდა, მითხრა მეც გამაგდე მამა გაგასთან ერთადო... გამეცინა, მის ქცევაზე გამეცინა და გულში ჩავიკარი.. ის ჩვენს ოჯახში ანგელოზად იყო მოვლენილი.. ის სხვა იყო,, ჩემი მარიამი...მაპატიეთ შვილებო.. გაგა მართალია, დამნაშავე ვარ..მაპატიეთ.. იქორწინეთ და გიყვარდეთ ერთმანეთი, მე ხელს არ შეგიშლით. დიმა მუდამ ისე მიყვარდა როგორც საკუთხარი შვილი...
– მადლობა მამა... მადლობა.. ტირილით მივარდა ბელა და მამამის გულში ჩაეხუტა... დავინახე როგრო გავიდა გაგა ოტახიდან და უკან გავყევი, ვიცოდი ახლა ძალიან ცუდად იყო.... მკლავზე მივეხუტე და ვაკოცე...
– გაღიმებულმა შემომხედა და ხელი მომხვია.. მარიამს სიგიჟემდე შეუვარდა ლუკა..როცა მითხრა რომ ლუკას ცოლობა უნდოდა, სიხარულით ცას ვეწიე.. მიხაროდა მისი ბედნიერება... ჩუმად ვახვედრებდი მათ, მაგრამ მმაჩემმა მათ სიყვარულს სასიკვდილო განაჩენი გამოუტანა.ლუკა მოხსნა სამსახურიდან , მარიამი და სამუდამო ტკივილისათვის გაიმეტა..როგორ ვნანობ რომ ვერ დავიცავი მაშინ ისინი...
– არაუშვა , ალბად ასე ესერა მათ სიყვარულს გაგა, მტავარია ბელა დაიცავი.. ბელა ხომმაინც იქნება ბედნიერი.... ვამაყობ რომ ჩემი ქმარი ხარ გაგა...
**
საღამოს ისევ ერთად მოვიყარეთ ყველამ თავი, მათი შემხედვარე მეც ბედნიერი ვიყავი, სახეები უბრყინავდათ სიყვარულისაგან. შამპანურმა კარგად გამაბრუა და სადრეგრძელო ვითვოხე... ყველამ ყურადღებით შემომხედა, ბოკალი ბოლომდე ავივსე და ფეხზე ავდექი... მოულოდნელად დამიარა თავში ალკოჰოლმა და წავბარბაცდი..
– ქეთო კრგად ხარ?– მაშინვე ხელი მტაცა გაგამ და ფეხზე წამოდგა..
– კარგად ვარ, დამშვიდდი,, მინდა რაღაც ვთქვა ... ვიცი დღეს ჩემი დაბადების დღეა და და ყველა სადღეგრძელომ ჩემს გარშემო უნდა იტრიალოს როგორც ეს ქართველებს გვჩვევია მაგრამ ტრადიციას დავარღვევ და მე მოგიყვებით პატარა ამბავს...რა იყო მანამდე? ახლავე გეტყვით, ჩვეულებრივი , არაფრის მთქმელი ცხოვრება. დღეები უფეროდ მიყვებოდნენ ერთმანეთს.. ყოველი დღე ერთმანეთს გავდა, არც კი განსხვავდებოდა.. იყო ტკივილი, სევდა, ცრემლები და მარტო ყოფნა... ფიქრები ძილის წინ, და მხოლოდ ლამაზ ოცნებად რჩებოდა ისიც.. მაგრამ ერთ დღეს გამოჩნდა ადამიანი, რომლიც დანახვაც სიხრულს იწვევდა ჩემში, მიხაროდა, გული სითბოთი მევსებოდა... მუდამ ეძებდნენ ჩემი თვალები მისას და თუ შემთხვევით სადმე გადააწყდებოდნენ მაშინვე უმალ იმალებოდნენ...
უეცრად ცხოვრებამ ფერები მიიღო, გახალისდა, გალამაზდა, ვეღარ მაშინდება ტკივილი,თითქოს გავძლიერდი...უცებ მოვეშვი, საფრთხეს ვეღარ ვგრძნობდი... დაცული ვიყავი.. ისე მივეკედლე როგორც წვიმის დროს სახურავს შეფარებული ბეღურა.... თანდათან შევიცვალეთ, ერთმანეთს შევეჩვიეთ. ურთიერთობა გალამაზდა...
სითბო ვიგრძენი გულში. მისი თვალები იმდენ რამეს მეუბნებოდა , იმხელა სიყვარულს ვგრძნობდი რომ მებედნიერებოდა.. მერე იყო პირველი ნამდვილი გრძნობა... სიყვარული, პირველი სიყვრული და პირველი ცრემლი...
მხსოვს პირველი შეხება ხელზე.... მეგონა დავდნი, მედონა ცეცხლი მეკიდა, ვერარაფერს ვგრძნობდი მაშინ... დავიბენი, თუმცა მისმა სითბომ არ მომცა უფლება გაქცევის...
პირველი კოცნა, ახლაც მახსოვს, ის ცხელი სუნთქვა, ცხელი ტუჩები , ცხელი სხეული... მერე იყო დიდი ტკივილი, თეთრად გათენებული ღამეები, მაგრამ ჩვენ მაინც შევძელით ჩვენი სიყვარულის გადარჩენა,, ჩვენ ეს გრძნობა შევინარჩუნეთ...მალე ერთი წელი გახდება და ეს გრძნობა ჯერ კიდევ იზრდება ჩვენში... ივსება და არ ნელდება, არ ქრება არ იფერფლება.. მიჭირს შენს გარეშე წუთით გაძლებაც კი გაგა. მისკენ მივტრიალდი და თვალებში ჩავხედე., შენი გამოჩენით ცხოვრებამ აზრი შეიძინა, ვიგრძენი რომ ვცხოვრობ, და რომ აქამდე უაზროდ არ მიცხოვრია... ვგრძნობ რომ გჭირდები და ათასჯერ მიყვარდები...მხოლოდ ახლა ვიგრძენი რამხელა ძალა ქონია სიყვარულს.. იცოდე მთელი ცხოვრება მეყვარები, ეს იცოდე რა... იცოდე რომ არ არსებობს მიზეზი რაც შენს თავს დამავიწყებს ან გადამაყვარებს.. არასოდეს მიმატოვო და მუდამ გიყვარდე – ჩუმად ვუჩურჩულე ბოლო სიტყვები და რომ არ მეტირა გაგას გულში ჩავეხუტე.....
გაოცებული მისმენდა და მიმზერდა ყველა, ვერავინ წარმოიდგენდა მე თუ ამდენი შემეძლო, მე თუ ასე ვიტყოდი ხმამაღლა როგორ მიყვარდა კაცი რომელსაც ჩემი ქმარი ერქვა..
– მგონი დღეს ჩემი დაბადების დღეა, სიცილით მითხრა გაგამ და შუბლზე მაკოცა.. მიყვარხარ და ბედნიერი ვარ , მაქვს უფლება ასეთ ქალს ჩემი ცოლი ვუწოდო.. ჩემო ერთი ბეწოვ, შენი გული უზარმაზარია და იცოდე მე შენ მიყვარხარ....
– ბრავო, ტაშს იმსახურებ ქეთევან...არადა სულ რაღაც რამოდენიმე თვის წინ მე მეფიცებოდი სიყვარულს,ჩემთან ერთად გაიპარე და მე რომ უარი არ მეტქვა არც ჩემთან დაწოლაზე ამბობდი უარს – სიცილით მითხრა კარებში გაჩერებულმა ლევანმა და მის გვერდით მდგარ ლიკას გახედა რომელსაც სახეზე ფერი აღარ ედო... (14)скачать dle 11.3




№1 სტუმარი ტატია

ძალიან არეული ისტორიაა. უთავმოყვარო ჩამოუყალიბებელი პერზონაჟებით. სიმართლე გითხრათ არ მომეწონა.

 



№2  offline აქტიური მკითხველი terooo

ვაიმე აქ რა ხდება

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent