შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ცივსისხლიანი - {თავი 6}


3-11-2017, 16:02
ავტორი Margaritha Loki
ნანახია 3 633

ცივსისხლიანი - {თავი 6}

-ცხვირი გამიტეხა ამ ნაბი*ვარმა!- დაიღრიალა კაცმა გაცოფებული სახით და ისევ გაბრიელისკენ გაიწია.
-აქამდე მთელი გქონდა?- აქოშინებული ხმით ჰკითხა ბიჭმა და შუბლზე ჩამოსული ოფლი მოიწმინდა, შემდეგ კი გახეთქილი ტუჩიდან წამოსული სისხლის წვეთებიც მოიშორა.
-შემომაკვდები!- ისევ იღრიალა კაცმა, რომელსაც მისი ორი მეგობარი აკავებდა.
-უკვე მეოთხეჯერ დაგამარცხე და დანებდი სანამ სახის სხვა ძვლებიც არ ჩამიმსხვრევია შენთვის.- იგივე ტონით მიუგო ბიჭმა , ხალხით სავსე, ნახევრად ჩაბნელებული, მოზრდილი დარბაზი გადაჭრა და დერეფანში შევიდა.
-ეს ჭრილობაზე დაიდე,- უთხრა ბარმენმა და ყინულით სავსე პარკი გაუწოდა,-ოთახში შედი და ცოტა დაისვენე , მერე კი ჩემს ბარში წავიდეთ და დავლიოთ.
-ახლა ეგ ყველაზე მეტად მჭირდება.- გაეცინა გაბრიელს, ოთახში შევიდა, ტახტზე დაეშვა, თვალები დახუჭა და ტუჩზე ყინულის პარკი დაიდო.

ყველაფერი სტკიოდა, მთელი სხეული უხურდა და ნათლად გრძნობდა თითოეული არტერიის ფეთქვას, მაგრამ ცდილობდა ამაზე არ ეფიქრა. სხეულზე უკვე დამჩნეოდა დარტყმის კვალი, რომელიც სიწითლიდან ნელ-ნელა სილურჯეში გადადიოდა, გახეთქილი ტუჩიდან კი სისხლი თითქმის აღარ მოსდიოდა.
მოულოდნელად კარის სახელურის ჩხაკუნი გაისმა, გაბრიელმა უსიამოვნოდ ამოიხვნეშა და თვალი არც კი გაუხელია, ისე თქვა.
-ცოტა ხანს მაცადე!
-ისედაც დიდიხანს ვიცადე.-უპასუხა ქალის ხმამ.
ბიჭმა თავი წამოსწია და კართან მდგარი ნაცნობი ფიგურა დაინახა. ქალს შუბლზე შეჭრილი წითური თმა თვალებზე ეფარებოდა, ჭორფლით დაფარული თეთრი კანი და ღრმა დეკოლტე კი მის გარეგნობას, მეტ მიმზიდველობას ჰმატებდა.
-წარმოდგენა მოგეწონა, დიანა?- ცალყბად გაიღიმა გაბრიელმა, ტახტზე გასწორდა და საზურგეზე თავი გადააგდო.
-შემამჩნიე?- ღიმილითვე ჰკითხა ქალმა, ახლოს მივიდა და მის გვერდით ჩამოჯდა.
-აგრესიული გამომეტყველების მქონე, დაკუნთულ ტიპებს შორის, ადვილი შესამჩნევი იყო წითური ქალბატონი.- ალმაცერად გადახედა ბიჭმა.
დიანამ ირონიული სახით გაიღიმა, გაბრიელისკენ გადაიხარა, სახეზე თბილი ხელები შემოჰხვია და გახეთქილ ტუჩზე, რომელზეც სისხლის კვალი ჯერ კიდევ შერჩენოდა, ფრთხილად შეეხო. ქალის ტუჩსაცხმა მის ჭრილობაში წამსვე შეაღწია და ბიჭს კანი ისე აეწვა, რომ ვეღარ გაუძლო და თავი მაშინვე უკან გასწია.
-გეტკინა?- ჰკითხა დიანამ, შემდეგ წარბები შეკრა და მკაცრი, ზიზღნარევი ხმით მიახალა.- ჰოდა, ღირსიც ხარ! რამდენი ხანია გელოდებით, შენ კი ყურსაც არ იბერტყავ. ამ ქალაქში ჩვენი საქმისთვის არ დაბრუნდი? ათი თვეა აქ ხარ და დავიჯერო, აქამდე ვერაფერი გაარკვიე?
-ამ საქმეს წლების წინ შევეშვი და მასში დაბრუნება ცოტა არ იყოს, რთულია!- თავი იმართლა გაბრიელმა.
-ვიცი, მაგრამ ბევრი დრო აღარ დაგვრჩა.- ჩაისისინა ქალმა.- აბრამოვი 30 მილიონს გვთავაზობს, ხვდები მაინც, ეს რამხელა თანხაა? ყველაფერს თავიდან დავიწყებთ და მთელს ცხოვრებას უდარდელად გავატარებთ.
-გასაგებია, მაგრამ ასე მარტივი არ არის.- წინ გადაიხარა გაბრიელი, მუხლებს დაეყრდნო და დაღლილი სახით ამოიხვნეშა.- ხელნაწერი, რომელიც გვჭირდება მუზეუმში ინახება და განახლებულ მუზეუმს როგორი დაცვა ჰყავს, ეგ ისედაც იცი!
-აბა, ასე უბრალოდ ვისხდეთ და მოვლენების განვითარებას დაველოდოთ?
-ერთი პროფესორი ვიცი, მისი სტუდენტი ვიყავი, ეს კაცი მუზეუმთან აქტიურად თანამშრომლებს და იმ ხელნაწერის კვლევაშიც ის იღებდა მონაწილეობას, იქნებ რაიმე ინფორმაცია მივიღო მისგან.
-დროს იატაკქვეშა ბრძოლებში მონაწილეობაში და იმ სულელი გოგოს დევნაში, რომ არ ხარჯავდე, უკვე წინ ვიქნებოდით წასულები.- წამოიძახა გაბრაზებული სახით დიანამ და როცა მიხვდა ზედმეტი წამოროშა, მაშინვე გაჩუმდა.
-სულელი?- სარკაზმით ჩაიცინა ბიჭმა.- ჩემზე , შენზე და შეიძლება აინშტაინზე ჭკვიანიც კია.
-ჩვენს გუნდს გამოადგებოდა.
-არც იფიქრო!- თვალები დაუბრიალა გაბრიელმა.
-უბრალოდ ვიხუმრე.- ყალბად გაიცინა ქალმა, ფეხზე წამოდგა და გასასვლელისკენ გაემართა.- შენ ახალი გუნდის ჩამოსაყალიბებლად არ გეცალა, ამიტომ ამას თვითონ გავართვი თავი. კიდევ სამი კაცი გვემატება, თანაც პოლიციის განყოფილების თანამშრომლები. მუზეუმის საკითებშიც ისინი დაგვეხმარებიან, მთავარია ჩვენ გეგმა დავსახოთ.
-აი, ეს უკვე ძალიან კარგია, მაგრამ სანდო ხალხია?- ეჭვით შეხედა ბიჭმა.
-რა თქმა უნდა, ადამიანების არჩევა კარგად მეხერხება.- ამაყად წაიგრძელა კისერი დიანამ, ბოლოს კი დაამატა.- აბრამოვს არ უყვარს, როცა ღალატის სუნი სცემს, ან გადაგდების. შენთვის აჯობებს დროზე დაანახო შედეგი, თორემ კარგი დღე არ დაგადგება.
-აბრამოვს გადაეცი, რომ ეგ მუქარა უკვე ბევრჯერ მოვისმინე და ენას ტყუილად ნუ იღლის.- ზიზღით და ბრაზით გამოსცრა კბილებში გაბრიელმა.

დიანას არაფერი უთქვამს, მხოლოდ კმაყოფილი სახით გაიღიმა და კარი გამოაღო. მოულოდნელად მის წინ ახალგაზრდა მამაკაცი აიესვეტა, რამდენიმე პირსინგი, მუქი თმა და გამჭოლი მზერა ჰქონდა, რომელშიც ადვილად ამოიცნობდით ბარმენს.
-გამარჯობა, ცეზარ!- ხელოვნური თავაზიანობით მიესალმა იგი.
-ნახვამდის, დიანა!- უხეშად უპასუხა მამაკაცმა, ქალს ფართოდ გაუღო კარი და გაატარა, მერე კი გაბრიელს წარბშეკრულმა გახედა.
-შენ მაინც ნუ გამკიცხავ.- თვალები გადაატრიალა ბიჭმა.
-აღარ ვაპირებ.- გაეცინა ცეზარს, საათს დახედა და თქვა.- უკვე თორმეტს გადაცდა, დაბადების დღეს გილოცავ, ძმაო!
-გმადლობ, ახლა შენს ბარში წავიდეთ და დავლიოთ, თორემ ამ ტკივილს ჭკუიდან გადავყავარ.- უპასუხა გაბრიელმა ნაძალადევი სიცილით და დიდი ძალისხმევის შედეგად ფეხზე წამოდგა.


...
უცნაური ამინდი იყო, არც წვიმდა და არც ქარი უბერავდა, მაგრამ ცა მაინც ნაცრისფრად შეღებილიყო, ზღვის მარილით გაჟღენთილ ჰაერში კი სიცივის მძაფრი სურნელი ტრიალებდა. ქვიშით დაფარულ სანაპიროს, ზღვის აბობოქრებული ტალღები აწყდებოდნენ, მათი მუქარანარევი ღრიალი კი ქუჩებს სწვდებოდა და ჩამოწოლილ სიმშვიდეს აფორიაქებდა.
ანამ გაყინული ხელები, კიდევ ერთხელ გაითბო საკუთარი ორთქლით, ჯიბეებში ჩაილაგა და უნივერსიტეტის ეზოში შეაბიჯა. გოგონამ მაშინვე მიიქცია იქ მყოფების ყურადღება. ნახევარზე მეტს იცნობდა, მაგრამ მათი ასეთი მზერა, ბოლო დროს გადატანილი ამბების გამო უფრო დაიმსახურა, რომელსაც პრესა აქტიურად განიხილავდა.
-მაფიის დედა დაბრუნდა!- დაიყვირეს მოურიდებლად, სკამზე ჩამომჯდარმა გოგონებმა და ხელები მისალმების ნიშნად მაღლა ასწიეს.
ანას გაეცინა და მაშინვე მეგობრებისკენ გაემართა. ნინის და მაკას პირველი კურსიდან იცნობდა და სწორედ მათთან ერთად ცხოვრობდა ერთ სახლში. მეგობრებად არასოდეს აღიქვამდა, თუმცა მხიარული გოგონები იყვნენ და მათთან ურთიერთობა მოსწონდა.
-მას შემდეგ, რაც გადახვედი, ჩვენთან ყველაფერი ჩაკვდა.- წუწუნით შეხვდა ნინი მას.
-აღიარეთ, რომ ცხოვრება ჩემს გარეშე წარმოუდგენელია. - სიცილით უთხრა ანამ და მათ გვერდით ჩამოჯდა.
-როგორია ძმასთან ცხოვრება?-ჰკითხა ინტერესით მაკამ.-გაკონტროლებს?
-თუ მოვინდომე, იქით გავაკონტორლებ. -ცხვირი უხალისოდ აიბზუა გოგონამ.
-ნეტავ, შენს ძმასთან ერთ სახლში ვცხოვრობდე და მისგან კონტორლსაც კი ავიტანდი.- მეოცნებეს მზერით წამოიძახა ნინიმ.
-წარმოიდგინე, რა სექსუალური იქნებოდა, იმ მოღუშული სახით და მამაკაცური ხმით, რომ მეტყოდა ... - მაკა ერთ წამს შეჩერდა, ჩაახველა, ხმა დაიბოხა და თქვა.- უკვე ჩემი დაგარქვი და ცოტა...
-ეეე, მოკეტეთ რა!- მაშინვე შეაწყვეტინა ანამ.- ლეოზე ასე რომ ლაპარაკობთ, გული მერევა. თქვენი გარყვნილი ფანტაზიები სხვაგან დაიკმაყოფილეთ.
-ფუუუ, ეს რა უჟმურია.- გადაიკისკისეს გოგონებმა.
უცებ ანას ყურადღება, ეზოში შემოსულმა, მათი ასაკის ბიჭმა მიიქცია. ბიჭი საშუალო სიმაღლის იყო, ცოტათი მსუქანი, მხარზე ჩანთა ჰქონდა გადაკიდებული, თავზე კი კეპი ისე ეხურა, ნახევარ სახეს უფარავდა.
-შეხედე, რატი მოდის!- მხარი გაჰკრა ანამ მაკას და ეზოს შემოსასვლელისკენ მოუთითა.- ქუდს რატომ ატარებს?
-არ იცი?- გაეცინა მაკას.- თმა სულ გასცვივდა და გადაიპარსა.
-მართლა?-სიცილი ძლივს შეიკავა ანამ.- არადა, როგორ უფრთხილდებოდა მის ვარცხნილობას. ახლა კარგად გავერთობი.
ბიჭმა გოგონების ძახილი გაიგონა, გაიღიმა და მაშინვე მათკენ გაემართა.
-ოჰ, მაფიის დედა დაბრუნებულა.- იგივე მეტსახელით მოიხსენია რატიმ ანა.
-მეც მიხარია შენი ნახვა.- ხელოვნურად გაუღიმა გოგონამ.
-აბა, რა ახალი გესლიანი სიტყვები გაქვს მოფიქრებული?-ქვემოდან ახედა ბიჭმა მას.
-ისე, დღეს ღრუბლიანი ამინდია და მზე არ ანათებს.- სასხვათაშორისოდ ჩაილაპარაკა გოგონამ.
-მერე?-გაუკვირდა რატის.
-და იქმნა ნათელი!- უცებ ხმამაღლა წამოიძახა ანამ, რატის კეპს ხელი ჩაავლო და სწრაფად მოხადა.
ეზოში მყოფმა ყველა სტუდენტმა თუ ლექტორმა, ხმაურზე მათკენ მიმართეს მზერა, გოგონებმა კი რატის მელოტი თავის დანახვაზე, ისეთი სიცლი ატეხეს, რომ მათი ხმა მთელს ქუჩას გადასწვდა.
-დაახურე, პირდაპირ თვალებში მანათებს.- დაიყვირა ნინიმ და თვალებზე ხელი აიფარა.
-ისე კრიალებს შენი მელოტი თავი, სარკედაც კი გამომადგება.-აკისკისდა მაკა.
-ამხელა მზე-კაცი, რომ დააბიჯებ დედამიწაზე, დაგვიდე ცოტა ეს ნაზი არსებები, რომ დაგვწვი შენი სიკაშკაშით.- სიცილის ვერ წყვეტდა ანა.
-დაამთავრეთ?!- უკმაყოფილო სახით იკითხა რატიმ, ანას ხელიდან ქუდი გამოსტაცა და ისევ თავზე დაიხურა.- თქვენ ხომ ადამაინის ტრაგედია არაფრად გიღირთ , ოღონდ იცინოთ და მეტი არფერი გინდათ.
-კარგი, ნუ ბრაზდები და ნუ იბოღმები.- სიცილი შეწყვიტა გოგონამ და თითქმის ძალით ჩამოსვა რატი სკამზე.
-კიდევ მე ვიბოღმები?
-ჰო, შენ!- უპასუხა სერიოზული სახით ანამ, მერე ამაყად გადააქნია თავი, წაბლისფერი თმა ხელით აიფრიალა და დაამატა.- ვიცი, რომ ჩემი სიგამხდრის, ტანის და გრძელი თმის გშურს, მაგრამ ასეც ნუ იმჩნევ.
-შენ კიდევ, ჩემს მწვანე თვალებზე გიჟდები და ძალიან ცდილობ ეს არ შეიმჩნიო.- გამაღიზიანებლი ტონით უთხრა რატიმ, მერე კი ამ სტყვებზე ოთხივეს სიცილი აუვარდათ.
-ჰო, მართლა რაღაცის კითხვა მინდოდა.-თქვა უცებ ანამ და ხმას დაუწია.- გსმენიათ რაიმე სტუდენტის შესახებ, რომელიც ჩვენი უნივერსიტეტიდან ლექტორთან რომანის გამო გარიცხეს?
-რა თქმა უნდა,-უპასუხა მაკამ.- ყველას გვსმენია.
-ისიც ვიცი ვინც არის.- ჩაერია საუბარში ნინი.- ამას წინათ, ერთმა მეგობარმა დამანახა ქუჩაში, ძალიან სიმპათიური ბიჭია და სწრედ მაშინ გავუგე იმ ლექტორს. ის რომ ლექციაზე დაუჯდებოდა, თავის შეკავება რთული იქნებოდა.
-მეც გამიგია,-დაამატა რატიმ,- მერე ის ლექტორიც გააგდეს.
-აბა, მე ახლა რატომ ვიგებ?- ჩაფიქრებული სახით თქვა ანამ.
-შენ ხომ, ჩვეულებრივი მოკვდავების პრობლემებით არ ინტერესდები?!- გააჯვარა ნინიმ.
-რატომ იკითხე?-თავი ასწია მაკამ.
-ჩემს მეზობლად... ანუ ჩემი ძმის სახლში ცხოვრობს.- აუხსნა ანამ.
-რა?!- ერთდორულად წამოიძახეს გოგონებმა.
-იმ სიმპათიურ ქმნილებასთან ერთად, ერთ სახლში ცხოვრობ და ამას ასე მშვიდად ამბობ?- თვალები დაქაჩა ნინიმ.- თანაც ჩვენ ახლა ვიგებთ, შენ კი ამაზე რეაქციაც არ გაქვს! მე შენს ადგილას თავში ამივარდებოდა!
-გმადლობ, ასეთი კომპლიმენტისთვის.- მოულოდნელად მოესმათ გოგონებს მამაკაცის ხმა , რასაც რატის ფხუკუნიც თან მოჰყვა.

ანას სხეულში გააჟრჟოლა, ამ ხმის გაგონებისას, გაბრიელს წარბშეკრული მიუტრიალდა და თვალებში შეაჩერდა. გოგონებმა გაოგნებული მზერა აატარეს ბიჭის ფიგურას და ნერწყვი ხმაურით გადაყლაპეს, შემდეგ კი ჩიტებივით აჟღურტულდნენ და გაბრიელი მაშინვე გაიცვნეს.
ანამ ახლაღა შეამჩნია, ბიჭის სახეზე რამდენიმე სისხლჩაქცევა. არც დაზიანებული ტუჩი გამორჩენია. ერთხანს გაკვირვებულმა უყურა მის ნაომარ სახეს, მერე კი ჰკითხა.
-რას გავხარ, სატვირთომ გადაგიარა?
-არა, კარს დავეჯახე.- გაეცინა ბიჭს.
-ჰო, დიდი კარი ყოფილა და სახის ორივე მხარეც ერთნაირად გაულამაზებია.-ირონიულად უპასუხა გოგონამ.
-შენ, თვითონ კარი უნდა გენახა, რა დღეში ჩავაგდე.- არც გაბრიელმა დააკლო ირონია.
-ნერსემ არ გითხრა, რომ უკან აღარ უნდა მსდიო?- გესლიანად ჩაისისინა ანამ.
-მითხრა და უკან არც დაგდევ, აქ სხვა საქმისთვის ვარ.
-მაინც რისთვის?- ხელები მკერდზე გადაიჯვარედინა ანამ, გაიღიმა და ხმამაღლა თქვა.- ლექტორი, რომელთანაც რომანი გქონდა, წლებია აქ აღარ მუშაობს და აქ მოსვლის სხვა რა მიზეზი გქონდა?
-ეჭვიანობა ძალიან გიხდება.- იგივე ტონით მიუგო გაბრიელმა.- სხვათა შორის, პროფესორ მაკაბისთან მოვედი. ისააკ მაკაბი, არქეოლოგიის ლექციებს კითხულობს, ადრე მისი სტუდენტი ვიყავი და ახლა რაღაც კითხვა მაქვს მასთან.-დააკონკრეტა ბიჭმა, ხმამაღლა და გარკვევით.
-არ ფიქრობ, რომ უსამართლოდ მოგექცნენ?- ჰკითხა უცებ ნინიმ.- უნივერსიტეტში დაბრუნება და სწავლის გაგრძელება არასოდესაა გვიან.
-იმ წლებში , რაც უნივერსიტეტის გარეთ გავატარე, იმაზე მეტი ვისწავლე, ვიდრე ამ კედლებში ვისწავლიდი.- თავაზიანად მიუგო ბიჭმა და თითით შენობაზე უჩვენა.
-და რას საქმიანობდი მთელი ეს დრო?- ჰკითხა ყალბი ინტერესით ანამ.- ყველას ძალიან გვაინტერესებს.
-მუზეუმებს ვძარცვავდი.- თქვა სერიოზული სახით გაბრიელმა, მერე კი მიმიკა სწრაფად შეეცვალა და სიცილი აუტყდა.- თან ხელოვნების ნიმუშებსაც ვაყალბებდი.
-ჰა, ჰა! - ხელოვნურად გაიღიმა ანამ. - სიცილით მოვკვდი.
-მე კიდევ, ლამის დავიჯერე. - თქვა მაკამ.
-აი, პროფესორიც! - წამოიძახა უცებ გაბრიელმა და შენობიდან გამომავალი საშუალო ასაკის კაცზე მიუთითა. - სასიამოვნო იყო თქვენი გაცნობა, მაგრამ უნდა დაგტოვოთ. იმედი მაქვს კიდევ შევხვდებით.- ზრდილობიანად დაემშვიდობა იგი სტუდენტებს და ლექტორისკენ გაემართა.
-ღმერთო ჩემო, სრულყოფილი ქმნილებაა.- ანთებული თვალებით გახედა ნინიმ მიმავალ გაბრიელს.- ამის გვერდით თავს როგორ იკავებ?
-არ იცი ,ეს რა უგრძნობი გვყავს?- სიცლით მხარი გაჰკრა მაკამ.
-წავალ ბიჭებთან დავდგები, თორემ თქვენი გადამკიდე მალე ჩემს ორიენტაციაში ეჭვი შემეპარება.- თვალები გადაატრიალა რატიმ და გოგონებს მაშინვე გაეცალა.
-რამდენი წლის იქნება?-იკითხა მაკამ.
-ნეტავ, შეყვარებული თუ ჰყავს?-კითხვა შეუბრუნა ნინიმ.
-გეყოფათ!- შეუბღვირა ანამ დაქალებს, მერე კი ეჭვნარევი მზერა ისევ გაბრიელს მიაპყრო.

...
უნივერსიტეტიდან წამოსულმა ანამ, ჯერ ის ფოტოები ამობეჭდა, რომელიც ნერსეს კაბინეტში, დაფაზე გაკრულ სურათებს გადეუღო, შემდეგ კი სამების ქუჩისაკენ გაემართა.
ლეო ღამით მორიგე იყო, გაბრიელი არსად ჩანდა, რის გამოც მთელს სახლში სიჩუმე და სიმყუდროვე გამეფებულიყო. გოგონამ პირდაპირ თავის ბინას მიაშურა და მცირე ხნიანი დასვენების შემდეგ, ძველ საქმიანობას შეუდგა.
ამობეჭდილი სურათები საწოლზე დაალაგა და თითოეულს კარგად დააკვირდა. ქვეცნობიერით გრძნობდა, რომ ამ საქმესთან რაღაც აკავშირებდა, მაგრამ ვერ ხვდებოდა რა. ცოტახანს უყურა ფოტოებს, მერე კი ნერვებმა უმტყუვნა, საწოლის ქვემოდან დიდი მუყაოს ყუთი გამოაძვრინა, რომელშიც მისი ძველი ბინის კედლიდან ჩამოხსნილი მასალები უწესრიგოდ ეყარა, და მას ახალი სურათებიც დაუმატა.
უცებ ანას ჭერიდან, რაღაც ხმაური შემოესმა, ყუთი ისევ საწოლის ქვეშ შეაცურა, წამოდგა და ხმაურს მიაყურადა. ნაბიჯების ხმას ჰგავდა, თითქოს სხვენზე ვიღაც მძიმედ დააბიჯებდა.
გოგონამ ბინის კარი გამოაღო და დერეფნის ბოლოსკენ გაემართა, სადაც სხვენზე ასასვლელი ვიწრო კარი მდებარეობდა. ხმაური ისევ ისმოდა. ანამ ღრიჭოდ დატოვებული კარისკენ გაიწვდინა ხელი და უკვე გაღებას აპირებდა, როცა მოულოდნელად იქიდან გაბრიელი გამოვარდა და ანას დანახვისას ზღურბლზე გაკვირვებული შედგა.
ბიჭი განერვიულებული ჩანდა. თვალებს დამფრთხალი თაგვივით აცეცებდა , ხელები უკანკალებდა, სახეზე კი ფერი არ ედო. ტრადიციულად ფეხშიშველი იყო, ტანზე შავი მაისური და შავი შარვალი ეცვა, რომელიც ფერადი ლაქებით ჰქონდა მოთხვრილი, ხელში კი რაღაც მოზრდილი მუყაოს ყუთი ეჭირა.
-კარგად ხარ?- ჰკითხა ანამ, თუმცა პასუხს არც დალოდებია, ისე მიაპყრო კარისკენ მზერა.- იქ რა არის?
-სხვენია, რომელიც ჯერ-ჯერობით მე მეკუთვნის და იქ შესვლა აკრძალულია.- შეუბღვირა ბიჭმა, ჯიბიდან გასაღები ამოიღო და კარი გადაკეტა.
-ეს ზეთის საღებავებია?- ლაქებზე მიუთითა გოგონამ.- მის სუნს ადვილად ვცნობ. რაში გჭირდება?
-შენი საქმე არ არის!-მიახალა უხეშად გაბრიელმა , თუმცა მერე ტონი ცოტა შეარბილა, ანას თვალბში ჩააცქერდა და უთხრა.- კარგია, რომ სახლში ხარ, შენი დახმარება მჭირდება... ყურადღება უნდა მომაქციო!
-რა უნდა ვქნა?- გაეცინა გოგონას.
-რაღაც მივიღე, რის გამოც მალე უმართავი გავხდები...- აშკარა იყო, რომ გაბრიელს პირი უშრებოდა და საუბარიც უჭირდა.- შენ კიდევ, ყურადღება უნდა მომაქციო, რომ რაიმე სისულელე არ ჩავიდინო.
-რას ნიშნავს რაღაც მიიღე?- გაუკვირდა ანას.- მაინც რა?
-LSD!
-ჯანდაბა!- თავში ხელი შემოირტყა გოგონამ.- შენ კიდევ LSD გინდოდა? საიდან გქონდა?
-ლეოს მოვპარე ლაბორატორიიდან და გამოცდა გადავწყვიტე.- დამნაშავესავით დახარა თავი ბიჭმა.
-რამდენი მიიღე?
-ზუსტად არ ვიცი.
-რას ნიშნავს, არ იცი?
-დოზა არ განმისაზღვრავს... არც ვიცი, როგორ უნდა განვსაზღვრო... წყალში გავურიე და ისე მივიღე.
-ღმერთო ჩემო!- ამჯერად ორივე ხელი შემოირტყა თავში ანამ.- ვისთან ერთად ვცხოვრობ ერთ სახლში?! საგიჟეთია, ნამდვილი სა-გი-ჟე-თი!
-პულსი უკვე ამიჩქარდა და ვგრძნობ, როგორ მემატება სხეულის ტემპერატურა, სისხლის წნევა და ენრეგიაც.- მიუგო გაბრიელმა აღელვებული ხმით, თავისი ბინის კარი შეაღო და შიგნით გიჟივით შევარდა, მერე კი აქეთ-იქით სიარულს და თითების მტვრევას მოჰყვა.
-ლეო სახლში არ არის, ამიტომ საავამდყოფოში ვრეკავ.- უკან შეჰყვა ანა და ტელეფონი მოიმარჯვა, თუმცა ბიჭმა სწრაფად ააცალა ხელიდან.
-არა, ამისთვის შეიძლება დამაპატიმრონ, - შეუბღვირა გაბრიელმა,- უბრალოდ მეთვალყურე მჭირდება, სულ ეს არის. დამეხმარე და სამაგიეროდ ყველაფერს შეგისრულებ, რასაც მთხოვ!
-ყველაფერს?- თვალები ეჭვით დააწვრილა ანამ.
-სულ ყველაფერს.- დამაჯერებლად უპასუხა გაბრიელმა.
-კარგი, მაგრამ გული თუ გაგიჩერდა, ხელოვნურ სუნთქვას არ ჩაგიტარებ და უბრალოდ სასწრაფოში დავრეკავ, ხოლო თუ გაგიჟდები, გაგთიშავ და დაგაბამ!- დაემუქრა გოგონა.
-ასე იყოს!- თავი დაუქნია ბიჭმა და ისევ წინ და უკან სიარულს მოჰყვა.

ანამ ნარკოტიკის ამ სახეობაზე თითქმის არაფერი იცოდა, ამიტომ გაბრიელის ლეპტოპი აიღო, სავარძელში ჩაჯდა და სანამ ბიჭი უაზროდ სცემდა ბოლთას, თვითონ ინფორმაციის მოძიებას შეუდგა. გოგონას თვალები შუბლზე აუვიდა, როცა LSD-ს მოქმედების შესახებ ყველაფერი წაიკითხა.
-ნახევრად სინთეტიკური ნარკოტიკია, ხელოვნურად გამოყვანილი.- წამოიძახა გოგონამ.- ფსიქოტროპულია და ჰალუცინაციებს იწვევს.
-ვიცი!- მოკლედ მოუჭრა ბიჭმა.
-იცოდი და მაინც მიიღე?
-რომ ვიცოდი, ზუსტად ამის გამო მივიღე.- უაზროდ გადაიხარხარა გაბრიელმა, მერე სახე სწრაფად დაუსერიოზულდა და იგრძნო, რომ საშინლად სცხელოდა.
-ეიფორია გაქვს და თუ დოზას გადააჭარბე, ამან შეიძლება მოგკლას ან ჭკუიდან შეგშალოს.- აუხსნა გოგონამ.
-ისეთი გრძნობა მაქვს, რომ კანში ვერ ვეტევი.- ხმადაბლა წარმოთქვა გაბრიელმა, მაისურს ხალი ჩაავლო, გადაიძრო და ისე მოისროლა, თითქოს მხრებიდან რაღაც დიდი ტვირთი მოიხსნა.
ანას თვალები გაუფართოვდა, როცა გაბრიელის დალურჯებული სხეული დაინახა. ნეკნების გასწვრივ რამდენიმე დიდი სისხლჩაქცევა აჩნდა, მკერდზე კი ნაკაწრებიც შეიმჩნეოდა.
-ასე ნუ მომშტერებიხარ.- გაეცინა ბიჭს, ამ სიტყვების გაგონებაზე კი ანა თითქოს ფიქრებიდან გამოერკვა, მაშინვე მოარიდა მზერა მას და ისევ სტატიებს მიუბრუნდა.- და მანდ რაც წერია ყველაფერს ნუ დაუჯერებ, LSD ყველას გონებაზე სხვადასხვანაირად მოქმედებს. გამომდინარე იქიდან, რომ ძალიან მაღალი IQ მაქვს, ჩემზე სულ სხვა ეფექტი ექნება.
-ვგრძნობ, რომ გათიშვას და დაბმას ვერ აცდები.- ჩურჩულით თქვა ანამ და თავის სიტყვებზე გაეღიმა.- საერთოდ, რატომ მიიღე? უბრალოდ ექსპერიმენტს ატარებდი?
-ეგეც არის,- თავი დაუქნია გაბრიელმა.- თან დღეს, ჩემი დაბადების დღეა და ასე გადავწყვიტე აღმენიშნა.
-რა?- ხელოვნურად შეიცხადა ანამ, რადგან იცოდა , რომ გაბრიელს დაბადების დღე ჰქონდა, როცა მისი დოსიე ნახა იქიდან დაამახსოვრდა.-ვინ აღნიშნავს დაბადების დღეს კაიფში?
-შეგეძლო უბრალოდ მოგელოცა.- თვალები გადაატრიალა ბიჭმა.
-მეტი საქმე არ მაქვს.- ჩაისისინა გოგონამ და ისევ ლეპტოპის ეკრანს მიაჩერდა.

გაბრიელმა ცოტა ხანს კიდევ იბორიალა ოთახში და თან ათასნაირი შეგრძნებები ეუფლებოდა, რომლებიც მომენტალურად ჩნდებოდნენ და ქრებოდნენ. ხან მზერა ემღვრეოდა და საგნების ფერებს იმაზე მკვეთრად ხედავდა, ვიდრე სინამდვილეში იყო, ხანაც ზუსტად გრძნობდა მის ძარღვებში სისხლი როგორ მიედინებოდა და ამას სიგიჟის ზღვრამდე მიჰყავდა.
ბოლოს ტვინში თითქოს რაღაც გადაუბრუნდა, კარის გვერდით მდგარ წიგნების კარადასთან მივიდა, მთელი ძალით მიაწვა და გვერდზე გასწია.კედელზე დაკიდებული ის ხის დაფაც ჩამოხსნა, რომელზეც დანებს არჭობდა ხოლმე, რძისფერი კედელი გაათავისუფლა და ღრმად ამოისნთქა.
-რას აკეთებ?- ჰკითხა ანამ.
-ხელი არ შემიშალო!- უპასუხა გაბრიელმა, მუყაოს ყუთიდან, რომელიც სხვენიდან ჩამოიტანა, შავი და თეთრი საღებავები ამოიღო, ყუთის თავსახურზე შეურია ერთმანეთს და კედელზე ხელებით ხატვას შეუდგა.
ანამ სავარძელი მისკენ შეაბრუნა, შიგნით მოკალათდა და გაფართოებული თვალებით მიადევნა მზერა გაბრიელს.
ბიჭმა, თითქოს გარემო სამყაროსთან კავშირი გაწყვიტა, არაფერზე რეაგირებდა და არც არაფერი ესმოდა, უბრალოდ დასვრილ ხელებს კედელზე დაატარებდა და კვალს ტოვებდა. გაურკვეველი ლაქები და შტრიხები ცოტათი აბსტრაქტულს ჰყავდა, მაგრამ ანამ იქიდან შინაარსი ვერანაირად ვერ გამოიტანა და ჩათვალა, რომ გაბრიელმა დოზას ნადვილად გადააჭარბა.

დაახლოებით ერთი საათის შემდეგ, ბიჭმა მოულოდნელად შეწყვიტა ხატვა. აშკარა იყო, რომ არ დაუსრულებია და სავარაუდოდ აზრზეც არ იყო, საერთოდ რას აკეთებდა. დასვრილი ხელები მაისურზე შეიწმინდა, იატაკზე დაჯდა და კედელს უაზრო, უემოციო სახით მიაშტერდა.
გეგონებოდათ, რომ არც კი სუნთქავდა, უბრალოდ ცარიელ თვალებით სიცარიელეში იყურებოდა. კისერი დაძაბული ჰქონდა, ყბები და სხეული დაჭიმული, მხოლოდ მთავარი არტერია ფეთქავდა მის კისერზე და ისიც ისე შესამჩნევად, რომ კანზე ამოსვირინგებული მორიელი მკვეთრად მოძრაობდა.
ანამ ერთხანს უყურა, უჩვეულოდ დადუმებულ მეზობელს, მერე კი მისკენ გადაიხარა და მის ათრთოლებულ თითებს ფრთხილად შეეხო. გაბრიელს რეაქცია არ ჰქონია. გოგონამ ნელა გადაუსვა თითები ხელის ზურგზე ,რომელზეც სისხლძარღვები მავთულებივით ამოჰყროდა ,ისე თითქოს კანიდან გამოღწევას ცდილობენო, და ჰკითხა.
-წყალი გინდა?
გაბრიელმა ნელა მოაბრუნა მისკენ თავი, მერე კი ანას სახეს მზერა აარიდა და მის უკან, სიცარიელეში გაიხედა. გოგონას გააჟრჟოლა. ბიჭს პირველად ხედავდა ასეთ მდგომარეობაში. პირველი შემთხვევა იყო, რომ გაბრიელი არ იღიმოდა, სასაცილოდ არ მანჭავდა სახეს, არ ხუმრობდა და საერთოდ, თითქოს მუმიად ქცეულიყო.
ანა უსიტყვოდ წამოდგა ფეხზე, სამზარეულოში ონკანთან მივიდა, ჭიქა წყლით აავსო და როცა ონკანი დაკეტა მოულოდნელად კისერთან ნაცნობი, ცხელი სუნთქვა იგრძნო. გოგონა შეკრთა, მომენტალურად შემობრუნდა და როცა მასთან ძალიან ახლოს მდგომი გაბრიელი დაინახა, უცებ ჭიქა ხელიდან გაუსრილადა.
წესით მინა იატაკზე უნდა დანარცხებულიყო, დაამსხვრეულიყო , საშინელი ხმა გამოეცა და წყალიც დაღვრილიყო, მაგრამ არაამქვეყნიური სისწრაფით, გაბრიელმა იგი ჰაერშივე დიჭირა , თანაც ისე რომ ერთი წვეთი სითხეც არ დაუქცევია, მერე კი ჭიქა მაგიდაზე დადგა და გოგონას შეხედა.
ანა გაოგნებული ადევნებდა ამ ყველაფერს თვალს და უბრალოდ ახსნას ვერ უძებინდა. იცოდა, რომ LSD-ს ზემოქმედების ქვეშ ადამიანები უცნაურობებს სჩადიოდნენ, მაგრამ ასეთ რამეს ვერასოდეს წარმოიდგენდა.
გოგონამ შიშით გაუსწორა თვალი გაბრიელს და სხუელში უსიამოვნოდ გასცრა. ბიჭს ასეთი მზერა არასოდეს ჰქონია. ამას შავი თვალებიც აღარ ერქვა, ეს იყო ბნელი. მისი მზერა, თითქოს სამუდამოდ სიბნელეს მოეცვა.
კიდევ რამდენიმე წამს უყურეს ერთმანეთს თვალებში, მერე კი გოგონამ იგრძნო, რომ შიში მალევე გაუქრა და იგი სურვილმა შეცვალა. ანამ თავის თავთან პირველად აღიარა, რომ უნდოდა გაბრიელის სიახლოვე, უნდოდა მისი შეხება, მისი ციტრუსების და სანგრიის სურნელი უფრო ახლოდან შეეგრძნო.
გაბრიელმა, თითქოს ეს ყველაფერი მის თვალებში ამოიკითხა, ანას მოულოდნელად სწვდა კისერში, თითები ყელზე აასრიალა, თმებში მაგრად ჩაავლო , მისკენ მიიზიდა და გაავებული მხეცივით დააცხრა ბაგეზე. გოგონა მაშინვე აჰყვა კოცნაში. ერთი ხელი კისერზე შემოაჭდო, მეორეთი კი მის შიშველ მხარს ჩაებღაუჭა და უფრო ახლოს მისწია მისკენ.
ყველაზე უცნაური და განსხვავებული ემოციები ეუფლებოდა ანას. სიტყვებით ვერ ახსნიდა და ვერც მიზეზს უძებნიდა, მაგრამ აშკარა იყო, რომ საკუთარი ემოციების კონტროლს მიჩვეულს, ყველაფერი გადაავიწყდა.
სხეულის ვერც ერთ ნაწილს ვეღარ იმორჩილებდა. ძარღვებში სისხლი ცხელ ლავად გადაქცეოდა, ხელები ისევ წინ უსწრებდა და გაუაზრებლად დაატარაებდა გაბრიელის მკერდზე, მხრებზე თუ კისერზე. ტუჩები გაუჟრუვდა და უხეში კბენის შემდეგ, ჟანგის გემოც კი იგრძნო, თუმცა მის ბაგეს მაინც ვერ სწყდებოდა.
გონება საბოლოოდ აერია, როცა ბიჭმა ხელები კისრიდან წელზე გადაიტანა, შემოჰხვია და ძლიერად მოუჭირა კიდეც. მისგან უსაზღვრო ენერგია და სიმხურვალე მოდიოდა. ანამ იცოდა, რომ ეს ნორმალური არ იყო, მაგრამ თავს მაინც ვერ ერეოდა, ან უბრალოდ არ იცოდა, როგორ გაჩერებულიყო.

მოულოდენლად გაბრიელი თავად მოშორდა ანას, ზურგი აქცია, მისაღები ოთახი გადაჭრა, ფანჯარასთან გაჩერდა და წინა ეზოს გადახედა.
-გაბრიელ...- ნელა მიუახლოვდა გოგონა მას და მხარზე ფრთხილად შეეხო.
უცებ ბიჭი მისკენ მობრუნდა, თვალებში ჩახედა და განრისხებული ხმით უთხრა.
-ნუ მეხები! არ მინდა ახლოს იყო, არ მინდა ასე ახლოდან ვხედავდე შენს თვალებს.- ნერვიულობისგან აკანკალებული, დაკრუნშხული თითები გაბრიელმა თავზე მოიჭირა და ხმას აუწია.- მშვიდად ვცხოვრობდი და იმ საქმეს ვაკეთებდი, რის გამოც აქ დავბრუნდი, მაგრამ შენ ... ღემრთო, ყველაფერს არეულად ვხედავ და ეს კაშკაშა ფერები მალე ჭკუიდან გადამიყვანს!
-რაზე ამბობ?- განცვიფრდა ანა.
-ხმას ნუ იღებ!- დაუღრიალა უცებ გაბრიელმა , მუქარანარევი ხმით და ანასკენ წაიწია.
გოგონამ ინსტინქტურად დაიხია უკან და როცა კედელთან ახლოს აღმოჩნდა, მიხვდა, რომ წასასვლელი არსად ჰქონდა და უბრალოდ გაჩერდა.
-პანდორას ჰგავხარ, ჩემთვის ცნუდებაც ხარ და ხიფათიც... შენს გვერდით თავს უსაფრთხოდ ვერ ვგრძნობ, მაგრამ რაღაც მაინც შენსკენ მიბიძგებს... არ ვიცი ამას რა მოვუხერხო!
გაბრიელმა ვერც კი გაიაზრა, ისე მოუჭირა მკლავზე ხელი გოგონას. ანას მთელი ხელი გაუჟრუვდა, მხარში მიყენებულმა ჭრილობამ კი თავი შეახსენა და ფეთქვა დაიწყო.
-გაბრიელ... შეწყვიტე. - ამოიხავლა საცოდავად გოგონამ, კედელზე დაკიდებული თაროსკენ შეუმჩნევლად გაიწვდინა ხელი და პატარა, ძველებური ლარნაკი აიღო, რომელიც ჯანდიერების ოჯახური რელიქვია უნდა ყოფილიყო.- გაჩერდი, თორემ... დანაპირებს აგისრულებ!
-ჩემს გონებაში კიბოს მეტასტაზებივით ხარ გავრცელებული, მაგრამ არ მოგცემ ამის უფლებას!- ხმას უმატა ბიჭმა , შეურაცხადის მზერა კი ისევ ანას მიაპყრო.- ჩემს გონებას ვერ დაეპატრონები...
ანამ სიტყვის დასრულებაც არ აცადა გაბრიელს, მთელი ძალით მოუქნია, თხელი ფაიფურისგან დამზადებული ლარნაკი და თავზე გადაამსხვრია. ბიჭმა ამღვრეული მზერა მოავლო ოთახს, თვალები გადაატრიალა და იატაკზე გაიშოტა.
-დაბადების დღეს გილოცავ, მორიელო!- ირონიულად ამოილაპარაკა გოგონამ, მაგრამ როგორც კი ძირს მწოლიარე გაბრიელს დახედა, მაშინვე სიბრალული იგრძნო მის მიმართ.
ანა ბიჭისკენ დაიხარა, ხელები ჩაავლო და საძინებლისკენ წაათრია. მართალია ძალიან მძიმე იყო და გოგონას მხარიც აუტანლად სტკიოდა, მაგრამ უკანასკნელი ძალები მოიკრიბა, გაბრიელი საწოლამდე მიიყვანა და დიდი ძალისხმევის შედეგად ზედ დააწვინა. შემდეგ უჯრები ამოქექა, ერთადერთი ჰალსტუხი იპოვა და ბიჭი მარჯვენა ხელით, საწოლის თავზე მიაბა.

უკან გამობრუნებული ანა, ისევ სავარძელში ჩაჯდა და გაბრიელის მიერ მოხატულ კედელს დააკვირდა. გოგონამ დიდხანს უყურა კედელს და ამოქმედებული ფანტაზიის შედეგად, ათასი რამ წარმოიდგინა, მაგრამ საბოლოოდ ნახატი, არც ერთ მის გამოგონილ სცენას არ დამეთხვა. უცებ ანას თავში ერთმა აზრმა გაუელვა, ჯიბიდან ტელეფონი ამოიღო, კედელს ფოტო გადაუღო, მერე სურათი ეკრანზე ამოაბრუნა და სახტად დარჩა.

არეული ლაქებისგან და შტრიხებისგან შემდგარ გამოსახულებაში, ბუნდოვნად, თუმცა მაინც შესამჩნევად ჩანდა ქალის მხრები, გვერდზე გადაწეული კისერი და თითები, რომელსაც ის ყელზე იტარებდა, ისე თითქოს წამით შეჩერებული კადრი იყო.
ანას, მაშინვე წარმოუდგა თვალწინ სავაჭრო ცენტრში მისი ქმედებები, თუ როგორ გამომწვევად იქცეოდა ბიჭის გასაღიზიანებლად. მაშინაც იგრძნო, რომ მასზე ძალიან იმოქმედა, მაგრამ ამდენსაც არ ელოდა. არ ელოდა, თუ კაიფში მყოფი გაბრიელი ზუსტად ამ მომენტს დახატავდა, თანაც ამობრუნებულს და თანაც სახის გარეშე. ბიჭს ხატვა შუა გზაში ჰქონდა მიტოვებული, ნიკაპთან იყო გაჩერებული და ქალის სახე არ გამოესახა.
გოგონა უღონოდ ჩაესვენა სავარძელში და ფიქრებში წასულმა, გაოგნებული მზერა ისევ კედელს გაუსწორა.

...
კატომ სწრაფი ნაბიჯებით გაიარა გრძელი დერეფანი და პალატის კარს მიადგა. შიგნით შესვლას აპირებდა, როცა თავზე ლეო წამოადგა და შეაჩერა.
ექიმმა ქალი ინტერესით აათვალიერა და ძლიან გაუკვირდა, როც მუდამ მშვიდი, გაწონასწორებული და მოწესრიგებული კატო, ასეთ დღეში იხილა. ქალს ხვეული თმა სულ გასწეწოდა, თეთრი პერანგი დასვრილი ჰქონდა, ხელებზე ნაკაწრები აჩნდა, პერანგის ერთი ღილი კი ისე ჰქონდა შეხსნილი, რომ მკერდის ზედა ნაწილი მთლიანად ჩანდა.

-უნდა შევიდე!- თქვა მკაცრად კატომ და მომწვანო - მოყვითალო ფერის თვალები ლეოს შეანათა.
-ჯერ ღილი შეიკარი.- ღიმილით ანიშნა მამაკაცმა გახსნილ პერანგზე.
-ჯადნაბა... - უხერხულად შეიშმუშნა კატო და სახეზე ოდნავ წამოწითლდა.
-რა მოხდა, არ მეტყვი?- სიტყვა გადაიტანა ლეომ.
-გაყალბებული ნახატების გასაღებაშია ეჭვმიტანილი.- ამოიოხრა ქალმა.-სახლში მივაკითხეთ, რომ დამეკითხა, ის კიდევ ფანჯრიდან გადაძვრა და გაიქცა. იცი მაინც, რა ადგილებში ვსდიე? შემომხედე , რას ვგავარ!
-კატო!- მოესმა უცებ ქალს და ხმის მიმართულებით გაიხედა.
წყვილს შუა ხნის მამაკაცი მიუახლოვდათ. პიჯაკი ეცვა, საფეთქლებთან გაჭაღარავებული თმა და გამოყვანილი ნიკაპი ჰქონდა, თან ისე ოფიციალურად გამოიყურებოდა, რომ ლეომ მის გვერდით თავი უხერხულადაც კი იგრძნო.
კაცს ხელში ორი ყავა ეჭირა, ერთი კატოს მისცა, მხარზე ხელი ჩამოუსვა და სთხოვა დამშვიდებულიყო. ამ მომენტის დანახვისას ლეოს ყელში უსაზღვრო სიბრაზე მოაწვა, თუმცა თვითონაც არ იცოდა რატომ.
-არა მგონია, ახლა მისთვის კოფეინი კარგი იყოს!- მკაცრი ტონით თქვა მამაკაცმა და ქალს ჭიქა ხელიდან აართვა.
-რატომ?- გაუკვირდა კატოს.
-ისედაც აღელვებული ხარ, ამ დროს კი კოფეინი რეკომენდირებული არ არის.-თვალები დაუბრიალა ექიმმა.
-თქვენ, ნერსეს შვილი ხართ, არა?- ცოტა უხეშად ჰკითხა კაცმა, მერე კი ექიმს ხელი გაუწოდა და ყალბი თავაზიანობით დაამატა.- დეტექტივი პეტრე ქანთარია, კატოს მეწყვილე ვარ.
-სასიამოვნოა.- მოღუშული სახით ჩამოართვა ხელი ლეომ.
-როდის ვნახავთ თქვენს პაციენტს?-იკითხა პეტრემ.
-მსუბუქი ტვინის შერყევა აქვს , მაგრამ მისთვის გადაღლა და გონების დაძაბვა ჯერ არ შეიძლება.
-ღობეზე გადაძრომას, რომ ცდილობდა მაშინ ჩამოვარდა და თავი დაარტყა.-უხალისოდ თქვა კატო.- უფრო სწორად, მე ჩამოვაგდე... ფეხში ხელი ჩავავლე და...
-ამაზე ნუ ფიქრობ, მთავარია გადარჩა.- მზრუნველად გაუღიმა ლეომ, მერე ორივეს მიაპყრო მზერა და დაამატა.- კარგი, მასთან შეგიშვებთ.
-მართლა?- თვალები გაუბრწყინდა კატოს.
-ჰო, მაგრამ მეც უნდა დავესწრო. მისი ექიმი ვარ და ახლაც წესებს ვარღვევ ამაზე, რომ გთანხმდებით.
-მხოლოდ რამდენიმე კითხვას დავუსვამთ.-მიუგო პეტრემ.
-წამოდით.- თავით ანიშნა ლეომ და დეტექტივებს პალატაში შეუძღვა.

დაახლობით ოც წელს მიღწეული, გამხდარი ბიჭი, საწოლზე იწვა, თავი შეხვეული ჰქონდა, თუმცა სულაც არ ეტყობოდა, რომ რაიმე სტკიოდა, პირიქით თვალებს ცოცხლად აცეცებდა და ისეთი გამომეტყველება ჰქონდა, თითქოს გასაქცევად ემზადებოდა.
-აქ ჩემზე დარდმა მოგიყვანა?- თავხედურად შეაცქერდა კატოს ბიჭი.
-რომა, -მისი სახელი წარმოთქვა ქალმა.-მეგობრები ასე გეძახიან, არა?
-ჩემი სახელიც დაგიმახსოვრებია.- სარკაზმით ჩაიცინა ბიჭმა.- თუ ვახშამზე დამთანხმდები, შეიძლება რაღაც ინფორმაციაც მოგცე.
-რადგან გაიქეცი, მივიჩნიეთ რომ, ჩემი ვარაუდები სწორია და ნახატების გაყიდვასთან კავშირი გაქვს. - საუბარში ჩაერია პეტრე, მაგრამ ბიჭმა პასუხი არ გასცა, მხოლოდ გვერდულად გაიღიმა და კატოს ალმაცერად შეხედა.
-თუ ითანამშრომლებ, ვიზრუნებ, რომ სასჯელი შეგიმსუბუქდეს.- თქვა ქალმა. - მიპასუხე, შენ იყავი შუამავალი გამყალბებელსა და კლიენტს შორის?
-შუამავალი? - გაეცინა მას. - აზრზეც კი არ ხართ, საქმე რასთან გაქვთ!
-წესიერად ილაპარაკე და აგვიხსენი! - შეუღრინა პეტრემ.
-მე მხოლოდ სატყუარა ვარ. - ხმამაღლა გადაიხარხარა ბიჭმა, მერე კი თავის საშინელი ტკივილი იგრძნო და მაშინვე გაჩუმდა. - გგონიათ, ის ასე უბრალოდ ნახატს აყალბებს და ყიდის?
-სატყუარა? - კატო ერთიანად დაიძაბა. - ეს რას ნიშნავს?
-სინამდვილეში, ის ნახატებს აყალბებს, შემდეგ კერძო კოლექციონერების სახლებში, გალერეებსა და მუზეუმებში ისე პროფესიონალურად შედის, რომ ამას ვერავინ იგებს, ორიგინალ ექსპონატს ყალბით ცვლის და იქიდან გამოტანილ ორიგინალებს შავ ბაზარზე ყიდის. - ისე მხიარულად აუხსნა ბიჭმა, თითქოს რაღაც გმირობას უყვებოდა.
-ჯანდაბა! - წამოიძახა კატომ და პეტრეს გახედა. - ჩვენ ვფიქრობდით, რომ ის წინა საუკუნეებში დაკარგული ნახატების ასლებს აკეთებდა, კოლექციონერებს ატყუებდა და მათზე ყიდდა, თანაც ისე ოსტატურად თაღლითობდა, რომ საუკეთესო ექსპერტებიც კი ვერ ხვდებოდნენ სიმართლეს.
-ასეთი რამ თქვენთვის თვალის ასახვევად გააკეთა, უბრალოდ უნდოდა თქვენი გამოძიება მცდარი გზით წაეყვანა და ცოტა ხნით ყურადღება გადაგეტანათ. - ჩაიქირქილა ბიჭმა.
-ვინ არის? მისი სახელი გვითხარი! - ბიჭისკენ წაიწია პეტრემ.
-არ ვიცი, პირადად არასოდეს შევხვედრილვარ. ტელეფონით მიკავშირდებოდა და შეთანხმების თანახმად, ყოველი ზარის შემდეგ, ტელეფონსაც ვანადგურებდი და ნომერსაც.
-ჯობია გახვიდეთ, მას დასვენება სჭირდება. - როგორც იქნა , ხმა ამოიღო ლეომ.
-მისი სახელი მითხარი! - ახლა კატო მიუბრუნდა მუქარით ბიჭს.
-არ ვიცი-მეთქი და რომც ვიცოდე, ადვოკატის გარეშე ერთ სიტყვასაც აღარ ვიტყვი! - ნიშნის მოგებით მიუგო ბიჭმა.
კატოს ხმა აღარ გაუღია. გაცოფებული სახით გამოვარდა პალატიდან, კედელს მიეყრდნო, თავი ჩახარა და ღრმად სუნთქვა დაიწყო.
-ასეთი სულელი, როგორ ვარ?! - თქვა ქალმა. - თურმე, რა ხდება სინამდვილეში, მე კი ჭურში ვზივარ!
-ღრმად ისუნთქე და ეცადე ნერვებს არ აჰყვე.- ხელი მაგრად ჩასჭიდა ლეომ, რადგან შეეშინდა კატო ასეთ მდგომარეობაში, რომ ნახა.
-ალბათ შორიდან თვალს გვადევნებდა და კარგადაც დაგვცინოდა. - ჩაისისინა პეტრემ.
-შეიძლება ნახატებს ერთი ადამიანი აყალბებს, მაგრამ დანარჩენს ერთი ვერ გააკეთებს, - თავი ასწია კატომ, ჯერ ლეოს შეხედა, მერე კი პეტრეს და თავდაჯერებული ხმით წარმოთქვა. - ამაში მთელი ბანდაა ჩართული და ვიღაც მფარველობთ, ვიღაც ძალიან გავლენიანი პიროვნება!


...
15 გვერდი მაინც გამოვიდა თითქმის :დდდდ იმედი მაქვს მოგეწონებათ :** თუ რაიმემ დაგაბნიათ და ვერ გაიგეთ, დამერწმუნეთ აუხსნელს არაფერს არ დავტოვებ სიყვარულებო :დდდდ აუცილებლად ავხსნი და გავშიფრავ მომდევნო თავებში :** თქვენზე, რომ ვგიჟდები იცით ალბათ და კიდევ ერთხელ მაპატიეთ დაგვიანება :** :დდდდскачать dle 11.3




№1 სტუმარი მოცინარი

დაიდოოო! წავიკითხავ და მოვალ (ამჰერად მართლა მართლა ეგრევე დავაკომენტარებ)

მაიმუნო შენა! ბოლომდე აურიე ერთმანეთში ყველაფერი! :დდ ვიცოდი რომ გაბრიელი აყალბებდა ნახატებს >:) აბრამოვია მთავარი მატრაკვეცა, ვამბობ მე და დაიმახსოვრეთ! :დდ ლეოს და კა`წ´ას წყვილს ველოდები მე <3 იმედია ყოველ თავს 1 კვირის ინტერვალებით არ დადებ ხოლმე თორემ მიიტყიპები >:) :დ

 



№2  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

მოცინარი
დაიდოოო! წავიკითხავ და მოვალ (ამჰერად მართლა მართლა ეგრევე დავაკომენტარებ)

მაიმუნო შენა! ბოლომდე აურიე ერთმანეთში ყველაფერი! :დდ ვიცოდი რომ გაბრიელი აყალბებდა ნახატებს >:) აბრამოვია მთავარი მატრაკვეცა, ვამბობ მე და დაიმახსოვრეთ! :დდ ლეოს და კა&#96;წ´ას წყვილს ველოდები მე <3 იმედია ყოველ თავს 1 კვირის ინტერვალებით არ დადებ ხოლმე თორემ მიიტყიპები >:) :დ

დავიმახსოვრე ყველაფერი :დდდდ ძალიან ვეცდები რომ არ დავაგვიანო მაგრამ რამდენად გამომივა არ ვიცი :((((❤❤❤❤

 



№3 სტუმარი Shorena kiladze

Sheni bevri istoria cakitxyli makvs Margaret zalian giyvars da momcons.es istoria magijebs AI detektivze chkuas vketav ..:)umagresi dazabulivkitxulib da sxeuli mtkiva emociebisgan.veli shemdegs chemi tkbilo

 



№4  offline აქტიური მკითხველი უცნობი ქ

ვგიჟდები შენზე მარგო...
ეს გაბრიელი ისეთი "ჰოთ" მამაკაცია რომ მეც კი დამცხა ანას კი არა... ძალიან მიზიდავს მისი ორმაგი ცხოვრება, იდუმალება, გონიერება, ფიზიკური მონაცემები, მოკლედ იდეალური მამაკაცია რა...
დარწმუნებული ვარ ანა მალე გაიგებს გაბრიელზე ყველაფერს, იმედია გაბრიელი ვალში აღარ დარჩება ხოლმე მის სიგიჟეებს და აჩვენებს ვინაა "ოჯახში უფროსი"...
იმდენი ემოცია და სიახლე იყო ამ თავში რომ რასაც ქვია დავიხუნძლე...
ძალიან მაგარი ისტორიაა ყველასგან განსხვავებული, გამორჩეული და ორიგინალური. სულ მინდა ვიკითხო და ვიკითხო, არასდროს მომბეზრდება...

 



№5  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

Shorena kiladze
Sheni bevri istoria cakitxyli makvs Margaret zalian giyvars da momcons.es istoria magijebs AI detektivze chkuas vketav ..:)umagresi dazabulivkitxulib da sxeuli mtkiva emociebisgan.veli shemdegs chemi tkbilo

აუუუ როგორ გამახარე სიყვარულოოო :**❤❤❤ უღრმესი მადლობა შენ ამ ისტყვებისთვის❤❤ მეც ძალიან მიყვარს დეტექტივები და მაქვაიმალურად ვცდილობ საინტერესო გავხადო :**❤❤❤❤❤

უცნობი ქ
ვგიჟდები შენზე მარგო...
ეს გაბრიელი ისეთი "ჰოთ" მამაკაცია რომ მეც კი დამცხა ანას კი არა... ძალიან მიზიდავს მისი ორმაგი ცხოვრება, იდუმალება, გონიერება, ფიზიკური მონაცემები, მოკლედ იდეალური მამაკაცია რა...
დარწმუნებული ვარ ანა მალე გაიგებს გაბრიელზე ყველაფერს, იმედია გაბრიელი ვალში აღარ დარჩება ხოლმე მის სიგიჟეებს და აჩვენებს ვინაა "ოჯახში უფროსი"...
იმდენი ემოცია და სიახლე იყო ამ თავში რომ რასაც ქვია დავიხუნძლე...
ძალიან მაგარი ისტორიაა ყველასგან განსხვავებული, გამორჩეული და ორიგინალური. სულ მინდა ვიკითხო და ვიკითხო, არასდროს მომბეზრდება...

ვაიმეეეეე უსაყვარლესი ხარ შენ ქალაუ და მე ვგიჟდები შენზე ❤❤❤❤ ძალიან ძალიან დიდი მადლობა :*** უსაზღვროდ მიხარია რომ კითხულობ და მოგწონს ❤❤ ოოო გაბრიელი კანფეტი გამომივიდა ნამდვილად :დდდდ იმედი მაქვს მართლაც გამოაჩენს კლანჭებს :დდდ ნუ მერე ანამაც თუ უფრო გამოაჩინა დაფლითავენ ერთმანეთს :დდდდდ❤❤❤

 



№6  offline მოდერი sameone crazy girl

ორი თავი არ მქონდა წაკითხული და ერთად რომ წავიკითხე ორმაგად სასიამოვნო იყო . უბრალოდ ცეცხლი,ქარიშხალი ყველაფერია ჭკუიდან გადაგყავარ შენ და ამ ორს რომელი უფრო აფრენთ ვერ ვიგებ და არც მინდა ვიცოდე .ვგიჟდები მე შენზე და ეს რომ ვიცი მყოფნის heart_eyes heart_eyes

 



№7  offline აქტიური მკითხველი უცნობი ქ

Margaritha Loki
Shorena kiladze
Sheni bevri istoria cakitxyli makvs Margaret zalian giyvars da momcons.es istoria magijebs AI detektivze chkuas vketav ..:)umagresi dazabulivkitxulib da sxeuli mtkiva emociebisgan.veli shemdegs chemi tkbilo

აუუუ როგორ გამახარე სიყვარულოოო :**❤❤❤ უღრმესი მადლობა შენ ამ ისტყვებისთვის❤❤ მეც ძალიან მიყვარს დეტექტივები და მაქვაიმალურად ვცდილობ საინტერესო გავხადო :**❤❤❤❤❤

უცნობი ქ
ვგიჟდები შენზე მარგო...
ეს გაბრიელი ისეთი "ჰოთ" მამაკაცია რომ მეც კი დამცხა ანას კი არა... ძალიან მიზიდავს მისი ორმაგი ცხოვრება, იდუმალება, გონიერება, ფიზიკური მონაცემები, მოკლედ იდეალური მამაკაცია რა...
დარწმუნებული ვარ ანა მალე გაიგებს გაბრიელზე ყველაფერს, იმედია გაბრიელი ვალში აღარ დარჩება ხოლმე მის სიგიჟეებს და აჩვენებს ვინაა "ოჯახში უფროსი"...
იმდენი ემოცია და სიახლე იყო ამ თავში რომ რასაც ქვია დავიხუნძლე...
ძალიან მაგარი ისტორიაა ყველასგან განსხვავებული, გამორჩეული და ორიგინალური. სულ მინდა ვიკითხო და ვიკითხო, არასდროს მომბეზრდება...

ვაიმეეეეე უსაყვარლესი ხარ შენ ქალაუ და მე ვგიჟდები შენზე ❤❤❤❤ ძალიან ძალიან დიდი მადლობა :*** უსაზღვროდ მიხარია რომ კითხულობ და მოგწონს ❤❤ ოოო გაბრიელი კანფეტი გამომივიდა ნამდვილად :დდდდ იმედი მაქვს მართლაც გამოაჩენს კლანჭებს :დდდ ნუ მერე ანამაც თუ უფრო გამოაჩინა დაფლითავენ ერთმანეთს :დდდდდ❤❤❤

ამ შემთხვევაში ეგოისტურად მინდა გაბრიელი უფრო მაგარი იყოს ანაზე... მინდა ანა დარწმუნდეს რომ ყველაფერი არ შეუძლია და მასზრ მაგრებიც არსებობენ, უფრო სწორად ერთი არსებობს და ეს ერთი გაბრიელია... ეს ორი ერთად იქნებიან სასწაულები. სხვა არც დაჭირდებათ ბანდაში, ორი გენიოსი დაიპყრობდა მსოფლიო კრიმინალს...

 



№8  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

უცნობი ქ
Margaritha Loki
Shorena kiladze
Sheni bevri istoria cakitxyli makvs Margaret zalian giyvars da momcons.es istoria magijebs AI detektivze chkuas vketav ..:)umagresi dazabulivkitxulib da sxeuli mtkiva emociebisgan.veli shemdegs chemi tkbilo

აუუუ როგორ გამახარე სიყვარულოოო :**❤❤❤ უღრმესი მადლობა შენ ამ ისტყვებისთვის❤❤ მეც ძალიან მიყვარს დეტექტივები და მაქვაიმალურად ვცდილობ საინტერესო გავხადო :**❤❤❤❤❤

უცნობი ქ
ვგიჟდები შენზე მარგო...
ეს გაბრიელი ისეთი "ჰოთ" მამაკაცია რომ მეც კი დამცხა ანას კი არა... ძალიან მიზიდავს მისი ორმაგი ცხოვრება, იდუმალება, გონიერება, ფიზიკური მონაცემები, მოკლედ იდეალური მამაკაცია რა...
დარწმუნებული ვარ ანა მალე გაიგებს გაბრიელზე ყველაფერს, იმედია გაბრიელი ვალში აღარ დარჩება ხოლმე მის სიგიჟეებს და აჩვენებს ვინაა "ოჯახში უფროსი"...
იმდენი ემოცია და სიახლე იყო ამ თავში რომ რასაც ქვია დავიხუნძლე...
ძალიან მაგარი ისტორიაა ყველასგან განსხვავებული, გამორჩეული და ორიგინალური. სულ მინდა ვიკითხო და ვიკითხო, არასდროს მომბეზრდება...

ვაიმეეეეე უსაყვარლესი ხარ შენ ქალაუ და მე ვგიჟდები შენზე ❤❤❤❤ ძალიან ძალიან დიდი მადლობა :*** უსაზღვროდ მიხარია რომ კითხულობ და მოგწონს ❤❤ ოოო გაბრიელი კანფეტი გამომივიდა ნამდვილად :დდდდ იმედი მაქვს მართლაც გამოაჩენს კლანჭებს :დდდ ნუ მერე ანამაც თუ უფრო გამოაჩინა დაფლითავენ ერთმანეთს :დდდდდ❤❤❤

ამ შემთხვევაში ეგოისტურად მინდა გაბრიელი უფრო მაგარი იყოს ანაზე... მინდა ანა დარწმუნდეს რომ ყველაფერი არ შეუძლია და მასზრ მაგრებიც არსებობენ, უფრო სწორად ერთი არსებობს და ეს ერთი გაბრიელია... ეს ორი ერთად იქნებიან სასწაულები. სხვა არც დაჭირდებათ ბანდაში, ორი გენიოსი დაიპყრობდა მსოფლიო კრიმინალს...

თანამედროვე ბონი და კლაიდი :დდდდდ იქნებ ასეც მოხდეს :დდდდ არ არის გამორიცხული :დდდ იმედი ვიქონიოთ მაინც❤❤❤

sameone crazy girl
ორი თავი არ მქონდა წაკითხული და ერთად რომ წავიკითხე ორმაგად სასიამოვნო იყო . უბრალოდ ცეცხლი,ქარიშხალი ყველაფერია ჭკუიდან გადაგყავარ შენ და ამ ორს რომელი უფრო აფრენთ ვერ ვიგებ და არც მინდა ვიცოდე .ვგიჟდები მე შენზე და ეს რომ ვიცი მყოფნის heart_eyes heart_eyes

ვუიმეე რა სიყვარული ხარ ქალბატონო :*** გავიბადრე გავწითლდი და გადავირიე ❤❤❤ დიდი დიდი მადლობა შენ ამისთვის :*** გიჟდება მარგალიტა შენზე :***❤❤❤❤❤

 



№9  offline აქტიური მკითხველი ანი ანი

ანუ მოიცა დავასტიპოთ... გამყალბებელი გაბრიელია.. აფინანსებს აბრამოვი.. ხოარ ვცდები?! ანა ჭკვიანია როგორც აღნიშნე და თუ კარგად გავიგე და ტუ ესეა როგორც ვთქვი მგონი უნდა მიხვდეს როდესაც გაბრიელმა დახატა. ნახატებს შეადარებს?! ისაა ხო?! ხო გაბრიელია?! აუუ მითხარი თორე გავგიჟდები...თან არამარტო დახატა რაღაცეები უთხრა...
ის ლექტორი დიანაა მგონი..
მოკლედ ეს "მგონი... მგონი.." რამდენი მგონია?!
ისაა რასაც ვფიქრობ ღმერთო როგორი დაძაბული ვკითხულობ ცოლმე რომ რამე დეტალი არ გამომრჩეს ვერ წარმოიდგენ:დ აუ მიხვდეს რა ანა ფლიიიიზ მალე მიხვდეს გთხოვ რა თორე ამ გოგოს გასულელების როლში ვერ ავიტან გავაფრენ.
მითხარი რა გთხოვ ისეა როგორც ვფიქრობ?! თუ ვერ მეტყვი მიმანიშნე.. მოკლედ ძაან დავიძაბე.. დავალაგებ აზრებს ავურევ.. მილიონი აზრი მიტრიალებს თავში და ყველაზე ნაღდი ეს მგონია.
უჰ რამდენი ვწერე თან როგორ არეულად ...
მალე დადებ იმედია და შემდეგი თავი საოცრება უნდა იყოს იცოდე...
გამაფრენინა :/ :დ :დ

 



№10  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

ანი ანი
ანუ მოიცა დავასტიპოთ... გამყალბებელი გაბრიელია.. აფინანსებს აბრამოვი.. ხოარ ვცდები?! ანა ჭკვიანია როგორც აღნიშნე და თუ კარგად გავიგე და ტუ ესეა როგორც ვთქვი მგონი უნდა მიხვდეს როდესაც გაბრიელმა დახატა. ნახატებს შეადარებს?! ისაა ხო?! ხო გაბრიელია?! აუუ მითხარი თორე გავგიჟდები...თან არამარტო დახატა რაღაცეები უთხრა...
ის ლექტორი დიანაა მგონი..
მოკლედ ეს "მგონი... მგონი.." რამდენი მგონია?!
ისაა რასაც ვფიქრობ ღმერთო როგორი დაძაბული ვკითხულობ ცოლმე რომ რამე დეტალი არ გამომრჩეს ვერ წარმოიდგენ:დ აუ მიხვდეს რა ანა ფლიიიიზ მალე მიხვდეს გთხოვ რა თორე ამ გოგოს გასულელების როლში ვერ ავიტან გავაფრენ.
მითხარი რა გთხოვ ისეა როგორც ვფიქრობ?! თუ ვერ მეტყვი მიმანიშნე.. მოკლედ ძაან დავიძაბე.. დავალაგებ აზრებს ავურევ.. მილიონი აზრი მიტრიალებს თავში და ყველაზე ნაღდი ეს მგონია.
უჰ რამდენი ვწერე თან როგორ არეულად ...
მალე დადებ იმედია და შემდეგი თავი საოცრება უნდა იყოს იცოდე...
გამაფრენინა :/ :დ :დ

გაბადრული ვკითხუოლობდი შენს კომენტარს :დდდდ იცი რა მიყვარს და მახარებს ყველაზე მეტად?? რომ დეტალებს უღრმავდები, რომ ცდილობ არაფერი გამოგრჩეს და თან უკვე შენი თეორიებიც ჩამოაყალიბე :დდდ მეც ეგრე ვარ ხოლმე როცა რაიმე დეტექტივს ვკითხუოლობ :დდდ❤❤ ძალიან დიდი მადლობა შენ და ძალიან ვეცდები არ დავაგვიანო :** წინასწარ არაფრის თქმა არ შემიძლია თუმცა ვედები დიდხანს არ გაიწელოს ეს "გამოძიება" რადგან კიდევ ბევრი რამეა გასარკვევი :***❤❤❤❤

 



№11  offline წევრი Mtirala

მარგარეტ,
რა მაგარი გოგო ხარ!
აუ, რა კარგია სულ პარასკევს რომ დებ :დდდ
მარტო მაშინ მცალია და იმიტომ :დდ
ამ ბოლო დროს ვეღარ ვწერ ხოლმე კარგ კომენტარებს,
უნამუსობააა,
მაგრამ შენ ხომ იცი როგორ მიყვარს შენს გმირებზე ლაპარაკი?!
ახლაც შემიძლია უსასრულოდ ვილაპარაკო,
მაგრამ თან არ შემიძლია.
ვერ მიხვდი, ხო?!
ვერც მე ვხვდები.
გაბრიელი ძალიან საყვრელია,
ანას და მის დაქალებს ვერ ვიტან.
ის ბიჭი ძალიან შემეცოდა, ასეთ მოვლენებზე
ძალიან ცუდად ვრეაგირებ.
ვერ ვიტან როცა ჩაგრავენ ადიმიანებს.
სხვათაშორის,
როცა ერთ ბიჭს ვიცავდი
ცილი დამწამეს მოგწონსო,
მაგრამ მხოლოდ ადამიანური გრძნობები მაკავშირებს :დდდ
ლეო და კატო ერთად უსაყვარლესი წყვილია.
იმენა შოკი.
კიდო რა ვთქვა :დდდ
ძალიან მენატრები,
შენ სულ მენატრები მე.
ასეთი უცნაური ვარ არ ვიმჩნევთ:დდ
მიყვარხარ,
ყველაზე ნიჭიერო, კარგო, საყვარელო და თბილო
გოგო'ვ.
--------------------
გოგონა ლაბირინთიდან

 



№12  offline წევრი qeti.ii

კომენტარებს გადავავლე თვალი და ამათი შვილი რა იქნებაა:დდდ იფ იფფjoy

სუპერ გოგო ხარ მარგო,აქ ისე იხლართება ყველაფერი არ ვიცი,რაა,რა მოითმენს შემდეგ თავამდე,გაბრიელზე ვგიჟდები,მარტო ჩემია,არ ვუთმობ არავის:დდდ
ამ ნაწილს კი ველოდი,თუ როდის გავიგებდით,რომ გამყალბებელი გაბოა.

 



№13  offline წევრი Indigo

მომწონს გაბრიელის ორმაგი ცხოვრება.
დავიჯერო ისაა ნახატების გამყალბებელი?
კედელზე გამოსახული კადრი პიკი იყო!
ძალიან, აი უზომოდ მაინტერესებს გაბრიელი.
თავისი იდუმალი ცხოვრებით.
--------------------
ნუ ჭამთ ერთმანეთს, ადამიანებო...

 



№14  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

Mtirala
მარგარეტ,
რა მაგარი გოგო ხარ!
აუ, რა კარგია სულ პარასკევს რომ დებ :დდდ
მარტო მაშინ მცალია და იმიტომ :დდ
ამ ბოლო დროს ვეღარ ვწერ ხოლმე კარგ კომენტარებს,
უნამუსობააა,
მაგრამ შენ ხომ იცი როგორ მიყვარს შენს გმირებზე ლაპარაკი?!
ახლაც შემიძლია უსასრულოდ ვილაპარაკო,
მაგრამ თან არ შემიძლია.
ვერ მიხვდი, ხო?!
ვერც მე ვხვდები.
გაბრიელი ძალიან საყვრელია,
ანას და მის დაქალებს ვერ ვიტან.
ის ბიჭი ძალიან შემეცოდა, ასეთ მოვლენებზე
ძალიან ცუდად ვრეაგირებ.
ვერ ვიტან როცა ჩაგრავენ ადიმიანებს.
სხვათაშორის,
როცა ერთ ბიჭს ვიცავდი
ცილი დამწამეს მოგწონსო,
მაგრამ მხოლოდ ადამიანური გრძნობები მაკავშირებს :დდდ
ლეო და კატო ერთად უსაყვარლესი წყვილია.
იმენა შოკი.
კიდო რა ვთქვა :დდდ
ძალიან მენატრები,
შენ სულ მენატრები მე.
ასეთი უცნაური ვარ არ ვიმჩნევთ:დდ
მიყვარხარ,
ყველაზე ნიჭიერო, კარგო, საყვარელო და თბილო
გოგო'ვ.

ჩემი სიყვარულოო :**** ძალიან ძალიან დიდი მადლობა რომ სულ ჩემს გვერდით ხარ და სულ მამხნევებ ხოლმე ამ უთბილესი კომენტარებით ❤❤❤ ასე მგრძნობიარეობაც არ ვარ :დდდ არავითარი დაცინვა და დაჩაგვრა ეს იყო ხუმრობა :დდდ მე და ჩემი მეგობრები ხშირად ვხუმრობთ ასე და დარწმუნებული ვარ ახალგაზრდების უმრავლესობა :დდდდდ ❤❤❤
მიყვარხარ ჩემო გოგო ❤❤❤ გული და სული ხარ :**❤❤

qeti.ii
კომენტარებს გადავავლე თვალი და ამათი შვილი რა იქნებაა:დდდ იფ იფფjoy

სუპერ გოგო ხარ მარგო,აქ ისე იხლართება ყველაფერი არ ვიცი,რაა,რა მოითმენს შემდეგ თავამდე,გაბრიელზე ვგიჟდები,მარტო ჩემია,არ ვუთმობ არავის:დდდ
ამ ნაწილს კი ველოდი,თუ როდის გავიგებდით,რომ გამყალბებელი გაბოა.

უღრმესი მადლობა ჩემო საყვარელოო :***❤❤❤ ძალიან მიხარია რომ სულ კითხულობ და ელი :*** ვნახოთ ვნახოთ რა იქნება :**❤❤

Indigo
მომწონს გაბრიელის ორმაგი ცხოვრება.
დავიჯერო ისაა ნახატების გამყალბებელი?
კედელზე გამოსახული კადრი პიკი იყო!
ძალიან, აი უზომოდ მაინტერესებს გაბრიელი.
თავისი იდუმალი ცხოვრებით.

მმმმ ჩემო გოგო :**❤❤ ძალიან მიხარია რომ ისევ კითხულობ :*** :დდდდ მეც ძალიან მაინტერესებს ნეტავ ვინ არის :დდდდდდ ❤❤❤❤

 



№15 სტუმარი Kusa13

აი იმდღეს ისე მომინდაა შენი ისტორიის წაკითხვა ვეღარ მოვითმინე და "მოთვალთვალე"წავიკითხე-ძალიან საყვარლობა და ისეთი მხიარული იყოო :დ ნუცაცსაყვარელი იყოო ძალიან :* კატაზე ვიცინე ბევრიი :დდ კო კაი ეხა რაც შეეხება აამას რო დავინახე ავყვავდიიი გოგოო ძალიან ემოციური თავი იყო ჩემი აზრით <3 ანამ რო კობტროლი დაკარგა საკუთარ თავზე მეთქი "ძლიიივს" :დდ გაბრიელზე კიდეევ ვგიჟდებიიი და ეს კატო დალეოოც მომწონსს ჯაან :დდ აბრამოვთან დაკავშირებით კიდევ მჰონია ბევრი საინტერესო რამ მოხდება ანასა და გაბრიელს შორის :))დდ ანაკოს იზოდიაქოც მაინტეერესოებს გოგოო :DdDdd მიყვარხაარ მე შენ ჩემოო "მაგიურო" <3<3<3333

 



№16 სტუმარი სტუმარი თამარა

აუ რა გოიმობაა -_-

 



№17  offline აქტიური მკითხველი ანი ანი

Margaritha Loki
ანი ანი
ანუ მოიცა დავასტიპოთ... გამყალბებელი გაბრიელია.. აფინანსებს აბრამოვი.. ხოარ ვცდები?! ანა ჭკვიანია როგორც აღნიშნე და თუ კარგად გავიგე და ტუ ესეა როგორც ვთქვი მგონი უნდა მიხვდეს როდესაც გაბრიელმა დახატა. ნახატებს შეადარებს?! ისაა ხო?! ხო გაბრიელია?! აუუ მითხარი თორე გავგიჟდები...თან არამარტო დახატა რაღაცეები უთხრა...
ის ლექტორი დიანაა მგონი..
მოკლედ ეს "მგონი... მგონი.." რამდენი მგონია?!
ისაა რასაც ვფიქრობ ღმერთო როგორი დაძაბული ვკითხულობ ცოლმე რომ რამე დეტალი არ გამომრჩეს ვერ წარმოიდგენ:დ აუ მიხვდეს რა ანა ფლიიიიზ მალე მიხვდეს გთხოვ რა თორე ამ გოგოს გასულელების როლში ვერ ავიტან გავაფრენ.
მითხარი რა გთხოვ ისეა როგორც ვფიქრობ?! თუ ვერ მეტყვი მიმანიშნე.. მოკლედ ძაან დავიძაბე.. დავალაგებ აზრებს ავურევ.. მილიონი აზრი მიტრიალებს თავში და ყველაზე ნაღდი ეს მგონია.
უჰ რამდენი ვწერე თან როგორ არეულად ...
მალე დადებ იმედია და შემდეგი თავი საოცრება უნდა იყოს იცოდე...
გამაფრენინა :/ :დ :დ

გაბადრული ვკითხუოლობდი შენს კომენტარს :დდდდ იცი რა მიყვარს და მახარებს ყველაზე მეტად?? რომ დეტალებს უღრმავდები, რომ ცდილობ არაფერი გამოგრჩეს და თან უკვე შენი თეორიებიც ჩამოაყალიბე :დდდ მეც ეგრე ვარ ხოლმე როცა რაიმე დეტექტივს ვკითხუოლობ :დდდ❤❤ ძალიან დიდი მადლობა შენ და ძალიან ვეცდები არ დავაგვიანო :** წინასწარ არაფრის თქმა არ შემიძლია თუმცა ვედები დიდხანს არ გაიწელოს ეს "გამოძიება" რადგან კიდევ ბევრი რამეა გასარკვევი :***❤❤❤❤

მარგარეტ მე შენ მიყვარხაააარ <3 :დ :დ გელი გელი მოგელიიი :დ

 



№18  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

Kusa13
აი იმდღეს ისე მომინდაა შენი ისტორიის წაკითხვა ვეღარ მოვითმინე და "მოთვალთვალე"წავიკითხე-ძალიან საყვარლობა და ისეთი მხიარული იყოო :დ ნუცაცსაყვარელი იყოო ძალიან :* კატაზე ვიცინე ბევრიი :დდ კო კაი ეხა რაც შეეხება აამას რო დავინახე ავყვავდიიი გოგოო ძალიან ემოციური თავი იყო ჩემი აზრით <3 ანამ რო კობტროლი დაკარგა საკუთარ თავზე მეთქი "ძლიიივს" :დდ გაბრიელზე კიდეევ ვგიჟდებიიი და ეს კატო დალეოოც მომწონსს ჯაან :დდ აბრამოვთან დაკავშირებით კიდევ მჰონია ბევრი საინტერესო რამ მოხდება ანასა და გაბრიელს შორის :))დდ ანაკოს იზოდიაქოც მაინტეერესოებს გოგოო :DdDdd მიყვარხაარ მე შენ ჩემოო "მაგიურო" <3<3<3333

ჰიიიი როგორ გამიხარდა ჩემო გოგო ❤❤❤ მოთვალთვალეც წაგიკითხავს და ამან ორმაგად გამახარა :***❤❤❤ ასევე უსაზღვროდ მიხარია რომ ეს თავიც ძალიან მოგეწონა და ასე ელოდებოდი :*** ანა მერწყულია :დდდდ ორი დემონი ერთმანეთს შეხვდა ხო :დდდდ ❤❤❤❤ გიჟდება მარგალიტა დეიდა შენზე სიყვარულიკოოო :***❤❤❤❤❤❤

 



№19  offline წევრი mimimimo

ჩემკენ - არა, ჩემკენ.
(ს-ს გარეშე: ჩემკენ, შენკენ და ა.შ.)
ლეო
სულ სხვანაირია
უცოდველი კრავი
ანნა
რთულია
გაბრიელი
უფრო რთულია.
ისეთი ისტორიაა, რომ ვერ ვხვდები
რა შეიძლება მოხდეს შემდეგ თავში
(საინტერესოა)
და
ეს მომწონს.
წარმატებები!

 



№20  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

mimimimo
ჩემკენ - არა, ჩემკენ.
(ს-ს გარეშე: ჩემკენ, შენკენ და ა.შ.)
ლეო
სულ სხვანაირია
უცოდველი კრავი
ანნა
რთულია
გაბრიელი
უფრო რთულია.
ისეთი ისტორიაა, რომ ვერ ვხვდები
რა შეიძლება მოხდეს შემდეგ თავში
(საინტერესოა)
და
ეს მომწონს.
წარმატებები!

მადლობა დიდი ❤❤ ძალიან მიხარია რომ კითხულობ :**❤❤❤❤

 



№21 სტუმარი lepoldino

მოვითხოვ ამ შესანიშნავი ისტორიის ეკრანიზაციას!!! შეუდარებელი ხარ <3

 



№22  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

lepoldino
მოვითხოვ ამ შესანიშნავი ისტორიის ეკრანიზაციას!!! შეუდარებელი ხარ <3

უღრმესი მადლობა ჩემო საყვარელო ❤❤ ახლა ვესაუბრე ფრენსის ლოურენსს და პრობლემა არაა შენ ოღონდ დაწერე და ეკრანიზაცია ჩემზე იყოსო :დდდდდდდდდ❤❤❤

 



№23  offline აქტიური მკითხველი ნარჩიტა

შენ ხარ შეუდარებელიი ესს რა იყოოო ასე მწგონაა გამოცდილი მცერლის ნაცარმოებს ვკითხულობდიი .. უმაგრესი შედევრიააა შოკში ვარრ .. ღირდა ღამის გათევაა ამისთვის ნამდვილადდ .. ველიდებიი ახალ თავსსს საინტერესო ააინტერესოაააა

 



№24  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

ნარჩიტა
შენ ხარ შეუდარებელიი ესს რა იყოოო ასე მწგონაა გამოცდილი მცერლის ნაცარმოებს ვკითხულობდიი .. უმაგრესი შედევრიააა შოკში ვარრ .. ღირდა ღამის გათევაა ამისთვის ნამდვილადდ .. ველიდებიი ახალ თავსსს საინტერესო ააინტერესოაააა

ვაიმეეე გავიბადრე სიხარულისგან :*** უღრმესი მადლობა შენ ასეთი შეფასებისთვის ❤❤ სასწაულად მიხარია რომ ასე მოგეწონა :***❤❤❤❤

 



№25  offline წევრი kethrine

მოვედი... მოვაღწიე აქმდეც... ნეტა გენახა რა ბედნიერი ვიყავი, წინ წაუკითხავი თავები რომ მელოდა და ახლა?! კითხულობო რომ მკითხე ახალი დაწყებული მქონდა ვეღარ გავძელი და ახლა მე გეკითხები მეშველება რამე მე ამათ გადამკოდე? რაფრა მოვისვენო შემდეგამდე? ეს რა გავაკეთე ჰა??? რავა დოუნდობელი გოგოა ანუშკები და რაფრა უქრის ამ მორიელს კაცო...

წარმატებები ტკბილო და ფანცქალით გელით შენ და შენს ისტორიას ❤❤❤❤
--------------------
ძნელი ის კი არაა, როცა უთქმელს ვერ ამბობ, ძნელი ის არის, როცა თქმის შანსი აღარ გაქვს.

 



№26  offline წევრი დელასი

აი რა მომწონს იცი ყველაზე მეტად? სურათებით რომ მიგვანიშნებ რა მოხდება ამა თუ იმ თავშიი ❤❤❤ ამ ნაწილის წაკითხვა კიდევ სხვა ყველაფერ დანარჩენს, რომ თავი დავანებოთ, მხოლოდ გაბრიელის გიჟური ნახატის გამო ღიდა. ეს სცენა იმდენად საოცარი იყო, რომ დანარჩენზე სიტყვები ზედმეტია! ვიცოდიი რაა რომ რაღაც აზრი იდო მაგ ნახატში და ტყუილად არ "უჯღაბნია" თუმცა ამასაც არ ველოდიი სიმართლე გითხრაა ... პერსონაჟები რომ დღითიდღე ახალ-ახალ თვისებებს ამჟღავნებენ ეგ კიდევ ერთი საცორებაა :* თურმე ლეოს გული ჰქონიაა და გრძნობებიც გააჩნია :D კიდე დიდხანს მეგონა რომ "ყინულის ჩანჩქერის" პოზიციაში იქნებოდა, მაგრამ მიხარია კატო რომ დაინდე : DD
და ეს გაბრიელიი ^_^ მისი აღწერა, ქცევები, ხასიათი. ოხ მარგოო, მარგო, ისეთ პერსონაჟებს ქმნი, რომ გული მწყდება ეგეთს რეალობაში რომ ვერ ვხედავ და შენი ზედმეტად საყვარელი პერსონაჟების გადამკიდე, უკვე აღარავინ აღარ მომწონს ისე ვარ :D კაი ამ გადახვევას ნუ მიაქცევ ყურადღებას, მახასიათებს... DD
მოკლედ შენ ნაწერებს უნდა ჩავუჯდე რა სერიოზულად კარგად რომ მოვიცლი. მაინტერესებს კიდევ როგორ პერსონაჟებს მალავ სხვა ისტორიებშიი ❤❤❤
კარგი ხაარ, და ეს თავიც საოცრება იყო, როგორც ყველა სხვა დანარჩენი. დაგვიანებაზე ხმას არ ვიღებ, იმიტომ რომ ღირდა და ლოდინიც კი სასიამოვნოა როცა "ცივსისხლიანის" მორიგ თავს ელოდები... ❤❤❤❤❤❤
ხოდა შენთან ერთი კითხვა მაქვს-სახელი გაბრიელის პერსონაჟის გამო დაარქვი თუ ანასი? რაც ამ თავში გაირკვა, გაბრიელის ცივსისხლიანობაზეც დავეჭვდი, რადგან მაგ მგონია ზუსტად ის ლეგენდარული გამყალბებელიი...

 



№27  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

kethrine
მოვედი... მოვაღწიე აქმდეც... ნეტა გენახა რა ბედნიერი ვიყავი, წინ წაუკითხავი თავები რომ მელოდა და ახლა?! კითხულობო რომ მკითხე ახალი დაწყებული მქონდა ვეღარ გავძელი და ახლა მე გეკითხები მეშველება რამე მე ამათ გადამკოდე? რაფრა მოვისვენო შემდეგამდე? ეს რა გავაკეთე ჰა??? რავა დოუნდობელი გოგოა ანუშკები და რაფრა უქრის ამ მორიელს კაცო...

წარმატებები ტკბილო და ფანცქალით გელით შენ და შენს ისტორიას ❤❤❤❤

ჰიიიიჰ რა კარგია :*** როგორ გამახარე ჩემო საყვარელო გოგო :**❤❤❤ ძალიან მიხარია რომ კითხულობ, მოგწონს და უკვე ელი :*** :დდდდ მართალი ხარ ნამეტნავად დოუნდობელი პერსონაჟები არიან მაგრამ იქნებ გამოსწორდნენ :დდდ საეჭვო კია მარა მაინც :დდდდ ❤❤❤❤❤❤

დელასი
აი რა მომწონს იცი ყველაზე მეტად? სურათებით რომ მიგვანიშნებ რა მოხდება ამა თუ იმ თავშიი ❤❤❤ ამ ნაწილის წაკითხვა კიდევ სხვა ყველაფერ დანარჩენს, რომ თავი დავანებოთ, მხოლოდ გაბრიელის გიჟური ნახატის გამო ღიდა. ეს სცენა იმდენად საოცარი იყო, რომ დანარჩენზე სიტყვები ზედმეტია! ვიცოდიი რაა რომ რაღაც აზრი იდო მაგ ნახატში და ტყუილად არ "უჯღაბნია" თუმცა ამასაც არ ველოდიი სიმართლე გითხრაა ... პერსონაჟები რომ დღითიდღე ახალ-ახალ თვისებებს ამჟღავნებენ ეგ კიდევ ერთი საცორებაა :* თურმე ლეოს გული ჰქონიაა და გრძნობებიც გააჩნია :D კიდე დიდხანს მეგონა რომ "ყინულის ჩანჩქერის" პოზიციაში იქნებოდა, მაგრამ მიხარია კატო რომ დაინდე : DD
და ეს გაბრიელიი ^_^ მისი აღწერა, ქცევები, ხასიათი. ოხ მარგოო, მარგო, ისეთ პერსონაჟებს ქმნი, რომ გული მწყდება ეგეთს რეალობაში რომ ვერ ვხედავ და შენი ზედმეტად საყვარელი პერსონაჟების გადამკიდე, უკვე აღარავინ აღარ მომწონს ისე ვარ :D კაი ამ გადახვევას ნუ მიაქცევ ყურადღებას, მახასიათებს... DD
მოკლედ შენ ნაწერებს უნდა ჩავუჯდე რა სერიოზულად კარგად რომ მოვიცლი. მაინტერესებს კიდევ როგორ პერსონაჟებს მალავ სხვა ისტორიებშიი ❤❤❤
კარგი ხაარ, და ეს თავიც საოცრება იყო, როგორც ყველა სხვა დანარჩენი. დაგვიანებაზე ხმას არ ვიღებ, იმიტომ რომ ღირდა და ლოდინიც კი სასიამოვნოა როცა "ცივსისხლიანის" მორიგ თავს ელოდები... ❤❤❤❤❤❤
ხოდა შენთან ერთი კითხვა მაქვს-სახელი გაბრიელის პერსონაჟის გამო დაარქვი თუ ანასი? რაც ამ თავში გაირკვა, გაბრიელის ცივსისხლიანობაზეც დავეჭვდი, რადგან მაგ მგონია ზუსტად ის ლეგენდარული გამყალბებელიი...

კარგია ეგ რომ შეგიმჩნევია სიყვარულოოო :დდდ მართალი ხარ სურათრბის მოძებნას დიდ დროს ვუთმობ ხოლმე და ისტორიის შესაფერისს რომ ვპოულობ ჭკუაზე აღარ ვარ :დდდდ ❤❤
ლეო გარეგნულად არის უჟმური თორე ეგრე ყინულიც არ მყავს უბრალოდ კატოსთან მიმართებაში იკავებს თავს და თავადაც მიხვდები რატომ :დდდ ❤
გაბრიელი კი გამომივიდა საყვარელი ზედმეტად :დდდდ შენი თქმის არ იყოს ამათი გადამკიდე ჩვეულებრივ მოკვდავებს აღარ ვკადრულობთ :დდდდდდდდ (ეს ხუმრობით) იდეალურები ნამდვილად არ მყვანან პერსონაჟები პირიქით ბევრი ნაკლი აქვთ და დანარჩენებსაც რომ წაიკითხავ მიხვდები :დდდ❤❤
ძალიან ძალიან დიდი მადლობა შენ ჩემო საყვარელო რომ სულ აქ ხარ სულ მამხნევებ და ასეთი სასწაული სიტყვებით მამკობ :*** მართალ ად ვფიქრობ რომ ვიმსახურებ მაგრამ ვანათებ და ვიბადრები ყოველ ჯერზე ტკბილოო ❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤ :***

 



№28  offline აქტიური მკითხველი La-Na

მარგო როგორც ვივარაუდე ბოლომდე ვერ მოვითმინე და წავიკითხე smile მოკლედ უნდა გადმოვაფრქვიო ყველაფერი wink ჰორორს ხომ შესანიშნავად წერ ამის დასტური გვაქვს ისტორიის სახით,გაქვს ისტორიები,რომლებზეც მუცელი მტკივა სიცილისგან და ხასიათს ისე გამოუკეთებ ხოლმე ადამიანს დაავიწყებ,თუ რამე პრობლემა აქვს.ახლა გამოძიებაზე წერ.მოკლედ ყველანაირ ჟანრს შეეხე და დაწერე,დაწერე და მერე როგორ კარგად heart_eyes უბრალოდ ჩამახედე რა შენს საოცარ ტვინში არ გინდა? laughing სასწაული,საოცარი,საინტერესო მწერალი ხარ.უმაგრესი გოგო.მე რომ თქვენსავით წერა შემეძლოს საოცარი სიტყვებით დაგახასიათებდი,თუმცა ასე უბრალოდ რაც შემიძლია გამოვხატო ესაა. kissing_heart kissing_heart ძალიან,ძალიან,ძალიან მიხარია რომ ასე შორიდან გიცნობ wink heart_eyes და ბედნიერია ყველა შენი მეგობარი თუ ახლობელი ვინც გვერდით გყავს,ასეთი ნიჭიერი და საოცარი შვილი,მეგობარი თუ ახლობელი რომ ყავხარ მათ heart_eyes იმედია მალე დადებ,თორემ რა მოითმენს აწი wink smiley
--------------------
ლანა

 



№29 სტუმარი გაფრენილიიიი

Instagramze rogor xar?

 



№30  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

La-Na
მარგო როგორც ვივარაუდე ბოლომდე ვერ მოვითმინე და წავიკითხე smile მოკლედ უნდა გადმოვაფრქვიო ყველაფერი wink ჰორორს ხომ შესანიშნავად წერ ამის დასტური გვაქვს ისტორიის სახით,გაქვს ისტორიები,რომლებზეც მუცელი მტკივა სიცილისგან და ხასიათს ისე გამოუკეთებ ხოლმე ადამიანს დაავიწყებ,თუ რამე პრობლემა აქვს.ახლა გამოძიებაზე წერ.მოკლედ ყველანაირ ჟანრს შეეხე და დაწერე,დაწერე და მერე როგორ კარგად heart_eyes უბრალოდ ჩამახედე რა შენს საოცარ ტვინში არ გინდა? laughing სასწაული,საოცარი,საინტერესო მწერალი ხარ.უმაგრესი გოგო.მე რომ თქვენსავით წერა შემეძლოს საოცარი სიტყვებით დაგახასიათებდი,თუმცა ასე უბრალოდ რაც შემიძლია გამოვხატო ესაა. kissing_heart kissing_heart ძალიან,ძალიან,ძალიან მიხარია რომ ასე შორიდან გიცნობ wink heart_eyes და ბედნიერია ყველა შენი მეგობარი თუ ახლობელი ვინც გვერდით გყავს,ასეთი ნიჭიერი და საოცარი შვილი,მეგობარი თუ ახლობელი რომ ყავხარ მათ heart_eyes იმედია მალე დადებ,თორემ რა მოითმენს აწი wink smiley

ვაიმე ლან, კარგი რა :00 გავგიჟდი და გადავირიე :0 მართლა არ ვიცი რით დავიმსახურე თქვენნაირი საოცარი მკითხველები :** მე იმის გამო ვთვლი თავს იღბლიანად, რომ თქვენ მყავხართ და ყოველთვის ასე მახარებთ ,მაძლიერებთ და სტიმულს მაძლევთ :***❤❤ დამბურძგლა, გავწითლდი , გავანათე :დდდდ❤❤
უღრმესი მადლობა შენ ამ თბილი და ტკბილი სიტყვებისთვის❤❤❤
ძალიან ვეცდები მალ-მალე დავდო რომ ლოდინით არ დაგღალოთ :** ხვალ თუ არა ზეგ აუცილებლად უნდა დავდო ისედაც ძაან დავაგბიანე :(((❤❤
პ.ს. ეგოისტურად მიხარია რომ ვერ მოითმინე და კითხვა დაიწყე :დდდდდ 3;)))❤❤❤

გაფრენილიიიი
Instagramze rogor xar?

გმადლობთ კარგად :დდდ ❤❤

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent