შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ცივსისხლიანი - {თავი 7}


11-11-2017, 18:04
ავტორი Margaritha Loki
ნანახია 1 487

ცივსისხლიანი - {თავი 7}

-ანაააა!- გოგონას ძილში უსიამოვნოდ ჩაესმა გაბრიელის ღრიალი.- რატომ არის კარი ჩაკეტილი?!
ანამ თავი წამოსწია, თვალები მოისრისა და მოღუშული სახით მიმოიხედა. ისევ გაბრიელის ბინაში იყო, სავარძელზე ორად მოკეცილს ჩასძინებოდა და მთელი სხეული ისე ჰქონდა დაჭიმული, რომ მოძრაობისას ყველა ძვალი ტკაცუნებდა.
-ანა, გამიღე კარი!- ისევ დაიღრიალა გაბრიელმა და საძინებლის კარს მუშტები დაუშინა.
როგორც იქნა გოგონა ფეხზე წამოიმართა და საძინებლის კარი შეაღო. გაბრიელი კართან დახვდა, სახეზე ფერმკრთალი იყო, თვალის უპეები ჩამუქებული ჰქონდა, თმა გიჟივით ასწეწოდა, ტუჩები კი ბრაზით მოეკუმა.
-ხელი... როგორ გაიხსენი?- გაუკვირდა ანას და საწოლის თავზე შეტოვებულ გაკვანძულ ჰალსტუხს გახედა.
-ჩემს ნივთებში მხოლოდ ერთი ჰალსტუხი იპოვე და გამომდინარე იქიდან, რომ ორივე ხელს არ შემოწვდა, მარჯვენა ხელით მიმაბი საწოლზე, რადგან იფიქრე, შემთხვევით გონს, რომ მოვიდეს მარცხენათი კვანძის გახსნა გაუჭირდებაო?!
-ჰო!
-ცაცია ვარ!
-სწორედ, გაუთვალისწინებელი შემთვხვევისთვის გადავკეტე კარი.- მხარზე ხელი დაუტყაპუნა გოგონამ სიცილით და საძინებლიდან გამოვიდა.
-საერთოდ, რატომ ვიყავი დაბმული?- უკან გამოჰყვა გაბრიელი.
-არ გახსოვს?- მთქნარებით ჰკითხა ანამ და სამზარეულოს სკამზე ჩამოჯდა.- ბოლოს ისე გადაირიე, ლამის ხელი მომტეხე და იძულებული გავხდი უსაფრთხოების ზომები მიმეღო.
-რა? ეგ მე გავაკეთე?- წარბები შეკრა გაბრიელმა.- LSD, რომ მივიღე ის მახსოვს, მაგრამ...
-კიდევ?- ჩაეკითხა გოგონა, რადგან აინტერესებდა, კოცნის შესახებ რაიმეს თუ იტყოდა.
-მახსოვს, რომ დახმარება გთხოვე და ... - გაბრიელი უცებ გაჩერდა, თავი დახარა და იატაკს დააცქერდა, ისე თითქოს გონებაში რაღაცის აღდგენას ცდილობდა.- მაგრამ , მეტს ვერაფერს ვიხსენებ!
-ვერც ამას?- ცოტა იმედგაცრუებულმა ჰკითხა ანამ და ტუჩზე თითი მიიდო, სადაც ჯერ კიდევ აჩნდა გაბრიელის კბილების კვალი.
ბიჭი მისკენ გადაიხარა, გაწითლებულ და შესიებულ ქვედა ტუჩს დააკვირდა და გულგრილად ჰკითხა.
-ჰერპესი გაქვს?
-იდიოტი!- თვალები გადაატრიალა ანამ, შემდეგ კედლისკენ გაიშვირა თითი და ისევ იკითხა.- ვერც ამას იხსენებ?
გაბრიელმა ანას ხელს მზერა გააყოლა და კედელზე, მის მიერ შესრულებული „შედევრი“ რომ დაინახა , სახიდან ყველა ემოცია გაუქრა და ქანდაკებასავით ერთ ადგილას გაშეშდა.
-არ ვიცოდი თუ ხატავდი.- ისევ ეჭვის თვალით შეხედა გოგონამ.
-არ ვხატავ ... ამის ნიჭი საერთოდ არ მაქვს. - ჩაილაპარაკა ბიჭმა, მერე კი მისი უემოციო სახე ნელ-ნელა ღიმილმა მოიცვა, ღიმილი კი სიცილში გადაეზარდა.- ბუნდოვნად მახსოვს, რომ ამას ვხატავდი, მაგრამ ... ღმერთო ჩემო!
-რა?- ანასაც გაეცინა.
-ეს საერთოდ, რა ჯანდაბაა? - კედელთან ახლოს მივიდა ბიჭი და გამოსახულებას დააკვირდა.
-თუ არ ხატავ, ზეთის საღებავები რად გინდოდა?
-აჰ, ეგ? - ცოტა დაიბნა გაბრიელი. - ძველია, მგონი ბავშვობის დროინდელი... - ბიჭი ისევ კედელს მიუბრუნდა და თემა შეცვალა.- LSD-ს ზემოქმედების ქვეშ, სხვისი შესრულებული ნახატები მაქვს ნანახი, მაგრამ ჩემი სრულიად კატასტროფაა.
-არც ისე. - უპასუხა ანამ, ჯიბიდან ტელეფონი ამოიღო და ამობრუნებული ნახატი გაბრიელს აჩვენა.- მშვენივრად გამოგივიდა.
-ჯანდაბა!- სიცილს უმატა გაბრიელმა და ისე გადაბჟირდა, თვალებიდან ცრემლებიც კი წამოუვიდა. - კიდევ კარგი ხატვა შევწყვიტე, თორემ წარმომიდგენია სახე რა საშინელებაც გამომივიდოდა!
-მგონი ისევ კაიფში ხარ.- დაასკვნა გოგონამ, რომელიც მისი საქციელით საშინლად გაღიზიანებული ჩანდა.- ესე იგი, არაფერი გახსოვს, არა?
-მხოლოდ ფრაგმენტები, მერე ნელ-ნელა გამახსენდება.- ხელი უდარდელად აიქნია ბიჭმა.
-ალბათ, არც ის გემახსოვრება, როგორ გადაგამსხვრიე თავზე ფაიფურის ლარნაკი, რომელიც უფროსმა ჯანდიერმა ინგლისიდან ჩამოიტანა და რომელიც ანტიკვარი იყო.- ირონიულად ჩაიცინა ანამ და გაბრიელს, იატაკზე დაყრილი ფაიფურის ნამსხვრევები უჩვენა.
-რა?! - თვალები დაქაჩა ბიჭმა და ახლაღა მიხვდა, რატომ სტკიოდა თავი ასე ძალიან. - ამ სახლში ლარნაკებს ყოველთვის შენ ამსხვრევ და მერე საყვედურები მე მხვდება.
-შენი მიზეზით ვამსხვრევ ... პირველ ჯერზეც შენს გამო გავტეხე, „ვინ-ჩუნში“ ჩემი დამარცხება, რომ არ გეცადა , არც არაფერი მოხდებოდა.- შეუბღვირა გოგონამ, კარისკენ წავიდა, გამოაღო და მტკიცე ხმით თქვა. - არ დაგავწყდეს, რომ ჩემთან ვალში ხარ, რომლის გადახდაც აუცილებლად მოგიწევს!
-გამიკვირდებოდა, ეგ რომ არ შეგეხსენებინა. - ცალყბად გაიღიმა ბიჭმა.
-და კიდევ ბევრჯერ შეგახსენებ.- თვალი ჩაუკრა გოგონამ და კარი გაიხურა.
-გმადლობ, რომ კოცნაზე ყურადღება არ გაამახვილე, ანა. - ჩურჩულით ჩაილაპარაკა გაბრიელმა და ფაიფურის ნამსხვრევების ასაკრეფად დაიხარა.


...
შაბათ საღამოს, სამების ქუჩაზე ტრადიციულად სიმშვიდე სუფევდა. 21 ნომერი სახლი მთლიანად ჩაბნელებული იყო, მხოლოდ შემოსასვლელში ბრჭყვიალებდა ოქროსფრად ერთი ნათურა, სიჩუმეს კი ნოემბრის წვიმის წვეთების წკაპუნი არღვევდა.
მანქანიდან გადმოსულმა ლეომ, ჯერ სახლს ახედა, გადაამოწმა მისამართი ხომ არ შემეშალაო, რადგან ასეთი სიწყნარე ეუცნაურა, შემდეგ კი კაპიუშონი გადაიძრო და კარი შეაღო. მამაკაცი ზღურბლზე შედგა და გაოგნებული მიაჩერდა კიბეზე ჩამომსხდარ ანას და გაბრიელს. ორივენი პლედებში იყვნენ გახვეულები, საცოდავად მობუზულიყვნენ, სახე ფერმკრთალი, ხოლო ტუჩები გალურჯებული ჰქონდათ და ერთიანად კანკალებდნენ.
-რა ხდება?- იკითხა ლეომ და მათკენ ერთი ნაბიჯი გადადგა.- რა დაგემართათ?
-როგორც იქნა მოხვედი.- ამოილაპარაკა უღონოდ გაბრიელმა.- მგონი ვკვდები , ძმაო, მხოლოდ შენ თუ მიშველი.
-რიგში ჩადექი!- შეუბღვირა ანამ, ფეხზე ძლივს-ძლივობით წამოიზლაზნა, ლეოს ხელკავი გამოსდო და მესაკუთრეს ტონით თქვა. - ჯერ მე უნდა მომხედოს.
-პირველმა მე ვუთხარი.- არც გაბრიელი შეეპუა, ისიც წამოდგა ფეხზე და ლეოს მისკენ დაქაჩა.
-ჩემი ძმაა!
-ისეთივე ძმაა შენთვის, როგორც ჩემთვის!
-შეწყვიტეთ!- წამოიძახა უცებ ლეომ, მათი ხელები მოიშორა, ორივეს თვალებში ჩააცქერდა და იკითხა.- არ ამიხსნით, რა მოგივიდათ?
-გავცივდით...- სიტყვებს ხველაც თან ამოაყოლა ანამ და უკან დაიხია.- ახლოს არ მოხვიდე, გადაგედება.
-გამომდინარე იქიდან, რომ ვიტამინებს ვიღებ და თქვენგან განსხვავებით ნაკლებ ნეგატივს ვაფრქვევ, არ გადამედება.- მიუგო სარკაზმით ლეომ.
-ვირუსი მან გადმომადო.- ჩაერია საუბარში გაბრიელი და თითი ანასკენ გაიშვირა.
-შენ თვითონ გადმომადე!- შეეპასუხა გოგონა.
-არავინ გეხვეწებოდა ჩემთან ახლოს ყოფნას.
-დახმარება თვითონ მთხოვე!
-და დახმარების გაწევის შემდეგ შეგეძლო წასულიყავი, სავარძელში ღამის გათევა არავის უთხოვია.
-რა?! - ხმას აუწია ლეომ.- რაზე ლაპარაკობთ?
-სიცხე აქვს და ბოდავს.- მაშინვე გადააკეთა ანამ. - რაიმე გვიშველე, თორემ მართლა მგონია, რომ სიცივისგან მოვკვდები.
-საავადმყოფოში წავიდეთ! - კარისკენ მიბრუნდა მამაკაცი.
-არა! - ერთდროულად წამოიძახეს ორივემ.
-აჰ, თქვენ ხომ სავადმყოფოებს და ექიმებს ვერ იტანთ, მაგრამ როცა გჭირდებათ, ისევ ექიმთან გარბიხართ. - ცოტა ნაწყენი ხმით მიუგო ლეომ. - ბედი თქვენი, რომ დღეს შაბათია, მორიგე არ ვარ და სახლშიც ადრე დავბრუნდი, თორემ ორივენი ალბათ მართლა დაიღუპებოდით.
-სხვა გზა არ გვქონდა, თორემ დასახმარებლად შენ არ მოგმართავდით. - უპასუხა გაბრიელმა.
-ასე ცალ-ცალკე ვერ მოგხედავთ, ჩემთან შევიდეთ და იქ ორივეს მოგივლით.
შესთავაზა ექიმმა, თავისი ბინის კარი გააღო და პაციენტები შიგნით შეუშვა. ანა მაშინვე მოკალათდა დიდ ტახტზე და პლედში ერთიანად გაეხვია. ლეომ გაზის ბუხარი ჩართო და ბინაში ერთ წამში სასიამოვნო სითბო დადგა. გაბრიელი ტახტთან ძლივს მიბობღდა და ზედ წამოგორებული ანა რომ დაინახა, ღვარძლიანი ხმით უთხრა.
-იქნებ სხვასაც სჭირდება ეს ადგილი?!
-მერე ვერ ეტევი? - დამცინავად ახედა გოგონამ. - რა ჩემი ბრალია, შენ თუ ორი მეტრის სიმაღლის ხარ?
-ორი მეტრის სიმაღლის არ ვარ და გასწიე ეს გამხმარი ქათმის ფეხები.- უხეშად მიახალა ბიჭმა და ტახტის მეორე ბოლოში მიიყუჟა.
-აბა, სიმპტომები ჩამომითვალეთ! - გადახედა ექიმმა პაციენტებს.
-სხეულში ისე მამტვრევს, მგონია ნაწილებად მშლიან. - ხმის კანკალით ალაპარაკდა გაბრიელი. - ყველა ძვალი მტკივა... გეფიცები, ასე ცუდად არასოდეს ვყოფილვარ.
-მეც ასე ვარ. - დაემოწმა ანა. - ცოტა ყელიც მტკივა და თავიც.
-ტემპერატურა მაღლა გიწევთ და ეს ყველაფერი სწორედ ამის ბრალია.
-მერე, დაგვალევინე დამწევი.
-თქვენი ორგანიზმის იმუნიტეტი ახლა ვირუსს ებრძვის, მაღალი ტემპერატურა სისხლში ვირუსებს კლავს, ჰოდა ვაცადოთ სიცხეს ცოტა ხანს თავისი საქმე გააკეთოს და დამწევს მერე დაგალევინებთ.
-ოჰ, ეს ექიმები! - ერთდროულად ამოიოხრეს, ლეოს მჭერმეტყველებით გაღიზიანებულმა, ანამ და გაბრიელმა.
მამაკაცს მათ ქმედებაზე მხოლოდ გაეღიმა და სამზარეულოს მიაშურა. მერე ყველა გაციების წამალი გადმოალაგა, რაც კი სახლში ჰქონდა, ორივე პაციენტისთვის ცხელი, ლიმონიანი ჩაიც მოამზადა და მათთან დაბრუნდა.
გაბრიელი და ანა ისევ რაღაცაზე კამათობნენ, მაგრამ ლეოს დანახვაზე მაშინვე გაჩუმდნენ.
ექიმმა შეამჩნია, რომ პაციენტები აღარ კანკალებდნენ. მხოლოდ ლოყები ასწითლებოდათ, ტუჩები კიდევ უფრო წითელი ჰქონდათ და თვალები უცნაურად უბრჭყვიალებდათ, რაც იმის მანიშნებელი იყო, რომ ორივეს მაღალი სიცხე ჰქონდა. ლეომ თერმომეტრები გაუწოდა მათ და ტემპერატურის გაზომვა სთხოვა.

-ოცდაცხრამეტი და სამი ხაზი.- ანას თერმომეტრს დახედა ექიმმა, მერე გაბრიელსაც გამოართვა, შეამოწმა, გაეცინა და გოგონას მიუბრუნდა.- ოცდაცხრამეტი და ხუთი ხაზი, გაბრიელმა გაჯობა!
-ეს ის იშვიათი შემთხვევაა, როცა მისი გამარჯვება მიხარია.- ჩაისისინა სარკაზმით ანამ.
-შენნაირი ცივსისხლიანისთვიას , სხეულის ამხელა ტემპერატურა ალბათ უჩვეულოა, არა?- სარკაზმითვე ჰკითხა გაბრიელმა.
-ეს აბები დალიეთ!- კამათი შეაწყვეტინა მამაკაცმა და ორივეს წამლები მიაწოდა.- მერე კი ლიმონიანი ჩაი დააყოლეთ!
-ჩაი არ მინდა.- თქვა ზიზიღით ანამ.
-არც მე.- გაიმეორა გაბრიელმა.
-არ გინდათ თუ არ გიყვართ?- ეჭვით დააწვრილა თვალები ლეომ.
-ჟოლოს მურაბა არ გაქვს?- იკითხა გოგონამ.- ის მირჩევნია.
-ეს დალიე, თორემ ნელის გავაგებინებ, რომ ავად ხარ და მერე ნახავ რაც დაგემართება.- დაემუქრა ექიმი.
-ოღონდ ნელი არა!- ხელები ჰაერში გაასავსავა ანამ.- მისი მზრუნველობა გამოცდილი მაქვს და ამას მირჩევნია, ისევ ავად ვიყო.
-ჰოდა, ნუღარ მეკამათები.- ჯიუტად გააქნია თავი მამაკაცმა და უხალისოდ ჩაიბუზღუნა.- მომინდომეს ჟოლოს მურაბა.
-ჩვენი სისუსტით სარგებლობს.- დაასკვნა გაბრიელმა.
-გეთანხმები.- თავი დაუქნია გოგონამ და ჩაი მოსვა.
-მე ახლა გარეთ გავალ, მანქანას ავტოფარეხში დავაყენებ, თქვენ კი აქედან ფეხი არ მოიცვალოთ, წამლის მოქმედებას უნდა დაველოდოთ.- გასცა ბრძანება ლეომ და სახლიდან გავიდა.

ცოტა ხანს უხერხული სიჩუმე ჩამოვარდა. მხოლოდ გაზის ბუხრის ყრუ გუგუნი ისმოდა და ოთახს მისი მოლურჯო-მოყვითალო ალის სინათლე ეფინებოდა. გაბრიელი ვერ ისვენებდა, თითებს იმტვრევდა და ეტყობოდა, რომ სიცხეც აფორიაქებდა და ის აზრებიც, რომელიც თავში უტრიალებდა.
-არადა თავს შესანიშნავად ვგრძნობდი, აშკარაა, რომ ვირუსი შენგან გადამედო.- ისევ ალაპარაკდა ბიჭი.
-რომ არ მომვარდნოდი და ჩემთვის არ გეკოცნა, არც არაფერი მოხდებოდა.
-კაიფში ვიყავი და თავს ვერ ვაკონტროლებდი.
-აჰა, ესე იგი გახსოვს!- თავი წამოსწია გოგონამ.- და იმ დილითაც გახსოვდა, მაგრამ რატომღაც არაფერი გითქვამს.
-ყველა მოგონება ბუნდოვანი იყო, არაფერში ვიყავი დარწმუნებული და ამიტომ თავი შევიკავე.- ტახტზე წამოჯდა აბრიელი და ჩაის ფინჯანს დასწვდა.- იმ კაცებს არ ვგავარ, რომლებიც თავიანთ საქციელზე პასუხისმგებლობას ასე უბრალოდ იხსნიან. ნელ-ნელა ყველაფერი გამახსენდა, გონება გამეწმინდა და მოგვიანებით მივხვდი, რომ ის კოცნა... არ დამსიზმრებია.
-ჰო, შენი სიზმარი, მე ტუჩზე კვალს ვერ დამიტოვებდა.- უპასუხა ანამ, ქვედა ტუჩზე გამომწვევად გადაისვა თითი და თავდაჯერებული იერით დაამატა.- თუმცა შენიც მესმის, ჩემნაირი სილამაზე, რომ ასე ახლოს გედგა, ძნელი იქნებოდა თავის შეკავება.
-მწარე ენის და ნარცისიზმის გარეშე, ყველანაირ ხიბლს დაკარგავდი, ანთეა.- უპასუხა გაღიზიანებულმა გაბრიელმა.
-გმადლობ! – „კომპლიმენტი“ სიცილით შეიფერა გოგონამ.
მის საქციელზე გაბრიელსაც გაეცინა და უნდოდა კიდევ რაღაც ეთქვა, მაგრამ არ დასცალდა, რადგან მოულოდნელად კარზე ვიღაცამ დააკაკუნა.
-გააღე რა.- გადახედა ბიჭმა ანას.
-თვითონ გააღე.
-ხომ ხედავ, ჯერ ჩაი არ დამისრულებია.
-ოჰ, უკაცრავად.- ყალბად გაიღიმა გოგონამ, ნელა წამოდგა და კარი გამოაღო.
ზღურბლზე კატო იდგა, წაბლისფერი თმა ჩაწნილი ჰქონდა, მომწვანო-მოყვითალო ფერის თვალებს დაბნეულად აცეცებდა, ხელში კი მოზრდილი პარკი ეჭირა.
-ლეო...
-მე და გაბრიელს მაღალი სიცხე გვაქვს და აქ ამიტომაც დაგხვდით.- პირდაპირ მიახალა ანამ, რადგან აღარ შეეძლო კატოს კითხვებით სავსე მზერის გაძლება.
-გამარჯობა, ეკატერინა!- გამოსძახა შიგნიდან ბიჭმა.
-გამარჯობა!- ხელი დაუქნია ქალმა, ანას გახედა და ჰკითხა.- ორივე ერთდროულად როგორ გაცივდით?
-მან გადამადო!- თითით მიანიშნა ანამ გაბრიელზე.
-მან გადამადო!- გამოეხმაურა იქიდან ბიჭი.
ანამ უხალისოდ აიბზუა ცხვირი, ისევ კატოს მიუბრუნდა, მის ხელში მოთავსებულ პარკს დახედა და ჰკითხა.
-ეს რა არის?
-ტკბილეული და ღვინოა.- უპასუხა ქალმა ღიმილით.
-როგორც ვხვდები ჩემთვის არაა და არც გაბრიელისთვის.- გაეღიმა გოგონას.
-არა.- თავი გააქნია მან.
-ლეოს ტკბილეული არ უყვარს.
-მართლა?
-ექიმების ამბავი არ იცი?- თვალები უხალისოდ გადაატრიალა ანამ.- კარიესი, დიაბეტი, სულ ამას გაიძახის. ბავშობაშიც კი მიკრძალავდა ტკბილეულის ჭამას და ამის გამო სულ ვჩხუბობდით.
-მე... არ ვიცოდი... - დაიბნა კატო.
-არა უშავს, ამას მე დავიტოვებ.- ხელიდან პარკი გამოსტაცა გოგონამ, ღვინის ბოთლი ამოიღო, კატოს დაუბრუნა და უთხრა.- ლეოს ღვინო უყვარს, ამიტომ ეს მიეცი, უკანა ეზოში ავტოფარეხშია. მიდი, მიაკითხე და სახლში შემოიყვანე, რომ ჩვენც მოგვხედოს.

კატოს არაფერი უთქვამს, მხოლოდ გაეღიმა და უკანა კარისკენ გაემართა. სახლის უკან მდებარე პატარა ეზო, გაყვითლებული ფოთლებით იყო დაფარული, მარჯვენა მხარეს, ღობესთან მდებარე მოზრდილი ავტოფარეხიდან კი უცნაური ხმები ისმოდა. ქალმა რამდენიმე ნაბიჯი გადადგა და ღიად დატოვებულ კარში შეიხედა.
ჭერში მოკიაფე ერთი ნათურის ფონზე, ნათლად ჩანდა იატაკზე ჩამუხლული ლეო, რომელსაც კუბოკრული პერანგი ეცვა, კისერთან რამდენიმე ღილი შეეხსნა და სახელოები აეკეცა, რომ არ დასვროდა, დიდ ლითონის ყუთში კი რაღაც ხარა-ხურას ხმაურით ათავსებდა.
კატო კარს მიეყრდნო, ლეოს მიაშტერდა და მის ცქერაში ისე გაერთო, რომ მისალმებაც კი ვერ დაავიწყდა. მოულოდნელად მამაკაცს ცხვირი ნაცნობმა სურნელმა ასწვა. მანქანის ზეთის და ნესტის სუნში, სხვა სასიამოვნო სურნელი სწრაფად აირია და გადაფარა კიდეც. ლეომ თავი ასწია და გვერდზე არც გაუხედავს ისე წამოიძახა.
-კატო?!
ქალი სახელის გაგონებაზე შეკრთა, კარს მოშორდა და მაშინვე მხრებში გაიმართა. ხმაურზე მამაკაცმა მისკენ გაიხედა და ცოტა არ იყოს ეუხერხულა კიდეც მისი სახელი ასე, რომ წამოიძახა.
-როგორ მიხვდი? - ჰკითხა კატომ
-მე... მანქანის... მინის ანარეკლში დაგინახე.- მაშინვე მოიტყუა ლეომ, მერე ღვინის ბოთლი შენიშნა და ღიმილით იკითხა.- ეს ჩემთვისაა?
-მადლობის გადასახდელად მოვედი, თან ტკბილეულიც მოგიტანე, მაგრამ ანამ მითხრა არ უყვარსო და თვითონ დაიტოვა.- უპასუხა მორიდებულად ქალმა.
-სიმართლე უთქვამს. - გაეცინა მამაკაცს, კატოს მიუახლოვდა და ინტერესით ჰკითხა.- მაგრამ, რით დავიმსახურე?
-ბევრჯერ დამეხმარე... თუნდაც იმ დღეს, ხელი რომ გავიჭერი... და ვიფიქრე, რომ მადლობის გადახდის დრო იყო.
-საჭირო არ არის.-უპასუხა თავაზიანად მამაკაცმა და ისევ ლითონის ყუთს მიუბრუნდა.
კატომ ერთი ნაბიჯით უკან დაიხია და უნდოდა ისევ კარს მიყრდნობოდა, მაგრამ ქუსლიანმა ფეხსაცმელმა უმტყუვნა, მოულონდელად ფეხი გადაუბრუნდა და კარის გვერდით ჩამოკიდებულ, რაღაც რკინის იარაღებში თმები აეხლართა , მეორე ფეხი კი ძველ , ქაფიანი წყლით სავსე სათლს გაკრა და ისეთი ხმაური ატეხა, რომ ალბათ მთელმა ქუჩამ გაიგონა.
-კარგად ხარ?- მიბრუნდა მისკენ ლეო.
-აააჰ ... კი ... უბრალოდ...- დაბნეული სახით აბლუკუნდა კატო და თან ცდილობდა შეუმჩნევლად გაეთავისუფლებინა თავი.- დაბალძირიანი ფეხსაცმელი უნდა ჩამეცვა.
ლეოს ისევ გაეღიმა, კატო ასეთ მდგომარეობა, რომ ნახა და ეს ცოტა არ იყოს ეუცნაურა. დღის განმავლობაში ამდენჯერ გაღიმება, მისთვის ნორმის გადაჭარბებასავით იყო. მამაკაცი ფეხზე წამოდგა, კატოს მიუახლოვდა, თითები ფრთხილად შეახო თმაზე და მასში ახლართული ძველი იარაღებისგან სწრაფად გაათავისუფლა.
-გმადლობ.- უხერხულად გაიღიმა ქალმა.- როგორც წესი, ასე არ მემართება ხოლმე.
-სახლში შევიდეთ, სანამ რაიმე არ მოგიტეხავს.- ისევ გაეციან ლეოს და კატოს სახლისკენ გაუძღვა.

...
სახლში შებრუნებულ სტუმარს და მასპინძელს, ბინიდან გამომავალი კამათის ხმები შემოესმათ. ორივენი კარს მიუახლოვდნენ და შიგნით შეიხედს. ტახტის ერთ ბოლოში ანა იყო წამომჯდარი და შოკოლადებს გემრიელად მიირთმევდა, მეორე ბოლოში კი გაბრიელი ფეხმორთხმით იჯდა და გოგონას დაბღვერილი სახით შეჰყურებდა.
-მეც დამიტოვე.- უთხრა მკაცრად გაბრიელმა.
-კატომ მე მომიტანა.- მიუგო პირგამოტენილმა ანამ.
-სინამდვილეში, ლეოს მოუტანა.
-ლეო ჩემი ძმაა.
-ახლა გახდა შენი ძმა , შე ნაშვილებო?!
-ნაშვილები თვითონ ხარ!
-უპატრონი ბავშვთა თავშესაფარი გავხსენი, არ გინდა ერთი იშვილო?- გადაუჩრჩულა ლეომ კატოს.
-არა, გმადლობ.- გაეცინა ქალს.
-ღმერთო, რა დავაშავე!- ამოიოხრა მამაკაცმა.
-მათ შორის ქიმიას გრძნობ?- ჰკითხა კატომ.
-ჰო, მაგათი ქიმია მალე ბოლოს მომიღებს.- უხალისოდ ამოილაპარაკა ლეომ, ბინაში შეაბიჯა, ანას გვერდი ჩაუარა და სინდისის ხმასავით ჩასძახა.- დიაბეტი და კარიესი!
-ხომ გეუბნებოდი?! - ანამ ნიშნის მოგებით გადახედა კატოს.
-დღეს შაბათია და როგორც ვხედავ, ყველანი თავისუფლები ვართ... - ლეომ სტუმარს მიაპყრო მზერა და დაამატა.- თუ გრიპის გადადების არ გეშინია, ღვინოს დაგემოვნებას გთავაზობ.
-ძლიერი იმუნიტეტი მაქვს.- უპასუხა ქალმა და ბუხრის წინ მოთავსებულ სავარძელში ჩაეშვა.
-მეც მინდა ღვინო.- ხელი ასწია ანამ.
-სანგრია არ გაქვს?- იკითხა გაბრიელმა.
-ვაშლი მაქვს, ვაშლის წვენიც, ყინულიც და ღვინოც, მაგრამ შენთვის სანგრიის მომზადებას არ ვაპირებ.- ირონიულად უპასუხა ლეომ.
-მაშინ ღვინოს დავლევ.
-ავად ხართ და არაფერსაც არ დალევთ!
-კარგი რა, ალკოჰოლი ხომ ვირუსებს კლავს?!
-მაგრამ ჯანმრთელობისთვის საზიანოა, მითუმეტეს როცა ანტიბიოტიკები გაქვთ დალეული.
-მხოლოდ ერთი ჭიქა.- ვედრების სახით ახედა ანამ ძმას.
-ჰო, სულ ცოტას დავლევთ.
-მანიპულატორები.- აბუზღუნდა ლეო და სამზარეულოდან ღვინის ჭიქები გამოიტანა, მერე კი ბოთლი გახსნა და ყველას დაუსხა.

ანას ძალიან ესიამოვნა წითელი ღვინის მომჟავო არომატი, რომელიც ჯერ სიცივის, მერე კი სიმხურვალის შეგრძნებას უტოვებდა და რადგან იცოდა, რომ ლეო მეტის დალევის ნებას არ მისცემდა, ეკონომიურად შეუდგა სასმელის დაგემოვნებას. მეორე ხელში კი წითელი ვაშლი მოიქცია და არც მასზე უთქვამს უარი.
-ამ სახლში, რომ გადმოხვედი, იძახდი თავი ფიფქია მგონიაო.- შეახსენა გაბრიელმა.
-მერე?
-მაშინ არ გეთანხმებოდი, მაგრამ ახლა გეთანხმები. - ვაშლზე მიუთითა ბიჭმა.- შევამჩნიე, რომ ვაშლი ისე გიყვარს, თუ ვინმე შენს მოკვლას გადაწყვეტს, აუცილებლად მოწამლულ წითელ ვაშლს გამოგიგზავნის, ასე რომ ფრთხილად იყავი, ფიფქია.
-ყველამ გაიგონეთ?- თავი ასწია ანამ.- დამემუქრა! თუ რაიმე დამემართება, იცოდეთ რომ მისი ბრალი იქნება.
ლეომ კიდევ ერთხელ გადაატრიალა თვალები უკმაყოფილოდ, რადგან მათი კამათი უკვე ყელში ჰქონდა ამოსული, ამიტომ კატოს მიბურნდა და მაშინვე ყურადღება სხვა თემაზე გადაიტანა.
-კატო, იმ ბიჭის ამბები როგორ არის?
-ტვინის შერყევა, რომ დავმართე?- კითხვა შეუბრუნა ქალმა.- მიჩივის!
-რა?!- თვალები გაკვირვებისგან გაუფართოვდა მამაკაცს.
-სასამრთლოში სარჩელი შეიტანა და თავდასხმისთვის მიჩივის.- თავი დაუქნია კატომ და ღვინისგან თავბრუდახვეულმა, ამაზე გაიცინა კიდეც.- თუ დაამტკიცა, ზიანის ანაზღაურება მომიწევს. ამის გამო ნერსემ დროებით საქმეს ჩამომაშორა და ამიტომაც ვარ ახლა აქ!
-ეს ის ბიჭია, რომელსაც გამყალბებელსა და კლიენტს შორის შუამავლობას აბრალებთ?- იკითა გაბრიელმა.
-საიდან იცი?- გაუკვირდა კატოს.- შენ ხომ, ამ საქმეში არ ეხმარები პოლიციას?
-პრესაში ამ ინფორმაციამაც გაჟონა და კიდევ ძალიან ბევრმა სხვა ინფორმაციამ.- უპასუხა ბიჭმა.
-ამ ჟურნალისტებს ხომ ვერაფერს გამოაპარებ.- ჩაილაპარაკა ქალმა.
-პირველი შემთხვევა რვა თვის წინ დაფიქსირდა, არა?- ფრთხილად შეაპარა კითხვა ანამ და რადგან შეატყო, რომ კატო სასმელისგან უკვე გაბრუებული იყო, მიხვდა, რომ მისი ალაპარაკება ასე უფრო ადვილი იქნებოდა.
-ეს კონფიდენციალურია.- თითი სიცილით დაუქნია ქალმა.
-კონფიდენციალური იმ ადამიანების სახელები, მისამართები და კიდევ სხვა დეტალებია, რომლებსაც ეს მოვლენა პირადად შეეხოთ, დანარჩენი კი ისედაც მთელმა ქვეყანამ იცის და პრესაშიც სულ ამაზე საუბრობენ.- სიცილთვე უპასუხა გოგონამ.
-მართალი ხარ.- თავი დაუქნია კატომ.- რვა თვის წინ, ერთი პიროვნება დავაპატიმრეთ, რომელსაც ბრალად ფულის გათეთრება ედებოდა. მისი სახლის ჩხრეკისას, კლოდ მონეს „ვატერლოოს ხიდი“ და კარავაჯოს „წმინდა იერონიმე“ აღმოვაჩინეთ. დაპატიმრებულმა დაგვიდასტურა, რომ ორივე ნახატი ორიგინალი იყო, მაგრამ ისინი დაკარგულად ან განადგურებულად ითვლება დღემდე, რადგან წლების წინ უკვალოდ გაქრა. ამან დაგვაეჭვა, ექსპერტები მოვიწვიეთ და ტილოს შემოწმება ვთხოვეთ. აღმოჩნდა, რომ „ვატერლოოს ხიდიც“ და „წმინდა იერონიმეც“ ყალბი იყო. დაკავებულმა ლამის ვენები გადაიჭრა, ისე იფიცებოდა, რომ ორიგინალები შეიძინა და მასში მილიონები გადაიხადა. მის ქონებას მაინც ყადაღა ედო და მოტყუების არანაირი საბაბი არ ჰქონდა. ის არ გვეუბნებოდა სად შეიძინა ნახატები, მაგრამ მოგვიანებით იძულებული გახდა ეღიარებინა.
-შავ ბაზარზე, არა?- იკითხა ინტერესით გაბრიელმა.
-ყოველწლიურად სანქტუმში საიდუმლოდ იმართება არაოფიციალური აუქციონი, სადაც ასეთ ნივთებს ყიდიან. ეს, მინი შავი ბაზარავითაა.- მიუგო კატომ და მასპინძელის მიერ შევსებულ ჭიქას დასწვდა.
-ამის შესახებ მეც მსმენია.- თქვა ლეომ.
-ჰო, მეც.- თავი დაუქნია ანამ.- ყოველ წელს სხვადასხვა ადგილას იმართება, გასაიდუმლოებულია და ამიტომაც ვერ ახერხებს პოლიცია მათ დაჭერას.
-ზუსტად ეგ აუქციონი იგულისხმებოდა.- კატომ კიდევ ერთხელ მოსვა ღვინო.- ვიფიქრეთ, რომ იმ კაცს უბრალოდ ყალბი ტილო შეატყუეს და ეს საქმე დავხურეთ, რადგან ჩვენ მხოლოდ ფულის გათეთრება გვეხებოდა.
-ეჭვი მაქვს შეცდით.- უთხრა ლეომ.
-ჰო.- თავი დაუქნია ქალმა.- ამ ამბიდან სამი თვის შემდეგ, კიდევ ერთი შემთხვევა დაფიქსირდა: ერთ-ერთი მდიდარი პიროვნება გარდაიცვალა და საზღვარგარეთიდან ჩამოსულმა მისმა შვილმა, მამის ქონების გაყიდვა გადაწყვიტა. მისი ნივთებში შემთხვევით აღმოჩნდა რემბრანდტის „ქარიშხალი გალილეის ზღვაზე“ , ეს ტილოც დაკარგულად ან განადგურებულად ითვლება. მამამისის საბუთებში ტილოს ორიგინალობის დამადასტურებელი ყველა მოწმობა იყო, მაგრამ გადამოწმების შედეგად ნახატი ყალბი აღმოჩნდა. მისი მეპატრონე გარდაცვლილი იყო, ამიტომ ვერ გავიგეთ სად შეიძინა, მაგრამ აშკარაა, რომ მანაც სანქტუმის უკანონო აუქციონზე იყიდა ეს ნახატი, თანაც გარდაცვალებამდე რამდენიმე თვით ადრე, რადგან მისი შვილი ამტიკეცბდა, რომ მანამდე რემბრანდტი მამამისის სახლში არასოდეს ენახა.
-ეს საქმეც დახურეთ?- ჰკითხა გაბრიელმა.
-მე პირადად, რაღაც ეჭვები მქონდა, მაგრამ არავინ დამიჯერა, ამიტომ საქმე მართლაც დახურეს.- მიუგო ქალმა.- ამის შემდეგ, მესამე შემთხვევაც დაფიქსირდა, რომელიც ძალიან ჰგავს წინა შემთხვევებს. ერთ აქაურ ოჯახს ფიფნასური პრობლემები შეექმნათ და გადაწყვიტეს ანტიკვარული ნივთები მუზეუმისთვის მიეყიდათ. ამ ნივთებში, გუსტავ კლიმტის „ქალის პორტრეტი“ იყო, რომლიც ასევე დაკარგულად ითვლება. ექსპერტიზის ჩატარების შედეგად აღმოჩნდა, რომ ისიც ყალბი იყო, ოჯახის წარმომადგენელი კი ამტკიცებდა, რომ ორიგინალი შეიძინა.
-ეს ის ტილოებია, რომელთა ფოტოებიც ნერსეს ჰქონდა გაკრული კაბინეტში.- წამოიძახა ერთიანად დაძაბულმა ანამ.- თავში აზრების კორიანტელი მაქვს.
-თავიდან მეც ასე ვიყავი.- გაეცინა კატოს.- ნერსე არ მეთანხმებოდა, მაგრამ მე მაინც დავიწყე ამ სამი შემთხვევის ერთმანეთთან დაკავშირება და ბოლოს დავასკვენი, რომ აქ, სანქტუმში ვიღაც იყო, ვინც ნახატებს აყალბებდა და აუქციონზე ყიდდა. სამივე პიროვნებამ ზუსტად ერთი წლის წინ, დეკემბერში გამართულ აუქციონზე შეიძინა ეს ნახატები, რაც იმას ნიშნავდა, რომ გამყალბებელი ბოლო ერთი წელია , რაც ასე აქტიურობს. ჩემი ეჭვები, მოგვიანებით პოლიციაში შემოსულმა ანონიმურმა ზარმა გაამყარა. ვიღაცამ დარეკა და გვითხრა, რომ ქალაქგარეთ, ერთ-ერთ მიტოვებულ შენობასთან ფურგონი იდგა, რომელშიც გაყალბებული ნახატები იყო და რომლითაც ჩვენი გამყალბებელი ქალაქიდან გაქცევას აპირებდა. ჯგუფი გავგზავნეთ და ფურგონში რამდენიმე ცნობილი ტილოს ზუსტი ასლი აღმოვაჩინეთ, რის შედეგადაც დავრწმუნდით, ვიღაც კარგ ასლებს აკეთებდა და კოლეციონერებს ატყუებდა.
-მაგრამ, რაღაც არ ემთხვევა, ხომ ასეა?- ისევ ჰკითხა გოგონამ.
-იმ ადამიანის ძებნა დაივიწყეთ, ვინც განყოფილებაში დარეკა. ქუჩის ტელეფონიდან ისარგებლა და მისი პოვნა რთული იყო, მაგრამ შეცდომა მაინც დაუშვა. მოპირდაპირე ქუჩაზე მდებარე ბანკის შენობის კამერებმა, მისი სახე დააფიქსირა. თურმე ბაზაში გვყოლია შეყვანილი, რადგან წვრილმანი ხულიგნობისთვის ადრეც იყო დაპატიმრებული. მის დასაკითხად მივედით, მაგრამ გაიქცა, დევნისას კი დაშავდა და სასწრაფოს გამოძახება მოგვიწია. მერე საავადმყოფოში ვიყავი მისული და იცი რა მითხრა?
-აღიარა?- ჰკითხა ინსტინქტურად გაბრიელმა და სმენად ქცეული, კატოს მიაჩერდა.
-მითხრა, რომ მხოლოდ სატყუარა იყო. ჩვენ ეჭვი გვქონდა, რომ ვიღაც ნახატებს აყალბებდა და უბრალოდ აუქციონზე ყიდდა, მან კი იმ ფურგონით ჩვენი ეჭვები დაამტკიცა, რადგან ჩვენი არასწორ კვალზე დაყენება უნდოდა.
-სატყუარა?- გაუკვირდა ანას.
-სინამდვილეში, აუქციონზე ორიგინალი ნახატები იყიდება, გამყალბებელი კი იმ ხალხზე ინფორმაციას იძიებს, ვინც ტილოებს ყიდულობს, მერე მათ უთვალთვალებს, ტილოების ასლებს აკეთებს, მათ სახლში იპარება და ორიგინალს ასლით ცვლის. ამ ორიგინალს კი ალბათ შავ ბაზარზე უფრო ძვირად ყიდის. მათ კვალს ჯერ ვერ მივაგენით.
-ღმერთო ჩემო!- გაოგნებისგან ყბა ჩამოუვარდა ანას.- ცვლის, ორიგინალს ცვლის... სანქტუმის უკანონო აუქციონი, ყოველ წელს დეკემბერში იმართება. ანუ ამ ადამიანებმა შარშან, დეკემბერში შეიძინეს ეს ტილოები, ერთი წლის მანძილზე კი ის გამყალბებელი, მათ სახლებში შეუმჩნევლად იპარებოდა და ტილოებს ცვლიდა.
-ზუსტად!
-და ის ბიჭი რას ამბობს, ვინც ზარი განახორციელა?- ინტერესით ჰკითხა გაბრიელმა.
-ამბობს, რომ გამყალბებელს არასოდეს შეხვედრია და ვფიქრობ ასეც არის.
-ამას ერთი ადამიანი, როგორ ახერხეს?
-ეჭვი მაქვს, რომ ერთი არ არის, მგონი გუნდი მუშაობს და შეიძლება მათ მფარველიც ჰყავთ.
-აი, ეგ უკვე ლოგიკაში ჯდება.- წარმთქვა ჩაფიქრებული სახით ანამ.- გამყალბებელი, რომ კვალს ტოვებს, ლათინური ასო M -ის სახით, ეგეც ლოგიკაში ჯდება. ასეთ ხალხს უყვართ, როცა ადიდებენ და უყვართ, როცა მათ ნამუშევრებზე საკუთარ ანაბეჭდებს ტოვებენ. ეს ერთგვარი ავტოგრაფია.
-ოჰო, დამნაშავის ფსიქოლოგიაც შეგისწავლია.- გადახედა გაბრიელმა მას.
-არც ისე რთული იყო.- უპასუხა გოგონამ.- ალბათ ,ეს მისი სახელის ან გვარის წინა ასოა, ამიტომაც გვიტოვებს მას ანაბეჭდად.
-და შენ რატომ დაინტერესდი ასე, ამ თემით?- ისევ ჰკითხა ბიჭმა.
-ახალი გასართობი იპოვა.- პასუხი ლეომ გასცა.
-ეს ჩემი ჰობია.- დაეთანხმა ანა, მერე კი კატოს მიუბრუნდა.- გმადლობ, რომ ყველაფერში გაგვარკვიე.
-ეს ინფორმაცია, ისედაც ცნობილი იყო, მე უბრალოდ ქრონოლოგიურად დაგილაგეთ და ისე აგიხსენით.
-კატო, თუ იმ ტიპმა იცის რასაც ფიქრობს პოლიცია და რაზეც აქცს ეჭვი, არ გგონია, რომ შეიძლება ახლობელი იყოს?- ჩაეძია გაბრიელი.
-მაგაზე მეც ვიფიქრე, მაგრამ ეჭვმიტანილი არ მყავს.-უპასუხა ქალმა.
-ჯერ-ჯერობით.- ჩაილაპარაკა ანამ.

ცოტა ხანს ყველანი გაჩუმდნენ. აშკარა იყო, რომ ოთხივენი კატოს მონათხრობზე ფიქრობდნენ და თავიანთი აზრების მორევში ისე იყვნენ ჩაძირულები, რომ ერთმანეთსაც ვეღარ ამჩნევდნენ. გაბრიელს და ანას სახეებზე უკვე ჩვეულებრივი ფერი დაბრუნებოდათ, აღარც თავბრუ ეხვეოდათ და შედარებით ხალისიანებიც ჩანდნენ.
-მოდი უფრო სასიამოვნო თემებზე ვისაუბროთ.- სიჩუმე ისევ გაბრიელმა დაარღივა.- ფოკუსები ვის უყვარს?
-ოოჰ, ოღონდ ეგ არა!- თავი გადააქნია გოგონამ.
-მე მიყვარს.- თქვა სიცილით კატომ.
-ძალიან კარგი, კარტი თან არ მაქვს, ამიტომ სხვანაირ ფოკუსს გაჩვენებთ.- მიუგო ბიჭმა, მერე ტელეფონთან დადებულ კალამს და ფურცელს გადასწვდა, კატოს პირდაპირ იატაკზე დაჯდა და დაბალ, ჟურნალების მაგიდას დაეყრდნო. -ახლა ფურცელზე რაღაცას დავწერ, მერე გადავაბრუნებ, რომ არავინ შეხედოს , შენ კითხვებს დაგისვამ და პასუხები ძალიან სწრაფად უნდა გამცე. თუ ცოტათი მაინც დაფიქრდები, ჩათვალე ფოკუსი ჩავარდნილია.
-კარგი.- თავი დაუქნია ქალმა.
გაბრიელმა ფურცელზე მართლაც დაწერა რაღაც სიტყვა, მერე გადააბრუნა, ხელი დააფარა და კატოს შეხედა.
-მზად ხარ?- ჰკითხა მან.
-დაიწყე!- უპასუხა ქალმა.
-ეგვიპტის დედაქალაქი?
-კაირო!
-ყველაზე გრძელკისერა ცხოველი?
-ჟირაფი.
-დრაკულას ავტორი?
-სტოკერი.
-მოლაპარაკე ფრინველი?
-თუთიყუში.
-ხორთუმიანი ცხოველი?
-სპილო.
-ხილი?
-ვაშლი!
გაბრიელი უცებ გაჩუმდა, ცოტა ხანს უყურა მისკენ მოპყრობილ სამ წყვილ თვალს, შემდეგ კი ბოლო ხმაზე ახარხარდა.
-რა?- იკითხა კატომ დაბნეული სახით.- რა გაცინებს?
-თავად ნახე.- უთხრა ბიჭმა და ქალს ფურცელი გაუწოდა.
კატომ ქაღალდი გადააბრუნა და მასზე დაწერილი მხოლოდ ერთი სიტყვა-„ვაშლი“, რომ დაინახა თვალები გაონებისგან შუბლზე აუვიდა, მერე ფურცელი დანარჩენებსაც აჩვენა და იკითხა.
-საიდან იცოდი, რომ ვაშლს ვიტყოდი? ავტორი და დედაქალაქი კიდევ მესმის, ეგეთები მხოლოდ ერთია, მაგრამ ხილი უამრავი და მე მაინცდამაინც ვაშლი ვთქვი.
-მარტივი ფილოსოფიაა.- ცხვირი აიბზუა ანამ.- ვაშლი ყველაზე გავრცელებული ხილია, მსოფლიოში თითქმის ყველა მხარეში ხარობს და დედამიწაზე იშვიათია ადამიანი, ვისაც ის განასინჯი არ აქვს. თანაც ჩვენს წინაც ვაშლები აწყვია და ამ ყველაფერმა იმოქმედა. შენს ადგილას, უმრავლესობა ვაშლს იტყოდა, ასე რომ, რაღაც ზებუნებრივს ნუ ირწმუნებ, კატო.
-ყველაფერი როგორ უნდა ჩაშალო.- თავი გააქნია გაბრიელმა.
-რა დრო გასულა.- საათს დახედა უცებ კატომ და ფეხზე ბარბაცით წამოდგა.- ძალან კარგი საღამო გავატარე თქვენთან ერთად, მაგრამ უნდა წავიდე.
-ფეხზე ძლივს დგები, მე წაგიყვან.- შესთავაზა ლეომ და ისიც წამოდგა.
-ტაქსის გამოვიძახებ.- იუარა ქალმა.
-არა, მე თვითონ მიგიყვან.- უპასუხა, ამჯერად უფრო მკაცრად, ლეომ.
-შენც ხომ დალიე?
-ნახევარი ჭიქა , შენი კი ჩემზე მეტი.
-კარგი, რახან არ იშლი...
-მანქანა ავტოფარეხშია, უკანა ეზოდან გავიდეთ.- უთხრა მამაკაცმა, ქალს ხელი შეაშველა და კარისკენ წაიყვანა.
-ნახვამდი ბარტყებო, ერთმანეთი არ დახოცოთ!- გამოსძახა კატომ სიცილით და ლეოს მკლავზე ჩაებღაუჭა.


...
გამომდინარე იქიდან, რომ კატოს საშინლად ეძინებოდა, უკანა სავარძელზე მიწვა და თვალები მილულა. ლეომ თავისი ქურთუკი მიაფარა, თვითონ კი საჭეს მიუჯდა.
გარეთ ისევ წვიმდა. სველი ასფალტი ქუჩის ლამპიონების შუქს ირეკლავდა, საქარე მინაზე დაცემული წვიმის წვეთები კი ყურისწამღებად წკაპუნებდნენ.
ლეო ძალიან ნელა მიდიოდა. სიჩქარე ისედაც არ უყვარდა, ნაწვიმარ ასფალტზე მითუმეტეს ფრთხილობდა, თანაც მანქანაში ნასვამი კატო ეჯდა და არ უნდოდა ქალს გული არეოდა.
-ძნელია სიმპათიური ექიმის გვერდით თავი შეიკავო...- წაიღიღინა კატომ.
-ამას ჩემზე ამბობ?- გვერდულად ჩაიცინა ლეომ და სარკე გაასწორა.
-შენს გარდა, აქ სხვა ექიმიც არის?
-არ ვიცი, იქნებ სხვას გულისხმობდი და...- სიტყვა გაუწყდა მამაკაცს, რადგან ტრასაზე რაღაც უცნაური შენიშნა.
სრულიად მოულოდნელად საიდანღაც მოზრდილი შავი ფურგონი გამოჩნდა, რომელმაც მის მანქანას გზა გადაუჭრა. ლეო იძულებული იყო მუხრუჭზე დაეჭირა ფეხი, რომ ფურგონს არ დაჯახებოდა. მანქანები მიყრუებულ ქუჩაზე გაჩერდნენ, ირგვლივ სხვა ავტომობილები არ მოძრაობდნენ და არც ფეხით მოსიარულეები ჩანდნენ. უცებ ფურგონის კარი გაიღო და იქიდან ორი შეიარაღებული პიროვნება გადმოვიდა, რომლებსაც სახეები შავი ნიღბებით დაეფარათ, მაგრამ აღნაგობაზე ეტყობოდათ, რომ მამაკაცები იყვნენ.
ლეო მაშინვე მიხვდა, რომ საქმე ცუდად იყო. ტელეფონი მოიმარჯვა და თან მანქანა დაძრა, უნდოდა უკან დაეხია, მაგრამ უკნიდან მეორე შავმა ავტომობილმა მოუჭრა გზა და იძულებული გახდა ისევ გაჩერებულიყო. მოულოდნელად ზუზუნის ხმა გაისმა, რომელსაც ძლიერი ჭახანიც თან მოჰყვა და მძღოლის მხარეს მინა ჩაიმსხვრა, შემდეგ კი ერთ-ერთმა ნიღბიანმა მანქანის კარი მთელი ძალით გამოგლიჯა და ლეოს მხარში ჩაუებღაუჭა.
მამაკაცმა თავდამსხმელს ფეხი ძლიერად დაარტყა, მოიშორა და ძირს დაცემულს მუშტიც მოუქნია, მაგრამ დანარჩენებმა დააკავეს.
-რა... ჯანდაბა ხდება?!- ამ დროს, თავი წამოსწია, უკანა სავარძლიდან კატომ და ამღვრეული მზერა გარემოს მოავლო.
-აქ კიდევ ერთია!- იყვირა, უკან გაჩერებული მანქანიდან გადმოსულმა მესამე თავდამსხმელმა.
-თავი დაანებეთ!- დაიღრიალა ბოლო ხმაზე ლეომ და მანაქანისკენ გაიწია.- კატო, გაიქეცი!
ქალმა ყვირილი რომ გაიგო, ალკოჰოლის ზემოქმედების ქვეშ მყოფიც კი მიხვდა, რაც ხდებოდა და მაშინვე გადასწვდა თავის ჩანთას. მართალია ნერსემ ჟეტონი და იარაღი ჩამოართვა, თუმცა მეორეს ჩანთით ყოველთვის ატარებდა. კატომ სწრაფად გახსნა ელვა შესაკრავი და იარაღი მოიმარჯვა, მაგრამ მოულოდნელად ვიღაც მხრებში ჩააფრინდა. ქალმა გაიბრძოლა , ბრძოლისას კი შემთხვევით ერთი ტყვია გაუვარდა, რომელმაც საქარე მინა გახვრიტა და მანქანის წინ მდგარ , თავდამსხმელთა სავარაუდო მეთაურს ფეხზე გაჰკაწრა.
კატომ ისევ გაიბრძოლა , მაგრამ ამჯერად მძიმე დარტყმა მიიღო კეფის არეში, რის გამოც მაშინვე დაკარგა გონება
-ჯანდაბა... ჯანდაბა!- დაიღრიალა მეთაურმა და სისხლით მოთხვრილ შარვალზე ხელი მიიჭირა.
-რა გაუკეთეთ... თქვე ნაბი*ვრებო!- იყვირა ლეომ, მამაკაცებს ხელიდან დაუსხლტა და კატოსკენ გაიწია, მაგრამ ერთ-ერთმა, იარაღიანი ხელი წარბსა და საფეთქელს შორის ჩაარტყა. ლეო ადგილზე შებარბაცდა, თვალებში ერთიანად ჩამოუბნელდა და მანქანასთან ჩაიკეცა.
-ეს... კატოა!- თქვა ერთმა ნიღბიანმა.
-აქ რა ჯანდაბა უნდოდა?!- იკითხა გაცოფებული ხმით კაცმა.
-რა ვუყოთ?
-ორივე ფურგონში ჩასვით, მერე მოვიფიქრებთ რაიმეს.- მკაცრი ხმით გასცა ბრძანება მეთაურმა და წინა სავარძელზე მოთავსდა.


...
ჩამომახრჩვეთ თუ გინდათ, უფლებას გაძლევთ :((( ყველაფრის ღირსი ვარ ამდენი ხნით დაგვიანების გამო და უკვე პატიების თხოვნისაც კი მერიდება :((( მადლობა უღრმესი ჩემო საყვარლებო, რომ კითხულობთ და ელოდებით :*** თქვენ ხართ ჩემი გულები და სტიმულები :*** :დდდდ
ინფორმაციულად დატვირთული თავი იყო და იმედი მაქვს კითხვაში არ მოგწყინდებათ :** ველი კვლავინდებურად გულის ფანცქალით თქვენს შეფასებებეს :** :დდდდскачать dle 11.3
გაცნობებთ, რომ სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში მიიღებთ 6 ქულას.




№1  offline მოდერი sameone crazy girl

აი ხო მიყვარს გაბრიელი ა ხო მაგიჟებდა თავიდანვე მაგრამ ჩემსავით ცაცია რომ გამოდგა საერთოდ გადამეკეტა smile smile smile
აუუჰ როგორ ყველაფერი მომწონს რა გავაკეთო რა ვქნა ისევ ვმუნჯდები no_mouth
ლეო რა შარშია მოკლედ ყველა უბედურიჰყავს გარემოცვაში ,გამიწვალეს ეს ექიმი კაცი კაცო რა უბედურებაა აცადონ ხალხის გადარჩენა ვაახ ! rage
რომ წარმომიდგენია რა სასწაული იქნება მომდევნო თავი წინასწარ მაქვს ლომკა და შეეცადე მალე დადო თორემ სეიზლება გავიდე გაღმა მარილზე . ჩემი მკითხველი არ გაცოცხლებს,ისტორია არ მაქ ჯერ დასრულებული გაფრთხილებ რო იცოდე მაინც wink wink

 



№2 სტუმარი ნაწყენი

აუუ, პროსტა, შენ რომ ძალიან მაგარი ხარ მაგას დიდი ხანია შევეჩვიეთ, მაგრამ შენი ძალიან კარგობა ხელს არ შემიშლის ასეთ მომენტში გაწყვეტისთვის თუ ჩამოგახრჩობ :@@@@
მე მიკეთებ ამას, მე?!
ისევ ველი ახალ თავს ❤
და ჰო, ქროსოვერი მინდა მე დათარსულის და ცივსისხლიანის.
თან, ნინას ექიმი ლეო, ჩვენი ლეოა, ვფიქრობ და არ გაგიჭირდება ????

ნაწყენი
აუუ, პროსტა, შენ რომ ძალიან მაგარი ხარ მაგას დიდი ხანია შევეჩვიეთ, მაგრამ შენი ძალიან კარგობა ხელს არ შემიშლის ასეთ მომენტში გაწყვეტისთვის თუ ჩამოგახრჩობ :@@@@
მე მიკეთებ ამას, მე?!
ისევ ველი ახალ თავს ❤
და ჰო, ქროსოვერი მინდა მე დათარსულის და ცივსისხლიანის.
თან, ნინას ექიმი ლეო, ჩვენი ლეოა, ვფიქრობ და არ გაგიჭირდება ????

ეს კითხვის ნიშნები საიდან მოვიდა?

 



№3  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

sameone crazy girl
აი ხო მიყვარს გაბრიელი ა ხო მაგიჟებდა თავიდანვე მაგრამ ჩემსავით ცაცია რომ გამოდგა საერთოდ გადამეკეტა smile smile smile
აუუჰ როგორ ყველაფერი მომწონს რა გავაკეთო რა ვქნა ისევ ვმუნჯდები no_mouth
ლეო რა შარშია მოკლედ ყველა უბედურიჰყავს გარემოცვაში ,გამიწვალეს ეს ექიმი კაცი კაცო რა უბედურებაა აცადონ ხალხის გადარჩენა ვაახ ! rage
რომ წარმომიდგენია რა სასწაული იქნება მომდევნო თავი წინასწარ მაქვს ლომკა და შეეცადე მალე დადო თორემ სეიზლება გავიდე გაღმა მარილზე . ჩემი მკითხველი არ გაცოცხლებს,ისტორია არ მაქ ჯერ დასრულებული გაფრთხილებ რო იცოდე მაინც wink wink

ვაიმეე არ ვიცი რატომ მაგრამ ვგიჟდები ცაციებზე :დდდდდ ისე საყვარლად წერენ ხოლმე მარცხენა ხელით მეც მინდება ცაცია ვიყო :დდდდ ❤❤❤ ეჰ ლეო არის ადამიანი რომელსაც არც ოჯახში გაუმართლა და არც მეგობრებში :დდდ ერთადერთი ნათელი წერტილი მყავს მგონი და ახლა მეც მეცოდება :დდდდდ ❤❤ უსიყვარულესი ხარ შენ ქალავ ❤❤ სულ რომ მახარებ,მაცინებ და მათბობ შენი კომენტარებით :** არ გაბედო არსად გასვლა თორე მართლა გადამბუგავენ შენი მკითხველები :დდდ ძალიან ვეცდები მალე მოვახერხო შემდეგი :** რამდენიმე გვერდი ისედაც დაწერილი მაქვს და ვნახოთ :))❤❤❤

ნაწყენი
აუუ, პროსტა, შენ რომ ძალიან მაგარი ხარ მაგას დიდი ხანია შევეჩვიეთ, მაგრამ შენი ძალიან კარგობა ხელს არ შემიშლის ასეთ მომენტში გაწყვეტისთვის თუ ჩამოგახრჩობ :@@@@
მე მიკეთებ ამას, მე?!
ისევ ველი ახალ თავს ❤
და ჰო, ქროსოვერი მინდა მე დათარსულის და ცივსისხლიანის.
თან, ნინას ექიმი ლეო, ჩვენი ლეოა, ვფიქრობ და არ გაგიჭირდება ????

ნაწყენი
აუუ, პროსტა, შენ რომ ძალიან მაგარი ხარ მაგას დიდი ხანია შევეჩვიეთ, მაგრამ შენი ძალიან კარგობა ხელს არ შემიშლის ასეთ მომენტში გაწყვეტისთვის თუ ჩამოგახრჩობ :@@@@
მე მიკეთებ ამას, მე?!
ისევ ველი ახალ თავს ❤
და ჰო, ქროსოვერი მინდა მე დათარსულის და ცივსისხლიანის.
თან, ნინას ექიმი ლეო, ჩვენი ლეოა, ვფიქრობ და არ გაგიჭირდება ????

ეს კითხვის ნიშნები საიდან მოვიდა?

ჩემო საყვარელოო :დდდდ 15 გვერდი იყო და მეტს ვეღარ გავაგრძელებდი ისედაც დიდი გამოვიდა ამიტომაც შევჩერდი მანდ :დდდ კი ბატონო ლეო ის ლეოა ნინა რო ასაკს ატყუებდა :დდდდდ ❤❤❤ არ ჩამომახრჩო, გპირდები ძალიან ვეცდები მალე დავდო შევდეგი :დდდ პ.ს.კლავიატურის სმაილებს არ კითხულობს ეს გულების გარდა და კითხვის ნიშნები ამიტომ იწერებ :დდდდდ❤❤

 



№4  offline აქტიური მკითხველი უცნობი ქ

აუ მარგო რა მაგარი ხარ რა... ძალიან მომეწონა ეს თავი, მაგრამ ამ ლეოს რას ერჩი ვერ გავიგე სულ თავში რატომ ურტყამენ ჰაააააა?
გაბრიელი და ანა ერთად ხო საერთოდ სხვა განზომილებაა... იმდენი ხანია გელოდები რომ არ მეყო ეს პატარა თავი... მალე ხომ დადებ ახალ თავს? მალე დადე რა...

 



№5  offline აქტიური მკითხველი La-Na

ოო შემთხვევით ეს კატოს მამიკოს ხალხი ხომ არ არის?აი ხომ გეუბნები პოზიტივი ხართქო რა.იუმორს ხომ არასდროს კარგავ.გაბრიელიტო საინტერესოა როგორ გამოძვრება ამ ამბებიდან smile ახალი თავი როდის იქნება საყვარელო?
--------------------
ლანა

 



№6  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

უცნობი ქ
აუ მარგო რა მაგარი ხარ რა... ძალიან მომეწონა ეს თავი, მაგრამ ამ ლეოს რას ერჩი ვერ გავიგე სულ თავში რატომ ურტყამენ ჰაააააა?
გაბრიელი და ანა ერთად ხო საერთოდ სხვა განზომილებაა... იმდენი ხანია გელოდები რომ არ მეყო ეს პატარა თავი... მალე ხომ დადებ ახალ თავს? მალე დადე რა...

ძალიან ძალიან დიდი მადლობა ჩემო საყვარელოო :*** როგორ მახარებს შენი გამოჩენა ყოველ ჯერზე :****❤❤ ხო მეც მეცოდება ჩემი ლეონსიო :(( რა ზაზტიკი ვარ ნუ :დდდ არც ისე პატარა ტრადიციულად 15 გვერდი იყო :)))**❤❤ ვეცდები ყველანაირად რომ ამდენ ხანს მაინც არ დავაგვიანო :***

La-Na
ოო შემთხვევით ეს კატოს მამიკოს ხალხი ხომ არ არის?აი ხომ გეუბნები პოზიტივი ხართქო რა.იუმორს ხომ არასდროს კარგავ.გაბრიელიტო საინტერესოა როგორ გამოძვრება ამ ამბებიდან smile ახალი თავი როდის იქნება საყვარელო?

ოოო ჩემო გოგოვ კარგად მსჯელობ შენა :დდდ მამწონს შენი იდეები :დდდ ❤❤ გაბრიელს რაც შეეხება წინასწარ ვიცი რაც მოუვა მაგ ხვითოს და უკვე მეცოდება :დდდდდ ზუსტად დროს ვერ ვიტყვი მაგრამ იმ კვირაში უნდა იყოს წესით :დდდ❤❤❤

 



№7 სტუმარი სტუმარი nika

movedi,,,,,,?

 



№8  offline აქტიური მკითხველი ანი ანი

აუ რა კარგები და საყვარლები არიან გაბრიელი და ანა ეეეეეეეე ^_^ აუ როგორ გავხალისდი ^_^ ამათი კინკლაობები მიყვარს ძალიან ^_^ მაგარი ოყო ძალიან მაგრამ ძალიანაც დააგვიანე და ესე აღარ დაიკარგო ხოლმე...
იმედია გაბრიელი არ იქნება გამყალბებელი... ეს ოთხეული სასწაული გამომძიებლები არიან :დ
დიდი ამბები გველის წინ დარწმუმებული ვარ და ველი შემდეგ თავს დაგვიანების გარეშე იმედიააა :დ

 



№9  offline წევრი kethrine

ვაიმე რას ერჩოდი ამ ბუნჩულა წყვილს ჰა?? თან ნასვამები იყვნენ. ასე შეიძლება? ავადმყოფები კი ისეთები არიან სულ რომ კითხვა და კითხვა გინდა მაგრამ გვაცდი? არ მეყო არა... კიდე მინდოდა მე და რა ვუყო?? ოხ მარგარეტ. შენი ბრალია ყველაფერი :დდდდდ აუ გელოდებ იფანცქალით ❤❤❤
--------------------
ძნელი ის კი არაა, როცა უთქმელს ვერ ამბობ, ძნელი ის არის, როცა თქმის შანსი აღარ გაქვს.

 



№10  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

ანი ანი
აუ რა კარგები და საყვარლები არიან გაბრიელი და ანა ეეეეეეეე ^_^ აუ როგორ გავხალისდი ^_^ ამათი კინკლაობები მიყვარს ძალიან ^_^ მაგარი ოყო ძალიან მაგრამ ძალიანაც დააგვიანე და ესე აღარ დაიკარგო ხოლმე...
იმედია გაბრიელი არ იქნება გამყალბებელი... ეს ოთხეული სასწაული გამომძიებლები არიან :დ
დიდი ამბები გველის წინ დარწმუმებული ვარ და ველი შემდეგ თავს დაგვიანების გარეშე იმედიააა :დ

ძალიან ძალიან დიდი მადლობა ჩემო საყვარელოოო :***❤❤❤ მიხარიხარ უზომოდ :** ვნახოთ ვნახოთ წინასწარ მიჭირს პროგნოზების გაკეთება :დდდდ ძალიან ვეცდები ამდენ ხანს არ დავაგვიანო :**❤❤❤

kethrine
ვაიმე რას ერჩოდი ამ ბუნჩულა წყვილს ჰა?? თან ნასვამები იყვნენ. ასე შეიძლება? ავადმყოფები კი ისეთები არიან სულ რომ კითხვა და კითხვა გინდა მაგრამ გვაცდი? არ მეყო არა... კიდე მინდოდა მე და რა ვუყო?? ოხ მარგარეტ. შენი ბრალია ყველაფერი :დდდდდ აუ გელოდებ იფანცქალით ❤❤❤

ჰიიიიჰ სიყვარულოო :დდდდ ❤❤უბუნჩუნლესი წყვილია ეგენი და ცოტა შევუფუცხუნე პასიურობდნენ მამეტნავად :დდდდ ეგ გიჟები გაციებამ უფრო გააგიჟა :დდდდ ❤❤ ვიცი ვიცი ცუდი გოგო ვარ :((( ყველანაირად ვეცდები ავანაზღაურო :***❤❤❤

 



№11  offline აქტიური მკითხველი ნარჩიტა

Mokled sheudarebeli iyavi rgorc yoveltviss... momeconaa dzalian dzaliann ... ase arr daigvianoo raaaa ... gelodebodiii

 



№12  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

ნარჩიტა
Mokled sheudarebeli iyavi rgorc yoveltviss... momeconaa dzalian dzaliann ... ase arr daigvianoo raaaa ... gelodebodiii

უღრმესი მადლობა ჩემო საყვარელოო :***❤❤ ძალიან გამახარე❤❤ დატვირთული კვირა მქონდა და ამიტომ მომივიდა ასე :** ძალიან ვეცდები ად დავაგვიანო❤❤❤

 



№13 მოდერი Yvavi.

ოო რა კარგი ხარ მარგარეეტ heart_eyes heart_eyes
დავდნი და დავიშაქრე ^^
აამათი საეჭვო დადუმებები მომწონს :3
ცუღლუტობებიც მოუხდებათ :3
გაბრიელი კიდე საეჭვოთ იზუნტლება მაგ საღებავებში, ციხეში არ ჩაეყუდოს თორე ანას მივუჯენ გვერდით :დდდ
პ.ს პატარა თავი იყო მაარა ისეთ ისტორიას დებ, როგორ უნდა ვიწუწუნო <3
ნიჭიერება ხარ, წიგნის გამოცემაზეც ხო არ იჩალიჩებდი? smiling_imp

 



№14  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

Yvavi.
ოო რა კარგი ხარ მარგარეეტ heart_eyes heart_eyes
დავდნი და დავიშაქრე ^^
აამათი საეჭვო დადუმებები მომწონს :3
ცუღლუტობებიც მოუხდებათ :3
გაბრიელი კიდე საეჭვოთ იზუნტლება მაგ საღებავებში, ციხეში არ ჩაეყუდოს თორე ანას მივუჯენ გვერდით :დდდ
პ.ს პატარა თავი იყო მაარა ისეთ ისტორიას დებ, როგორ უნდა ვიწუწუნო <3
ნიჭიერება ხარ, წიგნის გამოცემაზეც ხო არ იჩალიჩებდი? smiling_imp

დიდი დიდი მადლობა ჩემო კარგო :*** გამაწითლე :** :დდდ ❤❤❤❤ და საშინლად გახარებული ვარ ამავდროულად ❤❤ :დდდ გაბრიელის და ანას ამბები არაა გამორიცხული ეგრე წარიმართოს :დდდ რომ დავაგვიანე ალბათ ამიტომ გეჩვენებათ პატარა არადა 15 გვერდი იყო :დდდდ
ჰმ წიგნივოო :00 :დდდ ჯერ მაგხელა ამბიცია არ მაქვს მაგრამ მაინც დიდი მადლობა კიდევ ერთხელ :***❤❤❤❤❤

 



№15  offline წევრი Mtirala

მარგარეტ,
სიყვარულოო.
როგორი კარგი თავი იყო,
როგორ ვიხალისე.
მითუმეტეს ვაშლზე,
ფიფქიაზე და
ფოკუსზე.
მეც მინდა ეგეთ ბიჭს ვიცნობდე და სულ
"მაბოლებდეს".
დიდი თავი იყო,
თან კვირაში ერთხელ რომ დებ,
მაგაზე ვგიჟდები.
მიხვდები შენ რატომაც.
ახლა ძალიან მეძინება, მაგრამ ისე მყავხარ მონატრებული
არც ტელეფონს ვაქცევ ყურადღებას, რომელიც ჯდება და არც დროს.
გაბრიელი საოცარი ტიპია,
მაგრამ როცა ვხვდები ლეო,
რომელი ლეოა
სულ მავიწყდება ეგ უნამუსო.
გოგოებზე უკპმენტაროდ :)))
ყველაზე ნიჭიერი, საყვარელი და თბილი გოგო მყავხარ!
მიყვარხარ
--------------------
გოგონა ლაბირინთიდან

 



№16 სტუმარი Qeti qimucadze

Imdeni xania velodebii da uceb gamochndaaaa. Zaan magari gogo xar. Ici rogoriaaa. Ai zaan idumali da damaintrignebeli. Rom ver vmixvdebi rogori dasasruli veqnebaa. Araordinaluria. Moutmenlad gelodebi da zalian nu daagvianeb gtxov

 



№17  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

Mtirala
მარგარეტ,
სიყვარულოო.
როგორი კარგი თავი იყო,
როგორ ვიხალისე.
მითუმეტეს ვაშლზე,
ფიფქიაზე და
ფოკუსზე.
მეც მინდა ეგეთ ბიჭს ვიცნობდე და სულ
"მაბოლებდეს".
დიდი თავი იყო,
თან კვირაში ერთხელ რომ დებ,
მაგაზე ვგიჟდები.
მიხვდები შენ რატომაც.
ახლა ძალიან მეძინება, მაგრამ ისე მყავხარ მონატრებული
არც ტელეფონს ვაქცევ ყურადღებას, რომელიც ჯდება და არც დროს.
გაბრიელი საოცარი ტიპია,
მაგრამ როცა ვხვდები ლეო,
რომელი ლეოა
სულ მავიწყდება ეგ უნამუსო.
გოგოებზე უკპმენტაროდ :)))
ყველაზე ნიჭიერი, საყვარელი და თბილი გოგო მყავხარ!
მიყვარხარ

ჩემი სიყვარული ხარ :*** როგორ მახარებ სულ და მუდამ :**❤❤ თვალები მიბრწყინავს აქ რომ გხედავ :** ჩემო ძირძველო და ყველაზე ერთგულო მკითხველოო :*** ❤❤❤ ვგიჟდები მე შენზე და უღრმესი მადლობა ამ სითბოსთვის რასაც უანგაროდ მინაწილებ :**❤❤❤❤❤ გული ხარ ჩემი ❤❤❤

Qeti qimucadze
Imdeni xania velodebii da uceb gamochndaaaa. Zaan magari gogo xar. Ici rogoriaaa. Ai zaan idumali da damaintrignebeli. Rom ver vmixvdebi rogori dasasruli veqnebaa. Araordinaluria. Moutmenlad gelodebi da zalian nu daagvianeb gtxov

აუუუუ გამცრა და გამაჟრჟოლა :*** ❤❤ მართლა არ მგონია რომ ამ საოცარ სიტყვებს ვიმსახურებ და სულ ვწითლდები როცა ვკითხულობ :*** ძალიან დიდი მადლობა შენ ჩემო კარგო❤ყველანაირად ვეცდები არ დავაგვიანო :**❤❤❤

 



№18  offline ახალბედა მწერალი An_Gel

როგორც იქნა დაგეწიე! მგონი, ერთადერთი ვარ, ვისაც გაუხარდა, რო დააგვიანე ეს თავი joy joy
ესეიგი ეხლა დავიწყო მსჯელობა.
ეს ლეო ის ლეოა ხო ქალბატონმა დათარსულმა რო გააგიჟა და გადარია?! :დდ ზუსტად ისეთია, იქ როგორიც გამოჩნდა პატარა მონაკვეთში. მაგრამ მომწონს ძალიან ჩვენი ლეონიდასი, ექიმი კაცია, სერიოზული კაცია, რას ატრიპაჩებენ და ხვევენ შარში ძალიან მაინტერესებს რა. მარიამის თქმის არ იყოს, აცადონ კაცო ადამიანების გადარჩენა, კრიმინალებთან ჯახირი რა მაგისი საქმეა.
კატოც მომწონს. კატასავით ქალია, რა :დდ ორი იარაღით კი არა, სამით სიარული უნდა მოეფიქრებინა. (ერთი შარვალში ისეთ ადგილას, კაცი რომ ვერ წაავლებს ხელს :დდდდ) ამ ფურგონის კაცებმა რო იცნეს კატერინა, ეგ რა მაფიაა?! მისი მამიკოსი ხომ არა, შემთხვევიით? joy joy
აი, ანა არის პოზიტივი და ნათელი წერტილი! ნუ, ჯერ ანა რომ ჰქვია, თავისთავად უკვე გადასარევია, მაგრამ რა ენა აქვს მაგ ოხერს?! გაბრიელს რომ ფოკუსი ჩაუშხამა, გამეცინა :დდდ და საერთოდ, რო შხამავს გაბრიელს და კბენს და აწვალებს, მომწონს relaxed
relaxed ეგ და გაბრიელი ერთად, ჩვეულებრივი საბავშვო ბაღია და მომწონს ძალიან.
დაა ბოლოს გაბრიელი. ოხერი გაბრიელი :დდდ რაღაცნაირი ტიპია, რა. აი, "რაღაცნაირი" ბუნჩულა :დდდ მაგათ წყვილში დომინანტი ანა იქნება. გაბრიელი ვიცი მე კუხნაში! :დდდ
მოკლედ, მარგო, შენ ხარ ქალი სიფსიხე რა! ისე მსუბუქად, თანმიმდევრულად, იუმორით წერ, სულ მინდა ვიკითხო და ვიკითხო. თან ყველა წინადადებიდან შენი უსაზღვრო სიყვარული რომ გამოსჭვივის ხელოვნების მიმართ, ეგ ცალკე განზომილებაა. რომ დაიწყებ ხოლმე ნახატებზე ლაპარაკს, აშკარად გეტყობა, რომ შენს სტიქიაში ხარ heart_eyes შემდეგ თავში აქ ამბები დატრიალდება, საწყალ ლეოს პატრონი ვერ იცნობს მგონი :(( (ლეოს იმიტორო მაგ ექიმ კაცს ჩაგრავ, თორე სხვებს რა უჭირთ :დდდ) ხოდა, ველოდები შემდეგ თავს,ახლა უკვე მოგყვები და აღარ დააგვიანო, აღარ გეპატიება joy joy

 



№19  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

An_Gel
როგორც იქნა დაგეწიე! მგონი, ერთადერთი ვარ, ვისაც გაუხარდა, რო დააგვიანე ეს თავი joy joy
ესეიგი ეხლა დავიწყო მსჯელობა.
ეს ლეო ის ლეოა ხო ქალბატონმა დათარსულმა რო გააგიჟა და გადარია?! :დდ ზუსტად ისეთია, იქ როგორიც გამოჩნდა პატარა მონაკვეთში. მაგრამ მომწონს ძალიან ჩვენი ლეონიდასი, ექიმი კაცია, სერიოზული კაცია, რას ატრიპაჩებენ და ხვევენ შარში ძალიან მაინტერესებს რა. მარიამის თქმის არ იყოს, აცადონ კაცო ადამიანების გადარჩენა, კრიმინალებთან ჯახირი რა მაგისი საქმეა.
კატოც მომწონს. კატასავით ქალია, რა :დდ ორი იარაღით კი არა, სამით სიარული უნდა მოეფიქრებინა. (ერთი შარვალში ისეთ ადგილას, კაცი რომ ვერ წაავლებს ხელს :დდდდ) ამ ფურგონის კაცებმა რო იცნეს კატერინა, ეგ რა მაფიაა?! მისი მამიკოსი ხომ არა, შემთხვევიით? joy joy
აი, ანა არის პოზიტივი და ნათელი წერტილი! ნუ, ჯერ ანა რომ ჰქვია, თავისთავად უკვე გადასარევია, მაგრამ რა ენა აქვს მაგ ოხერს?! გაბრიელს რომ ფოკუსი ჩაუშხამა, გამეცინა :დდდ და საერთოდ, რო შხამავს გაბრიელს და კბენს და აწვალებს, მომწონს relaxed
relaxed ეგ და გაბრიელი ერთად, ჩვეულებრივი საბავშვო ბაღია და მომწონს ძალიან.
დაა ბოლოს გაბრიელი. ოხერი გაბრიელი :დდდ რაღაცნაირი ტიპია, რა. აი, "რაღაცნაირი" ბუნჩულა :დდდ მაგათ წყვილში დომინანტი ანა იქნება. გაბრიელი ვიცი მე კუხნაში! :დდდ
მოკლედ, მარგო, შენ ხარ ქალი სიფსიხე რა! ისე მსუბუქად, თანმიმდევრულად, იუმორით წერ, სულ მინდა ვიკითხო და ვიკითხო. თან ყველა წინადადებიდან შენი უსაზღვრო სიყვარული რომ გამოსჭვივის ხელოვნების მიმართ, ეგ ცალკე განზომილებაა. რომ დაიწყებ ხოლმე ნახატებზე ლაპარაკს, აშკარად გეტყობა, რომ შენს სტიქიაში ხარ heart_eyes შემდეგ თავში აქ ამბები დატრიალდება, საწყალ ლეოს პატრონი ვერ იცნობს მგონი :(( (ლეოს იმიტორო მაგ ექიმ კაცს ჩაგრავ, თორე სხვებს რა უჭირთ :დდდ) ხოდა, ველოდები შემდეგ თავს,ახლა უკვე მოგყვები და აღარ დააგვიანო, აღარ გეპატიება joy joy

აუუუუ ანააააა *_* ❤❤❤❤ გავგიჟდი ისე გამიხარდა შენი გამოჩენა :დდდდ ❤❤❤ რადგან დამეწიე და რადგან კითხულობ აღარ ვჩივი :დდდდ ❤❤ ვაიმე რამდენი მაცინე ამ შუაღამეს გადავრიე ხალხი :დდდდდ იარაღის იდეა მომწონს :დდდ გადავცემ კატოს რომ შემდეგი შემთხვევა თუ იქნება მომზადებული დახვდება :** :დდდ
კი ბატონო ლეო ის ლონსიოა ნინა რომ უჟუჟუნებდა თვალებს და ასაკს ატყუებდა :დდდდდ დათარსულს რომ ვწერდი პარალელურად ესეც მქონდა დაწყებულო და მეთქი რატომაც არა??? მომეწონა ბიჭი, ავიღე წავიღე სხვაგან მერე ისევ მოვიტანე :დდდდდ
ანნნნნააა :დდდ❤❤ სულ მიყვარდა ეს სახელი და ჩემი განსაკუთრებული პერსონაჟისთვის ვინახავდი :დდ❤❤
მართლა რაღაცნაირები არიან ორივე :დდდ ამოუცნობი ფენომენი :დდდ
სრულიად მართალი ხარ ხელოვნების მანიაკად ვიქეცი და მაგის გარეშე ვეღარაფერს ვეღარ ვწერ :დდდდ ❤
ძალიან ძალიან დიდი მადლობა შენ ჩემო საყვარელო რომ ისევ მკითხულობ, დაინტერესდი და თანაც ასეთი სიტყვებით და უთბილესი განცდებით ამავსე :*** გპირდები ყველანაირად ვეცდები ძალიან არ დაგვიანდეს თორე მეც აღარ მყოფნის ნერვები :დდდდ ❤❤❤❤

 



№20  offline წევრი დელასი

ახალი თავიი და ახალი ინტრიგაა ❤❤ რაღაც სულ სხვა დინამიკა და ემოციები მოდიოდა ამ თავიდაან. რაღაც მეგობრული ატმოსფერო შეიქმნა ამ ოთხეულს შორის არა?
კარგიი ეს ჰოო, მაგრამ გაბრიელის და ანას "ჯგუფური გაციება" რაღაც ენით აღუწერელი საყვარლობა იყო : DD ჭირვეული ბავშვებივით რომ იქცეოდნენ და ლეოს რომ ორივე თავისკენ ექაჩებოდა ^_^ არანორმალური წყვილი გამოვა ამათგან, მაგრამ შენი ყველა წყვილი ისედაც არანორმალურიაა : DD (პოტერი და ლოლა განსაკუთრებით ❤) ყველაზე მეტად მაინც, ტემპერატურების გასინჯვაზე და "შენნაირ ცივსისხლიანს ამხელა ტემპერატურა როგორ აქვსო" ამაზე ვიხალისეე : DD იუმორის სპეციალურ კურსებზე უნდა ჩავეწერო შენთან და სიძვირე ხომ არაა მაინდამაინც? რავიიციი დოლარის კურსი იწევსო და მაგიტომ ვკითხულოობ : DD
ინფორმაციულად დატვირთულობა მოსაწყენი კი არ იყო, პირიქით ძალიან მოუხდა და ნელ-ნელა ვერკვევი სიტუაციაში. ყოველ შემთხვევაში, მე ასე მგონია და ვნახოოთ.
იმასაც ვხედავ, რომ ლეოს და კატოს ურთიერთობას ნელ-ნელა ათბობ და მომწოონს,მაგრამ მანქანაში რომ იჯდნენ და ლეო კონპლიმენტით შეამკეს, მაქედან ცოტა სხვანაირი გაგრძელება და რომანტიკა უფრო წარმოვიდგინე ვიდრე ის, რაც მერე მოხდაა : DD კიდევ ერთი ინტრიგა ჩამოაგდე რაა. სიმართლე გითხრა ვერ გავიგე ამათ რას ერჩიან მაგრამ "ეს კატოაო" რომ თქვეს, მაშინვე აბრამოვის ხალხზე მივიტანე ეჭვიი და არა მარტო ეჭვი.
არაა, რა ეს თავი მართლა ერთ-ერთი გამორჩეული იყო ჩემთვიის ❤❤❤ პრინციბში ყველა თავშია რაღაც ისეთი, რაც მხიბლავს მაგრამ ეს უნდა გამოვყო რატომღაცც ❤❤❤ მიყვარს შენი პერსონაჟებიი და რა ვქვნაა? ნეტა "მოთვალთვალეში" რომ მოსეს ფუნჯი აქვს, ისეთი კალამიც არსებობდეს და გაბრიელის გაცოცხლება იყოს შესაძლებელი : DD გადავრეკავდი სადაქალოში და მოვიტაცებდი დაუყოვნებლივ!!!
სანამ 112-ში გადარეკავ, გეტყვი, რომ ვიხუმრე : DD მარა ყველა ხუმრობაშია სიმართლის მარცვალიო და მგონი ცოტა ამაშიცაა რავიციი...
უძალიანმაგრესიი იყოო მარგოო ❤❤❤
ყველაზე მაგარი ისაა, რომ "ცივსისხლიანის" პარალელურად "ცხელსისხლიანს" ვკითხულობ, ამიტომ ხან მცივა, ხან მცხელა laughing ვერ გეტყვი რომელი შეგრძნება უფრო მომწოონა იმიტომ, რომ ორივე იდეალურიაა ^_^
ისე გამიხარდა ამ 7-იანის დანახვა რომ ვერ გეტყვი და იმის გამო, რომ შემდეგი თავი მერვეა და ამოტრიალებული 8-იანი უსასრულობის ნიშანიცაა, ნუ იქნები სიმბოლური უსასრულომაბდე ნუ გვალოდინებ : DD

Waiting for you . . .

 



№21  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

დელასი
ახალი თავიი და ახალი ინტრიგაა ❤❤ რაღაც სულ სხვა დინამიკა და ემოციები მოდიოდა ამ თავიდაან. რაღაც მეგობრული ატმოსფერო შეიქმნა ამ ოთხეულს შორის არა?
კარგიი ეს ჰოო, მაგრამ გაბრიელის და ანას "ჯგუფური გაციება" რაღაც ენით აღუწერელი საყვარლობა იყო : DD ჭირვეული ბავშვებივით რომ იქცეოდნენ და ლეოს რომ ორივე თავისკენ ექაჩებოდა ^_^ არანორმალური წყვილი გამოვა ამათგან, მაგრამ შენი ყველა წყვილი ისედაც არანორმალურიაა : DD (პოტერი და ლოლა განსაკუთრებით ❤) ყველაზე მეტად მაინც, ტემპერატურების გასინჯვაზე და "შენნაირ ცივსისხლიანს ამხელა ტემპერატურა როგორ აქვსო" ამაზე ვიხალისეე : DD იუმორის სპეციალურ კურსებზე უნდა ჩავეწერო შენთან და სიძვირე ხომ არაა მაინდამაინც? რავიიციი დოლარის კურსი იწევსო და მაგიტომ ვკითხულოობ : DD
ინფორმაციულად დატვირთულობა მოსაწყენი კი არ იყო, პირიქით ძალიან მოუხდა და ნელ-ნელა ვერკვევი სიტუაციაში. ყოველ შემთხვევაში, მე ასე მგონია და ვნახოოთ.
იმასაც ვხედავ, რომ ლეოს და კატოს ურთიერთობას ნელ-ნელა ათბობ და მომწოონს,მაგრამ მანქანაში რომ იჯდნენ და ლეო კონპლიმენტით შეამკეს, მაქედან ცოტა სხვანაირი გაგრძელება და რომანტიკა უფრო წარმოვიდგინე ვიდრე ის, რაც მერე მოხდაა : DD კიდევ ერთი ინტრიგა ჩამოაგდე რაა. სიმართლე გითხრა ვერ გავიგე ამათ რას ერჩიან მაგრამ "ეს კატოაო" რომ თქვეს, მაშინვე აბრამოვის ხალხზე მივიტანე ეჭვიი და არა მარტო ეჭვი.
არაა, რა ეს თავი მართლა ერთ-ერთი გამორჩეული იყო ჩემთვიის ❤❤❤ პრინციბში ყველა თავშია რაღაც ისეთი, რაც მხიბლავს მაგრამ ეს უნდა გამოვყო რატომღაცც ❤❤❤ მიყვარს შენი პერსონაჟებიი და რა ვქვნაა? ნეტა "მოთვალთვალეში" რომ მოსეს ფუნჯი აქვს, ისეთი კალამიც არსებობდეს და გაბრიელის გაცოცხლება იყოს შესაძლებელი : DD გადავრეკავდი სადაქალოში და მოვიტაცებდი დაუყოვნებლივ!!!
სანამ 112-ში გადარეკავ, გეტყვი, რომ ვიხუმრე : DD მარა ყველა ხუმრობაშია სიმართლის მარცვალიო და მგონი ცოტა ამაშიცაა რავიციი...
უძალიანმაგრესიი იყოო მარგოო ❤❤❤
ყველაზე მაგარი ისაა, რომ "ცივსისხლიანის" პარალელურად "ცხელსისხლიანს" ვკითხულობ, ამიტომ ხან მცივა, ხან მცხელა laughing ვერ გეტყვი რომელი შეგრძნება უფრო მომწოონა იმიტომ, რომ ორივე იდეალურიაა ^_^
ისე გამიხარდა ამ 7-იანის დანახვა რომ ვერ გეტყვი და იმის გამო, რომ შემდეგი თავი მერვეა და ამოტრიალებული 8-იანი უსასრულობის ნიშანიცაა, ნუ იქნები სიმბოლური უსასრულომაბდე ნუ გვალოდინებ : DD

Waiting for you . . .

სიყვარულოოოოოო :***❤❤ გავბრწყინდი შენი კომენტარი რომ დავინახე და რომ წავიკითხე მზესავით გავანათე :***❤❤❤ მართალი ხარ მეგობრული ატმოსფეროს შექმნა მინდოდა ამ ერთხელ მაინც რადგან არ ვიცი კიდევ როდის მოუწევთ მსგავსი შეკრება :დდდდდ (აქ ინტრიგანის სახე მაქვს ) :დდდდ ამათი გაციება მართლა მოვლენა იყო :დდ ზოგადად ყველანი ჭირვეულები ვხდებით სიცხის დროა და ასეთი დარტყმულები მითუმეტეს :დდდ ლეოს და კატოს რაც შეეხება რომანტიკები არ იქნებოდა ცუდი მაგრამ მარცხენა მხარზე რომ ეშმაკი გვაზის ხოლმე აი იმან მიბიძგა სულ მისი ბრალია :დდდდდდ მანდაც ინტრიგა ჩავაგდე ჰმ ჰმ ჰმ ნეტა რია მოხტება ???? (აქ ეჭვის თვალით ვიხედები) :დდდდდ იუმორის კურსები შენთვის უფასო იქნება ჩემო საყვარელო :დდდ❤❤ ძალიან მიხარია რომ ცხელსისხლიანსაც კითხულობ :** ვფიქრობ განსხვავებული ისტორიებია მაგრამ პარალელურად კითხვა ალბათ მაინც სულ სხვა ემოციებს იწვევს :დდდდ ეჰ მოსეს ფუნჯი ნეტა მეც მქონდეს არ იქნებოდა ცუდი :დდდდ ❤❤
ძალიან ძალიან დიდი მადლობა სიყ არულოო შენ ამ თბილი ისტყვებისთვის ❤ იმისთვის რომ ასე სიღრმესეულად განიხილავ ყოველ ახალ თავს❤ ეს ყველაზე მეტად მახარებს :*** და ძალიან ვეცდები რვიანის სიმბოლური მნიშვნელობა არ გავამართლო :დდდდ❤❤❤❤

 



№22 სტუმარი მოცინარი

მარგო, ფისო, მარგარიტა, კნუტო, ოქრო ხარ ხომ იცი? ჩემი სიყვარული და სიხარული ხარ, მიუხედავათ იმისა, რომ მოსაკლავი ბრძანდრბით >:( ინტრიგა ინგრიგა და ინტრიგა! რა არის ქალაუ ეს ჰა? :დდ ასე უცებ რამ გააციათ? :( კატო და ლეონარდო არიან ზიღვარულებიი <3 აბრამოვის ხალხმა წაიყვანა ხო >:) ? ანა და გაბრიელი ხომ საერთოდ <3 რამდენადაც უცნაური არ უნდა იყოს, გაბრიელისკენ ვარ, არადა სულ გოგოების მხარეს ვიყავი... ჩიტო, ერთხელაც დააგვიანებ და პირადად მიიტყიპები! :დდ
პ.ს. ვაშლი მეც მიყვაარს!
პ.ს.ს. რა შუაში იყო?! -_-
პ.ს.ს.ს. ბროწეული კი მირჩევნია, მაგრამ ვაშლს მეორე ადგილი უჭირავს <3
პ.ს.ს.ს.ს. მწვანე ვაშლები მიყვარს
პ.ს.ს.ს.ს.ს. ან ეს რა შუაშია -_-
პ.ს.ს.ს.ს.ს.ს. ტეტა ტეტა რამდენი პ.ს.-ა
პ.ს.ს.ს.ს.ს.ს.ს. ძლივს არ გამიხსნა ეს თავი

 



№23  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

მოცინარი
მარგო, ფისო, მარგარიტა, კნუტო, ოქრო ხარ ხომ იცი? ჩემი სიყვარული და სიხარული ხარ, მიუხედავათ იმისა, რომ მოსაკლავი ბრძანდრბით >:( ინტრიგა ინგრიგა და ინტრიგა! რა არის ქალაუ ეს ჰა? :დდ ასე უცებ რამ გააციათ? :( კატო და ლეონარდო არიან ზიღვარულებიი <3 აბრამოვის ხალხმა წაიყვანა ხო >:) ? ანა და გაბრიელი ხომ საერთოდ <3 რამდენადაც უცნაური არ უნდა იყოს, გაბრიელისკენ ვარ, არადა სულ გოგოების მხარეს ვიყავი... ჩიტო, ერთხელაც დააგვიანებ და პირადად მიიტყიპები! :დდ
პ.ს. ვაშლი მეც მიყვაარს!
პ.ს.ს. რა შუაში იყო?! -_-
პ.ს.ს.ს. ბროწეული კი მირჩევნია, მაგრამ ვაშლს მეორე ადგილი უჭირავს <3
პ.ს.ს.ს.ს. მწვანე ვაშლები მიყვარს
პ.ს.ს.ს.ს.ს. ან ეს რა შუაშია -_-
პ.ს.ს.ს.ს.ს.ს. ტეტა ტეტა რამდენი პ.ს.-ა
პ.ს.ს.ს.ს.ს.ს.ს. ძლივს არ გამიხსნა ეს თავი

ვაიმე ქალაუ მართლა მოსაკლავი ვარ ამ ჩახლართულობისთვის და კიდო დაგვიანებისთვის :((( :დდდ
რამ გააციათ და ერთ -ერთი მანამდე იყო როგორც ჩანს გაციებული მაგრამ რომელი ჯერ ვერ დავადგინე ხოდა რომ ებძგვნენ ერთმანეთს და მოაჭამეს ტუჩები გადაედებოდათ აბა რა იქნებოდა ???? :დდდდდდდ არ ვიცი წინასწარ ვერაფერს გეტყვი ასე რომ დაველოდოთ მოვლენების განვითარებას :** ვგიჟდები მე შენზე და უღრმესი მადლობა სიყვარულიკოოო :***????❤

 



№24  offline წევრი mimimimo

სულ გაციებულები ამყოფე თუ ესეთი საყვარლები უნდა იყვნენ.
ეს თავი წინა თავებთან შედარებით უფრო თბილი იყო.
კატოს დანახვა, რადგან გაუკვირდათ ესე იგი თავდასხმა მხოლოდ ლევანზე იყო დაგეგმილი, თან თუ კატო იცნეს, სავარაუდოდ, მამამისის "მახინაციებია".
ჰმ, საინტერესოა.
ძალიან ნუ აგვიანებ, თორემ მავიწყდება ხოლმე წინა თავში მომხდარი ამბები.
წარმატებები!

 



№25  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

mimimimo
სულ გაციებულები ამყოფე თუ ესეთი საყვარლები უნდა იყვნენ.
ეს თავი წინა თავებთან შედარებით უფრო თბილი იყო.
კატოს დანახვა, რადგან გაუკვირდათ ესე იგი თავდასხმა მხოლოდ ლევანზე იყო დაგეგმილი, თან თუ კატო იცნეს, სავარაუდოდ, მამამისის "მახინაციებია".
ჰმ, საინტერესოა.
ძალიან ნუ აგვიანებ, თორემ მავიწყდება ხოლმე წინა თავში მომხდარი ამბები.
წარმატებები!

ძალიან მიხარია რომ კითხულობ და ასე ინტერესდები ჩემო კარგო :*** ❤❤❤ ლევანი არ ვიცი ვინაა :დდდდ ლეო დაარქვეს ამას პირდაპირ :დდდდდ კი ბატონო მარტო მაგაზე იყო თავდასხმა გათვლილი და კატო ცუდ დროს ცუდ ადგილას გაეკვეხა :დდდდ ძალიან ვცდილობ გეფიცები :((( მაგრამ რთული საწერია თან დროც არ მქონდა და ამიტომ დავაგვიანე :*** უღრმესი მადლობა შენ სიყვარულოო❤❤❤❤❤❤❤

 



№26 სტუმარი kusa13

ესეიგი ისე მენატრები რომ შენს ისტორიებს თავიდან ვკითხულობ ხოლმეე თან იმეებს რაც 3-4 ჯერ მაქვს წაკითხულიიი :: ნუკი ყველა მასეჹია მარაა... :დდდ ამას რაც შეეხება ყოველ ჯერზეეე აღფრთოვანებული ვრჩები და ყოველთვის დაინტრიგებულიიი ვარ :დ სასწაული ხარ სიტყვებიაყოფნის შენს აღსაწერად უბრალოდ ძალიაან მისყვარხარ''დდ და ველოდები შემდეგ თავს სულმოუთელად მითუმეტეს ასეთ მომენტში რომ გაწყდა <333

 



№27  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

kusa13
ესეიგი ისე მენატრები რომ შენს ისტორიებს თავიდან ვკითხულობ ხოლმეე თან იმეებს რაც 3-4 ჯერ მაქვს წაკითხულიიი :: ნუკი ყველა მასეჹია მარაა... :დდდ ამას რაც შეეხება ყოველ ჯერზეეე აღფრთოვანებული ვრჩები და ყოველთვის დაინტრიგებულიიი ვარ :დ სასწაული ხარ სიტყვებიაყოფნის შენს აღსაწერად უბრალოდ ძალიაან მისყვარხარ''დდ და ველოდები შემდეგ თავს სულმოუთელად მითუმეტეს ასეთ მომენტში რომ გაწყდა <333

აუუუ რა სიყვარული ხარ ნუ :***❤❤ როგორ მიხარია ნეტავ იცოდე შენი გამოჩემა და მითუმეტეს ის რასაც მეუბნები :*** ჯერ ხო ვწითლდები რადგან მართლა არ მგონია ამას რამით ვიმსახურებდე :**❤ გიჟდება მარგალიტა შენზე :*****❤❤❤❤❤

 



№28 სტუმარი სტუმარი sakvareli gogo

Bum buuum;D;D;D Vaimer Marvoo ar vici Ra sheni istoriebi esetia ro uewveli infarqti damemarteba tan macineb, tan maintrigeb mokled guli gamicherdeba da eg iqneba;Dchemi guli amden gardaqmnas ver gadaitan es yvelaferi da kidev es jadoqrobebi da mitiuri arsebebi imdenad momwons rom ar viciii;Dtkbilo, gemrielo, nayino( uh ise Ra kargi iqneboda nayini);ucnauro , gadareulo gogov vabodeb shenze da shens istoriebze rac mtavaria xumrobebze ara(ucnaur xumrobebze);D

სტუმარი sakvareli gogo
Bum buuum;D;D;D Vaimer Marvoo ar vici Ra sheni istoriebi esetia ro uewveli infarqti damemarteba tan macineb, tan maintrigeb mokled guli gamicherdeba da eg iqneba;Dchemi guli amden gardaqmnas ver gadaitan es yvelaferi da kidev es jadoqrobebi da mitiuri arsebebi imdenad momwons rom ar viciii;Dtkbilo, gemrielo, nayino( uh ise Ra kargi iqneboda nayini);ucnauro , gadareulo gogov vabodeb shenze da shens istoriebze rac mtavaria xumrobebze ara(ucnaur xumrobebze);D

სტუმარი sakvareli gogo
Bum buuum;D;D;D Vaimer Marvoo ar vici Ra sheni istoriebi esetia ro uewveli infarqti damemarteba tan macineb, tan maintrigeb mokled guli gamicherdeba da eg iqneba;Dchemi guli amden gardaqmnas ver gadaitan es yvelaferi da kidev es jadoqrobebi da mitiuri arsebebi imdenad momwons rom ar viciii;Dtkbilo, gemrielo, nayino( uh ise Ra kargi iqneboda nayini);ucnauro , gadareulo gogov vabodeb shenze da shens istoriebze rac mtavaria xumrobebze ara(ucnaur xumrobebze);D

სტუმარი sakvareli gogo
Bum buuum;D;D;D Vaimer Marvoo ar vici Ra sheni istoriebi esetia ro uewveli infarqti damemarteba tan macineb, tan maintrigeb mokled guli gamicherdeba da eg iqneba;Dchemi guli amden gardaqmnas ver gadaitan es yvelaferi da kidev es jadoqrobebi da mitiuri arsebebi imdenad momwons rom ar viciii;Dtkbilo, gemrielo, nayino( uh ise Ra kargi iqneboda nayini);ucnauro , gadareulo gogov vabodeb shenze da shens istoriebze rac mtavaria xumrobebze ara(ucnaur xumrobebze);D

Tavidan ver vdebdi faceti amitom droebiti stumris saxelit dagiwere komi sorry ;D

 



№29  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

სტუმარი sakvareli gogo
Bum buuum;D;D;D Vaimer Marvoo ar vici Ra sheni istoriebi esetia ro uewveli infarqti damemarteba tan macineb, tan maintrigeb mokled guli gamicherdeba da eg iqneba;Dchemi guli amden gardaqmnas ver gadaitan es yvelaferi da kidev es jadoqrobebi da mitiuri arsebebi imdenad momwons rom ar viciii;Dtkbilo, gemrielo, nayino( uh ise Ra kargi iqneboda nayini);ucnauro , gadareulo gogov vabodeb shenze da shens istoriebze rac mtavaria xumrobebze ara(ucnaur xumrobebze);D

სტუმარი sakvareli gogo
Bum buuum;D;D;D Vaimer Marvoo ar vici Ra sheni istoriebi esetia ro uewveli infarqti damemarteba tan macineb, tan maintrigeb mokled guli gamicherdeba da eg iqneba;Dchemi guli amden gardaqmnas ver gadaitan es yvelaferi da kidev es jadoqrobebi da mitiuri arsebebi imdenad momwons rom ar viciii;Dtkbilo, gemrielo, nayino( uh ise Ra kargi iqneboda nayini);ucnauro , gadareulo gogov vabodeb shenze da shens istoriebze rac mtavaria xumrobebze ara(ucnaur xumrobebze);D

სტუმარი sakvareli gogo
Bum buuum;D;D;D Vaimer Marvoo ar vici Ra sheni istoriebi esetia ro uewveli infarqti damemarteba tan macineb, tan maintrigeb mokled guli gamicherdeba da eg iqneba;Dchemi guli amden gardaqmnas ver gadaitan es yvelaferi da kidev es jadoqrobebi da mitiuri arsebebi imdenad momwons rom ar viciii;Dtkbilo, gemrielo, nayino( uh ise Ra kargi iqneboda nayini);ucnauro , gadareulo gogov vabodeb shenze da shens istoriebze rac mtavaria xumrobebze ara(ucnaur xumrobebze);D

სტუმარი sakvareli gogo
Bum buuum;D;D;D Vaimer Marvoo ar vici Ra sheni istoriebi esetia ro uewveli infarqti damemarteba tan macineb, tan maintrigeb mokled guli gamicherdeba da eg iqneba;Dchemi guli amden gardaqmnas ver gadaitan es yvelaferi da kidev es jadoqrobebi da mitiuri arsebebi imdenad momwons rom ar viciii;Dtkbilo, gemrielo, nayino( uh ise Ra kargi iqneboda nayini);ucnauro , gadareulo gogov vabodeb shenze da shens istoriebze rac mtavaria xumrobebze ara(ucnaur xumrobebze);D

Tavidan ver vdebdi faceti amitom droebiti stumris saxelit dagiwere komi sorry ;D

ვაიმეე ძალიან დიდი მადლობა ჩემო საყვარელოოო :***❤❤ სასწაულა გამახარე ❤❤❤ მართლა ძალიან მიხარია რომ ჩემი სამყარო შენამდე მოვიდა და ამ ზებუმებრივმა რადაცეებმა დაგაინტერესა :დდდდ არც ცივდისხლიანი იქნება გამონაკლისი :დდდდ ალბათ უფრო ბოლოსკენ იგრძნობთ მეტ მითოლოგიას მაგიას თუ ზებუნებრივობას :***❤❤❤❤❤

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent