შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

სექსუალური გორილა! (3 თავი)


21-11-2017, 19:50
ავტორი мариамо
ნანახია 986

სექსუალური გორილა! (3 თავი)

-გამარჯობა დედა- ირონიულად ვამბობ და სახლში შევდივარ.
- რამე მოხდა ? - გაოცებული მეკითხება და სამზარეულოში შესულს უკან მომყვება
- მამას სიხარული - გაღიმებული მეხვევა მამა , მე კი უემოციოდ ველოდები , თუ როდის გამანთავისუფლებს მისი მკლავებიდან.
- ნუ მოკლედ საქმე მაქვს - სერიოზული გამომეტყველებით ვჯდები მაგიდასთან - ჩემს ძმაზე მინდა ყველაფერი ვიცოდე.
- ვინ ძმაზე შვილო ? ჩვენ მხოლოდ შენ გვყავხარ - ნაძალადევი ღიმილით მიღიმის მამა და კისერს იზელს.
- არა რატო მხოლოდ მე ? სანამ გავჩნდეოდი ორი წლით ადრე ბავშვი, რომ გაყიდეთ ეგ ხო ჩემი ძმა იყო არა ? - ფეხზე ვდგები ,წყალს ვისხამ და "ნაგლი" ღიმილით ვსვავ- ნუ მოკლედ სჯობს ყველფერი პირდაპირ მითხრათ.
-ხო შენი ძმა გავაშვილეთ- აქვითინებული იწყებს დედა- მაშინ ძალიან გვიჭირდა , მამაშენი ბიზნესის საწყის ეტაპზე იყო და საჭმლის ფულიც კი არ გვქონდა . როცა გავიგეთ , რომ ორსულად ვიყავი ძალიან გაგვიხარდა , მაგრამ ყველაფრის გაანალიზების შემდეგ მივხვდით , რომ პატარას ძალიან დავტანჯავდით და ჯობდა კარგი ოჯახისთვის მიგვეშვილებინა.
- მერე დედა ? მე რაღატომ გამაჩინეთ ? ეკონომიკური მდგომარეობა გაუმჯობესდა არა ? რატომ არ მოძებნეთ და რატომ არ დაიბრუნეტ ? - ყელზე ძარღვები მეჭიმება და სადაცაა კივილს დავიწყებდი.
- არ ვიცით - დაღონებული ამბობს მამა და თავს ხრის.
- ჰაჰა სასაცილოები ხართ იცით ? შვილი გააშვილეთ , ნუ ამაში პრინციპში გეთანხმებით შიმშილით მის მოკვლას ჯობდა , მაგრამ რატომ არ დაიბრუნეთ ?! იცით რა ? მეცოდებით - ირონიულად ვიღიმი და კარებისკენ მივდივარ - ხო კიდევ, საუკეთესო შვილი დაკარგეთ - სიმწრის ღიმილით ვამბობ და სხლისკენ რაც შემიძლია სწრაფად მივდივარ . არ მჯერა , რომ ნიკო ჩემი ძმაა, მასთან უხილავი კავშირიც ამით აიხსნება. ის ჩემი ძმაა , ღმერთო არ მჯერა !
- ის ჩემი ძმაა- შუა ქუჩაში გახარებული ვკივი და ახლად დაწყებულ წვიმას ბედნიერი ვეგებები.- ჩემი ძმაა- ბოლოს ვბუტბეუტებ და სახლშ ავრბივარ . ნიკო ბალიშს ეხუტება და მშვიდად ძინავს , ვერ ვითმენ და ლოყაზე ვკოცნი. სწრაფად ვიცვლი , გვერდით ვუწვები და მჭიდროდ ვეხვევი - არსად არ გაგიშვებ - ღიმილით ვამბობ და მის სურნელს მთლიანად ვისრუტავ.
დილით თვალებს, რომ ვახელ და საათი რვას აჩვენებს მაშნვე დაფეთებული ვხტები და ნიკოსაც ვაღვიძებ.
- აუ ნენეკო კაი რა - ბუზღუნებს და გვერდს იცვლის
- გამოცდა გვაქ ნიკო , გამოცდა ადექი რაა - საწყლად ვწუწუნებ და ვცდილობ ამხელა სხეული საწოლიდან ავათრიო.
- ვდგები ხო, ვდგები - ჯუჯღუნით დგება ლოგინიდან და აბაზანაში შედის . მე ყავისა და ბლინების კეთებას ვიწყებ და სანამ ნიკო გამოვა იქამდე ყველაფერს ვასწრებ - ვა ნენეკო , ამას სულ შენ ჭამ ? -სიცილით მკოცნის თავზე და ყავას იღებს
-არა შენ - თვალს ვუკრავ და სააბაზანოსკენ მივდივარ- ნუ ჯუჯღუნებ იცოდე ხმას არ გაგცემ საერთოდ!
-აუ ნენეჩკა პატარა ბავშვი ვარ ? არა შემომხედე ამხელა აპოლონი კაცი ვდგავარ აქ - პატარა ბავშვივით მეჯგიმება და მეც სიცილს ვიწყებ
-პატარა ხარ აბა რა ხარ , მიდი და სანამ მე გამოვალ მაქამდე ჭამე , მერე გამოცდაზე მივდივართ - თვალს ვუკრავ და სააბაზანოს კარებში ვუჩინარდები.
უბედნიერესი ადამიანი ვარ ნიკოლოზი, რომ ჩემს გვერდითაა. არ ვიცი სიტყვებით როგორ აღვწერო მაგრამ საუკეთესოა , ყველგან , ყოველთვის და ყველაფერში . ჩემთვის ძალიან ბევრს ნიშნავს და რომ ვიაზრებ მშობლებმა ეს ამბავი , ამ ოცდაერთი წლის განმავლობაში, დამიმალეს ვღიზიანდები. ისედაც დაძაბული ურთიერთობა ახლა სულ ამერევა და უბრალოდ არ მინდა ნიკლოზმა თავისი თავი დაადანაშაულოს.
-ნიკოლოზ გავედით - უკვე მომზადებული კარებიდან ვყვირი და მალევე ვხედავ , თუ როგორ მოდის ნიკო ბლინით ხელში და მეღიმება.
რა ? ხომ მითხარი ხას არ გაგცემო ? - ბუზღუნებს და კარებს კეტავს
- არაფერი მიყვარხარ - ვიღიმი ,ლოყაზე ვკოცნი და მანქანაში ვჯდები. Lifest -ს ბოლომდე ვუწევ და დდი სისწრაფით ვწყდები ადგილიდან . სისწრაფეზე ბავშვობიდან ვგიჟდები, სამეგობროში ყველას უყვარდა და მეც მიჩვეული ვიყავი. უბრალოდ ვერცერთი ვერ იტანდა საჭესთან , რომ არ იჯდა , მათ შორის მეც. სულ სხვა შეგრძნებაა საჭე შენს ხელში რომაა და ყველაფრის ბატონი ხარ . გვერდით , როცა ზიხარ მაშინ უბრალოდ დიდი სისწრაფით მოძრაობ და მეტი არაფერი.
- აუ ნენე დამსვი რა, ხო იცი გვერდით , რომ ვზივარ ვერ ვიტან - ბუზღუნით მიყურებს ნიკო და ცდილობს "დამკეროს"
-არც იფიქრო სიხარულო - ღიმილით ვუკრავ თვალს და გზას ვაგრძელებ.
-ეე ნენეკო რა ვიდზე ხარ - სიცილით მეხვევა გამოცდაზე მისულს ერეკლე
- აქედან პირდაპირ შეხვედრაზე მივდივარ , უფროსმა შენი ყოფნაც აუცილებელიაო ასე რომ - უი თქვენთვის არ მითქვამს , რომ უკვე ორი წელია საკმაოდ სოლიდურ კომპანიაში ვმუშაობ და ძალაინ ბედნიერი ვარ ამ ყველაფრით , სრულიად აღვიქვი თავისუფლება მას შემდეგ რაც მშობლებს ფულს აღარ ვართმევ. მხრებს ვიჩეჩ და გაშტერებულ მარიამს სახესთან ხელს ვუფრიალებ - რა სჭირს ამას?
- გიორგიმ პაემანზე დაპატიჟა და გაშტერებულია - სიცილით ამბობს ლუკა და მარიამს ხელს ხვევს- ჩამოფრინდი ცოტახანს თორემ გამოცდას გიორგი ვერ დაგიწერს.
- ა უი ნენე - კივის და მეხუტება
- მარიამ - სიცილით ვხვევ მეც ხელებს.
შემდეგ უბრალო ლაპარაკი და წუწუნი იმაზე , რომ არავინა არფერი არ იცოდა და ვერავინ ვერაფერს ვერ დაწერდა, რაც სრული აფსურდი იყო . რატომღაც არავინ საუბრობდა გუშინდელზე. რაღაცაზე ვიცინოდით როდესაც ეზოში Lamborghini Aventador-ის ნაცრისფერი მოდელი შემოვარდა და ყველას ყურადღება მიიქცია,განსაკუთრებით კი გოგონების. მე და მარიამს ირონიულად ჩაგვეცინა და ისევ ბიჭებთან განვაგრძეთ ლაპარაკი.
- ნენეკო ს ოთო არაა? - ჩუმად მეკითხება მარიამი, ნუ ცდილობს მაინც.
- კი ეგაა- სერიოზული სახით პასუხპბს ნიკო და შენობისკენ მიდის - შიგნით ვიქნები
-ჩვენც წავალთ- ანძალადევად გვიღიამინ ბიჭები და მეც გაოეცება მიპყრობს.
- ამათ ოთოსთან და ბიჭებთან რამე პრობლემა აქვთ ? - გაკვირვებული ვეკითხები მარიამს.
- არამგონია რავი , გუშინ ბიჭებს გიორგიზე , რომ ვუყვებოდი ორივემ ძალიან ჩვეულებრივად მიიღო. "დაჟე" აქეთ მიჩალიჩებენ მგონი რაღაცას- იცინის და ჩვენსკენ წამოსულ გიორგის უყურებს.
- გამარჯობა, გიორგი- ღიმილით მიწვდის ხელს.
- გამარჯობა, მე ნენე- მეც ღიმილით ვართმევ ხელს და მარიამს ვუყურებ. გაშტყერებულია , ასე არ შეიძლება , მის გვერდით ამან თუ ვერ იაზროვნა ეგრე არ შეიძლება , აშკარად რაღაცას მიმალავს , თორემ ადრე ასეთი რაღაცეები არ სჭირდა.
- მარიამი შენზე ბევრს მიყვება ხოლმე - ისევ იღიმის და მარიას ლოყაზე, ნაზად, კოცნის.
- აჰა ანუ გიყვება ხოლმე - ჩუმად ვიღიმი და მარიამ ზუსტად " აი სად გამოგიჭირე" თვალებით ვუყურებ. - მეც ბერი მსმენია შენზე
- ვაა გიორგი ჩემი ნენე გაიცანი უკვე ? - სიცილით მოდის ოთო, წელზე ხელს მხვევს და თავზე მკოცნის. მისი ქმედებით იმდენად გაოცებული ვარ ორი წუთით აზროვნების უნარს ვკარგავ.
- უკაცრავად- "ნაგლად" ვუღიმი , ხელს ვაშვებინებ და ცოტა მოშორებით ვდგები.
- მარიამ გავიდეთ რა საქმე მაქვს - ისევ ღიმილტ ამბობს გიორგი და რა თქმა უნდა, მარიამიც უსიტყვოდ თანხმდება. ახლა , რომ უთხრას უნდა მოგკლაო მგონი მაგაზეც ადათანხმდება რა ჯანდაბა სჭირს.
- ნახვამდის- " წყვილს " ვუღიმი და წასვლას ვაპირებ ოთო , რომ მაჩერებს.
- ეხლა ესე უნდა მოიქცე ხოლმე - სერიოზული სახით მეუბნება და სიგარეტს უკიდებს.
- ესე როგორ ? ძალიან ჩვეულებრივად ვიქცევი. შენ ჩემთის ერთი უცნობი ადამიანი ხარ , რომელსაც ვაკოცე მხოლოდ იმმის გამო , რომ აშკარად რაღაც წააგო და ასეც , რომ არ ყოფილიყო სულაც არ მინდოდა მთელი უნივერსიტეტის თვალწინ სცენა დამედგა- ძალიან მშვიდად ვუხსნი ყველაფერს და თან მის თითებს ვაკვირდები, ასე უნებართვოდ რომ დათარეშობენ ჩემს თითებში.
- ანუ არავინ არ ვარ - ცალყბად იღიმის და სიგარეტს აგდებს - ხომ იცი , რომ გავხდები არა ?
- ჩვეულებრივ იდიოტს, რომ ემსგავსები მაგ ლაპარაკით ხომ იცი არა ?- მობეზზრებულად ვპასუხობ და წინააღმდეგობის გაწევას ვწყვეტ.
-აჰა ანუ ისე არ ვარ იდიოტი
- არა როგორ არ ხარ , უბრალოდ ყვლეა როგორი იდიოტიცაა ეგეთი არა და ეგ შენც კარგად იცი
- კომპლიმენტად მივიღებ - მომაკვდინებლად მიღიმის და ყელში მკოცნის - ნენე ძალიან კი გიდხება ეგ თითქმის გამჭირვალე "საროჩკა" , მაგრამ გამოცდაზე ვართ აქ ხალხი და თან ამდენი ყ.. , რომ გიყურებს ცოტა არ იყსო ვღიზიანდებიდა რატომ გინდა , რომ ვიღა ვცემო ? - მშვიდი ხმით მესაუბრებოდა , თავს ჩემი ყელიდან არ წევდა და თან ცხვირის წვერს ყელზე მიხახუნებდა.
- არ ხარ ვალდებული, არანაირი უფლება არ გაქ,და არც სცემ ,რადგან ძალიან არ მინდა , რომ იჩხუბოთ - მშვიდად ვუღიმი და ლოყაზე ვკოცნი , მაგრამ მალევე ვგრძნობ მის ბაგეებს, რომლებიც წამიერად ემხებიან . შემდეგ უბრალოდ მისი გაღიმებული სახე ჩანს.
- გარეთ დაგელოდები - ისევ ლოყაზე მკოცნის და შენობისკენ მიბიძგებს.
ჯანდაბა რატმ მაშტერებს ასე მარტივად , არ შეიძლება ! ნუ , რომ გამოვალ ამაზე შემდეგ ვიფიქრებ ახლა გამოცდაა მთავარი.
დავინახე , როგორ შემოვიდა გამოცდაზე , უბრალოდ გამომხედა გამიღიმა და წერა დაიწყო. ზუსტად 20 წუთში კი ჩემი რიგის წინ , აუდიტორიის გარეთ იდგა და მიყურებდა. შემდეგ მიხვდა , რომ აზროვნებაში ხელს მიშლიდა და ქვევით ჩავიდა.
გარეთ გასულს ნიკო , რომ დამხვდა ჩემს მანქანაზე მიყუდებული გამეღიმა , მაგრამ როგორც კი გვერდით მანქანასთან მდგომი ოთო დავინახე ცოტა დავიძაბე. მაშინვე ნიკოლოზისკენ დავიძარი და ლოყაზე ვაკოცე
- აუუ იცი რა კარაგდ დავწერე - აღტაცებულმა ვუთხარი და მის შეჭმუხნულ წარბებს ხელი გადავუსვი - გამიღიმე რა , ხო იცი როგორ მიყვარხარ .
- გელოდება , ამჯერად საჭესთან მე ვჯდები , შეხვედრაზე მიგიყვან , მერე სახლში წავალ შენ მანქანას დავტოვებ, ჩემსას წამოვიყვან და წყნეთში ავალთ- მკაცრად მეუბნება და მანქანის გასაღებს მართმევს.
- ორ წუთში მოვალ - მოწყენილი ვამბობ და ოთოსთან მივდივარ - ეხლა არ ცალია მართლა , შეხვედრა მაქ და ძაან მეჩქარება , მერე გნახავ კარგი? - არ ვიცი რატომ მაგრამ აშკარაა , რომ თავს ვიმართლებ.
- ჰო ნუ რა პრობლემაა - ირონიულად ამბობს , სწორდება და მანქანას უვლის - ნახვამდის ნენე.კო - ცალყბად მიცინის და მანქანაშ ჯდება . მეც ჩემ მაქანშ ვთავსდები და ნიკჯოს წასვლისკენ მივუთიებ. დანიშნულების ადგილამდე ისე მივედით ხმა არცერთს არ ამოგვიღია. უბრალოდ ფეხსაცმელები გამოვიცვალე და მანქანიდან გადავედი.
შეხვედრამ ძალაინ კარგად ჩაიარა და ამის აღსანიშნავად წვეულებაზე აპირებდნენ წასვლას , მაგრამ უფროს მოვუბოდიშე და გარეთ მყოფ ნიკოლოზთან გავედი.
-წავედით- ღიმილით ვეუბნები და გასაღებსვართმევ
- ხო - ისევ მიბღვერს და უკვე ნერვები მეშლება, როგორც კი მანქანას ვქოქავ მაშინვე ვრთავ Russ - Pull The Trigger-ს და ბოლო ხმაზე ვუწევ. წყნეთამდე ისე ჩავდივართ ხმას არ ვიღებთ, როგორცხ ჩანს ნიკოს ყველაფერი უყიდია.
- ტანსაცმელი წამოგიღე , ბავშვები გავაფრთხილე , რომ ერთი კვირით მე და შენ წყნეთში ვიქნებით.
-რამდენი ხნით ?-ცოტა გამიკვირდა მე- სამსახური ?
- დამიანეს ველაპარკე უკვე- მოკლედ მომიგო და ყველაფერი ამოალაგა . მეც სახლის დალაგებას და საწოლების გამზადებას შევუდექი . უკვე ძალიან გვაინი იყო სამზარეულოში , რომ შევედი და საჭმლის კეთება დავიწყე. შუა მზადებაში ვიყავი ნიკოც , რომ შემომიერთდა . საბოლოოდ სახურავზე მოწყობილ პატარა მაგიდასთან ვისხედით.
- ნენეკო ოთოზე როდის მომიყვები - ნაღვლიანად მეკითხება და თვალებში მიყურებს.
- ოჰ ნიკო ,ოთო .. ოთო ბიჭია რომელიც იმის მერე მომწონს რაც ეს საწავლო წელი დაიწყო , უბრალოდ სერიოზულად არა . მას შემდეგ კიდევ რაც თქვენ თქვენდაუნებურად "გამიჩალიჩეთ" აქტიურ კონტაქტზე გადმოვიდა , თან მეთამაშება და ეს მიზიდავს . არც მე არ ვიხევ უკან და არც ის , ხომ იცი , რომ ესეთი რაღაეები ძალიან მიზიდავენ და ამას ეხლა ასე უბრალოდ თავს ვერ დავანებებ. თან ძალიან სიმპატიურია და რა ვქნა ? - საწყლად ვხავი და ღვინის ბოკალს ხელ ვკიდებ
- ნენე შეტოპავ
- ოო ნიკო ატრაკებ ეხლა , ხომ იცი უკან არ დავიხევ ასე , რომ .. - ლოყაზე ვკოცნი - იცი შენ დას ძალიან , რომ უყვარხარ ?
- რა ? - თრემის ასეთი ცვლილება და ეს განცხადება იმდენად აოცებს, რომ ღვინოს ძლივს სვამს
- ნიკო ყველაფერი ვიოცი , მაშინ ძაან დათვერი და ძილში ბუტბუტებდი რომ ჩემთვის იმის თქმა, რომ ჩემი ძმა ხარ რთული იქნებოდა. ვერ მოვითმნინე და დედას და ამმას ველაპარაკე და ყველაფერი მითხრეს..
-ნენე არ მინდოდა მშობლებთან შენი ურთიერთობა..
- კარგი რა ისედაც საშინელი ურთიერთობამაქვს , გთხოვ ეს ერთი კვირა ამ ყველაფერზე ნუ ვილაპარკებთ ის ოცდაერთი წელი უნდა ავინაზღაურო
- მოდი ჩემთან პატარავ- მიღმის და კალთაში მისვამს - მიყვარხარ
- მეც ნიკო - ჩუმად ვბუტბუტებ და მის კისერში თავს ვრგავ.
მთელ კვირას ალბათ წყნარად გავატარებდით , რომ არა მეექსვსე ღამეს კარებზე ამტყდარი ბრახუნი .ნიკოს ეძინა ამიტომ კარები მე გავაღე და სრულიად შოკირებული დავრჩი ოთო , რომ დავინახე
-ნენე, ჩემი ნენე - ჩუმად ჩაიბუტბუტა და ისე ჩამეხუტა სუნთქვა შემეკრა- ასე არ შეიძლება , ჩემზეც უნდა იფიქრო ხოლმე იცი ?
- ნენეკო ვინაა ? - ბოქსერის ამარა გამოდის თმააბურძგუნი ნიკო და ოთოს დანახვისას ადგილზე შეშდება.
- ოჰ უკაცრავად - ნიკოს დანახვისას ,მაშნვე ირონიულად იწყებს ოთო საუბარს. ეგრე მშორდება და ჯერ მე მიყურებს ენუარსა და თხელ ხალათში გამოწყობილს და შემდეგ ნიკოს. - არადა როგორ მეგონა... - ბოლოს ჩუმად ბუტბუტებს და მანქანისკენ მიდის- კარგი დროის გატარებას გისურვებთ ნენე..კო - თითებს ჰაერში მითამაშებს,მანქანაში ჯდება და სწრაფად წყდება ადგილს.
- ჯანადაბა!!- გაბრაზებული ვკივი და ტელეფონის ძებნას ვიწყებ
- ოთახშია - ოთახისკენ მიმითითებს ნიკო
- ჯანდაბა აიღე ! ოთო ! მიპასუხე ! არ მპასუხობს!- გაბრეაზებული ვჯდები დივანზე - არ მაინტერესებს ამ ჩემ ფეხებს რა ! - პატარა ჯიუტი ბავშვივით ვამბობ და ნიკოს ვეხუტებ - აუ საწოლში წამიყვანე რა
- წამო პატარავ და რომ ჩახვალ მერე დაელაპარკე
- მისკენ ხარ ? - გაოცებული ვუყურებდ ა მისი ღიმილის შემჩნევისას ნერვები მეშლება
-არა შენსკენ -შუბლზე მკოცნის და საწოლშ მაწვენს.
მთელი ღამე არ მეძინა, მხოლოდ გამთენიისას მოვხუჭე თვალები სულ რაღაც ერთი საათით.
ამ ინციდენტიდან სამ დღეში თბილისში დავბრუნდით და ეგრევე უნივერსიტეტს მივაშურეთ .
- ნენ , როგორ მომენატრე , იცი რამდენი რამ მაქვს მოსაყოლი - გახარებული მახტება მარიამი
- უფ ნუ იტყვი სანამ აქ არ იყავი , ტვინი წაიღო იმდენი გველაპარაკა - ვითომ მობეზრებული მეუბნება ლუკა და ისიც მეხვევა.
- აუ ბაზარი არაა ტოო , თავი უკვე გოგო მეგონა რა იყოთ ამას როგორ უძლებ ხოლმე ? - ერეკლეც მეხვევა და ბოლოს ჩემს მხარზე დაყრდნობილი აგრძელებს ლაპარაკს . მწველ მზერას ვგრძნობ ,ა ამს ისიც ერთვის , რომ მარიამი იქით მანიშნებს საიდანაც მზერას ვგრზნობ და მეც ეგრევე იქით ვიხედები . მაშნვე ვხედავ ჩაწითებული თვალებით მყოფ ოთოს, სკამზე ზის ფეხები განზე აქვს გაშლილი , სიგარეტს ეწევა და თვალს ოდნავაც კი არ მაშორებს.
- მალე მოვალ რა -ბავშვებს ვტოვებ და მისკენ მივდივარ .
- გამარჯობა ჰიროგი - სასიამოვნოდ ვუღიმი გიორგის და ოთოს ვუტრიალდები - საქმე მაქვს
- გისმენ - წარბსაც არ ხრის ისე მეუბნება და უკვე ნერვებს მიშლის
- შეიძლება ? - გიორგის ვუტრიალდები და უხერხულად ვუღიმი
- მე დაგტოვებთ - ისიც მიღიმის და არეალიდან ქრება
- რაო ნენე.. კო? ნიკოლოზი არ იეჭვიანებს ?
- რა თქმა უნდა , უკვე ეჭვიანობს კიდეც . ადექი და წამომყევი საქმე მაქვს და ნუ იქცევი იდიოტი ტიპივით.- მობეზრებულად ვამბობ დამანქანისკენ მივდივარ , შიგნით ვჯდები და ველოდები როდის ინებებს მისი აღმატებულება მობრძანებას. ზუსტად ხუთ წუთში სიგარეტს ნაგვის ურნაში აგდებს და ნელი ნაბიჯებით მოდის მანქანისკენ . ვხედავ როგორ უყურებს ყველა გოგო და ჩემში ეგოიზმი იღვიძევს , რომელიც მას მხოლოდ ჩემად აღიქვამს , რომელსაც არავინ არასდროს არ უნდა მიკაროს. არ ვიცი საით მივივარ მაგრამ უკან დახევას არ ვაპირებ !



მაპატიეთ საყვარლებო , ბოდიში , ბოდიში ...უბრალოდ გუშინ სპონტანურად მოხდა ჩემი ქალაქიდან გასვლა და უინტერნეტობის გამო ვერ ავტვირთე ... არ ვიცი რატომ მაგრამ მინდოდა , რომ ეს თავი აქ დამთავრებულიყო. ველოდები თქვენს შეფასებებს ,,,სიყვარულით თქვენი მარიამიскачать dle 11.3
გაცნობებთ, რომ სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში მიიღებთ 6 ქულას.




№1  offline წევრი Peoplefallformysmile

შეფასება მხოლოდ ის იქნება რომ აუცილებლად დადო მეორე თავი როგორც კი შეძლებ და ცოტა დიდიც ^^

 



№2 სტუმარი სტუმარი მაკა

გადასარევია და ველოდები შემდეგ თავს სწრაფად!

 



№3  offline წევრი мариамо

Peoplefallformysmile
შეფასება მხოლოდ ის იქნება რომ აუცილებლად დადო მეორე თავი როგორც კი შეძლებ და ცოტა დიდიც ^^

vecdebi dges davdo ❤️

სტუმარი მაკა
გადასარევია და ველოდები შემდეგ თავს სწრაფად!

madloba sayvarelo , vecdebi <3

 



№4  offline აქტიური მკითხველი La-Na

შენ გინდოდა და ჩვენ დაგვაინტრიგე ხომ? wink laughing ძალიან კარგი იყო
--------------------
ლანა

 



№5  offline წევრი мариамо

La-Na
შენ გინდოდა და ჩვენ დაგვაინტრიგე ხომ? wink laughing ძალიან კარგი იყო

daintrigeba ar mqonda gegmashi :D ubralod imdenad mindoda aq gacherebuliyo es tavi, rom wera vegar ganvagrdze :D madloba <3

 



№6 სტუმარი სტუმარი Tikoo

შემდეგი თავი მალე იქნება?

 



№7  offline წევრი мариамо

სტუმარი Tikoo
შემდეგი თავი მალე იქნება?

ar vici :/ vecdebi yvelanairad ❤️

 



№8 სტუმარი knopka

rodisdadeb shemdegs?

 



№9  offline წევრი мариамо

knopka
rodisdadeb shemdegs?

დღეს საღამოს ❤️

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent