შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ცივსისხლიანი - {თავი - 9}


24-11-2017, 19:10
ავტორი Margaritha Loki
ნანახია 1 392

ცივსისხლიანი - {თავი - 9}

დილით ადრე, გაბრიელი კარზე გაბმულმა კაკუნმა გააღვიძა. საწოლიდან ბარბაცით წამოდგა, მაისური გადაიცვა და კარი გამოაღო. დიანა არც კი მისალმებია მას, განრისხებული სახით შევარდა ბინაში, ჩანთა სავარძელზე მიაგდო, წითური თმა მხარს უკან გადაიყარა, გაბრიელს შეაჩერდა და ღვარძლიანი ხმით შეუყვირა.
-სულ გააფრინე?!
-რა გინდა?- წარბი შეკრა ბიჭმა.
-ჩიტმა ამბავი მომიტანა, რომ ანას დახმარებას აპირებ!- ხელები ბრაზით აიქნია ქალმა.
-ოჰო, ბოსმა გამოგგზავნა?- ირონიულად გაიღიმა გაბრიელმა.
-გგონია ეს სახუმარო თემაა?- თვალები დაუბრიალა დიანამ.
-გატაცების შესახებ იცოდი , არა?- ნამძინარევი თვალები მოიფშვნიტა ბიჭმა და ქალს გამჭოლი მზერით დააკვირდა.
-ჰო, ვიცოდი,- თავი დაუქნია მან,- მაგრამ მე და შენ აბრამოვთან სულ სხვა საქმის გამო ვმუშაობთ, მისი პირადი ინტერესები ჩვენ არ გვეხება და ამიტომაც, ნურც შენ ჩაერევი ამ საქმეში.
-ლეო ჩემი მეგობარია, იცოდი რომ მას ასეთ რამეს უმზადებდნენ და არაფერი მითხარი?!- სიბრაზემ სძლია გაბრიელს.
-შენი მეგობარი?- გაეცინა დიანას და ფანჯრისკენ მიბრუნდა.- კარგი რა, ამ სახლში ვიცი რის გამოც დასახლდი, ისიც ვიცი რატომ დაუხალოვდი ჯანდიერებს და მე მაინც ნუ მაყრი თვალში ნაცარს.
-ჯანდიერების ოჯახის მიმართ, რომ ადამიანური გრძნობები მაქვს, ეგ ნუ გაგაკვირვებს. ჰო, შეიძლება თავიდან მხოლოდ ჩვენი საქმის გამო გადმოვედი აქ, მაგრამ ახლა მათ ჩემი ოჯახის წევრებად ვთვლი.
-ჯანდიერები გულმოწყალებით არიან განთქმულნი, სთხოვე, იქნებ კიდევ ერთი ობოლი ბავშვი იშვილონ.- დამცინავად ახედა დიანამ მას.
-ობოლო არ ვარ!- მკლავში სწვდა გაცხარებული გაბრიელი მას და თითები მაგრად მოუჭირა.- ძალიან გამიხარდებოდა, რომ ვიყო, მაგრამ საუბედუროდ არ ვარ!
დიანამ ტუჩები ბრაზით მოკუმა და უკვე შეწინააღმდეგებას აპირებდა, როცა კარზე კაკუნის ხმა გაისმა და ქალს მომდგარი სიტყვები პირზე შეახმა. გაბრიელმა მაშინვე გაუშვა ხელი დიანას. დაახლოებით ხვდებოდა მისი მეორე სტუმარი ვინც უნდა ყოფილიყო, ამიტომ სახეზე ყალბი მხიარული გამომეტყველება აიკრა და კარი ისე გააღო.
-მთელი დილაა გელოდები, ხომ არ დაგავიწყდა, რომ დღეს მნიშვნელოვანი საქმე უნდა მოვაგვაროთ?!- სწრაფად მიაყარა ზღურბლზე მდგარმა ანამ და ხელში მოქცეულ წითელ ვაშლს ხმაურით ჩაკბიჩა.
-უკვე ისაუზმე?- ჰკითხა ბიჭმა და კარის ჩარჩოს ისე მიეყრდნო, რომ გოგონას გზა გადაუღობა, რადგან არ სურდა ანა შიგნით შესულიყო და იქ დიანას გადაჰყროდა.
-ვსაუზმობ!- ვაშლი დაანახა ანამ და კიდევ ერთხელ ჩაკბიჩა.- რაო, როგორ მითხარი მაშინ?
-თუ ვინმე შენს მოკვლას გადაწყვეტს, მოწამლულ ვაშლს გამოგიგზავნის-მეთქი.- გაეცინა ბიჭს.
-იდიოტური ნათქვამია!- მიახალა ცინიკურად გოგონამ, გაბრიელი გვერდზე გასწია და ბინაში შევიდა.
ფანჯარასთან მდგარმა დიანამ, მათი საუბარი მოისმინა და სახეზე აღბეჭდილი უკმაყოფილო გამომეტყველება ორმაგად შესამჩნევი გაუხდა, როცა გოგონას პირისპირ შეეჩეხა.
-ანა!- წამოიძახა ქალმა და ცხვირი ზიზრით აიბზუა.
-დიანა!- იგივე ტონით წარმოთქვა მისი სახელი გოგონამ.
-ერთმანეთს იცნობთ?-გაუკვირდა გაბრიელს.
-ის მე მითვალთვალებდა.- ბიჭს გახედა დიანამ და თითი ანასკენ გაიშვირა.
-მან კი უკანონო თვალთვალისთვის მიჩივლა.- ანამაც გაბრიელს გახედა და დიანასკენ თითი გაიშვირა.
-ჩემი წასვლის დროა!- თქვა ქალმა უხალისოდ, ჩანთას ხელი დაავლო, დერეფანში გავიდა ,ისევ გაბრიელს მიუბრუნდა და ჩურჩულით დაამატა.- როცა გაიგებს ვინ ხარ სინამდვილეში, არც კი დაფიქრდება ისე გადასცემს შენს თავს პოლიციას.
-ნუ ხარ ასეთი ბოროტი.- კბილებში გამოსცრა გაბრიელმა.
-ბოროტი? ჰო, შენი ცხოვრება ზღაპარს ჰგავს, გაბრიელ, პრინცესაც გიპოვნია, მე კი ამ ზღაპარში მხოლოდ ბოროტი ჯადოქრის როლი მერგო , არა?- დიანამ გაბრიელისკენ წაიწია, სარკაზმით გაუღიმა, ლოყაზე, ტუჩთან ძალიან ახლოს აკოცა და ყურში ჩასჩურჩულა.- ჰოდა, შენს ფიფქიას გაუფრთხილდი, იმ ვაშლმა მართლა არ მოწამლოს.
-დიანა...
-ნახვამდის!- ამჯერად ხმამაღლა წარმოთქვა ქალმა, რომ ყველას გაეგონა და კიბეებზე დაეშვა.
ამ სცენის დანახვაზე ანამ ვერც გაიაზრა ისე დაეუფლა უსაზღვრო ბრაზის და ზიზღის გრძნობა. მოუნდა დიანა მისი წითური თმით ეთრია და ქალის მოკვლის ათასი სცენა მაინც წარმოუდგა თვალწინ, თუმცა თავი შეიკავა და გაბრიელს გახედა.
-აქ პომადის კვალი დაგრჩა.- ტუჩზე მიუთითა ანამ.
გაბრიელმა ხელით მოიშორა პომადა, გოგონას ზემოდან დახედა და წარბშეკრულმა ჰკითხა.
-სტალკერო, დიანასთან რაღა გინდოდა?
-გახსოვს, რომ დაასკვენი აბრამოვთან მისასვლელად მის ხალხს უთვალთვალებდიო?!- ბიჭმა თანხმობის ნიშნად თავი დაუქნია.- ერთ-ერთი დიანა იყო. ის აბრამოვთან მუშაობს; ხან მისი პრესსამსახურის უფროსია, ხან მდივანია, ხანაც უბრალოდ ყავას უმზადებს... ზუსტად მეც ვერ დავადგინე რას წარმოადგენს... აი, შენ კი მას იცნობ, თანაც ძალიან ახლოდან.- უკანასკნელი სიტყვები ეჭვით წარმოთქვა გოგონამ.
-მერე?
-შემთხვევით, ასე ახლოს აბრამოვსაც ხომ არ იცნობ? - დაფიქრებული გამომეტყველებით იკითხა მან.- იქნებ შენც მასთან მუშაობ?
-ყავა გინდა?- მაშინვე შეცვალა თემა ბიჭმა.
-კი!- აღარც ანას გაუგრძელებია.
-დაჯექი და მოგიტან.- სავარძელზე მიუთითა მასპინძელმა და თვითონ სამზარეულოს მიაშურა.
ანა ბუხრისკენ შებრუნდა, გარემოს თვალი მოავლო და რაღაც ეუცნაურა, კარგი დაკვირვების შემდეგ კი შეამჩნია, რომ ბუხრის წინ ორი სავარძელი იდგა. აქამდე სულ ერთი იდგა ხოლმე, მაგრამ ახლა ორის დანახვამ გოგონა ნამდვილად გააოგნა.
-ბუხრის წინ ორი სავარძელი დგას, თუ მეჩვენება?- გასძახა სამზარეულოში მოფუსფუსე გაბრიელს.
-არ გეჩვენება!- შორიდან გასცა პასუხი მან.
-აქამდე ერთი რატომ იდგა?
-აქამდე სტუმრებს მიჩვეული არ ვიყავი, შენი აქ გადმოსვლის შემდეგ კი... მოკლედ , დაჯექი და მოისვენე რა!
-ანუ, მეორე სავარძელი ჩემს გამო დადგი თუ დიანას გამო?
-არც ერთის, უბრალოდ მივხვდი რომ დამჭირდებოდა და სხვენიდან ჩამოვიტანე.
-დიანას საიდან იცნობ?- სავარძელში მოკალათდა ანა და ბუხრის თავზე დაკიდებულ ნატურმორტს ახედა, რომლის ჩარჩოშიც ისევ იყო ჩარჭობილი მის მიერ ნასროლი დანა.
პასუხის მოლოდინში გოგონამ ახლა მარჯვნება მხარეს , იმ კედლისკენ გაიხედა, სადაც გაბრიელის არაორდინალური ნახატი ეგულებოდა, მაგრამ ბიჭს კარადა ისევ კედელთან დაებრუნებინა და ნახატიც აღარ ჩანდა. ანამ უკმაყოფილოდ დაბურცა ტუჩები და თვალები გადაატრიალა.
-ჩემი ლექტორი იყო!- როგორც იქნა პასუხს მოაბა თავი გაბრიელმა.
-რა?- თვალები შუბლზე აუვიდა გოგონას.- მასთან ურთიერთობის გამო გამოგაგდეს უნივერსიტეტიდან?!
-დიახ!
-მასთან ახლაც წევხარ?
-საიდან დაასკვენი?
-არც ისე რთული შესამჩნევი იყო.
-ასეც რომ იყოს, შენ რა გაწუხებს?
-არაფერი!- ხმას აუწია გოგნამ.- უბრალოდ... ერთმანეთს საშინლად არ შეეფერებით... საერთოდ, რამდენი წლის არის? შენზე უფროსია, არა?
-ხუთი წლით!
-და უნივერსიტეტში რის ლექციებს გიკითხავდა, სექსოლოგიის?!
-ფილოსოფიის!
-მერე, კასრში რატომ არ ცხოვრობს ქალბატონი?
-ყველა ფილოსოფოსი კასრში არ ცხოვრობს! ამ სფეროში ცოტა განათლების მიღება არ გაწყენდა, ანა-კონდა!
-მორიელო!
გაბრიელი გაბადრული სახით გამოსცდა სამზარეულოს ტერიტორიას და ცხელი ყავით სავსე ფინჯნები დაბალ მაგიდაზე დაალაგა. რომ გეკითხათ ასე რა უხაროდა, პასუხს მაშინვე გაგცემდათ: ანას შეფარული ეჭვიანობა ის იყო, რაც იმ რთულ მომენტში ყველაზე მეტად მოსწონდა.
-მგონი ამაზე უფრო მნიშვნელოვანი საქმეებიც გვაქვს.- სახე დაუსერიოზულდა ბიჭს და შავი თვალები გოგონას მიაპყრო.- წუხელ რაღაც ინფორმაციები გადავამოწმე და... როცა ნერსემ ყელსაბამი წაგართვა, პოლიციის მესამე განყოფილების საცავში შეინახა, არა?
-ჰო, ამ სახლში რომ გადმოვედი, მაშინ წამოვაცდენინე.- გაეცინა გოგონას.- საცავში ჩემი მშობლების გარდაცვალების შესახებ უამრავი ფაილი ინახება და ალბათ ყელსაბამიც იქ ჩადო, რადგან ამ საქმესთან კავშირშია.
-ანა, ხვდები რომ დანაშაულზე მივდივართ? - კიდევ უფრო სერიოზული ტონით იკითხა გაბრიელმა.- პოლიციის საცავის გაძარცვას ვაპირებთ, რადგან სხვანაირად ყელსაბამს ვერ დავიბრუნებთ. ნერსეს, რომ ვუთხრათ მაშინ ყველაფრის ახსნა მოგვიწევს და...
-მთელი ჩემი წარსული გაქექე და მაინც ეჭვი გეპარება, რომ უკან დავიხევ?- ცალყბად გაიღიმა გოგონამ.- თუ რამე მოხდა, დარმწუნებული ვარ ისევ ნერსე მიხსნის.
-ეგეც მართალია!- ბიჭსაც აგეღიმა.- საცავი კარგად დაცული ტერიტორიაა , მაგრამ არა აუღებელი ციხე-სიმაგრე. შენ ყელსაბამის დაბრუნება გინდა, მე კი ლეოს გადარჩენა, ამიტომ შენგან მხოლოდ ერთ რაღაცას მოვითხოვ.- გაბრიელის ხმაში დაძაბულობამ გაიჟღერა.- ანა, აუცილებლად უნდა მითხრა რა არის ასეთი განსაკუთრებული იმ ყელსაბამში, რომ აბრამოვი მის გამო ასე იბრძვის?
-არა.- თავი გააქნია გოგონამ, ყავა მოსვა და ფინჯანი მაგიდაზე დადგა.- აზრი არ აქვს... მაინც არ დაიჯერებ.
-უბრალოდ მომიყევი! - მშვიდად მიუგო ბიჭმა.
გოგონა ცოტა ხანს გაჩუმდა. ორჭოფობდა, ვერ გადაეწყვიტა ეთქვა თუ არა სიმართლე გაბრიელისთვის. ბოლოს ვეღარ გაუძლო მის დაჟინებულ მზერას, ღრმად ჩაისუნთქა და დაიწყო.
-ერთ-ერთი ბერძნული მითის თანახმად, ცეცხლისა და მჭედლობის ღმერთს, ჰეფესტოს მეუღლემ, სილამაზის და სიყვარლის ქალღმერთმა აფროდიტამ, არესთან უღალატა. მათ შვილი შეეძინათ, ჰარმონია. როცა ჰეფესტომ ეს გაიგო, ამ სიყვარულის ყველა ნაყოფი დაწყევლა და მათზე შურისძიება განიზრახა. ყელსაბამი გამოჭედა, რომელიც დაწყევლილი იყო და რომელსაც მხოლოდ უბედურების მოტანა შეეძლო. მოგვიანებით, როცა ჰარმონია გაიზრადა და ცოლად ადამიანს, თებეს მეფეს კადმოსს გაჰყვა, მის ქორწილში ყველა ოლიმპოელმა მოიყარა თავი. ღმერთებმა პატარძალს სხვადასხვა ძვირფასი საჩუქრები გადასცეს. ჰეფესტომ აფროდიტეს ყელსაბამი მისცა, მან კი თავის ქალიშვილს უსახსოვრა, ტანაც ისე, რომ არ იცოდა თუ დაწყევილი იყო. მოგვიანებით ეს ყელსაბამი კიდევ სხვა მითებშიც ფიგურირებს. მაგალითად: თებეს დაცემა და განადგურებაც სწორედ მას უკავშირდება. ოიდიპოსი თუ წაგიკითხავს გეცოდინება.
-ჰეფესტოს სამჭედლოდ სიცილიის ცნობილი ვულკანი ეტნა იყო მიჩნეული. -ჩაფიქრებული გამომეტყველებით მიუგო გაბრიელმა.- შენს ყელსაბამს ობსიდიანის ქვა აქვს, რომელიც სწორედ ვულკანური მინისგან შედგება.
-არაბები ობსიდიანს „ეშმაკის კლანჭებს“ უწოდებენ, რადგან მას დიდ მაგიურ თვისებებს მიაწერდნენ. მათი წარმოდგენის თანახმად, ობსიდიანს ადამიანის დამორჩილება შეეძლო. თუ ერთხელ გაიკეთებდა მის სამკაულს, მერე მასზე მიჯაჭვული ხდებოდა.
-ვიცი ეს ლეგენდა, ბერძნულ მითოლოგიაშიც კარგად ვერკვევი.... და შენ გინდა მითხრა, რომ მთელი ეს დრო ჰარმონიას ყელსაბამს ატარებდი?- უნებურად გადაიხარხარა გაბრიელმა.- ამ სისულელეს ვერ დავიჯერებ, ანა. მითიური უბედურების მომტანი ყესაბამი? სერიოზულად?
-აი, ხომ ვამბობდი არ დაიჯერებ-მეთქი?!- ხელები უკმაყოფილოდ გაშალა გოგონამ.
-რა უნდა დავიჯერო?- ისევ გაეციან ბიჭს.- რომ თითქმის სამი ათასი წლის წინანადელი მითი სიმართლეა?! გიჟი ხარ!
-არც შენ ხარ ნაკლები!
-მისი მოქმედება გინახავს?
-შემომხედე, გაბრიელ!- სიბრაზე სარკაზმში გადაეზარდა გოგონას, მერე კი სახე ნაღვლიანი გაუხდა.- მისი მოქმედების თვალსაჩინო მაგალითი ვარ. მას შემდეგ რაც ის ყელსაბამი ბებიაჩემმა დედას მისცა, მთელი ჩვენი ოჯახის უბედურება დაიწყო. ისინი დაიღუპნენ, მე ვნახე როგორ დაიწვენენ ცეცხლში. მათი ყვირილი მესმოდა... დამწვარი ხორცის სუნი მცემდა და ვერაფერს ვაკეთებდი... ოჯახის გარეშე დავრჩი, მდევნიდნენ, რვა წელი წესიერად თვალიც კი არ მომიხუჭავს იმის შიშით, რომ ვინმეს ძილში არ მოვეკალი. მეტი რაღა გინდა?
ამ სიტყვების გაგონებამ, მომენტალურად დაზაფრა გაბრიელი. მთელს სხეულში უსიამოვნოდ გასცრა, გოგონას თვალი აარიდა და ხმადაბლა იკითხა.
-ეს ნივთი, შენს ოჯახში საიდან მოხვდა?
-ძალიან გრძელი ამბავია.- ამოიოხრა ანამ.- გთხოვ ახლა ნუ მკითხავ, რადგან ვერაფერს მოგიყვები, მხოლოდ იმას გეტყვი, რომ მემკვიდრებით გადმოგვეცა და არც ერთ ჩვენს წინაპარს ის კისერზე არ გაუკეთებია. გაკეთება უკვე მის დაუფლებას, მეპატრონეობას ნიშნავს, მხოლოდ ამის შემდეგ მოაქვს უბედურებები ყელსაბამს ადამიანებისთვის... როცა ბებიამ დედას მისცა, გააფრთხილა არ გაეკეთებინა, ხოლო როცა მშობლებმა მე გადმომცეს, არ მინდოდა დამკარგვოდა და კისერზე გავიკეთე... ვიცი რთულია დაჯერება, მაგრამ მე მჯერა, რომ ამ ყელსაბამს უბედურება მოაქვს.
-და აბრამოვს რაში სჭირდება უბედურების მომტანი ყელსაბამი?
-არ ვიცი! ეგ მართლა აღარ ვიცი... ალბათ კოლექციონერის აკვიატებაა... ხომ იცი, რა კლეპტომანებივით იქცევიან. სანამ ხელში არ ჩაიგდებენ უბრალოდ ვერ ისვენებენ.
გაბრიელი ხვდებოდა, რომ ეს საუბარი მათ ძალიან შორს წაიყვანდა. რაც ყველაზე მეტად აინტერესებდა, ის ინფორმაცია მიიღო, ამიტომ ანასთან კამათი შეწყვიტა, თავის ლეპტოპს გადასწვდა, ეკრანზე საცავის შენობის გეგმა გამოიტანა, გოგონას აჩვენა და უთხრა.
-პოლიციის საცავი, მესამე განყოფილებიდან რამდენიმე წუთის სავალზე მდებარეობს. ერთსართულიანი, მართკუთხა შენობაა, ერთი შესასვლელი და ერთი გასასვლელი აქვს. დაცვის ორი წევრი იცავს. ერთი პერიმეტრს აკონტროლებს, მეორე კი კაბინაში ზის და კამერებს აკვირდება.
-მხოლოდ ორი კაცი იცავს?-გაუკვირდა ანას.
-ამ შენობაში სპეცოპერაციების შედეგად ამოღებული ნარკოტიკები ან იარაღი არ ინახება, აქ ძირითადად ქაღალდებს, საბუთებს, სურათებს და სხვა წვრილმან სამხილებს ინახავენ. ამიტომაც ჰყავს მხოლოდ ორი მცველი.- აუხსნა გაბრიელმა.
-კარგია, მაშინ მანქანას მე ვიშოვი და მგონი მეტი არაფერი აღარ გვრჩება მოსაგვარებელი.
-უკვე ვიშოვე. ცეზარი გვათხოვებს!
-ცეზარი ვინაა?
-ჩემი მეგობარი ბარმენი.
-ცეზარი ჰქვია? კაცია თუ სალათი?- გაეცინა გოგონას.- მოიცა, შენ რა, მას უთხარი?
-არაფერი მითქვამს, უბრალოდ მანქანა ვთხოვე .
-ამდენი რამის მოგვარება, როდის მოასწარი?
-წუხელ არ მეძინებოდა და...
-კარგი.- შვებით ამოისუნთქა ანამ.- მოკლედ, ასე მოვიქცეთ: მე კაბინაში მჯდომ პოლიციელს მივხედავ და კამერებს გამოვრთავ, შენ კი პერიმეტრის მეთვალყურეს მიხედე. მათ საშვებს და გასაღებებს ავიღებთ, საცავში შევალთ და იქაურობას ისე ავურევთ, რომ ძარცვა ეგონოთ.
-ეს ისედაც ძარცვაა.
-ჰო, მაგრამ კარგი საქმისთვის ვძარცვავთ და არა პირადი მიზნებისთვის. თუ ნერსე გაიგებს , იმასაც მიხვდება, რომ ეს ყველაფერი მისი შვილის გადასარჩენად გავაკეთეთ და დაგვინდობს.
-ასე დარწმუნებულიც ნუ იქნები.- გაეციან ბიჭს.- როცა ყელსაბამს დავიბრუნებთ, აბრამოვს გადასცემ, ის კი ალბათ ისე მოაწყობს, რომ კატოს და ლეოს გაქცევის საშუალება მისცეს, თითქოს ეს თავად მოახერხეს, გამტაცებლები კი უკვალოდ გაუჩინარდებიან.
-მეც მგონია, რომ აბრამოვი ასე მოიქცევა!- მაშინვე დაეთანხმა გოგონა.
-ჰო კიდევ, -თავი ასწია გაბრიელმა,- პატარა წარმოდგენის დადგმა მოგვიწევს და თუ წინააღმდეგი არ იქნები, მეძავივით უნდა გამოეწყო.
-კარგი ერთი.- ცხვირი აიბზუა გოგონამ.- წინააღმდეგი ვარ!
-აბა, ამ ჯინსებში და სასაცილო მაისურში ვერავის მოხიბვლას ვერ შეძლებ.
-რატომ, შენი მოხიბვლა ხომ შევძელი?- ამაყად მოიღერა ყელი გოგონამ და თმები ერთ მხარეზე გამომწვევად გადაიყარა.
-ჰო და ზუსტად მაგ შემთხვევის შემდეგ გადავწყვიტე, რომ LSD-ს აღარასოდეს მივიღებ.- მხიარულება ჩაამწარა გაბრიელმა.
-შხამიანი მორიელი.- ჩაისისინა გოგნამ ზიზღით და ისევ შენობის გეგმას მიუბრუნდა.

...
თითქმის შუაღამე იდგა, არ წვიმდა, მხოლოდ სანაპიროდან მონაბერი ცივი ქარი სისინებდა და ხეებიდან მოგლეჯილ გაყვითელბულ ფოთლებს, მანქანის საქარე მინას აყრიდა.
ანამ კიდევ ერთხელ შეათვალიერა სარკეში საკუთარი ანარეკლი, პარიკის ქერა თმა ხელით შეისწორა, ტუჩსახცის თხელი ფენა გადაისვა და გაბრიელს გადახედა, რომელიც რამდენიმე მეტრის იქით , დაბლობზე მდგარ პოლიციის საცავის შენობას უთვალთვალებდა.
-აბა, როგორ გამოვიყურები?- იკითხა ანამ, ქურთუკი გაიხადა და მხრები შეარხია.
გაბრიელმა უნებურად მოსწყვიტა თვალი შუქებით გაჩახჩახებულ შენობას და მის გვერდით მჯდარ გოგონას გადახედა. ტანზე მჭიდროდ მომდგარი წითელი კაბა და დეკოლტედან მომზირალი მკერდი, იმდენად გამომწვევად გამოიყურებოდა, რომ ბიჭს სული შეეხუთა და შეუმჩნევლად ჩამოსწია ფანჯრის მინა.
-საშინლად.- სულ სხვა რამ თქვა გაბრიელმა.- კარგად შეღებილ თოჯინას ჰგავხარ და იმდენი სუნამო გასხია, რომ შენი ბუნებრივი ყვავილების სურნელი აღარც კი იგრძნობა. საერთოდ, რა საჭირო იყო ამდენი სუნამო?
-ეს, წარმოდგენის ნაწილია.- წარბი შეკრა ანამ.
-ჰო, ტრანკვილიზატორით თუ არა, ამ სუნამოთი ნამდვილად გაგუდავ დაცვის წევრს.- სარკასტულად ჩაილაპარაკა ბიჭმა.
-რა იყო, შეღებილი თოჯინები არ მოგწონს?- ცინიკურად იკითხა გოგონამ და გაბრიელისკენ გადაიხარა.
-უბრალოებას ვანიჭებ უპირატესობას.- ყალბად გაუღიმა ბიჭმა, თან ისე რომ მისკენ არც გაუხედავს.
-დიანაც შეღებილი თოჯინაა.- შეახსენა მან.
-მერე, ვინ გითხრა, რომ დიანა მომწონს?- წყობიდან გამოვიდა გაბრიელი, მთელი ტანით მიბრუნდა ანასკე და სახე იმდენად ახლოს მიუტანა, რომ მისი ტუჩები თითქმის შეეხო გოგონას ბაგეს.
ანას პულსმა პიკს მიაღწია. ტვინში სისხლი ააწვა, სურვილმა და მოუთმენლობამ კი კინაღამ ჭკუიდან გადაიყვანა. მართალია ძალიან ცდილობდა ეს მღელვარება და ერთად მოწოლილი ამდენი ემოცია დაემალა, მაგრამ გაბრიელმა მისი ამოკითხვა მაინც შეძლო. იცოდა, რომ ანა მის კოცნას ელოდა, მაგრამ არ აკოცა, მხოლოდ ძალიან ფრთხილად შეეხო ტუჩებით ნიკაპზე და ჩახლეჩილი ხმით უთხრა.
-შენი არ მესმის, ანა! როცა ყურადღებას გაქცევ, თავიდან მიშორებ, ხოლო როცა ყურადღებას არ გაქცევ, ჩემი ყურადღების მისაქცევად ყველაფერს აკეთებ. ეს რა ლოგიკაა?
-ეს ქალური ლოგიკაა!- ინსტინქტურად წამოიძახა გოგონამ და გაწბილებული გამომეტყველებით მიეყრდნო სავარძლის საზურგეს.
-გამომართვი.- ტრანკვილიზატორით სავსე შპირიც გაუწოდა გაბრიელმა, შემდეგ გოგონას კისრიდან პარიკის ქერა თმა გადაუწია, გაყინული თითები კანზე მიაჭირა და უთხრა.- როცა ჯენტლმენობას გამოიჩენს, შენს დახმარებას გადაწყვეტს და მიბრუნდება, რომ რაიმე თბილი მოგაწოდოს, აი, აქ ჩაარჭე.
-და შენ?- ჰკითხა მან.
-მე სხვა ხერხს გამოვიყენებ.- უკანა სავარძელზე დადებულ იარაღის ბუდეს გადახედა ბიჭმა და კმაყოფილი სახით გაიღიმა.
ანამ თავი მიაბრუნა და საცავის შენობას გახედა. გული გამალებით უცემდა, ჯერ კიდევ არ იყო იმ ეიფორიიდან გამოსული, რაც ბიჭმა დამართა. ამას ისიც ემატებოდა, რომ ასეთ რთულ დანაშაულზე პირველად მიდიოდა და ძალიან ღელავდა, მაგრამ გაბრიელის წინაშე ამას არასოდეს შეიმჩნევდა.
არც გაბრიელი იყო ნაკლებ მდგომარეობაში. არავინ იცოდა თავშეკავება რის ფასად უჯდებოდა.

გოგონამ საკუთარ თავს შეუძახა, დახშული ფილტვები ჰაერით აივსო, რამაც ძალა შემატა, უთქმელად გააღო მანქანის კარი, სიცივისგან მხრებში მოიხარა, ხელები მკერდზე გადაიჯვარედინა, შპრიცი მუშტში ძლიერად მოიქცია, რომ არ დაკარგვოდა და ხელოვნური ბარბაცით გაუყვა დაღმართს, რომელიც პოლიციის საცავის შენობამდე მიდიოდა.
ბიჭმა ამღვრეული მზერა გააყოლა მის გამხდარ, მაგრამ ძალიან ლამაზ სხეულს და ეცადა გვერდზე გაეხედა, თუმცა ვერ შეძლო.

შენობის გარე განათების მკვეთრ შუქზე, კაბინაში მჯდარმა პოლიციელმა, ქერა ქალის ფიგურა რომ დაინახა, განცვიფრებისგან პირი დააღო. მაშინვე დააბრუნა მაგიდაზე მომარჯვებული ყავის ჭიქა, წამოდგა, კაბინიდან გამოვიდა და დაუპატიჟებელი სტუმარს წინ გადაეღობა.
-თქვენი აქ ყოფნა არ შეიძლება, ეს დაცული ტერიტორიაა! - გამაფრთხილებლად ასწია ხელი ახალგაზრდა მამაკაცმა.
-მაპატიეთ, მგონი... დავიკარგე.- აქცენტით და სიცილით უთხრა ანამ, წაიბორძიკა და ნასვამის იმიტაცია გააკეთა.
-გზა აგებნათ?- ხმა ცოტა დაუთბა კაცს და გოგონას ხელი შეაშველა.
-არც კი ვიცი სად ვარ და თან ძალიან მცივა.- მოიბუზა ანა და პოლციელს მხარზე დაეყრდნო.
-შიგნით შემოდთ, თქვენთვის ტაქსის გამოვიძახებ და სახლში გაგიშვებთ.- თავაზიანი ტონით შესთავაზა მამაკაცმა.
-ღმერთო ჩემო, ჩემი მხსნელი ხართ.- გაიღიმა გოგონამ და პოლიციელს კაბინაში შეჰყვა.
-დაჯექით, რაიმეს მოგცემთ, რომ გათბეთ, ამასობაში ტაქსიც მოვა.- თქვა კაცმა და მიბრუნდა, რომ გოგონასთვის მისი ქურთუკი მიეწოდებინა.
ეს ყველაზე ხელსაყრელი მომენტი იყო, რომელიც ანას ხელიდან არ უნდა გაეშვა და ასეც მოიქცა. გოგონამ მოულოდნელად მუშტში მოქცეული შპრიცი კაცს კისერში, ზუსტად იმ ადგილას ჩაარჭო, როგორც გაბრიელმა ასწავალა და უკან დაიხია. პოლიციელმა ჯერ გაოგნებისგან დაქაჩა თვალები, მერე კი პირი გააღო, რომ ეყვირა, მაგრამ ხმა არ ამოუვიდა, რამდენიმე წამის შემდეგ კი გონება სულ დაკარგა.
ანამ ხელი შეაშველა, ძირს რომ არ დაცემულიყო, სკამზე ჩამოსვა, კისრიდან ნემსი ამოაცალა და ჩანთაში ჩაიდო. შემდეგ კი კამერებს მიუბრუნდა, ის ჩანაწერი წაშალა, რომელზეც თვითონ ჩანდა , კამერები გამორთო და გაბრიელს დაურეკა.
აღმოჩნდა რომ, ბიჭს უკვე მოეხერხებინა მეორე მცველის დაძინება და ანას ზარს ელოდებოდა. გოგონამ პოლიციელს ელექტრონული გასაღები ააცალა, კაბინიდან გამოვია და საცავის კართან ასვეტილ გაბრიელს მიუახლოვდა.
-გაგიჭირდა?-სიცილით ჰკითხა ბიჭმა.
-კარგად შემომხედე.- ხელები დემონსტარციულად გაშალა გოგონამ.- სასურველი და სექსუალური ქალის იმიჯი ხომ კარგად მოვირგე?
-აჰამ!- ანთებული თვალებით შეავლო მზერა გაბრიელმა მის სხეულს და მხოლოდ ამის თქმაღა მოახერხა, მერე კი გამშრალ ყელში ნერწყვი ხმაურით გადააგორა.
-ჰოდა, მაგ კითხვას ნუღარ დამისვამ.- გაეციანა ანას და გაბრიელს გასაღები მიაწოდა.
სანამ ბიჭი კარებს გახსნიდა, გოგონამ დაბლა დაიხედა, საკუთარი მკერდი ხელით მოსინჯა და აღფრთოვანებული ხმით წამოიძახა.
-ამ ლიფში და კაბის დეკოლტეში დიდი მკერდი მიჩანს, არა? არადა ამხელაც არ მაქვს, მაგრამ მომწონს, კარგად გამოიყურება.
გაბრიელმა გაოგებული სახით გახედა, საკუთარი მკერდის თვალიერებაში გართულ გოგონას.
-არა, ჯინსები, დიდი მაისური და სპორტული ლიფი მირჩევნია, სულს მაინც არ მაძრობს.- ისევ მოეღუშა სახე ანას.
-მორჩი?- თვალები დაუბრიალა გაღიზიანებულმა ბიჭმა, მერე გოგონას ზურგი აქცია, საშვი მოიმარჯვა, კარი გახსნა და საცავში შევიდა.
კარის გაღებისას შენობაში შუქები ავტომატურად ჩაირთო და წყვილის თვალწინ რკინის თაროებით სავსე დარბაზი გამოჩნდა, რომლის დანახვაზეც ორივეს თავბრუ დაეხვათ.
საბედნიეროდ სამხილები თარიღების მიხედვით იყო დალაგებული და ყელსაბამის ძებნა არ გასჭირვებია. სანამ გაბრიელი თაროებიდან ყუთებს ჰყრიდა და სამხილებს ერთმანეთში ურევდა, რომ ყველაფერი ძარცვას დამსგავსებოდა, ანამ მისი მშობლების გარდაცვალების ქეისი მოძებნა. მუყაოს ყუთი მაღალი თაროდან გადმოათრია და აკანკალებული ხელებით გახსნა.
ერთმანეთზე დაწყობილ საქაღალდეებს, თავზე პატარა ხის ყუთი ედო. ანამ დაუფიქრებლად დაავლო ხელი ყუთს, გახსნა და შიგნით მოთავსებული ყელსაბამი რომ დაინახა, შვებით ამოისუნთქა.
როგორც ჩანს, ნერსეს ბრძანებით , ყელსაბამი ვერცსხლისფერი საღებავისგან გაესუფთავებინათ და ახლა ოქროსფრად ბრწყინავდა, ობსიდიანის ქვაზე შემოვლებული ჩარჩო, რომლის ორნამენტებიც დაკლაკნილ გველებს მოგაგონებდათ.
უცებ გოგონას თვალი ყუთში ჩალაგებული საქაღალდეებისკენ გაექცა. არქივიდან ეს საქმე ნერსეს საცავში გადმოეტანა. იქ ყველაფერი იყო, რაც მას აინტერესებდა და რაც მისი მშობლების სიკვდილს შეეხებოდა. გოგონამ ხის ყუთი ჩანთაში ჩაიდო და ხელი საქაღალდისკენ გასწია.
-არ ნახო!- თავზე წამოადგა მოულოდნელად გაბრიელი.
-რატომ?- განცვიფრებული სახით ახედა ანამ.
-მე უკვე ვნახე და იქ არაფერია ისეთი, რაც დაგაეჭვებს.- მისკენ დაიხარა გაბრიელი და საქაღალდისკენ წაღებული ხელი გოგონას ჰაერში დაუჭირა.- მე შენს მშობლებს არ ვიცნობდი, მაგრამ იმ ყველაფერმა რაც ამ საქარალდეებში ვნახე, ერთიანად შემძრა. ნუ გაიხსნი თავიდან შეხორცებულ ჭრილობებს, ანა.
-ჯობია, წავიდეთ,- აღელვებული სახით წამოიჭრა ფეხზე გოგონა,- ყელსაბამი მე მაქვს და აქ აღარაფერი გვესაქმება.
-სწორია.- თავი დაუქნია ბიჭა, ყუთს ფეხი გაჰკრა და გადააბრუნა, რომ ქაღალდები სხვა სამხილებს შერეოდა და საცავში გამართული ქაოსის ნაწილი გამხდარიყო.

...
უკვე მესამე დღეს ატარებდნენ ტყვეობაში ექიმი და დეტექტივი. ორივეს მოთმინება ეწურებოდათ, ორივეს ნერვები დაწყვეტაზე ჰქონდათ, მაგრამ ერთმანეთის გამხნევებას მაინც არ წყვეტდნენ.
ამ დროის განმავლობაში, გამტაცებლები დღეში ერთხელ სტუმრობდნენ მათ. ერთ-ერთი გამტაცებელი მათთან შედიოდა საჭმლის და წყლის მისატანად, მეორე კი ამასობაში კართან იცდიდა და მეგობარს აზღვევდა. ნიღაბს არც ერთი არ იხსნიდა, თან არც კი საუბრობდნენ, მხოლოდ ჟესტების ენით შემოიფარგლებოდნენ. ტყვეებს რიგ-რიგობით აძლევდნენ გვერდით მდებარე საპირფარეშოში შესვლის უფლებას, რომელსაც სარკმელიც კი არ ჰქონდა, რომ რომელიმეს გაქცევა მოეხერხებინა.

ოთხშაბათი დილა თენდებოდა. არც ლეოს ეძინა და არც კატოს, ცივ ბეტონზე წოლისგან ორივეს მთელი სხეული სტკიოდა, მაგრამ წუწუნს რა აზრი ჰქონდა, მაინც არავინ უსმენდათ. მამაკაცი კუთხეში იჯდა, თავი კედელზე მიედო და პატარა სარკმლიდან შემომავალ განთიადის შუქს მისჩერებოდა. ქალს თავი მის მხარზე ედო, თითები ლეოს მაჯაზე შემოეჭდო და სამაჯურს აწვალებდა.
კატოს რატომღაც დედამისი მოაგონდა. არადა დიდი ხანი იყო ის არ გახსენებია, უფრო სწორად ცდილობდა მასზე არ ეფიქრა, თითქოს ასე თავს უსიამოვნო მოგონებებისგან იცავდა.
-დედაჩემმა თავი მოიკლა!- უნებურად გაახმოვანა საკუთარი ფიქრები ქალმა.
-რა?- თავი ასწია ლეომ და გაოგნებული მზერა კატოს მიაპყრო.-მე მეგონა, რომ შენი მშობლები განქორწინებულები იყვნენ.
-ძალიან ცოტასთვის არის ეს ამბავი ცნობილი.- მხრებში გასწორდა ქალი.- შიზოფრენია ჰქონდა, მამაჩემმა კი კლინიკაში არ დააწვინა და იცი რატომ?
-რატომ?
-არ უნდოდა ეს ამბავი პრესაში გახმაურებულიყო. დედაჩემის რცხვენოდა... მას მხოლოდ ლამაზი ქალი სჭირდებოდა გვერდით და არა შიზოფრენიით დაავადებული. მისი მკურნალობა სახლში გადაწყვიტა, მაგრამ იქ ექიმებმა ისე ვერ მოუარეს, როგორც საჭირო იყო... დედაჩემი მათ გაეპარა და ... ფანჯრიდან გადახტა.
-ღმერთო ჩემო.- აღელვებული ხმით ამოილაპარაკა მამაკაცმა.- ძალიან ვწუხვარ...
-ალბათ გიკვირს, ამას რატომ გიყვები.- თვალები აუწყლიანდა კატოს, თუმცა ნაძალადევად გაიცინა და ყველში გაჩხერილი ცრემლების ბურთი უკანვე გადააგორა.- უბრალოდ... თუ ამ ხალხმა მამაჩემის ფულის გამო გამიტაცა, ძალიან ცდებიან. თითქმის დარწმუნებული ვარ, რომ იგორი ჩემში მილიონებს არ გადაიხდის. მას დედაჩემი არ უყვარდა და არც მე ვუყვარვარ.
-ის მამაშენია!- მისკენ მიბრუნდა ლეო.- როგორ შეიძლება არ უყვარდე?
-შენ მას არ იცნობ... მხოლოდ საკუთარი თავი , ფული და ძალაუფლება უყვარს.- თავი ჩახარა კატომ.
ლეოს დიდად არ ეხერხებოდა ემოციების გამომჟღავნება, მაგრამ საავადმყოფოში ხშირად უხდებოდა სასოწარკვეთილი პაციენტების, ან მათი ნათესავების დამშვიდება. სწორედ წლების მანძილზე გამომუშავებულმა ინსტინქტმა აიძულა კატოსთვის მხრებზე მოეხვია ორივე ხელი და გულში მაგრად ჩაეკრა.
ქალმა უცებ საოცარი სითბო და სიმსუბუქე რომ იგრძნო, ერთიანად შემოაწვა ადამიანური ემოციები და თვალებიდან ისე იწყო ცრემლებმა დენა, რომ ვერც კი გაიაზრა. ლეომ მხარზე სისველე , რომ ირგძნო, მიხვდა კატო ტიროდა, მაგრამ არაფერი უთხრა, საპასუხოდ კიდევ უფრო ძლიერად შემოაჭდო მკლავები, თითქოს ამით მისი ტკივილის გაზიარება სურდა.
ქალი ერთიანად ჩაიკარგა მის სითბოში. მიუხედავად იმისა, რომ ძალიან ციოდა, ლეო მაინც ხურდა, თითქოს შინაგან სიმხურვალეს ატარებდა. კატოც მთლიანად გაათბო მისმა სხეულმა და რამდენიმე წუთის განმავლობაში ჩათვლიმა კიდეც.

მოულოდნელად მანქანის ძრავის ხმა გაისმა, მერე ამას საბურავების ხმაც მოჰყვა და ავტომობილი შენობას მოშორდა. კატომ უცებ ასწია თავი, ჯერ ხმაურს მიაყურადა, შემდეგ კი ანთებული თვალებით გადახედა ლეოს და უთხრა.
-ერთი წავიდა!
-რაზე ამბობ?- გაუკვირდა მამაკაცს.
-სულ სამი გამტაცაბელია... თავდასხმის მომენტიდან მახსოვს, რომ სამნი იყვნენ.- ხმას დაუწია ქალმა.- თითქმის ყოველდღე მესმის მანქანის საბურავების ხმა, ორი არ წავა და ერთის ანაბარა არავინ დაგვტოვებს, ამიტომ ვთვლი რომ მხოლოდ ერთი მიდის ხოლმე, ალბათ საჭმლის მოსატანად, რაც იმას ნიშნავს, რომ ახლა შენობაში მხოლოდ ორი კაცია. ჩვენც ორნი ვართ და თანაბარი ძალებით მათი დამარცხება შეგვიძლია.
-თანაბარი ძალები არ გვაქვს, კატო.- თავი გააქნია ლეომ.- მათ იარაღი აქვთ, ჩვენ კი არა.
-იარაღის მოპოვებაც შეგვიძლია. - ეშმაკურად გაიღიმა ქალმა, ფეხზე წამოვარდა და კარზე ბრახუნი ატეხა.
ასე ადრეც მოქცეულან ტყვეები, მაგრამ გამტაცებლებს თუ თავად არ სურდათ, არასოდეს შედიოდნენ მათთან. ლეო გაკვირვებული მისჩრებოდა კატოს და ჯერ კიდევ დარწმუნებული იყო, რომ არაფერი გამოუვიდოდა, თუმცა მან ისეთი განწირული კივილი მორთო, გამტაცებლები იძულებულნი გახდნენ კარი გაეღოთ.
ტრადიციულად, ერთ-ერთი ნიღბიანი კართან გაჩერდა, მეორე კი შიგნით შევიდა და ჩაკეცილ ქალს თავზე დაადგა. კატომ იცოდა და რომ ის ხმას არ ამოიღებდა, ამიტომ თავად დაიწყო.
-მუცელი საშინლად მტკივა... ტუალეტში გასვლა მინდა.
საპასუხოდ ნიღბიანმა თავი უარის ნიშნად გააქნია.
-ქალური პრობლემების შესახებ არაფერი გსმენიათ, თქვე ტყიურებო? საპირფარეშო მესაჭიროება, თანაც ახლავე!
ლეომ გაფართოებული თვალებით გახედა როლში შეჭრილ კატოს, მერე ფეხზე წამოდგა და ქალს სიტყვა შეაშველა.
-ციკლი ზოგიერთ ქალს საკმაოდ მტკივნეულად გადააქვს. ჯობია ის გააკეთოთ რასაც გეუბნებათ, თორემ შეიძლება უარესად გახდეს და საავადმყოფო დასჭირდეს.- ასმაგად გააბუქა მისი ნათქვამი მამაკაცმა, რადგან მიხვდა რომ ის ტიპები არაფრის აზრზე არ იყვნენ.- მე ექიმი ვარ და უკეთ ვიცი, მაგრამ მის დახმარებას, ასეთ პირობებში ვერ შევძლებ.
წინ მდგარმა ნიღბიანმა უკან გაიხედა, კარებში მდგომმა მას თავი დაუქნია თანხმობის ნიშნად, ისიც მაშინვე შემობრუნდა, კატოს მკლავში ხელი ჩაავლო, წამოაყენა და საპირფარეშოსკენ წაიყვანა.
ტუალეტში შესული კატო მაშინვე სასაპნეს მივარდა, იქიდან საპონი ამოიღო, იქვე დაკიდებული პირსახოცი ჩამოხსნა, საპონი შიგნით კარგად გაახვია, რომ არ გადმოვარდნოდა, მერე მატერია ჟაკეტის შიგნით, მუცელზე მიიფარა და ზემოდან ხელები შემოაჭდო, რომ მისი ახლადგაკეთებული იარაღი დაემალა, თანაც ასე მუცლის ტკვილსაც იმიზეზებდა.
ორი წუთის შემდეგ გამტაცებელმა ტუალეტის კარზე მიაკაკუნა, კატომ არ დააყოვნა, მხრებში მოხრილი, მუცელზე ხელმიჭირებული გამოვიდა და მორჩილად დაადგა უკანა გზას.
ორ ნაბიჯში ქალი უკვე იმ ოთახის კართან იყო, სადაც ტყვეებს კეტავდნენ. კარი ისევ ღიად დახვდა, ხოლო მეორე ნიღბიანი იქვე იდგა. ლეო მის დანახვაზე ერთიანად დაიძაბა, ქალმა კი თავი ასწია და თავლით რაღაც ანიშნა.
მამაკაცი მიხვდა, რომ მალე სიტუაცია აირეოდა და თავდასხმის პოზაში ჩადგა. კარს მიახლოებულმა კატომ მოულოდნელად პირსახოციანი ხელი დაბლა დაუშვა, მატერია თითებს შორის მოიქცია, მიტრიალდა, მთელი ძალით მოიქნია და მის უკან მომავალ თავდამსხმელს პირსახოცში გახვეული საპონი, პირდაპირ სახეში ჩაარტყა.
უცებ ლეო ელვის სისწრაფით გაჩნდა კართან, მისკენ მობრუნებულ მეორე გამტაცებელს მოქნეული ფეხი ძლიერად ჩასცხო მუხლში, მერე მაჯებში სწვდა, ხელებიდან იარაღი ააცლა, მოუქნია და ისე ძლიერად ჩაარტყა სახეში, რომ მამაკაცი უგონოდა დაეცა ძირს.
-წავიდეთ, სანამ მესამე დაბრუნებულა!- აჟიტირებული ხმით იყვირა ლეომ, გონდაკარგულ გამტაცებელს გასაღებების აცმა აართვა, კატოს გამოწვდილ ხელს თავისი შეაგება და კარისკენ გაიქცნენ.


...
უკვე თენდებოდა, როცა ანა და გაბრიელი სახლში დაბრუნდნენ. გოგონას ყელსაბამი თან ჰქონდა, ახლა მხოლოდ ისღა დარჩენოდა ნერსესთვის დაერეკა და იმ ადგილის მისამართი მიეცა, რომელიც ერეკლემ რუკაზე მოუნიშნა.

ბინაში შესულმა ანამ პარიკი მოიძრო , იქვე მიაგდო, უჯრიდან რუკა ამოიღო, ტელეფონი მოიმარჯვა და უკვე დარეკვას აპირებდა, როცა უცებ კარის გაჯახუნების ხმა გაისმა და მის ბინაში თმააბურძგნული გაბრიელი შემოიჭრა. ანამ სწრაფად ჩაიჩურთა რუკა და ტელეფონი ქურთუკის ჯიბეში, ბიჭს მიუბრუნდა და გაკვირვებული სახით ჰკითხა
-რა მოხდა?
-კატომ დარეკა... ნერსეს ველაპარაკე... ლეოც მასთანაა... - აქოშინბეული ხმით ალაპარაკდა იგი და ყველაფერი ერთმანეთში აურია.
-მოიცადე, ვერაფერი ვერ გავიგე!- შეაწყვეტინა გოგონამ.
-კატო და ლეო გაიქცნენ, სადღაც ტყეში არიან და გამვლელის ტელეფონიდან დარეკეს, წარმოგიდგენია?!- შავი თვალები სიხარულით აენთო ბიჭს.-კარგად არიან და პოლიცია ახლა მათთან მიდის!
-ჯანდაბა!- ანასაც უსაზღვროდ გაუხარდ ის ფაქტი, რომ ლეოს საფრთხე აღარ ემუქრებოდა, მაგრამ ეს დიდად არ შეიმჩნია.- ესე იგი, აბრამოვს იქამდე გაექცნენ, სანამ თვითონ გაუშვებდა?!
-რაც იმას ნიშნავს, რომ მისთვის ყელსაბამის გადაცემა აღარ მოგვიწევს!- აღფრთოვანებით შესძახა გაბრიელმა.- ახლა იქ მივდივარ, სადაც კატო და ლეო არიან, წამოხვალ?
-რა თქმა უნდა, ოღონდ ხუთი წუთი დამელოდე, ამას გამოვიცვლი.- თქვა გოგონამ და თავის გამომწვევ, წითელ კაბაზე დაიხედა, შემდეგ კი საძინებელს მიაშურა, ისევ სპორტულ ტანსაცმელში გამოეწყო, იგივე ქურთუკში გაეხვია და დაბლა ჩავიდა, სადაც გაბრიელი უკვე მოუთმენლად ელოდებოდა.


...
ტყის პირას ორი სასწრაფო დახმარების მანქანა იდგა, პერიმეტრი კი პატრულს გადაეკეტა და არავის ატარედბნენ. ერთ მანქანაში კატო იჯდა, ექიმი წნევას უზმოვადა და რაღაცას ეკითხებოდა, მაგრამ ქალი მის ხმაზე არც კი რეაგირებდა, მხოლოდ მოშორებით მდგარ მეორე სასწრაფო დახმარების მანქანას გაჰყურებდა, რომლის ღია კარსაც ლეო მიყრდნობოდა. ექიმი ქალი მის წარბს სინჯავდა, პოლიციელი კი მამაკაცს რუკას აჩვენებდა და იმ ადგილების მითითებას სთხოვდა , რომელიც დაკარგულებმა გზად გამოიარეს.
ნერსეც იქვე იყო, პოლიციელების გუნდს ზედამხედველობდა და ყველა ადგილის შემოწმებას სთხოვდა, ახლახანს მისული ანა და გაბრიელი კი ნერსეს უკან დაჰყვებოდნენ და ყველაფერში ცხვირს ჰყოფდნენ, რადგან ძალიან აინტერესებდათ მომხდარი ამბის დეტალები.
ლეომ კატოსკენ გაიხედა და მის უცნაურად მოციმციმე მზერას რომ წააწყდა, გონება ერთიანად გაეთიშა. აღარც პოლიციელებს უსმენდა და აღარც პასუხებს სცემდა, ისიც კატოს მისჩერებოდა და გონებაში მხოლოდ საკუთარი სიტყვები უტრიალებდა: „ გპირდები, როცა აქედან გავაღწევთ აუცილებლად გაკოცებ!“.
მამაკაცი რაღაც ამოუცნობმა ემოციებმა აიტანა, თვითონაც ვერ მიხვდა, რატომ გადაწყვიტა, რომ იქვე, ზუსტად იმ მომენტში უნდა აესრულებინა დანაპირები კატოსთვის, თუმცა იმას ნამდვილად მიხვდა, თუ ახლა არ იმოქმედებდა, შეიძლებოდა უბრალოდ სუნთქვა შეეწყვიტა.
მოულოდნელად ლეო ექიმს ხელიდან დაუსხლტა, ადგილს მოსწყდა და კატოსკენ გაემართა. ქალმა მხრებზე მოხვეული პლედი მანქანაში მიაგდო, ძირს ჩამოხტა და ისიც ლეოსკენ წავიდა.
მათმა ამ უცნაურმა საქციელმა ყველას ყურადღება მიიპყრო, ნერსეს, ანას და გაბრიელის ჩათვლით. ყველა, ერთმანეთისკენ დიდი სისწრაფით მიმავალ ორ ფიგურას მიაჩერდა. აშკარა იყო, რომ ისინი ირგვლივ მყოფებს ვერ ამჩნევდნენ, მხოლოდ საკუთარი გულისცემის ხმა ესმოდათ და იმ ინსტინქტებს მიჰვებოდნენ, რომლებიც ერთმანეთისკენ ექაჩებოდათ.
ორი წამიც და ექიმი და დეტექტივი უკვე ერთმანეთის პირისპირ აღმოჩნდენ. ლეოს მეტი აღარ უყოყმანია, არ ანაღვლებდა ამას რა მოჰყვებოდა, არც ის ანაღვლებდა, რომ ტერიტორიას ახლახანს მოახლოებული აბრამოვი, თავისი მანქანიდან განცვფირებული ადევნებდა თვალს მათ. მამაკაცმა მოუთმენლად ამოიხორა, კატოს სახე ხელებში მოიქცია, მისკენ მიიზიდა და მთელი გრძნობით აკოცა.
კოცნაში თითქოს სურდა ყველა ის უთქმელი სიტყვა და გაუმჟღავნებელი ემოცია ჩაექსოვა, რომლის გამოვლენასაც კატო ასე მოუთმენლად ელოდა მისგან, ამიტომაც აღმოჩნდა ეს კოცნა მათთვის ასეთი ემოციური. ქალმა უნებურად გაიღიმა, თითქოს ლეოს ყველა ჟესტი ამოიცნო, მამაკაცს ხელები მაგრად შემოჰხვია, სხეულზე მიეკრა და კოცნაში მაშინვე აჰყვა.

-ხომ გეუბნებოდი?!- ნიშნისმოგებით გაუღიმა გაბრიელმა ანას.- არ უნდა გეცადა მათი დაახლოება. ლეო კაცია, კატო კი ძალიან ლამაზი ქალი და სრულიად ბუნებრივია თუ...
-მაინც ვფიქრობ, რომ არაფერი გამოუვათ.- ჩაისისნა ანამ და სახეალეწილ აბრამოვს გახედა, რომელიც თვალებით ჭამდა ლეოს.

გაბრიელმა უხალისოდ გადაატრიალა თვალები, მიბრუნდა და მანქანაში ჩაჯდა. სანამ გაბრიელი მოთმინებით ელოდებოდა მას, გოგონას ტელეფონმა დაიწკირალა. ბიჭი სკამზე დატოვებულ ქურთუკს გადასწვდა , რომ ტელეფონი გაეჩუმებინა, თუმცა ქურთუკის ჯიბიდან ტელეფონთან ერთად გაკეცილი რუკაც გადმოვარდა.
გაბრიელმა რუკა აიღო, გაშალა და ზედ მონიშნულ ადგილებს დააკვირდა. ბიჭი ჯერ ჩაფიქრდა, მერე თავი ასწია, მზერა გარემოს მოავლო და მიხვდა, რომ რუკაზე მონიშნული ადგილები იმ ტერიტორიასთან, სადაც ახლა თვითონ იმყოფებოდა, ძალიან ხლოს იყო.
უცებ გაბრიელმა შენიშნა, რომ ანა მანქანისკენ მოემართებოდა, ამიტომ სწრაფად დაკეცა რუკა, ისევ მისი ქურთუკის ჯიბეში ჩააბრუნა და მოღუშული სახით გაიხედა გვერდზე, რადგან ყველაფერს მიხვდა და იმდენად განარისხა ამან, თავს ძლივს იკავებდა, რომ იქვე სკანდალი არ მოეწყო.
-ნერსემ ბრძანა სახლში წადითო.- სიცილით თქვა გოგონამ და ღვედი შეიკრა.
გაბრიელს პასუხი არ გაუცია, მანქანა დაძრა და სახლამდე სიჩუმე არც დაურღვევია, მეტიც, ანასკენაც კი არ გაუხედავს.
გოგონა შედარებით მხიარულ გუნებაზე იყო. იცოდა, რომ ყელსაბამის აბრამოვისთვის გადაცემა აღარ მოუწევდა, აღარც ლეო იყო საფრთხეში და ყველაფერი ისე დალაგდა თავისთვის, რომ უკვირდა კიდეც.

სახლში შესულმა გოგონამ, ისევ თავად დაარღვია სიჩუმე. კიბეზე შემდგარი, მდუმარებაში მყოფ გაბრიელს მიუბრუნდა და ინტერესით ჰკითხა.
-შენი მეგობარი გადარჩა და სახე რატომ ჩამოგტირის?
-წადი, ან მე გამატარე!- უხეშად მიახალა ბიჭმა და მის წინ მდგომი გოგონას გზიდან ჩამოშორება სცდა, მაგრამ ანამ ისევ გადაუღობა გზა.
-რა დაგემართა, გაბრიელ?
-არაფერი!
-მიპასუხე! რა გჭირს?
-აი, ეს მჭირს, ანა!- გაცოფებული სახით შეუყვირა ბიჭმა, ქურთუკში სწვდა, გოგონას მისკენ დაქაჩა, ჯიბიდან რუკა ამოუღო და თვალწინ აუფრიალა.- აქ ზუსტად ის ადგილია მონიშნული, სადაც კატო და ლეო ჰყავდათ ჩაკეტილი. საიდან გაქვს ეს რუკა?!
-ერეკლემ მომცა!- დამნაშავესავით ჩახარა თავი ანამ, რადგან მიხვდა , რომ რამის დამალვას აზრი აღარ ჰქონდა.
-რა?!- ამაზე სულ გადაირია გაბრიელი და მრისხანებისგან თვალები ისე აენთო, თითქოს ჯოჯხეთის ცეცხლს ატარებდა თან.- ერეკლეს შეხვდი?!
-აქ მოვიდა... სახლში ისე შემოიპარა, ვერც გავიგე...- მის სიბრაზეს ყურადღება არ მიაქცია გოგონამ და უდარდელად აიჩეჩა მხრები.- მითხრა, რომ აბრამოვთან აღარ მუშაობს, მისი ხალხი მოსაკლავად დასდევს, ამით ცოდვების გამოსყიდვა უნდოდა და რუკაზე აბრამოვის სამალავი მონიშნა.
-როდის მოგცა ეს?
-გაბრიელ...
-როდის მოგცა?!
-ორშაბათ... ღამით.
-ღმერთო ჩემო! ერეკლეს რომ შეხვდი და ამის შესახებ არავის არაფერი უთხარი, ამაზე კიდევ არაფერს ვამბობ, მაგრამ... ჯანდაბა!- დაიღრიალა წყობიდან გამოსულმა გაბრიელმა და კედელს ძლიერად დაჰკრა მუშტი.- ორი დღეა იცი სად შეიძლებოდა ჰყოლოდათ გადატაცებულები და არაფერი თქვი?! ხომ შეიძლებოდა მანამდე მოეკლათ? არ მჯერა, რომ ლეოს ბედი საერთოდ არ გადარდებს!
-რა თქმა უნდა, მადარდებს.- ხმა ჩაუწყდა გოგონას, რადგან მისი დანაშაული მხოლოდ ახლა გააცნობიერა.
-რაღაც არ გეტყობა.- სარკაზმზე გადავიდა გაბრიელი.
-უბრალოდ... ვიცოდი, რომ თუ მანამდე ვეტყოდი პოლიციას მათ ადგილს, მერე ყელსაბამის დაბრუნებაში აღარ დამეხმარებნოდი. თანაც აბრამოვმა დრო ოთხშაბათ საღამომდე მომცა და მანამდე ლეოსთვის რამის დაშავება ნამდვილად არ აწყობდა. გადაწყვეტილი მქონდა, როგორც კი სამკაულს დავიბრუნებდი, მაშინვე დავრეკავდი პილიციაში და ამას ვაპირებდი კიდეც, როცა კატოს და ლეო გაქცევის ამბავი შემატყობინე.
-აპრებდი, არა? - ორმაგად ცინიკური გაუხდა ტონი ბიჭს.- მხოლოდ ყელსაბამის დაბრუნება გადარდებდა! შენ გამო დანაშაული ჩავიდინე, ანა!
-ისე მაბობ, თითქოს ეს პირველად გააკეთე!- სარკაზმის ნიღაბს ამოეფარა გოგონაც.
-ამით რისი თქმა გინდა?
-ჩვეულებრივი ბიჭი, მაღალი ინტელექტით და კარგი დაკვირვების უნარით. აი, ასეთ როლს თამაშობ ყველას წინაშე, მაგრამ დღეს ისე პრფესიონალურად დასახე საცავის გაძარცვის გეგმა რომ... -ანამ ირონიულად გაიღიმა.- სულელი არ ვარ და შესანიშნავად ვამჩნევ, რომ ამ საქმეში კარგად ხარ დახელოვნებული, გაბრიელ. დაახლობით ვხვდები რა შეიძლებოდა გეკეთებინა იმ ექვსი წლის განმავლობაში, როცა გაუჩინარებული იყავი.
-ყოველ ჯერზე იმედებს მიცრუებ! იმედგაცურების საუკეთესი მაგალითი ხარ, ასეთი კი საკუთარი თავიც კი მძულს, ანთეა!- მიახალა უხეშად გაბრიელმა და ფეხების ბაკუნით აირბინა კიბეები.скачать dle 11.3
გაცნობებთ, რომ სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში მიიღებთ 6 ქულას.




№1  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

შეიძლება ერთი კვირით დავაგვიანე, მაგრამ სამაგიეროდ 17 გვერდია sunglasses იმედი მაქვს მოგეწონებათ სიყვარულებოო heart_eyes მართლა ძალიან ბევრი ვიწვალე, ლამის ტვინი ამიფეთქდა ამაზე ფიქრით და ბოლოს, როგორც იქნა დავწერე bowtie heart_eyes ველი თქვენს აზრს, რომელიც ჩემთვის ყველაზე მეტად მნიშვნელოვანია kissing_heart heart_eyes

 



№2 სტუმარი სტუმარი თიკო

მომწონს ეს ისტორია,მაგრამ დიდხანს ნუ დააგვიანებ ხოლმე ახალი თავის დადებას...

 



№3  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

სტუმარი თიკო
მომწონს ეს ისტორია,მაგრამ დიდხანს ნუ დააგვიანებ ხოლმე ახალი თავის დადებას...

უღრმესი მადლობააა❤❤❤ ძალიან ვცდილობ გეფიცები უბრალოდ იმდენად ჩახლართულია მიჭირს წერა და მეშინია რაიმე არ ამერიოს ამიტომ მაგვიანდება ძირითადად :*** :)))❤❤❤❤

 



№4  offline წევრი დელასი

O.M.G მგონი ამ დაწყებით ისედაც ყველაფერი ნათელიაა მაგრამ მაინც უნდა ვიტლიკინო ისე არ შემიძლიაა :D იმდენი რამე მომეწონა ამ თავშიი ❤ როგორც ყოველთვის განსხვავებული დინამიკა და დამაინტრიგებელი მომენტების სიმრავლე შეინიშნებოდაა ^_^ კატოს და ლეოსს ბოლო ეპიზოდმა რომ გამათბო, ისე კარმაც ვერ მათბობს ჩემ სახლშიი : DD ყველაზე მეტად სწორედ ის მომწონს რომ ერთ ისტორიაში ორი წყვილის განვითარებაა ნაჩვენები და ამას ისე ეტაპობრივად აკეთებ,რომ უფრო მეტი ხიბლი აქვს. საერთოდ რაიმე რომ ერთბაშად ხდება იმდენი ხიბლი არ აქვს, მაგრამ ეტაპობრივ განვითარებასთან როცა გვქვს საქმე მაშინ უფრო მეტი ინტერესით იკითხებაა და სწორედ ეს გაქვს შენ შენს ისტორიებში ^_^
ის მომენტი კიდე რანაირად გამოვტოვო გაბრიელი და ანა რომ საცავს დაესხნენ თავსს ^_^ ტიპური ბონი და კლაიდიი :D რაღაც ამ ქერა პარიკმა, ნემსით დაძინებამ და მთლიანად ამ ტაქტიკამ ჰოლივუდური ფილმები მომაგონა და ძალიან მოუხდა სიმართლე გითხრაა ^_^ აუ მემგონი ერთადეეთი ხარ ამ საიტზე ვის ისტორიებზეც ამხელა აზრები მაწვება და კომენტარის ზომაც ასეთი დიდია :D რაღაცნაირად სრულიად ჯდები ჩემ ჟანრებში. ნუ რავი ალბათ იმიტომ რომ თავიდან ბოლომდე ერთნაირი ინტერესით იკითხება და გამორიცხულია რომელიმე მომენტზე მოგეწყინოს ❤❤❤ ყველაფერია ერთად:იუმორი, საინტერესო მითები და ლეგენდები, ინტრიგის პიკი, პერსონაჟების ხასიათის ეტაპობრივი ცვლილება და მათი განვითარება დროთა განმავლობაში ❤❤ სხვათა შორის ბერძნულ მითოლოგიაზე ვგიჟდებიი (ეს კიდე რბილი ნათქვამია :D) და შენს ისტორიებში რომ მხვდებაა ყველაზე დიდი ინტერესით და სიხარულით მაგას ვკითხულობ ❤❤ ახლა ვხვდები, რომ ბევრი რამ არ მცოდნიაა კიდეევ ^_^ და აი რა მომწონს ყველაზე მეტად იციი? გაბრიელის თავის თავთან ბრძოლის ყურება. რაღაც ძალიან დიდ ემოციას იწვევს, ის თუ როგორ ჯიუტად არ გამოხატავს არანაირ გრძნობას :D მიყვარს რაღაცნაირად ჭირვეულ ბავშვებს რომ გვანან შენი პერსონაჟებიი :დდ მგონი სხვანაირად უნდა დამეწყო ეს კომენტარი და დასაწყისშივე უნდა მეთქვა პოპ-კორნით ჩაუჯექითქო,მაგრამ ახლა აზრი აღარ აქვს : DD შენ არ იციი როგორ გამიხარდა ამ 9-იანის დანახვაა ^_^ საოცრებაა თავი იყო როგორც ყოველთვის ❤❤ სავსე და რაც მთავარია დიდი :* აი ამიტომ მიყვარსს ზუსტაად Margarita Loca (მე ასე გიძახი და გასაჩივრებას არ ექვემდებარება :D) რომ დიდი და ყველაფრით დატვირთული თავებით გვანებივრებსს. ხოდა ასეთ სიტუაციაში ლოდინიც სასიამოვნოაა ❤❤ თუმცა გაბრიელი არ მენატრებათქო ვერ ვიტყვიი :D მსოფლიო მასშტაბის ტყუილი გამოვაა ^_^

პ.ს რა ხარ რო ხაარრ :დდ ❤❤❤❤

 



№5  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

დელასი
O.M.G მგონი ამ დაწყებით ისედაც ყველაფერი ნათელიაა მაგრამ მაინც უნდა ვიტლიკინო ისე არ შემიძლიაა :D იმდენი რამე მომეწონა ამ თავშიი ❤ როგორც ყოველთვის განსხვავებული დინამიკა და დამაინტრიგებელი მომენტების სიმრავლე შეინიშნებოდაა ^_^ კატოს და ლეოსს ბოლო ეპიზოდმა რომ გამათბო, ისე კარმაც ვერ მათბობს ჩემ სახლშიი : DD ყველაზე მეტად სწორედ ის მომწონს რომ ერთ ისტორიაში ორი წყვილის განვითარებაა ნაჩვენები და ამას ისე ეტაპობრივად აკეთებ,რომ უფრო მეტი ხიბლი აქვს. საერთოდ რაიმე რომ ერთბაშად ხდება იმდენი ხიბლი არ აქვს, მაგრამ ეტაპობრივ განვითარებასთან როცა გვქვს საქმე მაშინ უფრო მეტი ინტერესით იკითხებაა და სწორედ ეს გაქვს შენ შენს ისტორიებში ^_^
ის მომენტი კიდე რანაირად გამოვტოვო გაბრიელი და ანა რომ საცავს დაესხნენ თავსს ^_^ ტიპური ბონი და კლაიდიი :D რაღაც ამ ქერა პარიკმა, ნემსით დაძინებამ და მთლიანად ამ ტაქტიკამ ჰოლივუდური ფილმები მომაგონა და ძალიან მოუხდა სიმართლე გითხრაა ^_^ აუ მემგონი ერთადეეთი ხარ ამ საიტზე ვის ისტორიებზეც ამხელა აზრები მაწვება და კომენტარის ზომაც ასეთი დიდია :D რაღაცნაირად სრულიად ჯდები ჩემ ჟანრებში. ნუ რავი ალბათ იმიტომ რომ თავიდან ბოლომდე ერთნაირი ინტერესით იკითხება და გამორიცხულია რომელიმე მომენტზე მოგეწყინოს ❤❤❤ ყველაფერია ერთად:იუმორი, საინტერესო მითები და ლეგენდები, ინტრიგის პიკი, პერსონაჟების ხასიათის ეტაპობრივი ცვლილება და მათი განვითარება დროთა განმავლობაში ❤❤ სხვათა შორის ბერძნულ მითოლოგიაზე ვგიჟდებიი (ეს კიდე რბილი ნათქვამია :D) და შენს ისტორიებში რომ მხვდებაა ყველაზე დიდი ინტერესით და სიხარულით მაგას ვკითხულობ ❤❤ ახლა ვხვდები, რომ ბევრი რამ არ მცოდნიაა კიდეევ ^_^ და აი რა მომწონს ყველაზე მეტად იციი? გაბრიელის თავის თავთან ბრძოლის ყურება. რაღაც ძალიან დიდ ემოციას იწვევს, ის თუ როგორ ჯიუტად არ გამოხატავს არანაირ გრძნობას :D მიყვარს რაღაცნაირად ჭირვეულ ბავშვებს რომ გვანან შენი პერსონაჟებიი :დდ მგონი სხვანაირად უნდა დამეწყო ეს კომენტარი და დასაწყისშივე უნდა მეთქვა პოპ-კორნით ჩაუჯექითქო,მაგრამ ახლა აზრი აღარ აქვს : DD შენ არ იციი როგორ გამიხარდა ამ 9-იანის დანახვაა ^_^ საოცრებაა თავი იყო როგორც ყოველთვის ❤❤ სავსე და რაც მთავარია დიდი :* აი ამიტომ მიყვარსს ზუსტაად Margarita Loca (მე ასე გიძახი და გასაჩივრებას არ ექვემდებარება :D) რომ დიდი და ყველაფრით დატვირთული თავებით გვანებივრებსს. ხოდა ასეთ სიტუაციაში ლოდინიც სასიამოვნოაა ❤❤ თუმცა გაბრიელი არ მენატრებათქო ვერ ვიტყვიი :D მსოფლიო მასშტაბის ტყუილი გამოვაა ^_^

პ.ს რა ხარ რო ხაარრ :დდ ❤❤❤❤

ვაიმეეე გამაგიჟენ შენ მე :დდდდდ❤❤ გეფიცები გული სიხარულით მიფანცქალებს შენს კომენტარებს რომ ვხედავ :** უსაყვარლესი ხარ და არ ვიცი როგორ გამოვხატო ჩემი შენდამი დამოკიდებულება სხვანაირად❤❤❤ ბონი და კლაიდი მართლაც გამომივიდა ნემსს და პარიკს სხვაგან სად ვისწავლიდი თუ არადა ჰოლივუდირ ფილმებში :დდდ აბა რომელ კლასიკურ ლიტერატურაში შეხვდები ეგეთს წიგნში რომ ამომეკითხა :დდდდდდდ❤❤❤ ძალიან მიხარია რომ ბერძნული მითოლოგია შენც ასე გიყვარს :დდდდდ ❤❤❤ მეც უსაზღვროდ ვგიჟდები და უშრეტ შთაგონებას ვიღებ ამ მითებისგან :დდ❤❤ ეს კიდე არაფერია აქ რაც წაიკითხეთ. ეს მხოლოდ აისბერგუს ზედა ნაწილი იყო :დდდდ კიდე რამდენიმე მითი იქნება გადაჟაჭვული ერთმანეთზე და ძალიან ვიმედოვნებ რომ ყველა ასე მოგეწონებათ :***❤❤❤ მიყვარს რამდენიმე წყვილი რომ არის ისტორიებში და მეც სულ ვცდილობ ერთმანეთს კარგად შევუსაბამო :)) :** კიდევ ერთხელ დიდი დიდი მადლობა შენ სიყვარულოოო margaritha loca გიჟდება შენზე და შენს ასეთ ამომწურავ კომენტარებზე :**❤❤❤ რაღაც საოცრებებს მმართებ ხოლმე :**❤❤❤

 



№6  offline წევრი deep

რატო ქვია ჩემი სახელი სულ
ცუდ პერსონაჟებს?
რატო?
რააატოოო??
დიანა
ისეთი კარგი სახელია არადა
ანას საქციელი არმომწონს
თითქოს ლეო
ფეხებზე კიდია
გაბრიელიც ძაან უშნოდ ხლაფორთობს
იმედია სიტუაციას მალე გამოასწორებ
და ხო
ერთი ისტორია დაწერე სადაც დიანა ერქმევა მთავარ პერსონაჟს
დიანა ხო ნადირობის ქალღმერთია ბერძნულ მითოლოგიაში

 



№7  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

deep
რატო ქვია ჩემი სახელი სულ
ცუდ პერსონაჟებს?
რატო?
რააატოოო??
დიანა
ისეთი კარგი სახელია არადა
ანას საქციელი არმომწონს
თითქოს ლეო
ფეხებზე კიდია
გაბრიელიც ძაან უშნოდ ხლაფორთობს
იმედია სიტუაციას მალე გამოასწორებ
და ხო
ერთი ისტორია დაწერე სადაც დიანა ერქმევა მთავარ პერსონაჟს
დიანა ხო ნადირობის ქალღმერთია ბერძნულ მითოლოგიაში

ვაიმე მაპატიე ჩემო საყვარელო :((( რაღაც გაბრაზებული მეჩვენები და გული მაქვს ცუდად :(( არაფერი პირადული არც დავფიქრებულვარ ასეთ რამეზე უბრალოდ ავიღე სახელი :დდდ მომიტევე ამ ერთხელ :((( რომ შემეძლოს შევცვლიდი მართლა :(( მაგრამ ამდენი თავი მაქვა დაწერილი და აწი რაღა აზრი აქვს :(( :**❤❤

 



№8  offline ახალბედა მწერალი An_Gel

ყელსაბამის ამბავი მომეწონა. მოკლედ, ამ ხელოვნების და მითების ამბავში ისე ხარ, როგორც თევზი წყალში. heart_eyes რამდენი გვერდი იყო არ ვიცი, მაგრამ ინფორმაციულად კაი დატვირთული კი იყო :დდდ ანა და გაბრიელი კარგად მუშაობენ ერთად, მომწონს მათი კოლაბორაცია. (მეტიც მომეწონებოდა, მაგრამ აბა ვინ გაღირსებს, ლანძღვის მეტს არაფერს უკეთებენ ერთმანეთს disappointed joy joy ) აუ, კატომ რაც გააკეთა, მაგას მარტო შენნაირი გიჟი და გადარეული თუ მოიფიქრებდა :დდდდ თან დინჯმა და სერიოზულმა ლეონიდასმაც რო აუბა მხარი :დდ ნუ კიდევ კარგი ექიმია. :დ ისე ამ აბრამოვს დიდი დოყლაპია ხელქვეითები ყოლია. ორი მძევალი ვერ მიიბარეს :დდდ
ანა საშინლად მომწონს. აი, ასეთი ცივსისხლიანიც კი. და საერთოდ, რასაც გრძნობს ისიც მიკვირს. შემძრა იმ მომენტმა, როცა მშობლების სიკვდილს იხსენებდა. წარმოდგენაც არ მინდა, რამხელა სიმწარეა ეს. თან ასეთი გონებაგამჭრიახი რომ არის, ეს საერთოდ მაგიჟებს. დიანა როგორც კი დაინახა, მაშინვე გაუფაქტა გაბრიელს "ცხოვრების ხელობა" :დდდ. ბოლო მომენტი მომეწონა. გაბრიელი ისე იქცეოდა, მეგონა სადაცაა ფრთები შეესხმებოდა და კაი დროს მოსვა ანამ ადგილზე :დდ მართლა ისე დახელოვნებული ქურდივით იქცეოდა გაბრიელი, რატო ეგონა ეს გოგო სულელი, ვერ ვხვდები :დდ
იმ დამპალ აბრამოვს კოვზი ნაცარში რომ ჩაუვარდა ძალიან მესიამოვნა. მეტის ღირსია! იმედია ეშმაკები წაიყვანენ თავისთან :დდ
აუ, კატო და ლეოს სცენა როგორი ამაღელვებელი იყო?! ძაან მომეწონა heart_eyes heart_eyes იმედია გაბრიელს და ანასაც დაუთბებათ ურთიერთობა. ნუ, დაუთბებათ რა, სულ კი მოშხამავენ ერთმანეთს, მაგრამ თან სასიამოვნო საქმეებიც დააყოლონ smiling_imp smiling_imp joy joy
შენ ხარ სასწაული გოგო, მარგო. ვერ წარმოიდგენ, რამხელა სიამოვნებას მანიჭებს ამ ისტორიის კითხვა heart_eyes heart_eyes

 



№9  offline წევრი ლუკკიანეცცი

სასწაული გოგო ხარ რაა! აი ყველაზე გამორჩეული. ძალიან მიყვარს შენი ისტოეიები და ზოგადად ვგიჟდები შენზე. ჩემი ფავორიტი მწერალი ხარ შენ!♥♥

 



№10  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

An_Gel
ყელსაბამის ამბავი მომეწონა. მოკლედ, ამ ხელოვნების და მითების ამბავში ისე ხარ, როგორც თევზი წყალში. heart_eyes რამდენი გვერდი იყო არ ვიცი, მაგრამ ინფორმაციულად კაი დატვირთული კი იყო :დდდ ანა და გაბრიელი კარგად მუშაობენ ერთად, მომწონს მათი კოლაბორაცია. (მეტიც მომეწონებოდა, მაგრამ აბა ვინ გაღირსებს, ლანძღვის მეტს არაფერს უკეთებენ ერთმანეთს disappointed joy joy ) აუ, კატომ რაც გააკეთა, მაგას მარტო შენნაირი გიჟი და გადარეული თუ მოიფიქრებდა :დდდდ თან დინჯმა და სერიოზულმა ლეონიდასმაც რო აუბა მხარი :დდ ნუ კიდევ კარგი ექიმია. :დ ისე ამ აბრამოვს დიდი დოყლაპია ხელქვეითები ყოლია. ორი მძევალი ვერ მიიბარეს :დდდ
ანა საშინლად მომწონს. აი, ასეთი ცივსისხლიანიც კი. და საერთოდ, რასაც გრძნობს ისიც მიკვირს. შემძრა იმ მომენტმა, როცა მშობლების სიკვდილს იხსენებდა. წარმოდგენაც არ მინდა, რამხელა სიმწარეა ეს. თან ასეთი გონებაგამჭრიახი რომ არის, ეს საერთოდ მაგიჟებს. დიანა როგორც კი დაინახა, მაშინვე გაუფაქტა გაბრიელს "ცხოვრების ხელობა" :დდდ. ბოლო მომენტი მომეწონა. გაბრიელი ისე იქცეოდა, მეგონა სადაცაა ფრთები შეესხმებოდა და კაი დროს მოსვა ანამ ადგილზე :დდ მართლა ისე დახელოვნებული ქურდივით იქცეოდა გაბრიელი, რატო ეგონა ეს გოგო სულელი, ვერ ვხვდები :დდ
იმ დამპალ აბრამოვს კოვზი ნაცარში რომ ჩაუვარდა ძალიან მესიამოვნა. მეტის ღირსია! იმედია ეშმაკები წაიყვანენ თავისთან :დდ
აუ, კატო და ლეოს სცენა როგორი ამაღელვებელი იყო?! ძაან მომეწონა heart_eyes heart_eyes იმედია გაბრიელს და ანასაც დაუთბებათ ურთიერთობა. ნუ, დაუთბებათ რა, სულ კი მოშხამავენ ერთმანეთს, მაგრამ თან სასიამოვნო საქმეებიც დააყოლონ smiling_imp smiling_imp joy joy
შენ ხარ სასწაული გოგო, მარგო. ვერ წარმოიდგენ, რამხელა სიამოვნებას მანიჭებს ამ ისტორიის კითხვა heart_eyes heart_eyes

რა საოცარი შეგრძნებაა სუნთქვაშეკრული რომ კითხულობ რაღაცას და ბოლოს ამოისუნთქავ :დდდ ასე ვიყავი ახლა შენს კომენტარს რომ ჩავუყევი :**❤❤ მსუყე, ყივლისმომცველი და ყოვლისმთქმელი იყო ამიტომ ვგიჟდები რა შენზე :** ასე თავისუფლად და ამომწურავად რომ გამოხატავ შენს აზრებს ❤❤❤ :დდ
სადაც საქმე მითოლოგიას ეხება იქ მართლაც ასე ვარ გაშინაურებული :დდდ ჩემი შთაგონების წყაროა და სხვანაირად უბრალოდ ვერ ვახერხებ :დდდდდ ეჰ მეც მამწონს ანას და გაბრიელის გადარეული წყვილი :დდდ კარგად იმუშავეს ერთად და მამენტ გაბრიელმა თავისი თავიც კი გასცა თან ლეოს ამბებზე ისე იყო გადართული რომ აღარც გაახსენდა რაღაცეების გადაფარვა :3 ❤ :დდდდ
ლეო და კატო ისეთი ბუნჩულა ზიღვარულები არიან რომ ეს გოგო აბრამოვის შვილად მეცოდება :((( ტარტაროსშია მაგის ადგილი ;)) :დდდდ იმედია ორივე წყვილს დაუთბებათ უფრო ურთიერთობა თორე დამაგლიჯეს მეც თქვენც და ტრიფონსაც ნერვები :დდდდდდ
უღრმესი მადლობა შენ ტკბილო ქალბატონო რომ არასოდეს მტოვებ უყურადღებოდ და მართლა უდიდეს სიამოცნებას მანიჭებ შენი უთბილესი კომემტარებით :**❤❤❤❤❤

ლუკკიანეცცი
სასწაული გოგო ხარ რაა! აი ყველაზე გამორჩეული. ძალიან მიყვარს შენი ისტოეიები და ზოგადად ვგიჟდები შენზე. ჩემი ფავორიტი მწერალი ხარ შენ!♥♥

ძალიამ ძალიან დიდი მადლობა :*** როგორ მიხარია ვერც კი წარმოიდგენ :**❤❤❤ უდიდესი პატივია მართლა რომ შენს ფავორიტებში ვარ :*** :)))❤❤❤❤❤❤

 



№11  offline წევრი kethrine

ვაიმე.... ცეზარზე ჩავბჟირდი :დდდდ კაცია თუ სალათი :)))))) :დდდდდ ქალაუ მოკლედ შენ ვინ ხარ ნე ზნაიუ, მაგრამ ზატო მწერალი ხარ ისეთიიიიი, ჩასატკბარუნებელი და საყვარლობა. ლეოს და კატერინას თუ საზოგადოების თვალწინ უნდოდათ, მათი პირველი კოცნა, ამაზე უკეთესს რას მოიფიქრებდნენ :))) ჩემ ანას და გაბრიელს როდის ეშველებათ? ვიფიქრე პაწა ისე შეხედეს ერთმანეთს, თან მანქანაში-თქო, მაგრამ რად გინდა... დააცდი შენ ადამიანს რამეს? :დდდდ ქე გვალოდინე შე მისტიურო ქალო მაგრამ რაცართალია, მართალია. ღირდა ამად. ტკბილო დეიდა მარგარიტა, კითხვა მაქვს მე შემდეგი :დდდდ მომდევნო ინტრიგნული თავის ხილვა როდის გვეღირსება?? ❤❤❤❤❤❤
--------------------
ძნელი ის კი არაა, როცა უთქმელს ვერ ამბობ, ძნელი ის არის, როცა თქმის შანსი აღარ გაქვს.

 



№12  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

kethrine
ვაიმე.... ცეზარზე ჩავბჟირდი :დდდდ კაცია თუ სალათი :)))))) :დდდდდ ქალაუ მოკლედ შენ ვინ ხარ ნე ზნაიუ, მაგრამ ზატო მწერალი ხარ ისეთიიიიი, ჩასატკბარუნებელი და საყვარლობა. ლეოს და კატერინას თუ საზოგადოების თვალწინ უნდოდათ, მათი პირველი კოცნა, ამაზე უკეთესს რას მოიფიქრებდნენ :))) ჩემ ანას და გაბრიელს როდის ეშველებათ? ვიფიქრე პაწა ისე შეხედეს ერთმანეთს, თან მანქანაში-თქო, მაგრამ რად გინდა... დააცდი შენ ადამიანს რამეს? :დდდდ ქე გვალოდინე შე მისტიურო ქალო მაგრამ რაცართალია, მართალია. ღირდა ამად. ტკბილო დეიდა მარგარიტა, კითხვა მაქვს მე შემდეგი :დდდდ მომდევნო ინტრიგნული თავის ხილვა როდის გვეღირსება?? ❤❤❤❤❤❤

ჰიიი ქალაუუუ :დდდდ როგორ მიხარია ასე თუ გაგამხიარულე :დდდ❤❤❤უღრმესი მადლობა შენ რომ კითხულობ და აზრებს მიზიარებს ❤❤ არც კი იცი როგორ მიხარია ხოლმე როცა მკითხველი ასე გამოთქვამს აზრს :** უსაყვარლესი ხარ ნუ ❤❤❤ :დდდ ლეოს და კატოს არ ვიცი რა უნდოდათ მაგრამ იქ რომ გადაეკეტათ მიდი და დააწიწკნე ახლა ერთმანეთს :დდდ ანას და გაბრიელს როგორ დავაცდიდი რამეს ;)) როგორც ეგენი არ მაცდიან სიცოცხლეს ისე მეც ;)))❤❤❤ :დდდ მომდევნო თავში ისეთი რადაცეების მაქვს ჩაფიქრებული რომ....მმმმ ;))) ზუსტად დროს ვერ ვიტყვი ალბათ იმ კვირაში მაგრამ ძალიან ვეცდები რომ დიდხანს არ დავაგვიანო :**❤❤❤

 



№13  offline აქტიური მკითხველი ანი ანი

ვაიმეეე ლოკიიი ეს რა სექსბომბა წყვილი გამოგივიდა გოგოოოოოუ (კატოზეე და ლეოზე ვამბობ) ამდენსაც არ მოველოდი თითქოს არაფერი მარა გამაჟრჟოლა ის კოცნის სცენა რომ წარმოვიდგინე.. უხ ამ ერთი კოცნით არ გააჩინეს პაჟარი :დ :დ :დ
მოკლედ რა ვეღარ ჩამოვყალიბდი: ეს ჩვენი გაბრიელია ის "ლეგენდარული" გამყალბებელია თუ არა... ამიფეთქდა ტვინი. (თუარის კიდე ანთეა უნდა მიხვდეს უკვე არა?!)
ამათი სასაცილო მომენტებზე ვხახანობ კაი გემრიელად რა :დ ანთეამ წაუკიდა ცეცხლი ჩვენ გაბრუნიას :დ ერთხელაც ისე წაეკიდებ ცეცხლი რო მერე.... ოოოოო მერეეე გადაბუგავს ყველაფერს :დ :დ
ისეთ უმნიშვნელო დეტალებზე გაქ იუმორი ჩაქსოვილი (ან მე უბრალოდ ასე მგონია) რო რავიცი.
ხოო ბოლო მომენტს რაც შეეხება გაბრიელი მართალია ცოტა კიარადა ეგოისტურად მოიქცა ანა... დამნაშავეა.
იმედია დიდხანს არ იქნებიან გაბუტულები და გამარკვიე მალე ეს გაბრიელი ვინაა თორე გაწყდა შუბლის ძარღვი და მიყვა ნერვული სისტემაც :დ :დ
როგორც ყოველთვის ყველა დეტალით ძალიან მაგარი თავი იყო.

 



№14  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

ანი ანი
ვაიმეეე ლოკიიი ეს რა სექსბომბა წყვილი გამოგივიდა გოგოოოოოუ (კატოზეე და ლეოზე ვამბობ) ამდენსაც არ მოველოდი თითქოს არაფერი მარა გამაჟრჟოლა ის კოცნის სცენა რომ წარმოვიდგინე.. უხ ამ ერთი კოცნით არ გააჩინეს პაჟარი :დ :დ :დ
მოკლედ რა ვეღარ ჩამოვყალიბდი: ეს ჩვენი გაბრიელია ის "ლეგენდარული" გამყალბებელია თუ არა... ამიფეთქდა ტვინი. (თუარის კიდე ანთეა უნდა მიხვდეს უკვე არა?!)
ამათი სასაცილო მომენტებზე ვხახანობ კაი გემრიელად რა :დ ანთეამ წაუკიდა ცეცხლი ჩვენ გაბრუნიას :დ ერთხელაც ისე წაეკიდებ ცეცხლი რო მერე.... ოოოოო მერეეე გადაბუგავს ყველაფერს :დ :დ
ისეთ უმნიშვნელო დეტალებზე გაქ იუმორი ჩაქსოვილი (ან მე უბრალოდ ასე მგონია) რო რავიცი.
ხოო ბოლო მომენტს რაც შეეხება გაბრიელი მართალია ცოტა კიარადა ეგოისტურად მოიქცა ანა... დამნაშავეა.
იმედია დიდხანს არ იქნებიან გაბუტულები და გამარკვიე მალე ეს გაბრიელი ვინაა თორე გაწყდა შუბლის ძარღვი და მიყვა ნერვული სისტემაც :დ :დ
როგორც ყოველთვის ყველა დეტალით ძალიან მაგარი თავი იყო.

აუუუ მეც ავკაკანდი ახლა ამ შუაღამისას :დდდდდდდდ მართლა არ მეგონა ასე თუ იმოქმედებდა ლეოს და კატოს სცენა :დდდ არადა ისიც კი ვიფიქრე რომ რაღაც დავაკელი :დდდდ❤❤ ოოო, გაბრიელის ლამაზი შავი თვალების მიღმა კაი გაიძვერა იმალება :დდდ არ იცით თქვენ ჯერ კიდევ ეგ ვინაა :დდდ ძალიან ვეცდები მალე გამოვლინდეს კიდე რაღაც -რაღაცეები რომ გაურკვევლობები ცოტა მაინც შევამსუბუქო :დდდ❤❤ ცეცხლის წაკიდება უნდა კიდე მაგ საცოდევებს დავიწვი ისედაც მაგათი შორიდან ტრფობით :დდდდ❤❤❤ არაფერი არ გეჩვენება ვცდილობ ხოლმე რომ მკითხველი არ დავამძიმო და დეტალებში იუმორიც გავურიო :დდდ არ გინდა ქალავ ნერვებს გაუფრთხილდი იქნება ესეც მალე აი ნახავ :დდდ უღრმესი მადლობა შენ რომ ასე გამახალისე ამ წამს :**❤❤ ძალიამ მახარებ და მათბობ შენი კომემტარებით :**❤❤❤❤❤❤❤

 



№15  offline წევრი ტკბილიწიწაკა

როგორ ველოდებოდიი ♥♥ ძალიან გამიხარდა ახალი თავის ხილვა ♥მართალია გადაიკარგე მაგრამ ისეთი კარგი იყო გეპატიება ♥ვგიჟდები ლეოზე და კატოზე რა საღვარლრბიი და ტკბილები არიან♥ რაც შეეხება ანას და გაბრიელს დამიტკბე რა ცოტა და დამისიყვარულე ეგენი :დდ ♥ მართალია არასწორად მოიქცა ანა მაგრამ მაინც მესმის მისი *-* აი გაბრიელზე ვგიჟდები და იმედია დამნაშავე არაა რაშიც ვფიქრობ ( ძალიან მიყვარს <3 რაც შეგეხება შენ უმაგრესი გოგო ხარ ♥♥ყოველ თავშო შეგიძლია უამრავი ემოცია ჩაატიო და ისე დამაიმტერესო რომ ვეღატც მოვწყდე ♥♥♥♥ იმდენად შევყევი ვერც კი მივხვდი ისე ჩავედი ბოლომდე ♥♥♥♥♥ აი ვგიჟდები რა ამ ისტორიაზე და ერთი სული მაქვს მალე ვიხილო მომდევნო თავი *-* იცოდე გელი და მალე დაგვიბრუნდი ♥♥♥♥♥

 



№16  offline აქტიური მკითხველი ანი ანი

Margaritha Loki
ანი ანი
ვაიმეეე ლოკიიი ეს რა სექსბომბა წყვილი გამოგივიდა გოგოოოოოუ (კატოზეე და ლეოზე ვამბობ) ამდენსაც არ მოველოდი თითქოს არაფერი მარა გამაჟრჟოლა ის კოცნის სცენა რომ წარმოვიდგინე.. უხ ამ ერთი კოცნით არ გააჩინეს პაჟარი :დ :დ :დ
მოკლედ რა ვეღარ ჩამოვყალიბდი: ეს ჩვენი გაბრიელია ის "ლეგენდარული" გამყალბებელია თუ არა... ამიფეთქდა ტვინი. (თუარის კიდე ანთეა უნდა მიხვდეს უკვე არა?!)
ამათი სასაცილო მომენტებზე ვხახანობ კაი გემრიელად რა :დ ანთეამ წაუკიდა ცეცხლი ჩვენ გაბრუნიას :დ ერთხელაც ისე წაეკიდებ ცეცხლი რო მერე.... ოოოოო მერეეე გადაბუგავს ყველაფერს :დ :დ
ისეთ უმნიშვნელო დეტალებზე გაქ იუმორი ჩაქსოვილი (ან მე უბრალოდ ასე მგონია) რო რავიცი.
ხოო ბოლო მომენტს რაც შეეხება გაბრიელი მართალია ცოტა კიარადა ეგოისტურად მოიქცა ანა... დამნაშავეა.
იმედია დიდხანს არ იქნებიან გაბუტულები და გამარკვიე მალე ეს გაბრიელი ვინაა თორე გაწყდა შუბლის ძარღვი და მიყვა ნერვული სისტემაც :დ :დ
როგორც ყოველთვის ყველა დეტალით ძალიან მაგარი თავი იყო.

აუუუ მეც ავკაკანდი ახლა ამ შუაღამისას :დდდდდდდდ მართლა არ მეგონა ასე თუ იმოქმედებდა ლეოს და კატოს სცენა :დდდ არადა ისიც კი ვიფიქრე რომ რაღაც დავაკელი :დდდდ❤❤ ოოო, გაბრიელის ლამაზი შავი თვალების მიღმა კაი გაიძვერა იმალება :დდდ არ იცით თქვენ ჯერ კიდევ ეგ ვინაა :დდდ ძალიან ვეცდები მალე გამოვლინდეს კიდე რაღაც -რაღაცეები რომ გაურკვევლობები ცოტა მაინც შევამსუბუქო :დდდ❤❤ ცეცხლის წაკიდება უნდა კიდე მაგ საცოდევებს დავიწვი ისედაც მაგათი შორიდან ტრფობით :დდდდ❤❤❤ არაფერი არ გეჩვენება ვცდილობ ხოლმე რომ მკითხველი არ დავამძიმო და დეტალებში იუმორიც გავურიო :დდდ არ გინდა ქალავ ნერვებს გაუფრთხილდი იქნება ესეც მალე აი ნახავ :დდდ უღრმესი მადლობა შენ რომ ასე გამახალისე ამ წამს :**❤❤ ძალიამ მახარებ და მათბობ შენი კომემტარებით :**❤❤❤❤❤❤❤

ხოხ კიდე უფრო დამაინტრიგე ახლა :დ

 



№17  offline აქტიური მკითხველი უცნობი ქ

უბრალოდ სიტყვები არ მყოფნის მარგო... ძალიან მაგარი იყო. ყველაფერი იდეალური იყო...

გაბრიელის ლეოსთან დამეგობრების მიზეზმა ძალიან დამაინტერესა. კიდევ რას გვიმალავს ეს ცეცხლოვანი ბიჭი?

 



№18  offline აქტიური მკითხველი La-Na

უფ მომეწონა რომელია.სასწაული გოგო ხარ შენ.ჩვენი საოცრება
გამიხარდა თვითონ რომ გაინთავისუფლეს თავი, მაგრამ სიანტერესოა რა გაქვს ჩაფიქრებული.გაბრიელიც რომ დამნაშავეა,როგორ აპირებ მის ციხიდან დაძვრენას საინტერესოა.მოკლედ ინტრიგებით სავსე გოგო გვყავხარ რა ❤❤❤❤❤
--------------------
ლანა

 



№19  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

უცნობი ქ
უბრალოდ სიტყვები არ მყოფნის მარგო... ძალიან მაგარი იყო. ყველაფერი იდეალური იყო...

გაბრიელის ლეოსთან დამეგობრების მიზეზმა ძალიან დამაინტერესა. კიდევ რას გვიმალავს ეს ცეცხლოვანი ბიჭი?

დიდი მადლობა ჩემო საყვარელოო *_* ♡♡ ❤❤ უსაზღვროდ გამახარა შენმა გამოჩენამ ❤❤❤❤ :დდდ ჰოო მანდ ყველაფერს თავისი მიზეზი აქვს :დდ გაბრიელი რომ შენთხვევით არ მომხვდარა ჯანდიერებთან ეგეც ნათელია :დდდ უფ კიდე იმდენ რამეს მალავს ჩვენი მორიელი.... :დდდდ❤❤❤

La-Na
უფ მომეწონა რომელია.სასწაული გოგო ხარ შენ.ჩვენი საოცრება
გამიხარდა თვითონ რომ გაინთავისუფლეს თავი, მაგრამ სიანტერესოა რა გაქვს ჩაფიქრებული.გაბრიელიც რომ დამნაშავეა,როგორ აპირებ მის ციხიდან დაძვრენას საინტერესოა.მოკლედ ინტრიგებით სავსე გოგო გვყავხარ რა ❤❤❤❤❤

ვაიმეე ძალიან დიდი მადლობა ლანა :*** *_* მიხარიხარ უზომოდ❤❤❤❤ :დდდ ჰო მეც ის იდეა უფრო მომეწონა რომ თვითონ მოახერხეს გაქცევა :დდ არ ვიცი რატომ მაგრამ ასე უფრო ბუნებრივი მეჩვენა :დდდ თანაც ამასაც თავისი მიზეზი აქვს ;)) აბრამოვი რომ ასე არ დატოვებს ამ საქმეს ამასაც მიცვდებოდით უკვე ;)))❤❤ გლახა ინტრიგანი ვარ რია :((( ამდენი ინტრიგა რა ამბავია მარგალიტა :(( :დდდდ❤❤❤

ტკბილიწიწაკა
როგორ ველოდებოდიი ♥♥ ძალიან გამიხარდა ახალი თავის ხილვა ♥მართალია გადაიკარგე მაგრამ ისეთი კარგი იყო გეპატიება ♥ვგიჟდები ლეოზე და კატოზე რა საღვარლრბიი და ტკბილები არიან♥ რაც შეეხება ანას და გაბრიელს დამიტკბე რა ცოტა და დამისიყვარულე ეგენი :დდ ♥ მართალია არასწორად მოიქცა ანა მაგრამ მაინც მესმის მისი *-* აი გაბრიელზე ვგიჟდები და იმედია დამნაშავე არაა რაშიც ვფიქრობ ( ძალიან მიყვარს <3 რაც შეგეხება შენ უმაგრესი გოგო ხარ ♥♥ყოველ თავშო შეგიძლია უამრავი ემოცია ჩაატიო და ისე დამაიმტერესო რომ ვეღატც მოვწყდე ♥♥♥♥ იმდენად შევყევი ვერც კი მივხვდი ისე ჩავედი ბოლომდე ♥♥♥♥♥ აი ვგიჟდები რა ამ ისტორიაზე და ერთი სული მაქვს მალე ვიხილო მომდევნო თავი *-* იცოდე გელი და მალე დაგვიბრუნდი ♥♥♥♥♥

აუუუ გავბრწყინდი და გავანათე მზესავით :*** *_* ❤❤ როგორ გამახარე ვერც კი წარმოიდგენ :*** უღრმესი მადლობა შენ ასეთი დიტყვებისთვის და ამომწურავად აზრის დაფიქსირებისთვის :**❤❤ ანას და გაბრიელის დატკბობას ვცდილობ და იმედია გამოვა რამე :დდდდდ ოოო გაბრიელი რაშია დამნაშავრ ეგ ჯერ კიდევ საკითხავია მაგრამ ვფიქრობ გაუჭირდება თავის დაძვრენა ;)) აი ყველაზრ მეტად მძულს ასე დაგვიანება :((( უბრალოდ ზუსტად ამ ინტრიგების გამო მიწევს დაგვიანება რომ სწორად დავწერო და არ ავირიო :(( ამიტომ ფბზე ვაქტიურობ რომ ჩემს მკითხველებს ახალი თავის დანაკლისი იქ მაინც შევუვსი :)) ვერც კი წარმოიდგენ როგორ არ მინდა დაგვიანება და გპირდები ძალიან ვეცდები დიდხანს არ გალოდინოთ :**❤❤ კიდევ ერთხელ დიდი მადლობა ტკბილოო ❤❤❤♥♥

 



№20  offline წევრი Mtirala

დილიდან, რომ ისტორიების კითხვას დაიწყებ...
მათ შორის "ცივსისხლიანის".
სათაურზე გამახსენდა :)))
ცივსისხლიანი ანაა, ხო?
თუ გაბრიელი? :))
რავიცი,
მე უგულო ანა მგონია.
ჯანდაბა,
შენი არც ერთი გოგო არ მომწონს :))
არა, მომწონს. ახლა გამახსენდა.
პირველ ისტორიაში,
მეჯვარეებში(სახელი დამავიწყდა :((()
გოგოები ძალიან მომწონდნენ,
ეჰ,
ნისტალგია შემომაწვა. :)))
ინტრიგანი ხარ შენ, მთელი კვირა დაინტრიგებული დავდივარ მერე... :)))
ვგიჟდები შენზე,
ვაფრენ.
უკვრ იმდენჯერ შეგაქე,
მეც ვეღარ ვითვილი.
რაფაელი გვჭირდება,
არაფის მთქმელი სიტყვების ნაცვლად.
შენი გული :))))))
--------------------
გოგონა ლაბირინთიდან

 



№21  offline აქტიური მკითხველი La-Na

არა რა მაგიჟებს შენი პოზიტივი მარგო.აი როგორ მშურს იმ ადამიანების ვინც პირადად გიცნობს ვერ წარმოიდგენ.შენნაირი ბევრი,ბევრი გვინდა და გვეშველება მართლა
--------------------
ლანა

 



№22 სტუმარი Shorena kiladze

Aeee ramagari iko vaume gasagijebelu tavisi specepektebi t umagresi gogo xar Margaret AI sityvebi AR myopnis ROM shegamko .geli sulmoutkmelad

 



№23  offline წევრი BidBif

ოო დეიდა მარგალიტა... ძალიან მაგარი თავი იყო❤❤❤ ძალიან ძალიან მომეწონა❤❤❤ როგორ მიყვარს შწნი ისტორიები❤❤❤❤. განსხვავებული სტილი გაქვს და ეს ძალია, ძალიან მომწონს❤❤. გყვარობ დეიდა მარგალიტა❤❤❤❤

 



№24  offline წევრი ტკბილიწიწაკა

Margaritha Loki
უცნობი ქ
უბრალოდ სიტყვები არ მყოფნის მარგო... ძალიან მაგარი იყო. ყველაფერი იდეალური იყო...

გაბრიელის ლეოსთან დამეგობრების მიზეზმა ძალიან დამაინტერესა. კიდევ რას გვიმალავს ეს ცეცხლოვანი ბიჭი?

დიდი მადლობა ჩემო საყვარელოო *_* ♡♡ ❤❤ უსაზღვროდ გამახარა შენმა გამოჩენამ ❤❤❤❤ :დდდ ჰოო მანდ ყველაფერს თავისი მიზეზი აქვს :დდ გაბრიელი რომ შენთხვევით არ მომხვდარა ჯანდიერებთან ეგეც ნათელია :დდდ უფ კიდე იმდენ რამეს მალავს ჩვენი მორიელი.... :დდდდ❤❤❤

La-Na
უფ მომეწონა რომელია.სასწაული გოგო ხარ შენ.ჩვენი საოცრება
გამიხარდა თვითონ რომ გაინთავისუფლეს თავი, მაგრამ სიანტერესოა რა გაქვს ჩაფიქრებული.გაბრიელიც რომ დამნაშავეა,როგორ აპირებ მის ციხიდან დაძვრენას საინტერესოა.მოკლედ ინტრიგებით სავსე გოგო გვყავხარ რა ❤❤❤❤❤

ვაიმეე ძალიან დიდი მადლობა ლანა :*** *_* მიხარიხარ უზომოდ❤❤❤❤ :დდდ ჰო მეც ის იდეა უფრო მომეწონა რომ თვითონ მოახერხეს გაქცევა :დდ არ ვიცი რატომ მაგრამ ასე უფრო ბუნებრივი მეჩვენა :დდდ თანაც ამასაც თავისი მიზეზი აქვს ;)) აბრამოვი რომ ასე არ დატოვებს ამ საქმეს ამასაც მიცვდებოდით უკვე ;)))❤❤ გლახა ინტრიგანი ვარ რია :((( ამდენი ინტრიგა რა ამბავია მარგალიტა :(( :დდდდ❤❤❤

ტკბილიწიწაკა
როგორ ველოდებოდიი ♥♥ ძალიან გამიხარდა ახალი თავის ხილვა ♥მართალია გადაიკარგე მაგრამ ისეთი კარგი იყო გეპატიება ♥ვგიჟდები ლეოზე და კატოზე რა საღვარლრბიი და ტკბილები არიან♥ რაც შეეხება ანას და გაბრიელს დამიტკბე რა ცოტა და დამისიყვარულე ეგენი :დდ ♥ მართალია არასწორად მოიქცა ანა მაგრამ მაინც მესმის მისი *-* აი გაბრიელზე ვგიჟდები და იმედია დამნაშავე არაა რაშიც ვფიქრობ ( ძალიან მიყვარს <3 რაც შეგეხება შენ უმაგრესი გოგო ხარ ♥♥ყოველ თავშო შეგიძლია უამრავი ემოცია ჩაატიო და ისე დამაიმტერესო რომ ვეღატც მოვწყდე ♥♥♥♥ იმდენად შევყევი ვერც კი მივხვდი ისე ჩავედი ბოლომდე ♥♥♥♥♥ აი ვგიჟდები რა ამ ისტორიაზე და ერთი სული მაქვს მალე ვიხილო მომდევნო თავი *-* იცოდე გელი და მალე დაგვიბრუნდი ♥♥♥♥♥

აუუუ გავბრწყინდი და გავანათე მზესავით :*** *_* ❤❤ როგორ გამახარე ვერც კი წარმოიდგენ :*** უღრმესი მადლობა შენ ასეთი დიტყვებისთვის და ამომწურავად აზრის დაფიქსირებისთვის :**❤❤ ანას და გაბრიელის დატკბობას ვცდილობ და იმედია გამოვა რამე :დდდდდ ოოო გაბრიელი რაშია დამნაშავრ ეგ ჯერ კიდევ საკითხავია მაგრამ ვფიქრობ გაუჭირდება თავის დაძვრენა ;)) აი ყველაზრ მეტად მძულს ასე დაგვიანება :((( უბრალოდ ზუსტად ამ ინტრიგების გამო მიწევს დაგვიანება რომ სწორად დავწერო და არ ავირიო :(( ამიტომ ფბზე ვაქტიურობ რომ ჩემს მკითხველებს ახალი თავის დანაკლისი იქ მაინც შევუვსი :)) ვერც კი წარმოიდგენ როგორ არ მინდა დაგვიანება და გპირდები ძალიან ვეცდები დიდხანს არ გალოდინოთ :**❤❤ კიდევ ერთხელ დიდი მადლობა ტკბილოო ❤❤❤♥♥

არაფრის ჩემო მარგო აქეთ მადლობა ასეთი გასაგიჟებელი ისტორიისთვის *--* მესმის შენი რომ აგვიანებ და გიგებ კიდევაც, ეს თავად ჩემი ბრალია მოუუთმეენელი რომ ვარ და შენი ისტორიის გარეშე რომ ვერ ვძლებ :დდდ ჰო ინტრიგების მანია მჭირს თავადაც ამიტომ უფრო ვგიჟდები და უფრო მიჭირს მოვწყდე ხოლმე -.- :დდ იმედი მაქვს რომ დამნაშავე არ იქნება *-* ეჭვიც არ მეპარება რომ დამიტკბობ სიღვარულრბს 3:) *-*ამიტომაც გელი როგორც მგელი მომდევნო თავს 3:) :დდდ

 



№25  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

Mtirala
დილიდან, რომ ისტორიების კითხვას დაიწყებ...
მათ შორის "ცივსისხლიანის".
სათაურზე გამახსენდა :)))
ცივსისხლიანი ანაა, ხო?
თუ გაბრიელი? :))
რავიცი,
მე უგულო ანა მგონია.
ჯანდაბა,
შენი არც ერთი გოგო არ მომწონს :))
არა, მომწონს. ახლა გამახსენდა.
პირველ ისტორიაში,
მეჯვარეებში(სახელი დამავიწყდა :((()
გოგოები ძალიან მომწონდნენ,
ეჰ,
ნისტალგია შემომაწვა. :)))
ინტრიგანი ხარ შენ, მთელი კვირა დაინტრიგებული დავდივარ მერე... :)))
ვგიჟდები შენზე,
ვაფრენ.
უკვრ იმდენჯერ შეგაქე,
მეც ვეღარ ვითვილი.
რაფაელი გვჭირდება,
არაფის მთქმელი სიტყვების ნაცვლად.
შენი გული :))))))

სიყვარულოოოო *_* ❤❤❤❤ ძალიან ძალიან დიდი მადლობა :*** ვგიჟდები შენს ტკბილ კომენტარებზე :დდდ ❤❤❤❤ ცივსისხლიანი უფრო ანაა ცოტა გაბრიელის მაგრამ ამ შემთხვევაში ეგ სახელი უფრო ანაზეა ზედგამოჭრილი :დდდ❤❤❤ ჩემი გული ხარ და გყვარობ :**❤❤❤

La-Na
არა რა მაგიჟებს შენი პოზიტივი მარგო.აი როგორ მშურს იმ ადამიანების ვინც პირადად გიცნობს ვერ წარმოიდგენ.შენნაირი ბევრი,ბევრი გვინდა და გვეშველება მართლა

ვაიმეე გავწითლდი გეფიცები :*** :დდდ ❤❤ ძალიან დიდი მადლობა ისევ სიყვარულოო :***❤❤❤ #მეტიპოზიტივიერს :დდდ ❤❤

Shorena kiladze
Aeee ramagari iko vaume gasagijebelu tavisi specepektebi t umagresi gogo xar Margaret AI sityvebi AR myopnis ROM shegamko .geli sulmoutkmelad

აუუუ როგორ გამიხარდა შენი გამოჩენა *_* ვიცოდი რომ სპეცეფექტებს ელოდი და ძაან მაინტერესებდა შენი აზრი :**❤❤❤ უსაზღვროდ მიხარია რომ ასე მოგეწონა :**❤❤❤

BidBif
ოო დეიდა მარგალიტა... ძალიან მაგარი თავი იყო❤❤❤ ძალიან ძალიან მომეწონა❤❤❤ როგორ მიყვარს შწნი ისტორიები❤❤❤❤. განსხვავებული სტილი გაქვს და ეს ძალია, ძალიან მომწონს❤❤. გყვარობ დეიდა მარგალიტა❤❤❤❤

უღრმესი მადლობა ჩემო საყვარელოოო :** გავთბი და გაბიბადრე ❤❤❤ :დდდ გყვარობს შორიდან დეიდა მარგალიტაც შენა :***❤❤❤

ტკბილიწიწაკა
Margaritha Loki
უცნობი ქ
უბრალოდ სიტყვები არ მყოფნის მარგო... ძალიან მაგარი იყო. ყველაფერი იდეალური იყო...

გაბრიელის ლეოსთან დამეგობრების მიზეზმა ძალიან დამაინტერესა. კიდევ რას გვიმალავს ეს ცეცხლოვანი ბიჭი?

დიდი მადლობა ჩემო საყვარელოო *_* ♡♡ ❤❤ უსაზღვროდ გამახარა შენმა გამოჩენამ ❤❤❤❤ :დდდ ჰოო მანდ ყველაფერს თავისი მიზეზი აქვს :დდ გაბრიელი რომ შენთხვევით არ მომხვდარა ჯანდიერებთან ეგეც ნათელია :დდდ უფ კიდე იმდენ რამეს მალავს ჩვენი მორიელი.... :დდდდ❤❤❤

La-Na
უფ მომეწონა რომელია.სასწაული გოგო ხარ შენ.ჩვენი საოცრება
გამიხარდა თვითონ რომ გაინთავისუფლეს თავი, მაგრამ სიანტერესოა რა გაქვს ჩაფიქრებული.გაბრიელიც რომ დამნაშავეა,როგორ აპირებ მის ციხიდან დაძვრენას საინტერესოა.მოკლედ ინტრიგებით სავსე გოგო გვყავხარ რა ❤❤❤❤❤

ვაიმეე ძალიან დიდი მადლობა ლანა :*** *_* მიხარიხარ უზომოდ❤❤❤❤ :დდდ ჰო მეც ის იდეა უფრო მომეწონა რომ თვითონ მოახერხეს გაქცევა :დდ არ ვიცი რატომ მაგრამ ასე უფრო ბუნებრივი მეჩვენა :დდდ თანაც ამასაც თავისი მიზეზი აქვს ;)) აბრამოვი რომ ასე არ დატოვებს ამ საქმეს ამასაც მიცვდებოდით უკვე ;)))❤❤ გლახა ინტრიგანი ვარ რია :((( ამდენი ინტრიგა რა ამბავია მარგალიტა :(( :დდდდ❤❤❤

ტკბილიწიწაკა
როგორ ველოდებოდიი ♥♥ ძალიან გამიხარდა ახალი თავის ხილვა ♥მართალია გადაიკარგე მაგრამ ისეთი კარგი იყო გეპატიება ♥ვგიჟდები ლეოზე და კატოზე რა საღვარლრბიი და ტკბილები არიან♥ რაც შეეხება ანას და გაბრიელს დამიტკბე რა ცოტა და დამისიყვარულე ეგენი :დდ ♥ მართალია არასწორად მოიქცა ანა მაგრამ მაინც მესმის მისი *-* აი გაბრიელზე ვგიჟდები და იმედია დამნაშავე არაა რაშიც ვფიქრობ ( ძალიან მიყვარს <3 რაც შეგეხება შენ უმაგრესი გოგო ხარ ♥♥ყოველ თავშო შეგიძლია უამრავი ემოცია ჩაატიო და ისე დამაიმტერესო რომ ვეღატც მოვწყდე ♥♥♥♥ იმდენად შევყევი ვერც კი მივხვდი ისე ჩავედი ბოლომდე ♥♥♥♥♥ აი ვგიჟდები რა ამ ისტორიაზე და ერთი სული მაქვს მალე ვიხილო მომდევნო თავი *-* იცოდე გელი და მალე დაგვიბრუნდი ♥♥♥♥♥

აუუუ გავბრწყინდი და გავანათე მზესავით :*** *_* ❤❤ როგორ გამახარე ვერც კი წარმოიდგენ :*** უღრმესი მადლობა შენ ასეთი დიტყვებისთვის და ამომწურავად აზრის დაფიქსირებისთვის :**❤❤ ანას და გაბრიელის დატკბობას ვცდილობ და იმედია გამოვა რამე :დდდდდ ოოო გაბრიელი რაშია დამნაშავრ ეგ ჯერ კიდევ საკითხავია მაგრამ ვფიქრობ გაუჭირდება თავის დაძვრენა ;)) აი ყველაზრ მეტად მძულს ასე დაგვიანება :((( უბრალოდ ზუსტად ამ ინტრიგების გამო მიწევს დაგვიანება რომ სწორად დავწერო და არ ავირიო :(( ამიტომ ფბზე ვაქტიურობ რომ ჩემს მკითხველებს ახალი თავის დანაკლისი იქ მაინც შევუვსი :)) ვერც კი წარმოიდგენ როგორ არ მინდა დაგვიანება და გპირდები ძალიან ვეცდები დიდხანს არ გალოდინოთ :**❤❤ კიდევ ერთხელ დიდი მადლობა ტკბილოო ❤❤❤♥♥

არაფრის ჩემო მარგო აქეთ მადლობა ასეთი გასაგიჟებელი ისტორიისთვის *--* მესმის შენი რომ აგვიანებ და გიგებ კიდევაც, ეს თავად ჩემი ბრალია მოუუთმეენელი რომ ვარ და შენი ისტორიის გარეშე რომ ვერ ვძლებ :დდდ ჰო ინტრიგების მანია მჭირს თავადაც ამიტომ უფრო ვგიჟდები და უფრო მიჭირს მოვწყდე ხოლმე -.- :დდ იმედი მაქვს რომ დამნაშავე არ იქნება *-* ეჭვიც არ მეპარება რომ დამიტკბობ სიღვარულრბს 3:) *-*ამიტომაც გელი როგორც მგელი მომდევნო თავს 3:) :დდდ

რას ამბობ რა თქმა უნდა ეს მე არ უნდა ვალოდინო მკითხველი მართლა ძალიან მერიდება ხოლმე ასე დაგვიანება რომ მიწევს :*** თქვენი ყოველი კომენტარი კი "მალე დადეს" შინაარსით უდიდეს სტიმულს მაძლევს. მაგებიმებს რომ მკითხველები ელოდებიან აინტერესებთ და მეც მაშინვე ვუხმობ ხოლმე მუზას :დდდ ❤❤❤❤

 



№26  offline წევრი Barbare ❤

gamochnda da tan ra tavi gamochndaa ???????????? genialurad wer???? ai saertod, rom ar mogwyindeba kitxva piriqit ufro da ufro, rom gainteresebs ???? martamia agvianeb magram iset msuye tavebs deb, minazgaureb im xuti dgis molodins ???? ase gaagrdzele ???? vafren me shenze ????

es kitxvis nishnebi mailebia ????????

 



№27  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

Barbare ❤
gamochnda da tan ra tavi gamochndaa ???????????? genialurad wer???? ai saertod, rom ar mogwyindeba kitxva piriqit ufro da ufro, rom gainteresebs ???? martamia agvianeb magram iset msuye tavebs deb, minazgaureb im xuti dgis molodins ???? ase gaagrdzele ???? vafren me shenze ????

es kitxvis nishnebi mailebia ????????

ვაიმეე უღრმესი მადლობა ჩემო საყვარელოოო❤❤ ძალიან მიხარია რომ ასე დაგაინტერესა და სულ მკითხულობ ❤❤❤ სასწაულად გამაბედნიერე:**❤❤❤ გყვარობს მარგალიტა შენ ❤❤❤❤❤

 



№28  offline აქტიური მკითხველი ნარჩიტა

აუუ ძალია. ალიან მაგარი იყოო ნამდვილადდ უფრო და უფროო მაინტერესწბსს მალეე დადეე გთხოვვ არ დაიგვიანოო

 



№29  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

ნარჩიტა
აუუ ძალია. ალიან მაგარი იყოო ნამდვილადდ უფრო და უფროო მაინტერესწბსს მალეე დადეე გთხოვვ არ დაიგვიანოო

უღრმესი მადლობა შენ რომ კითხულობ :** ❤❤ მართლა ძალიან ვეცდები და თუ მოვახერხე უფრო ადრე ჩამოყალიბება აუცილებლად დავდებ :**❤❤❤

 



№30 სტუმარი kusa13

ადგილზე შევქანდი ეს რომ დავინახეე გგოოგო <333 ვგიჟდები შენზეე რა სასწაული თავი იყოო გაჭყეპილი ინფორმაციით :დდ ანა-კონდაა ეს გოგო მართლა რაა იმეე \ გაბრიელიი ჩემი გაბრიელიი :დ მიყვარს ეს ბიჭი<3 აი კატოს და ლეოს ეშველათ და მათ როდის ეშველებაათ რაა ** კარგითავებია ძალაინ და ველოდები მოუთმენლად შემდეეგს <3 ❤❤❤

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent