შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ჩემი ცხოვრების სიყვარული (მეოთოთხმეტე თავი)


28-11-2017, 20:45
ავტორი Tamusia Egutidze
ნანახია 385

ჩემი ცხოვრების სიყვარული (მეოთოთხმეტე თავი)

14 თავი
-კარგად ვარ! კარგად ვარ! უჩურჩულა ნიკას ლილიანამ, და ახლა ამან მოუჭირა ხელი. - მაპატიეთ რომ მყუდროება დაგირღვიეთ. ამაზრზენად აატრიალა თვალები ლორენამ, და ლილიანას დააკვირდა. - ამას ძალით აკეთებ? რა ჯანდაბა გინდა? შეუღრინა ნიკამ, - ჰმმ, უხეში პარტნიორები არ მომწონს! ირონიულად ჩაიღიმა ლორენამ და დარბაზში მსხდომ გაოცებულ ხალხს თვალი მოავლო, - არც მე მომწონს კახპები! მიახალა იმავე ტონით ლილიანამ, - შენთისვე აჯობებს თუ სიტყვებს შეარჩევ! თვალები დაუბრიალა ლორენამ. - მოკეტე და დაახვიე აქედან სანამ დროა, ალმაცერად ახედა ლილიანამ. მერე კი ნიკოლოზის ცხელი სუნთქვა იგრძნო კისერთან და წამსვე დაიბნა. - დაწყნარდი! ამას ჩვენს გასაბრაზებლად აკეთებს. შეეცადა დაემშიდებინა გოგონა ნიკოლოზმა. მაგრამ თვითონ იყო დასამშვიდებელი, ისე უნდოდა ლორენასთან მივარდნილიყო და ერთი კარგად ეთავაზა სახეში, მაგრამ ამაში ხელს ორი რამ უშლიდა. პირველი, ლორენა ქალი იყო. და მეორე, ოჰ! მოკლედ პირველი მიზეზიც კმარა. - ბავშვებო რადგან კომფლიქტები გაქვთ ხელი მოაწერეთ მარტო და ოთახებში დაბრუნდით თუ გინდათ, უხერხულად გაიღიმა თემურმა და დაბნეულ თანამშრომლებს გახედა, - კარგი, უთხრეს ნიკამ, და ლილიანამ. ერთად. მერე სამივემ საბუთებს ხელი მოაწერა და ნიკა და ლილიანა ლილიანას კაბინეტში შევიდნენ, მათ კი ნინი შეჰყვა - რამე ხომ არ გინდათ? ჰკითხა გოგონამ. - არა ნინიკო მადლობა, უთხრა ლილიანამ - შეიძლება ჩემი საქმე არ არის მაგრამ ეს ლორენა არ მომწონს! და ვიცი გულში რაც ააქვს ჰოდა ლილიანა თუ ოდესმე მის გაბრდღვნას გადაწყვეტ შენთან ვარ! უთხრა სერიოზული სახით ნინიმ, და მერე სიცილი წასკდა. - ოჰ ნინი ნინი აფხუკუნდა ნიკა და მას ლილიანაც აჰყვა.
ლილითთან და ნაილთან:
- ნაილზე მიხუტებულმა ლილითმა უცებ თავი ასწია და ნაილს მიაშტერდა, - რა გინდა? გაუღიმა ნაილმა. - როგორ ძლებდი ამდენი ხანი ჩემს გარეშე? სიცილით უთხრა გოგონამ და წარბი აზიდა. - შენც არ მყავდე რაა! გაეცინა ნაილს, - ჰო არა? კარგი! მაშინ დასჯილი ხარ! წარბები შეკრა ლილითმა და ნაილს სიცილით მოშორდა, - ჯანდაბა! უკვე დაიწყე? გაეღიმა ნაილს და ცისფერი თვალები აუბრჭყვიალდა. - ჰო ზუსდად! გაეცინა ლილითს, - მიდი გისმენ, რა სასჯელია? - რადაა..............ნიკაპზე ხელი მიიბჯინა ლილითმა. - იფიქრე, იფიქრე! ჩაეცინა ნაილს, - სანამ არ მომინდება ვერ მაკოცებ! ირონიული ღიმილით თქვა ლილითმა. და მხრები აიჩეჩა, - ჰმმ, ცოტა რთული ამოცანაა, თუმცა არაუშავს! ვნახოთ რამდენი ხანი გაძლებ. სიცილით უთხრა ნაილმა და ხეს მიეყრდნო, - მოიცა მოიცა ანუმე რამდენიხანი გავძლებ? წარბი აზიდა ლილითმა, - ჰო საყვარელო! შენ! გაეცინა ნაილს. - გავძლებ! შეუბრვირა ლილითმა და გვერძე გაიხედა. 15 წუთის შემდეგ: ლილითი ცხვირაბზუებული იდგა და ყოველ ორ წუთში თვალს მომცინარი შეყვარებულისკენ აპარებდა, - რა გაცინებს? შეუბღვირა ნაილს ბოლოს, - ხო ხვდები რომ სადაცაა გული წაგივა! ახარხარდა ნაილი. - რაა? მე? არაა! რა გული წამივა! სისულელეა, თვალები აატრიალა ლილითმა და დოინჯებშემორტყმულმა ნაილს ალმაცერად ახედა. - მოდი ვნახოთ! ეშმაკურად ჩაიხითხითა ბიჭმა და ლილითს მიუახლოვდა, გოგონას სახეზე დაბნეულობა, მაშინვე შეეტყო ნაილს კი ეს რათქმაუნდა არ გამორჩენია. - რა ხდებაოო? ჩაეღიმა ნაილს და ლილითის სახე ხელებში მოიქცია და ლილითი სხეულზე აიკრა, - ნუ იგრიხები! მაინც არ გამოგდის! ირონიული ღიმილი მიაბრქვია ლილითმა და ნაილს ბაგეებზე დააშტერდა ნერწყვი ხმაურით გადაყლაპა და ისევ ნაილს ახედა, - კარგი! გაეღიმა ბიჭს და კისერი ოდნავ უკან გადასწია. - გამშორდი ახლა! უბსკლულივით შავი თვალები მიანათა ლილითმა. - რო არა? ტუჩის კუთხე ცატეხა ნაილმა - რო არა..............გაეღიმა ლილითს და ნაილისკენ დაიძრა ლილითი და ნაილს ბაგეებზე ჩააფრინდა, ნაილიც მას აჰყვა, ცალი ხელი ლილითს წელზე მოხვია მეორე ხელი კი გოგონას კისერზე აასრიალა და გოგონას ტუჩების დალაშქვრა გააგრძელა, - 15 წუთი! დაიჩურჩულა ნაილმა და ლილითს გახედა, - მერე რა! მე მაინტერესებდა შენ თუ ამყვებოდი! ასე რომ........................წააგე! ჩაიკისკისა ლილითმა და დფაბნეულ ნაილს ახედა, - ვერ გიტან! სიცილით უთხრა ბიჭმა და ცხვირი ლილიტის კისერში ჩარგო.
ლილიანასთან და ნიკასთან:
- ის ხომ ამას ვერ შეძლებს? აცრემლებული თვალებით გახედა ლილიანამ ნიკას და ბიჭს ჩაებღაუჭა, - ვერ შეძლებს! მერამდენედ გითხრა? წარბი აზიდა ნიკოლოზმა და ლილიანას ღიმილით გახედა. - ნუ იცინი! მე ლამის გუი გამისკდეს! და შენ ამ დროს სიცილით სკდები! შეუბღვირა ლილიანამ და სავარძელში ჩაეფლო. - მსიამოვნებს როცა ჭვიანობ! გაუღიმა ნიკამ, და ტუჩი მოიკვნიტა. - ვვეჭვიანობ? მე? იმ გოგოზე? არა! რაღაც გეშლება. მხრები აიჩეჩა ლილიანამ და ნიკას მიაშტერდა, - ჰო ზუსტად! აეღიმა ბიჭს და წამოდგა, მერე კი ლილიანას წინ დადგა და გოგონას სავარძელს ხელებით დაეყრდნო. - არ ვვეჭვიანობ და მორჩა! წარბები შეკრა ლილიანამ და ნიკასკენ გადაიხარა სახე ახლოს მიუტანა და ბიწს ისე მიაშტერდა, - ჰოდა ძალიანაც ეგრე! გაუღიმა ბიჭმა და ლილიანას ტუჩებისკენ დაიძრა. - ნუ გავიწყდება სად ვართ! ძლივს შეჩერდა ლილიანა და ნიკას ბაგეებზე დააშტერდა, - ვიცი სადაც ვართ, მაგრამ ძნელია რამის გახსენება როცა შენთან ერთად ვარ! დაიჩურჩულა ნიკამ და გოგონას ბაგეებზე დააცხრა. მერე კი წამოაყენა და მაგიდაზე შემისვა. - ვინმე თუ შემოვა ცოცხლად დაგმარხავ! ძლივს ამოიკრუსუნა ვნებისგან მიბნედილი ხმით ლილიანამ, და ნიკოლოზს კოცნაში აჰყვა. ნიკა ლილიანას ფეხებში მოექცა და ხელი კაბის ქვეშ შეუცურა, ხელი ჯერ გოგონას ფეხზე აასრიალა, მერე კი წელზე. - ნუ აკეთებ ეგრე! ჩაიბუტბუტა ლილიანამ და ნიკას კისერში ცხვირი ჩარგო, - როგორ ესე? ჩაეღიმა ნიკას და ლილიანას შიშველ წელზე გრძელი თითები ასრიალა. გოგონას მთელ სხეულში ჯრუანტელმა დაუარა და სიამოვნებისგან თვალები მილულა, - როგორ ვძლებდი ამდენი ხაი უშენოდ? დაიჩურჩულა ნიკამ და გოგონას კისერი დაუკოცნა. ლილიანამ ნიკას ხელები კისერზე მოხვია და ბიჭს თვალებში ჩააშტერდა, - ჰო როგორ ძლებდი? გაუღიმა ლილიანამ და ნიკოლოზს მსუბქად აკოცა მერე კი ცხვირი ბიჭის კისერში ჩარგო და მისი სასიამოვნო სურნელი ხარბად შეისუნთქა. - მიყვარხარ შე შტერო! გაერიმა ნიკას, და ლილიანას ტუჩები არტერიაზე მიაწება. - მე უფრო! გაუღიმა გოგონამ და ნიკას თმაზე წაეთამაშა. ნიკოლოზმა კი თავი ჩამოსწია და გოგონას კისერზე წაეტანა. - უნდა წავიდე! საქმეები გვაქვს, ჩვენმა მშობლებმა რომ იცოდნენ როგორც ვმუსაობთ ნამდვილად ტაშს დაგვიკრავდნენ! სიცილით უთხრა ლილიანამ და მაგიდიდან ჩამოხტა, ის, ის, იყო უნდა გასულიყო რომ ნიკოლოზმა ხელი ხელში ცაავლო. და გულზე მიიხუტა. - იცი რატომ უყვართ ეყვარებულებს ზურგიდან ჩახუტება? ჰკითხა ჩურჩულით ბიჭმა და ლილიანას თმის სურნელით ფილტვები აივსო, - იმიტომ რომ ამ დროს ორივეს გული ერთ მხარეს ცემს. გაეღიმა ლილიანას, - ჰო მართალი ხარ! სიცილით ნიკამ და გოგონას კისერში ხმაურიანად აკოცა. ლილიანა მთლიანად მოდუნდა და რომ არა ნიკოლოზის ძლიერი ხელები ალბად დაეცემოდა. - გყვარობ! რიმილით უთხრა ლილიანამ. და ნიკოლოზს ერთი კოცნა მოპარა, - მეც ასევე ჩემო სიყვარულო! ღაუღიმა ნიკამ, - გამიშვი ახლა, სიცლით უთხრა ლილიანამ და კარისკენ ჩქარი ნაბიჯით წავიდა, - ჯერ არ დაგვისრულებია! ეშმაკური ღიმილით მიაძახა ნიკამ და სავარძელში ღიმლით ჩაეშვა. ნიკას კაბინეტიდან გამოსული აჟიტირებული, ლილიანა საპირფარეშოში შევიდა, და სახეზე ცივი წყალი შეისხა რომ ცოტა დამვიდებულიყო. მერე კი სარკეში ციხედა და საკუთარი თავი ღიმილით შეათვალიერა, ამ დროს ერთ-ერთი კაბინიდან ლორენა გამოვიდა და ლილიანას გვერდით დადგა ონკანი მოუშვა და ხელების დაბანას შეუდგა, ლილიანა კი უემოციო სახით მოტრიალდა და კარის სახელურს დასწვდა. - არ მოგცემთ ბედნიერების უფლებას! გასაგებია? ოდნავ ბოხი ხმით, უთხრა უკნიდან ლორენამ. გამწარებული ლილიანა მოტრიალდა ლორენას პირდაპირ თმაში სწვდა და თავი უკან გადააწევინა, და ზიზღით უთხრა. - მომისმინე შე კახპა! იცოდე თუ გაბედავ! და შეეცდები ჩემი და ნიკას დაშორებას, იცოდე ცხოვრებას ჯოჯოხეთად გიგცევ გასაგებია? კივილით უთხრა ლილიანამ. - ხელი გამიშვი! იკივლა ლორენამ. და თავი ლივს გაითავისუფლა, - ჯერ სად ხარ! ცხოვრებას ჯოჯოხეთად გიგცევ! ნიკას წაგართმევ დაიმახსოვრე! კარგად დაიმახსოვრე! ბრაზისგან ანთებული თვალები მიანათა ლორენამ. და კარი გაიჯსხუნა. - ამის უფლებას არ მოგცემ! არავითარ შეემთხვევაში! ჩაიჩურჩულა ლილიანამ და გარეთ გავიდა, იქ კი ლილითს შეასკდა. - ჰეიი ჩემო დებილოო სად ეგდე? კისკისით უთხრა ლილიანამ, - სად ვეგდეთ და.............- აჰაა ეგდეეთ? გაეცინა ლილიანას, - ჰო ქალბატონო ლილიანა ვეგდეთ.! გაეღიმა ლილითს და გაიკრიჭა - წამო კაბინეტში! მომიყევი რა ხდება, აკისკისდა ლილიანა და კაბინეტისკენ გაიქცა.
ლორენასთან: - ბიძია შენი დახმარება მჭირდება! უთხრა გამწარებულმა გოგონამ ბიძამისს და თითები ნერვიულად აათამაშა, - რა ხდება? - ის კა*პა ლილიანა! - მერე? - უნდა მოკვდეს! ზიზღით თქვა ლორენამ. - აჰაა კარგი რა პრობლემაა! დაე მეც შევიტანო ნიკოლოზის უბედურებაში პატარა წვლილი. გადაიხარხარა ბოხი, საზარელი, ხმით კაცმა და გათიშა. - მოგიშორებ! აუცილებლად -მოგიშორებ ლორთქიფანიძევ! და ნიკასთან მე ვიქნები, მე! და არავინ სხვა! ჩაიღიმა ლორენამ და თავი მაღლა ასწია. ჰო მართლა, ლორენა იყო საშვალო სიმაღლის წითური გოგონა, სწორი ჟღალი ფერის თმით, და მომწვანო ფერის თვალებით. - ნუ დამალე! ამოღერღე ბოლო-ბოლო, ერთად ხართ შენ და ლილითი? წარბები შეკრა ნიკამ და მომღიმარ ნაილს ალ,მაცერად ახედა, - ჰო,ჰო ერთად ვართ! ის გადარეული ჩემია! ჩემიი! თვალები გაუბრჭყინდა ნაილს. - ვააა! საღოლ ბრატ! გაეცინა ნიკას, ამოდგა და ძმაკაცს გადაეხვია. - გილოცაააავ! გადაიხარხარა ნიკამ და ძმაკაცს გაუღიმა. უცებ ოთახში ლილიანა შევარდა. - არიიიის! როგორციქნაააააა გილოცაავთ! გაბრწყინებული თვალებით შევარდა, ნაილს გადაეხვია და მერე პატარა ბავშვივით ცქმუტვა დაიწყო,........................................- ნუუ, ერთი იდეა დამებადა! თქვა ბოლოს. - რა იდეა? ჰკითხა ლილითმა, ნიკა კი მაიდაზე ჩამოჯდა თავი ოდნავ უკან გადაწია, და ლილიანას ღიმილით დააკვირდა. - მოკლედ! რადგან უკვე თქვენც ერად ხართ! სადმე კაფეში დავსხდეთ და გავერთოთ! ოქეი? თქვა ბოლოს ღიმილით, - კიიი! კაიაზრიაა! ოღონდ სახლში გავლა მოგვიწევს, დაამატა ლილითმა. - კაფე არ გვინდა. მე და ნიკა, ამე კარგ რესტორანს შევარჩევთ. და იქ წავიდეთ კაი? თქვა ნიკამ და ოთახში მყოფთ გადახედა. - კაი ეგრე იყოს, დაეთანქმა ლილითი და გაუღიმა, - წავიდეთ ლილი ღიმილით თქვა ლილითმა და ლილიანას გახედა, - კარგი ჰო! ცხვირი აიბზუა გოგონამ და მომღიმარ ნიკას გახედა. - მოდი! მოდი, სიცილით უთხრა იკამ და ხელები გაშალა, ლიიანა კი გაექანა და საყვარელ მამაკაცს მთელი ძალით ჩაეკრა გულში. ნიკამაც ხელები ძლიერად მოხვია და მისი სურნელით ფილტვები აივსო, - მიყვარხარ ნიკუშ! უჩურჩულა ლილიანამ და ერთი კოცნა მოპარა, ნიკას ჩაეღიმა და გოგონას ხელები მთელი ძალით მოხვია. - უჰუუ! აღარ მორჩებით? წარბები აზიდა ლილითმა, - მოვდივარ! შეუბღვირა ლილიანამ და კარისკენ წავიდა, - ლილით! დაუძახა ნაილმა გოგონას. ლილითიც მაშინვე შეტრიალდა და ბიჭს მიაცქერდა. - რა? ჰკითხა ბოლოს, - ეს! გაუღიმა ბიჭმა, მერე ხელი მაისურის საკელოზე ჩაავლო და ტუჩებზე დააცხრა, მას კი ლილითიც აჰყვა, - უკაცრავად, ჩვენც აქ ვართ! ჩაახველა ლილიანამ, მერე კი ნაილს ლილითი მოშორდა და აწითლებული ჩქარი ნაბიჯით გავიდა გარეთ, - ასეთი მორცხვი როდის აქეთაა? გაეცინა ნიკას, - ნაილის მერე. გაეღიმა ლილიანას და ლილითს გაჰყვა, გოგონები გარეთ გავიდნენ და კართან მათ ლორებნა შეეჩეხათ, - კარგ გართობას გისუვებთ! მიახალა ლორენამ, ლილიანას კი არაფერი უთქვამს. მანქანაში ჩაჯდა და ის და ლილითი სახლის გზას დაადგნენ, - ვინ არის? ჰკითხა ლილითმა. - ის კა*პა? ლორენაა, ნიკას ყოფილი. - რაა? პირი დააღო ლილითმა - ჰო - და ქა რა ჯანდაბას აკეთებს? წარბები შეკრა ლილითმა. - იმ ჯანდაბას რომ ჩვენი კომპანიონია! თვალები აატრიალა ლილიანამ - გინდა ღამ მის სახლში შევიპარო და თმები გადავპარსო? სიცილით უთხრა ლილითმა - არა! გაეცინა ლილიანასაც და ლილითს გახედა. - მაშინ შენ ფდა ნიკას შეგეშვათ! - ეგ ლორენას უთხარი, - ვეტყვი! გაებღინძა ლილითი. მერე კი ლილიანამ მანქანა სახლის წინ მიაყენა და ორივე გარეთ გადმოვიდა - თეკლუუშ! ჩვენ მოვედიით! იკივლა ლილითმა, და კარი ხმმაურით მიხურა. - მერე კარი უნდა ჩამოიღოიღოთ? გაისმა კაცის ნაცნობი ხმა. - მამა! შეჰკივლა ლილიანამ და მეორე სართულის აივანზე მეფესავით გადმომდგარ დავიტს ახედა. - პრივეტებში გოგოშკებოო! სიცილით თქვა კაცმა და კიბისკენ დაიძრა. მაგრამ მას ლილიანამ მიასწრო და მამას კივილითტ გადაეხვია. - ნუ წამაქცევ ახლა! თავი ისევ სამი წლის გგონია? გაუწყრა დავითი, - სორიი დაეღრიჯა ლილიანა, - ვაუუ ბიძია დათუშკა! როგორი სხვანაირი ხაართ, გაუღიმაა ლილითმა და ახლა ეს გადაეხვია. - მოენატრე ბიძია დათუშკას, შე პატარა მაიმუნო! გაუღიმა კაცმა. (ჰო ლილითი დავითს ასე ეძახდა :დ) -ნ კაი მამ, წამოდი ქვემოთ ჩავიდეთ, შესთავაზა ლილიანამ. - მე და შენ სალაპარაკო გვაქვს! უთხრა ოდნავ მკაცრი ხმით დავითმა, ლილიანა კი მაშინვე მიხვდა რომ დავითმა ყველაფერი გაიგო, და გაფითრებულმა ლილითს გახედა. - მივწერნიკას! უჩურჩულა ლილითმა და კიბეები ჩაირბინა. - მამა მე.................................მე, მე და ნიკა, ჩვენ. - ნუ ბლუკუნებ ახლა, წამო ვილაპარაკოთ, უთხრა კაცმა, და თავისი კაბინეტის კარი შეაღო. მერე თვითონ მდივანზე დაიკავა ადგილი. და ლილიანას ანიშნა გვერდით დამიჯექიო გოგონასაც რა ექნა? მამას გვერდით მიუჯდა და თიტები ნერვიულად აათამაშა. - მამა ვიცი შენთვის ეს უფრო ადრე უნდა მეთქვა მაგრამ.....მაგრამ ვიფიქრე როცა ჩამოხვიდოდი თქმა მაშინ ჯობდა, აბუტბუტდა ლილიანა. - გიყვარს? ჰკითხა კაცმა. და სახეზე ღიმილმა გადაურბინა. - ჰო ძალიან უთხრა გოგონამ, და ნიკას გახსენებაზე ჩაეღიმა. მაგრამ მერე მიხვდა ვის გვერდითაც იჯდა და აწითლდა, - ჩემი პატარა გოგო! ჩემი ლილიანა! როგორი პატარა იყავი,სულ ერთი ციდა, გუშინდელი დღესავით მახსოვს. გაწეწილი თმებით რომ დარბოდი მთელ სახლში, ყოველ ნაბიჯზე ეცემოდი ხოლმე. ყოველ ხუთ წუთში შემომივარდებოდი კაბინეტში და დამალობანას თამაშს მთხოვდი! მაშინ მხოლოდ სამი წლის იყავი დათვლა მარტო ერთამდე იცოდი თქვა სიცილით დავითმა. და ლილიანასაც ჩაეღიმა, მერე დადგებოდი ხოლმე კართან და დაიწყებდი ხოლმე - ერთი, ერთი, ერთი, ერთი, აგრძელებდი ასე სანამ ენა არ დაგეღლებოდა ხოლმე, ჩაიცინა დავითმა. - ნუ იცინი! თვითონ თქვი რომ სამი წლის ვიყავი, ტუჩები დაბუშტა ლილიანამ, - ნიკა, ნიკა, ნიკა, ოჰ ეს ნიკა! გაეცინა დავითს. - ნუ იცინი! წარბი აზიდა ლილიანამ, - კარგი! მოკლედ, ბევრ ფილოსოფიას აღარ დავიწყებ, თუ ნიკა გიყვარს მაშინ მე ამის წინააღმდეგი არ ვარ, ბედნიერებას გისურვებთ! თქვა ღიილით კაცმა და შვილს გახედა, - საუკეთესო ხარ! მიყვარხარრ მამიკო. თვალები გაუბრწყინდა ლილიანას და მამას ჩაეხუტა. - აირგი ახლა! ნუ ხარ აფერისტი, სიცილით თქვა დავითმა და შვილს შუბლზე აკოცა, - კარგი მაშინ მე გავალ, უნდა მოვემზადო ნიკა გამომივლის და მე ლილითი, ნაილი, და ნიკა. სამე რესტორანში წავალთ. თქვა ლილიანამ და ოთახიდან გავიდა
***.***
- რა მოხდა? რა გითხრა მამიკომ? ოთახში ფეხის შედგმის თანავე ჰკითხა ლილითმა ლილიანას. - არ შემოვსულვარ ჯერ! - მეტყვი თუ მე ამოგაგლიჯო სიტყვები? - არაფერი რა უნდა ეთქვა? თუ ეთმანეთი გიყვართ ერთად იყავითო! თქვა რიმილით ლილიანამ და კარადას მიუბრუნდა. - მამაც ასეთი უნდა! გაეღიმა ლილითს. - ჰოო აბა რა! გადაიკისკის ლილიანამ, და ლილითსაც გაეცინა. - რა ჩავიცვა? ჩაილაპარაკა ლილიანამ, - მეც მაგას ვფიქობ, ნიკაპზე ცელი მიიდდო ლილითმა და დაქალს დააკვირდა,
***.***
- ეეე ჩვენ რომ ვიცით ის საქმე მოაგვარე? შეეკითხა ნალი ნიკას და ღია ცისფერი პერანგის საყელო შეისწორა. - კი რათქმაუნდა! გაეღიმა ნიკას და კარადიიდან თეთრი პერანგი გამოიღო. - ანუ დღეს დიდი დღეა! გაეღიმა ნაილს და სარკეში საკუთარი თავი შეათვალიერა, - ზუსტად! გაეღიმა ნიკას და პერანგის ილები შეიკრა, ამ დროს კი ოთახში ლიზა შევიდა, - ვაუ! ბიჭებო რა სიმპატიურები ხაართ, გაეღიმა ქალს და ბიჭებს დააკვირდა. - მადლობა დედიკო, გაუღიმა ნიკამ. - აბა რა ხდებაო? დღეს აპირებ რამეს? შეეკიხა ეშმაკური ღიმილით, ლიზა ნიკას და ახლა ნალს მიუბრუნდა, - აპირებს დეიდა ლიზა, აპირებს! სიცილით უპასუხა ნაილმა - და შეენ? ჩიტმა ამბავი მომიტანა ლილითი უყვარსო და..............სიცილით უთხრა ლიზამ, - ჰო მაგ ჩიტს თავს წავაწყვეტ! გაეღიმა ნაილს და ნიკას ითომ გაბრაზებული სახით გახედა, - აჰამ! ანუ? - ანუ ჰო! ანუ ლილითი მიყვარს! ღიმილით უთხრა ნაილმა ლიზას. - რა მაგარიაა! ტაში შემოჰკრა ლიზამ. - ჯერ ნუ გიხარია რა იცი იქნებ ლილითმა გადაიფიქროს? სიცილით თქვა ნიკამ, და წარბებშეკრული მაკაცის დანახვაზე უარესად აფხუკუნდა. - ნუ ხარ წამპალი! შეუღრინა ნაილმა - კარგით ახლა! ნუ დაწყვიტავთ ერთმანეთს! წარბები შეკრა ლიზამ. - არ დავწყვიტავთ არა, გაეცინა ნაილს. - ჰოდა ძალიანაც ეგრე! გაეცინა ლიზას - მე ქვემოთ ვიქნებიი თქვა ნაილმაა და გარეთ გავიდა, - ნერვიულობ? მიუბრუნდა ღიმილით ლიზა შვილს. - არცისე გაუღიმა ნიკამ დედას და სავი პიჯაკი ჩაიცვა, - არ გეტყობა! გაეცინა ქალს და ანერვიულებულ შვილს დააკვირდა - კარგი ჰო! ცოტას ვნერვიულობ, გაეცინა ნიკას - მომისმინე! არ ინერვიულო კარგი? ლილიანა გიყვარს! მასაც უყვარხარ! ესეიგი სანერვიულო არაფერია, უთხრა ლიზამ ნიკას და მკრთალად გაიღიმა.
***.***
- ლილით მზად ხარ? გამოდი დროზე! მაინტერესეს რა ჩაიცვი! გასძახა ლილიანამ დაქალს და თმა შეისწორა, ლილიტიც გამოვიდა. შავ-თეთრი კაბა ეცვა, კაბა ასე რომ ვთქვათ „გაყოფილი“ იყო შუაზე ანუ ერთ მხარეს შავი მეორე მხარეს კი თეთრი და არა ზოლებიანი, ან კოპლებიანი. ფეხზე კი თეთრი მაღალქუსლიანი ფეხსაცმელი ეცვა გოგონა მართლაც ულამაზესი იყო თმა როგორც ყოველთვის გაშლილი შქონდა და წამ და უწუუუმ ჩოლკას ისწორებდა. - ვაუუუ თქვა სიცილით ლილიანამ, - ოოოოოჰ! მეტყვი ახლა როგორ გამოვიყრები თუ ჩაგიგდო ენა მუცელში! აჯაჯღანდა ლილითი, - ლამაზი ხარ თუმცა მე უფრო! ენა გამოუყო ლილიანამ დაქალს და დატრიალდა. - უი ჰო! თვალები ჭყიტა ლილითმაა, და დაქალს დააკვირდა. ლილიანას შავი ერთიანი კაბა მოკლე კაბა ეცვა გრძელი მკლავებით მუხლს ოდნავ აცდენილი, წელაზე კი ლამაზი ფორმები ჰქონდა ამოჭრილი. სავსე მკერდი კი ლამაზად ამშვენებდა მის ისედაც ლამაზ სხეულს. ფეხზე კი შავი მაღალქუსლიანები ეცვა, ხოლო რაც შეეხება თმას როგორც ყოველთვის გაშლილი ჰქონდა კულულები კი უკან გადაყრილი და ლამაზი თმისსამაგრით შეკრული. თმისსამაგრი ვარსკვლავის ფორმის იყო, ოქროსფერ, და ლურკ ფერებში. რომელიც დედამ დაუტოვა. მაკიაჟზე რათქმაუნდა თავს არ იწუხებდა, მხოლოდ ტუში, და მარწყვის ტკბილი ტუჩსაცხი. ეს იყო ლილიანას მაკიაჟი. - ვსო! აღარ წამოვალ! სიცილით თქვა ლილითმა, და ბავშვივით დაიჭყანა. - რატო? სიცილით ჰკითხა ლილიანამ - რატო ხარ ლამაზი ჰაა? სიცილით თქვა ლილითმა, - რავიაბა? აკისკისდა ლილიანა და დაქალს გაუღიმა. - წამოდი შე საზიზღარო! სიცილით თქვა ლილითმა და დაქალს სიცილით ჩაებღაუჭა. - მოიცა ჯერ ნიკუშა არ მოსულა! წარბები შეკრა ლილიანამ, - მოვიდნენ! გარეთ არიან...დაეკრიჭა ლილითი, - აჰაამ უი! თქვა ღიმილით ლილიანამ და კიბეები ჩაირბინა კარიდორში ნიკა იდგა და დავითს ღიმილით ესაუბრებოდა, ლილიანასდ დანახვაზე კი საზე გაუშტერდა და გამოქცეულ ლილიანას ხელ გაშლილი შეეგება, ლილიანამაც ნიკას ხელები მოხვია და მთელი ძალით ცაეხუტა მერე კი გაახსენდა რომ გვერდით მამა ედგა გასწორდა და აწითლებულმა მომცინარ დავითს გახედა. - ისაა..........მეე აბლუკუნდა გოგონა და ერთ ადგილზე ცქმუტვა დაიწყო, - ისაა გაგვიანდებათ და იქნებ წასულიყავვიით, იმავე ტონით უთხრა დავითმა ქალიშვილს და გაუღიმა. - ჰო მართალი ხარ გაუღიმა ლილიანამ და ნიკას ხელი ჩაჰკიდა ნიკამაცღიმილით მოუჭირა ხელი და თითებით ლილიანას ხელზე ეთამაშებოდა მერე ორივე მოტრიალდა და კარისკენ წავიდა როცა ისინი დავითმა შეაჩერა, - ნიკა! ლილიანას შენ გაბარებ, უთხრა ნიკას ღიმილით. - ცივ ნიავს არ მივაკარებ! სიცილით უთხრა ნიკოლოზმა და ის და ლილიანა გარეტ გამოვიდნენ სახლის კარი მიიხურა თუ არა ნიკოლოზი გაჩერდა ცოტა გვერძე გაიწია და ლილიანა თავიდან ფეხებამდე აათვალიერა მერე კი ტუჩი თვალებში ჭინკაათამაშებულმა მოიკვნიტა და აწითლებულ ლილიანას დააკვირდა მერე კი ჩაეღიმა და გოგონას ისევ მიუახლოვდა, - რატო აწითლდი შე ბოთუნიაგაეცინა ბიჭს და გოგონას კისერში ხმაურით აკოცა. - ნუ მიყურებ ეგრე! ჩაიბუტბუტა ლილიანამ - მეყურებინება, სიცილით თქვა ნიკამ და ლილიანას სახე ხელებში მოიქცია. - ჩემი არ უნდა გრცხვენოდეს ხო იცი! უთხრა ღიმილით და საყვარელ ქალს ტუჩები შუბლზე მიაწება - მიყვარხარ! დაიჩურჩულა ლილიანამ და ნიკოლოზს ვნებამორეული ტუჩებზე წაეტანა ნიკაც აჰყვა და ლილიანას ბაგეების დალაშქვრას შეუდგა. ვნბიანად, ძალიან ვნებიანად კოცნიდა უნდოდა გაჩერებულიყო მაგრამ არ შეეძლო და რა ექნა? უყვარდა ეს პატარა გიჟი გოგო რომელიც მართლაც გიჟივით შევარდა მის ცხოვრებაში, უცებ ნიკა გაჩერდა და სუნთქვა გახშირებული ლილიანას დააცქერდა - ასე რატო მიყურებ? ჰკითხა ლილიანამ. - ვერასდროს წარმოვიდგენდი რომ შენ, ასეთ ჯიუტ გოგოს რომელიც გაცნობის დღიდან სისხლს მიშრობდა, ასეთი ტკბილი და გემრიელი ენა ექნებოდა. სიცილით თქვა ნიკამ. და ლილიანას აწითლებაც მოახერხა - დამპალო! ჩაიბუტბუტა ლილიანამ. - სიტყვებიი! ღიმილით უთხრა ნიკამ და ლილიანას კისერში ხმაურით აკოცა. - უჰუუუ!!! გამოდით დროზე თორე მოვიხარშე ამ მანქანაში, დაიძახა ლილითმა და გაიკრიჭა. ლილიანამაც ბრაზით გახედა დაქალს და მანქანისკენ წავიდა.
-*-*-
ცოტახანში წყვილები დიდ თეთრ რესტორანთან იდგნენ სახელად “Lovefool - რა მაგარი შენობაა! სად იპოვეთ? თქვა ლილითმა როცა მანქანიდან გადმოვიდა. - მამაჩემის რესტტორანია თქვა ნაილმა ღიმილით, - ლამაზია! დაამატა ლილიანამ - შენ შიგნით უნდა ნახო! გაუღიმა ნიკამ, - მაშინ ვნახოთ! გაუღიმა ლილიანამაც და ბიჭს ხელი მაგრად მოუჭირა. ნიკოლოზმაც იგივეთი უპასუხა, გოგონას ხელი მაგრად ჩაჰკიდა და შენობაში შეიპატიჟა, რესტორნის კარი ნაილმა შეაღო, გოგონები შიგნით შევიდნენ თუ არა თვალები გაუბრწყინდათ. - სიზმარში ვარ ჰო? ჩაიბუტბუტა ლილითმა - მგონი ჰო! დაეთანხმა ლილიანა. - ეს სიზმარი არ არის! გაუღიმა ნიკამ ლილიანას და წელზე ხელი მოხვია. ლილიანასაც ეს ჟესტი არ გამოჰპარვია და მაშინვე მთელ სხეულში ჟრუანტელმა დაუარა. ნიკოლოზსაც ეს არ გამოპარვია და ჩაეღიმა. რესტორანი ძალიან ლამაზი იყო. ყველგან წითელი ვარდის ფოთლები ეყარა,ჰაერში კი თეთრი ბუშტები იყო გაშვებული წითელი სანთლები კი ოდნავ ჩაბნელებულ ოთახს ურო ლამაზს ხდიდა. - აუუ რა ლამაზია ყველაფერიი გაეღიმა ლილიანას და ნიკოლოზს გახედა, - ლამაზი შენ ხარ! გაუღიმა ბიჭმა და წელზე ხელი მოხვია ლილიანასაც მაშინვე მთელ სხეულში სასიამოვნო ჟრუანტელმა დაუარა და კანი დაეხორკლა, ნიკას ეს რათქმაუნდა არ გამოჰპარვია და ტუჩის კუთხე მიმზიდველად ჩატეხა. - წამოდიტ დავსხდეთ! ტქვა ნაილმა და გოგონებს ოახის შუაში დამდგარ დიდ მაგიდაზე ანისნა, - კარგი, გაუღიმა ლილითმა. - ყვილები მაგიდას შემოუსხდნენ ცოტა ხანს ისხდნენ და საუბრობდნენ, სასიამოვნო ღვინოს აგემვნებდნენ და ერთმანეთით ტკბებოდნენ. - არ ვიცეკვოთ? იკითხა უცებ ნაილმა. - რაზე? მუსიკა სად არის? იკითხა გაკვირვებულმა ლილითმა - არი გაუღიმა ნაილმა და თითები დაატკაცუნა. უცებ კარიდორიდან ექვსი მამაკაცი გამოვიდა სხვადასხვა ინსტრუმენტებით ხელში - აუ ვგიჟდები ვიოლინოს ხმაზეე აკისკისდა ლილიანა და მევიოლინეს გახედა. - არ ვიცეკვოთ?! წამოდირა ნაილ! აკისკისდა ლილითი და ნაილი თითქმის ძალით ააგდო მაგიდიდან, - ეს გოგო მართლა გიჟია გაეცინა ნიკას და ლილიანას სიცილი გახედა. - ჰო! არ გეკამათები! მაგრამ მე უფრო გიჟი ვარ! გაუღიმა ლილიანამ და ტუჩებზე მოწყვეტით აკოცა. - ჰო მაგაას მივხვდი, უთხრა ნიკოლოზმა ღიმილით და ცხვირის წვერი კისერზე გაუხახუნა მერე კი იქვე აკოცა - ნუ აკეთებ ეგრე! უთხრა წარბებშეკრულმა, - რატო? მსიამოვნებს ჩემი შეხებისას კანი რომ გეხორკლება! გაუღიმა ბიჭმა - თვითგმაყოფილი გადარეული! ჩაიჩურჩულა გოგონამ და ღიმილით ნიკას გახერდა - ამ სიტყვებს განანებ! უთხრა ირონიული ღიმილით ბიჭმა ისე რომ მოცეკვავე წყვილისთვის თვალი არ მოუშორებია. - ნოუპ არ გამოგივა! გაუღიმა გოგონამ, - ვნახოთ ვნახოთ, ჩაეღიმა ნიკოლოზს - კარგი ვნახოთ მაგრამ ახლა თუ არ მეცექვები ავდგები და ლილითივით ძალით აგაგდებ ფეხზე და მერე ნახავ! სიცილით თქვა ლილიანამ, - არქნა ეგ და წამოცვალ სადაც გინდა! გაეცინა ნიკასაც - ძალიანაც ეგრე! გაეღიმა გოგონას და წამოდგა მერე კი ნიკა და ლილიანაც ნაილს და ლილითს შეუერთდა. - მიხარია რომ გაგიცანი! უჩურულა ლილიანამ ნიკას და ცხვირი მის კისერში ჩარგო - მეც მიხარია ჩემო ერთადერთო ჩაეღიმა ნიკას და გოგონას თმაზე წაეთამაშა, - მიყვარხარ ნიკუშ! - კაიერთი გაეცინა ბიჭს - ოჰ! გაეცინა ლილიანასაც, - მეც, მეც ძალიან ძაააალიან მიყვარხარ! ჩემი გული ხარ შენ! მინდა რომ სულ ჩემ გვერდით იყო სულ-სულ ჩემო სიყვარულო. - მააგრამ მე ისედაც შენთანვარ, გაუკვირდა გოგონას და თავი წამოწია, - ვიცი, ვიცი ჩემო პრინცესავ მაგრამ მინდა რომ ოფიციალურად ჩემი იყო! ჩემი ლილიანა! მარტო ჩემი! ოღონდ ამჯერად ლორთქიფანიძე აღარ ნაკაშიძე. თქვა ნიკოლოზმა ლილიანას ოდნავ გაშორდა, ჯიბიდან პატარა წითელი ყთი ამოიღო და გახსნა იქიდან კი ბრილიანტის ბეჭედმა გამოანათა. - ცოლად გამომყვები? გაისმა ნიკოლოზის ხმა ამ ხმამ კი ლილიანა გააოგნა. იდგა ერთ ადგილას გაშეშებული და ტიროდა...........................ტიროდა იმიტომ რომ ახლა მის წინ მისი გული, მისი სიყვარული, მისი ნიკუშა იდგა. კაცი რომელმაც მტლიანად შეცვალა და გაალამაზა მისი ცხოვრება, იდგა ასე გაოგნბული და გაცისკროვნებული თვალებით საყვარელ მამაკაცს მიშტერებოდა, რომელიც მოთმინებით ელოდა მის პასუხს. - ლილიანააააა გამობხიზლდიიი უთხარი კიი დაეთანხმეე დროზე. ფიქრებიდან ლილითის კივილმა გამოაბხიზლა, თვალიდან სიხარულის ცრემლი კიდევ ერთხელ ჩამოუგორდა და ნიკოლოზს შეხედა. - კიი...............დიდი სიამოვნებით გავხდები შენი ცოლი! დიდი სიამოვნებით გავატარებ მთელ სიცოცხლეს შენთან ერთააად! თქვა მან და ნიკას კისერზე ჩამოეკიდა. - მიყვარხაარ! მიყვარხარ ჩემო სიხარულოო! გაყვიროდა ნიკოლოზი სიხარულისგან და გოგონას ატრიალებდა, - მე უფრო მიყვარხარ! გაუღიმა ლილიანამ და ტუჩებში მსუბუქად აკოცა. “დამშვიდების“ შემდეგ ნიკამ ყუთიდან ბეჭედი ამოიღო და საყვარელ ქალს თითზე წამოაცვა ლილიანაც გახარებული დააცქერდა მბზინავ ბეჭედს ჯერ კიდევ ვერ აცნობიერებდა რომ ეს მოხდა! - გილოცააავ! გილოცავ ჩემო სიფორთხლევ კისკისებდა ლილითი, მერე კი დაქალს მივარდა და ისე ჩაეხუტა კინაღამ წააქცია. - არ მჯერა! როგორც იქნაა! გახსოვს რამდენს ვლაპარაკობდით ხოლმე ამ დღეზე? აუუუ რა მაგარიაა! როგორც იქნააა შენი მეჯვარე ვიქნებიი კისკისებდა ლილითი და თავის სტიქიაში გართული ლაპარაკობდა, - მადლობა! მადლობა ჩემო სიფორთხლევ მაგრამ ჩემი მეჯვარე ვერ იქნები! დაქალი გააჯავრა ლილიანამ და სერიოზული სახით გახედა, - რაა? რასქვია ვერ ვიქნები? ვისში გამცვალე ჰა? ვინ გავწელო ტყლარწივით და ვინ ვითრიო თმებით? წარბები შეკრა ლილითმა. და დაქალს წარბებშეკრული მიაშტერდა. - ის გაჩეჩე, და გაწელე შენს უკან რომ დგას. გაეღიმა ლილიანას და დაქალს თითით ანიშნა უკან მიიხედეო. ლილითიც დაბნეული უკან და მის წინ მდგარი მომღიმარი ნაილი დაინახა, - აღარ დავიწყებ ბოდიალს და იმის ახსნას თუ როგორ მიყვარხარ, ჰოდააა იქნები ჩემთან ერთად მთელი ცხოვრება? ჰკითხა ნაილმა. - აუ კიი აკივლდა ლილითიდა სახეგაბადრული ნაილთან მივარდა და ტუჩებზე დააცხრა, ნაილმაც გოგონას წელზე ხელი მოხვია და კოცნაში აჰყვა. - ჰოო და ჩემო მომავალო მეუღლევ იქნებ თქვენც მაკოცოთ? გაეღიმა ნიკას, და ლილიანას საწყალი ტვალებით გახედა. - დიდი სიამოვნებით! გაუღიმა გოგონამ ნიკას საყელოი ააფრინდა თავისკენ მიიზიდა და მისი ბაგეების დაგემოვნება დაიწყო. - რა გულის ამაჩუყებელია! ახლა ვიტირებ რა საყვარლები ხართ! გაისმა უცებ დარბაზში ქალის ზიზრით სავსე ხმა. ლილიანა, ნიკა, ნაილი, და ლილითი გაოგნებულები დარჩნენ და მაშინვე ადრესატისკენ გაიხედეს, - ლორენა? გაუკვირდა ნიკოლოზს და ქალს ზიზღით გახედა. - რა ჯანდაბას აკეთებ აქ შე კა*პა? როგორ შეიძლება ყველას ყველაფერი ცააშხამო? შეჰყვირა ლილითმა, - ჩშშ ენა ტლიკინა ხალხს ვერ ვიტან! და ძირითადად მათ ჯანდაბაში ვისტუმრებ ხოლმე. - თქვა ლორენამ და საზარლად ჩაიხითხითა, - შენნაირი ბო**ბის არ მეშინია! ალმაცერად ახედა ლილითმა. - წაეთრიე აქედან! შეუღრინა ლილიანამ. - მოკეტე! შენ საერთოდ ვინ ხარ? რა უფლებით მართმევ შეყვარებულს? ზიზღით ახედა ლორენამ ლილიანას, და მისკენ რამოდენიმე ნაბიჯი გადადგა. - შენ მართლა არანორმალური ხარ! შეყვარებული? კარგი რა ნუ მაცინებ! შენ მე არასდროს მყვარებიხარ! და არც შემიყვარდები! შენ ეგ შანსი წლებისწინ დაკარგე! ახლა კი წაეთრიე აქედან! უღრიალა ნიკოლოზმა, და ბრაზისგან კისერზე ვენები დაეტყო. - ნუ ბრაზობ საყვარელო! ალმაცერად ახედა გოგონამ, და ბიჭს მიუახლოვდა. - რა ჯანდაბა გინდა? ჰკითხა ახლა ლილიანამ - მინდა რომ მოკვდე! გასაგებად აგიხსენი? ზიზღიტ ახედა ლორენამ ლილიანას, და ახლა მასთან მივიდა. - ეს ასეთი ადვილი არ არის! შენ ვერასდროს გაიგებ რა არის სიყვარული, ვერასდროს მიხვდები როგორ გვიყვარს მე და ნიკას ერთმანეთი! და მე არავითარ შემთხვევაში არ მოგცემ იმის უფლებას რომ ჩემსა და ნიკას შორის ჩადგე გასაგებია? ხმას აუწია ლილიანამ. - არა! ნიკა ჩემია! და თუ მე არ ვიქნები მასთან ამის უფლებას არც შენ მოგცემ! აყვირდა ლორენა და ჩანთიდან იარაღი ამოიღო, მერე კი ლილიანასთან მივიდა და პირდაპირ შუბლზე მიადო. - ლილიანა არა! შეჰყვირა ნიკოლოზმა და ლილიანასკენ წაიწია, მაგრამ უცებ “მუსიკოსებმა“ ინსტრუმენტები გვერდზე მიყარეს, და ხელები ყველას დაუკავეს ლილიანას გარდა, ნიკოლოზმა ერთი გაიბრძოლა მაგრამ უცებ კისერში ძლიერიო ჩარტყმა იგრძნო. და ძირს დაეცა, მაგრამ გონების დაკარგვას არ აპირებდა. - ნ-ნიკა ხმის ბორძიკით თქვა ლილიანამ და ნიკასთან აცრემლებული ჩაიმუხლა, - მიყვარხარ ლილიანა! ჩურჩულით უთხრა ნიკამ და ტუჩებში მსუბუქდ აოცა, - მეც მეც ძალიან მიყვარხარ, თუ დღეს რამე დამემართება დამპირდი რომ ცხოვრებას გააგრძელებ! და არ დაივიწყებ რომ სიცოცხლეზე მეტად მიყვარხარ! უჩურჩულა ლილიანამ, საყვარელ მამაკაცს მთელი ძალით ჩაეხუტა მერე ცრემლები მოიწმინდა და ფეხზე წამოდგა. - გაუშვი ისინი! მე რაც გინდა ის გამიკეთე ოღონდ მათ თავი დაანებე! სრული სიმტკიცით უთხრა ლილიანამ ქალს და ცრემლები მოიწმინდა. - ლილიანა არა! არ გაყვე! ერთდროულად წამოიძახა ნიკამმ, ლილითმა, და ნაილმა. - აუ როგორი გულშემატკივრები გყავს ირონიულად ჩაიცინა ლორენამ. და გოგონას იარაღი დაუმიზნა, - კარგი შენ წამოდი! მე როგორც “კეილი გოგო“ ამათ დავინდობ! თქვა ირონიით აღსავსე გამომეტყველებით ლორენამ. და იარაღით დანარჩენებზე ანიშნა მერე კი შეტრიალდა და ლილიანას უთხრა წამოდიო. - არაა! ატირდა ლილითი და ფართხალი დაიწყო, - ამის უფლებას არ მოგცემთ! ჩაიჩურჩულა ნიკამ და მის უკან მდგომ კაცს ნიკაპში იდაკვი ჩაჰკრა კაცმა ტკივილისგან დაიღრიალა და წაბორძიკდა, ნიკამ კი დრო იხელთა და ლორენასკენ გაიქცა და იარაღზე დაეაჯგურა, რომ წაერთმია. - შემეშვი შე არანორმალურო! შეჰკივლა ლორენამ, - მოკეტე შე კა*პა შეუღრინა ნიკამ ლილიანა კი გაიქცა ლარნაკს ხელი დაავლო და ლილითის უკან მდგომ კაცს პირდაპირ ხერხემალში სთხლიშა, კაცმა ლლითს ხელი გაუშვა და დაემხო. - რის მიღწევას ცდილობ? ჰკითხა ლნიკამ ლორენას როცა მის ირდაპირ აღმოჩნდა. - მე მხოლოდ შენთან ყოფნა მინდა! უთხრა ქალმა, - არა! შენ ლილიანას ვერასდროს შემიცვლი! შეიგნე ბოლოს და ბოლოს! იღრიალა ნიკოლოზმა, - მაშინ არც შენ იქნები ლილიანასთან! ჩაიცინა ლორენამ და უცებ რესტრანი იარააღის ყრუ ხმამ მოიცვა ნიკოლოზი კი ძირს უსულოდ დაენარცხა. - ნიკა! შეჰკივლა ლილიაანმ და მასთან მივარდა. - არა, არა, არა, არ დამტოვო გთხოვ! გთხოვ ჩემო სიცოცხლევ ხომ დამპირდი? ხომ დამპირდი რომ სულ ჩემთან იქნებოდი? არა გთხოვ უშენოთ არავინ ვარ არ დამტოვო გეხვეწებ! სლუკუნებდა ლილიანა და ნიკას ეხუტებოდა და მთელ სახეს უკოცნიდა, ნიკოლოზი მძიმედ სუნთქავდა თვალები ოდნავ გაახილა და მტირალ ლილიანას ახედა. - ნუ ტირი ჩემო პატარა, არ დაივიწყო რომ შენ ერთადერთი ხარ! თქვა მან უცებ კი ყველაფერი სიბნელემ მოიცვა.
************************************************************************************************************************************************************
ესეც მეთოთხმეტე თავი დიდი ზალიან დიდი ბოდიში ამდენი ხანი რომ გალოდინეთ სიყვარულებო... მაგრამ იმედია ჩემი ოთხიცალი : არ დაგვიწყბიათ გყვაროობთ .. და ველი თქვენს კომენტარებს :.... თქვენი თამუნიაскачать dle 11.3
გაცნობებთ, რომ სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში მიიღებთ 6 ქულას.




№1 სტუმარი სტუმარი dima

55159030* damireke sikvdilis win minda ragac gitxra aucilebeli saqme maq

 



№2 სტუმარი სტუმარი მარიამი

აუუუუ მალე გააგრძელე თუარა ცუდად ვარრრრრრრ

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent