შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ჩემი ცხოვრების სიყვარული (მეთხუტმეტე თავი)


30-11-2017, 20:43
ავტორი Tamusia Egutidze
ნანახია 562

ჩემი ცხოვრების სიყვარული (მეთხუტმეტე თავი)

15 თავი
-არა არა ნიკა არ დამტოვო გთხოვ, სლუკუნებდა ლილიანა და საოპერაციო მაგიდაზე დაწოლილ გონდაკარგულ ნიკას რომელსაც ექთნები საოპერაციოსკენ მიჰყავდათ უკან მისდევდა. - ქალბატონო გთხოვთ, აქ თქვენი შემოსვლა აკრძალულია! გაისმა ქალის ოდნავ ბოხი ხმა შემდეგ კი გოგონას საოპერაციოს კარი მიუხურეს. - გააღეთ ეს წყეული კარი! ყვიროდა ლილოიანა და გამწარებული კარს მუჭებს მთელი ძალით ურტყავდა, - ლილიანა დაწყნარდი გთხოვ! მივარდა მასთან ლილითი და ცრემლები მოწმინდა. - დავმშვიდდე? მაგარი სათქმელია! გაეღიმა ირონიულად. - ის კახპა ისევ გარეთაა! გარეთ გესმის? აქ კი ჩემი გულის ნახევარი გათიშული წევს და სიცოცხლისთვის იბრძვის! ასლუკუნდა ლილიანა ისევ. - მომისმინე ლილიანა! გოგონასთან მივიდა ნაილი, და მის გვერდით იატაკზე ჩამოჯდა. - ვიცი რომ გული გტკივა! იქ მარტო შენთვის ძვირფასი ადამიანი არ წვს! ნიკა ჩემი ძმაა ის ყველაფერია ჩემთვის! ჩემი საუკლეთესო მეობარი, ჩემი ძმა! მეც გული მტკივა მის გამო მაგრამ დარწმუუნებული ვარ მას არ ენდომებოდა შენი ეგეთ მდგომარეობაში ნახვა! ის იბრძოლებს! იბრძოლებს და ამ საავადმყოფოდან შენთან ერთად გავა, ის ამას თქვენი სიყვარულისთვის გააკეთებს ვიცი! იმედი არ დაკარგო! ნიკა ძლიერია და ასე ადვილად დანებება მას არ ჩვევია. უთხრა ნაილმა ლილიანას და საოპერაციოს კარს თავი მიადო.
-*-*- ერთი საათის წინ -*-*-
- რა გააკეთე შე კახ*ა? იღრიალა ნაილმა, და დაჭრილ ძმაკაცან მივარდა. - მე...მე ეს ძალით არ მინდოდა! თვალები აუცრემლიანდა ლორენას და იარაღს დახედა. - არ გინდოდა? აბა რა გინდოდა? ბოლო ხმაზე იყვირა ლილიანამ და ცრემლები მოიწმინდა მერე კი ნიკოლოზისკენ დაიხარა და ცხვირის წვერი ცხვირზე მიადო, - არ დამტოვო სასწრაფო უკვე მოდის! არ დამტოვო ჩემო სიყვარულო, ჩურჩულებდა მტირალი. - მისი მოკვლა არ მინდოდა! ჩურჩულებდა ლორენა. - არ მოკვდება! ხმამაღლა თქვა ლილიანამ და ლორენას ზიზღით გახედა. - არ მინდოდა! თურჩულებდა ლორენა და აცრემლებული უკან უკან იხევდა, უცებ ოთახში ვიღაც მაღალი ასწვწ წითური კაცი შემოვარდა. - ლორენა შვილო, უნდა წავიდეთ! პოლიცია მოდის! ამათ მერე მივხედავთ! თქვა კაცმა და ნიკას ზიზღით გახედა. - მოგკლავ შენი დედა შე***ი იღრიალა ნაილმა ფეხზე წამოვარდა და კაცს საყელოში სწვდა. - ნაილ არ გინდა! ტირილით ამოხედა ლილითმა თუმცა წამოდგომის თავი მართლა არ ქონდა. - რა ხდება? რა მნიშვნელობაა აქვს ნიკას სიკვდილს? საქართველოს ერთი ნაბი***რი მოაკლდება, თქვა კაცმა ინერიული ღიმილით - შენ უნდა მოკვდე! შენ! იღრიალა ნაილმა და კაცს სახეში მუჭი მთწელი ძალით სთხლიშა. კაცი წაბორძიკდა და ძირს დაეცა ნაილი კი ზემოდან დაახტა და სახეში მთელი ძალით ურტყამდა. - შე ნაგავო რა ჯანდაბა გინდათ? რრიალებდა გამწარებული, - შეეშვი! თავი დააანებე! მასთან მივარდა ლორენა - თავიდან მომწყდი არანორმალურო! უღრიალა ნაილმა და ქალს ხელი ჰკრა. - კაცმა კი დრო იხელთო და ნაილს მთელი ძალით ჩაარტყა სახეში ნაილი უკან გადაქანდა და თავი იატაკზე - ნაილ! შეჰკივლა ლილითმა და წამოდგომა სცადა აღარ იცოდა სად წასულიყო, - კარგად ვარ ლილ კარგადვარ, თქვა ნაილმა და წამოიწია უცებ გარედან ყრუ სირენების ხმა გაისმა. - ლილიანა სასწრაფო მოდის! თქვა გახარებულმა ლილითმა, - გაუძელი გთხოვ! სულ ცოტა, სულ ცოტა დარჩა ჩურჩულებდა ლილიანა და ცრემლებს ერთმანეთის მიყოლებით უშვებდა თვალებიდან. - ლორენა წამოდი! შეუღრინა კაცმა. - არა! მასთან უნდა დავრჩე! გაუძალიანდა იგი, - უნდა დარჩე? დარჩა რამე რაც ნიკასთვის არ გაგიკეთებია? მოთმინების უნარი დაკარგა ლილიანამ, - დარჩამეთქი? შენნაირი ეგოისთი და ბოროტი ადამიანი ცხოვრებაში არ მინახავს! ვინ ხარ? მიპასუხე! ვინ ხარ? როგორ ხარ ასეთი უგულო? ყვიროდა ლილიანა და თან ცრემლებს იწმენდდა. კიდევ კარგი კალთაში ნიკოოლოზის თავი ედო, თორემ მივარდებოდა და ამ იატაკს ლორენასივე თმის ფერად შეღებავდა! - არ მინდოდა მას რამე დამართნოდა, ტიროდა ლორენა - მეტი რარა უნდა დამართო? უღრიალა ლილიანამ. - პოლიცია! გაისმა ეზოდან კაცის ხმა და უცებ კარი ლურჯ ფორმაში გგამოწყობილმა კაცებმა შემოაღეს, მათში კი ყვითელ ფორმაში გამოწყობილი ექთნები ერეოდნენ. - გადაარჩინეთ გთხოვთ! ძლივს ამოისლუკუნა ლილიანამ. და გულამომჯდარმა ტირილი მორთო ნიკასთან ექნები მივიდნენ, და მუცლის, და მხარის არეში დააჭრლი ნიკოლოზი ბრთხილად დააწვინეს საკაცეზე. უცებ ოთახში კარის ხმა გაისმა კარში კი ლორენა და უცნობი გარბოდნენ - დაიჭირეთ! იკივლა ლილითმა და პოლიციებიც მაშინვე დაენთნენ გაქცეულებს.
-*-*- დღევანდელი დღე-*-*-
- სად არის ჩემი შვილი? ტირილით შემოვარდა კარიდორში ლიზა მას კი უკან დავითი და სანდრო მოჰყვნენ. არცერთს სახეზე ფერი არ ედო, ლილიანა კი უემოციო სახით იჯდა საოპერაციოს კარტან აცრემლებული, და თითით ნიშნობის ბეჭედს აამასებდა. - სად არის ჩემი შვილი? იკითხა ხმის კანკალით ლიზამ და ლილიანასთან ჩაიკეცა. - საოპერაციოშია, ლორენამ დაჭრა თქვა ლილიანამ და უარესად ატირდა. - რა უნდა იმ გოგოს ჩემი შვილისგან?! ასლუკუნდა ლიზა, და ლილიანას თავი მხარზე დაადო - როგორი მდგომარეობაა? იკითხა სახეალეწილმა სანდრომ - ექიმებს არაფერი უთქვამთ ჯერ ქვა ნაილმა - რა საშინელებაა! ამოიოხრა დავითმა. - უცებ პალატიდან თეთრ ხალათში გამოწყობილი ექიმი გამოვიდა, - ნიკა ნაკაშიძის ახლობელები ტქვენ ხართ? იკითხა კაცმა და დერეფანში შეკრებილებს თვალი მოავლო. - როგორ არის ნიკა? ფეხზე წამოვარდა ლილიანნა და ექიმს მიაშტერდა - ჯერ ისევ კრიტიკული მდგომარეობაა! ტყვიამ პაციენტს თირკმელები დაუზიანა, მხარს რაც შეეხება მოტეხილობაა...ყველაფერს გავაკეთებთ რაც სებვეძლება მაგრამ ყველაფრისთვის მზად უნდა იყოთ. თქვა ექიმმა და ლილიანას მოშორდა, - არა, არა, არა ის არ დამტოვებს! არ მიმატოვებს! ჩურჩულებდა ლილიანა და ცრემლებს იწმენდდა - ლილიანა შვილო გონს მოდი! მასთან ახლოს მისვლა სცადა დავითმა, - არა! ის არ დამტოვებსთქო, არ წავა! ამის უფლებას არ მივცემ! კიოდა ლილიანა და სლუკუნებდა - დაწყმარდი! მასტან მივარდა დავითი და ხელები წელზე მაგრად მოუჭირა რომ გოგონა გაჩერებულიყო.......- არა! გამიშვი მამა მასთან უნდა წავიდე! ნიკასთან მინდა! ყვიროდა ლილიანა, და ხელ ფეხს გიჟივით იქნევდა. მაგრამ უცებ ყველაფერი დაწყნარდა ვინაოიდან ლილიანამ კისერში პატარა ჩქმეტა იგრძნო ბოლოს კი ყელაფერი წყვდიადში გადაეშვა. - ძნელია, მართლა ძნელია როცა ხვდები რომ შეიძლება შენი საყვარელი ადამიანი ვერარასდროს ნახო, ვეღარ შეისუნთქო მისი სუნი, ვეღარ ჩაეხუტო, ვეღარ გრძნო მისი სიტბო. საშინელებაა! ამაზე დიდი ტკივილი არ არსებობს.
-*-*-
თვალები ძლივს გაახილა ჯერ ისევ წამლის ზემოქმედებით იყო გაბრუებული, თავზე კი ლილითი ადგა რომელიც თვალებჩაწითლებული უყურებდა დაქალს, - რაიყო მოვკვდი? უთხრა ხმა ჩახლეჩილმა, - არა! დაეჭყანა ლილითი - წამოდგომაში დამეხმარე უთხრა და ლილითიც მაშინვე დაემრცილა. მერე კი ლილიანამ ოთახს თვალი მოავლლო და ახლაღა გაახსენდა აქ რატომ იყო. - ნიკა? ნიკა როგორაა? იკითხა გაფართოვებული თვალებით და დაქალს მიაშტერდა ლილითსაც მაშინვე გაუბრჭყინდა თვალები და იმხელაზე გაეღიმა კინაღამ პირი გაეხა, - პალატაშია უკვე და გელოდება! ძლივს გავაჩერეთ იქ აკისკისდა ლილითი. - რაა? თვალები გაუფარტოვდა ლილიანას და კარისკენ ფეთიანივით გავარდა მერე ნიკას პალატასთან მივარდა და კარი შეაღო. ნიკოლოზი საწოლზე წამომჯდარიყო და თავი უკან გადაეწია - ნიკა ხმის კანკალით დაიჩურჩულა ლილიანამ, მისი ხმის გაგონებაზე კი ნიკამ მაშინვე თავი წამოწია და ლილიანას გაუღიმა.
*******************************************************************************
ესეც მეთხუტმეტე თავიი იმედია მოგეწონებათ blush პატარა თავია მაგრამ საინტერესო გეხვეწებით რა დააკომენტარეთ თქვენი აზრი heart_eyesскачать dle 11.3




№1 სტუმარი სტუმარი მარიამი

კარგია ძალიან და საინტერესო.დავიწყებულიც კი მქონდა ეს და წინა თავი გადავიკოთხე რო გამხსენებოდა.აღარ დაააგვიანო

 



№2  offline წევრი naniko mindia

Au ra magqria ♥♥♥♥warmatebebi
--------------------
lomidze

 



№3  offline წევრი Tamusia Egutidze

სტუმარი მარიამი
კარგია ძალიან და საინტერესო.დავიწყებულიც კი მქონდა ეს და წინა თავი გადავიკოთხე რო გამხსენებოდა.აღარ დაააგვიანო

მადლობა დიდი^^ და გავითვალისწინებ აუცილებლად heart_eyes

naniko mindia
Au ra magqria ♥♥♥♥warmatebebi

მადლობა დიდი მიხარია რომ მოგწონთ blush
--------------------
ის ვინც არავის ჰგავს

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent