შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ცივსისხლიანი - {თავი -13}


20-12-2017, 17:19
ავტორი Margaritha Loki
ნანახია 2 893

ცივსისხლიანი - {თავი -13}

-თითქოს ათი წლით დაბერებულა. - გადაულაპარაკა ერთმა თანამშრომელმა მეორეს და თავისი კაბინეტიდან გამოსულ ნერსეს გახედა, რომელსაც ნივთები უკვე ჩაელაგებინა და დიდი მუყაოს ყუთით, გასასვლელისკენ მიემართებოდა.
-ჰო, ძალიან მეცოდება. - უპასუხა მან.
-სიბრალული არ დაანახოთ, კარგად იცით, რომ ამას ვერ იტანს. - გამოეხმაურა მათ მესამე.
-რაც არ უნდა იყოს, ის ყოველთვის სამართლიანი და ყურადღებიანი იყო თითოეული ჩვენგანის მიმართ. - საუბარში ჩაერია კატო.
ნერსემ იგრძნო, როგორ უყურებდნენ დანარჩენები, ამიტომ თავი ასწია, მათ თბილად გაუღიმა და კარს მიღმა გაუჩინარდა. ეს დამშვიდობების ღიმილი იყო.
კატოს სიბრაზის ბურთი გაეჩხირა ყელში, როცა კაცი ასეთ მდგომარეობაში დაინახა. მაშინვე მიირბინა პეტრეს კაბინეტთან და შიგნით დაუკაკუნებლად შევარდა.
-ზუსტად შენთან მინდოდა საუბარი. - თავი ასწია პეტრემ.
-ნერსემ კაბინეტი დაცალა. - მის სიტყვებს ყური აავლო ქალმა.
-ძალიან კარგი. - გაიღიმა კაცმა. - მაინტერესებდა , შემთხვევით ხომ არ იცი გაბრიელ ლიჩელის და ანთეა მერლანის აგდილსამყოფელი?
-მე საიდან უნდა ვიცოდე? - წარბები შეჭმუხნა კატომ.
-რა ვიცი, - მხრები აიჩეჩა პეტრემ, - მათი მეგობარი შენ ხარ, შენ რომ გაგგზავნე მათ დასაკავებლად, სწორედ მაშინ მოასწრეს გაქცევა და ...
-ამით რისი თქმა გინდა? - მისი თავხედობის გამო უარესად გაცხარდა ქალი. - გგონია რომ...
-ჰო კატო, მგონია რომ შენ მათ გაქცევაში დაეხმარე და ახლა მშვენივრად იცი სადაც არიან. - სკამის საზურგეს მიეყრდნო კაცი და ქალს ცინიკური მზერით შეხედა. - მაგრამ, იმის შემდეგ, რაც მათზე გაიგე, ეს რატომ გააკეთე, უბრალოდ ვერ ვხვდები?!
-და ვერც ვერასდროს მიხვდები. - სიბრაზე უმალ ირონიით შეცვალა კატომ.
-არჩევანს გთავაზობ, ეკატერინა! - გამომცდელად შეხედა კაცმა. - ან ახლავე მეტყვი, სად არიან, ან უბრალოდ ნერსესავით შენც იარაღს და ჟეტონს ჩამაბარებ, მერე კი აქაურობას დაემშვიდობები და მთელი ქვეყანა გაიგებს, რომ ეჭვმიტანილებს გაქცევაში დაეხმარე.
რატომღაც კატოს საერთოდ არ გაჰკვირვებია პეტრეს სიტყვები. ადრე თუ გვიან, ამას მოელოდა. მოელოდა, რომ არჩევანის წინაშე დააყენებდნენ და გადაწყვეტილება წინასწარ უკვე მიღებული ჰქონდა, ამიტომ არ უყოყმანია და არც გადაწყვეტილება შეუცვლია.
-მეცოდები! - ზიზღით გამოსცრა კბილებში კატომ, ჟეტონი და იარაღი მაგიდაზე ხმაურით დაყარა და კაბინეტის კარი ისე გაიჯახუნა, კუთხეში მინა გაიბზარა.

ქალმა ანერვიულებული სახით ჩაირბინა კიბეები, გული გამალებით უცემდა და სუნთქვა უჭირდა. არ სჯეროდა, რაც იმ მომენტში გააკეთა. არ სჯეროდა, რომ მისი ოცნების სამსახური მიატოვა, მაგრამ არ ნანობდა, რადგან უკვე ზუსტად იცოდა, რომ სწორედ პეტრე იყო ის კაცი, რომელმაც ლეოსთან ერთად გაიტაცა.
დაბლა ჩასული ავტოსადგომზე შევარდა, თვალებით ნერსეს მანქანა მოძებნა და როცა შენიშნა რომ, კაცი უკვე მის დაქოქვას აპირებდა, მაშინვე მისკენ გაიქცა, კარი გამოაღო, შიგნით უსიტყვოდ ჩაჯდა და ღვედი შეიკრა.
ნერსემ განცვიფრებული სახით გადახედა დაუპატიჟებელ სტუმარს და ჰკითხა.
-რა გააკეთე?
-სამსახურიდან წამოვედი!
-არა, კატო! - თავი გააქნია კაცმა. - ასე შენს კარიერას დაასამარებ!
-იმ კაცის ხელქვეითი ვერ ვიქნები, რომელმაც მისი ამდენი ხნის მეგობარი ასე გაწირა. თანაც... - ქალს სიტყვა გაუწყდა, მომენტალურად ცრემლი მოერია, თუმცა სახე გვერდზე მიაბრუნა და ღრმად ჩასუნთქვის შემდეგ, თავის შეკავება შეძლო.
-თანაც, რა?- ჩაეძია კაცი.
-პეტრე კოჭლობს ... - ამოილაპარაკა მან. - მარცხენა ფეხი სტკივა ... გატაცების ღამეს, როცა გავისროლე, მახსოვს რომ ერთ-ერთ თავდამსხმელს ფეხში მოვარტყი ... მარცხენა ფეხში. კარგი ფოტოგრაფიული მეხსიერება მაქვს ... იმ თავდამსხმელის აღნაგობა მახსოვს და სანამ ბოლომდე გავითიშებოდი მისი ხმაც გავიგონე. ამ დილით, სანამ ანასთან და გაბრიელთან წავიდოდი, მანამდე გავიგე, როგორ ესაუბრებოდა ვიღაცას ტელეფონზე და ამბობდა, კატომ კინაღამ დამაკოჭლაო.
-ანუ... გგონია, რომ ეს პეტრე იყო? - ენის ბორძიკით წარმოთქვა ნერსემ, რადგან კატოს მონაყოლმა შოკში ჩააგდო.
-სამნი იყვნენ, პეტრეს ორი ერთგული მოციქული რომ ჰყავს, მაქსიმ გორსკის და დაჩი ფარჯიანის სახით, ეს ყველამ კარგად იცის! - განაგრძო ქალმა. - მათი აღნაგობაც ემთხვევა დანარჩენებისას. როცა მე და ლეო ოთახში ვიყავით ჩაკეტილები და ისინი შემოდიოდნენ, ხმას არც ერთი არ იღებდა. ალბათ იცოდნენ, რომ ხმაზე ვიცნობდი, ამიტომაც საუბრობდნენ ჟესტებით.
-ღმერთო ჩემო! - ამოილაპარაკა ნერსემ. - გაბრიელს და ანას შენ დაეხმარე?
-ჰო.
-მათზე საშინლად ვარ გაბრაზებული, მაგრამ ვიცი, რომ რაღაცაშია საქმე. ანა ასეთ რამეს უმიზეზოდ არ გააკეთებდა, გაბრიელი კი მხარს არ აუბამდა.
-მეც ასე ვფიქრობ.
ნერსემ თავი ჩახარა და შუბლი საჭეს მიაბჯინა. რამდენიმე წამს იყო კაცი ასეთ პოზაში, შემდეგ კი , თითქოს გონება გაუნათდაო, თავი ასწია, კატოს ხელი თავისაში მოიქცია და გამამახნევებელი ღიმლით უთხრა.
-ზოგჯერ ისეთი პიროვნება გამოიჩენს ერთგულებას, ვისგანაც არ ელოდები. ასეთები ვართ ადამიანები, დაუნახავები და ეგოისტები.
-ჩემგან არ ელოდით? - რატომღაც გაეცინა ქალს.
-არა, და ჩემი თავის მრცხვენია. - მისი ხელი ტუჩებთან მიიტანა კაცმა და პატივისცემის ნიშნად აკოცა. - არ შევმცდარვარ, როცა სამსახურში აგიყვანე.
-გმადლობთ!
-უნდა იცოდე, რომ არც მე ვარ წმინდანი! წვრილმანი დანაშაულები მართლაც დამიფარავს ანასი, მაგრამ ძარცვის შესახებ არაფერი ვიცოდი, გეფიცები. - ისევ ნაღვლიანმა გამომეტყველებამ დაიდო ბინა კაცის სახეზე.
-თქვენი მჯერა , ბატონო ნერსე. - ახლა კატომ გაუღიმა გამამხნევებლად.
-„ბატონოს“ ნუ მეძახი, შენი უფროსი აღარ ვარ. - უპასუხა ღიმლითვე კაცმა და მანქანა დაქოქა.


...
ქალაქის განაპირას, გზაჯვარედინთან ახლოს მდებარე პატარა, ვიქტორიანული სტილის საოჯახო სასტუმრო „სილვერი“, ნისლში გახვეულიყო, რაც კიდევ უფრო დიდ მყუდროებას და იდუმალებას სძენდა მას.
სასტუმროს ნომერში სრული სიჩუმე გამეფებულიყო. გაბრიელი მაგიდასთან იჯდა, გრაგნილს გამადიდიებელი შუშით დაჰყურებდა და ფურცელზე რაღაცას იწერდა. ისე იყო საქმეში ჩაფლული, რომ ირგვლივ ვერავის და ვერაფერს ამჩნევდა.
მოშორებით, ფანაჯარასთან მდგარ დივანზე ანა და ნატალია ისხდნენ. ხელში ცხელი ყავით სავსე ფინჯნები ეჭირათ და უჩუმრად აპარებდნენ მზერას ერთმანეთისკენ. როცა გაბრიელი და ანა სასტუმროში, მასთან დახმარების სათხოვნელად მივიდნენ, ქალმა უკვე ყველაფერი იცოდა საინფორმაციოებიდა, რის გამოც არც კითხვები დაუსვამს და არც მათთვის ჭკუის სწავლება დაუწყია. თვითონაც არაერთხელ ყოფილა მსგავს მდგომარეობაში, ამიტომ მათი კარგად ესმოდა და მხოლოდ დახმარება შესთავაზა სტუმრებს, მოგვიანებით კი მათ მიერ მოყოლილი განძის ამბავიც დეტალურად მოისმინა.
მოულოდნელად ანამ ჩართული ტელევიზორის ეკრანზე ნაცნობ გამოსახულებას მოჰკრა თვალი, პულტს დასწვდა და ხმას აუწია.
-„ჭორები გამართლდა, იგორ აბრამოვი პოლიტიკაში მიდის!“ - აცხადებდა მხიარული ხმით წამყვანი. - „ოლიგარქი უკვე დასახელდა ქალაქ სანქტუმის მერობის ერთ-ერთ კანდიდატად და ღირსეულ კონკურენციას უწევს დანრჩენებს. ზეგ, კვირა დღეს, იგი თავის ამომრჩევლებთან შეხვედრას გამართავს მერიის წინ მდებარე მოედანზე და აქედან მოყოლებული, აქტიურად დაიწყებს საგაზაფხულო არჩევნებისთვის მზადებას.“
-სრული ბედნიერებისთვის, ზუსტად ეს გვაკლდა! - თვალები გადაატრიალა ანამ.
-რომ არ ვიცოდე რა ნაძირალაცაა, ისეთი სანდომიანი სახე აქვს, უეჭველად მას მივცემდი ხმას. - ჩაიქირქილა ნატალიამ.
მოულოდნელად გაბრიელი სკამიდან წამოვარდა, ქალებს საუბარი გააწყვეტინა და ხმამაღლა შესძახა.
-გენიოსი ვარ!
-მორიგი შტევა აქვს. - გადაულაპარაკა ნატალიამ გოგონას.
-შეტევა? - გაეცინა ანას.
-ჰო, ბავშვობაშიც ასე იყო. - თავი დაუქნია ქალმა. - როცა რაიმე რთულ ამოცანას ამოხსნიდა, ყვიროდა გენიოსი ვარო. მის ამ საქციელს კი „გენიოსობის შეტევებს“ ვეძახდი.
-ჩემზე ჭორაობას მორჩით! - შეუბღვირა ბიჭმა ორივეს. - არც კი იცით, ახლა რა თავსატეხი ამოვხსენი.
-ჰოდა, გისმენთ. - თავი ასწია ანამ.
-მთელი გრაგნილი ვთარგმნე და გავიგე, რომ ჰანსს ეს თავისი სიცოცხლის ბოლო წლებში დაუწერია. - თქვა გაბრიელმა, ფურცელზე ამოწერილი თარგმანი მოიმარჯვა და დაიწყო. - „როცა ნოიშვანშტაინის სასახლეში მიგვიყვანეს, ჩემი უფროსი ძმა, კრისტიანი, იმ დროიდანვე გეგმავდა გაქცევას. იცოდა, როცა საიდუმლო საცავის მშენებლობა დასრულდებოდა, ორივეს დაგვხვრიტავდნენ, რომ ვინმესთვს განძის აგდილსამყოფელი არ გაგვემხილა. ჩვენ სასახლის საძირკველში,საიდუმლო საცავის მშენებლობას შევუდექით, ჯარისკაცები კი მთელი მსოფლიოდან ეზიდებოდნენ საგანძურს, რომელსაც „რაიხსბანკის ოქროს“ ეძახდნენ. ამ ნივთებს შორის ერთს განსაკუთრებულად უფრთხილდებოდნენ, რადგან ყველაზე სახიფათო და ძლევამოსილი ნივთი იყო ... ის იყო ღმერთების იარაღი ადამიანის ხელში, რომელიც მანამდეც ნოიშვანშტაინში ინახებოდა და უამრავი ადამიანის სიცოცხლე შეიწირა.
როცა საცავის მშენებლობა დასრულდა და „რაიხსბანკის ოქროს“ მარაგმა იქ დაიდო ბინა, ასე დიდხანს არ გაგრძელებულა. სულ მალე ომი დასასრულს მიუახლოვდა, ჯარისკაცებმა ნაწილ-ნაწილ დაიწყეს საცავიდან ოქროს გამოტანა და სასახლესთან ახლოს მდებარე ალატის ტბაში მისი ჩაძირვა, რადგან არ უნდოდათ განძი საბჭოთა არმიას ჩავარდნოდა ხელში. ბოლოს საცავში მხოლოდ ის საზარელი ნივთი დატოვეს, რომელიც მთელი კაცობრიობის ცოდვებს და ბოროტებას მოიცავდა, და რომლის ისევ გამოყენებასაც აპირებდნენ ფაშისტები. მაგრამ კრისტიანმა დრო იხელთა, საცავის კარი დალუქა, გასღები კი მე მომცა და მაიძულა დავმალულიყავი.
ჯარისკაცებმა ბევრი ეწვალეს, მაგრამ კარი იმდენად შეუვალი იყო, რომ ვერაფრით გახსნეს, ვერც ააფეთქებდნენ, რადგან ასე მთელს სასახლეს დაანგრევდნენ, თანაც გერმანიას საბჭოთა არმია უახლოვდებოდა და ამის დრო აღარ ჰქონდათ. კრისტიანი აწამეს, მაგრამ ვერ ათქმევინეს გასაღებს სად მალავდა, ბოლოს კი მოკლეს.
იმ ღამით მხოლოდ მე მოვახერხე გაქცევა. ბავარიიდან თან სამი ნივთი წამოვიღე: ხელნაწერი, რომელიც იმ საზარელი ნივთის რეალურ ამბავს ასახავდა, ყელსაბამი, რომლის გარეშეც იმ ნივთის გახსნა შეუძლებელი იყო და გასაღები, რომელმაც საცავის კარი დალუქა.
როცა სანქტუმში ჩამოვედი და აქ დავმკვიდრდი, ამ არტეფაქტების განადგურებას, მისი გადამალვა ვარჩიე, მინიშნებები უჩინარი მელნით ჩავწერე ხელნაწერზე, ამ გრაგნილის საკუთარ აკლდამაში დამალვას ვაპირებ, რომელიც უკვე აგებული მაქვს. ყელსაბამი ჩემს შვილს მივეცი და გავაფრთხილე შეენახა, მაგრამ არასოდეს გაეთებინა, საცავის გასაღები კი ბრმა ქალბატონს გადავეცი.“
-გამოდის რომ, ჰანსს არანაირი განძი არ წამოუღია ბავარიიდან , მხოლოდ ხელნაწერი, გასაღები და ყელსაბამი. - თქვა ჩაფიქრებული სახით ნატალიამ.
-და რას ნიშნავს, საცავში დარჩა ნივთი ,რომელიც მთელი კაცობრიობის ცოდვებს იტევს? - იკითხა გაკვირვებულმა ანამ. - თანაც იმ ნივთს იარაღი უწოდა.
-წარმოდგენაც არ მაქვს, რას უნდა ნიშნავდეს. - მხრები აიჩეჩა ბიჭმა. - არტეფაქტების მაგიური ძალის მე პირადად, არ მჯერა, მაგრამ თუ საცავში მხოლოდ ის რაღაც ერთი ნივთია, გამოდის რომ აბრამოვს სჯერა და სწორედ იმ ნივთის გამო მოახდინა ამდენი ამბავი.
-ასე გამოდის! - დაემოწმა გოგონა. - და მთელი ეს დრო საცავის გასაღებს ეძებდა სანქტუმში. მას განძი კი არა, ის ... რაღაც არტეფაქტი უნდა რაც ნოიშვანშატინის სასახლის საძირკველშია.
-ჰანსი ისევ მინიშნებას გვაძლევს. - ჩაერია საუბარში ნატალია, ანას გადახედა და თქვა. - გასაღები ბრმა ქალბატონს გადავეციო. ვინ არის ბრმა ქალბატონი? არსებობდა ასეთი პიროვნება თქვენს ოჯახში? მისი მეუღლე ხომ არ იყო ბრმა?
-არა, ასეთი არაფერი მსმენია. - თავი გააქნია გოგონამ, თუმცა უცებ თვალები გაუნათდა და ხმამაღლა წარმოთქვა. - მაგრამ, მეოცე საუკუნეში სანქტუმში, სასამართლოს შენობას აშენებდნენ, სადაც ჰანსი მიიწვიეს. მან შადრევანი დააპროექტა, რომელიც შენობის წინ მდებარე, პატარა სკვერში მოთავსდა. გამომდინარე იქიდან რომ, ჰანსი , როგორც არქიტექტორი, ასევე მოქანდაკეც იყო, მან ამ შადრევნისთვის სკულპტურა შექმნა. აბა, თუ გამოიცნობთ, რა?
-თემიდა?! - წამოიძახა ნატალიამ და თვალები აუციმციმდა.-სასამართლოს მთავარი სიმბოლო ხომ თემიდაა? თანაც თვალახვეული ქალის სახით არ გამოსახავენ?
-ჰო ასეა, ოღონდ იმ განსხვავებით, რომ ეს თემიდაა არაა. - ჩაერია გაბრიელი და ქალბატონებს სიხარული ჩაამწარა.
-არა, ნამდვილად თემიდაა. - ერთდროულად შეეპასუხნენ ისინი.
-თემიდა ბერძნულ მითოლოგიაში მართლმსაჯულების ქალღმერთია, რომელსაც ფართოდ გახელილი თვალებით გამოსახვდნენ, რადგან სიმართლე კარგად დაენახა, ხოლო რომაულ მითოლოგიაში მისი ანალოგი ქალღმერთი იუსტიციაა, რომელსაც ნეიტრალურობის და მიუკერძოებლობის ნიშნად ,თვალებახვეულს წარმოადგენდნენ. - აუხსნა გაბრიელმა მშვიდი ხმით და ქალბატონების გაღიზიანებული სახეები რომ დაინახა, დაამატა. - თუმცა ამას არსებითი მნიშვნელობა არ აქვს.
-მართალი ხარ, ეს როგორ შეგვეშალა ... - თქვა უკმაყოფილოდ ნატალიამ.
-არა უშავს, ბევრს ერევა ერთმანეთში თემიდა და იუსტიცია. - დაამშვიდა გაბრიელმა. - შეიძლება, იგივენაირი სამალავი გააკეთა ჰანსმა, რაც აკლდამაში, ამიტომ, ხვალვე უნდა წვიდეთ სკვერში და გავიგოთ.
-ახლა გამახსენდა! - შუბლი მოისრისა ანამ. -ეგ, ის ქანდაკება არ არის!
-რას გულისხმობ? - გაუკვირდა გაბრიელს.
-სანქტუმში მიწისძვრები ხშირად ხდება. ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერი ბოლოს 1978 წელს იყო, რის შედეგადაც შადრევანი საგრძნობლად დაზიანდა, ხოლო სკულპტურა ადგილობრივებმა გადაარჩინეს. ამის შემდეგ შადრევანი აღადგინეს, მაგრამ ქალღმერთის ქანდაკება სხვა ადგილას გადაიტანეს. - უთხრა გოგონამ.
-სად, მუზეუმში? - ჰკითხა ბიჭმა.
-თეორიულად მუზეუმს ეკუთვნის, მაგრამ ახლა იგი სასამართლოს შენობის ჰოლში დგას. - უპასუხა ანამ შეწუხებული სახით. - უნივერსიტეტიდან რამდენჯერმე დავესწარი სასამართლო სხდომებს და ეს ქანდაკებაც ხშირად მინახავს იქ. წინ დაფა აქვს, რომელზეც ზუსტად ეს მიწისძვრის ისტორია წერია და იქიდან მახსოვს.
-არა უშავს, რამეს მოვიფქრებთ. - ჩაილაპარაკა გაბრიელმა, მერე კი დედამისს მიუბრნდა. - დედა, შენი ტელეფონი და მანქანა დაგვჭირდება.
-წინააღმდეგი არ ვარ! ამაღამ, ამ სასტუმროში დარჩით, თქვენთვის ნომრებს მე დავიქირავებ. - გაუღიმა ქალმა ორივეს, მერე კი თვალები ეჭვით დააწვრილა და იკითხა. - ერთი ნომერი ავიღო, თუ ორი?
გაბრიელმა და ანამ გაკვირვებული სახეებით გადახედეს ერთმანეთს, მერე ნატალიას მიბრუნდნენ და ერთდროულად თქვეს.
-ორი!
-რატომღაც მეგონა, რომ ერთს იტყოდით.
-დედა!
-კარგი, უკაცრავად. - კიდევ ერთხელ გაიცინა ქალმა და ოთახიდან გავიდა.

...
მეორე დღეს, ღრუბლიანი დილა გათენდა. ნისლი უკვე გაფანტულიყო, ცაზე კი ისეთი შავი ღრუბლები აყრილიყო, რომ აშკარად ძლიერ თოვას მოასწავებდა.
გაბრიელმა და ანამ სწრაფად გაიარეს ხალხით სავსე ქუჩა, სასამართლოს წინ მდებარე სკვერში შევიდნენ და სკამზე ჩამოსხდნენ.ცოტა ხანს ჩუმად ისხდნენ, შენობას აკვირდებოდნენ და გონებაში იქ შეღწევის სხვადასხვა გეგმებს სახავდნენ.
მოულოდნელად ანა ფეხზე წამოვარდა, ქურთუკი გაიხადა და სკამზე მიაგდო, მაისური წინ გადმოიწია, რომ მკერდის ზედ ნაწილი გამომწვევად გამოსჩენოდა, თმა აიჩეჩა, გვერდზე გადაიყარა და კეპი სახეზე ისევ ჩამოიფხატა.
-ჰოლს ორი ან სამი მცველი იცავს, ზუსტად არ მახსოვს. შიგნით შევალთ, მე მცველების ყურადღებას მივიქცევ, შენ კი ამასობაში ქანდაკებას დაათვალიერებ. თუ იმ მზისმაგვარ სიმბოლოს იპოვი, იგივე შიფრი გამოიყენე, რაც აკლდამაში: ორჯერ მარჯვნივ და ერთხელ მარცხნივ. - სწრაფად მიაყარა გოგონამ და ბოლოს სერიოზული სახით დაამატა. - ჰო და კიდევ, ბილწი აზრები შენთვის შეინახე.
გაბრიელი რამდენიმე წამით გათიშულები შესცქეროდა ანას გარდასახვას, შემდეგ კი გონს მოვიდა და გააპროტესტა.
-იქ მარტო არ წახვალ! თანაც , შეიძლება გვიცნონ ...
-მარტო არც მივდივარ, - გაეცინა გოგონას, - შენ ხომ უკან მომყვები? თანაც, ქუდი ნახევარ სახეს მიფარავს, ასე რომ, ვერ მიცნობენ.
-მოდი, მე მივიქცევ დაცვის წევრების ყურადღებას, შენი კი გასაღები მოძებნე.
-მკერდი და გრძელი თმა გაქვს? - ჰკითხა სარკაზმით გოგონამ და თავისი წაბლისფერი თმა გამომწვევად აიფრიალა ხელით
-შენ არ იძახდი, ჩემზე დიდი მკერდი გაქვსო?
-კარგი, ეგ გაქვს, მაგრამ ქალური მომხიბვლელობა?
-არა! - უპასუხა უხეშად ბიჭმა.
-მე კი მაქვს და დამაცადე საქმის გაკეთება. - სიცილით უთხრა ანამ, მერე სწრაფად მიბრუნდა, ქუჩა გადაიარა და სასამართლოს შენობის მაღალ კიბეებს აუყვა.
გაბრიელი უკან გაჰყვა გოგონას და თან თვალს ვერ აშორებდა. ანა ჰოლში შევიდა და რამდენიმე წამში იქ ნამდვილი სპექტაკლი დადგა. შესვლისთანავე გოგონას ფეხი დაუცურდა და ერთ-ერთ დაცვის წევრს, ახალგაზრდა და სიმპათიურ ბიჭს, პირდაპირ მკალვებში ჩაუვარდა. ბიჭმა მაშინვე ყურადღება მიაქცია და დასახმარებლად სხვა დაცვის წევრებს დაუძახა. ანამ ჯერ მათ დააბრალა მისი მარცხი და გაიძახოდა იატაკი ზედმეტად მოპრიალებული გაქვთო, ხოლო როცა მიხვდა რომ, ყველას ყურადღება მისკენ იყო მიპყრობილი, გულის წასვლა გაითამაშა და კიდევ ერთხელ ჩაუვარდა, სიმპათიურ დაცვის ბიჭს, მკლავებში.

გაბრიელი გაოცებული ადევნებდა თვალს მომხდარს და საქმეზე კონცენტრაცია უჭირდა, თუმცა ფიქრებიდან სწრაფად გამოერკვა და ჰოლის მარცხენა ნაწილში, კედელთან მოთავსებულ, კვარცხლბეკზე შემდგარ, თითქმის 185 სანტიმეტრის სიმაღლის თვალახვეული ქალღმერთის ქანდაკებას, თვალიერება დაწუყო. თავიდან ვერაფერი შენიშნა, ამიტომ ქანდაკების წინ გაბმულ წითელ ლენტებს გადააბიჯა და სკულპტურა ერთიანად დაათვალიერა. კვარცხლბეკის უკანა მხარეს, მან ზუსტად იგივე სიმბოლო იპოვა, რაც სარკოფაგზე იყო.
ბიჭმა სიმბოლოს ხელი ჩაავლო, ამოსწია, ორჯერ მარჯვნივ გადაატრიალა, ერთხელ კი მარცხნივ და იქვე, ქალღმერთის ფეხებთან, პატარა საიდუმლო სათავსო გაიხსნა. შიგნით, რაღაც მოგრძო ფორმის ნივთი იდო, ტილოში გახვეული. გაბრიელმა სწრაფად ამოიღო იგი, ჯიბეში ჩაიდო, საიდუმლო უჯრა დახურა, ანას თვალით რაღაც ანიშნა და შენობიდან შეუმჩნევლად გამოვიდა.

რამდენიმე წუთის შემდეგ, ორივენი ჩიხში გაჩერებულ მანქანასთან იდგნენ და ნაპოვნ ნივთს დაჰყურებდნენ. საიდუმლო სათავსოდან ამოღებული, ტილოში გახვეული არტეფაქტი, მართლაც უცნაური შესახედავი იყო. ლითონისგან დამზადებულ კაფსულას წააგავდა, ერთ მხარეს ხელის მოსაკიდებელი ჰქონდა, მეორე მხარეს კი გასაღების მაგვარი კბილანები.
-აი, გასაღებიც. - ამოიხვნეშა ანამ და მანქანის წინა ნაწილს მიეყრდნო. - და ახლა რა იქნება? თუ საგანძურის საცავი გერმანიაშია, მაშინ ჩვენ ვეღარაფერს გავაკეთებთ!
-ამდენი რამ გამოვიარეთ და იმედია ახლა დანებებას არ აპირებ? - უთხრა გაბრიელმა, ისიც მანქანას დაეყრდნო და ანას მხრებზე ხელი მოჰხვია. - კიდევ უნდა იყოს რაღაც ... ეს ყველაფერი, ასე მარტივად არ უნდა დამთავრდეს.
-ვიცი რომ, აბრამოვთან მუშაობ! - თქვა მოულოდნელად გოგონამ.
ამ სიტყვების გაგონებაზე, გაბრიელმა თავი ასწია და ანას და განცვიფრებული სახით შეხედა.
-სულელი არ ვარ, გაბრიელ! - გაეცინა ანას. - ვიცი რომ ჩემთან შეხვედრამდეც იცნობდი და მასთან ბევრი რამ გაკავშირებს.
-ვმუშაობდი. - წარსული ფორმა დააზუსტად ბიჭმა. - და მაკავშირებდა.
-მან ორივე მახეში გაგვაბა, არც შენ დაგინდო, ამიტომ ახლა ერთ მხარეს ვართ. - მიუგო მშვიდი ხმით გოგონამ, მერე ჯიბიდან ნატალიას ტელეფონი ამოიღო, გაბრიელს გაუწოდა და უთხრა. - მისი ნომერი ამიკრიფე, ეჭვი მაქვს რომ ზეპრად იცი.
-რის გაკეთებას აპირებ?
-გარიგება უნდა შევთავაზო: გასაღები ჩვენი თავისუფლების სანაცვლოდ.
ბიჭმა ღრმად ჩაისუნთქა, ნომერი აკრიფა და გოგონას ტელეფონი დაუბრუნა. ანამ ხმამაღალ კავშირზე ჩართო და მოთმინებით დაელოდა. რამდენიმე ზარის გასვლის შემდეგ, ტელეფონში ნაცნობი, შემზარავი ხმა გაისმა. გოგონამ ნერვები მოთოკა, ღრმად ჩაისუნთქა და საუბარი დაიწყო.
-გამარჯობა, ბატონო იგორ!
-ანა!- მაშინვე იცნო კაცმა. - დიდი ხანია, შენი ხმა არ გამიგია.
-გულმა მიგრძნო, რომ გენატრებოდით და დაგირეკეთ. - ირონიულად ჩაიცინა გოგონამ, მერე კი შენობით მიმართვაზე გადავიდა. - ვიცი რომ ნოიშვანშტაინის სასახლის განძის საცავის გასაღებს ეძებდი სანქტუმში, ეს გასაღები ახლა მე მაქვს და გარიგებას გთავაზობ.
-რა გარიგებას? - ხმაში დაძაბულობა შეერია კაცს.
-შენს ერთგულ ფინია პეტრეს უბრძანე, მე და გაბრიელს თავი დაგვანებოს. ყველა ბრალდებისგან გაგვათავისუფლოს, შენ კი ამ გასაღებს მიიღებ!
-მომწონს ეს გარიგება. - გაეცინა აბრამოვს. - როდის შევხვდეთ?
-ერთ საათში, ნაძვების პარკში. - უხეშად მიახალა გოგონამ და პასუხს არც დალოდებია, ისე გაუთიშა ტელეფონი.
-ანა, ეს სიგიჟეა და სახიფათოა!
-მე, სიგიჟე და ხიფათი ტყუპები ვართ!
-რა გარანტია გაქვს, რომ მართლა გააკეთებს ამას?
-ამიტომაც გადავწყვიტე, რომ მისგან კიდევ რაღაც მივიღო.
-რა?
-აღიარება! - ცალყაბდ გაიღიმა გოგონამ და გაბრიელის გაბრწყინებული თვალები რომ დაინახა, მიხვდა, მისი იდეა მასაც მოეწონა.

...
ნაძვების პარკის სიღრმეში, სკამზე იგორ აბრამოვი იჯდა. მის წინ მდგარ მაგიდას იდაყვებით დაყრდნობოდა და მაგიდის მეორე მხარეს განთავსებულ ცარიელ სკამს გაჰყურებდა, პერიოდულად კი საათზე იხედებოდა. მისი ორი მცველი თავს დასტრიალებდა, თვალებს გამძვინვარებული მხეცებივით აცეცებდნენ და მზად იყვნენ მათი „ბოსის“ გამო, ნებისმერი ცოცხლად შეეჭამათ.
მოულოდნელად იგორის ხედვის არეში , ადამიანის ფიგურა მოხვდა. კაცმა მარცხნივ გაიხედა და მისკენ თამამად მომავალი ანა დაინახა. გოგონას ხელები ჯიბეებში ჩაეწყო და მტკიცე ნაბიჯებით მოაბიჯებდა. თითქოს შეცვილი იყო. არ ჰგავდა იმ დამფრთხალ და შეშინებულ ანას, რომელიც იგორმა ბოლოს ნახა. მის გამომეტყველებას მეტი თავდაჯერებელობა და უდრეკობა შემატებოდა.
როგორც კი გოგონა მათ მიუახლოვდა, წინ მცველები გადაუდგნენ და ერთიანად გაჩხრიკეს, მაგრამ საეჭვო ვერაფერი რომ ვერ უპოვნეს, გაატარეს, თვითონ კი განზე გადგნენ.
ანა ნელა მიუახლოვდა სკამს, კაცის პირდაპირ დაჯდა, მხრებში გაიმართა და თავი მაღლა ასწია.
-მე შევასრულე დანაპირები, პეტრეს ვუბრძანე და პრესის წინაშე უკვე განაცხადა, რომ ის ფოტოები და სხვა სამხილებიც გაყალბებული იყო, და რომ ვიღაცამ ეს ნერსეზე შურისსაძიებლად მოგიწყოთ. - მიუგო დაჯდომისთანავე აბრამოვმა. - მალე ალბათ ბრალდებასაც მოგიხსნიან და დამალვა აღარ მოგიწევთ.
-ვიცი, საინფორმაციო გამოშვება ვნახე. - უპასუხა მშვიდად ანამ.
-ახლა შენი ჯერია. - მისკენ გადაიხარა კაცი. - სად არის გასაღები?
-გაბრიელს აქვს და ცოტა ხანში შემოგვიერთდება. - ქურთუკის საყელო შეისწორა გოგონამ.
-ზედმეტად მშვიდი ჩანხარ, ჩემი აღარ გეშინია, ანთეა? - სარკაზმით ჩაიცინა იგორმა.
-ერთ დროს მეშინოდა კიდეც, მაგრამ რაღაცები შეიცვალა. - მორჩილი, მოკრძალებული იერით წარმოთქვა გოგონამ. - მას შემდეგ, რაც სიკვდილს თვალებში არაერთხელ ჩავხედე და კინაღამ ციხეშიც აღმოვჩნდი, გადავწყვიტე ამ ყველაფერს შევეშვა. შენ შეგეშვა და ჩემს ცხოვრებას მივხედო. როცა სიტუაცია დაწყნარდება, აქედან წავალ, სხვაგან, სხვა ქალაქში ცხოვრებას თავიდან დავიწყებ, შეიძლება სახელი ისევ შევიცვალო. მანამდე კი მინდა რაღაც კითხვებზე მიპასუხო, რადგან მხოლოდ პასუხების მიღების შემდეგ თუ მოვიპოვებ სიმშვიდეს.
-კარგი გადაწყვეტილებაა, მაგრამ რა კითხვებზე? - წარბები შეჭმუხნა კაცმა.
-ის ყელსაბამი, რატომ გჭირდება ასე ძალიან? - ახლოს მიიწია მასთან ანა და ჭრელ თვალებში ჩააკვირდა. - რა კავშირშია ამ ყველაფერთან?
-მამაშენს არ უთქვამს? - გაეცინა კაცს. - ამ ყელსაბამის შესახებ, თითქმის ყველაფერი იცოდა და თავის დღიურშიც იწერდა ინფორმაციას. მისი სიკვდილის შემდეგ, იმ დღიურს ჩემი ხალხი ეძებდა, მაგრამ ვერსად იპოვეს. ალბათ ხანძარმა გაანადგურა.
-იმ ნივთის გამო ჩემი მშობლები დახოცე, რვა წელი დამდევდი, ლეო და კატო გაიტაცე, მომწამლე და ღირსი მაინც არ ვარ გავიგო, რატომ? რა არის მასში ასეთი განსაკუთრებული გარდა იმისა, რომ ლეგენდის თანახმად უბედურების მომტანი ნივთია?! - უნებურად ნერვებმა აიტანა გოგონა და ისე დაიძაბა, რომ კისერზე სისხრძარღვები ამოებერა.
-მამაშენს ზედმეტად პატრიოტული უნარები რომ არ გამოემჟღავნებინა და დედაშენს მხარი არ აება ... უბრალოდ ჩემს შეთავაზებულ მილიონებს რომ დათანხმებოდნენ, რომელსაც ყელსაბამის სანაცვლოდ ვაძლევდი, ეს ყველაფერი არ მოხდებოდა! - შეუყვირა გაცოფებული სახით კაცმა და მაგიდას ხელი დაარტყა.
გოგონა არც კი შემკრთალა.
-გგონია, მე მომწონდა ჩემი მეგობრის ოჯახის ამოწყვეტის იდეა? მაგრამ სხვა გზა არ დამიტოვეს!
-ისინი შენ დახოცე!
-მე მხოლოდ ბრძანება გავეცი, დანარჩენი საქმე კი ჩემმა ხალხმა გააკეთა. ბებიაშენის ბინაში გაზის გაჟონვის ინსცენირება მოაწყვეს. - ინსტინქტურად, გვერდზე გამდგარ მის ორ მცველს გადახედა აბრამოვმა.
-შევამჩნიე, რომ ეს ორი მცველი შენთან რვა წლის წინაც მუშაობდა. - გულგრილად თქვა გოგონამ. - ეს საქმე მათ მოაგვარეს, არა?
-ჰო, მათ გააკეთეს! ახლა მაინც ხომ ხვდები, რა დონის საშიშ ხალხთან გაქვს საქმე? - დამცინავად მიახალა აბრამოვმა. - დღემდე მე მადანაშაულებ, მაგრამ იმას რატომ არ ფიქრობ, რომ შენ ხარ ყველაფრის მიზეზი? იმ დღეს, როცა ბებიაშენის ბინაში ხანძარი გაჩნდა, გახსოვს რა მოხდა?
-მშობლებმა შუაღამით გამაღვიძეს ... - წაილუღლუღა ანამ და იმ მომენტის გახსენებამ, გულში ღრმად ჩამარხული ყველა ემოცია ერთიანად გაუღვივა. - მთელი სახლი, რაღაც საშინელ სუნში იყო გახვეული და სუნთქვა ჭირდა. ვერ გავიგეთ ეს საიდან მოდიოდა ... დედაჩემმა ხელში ყელსაბამი მომაჩეჩა და მიბრძანა ვინმეს დასაძახებლად გავქცეულიყავი. სახლიდან ძლივს გამოვაღწიე, ისინი კი შიგნით დარჩნენ, რომ მათი კვლევები გადაერჩინათ. ზუსტად ამ დროს მოხდა გაზის აფეთქება, მერე ყველაფერს ცეცხლი მოეკიდა და მერე ... არაფერი მახსოვს.
-ამის შემდეგ, შენ ყელსაბამი გაიკეთე, სულ იმალებოდი და გარბოდი! უბრალოდ, ჩემთვის ეს სამკაული რომ დაგებრუნებინა, რვა წელი დევნაში კი არა ფუფუნებაში იცხოვრებდი, შენს ახალ ოჯახთან ერთად, მაგრამ არა, მამიკოს და დედიკოს დარიგებას მიჰყევი. ალბათ გითხრეს, რომ ყელსაბამი ჩემთვის არ მოგეცა. - უხალისოდ გააქნია თავი იგორმა. - ზუსტად ამის გამო მოხდა დანარაჩენი უბედურებებიც! იმ ღამით, მხოლოდ ლეოს გატაცება იყო დაგეგმილი, მაგრამ კატია იქ შემთხვევით აღმოჩნდა და იძულებული გავხდი საკუთარი შვილიც გამეტაცებინა.
-შენი ბრძანებით, მე და გაბრიელმა პოლიციის მესამე განყოფილების საცავი გავძარცვეთ. - ხაზგასმით წარმოთქვა წინადადება ანამ. - ლეოს სიცოცლხის სანაცვლოდ, ამის გაკეთება შენ გვაიძულე.
-მე მხოლოდ შენ გაიძულე, გაბრიელი კი თავად დაიყოლიე და ეგ უკვე მე აღარ მეხება. - კმაყოფილი სახით გაიღმა კაცმა. - შენ და გაბრიელი ამხელა რისკზე წახვედით ლეოს გადარსარჩენად, მაგრამ მერე შენმა ეგოისტობამ გძლია და ყელსაბამის დათმობაც კი აღარ გინდოდა.
-ბოლოს, ხომ მაინც ჩაიგდე ხელში? - თვალებში შეაცქერდა ანა.- მომწამლე, მერე კი გაბრიელს ანტიდოტში ყელსაბამის გაცვლა შესთავაზე!
-შენი მოწამვლის იდეა დიანამ მომაწოდა! - მოულოდნელად გადაიხარხარა კაცმა და მისი ხმა შემზარავად გაისმა ცარიელ პარკში. - ვერასოდეს ვიფიქრებდი ვინმეს მოწამვლა ვაშლით თუ მომიწევდა, მაგრამ ამაშიც თავად ხარ დამნაშავე: ყელსაბამი თავის დროზე რომ მოგეცა, სიკვდილის პირას არ მიგიყვანდი. თუმცა, ამავდროულად ჩემი ამდლიერიც უნდა იყო! შემეძლო გაბრიელისთვის ანტიდოტის ნაცვლად უბრალოდ ფერადი სითხე მიმეცა და მომეტყუებინა, მაგრამ ცოცოხალი დაგტოვე, ანა. როცა მოწინააღდეგე გყავს, ცხოვრებას მეტი აზარტი აქვს, ხოლო, როცა მოწინააღმდეგეს ამარხცებ, ყველაფერი მოსაწყენი ხდება. მე შენ ცოცხალი დაგტოვე, რადგან არ მომეწყინა. თანაც მინდა ჩემი - შენი მშობლების მკვლელის გამარჯვება , მაგ შენი ლამაზი თვალებით იხილო, ამიტომაც არ გკლავ დღესვე!

უკანაკსნელი სიტყვების მოსმენისას, ისეთმა საშინელმა გულსირევის შეგრძნებამ დაუარა სხეულში გოგონას, რომ თავი ძლივს შეიკავა ღებინებისგან. შემდეგ ფილტვებში ჰაერი ნელა ჩაუშვა, სახეზე ისევ ცინიკური გამომეტყველება აიკრა და კაცს მიუბრუნდა.
-მუზეუმზე რაღას იტყვი? ის ხელნაწერი, ბებიაჩემმა მუზეუმს რვა წლის წინ გადასცა! რატომ გაგახსენდა ახლა და მისი ხელში ჩაგდება, რატომ მოგინდა?
-ამ ხელნაწერის შესახებ მაშინ გავიგე, როცა თქვენ, მერლანებს გსტურობდით ხოლმე. არ ვიცოდი მასზე რა ეწერა, მაგრამ ვიცოდი რომ ყელსაბამთან და სხვა დანარჩენთან კავშირში იყო. ხანძრის მერე ისიც გაქრა და გვეგონა რომ ცეცხლმა იმსხვერპლა, მაგრამ თურმე ის მუზეუმის საცავში ინახებოდა. - თეთრ თმაზე ხელი მშვიდად გადაისვა კაცმა. - მკვლევარებს ჩვეულებრივი, ანტიკვარული ხელნაწერი ეგონათ, რომელზეც ლეგენდა ეწერა, მაგრამ არც კი იცოდნენ რამხელა შინაარსის მატარებელი იყო სინამდვილეში, სანამ პროფესორმა მაკაბიმ შემთხვევით არ აღმოაჩინა და მისი გამოკვლევა არ დაიწყო. ეს ხელნაწერი მუზეუმშიც გამოფინეს, დაახლოებით თვრამეტი თვის წინ და მის შესახებაც აქედან გავიგე, მერე კი მთლიანად პროფესორს გადააბარეს, რომელიც მთელი ეს დრო იკვლევდა მას.
-შენ კი დეტექტივი პეტრე ქანთარია , სერჟანტი გორსკი და სერჟანტი ფარჯაინი დაიქირავე, ყველა შენი პრობლემის მოსაგვარებლად, თანაც პოლციაშიც შენი ხალხი გჭირდებოდა. - მისი ნათქვამიდან დასკვნა თავად გამოიტანა გოგონამ.
-ისინიც და გაბრიელიც! - ეს სახელი გარკვევით წარმოთქვა აბრამოვმა და ანას გაქვავებული სახე რომ დაინახა, დაამატა. - შეიძლება, შენ არ მონაწილეობდი ძარცვაში, მაგრამ გაბრიელი ნამდვილად მონაწილეობდა. მეტიც, მთელი ძარცვა მისი დაგეგმილი იყო. თავიდან, როცა ჩემთან მუშაობა შევთავაზე უარი თქვა, ამ საქმეს შევეშვიო, მაგრამ მერე მისი დაშანტაჟება მომიწია და დანებდა. გაინტერესებს, რით დავაშანტაჟე?
-არა! - მოკლედ მოუჭრა გოგონამ, რადგან იმ მომენტში გაბრიელის წარსული მისთვის მეორეხარისხოვანი იყო.
ანამ თავი გვერდზე მიაბრუნა, ნაძვების ხეივანის სიღრმეში გაიხედა და თითქოს ვიღაცას რაღაც ანიშნა. ორი წამის შემდეგ, ხეივანში გაბრიელი გამოჩნდა. როგორც ანას შემთხვევაში იყო, ისიც მთლიანად გაჩხრიკეს და იგორთან ისე მიუშვეს დაცვის წევრებმა. ბიჭმა ჯიბიდან ტილოში გახვეული გასაღები ამოიღო, აბრამოვს წინ დაუგდო, ანას ხელი ჩასჭიდა და ფეხზე წამოაყენა.
კაცი ნივთს დასწვდა, ტილო შემოხსნა და გასაღებს დააკვირდა.
-ესე იგი, ეს არის საცავის გასაღები? - იკითხა მან.
-მშვიდობაში მოიხმარე! - უხეშად მიახალა გაბრიელმა. - და წარმატებებს გისურვებ არჩევნებში!
აბრამოვს არაფერი უთქვამს, მიიღო ის რაც უნდოდა და მის მცველებს უბრძანა ისინი გაეტარებინათ.
გაბრიელმა და ანამ სწრაფად გაიარეს პარკის დარჩენილი ნაწილი, იქიდან გამოსულები ქუჩას ჩაუყვნენ, კუთხეში გაჩერებულ მანქანაში ჩასხდნენ, უკანა სავარძელზე მოკალათებულ ცეზარს გახედეს და აქოშინებული ხმით, ერთდროულად იკითხეს.
-აბა?!
-გამოვიდა! - თავი ასწია მამაკაცმა და მუხლებზე მოთავსებული ლეპტოპი გვერდზე გადადო. - ყველაფერი ჩავიწერე!
-ღმერთო, არც კი მჯერა! - სახეზე ხელები აიფარა ანამ და ნერვიული სიცილი აუვარდა. - მან ყველაფერი აღიარა და ჩვენ სამხილები გვაქვს! დიდი სიამოვნებით გადავიხარხარებდი ახლა სატანურად, მაგრამ გამვლელების ყურადღებას მივიქცევთ, ამიტომ თავს შევიკავებ.
-ეგონა, რომ ყოველთვის გაიმარჯვებდა, არა? - გაბრიელსაც გაეცინა.
-გილოცავთ წარმატებულ ოპერაცია, მაგრამ ახლა ჩემი კამერა დამიბრუნეთ. - ანასკენ გადაიხარა ცეზარი და ქურთუკზე მიმაგრებული ღილის ფორმის კამერა მოხსნა.
მოულოდნელად გოგონას ყურადღბება ცეზარის ხელებმა მიიქცია. მამაკაცს სვიტერის მკლავები აკეცილი ჰქონდა, რის გამოც კანზე ამოსვირინგებული ყველა ტატუ გარკვევით ჩანდა. ანამ მათ შორის ნათლად დაინახა მორიელის გამოსახულება და უნებურად გაეღია, რადგან მისი ვარაუდები იმ მომენტში გამართლდა.
-გმადლობ დახმარებისთვსი, ცეზარ. - თვალებში ჩახედა გოგონამ და ტატუზე ყურადღება აღარ გაამახვილა. - გპირდები, შენს სახელზე აღარასდროს ვიხუმრებ!
-ჩემს სახელზე ხუმრობდი? - წარბი შეკრა მამაკაცმა.
-სალათს გეძახდა. - მაშინვე ჩაუშვა გაბრიელმა.
-შენღა მაკდლი, ისედაც ყველა სახელზე დამცინის. - თვალები გადაატრიალა ცეზარმა.
-არც კი იცის, ხვალ რა ელის. - თემა შეცვალა გაბრიელმა.
-მინდა რომ, ხვალ იქ ვიყო, მინდა ჩემი ლამაზი თვალებით ვნახო მისი დამარცხება. - კმაყოფილი სახით გაიღიმა ანამ.
-სხვალ ორივენი იქ ვიქნებით და ერთად ვნახავთ მის დამარცხებას. - ხელი ჩასჭიდა ბიჭმა.

...
კვირა დღეს, სანქტუმის მერიის შენობის მოპირდაპირე მხარეს მდებარე პატარა მოედანი, ხალხით იყო გადაჭედილი. ყველას ყურადღება მოედნის ბოლოში დამონტაჟებული სცენისკენ იყო მიპყრობილი, სადაც ოლიგარქის გამოჩენას მოუთმენლად ელოდნენ ამომრჩევლები.
რამდენიმე წუთის შემდეგ, სცენაზე ცნობილი ბიზნესმენი და აწ უკვე სანქტუმის მერობის კანდიდატი, იგორ აბრამოვი გამოჩნდა. ხალხს მის დანახვაზე ოვაციების ტალღამ გადაუარა და გამომსვლელს მხურვალე აპლოდისმენტებით შეხვდნენ.
კაცმა კმაყოფილებთ სავსე ღიმილით მოავლო მზერა მთელს მოედანს, ხმაურის ნაკადის დაწყნარებას დაელოდა, მერე კი მისი მიმართვა დაიწყო. რამდენიმე წუთის განმავლობაში, აბრამოვი ტრიბუნასთან პატრიოტული განწყობით იდგა, ხელებს ჰაერში უმისამართოდ იქნევდა და მთელი მონდომებით საუბრობდა მომავალი აღმშენებლობის ეპოქაზე. ხალხი აღფრთოვანებით შესცქეროდა მას, აბრამოვი კი თითქოს ამ სახეებით იკვებებოდა და ძალა თანდათან ემატებოდა.
მოულოდნელად მის უკან დამონტაჟებული უზარმაზარი ეკრანი, რომელზეც სლოგანები და რეკლამები ერთმანეთს ენაცვებოდა, აირია. ჯერ ჩაბნელდა, შემდეგ კი თვითონ აბრამოვის გამოსახულება გამოჩნდა და მისი ხმაც ისე მკვეთრად გაისმა, რომ მთელს მოედანს გადასწვდა.
კაცი ჯერ ერთ ადგილას გახევდა, გული კისერში ამოუჯდა, გაფითრებული სახით ნელა მიბრუნდა ეკრანისკენ და თავისი თავი, პარკის სკამზე მჯდარი და მაგიდაზე ხელებდაყრდნობილი რომ დინახა, თვალებს არ დაუჯერა.
-ახლავე გამორთეთ! - დაიღრიალა გაცოფებული ხმით აბრამოვმა.
-არ ვიცით, რა ხდება ... ვიღაც აკონტროტელბს სისტემას! - უპასუხა დაბნეულად ერთ-ერთმა ხელქვეითმა, რომელიც ლეპტოპის ეკრანს მისჩერებოდა. - ეს ჩანაწერი, უკვე ყველა სოციალურ ქსელშია!
-მოაშორეთ ეს გამოსახულება! - ისევ დაიღრიალა კაცმა.
-არ შემიძლია!
-ბატონო იგორ, ახლავე უნდა წავიდეთ! - მხარში ამოუდგნენ დაცვის წევრები მას.
იგორმა ხალხს მოავლო სასოწარკვეთილებით სავსე მზერა, რომელთაც სახეებზე აღფრთოვანება აღარ გამოსახვოდათ და რაც იმ წამს ჩანაწერიდან მოისმინეს, იმის გამო უკვე სიძულვილით უმზერდნენ ოლიგარქს.
მოულოდნელად აბრამოვმა წინ მდგარ ხალხში, ნაცნობი ფიგურა შენიშნა. ის ერთადერთი იყო, ვინც ამ სანახაობას კმაყოფილი სახით უმზერდა. გაბრიელმა ცალყბად გაიღიმა და თავი გვერდზე მიაბრუნა. აბრამოვმა მის მზერას თვალი გააყოლა და ბიჭის გვერდით მდგარი ანა დაინახა. სიძულვილი და სიბრაზე მისი სახიდან გამქრალიყო, მხოლოდ გამარჯვების ზეიმი უნათებდა თვალებს. გოგონამ კიდევ ერთხელ შეავლო დამცინავი მზერა კაცს, შემდეგ მარჯვენა ხელი ასწია, შუბლზე ჯარისკაცივით მიიდო, ნიშნის მოგებით გაიღიმა, მიბრუნდა და გაბრიელთან ერთად ხალხში გაუჩინარდა.

...
იმ საღამოს, ლეო თავის ბინაში, სავარძელში იჯდა, ხელში წითელი ღვინით სავსე ჭიქა ეჭირა, დროდადრო სვამდა და თან ფანჯრიდან შემომავალ ლამპიონების შუქს აკვირდბეოდა. გაოგნებული იყო იმ ყველაფრით , რაც ახალი ამბებიდან გაიგო. ყველაფერს იფიქრებდა, მაგრამ აბრამოვის საქმის ასე წარმართვას ნამდვილად ვერა. ჯერ დამტკიცებული არაფერი არ იყო, ოლიგარქი დაკითხვაზეც დაიბარეს, თუმცა მას ქვეყნიდან გასვლა უკვე მოესწრო და არავინ იცოდა, იმ მონეტში სად იმყოფებოდა.
მოულოდნელად კარზე ვიღაცამ მძიმედ დააბრახუნა. მამაკაცი ფიქრებიდან გამოერკვა, წამოდგა და კარი გამოაღო. ზღუბრლე კატო იდგა, ქურთუკი ბოლომდე გახსნილი ჰქონდა, პერანგი ამოჩაჩული, თმა აწეწილი, თვალები კი ტირილისგან ჩაწითლებული.
-კატო ... - წაილუღლუღა ლეომ და ხმა ჩაუწყდა.
მომხდარის შემდეგ, კატოსთან დაკავშირებას მთელი დღე ცდილობდა, მაგრამ ქალი ვერსად იპოვა, იმ მომენტში კი მის ზღურბლზე მდგომი, თანაც ასეთ მდგომარეობაში რომ დაინახა, გული შეეკუმშა.
-შენ იცოდი! - კბილებში გამოსცრა ქალმა, სახლში შეაბიჯა , ლეოს მკლავებში ხელები ჩაავლო და მაგრად შეაჯანჯღარა. - ამიტომაც იყავი ასეთი ცივი ჩემ მიმართ! ამიტომაც მიყურებდი ასე ... უნდობლად!
-რას ამბობ?! - თვალები დაქაჩა ლეომ.
-ვიღაცამ მამაჩემის ფარული ჩანაწერი გამოაქვეყნა, სადც აღიარებს რომ მერლანები მისი ბრძანებით დახოცეს, მე და შენ მისი ბრძანებით გაგვიტაცეს, ანას მოწამვლაში, საცავის და მუზეუმის ძარცვაშიც კი მისი ხელი ურევია! მე ... მე კი პეტრემ, ანას და გაბრიელის ჩაშვება მთხოვა და სამსახურიდან წამოვედი!
-დამშვიდიდი! - ხელები ჩამოაწევინა ლეომ. - მეც ვნახე ახალი ამბები და ეს ყველაფერი ვიცი ...
-მამაჩემმა თავისი პირით აღიარა, რომ მკვლელია! - მისი ხელები მოიშორა კატომ და სავარძელში ჩაეშვა. - ღმერთო ჩემო, პეტრე სწორედ მას ელაპარაებოდა იმ დილით ... კატიამ დამაკოჭლაო... ჩემი სახელი ასე ამიტომაც წარმოთქვა, კატიას მხოლოდ იგორი მეძახის. ის ფოტოები, ის ძარცვები ... ყველაფერი მისი დაგეგმილია! ხომ ყველაფერი ამის გამო ხდებოდა? ანა ამის გამო დამიმეგობრდა, არა? თავს მაჩვენებდა, სიანმდვილეში კი ... არ ვიცი, ალბათ რაიმეს გეგმავდა... და შენ?
-მე გაგაფართხილე , რომ მისგან თავი შორს დაგეჭირა.
-შენზე რას იტყვი? შენც ხომ ამის გამო იჭერდი თავს ჩემგან შორს?
-ჰო!
-ჯანდაბა! - თავზე ხელები მოიჭირა ქალმა. - ჰოდა, რატომ არ მოიქეცი ასე ბოლომდე? რატომ მაკოცე ... რატომ მომეცი უფლება რაიმეს იმედი მქონოდა?!
მამაკაცმა ხმა ვერ ამოიღო. არ იცოდა რა ეთქვა, სიტყვებს თავს ვერ უყრიდა, რის გამოც ისევ დუმილს ამჯობინებდა.
-საერთოდ, რატომ მოვედი აქ?! - ფეხზე წამოვარდა კატო.
ლეო უცებ გამოფხიზლდა, ელვის სისწრაფით გაჩნდა ქალთან, წინ გადაუდგა და გაღებული კარი ხცვირწინ მიუჯახუნა.
-არსადაც არ წახვალ!
-გამატარე, თორემ გეფიცები ხელს მოგტეხ!
-ეჭევიც არ მეპარება, რომ ამის გამკეთებელი ხარ!
-ჰოდა, გამატარე! - დაუყვირა ქალმა და ისევ კარისკენ გაიწია.
-არა-მეთქი! - ლეომაც აუწია ხმას და კატომ იმ მომეტში პირველად დაინახა მისი ასეთი გამწარებული სახე. - აქ მოხვედი, ყველაფერში მე მადანაშაულებ და ახლა გინდა გაიქცე, არა? არ წახვალ და მორჩა! გგონია მარტივი იყო, მეყურებინა შენთვის ასე ახლოდან და არც კი შეგხებოდი?! მეყურებინა შენი თვალებისთვის, რომელიც ასე მხოლოდ მე მიმზერდა და ამაზე რეაქცია არ მქონოდა? არც უგრძნობი ვარ და არც უგულო, კატო! არ მოგცემ უფლებას რამეში დამადანაშაულო! ჰო, თავიდან მხოლოდ ამ ამბის გამო ვიჭერდა თავს შენგან შორს, მაგრამ მერე ვეღარ შევძელი და დავნებდი! მამაშენი რომ მკვლელია, ეს არაფერს ცვლის, ჩემს გრძნობებს არ ცვლის, შენ მიმართ!
-კარგი, შენი სათქმელი მითხარი, ახლა გამიშვი. - მის სიტყვებზე სხვა რეაგირება არც კი მოუხდენია ქალს.
მოულოდნელად ლეოს სახე დაუსერიოზულდა. ბრაზით აელვარებული თვალები თითქოს ნისლმა მოიცვა. გვერდზე გაიწია, კატოს გზა დაუთმო და უთხრა.
-წადი!
ქალმა ჯერ გაკვირვებული ახედა მას, რადგან ვერ გაიგო მისი ჩაკეტვის გეგმა, ასე უცებ რატომ შეიცვალა. მერე კი კარისკენ მიბრუნდა, სახელურს ხელი ჩაავლო და უკვე გასვლას აპირებდა, როცა ლეოს მიერ წარმოთქმულმა ერთმა სიტყვამ ადგილზე გააქვავა.
-მიყვარხარ! - მის ყურთან დახრილმა მამაკაცმა, ჩახლეჩილი ხმით ამოიჩურჩულა.
კატომ ეს სიტყვები ფირზე ჩაწერილივით დაატრიალა რამდენჯერმე გონებაში და როცა მისი მნიშვნელობა გაიაზრა, თვალებგაფართოებული მიბრუნდა ლეოსკენ.
მამაკაცმა ხმის ამოღებაც არ დააცადა, ისე ჩაავლო ხელები მხრებში, კარისკენ უბიძგა, ქალი მკალვებს შორის მოიქცია, ხელები თავს ზემოთ ააწევინა, თითები მის თითებს ჩასჭიდა და ხარბად , მოწყურებული დასწვდა ბაგეზე.
კატოს შიგნით ერთდროულად აფუთფუთდა მილიონი ემოცია, თუმცა ვერც ერთი მათგანი ზუსტად ვერ გამოხატავდა იმას , რასაც ქალი იმ მომენტში ნამდვილად განიცდიდა. ეს რაღაც სხვა იყო, რაღაც არაამქვეყნიური გრძნობა, რომელიც ყველაფერს ავიწყებს ადამიანს და აიძულებს მოსისხლე მტერსაც კი სხვა თვალით შეხედო.
პასიურ მდგომარეობაში მყოფმა კატომ, როგორც კი გააცნობიერა მომხდარი, ჰაერში გაქვავებული ხელები ნელა დაუშვა მამაკაცის მხრებზე, ძლიერად მოეხვია, მისკენ მიიზიდა და გახურებული ტუჩებით კოცნაში აჰყვა.
ლეომ სწრაფად მოაშორა ქალს ქურთუკი, იატაკზე მოისროლა და დივნისკენ მიაბრუნა. ქალი უკან სვლით წავიდა, ისე რომ მისი კოცნა არც კი შეუწვეტია. მოულოდნელად კატო ტახტის საზურგეს დაეჯახა და უკან გადაქანდა. უნდოდა თავი შეემაგრებინა და ლეოს მოეჭიდა, მაგრამ მამაკაცს იატაკზე ფეხი აუსრიალდა და ისიც გადაყირვდა. ქალი დივნის დასაჯდომზე დაეცა, ლეო კი ზემოდან დაემხო და ორივეს ისტერიული სიცილი აუვარდათ.
-რა მძიმე ხარ! - ამოიკვნესა ქალმა.
-ჩემი გაძლება მოგიწევს. - სიცილით უპასუხა მამაკაცმა.
-მომშორდი. - გადაიკისკისა კატომ და ლეოს მხრაზე ძლიერად ჰკრა ხელი.
მამაკაცი ძირს გადავარდა და იატაკზე ზურგით დაენარცხა, კატო კი ახლა თვითონ მოექცა ზემოდან.
-ეს გაიძვრე! - ანთებული თვალებით წარმოთქვა ლეომ, ქალს პერანგის ღილები შეუხსნა და გახადა. თვითონაც გადაიძრო მაისური , ნახევრად შიშველი სხეულით მკერდზე მიიკრა კატო, მხურვალე კოცნით აუყვა მის მხარს, მერე კისერზე გადავიდა და მისი კანის სურნელში ერთიანად ჩაიკარგა.
მამაკაცი ისე წამოდგა ფეხზე, რომ კატოსთვის ხელი არ გაუშვია. ქალმაც მაგრად შემოაჭდო ფეხები წელზე, თითები კი თმებში ჩაავლო, თავი დაბლა დახარა, ლეოს ბაგეებს მოუთმენლად ჩააფრინდა და კბილები მაგრად ჩაასო ქვედა ტუჩზე.
-კვალი დამრჩება. - სიცილი აუვარდა მამაკაცს.
-ძალიანაც კარგი. - მიუგო ამაყად მან. - მინდა რომ ჩემი კვალი გაჩნდეს!
-გიჟი ხარ!
-მიყვარხარ!
-და ამის გამო, ორმაგად გიჟი ხარ. - უპასუხა სიცილით ლეომ, საძინებლის კარი ხელისკვრით შეაღო და ხმაურით მიაჯახუნა.


---
ისევ ერთი კვირით დავაგვიანე და ისევ 16 გვერდია :დდდდდ ჯადოოო :DD ინფორმაციულადაც დავტვირთე და იმედი მაქვს მოგეწონებათ სიყვარულებოო :DDD თქვენს აზრს ველი კვლავინდებურად მოუთმენლად :***скачать dle 11.3




№1 სტუმარი kati

Es siujeti mecnoba da adre sxva nikit xom AR werdit?

 



№2  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

kati
Es siujeti mecnoba da adre sxva nikit xom AR werdit?

არა იგივე ნიკით ვწერდი ამ საიზე შარშან სხვა ისტორიას, რომელიც მერე წავაშლევინე რადგან უამრავი შეცდომა მქონდა :დდდდ ადრეც ვთქვი და ახლაც ავხსნი, რომ იმ ისტორიის რაღაც ნაწილებს აქ ვიყენებ :დდ ანუ ორი ისტორია გავაერთიანე და ერთში (მგონი ლოგიკურადაც) მოვუყარე თავი :დდდ სხვებსაც ჰქონდათ დეჟა-ვუს შეგრძნება, მაგრამ ამ თავის მერე აღარ იქნება სავარაუდოდ :დდდდ❤

 



№3  offline წევრი BidBif

ვაუუ❤ უმაგრესი თავი იყო❤❤ როგორც ყოველთვის გავოცდი❤❤❤ ასე ამ სტილში წერა ძალიამ ძნელია მაგრამ შენ უმკლავდები❤❤❤. მიყვარხარ დეიდა მარგალიტა❤❤❤❤.

 



№4  offline წევრი kethrine

დააადგათ საშველი ნუ რააა.... უი რამფერი კარგი იყო იგორის "სიფათი" ასე ვთქვათ საარჩევნო გამოსვლის ბოლოს, მაგრამ ვითომ ასე წყნარად გაიქცევა და ვსო? რავიცი რავიცი... ავტორიც ისეთი ყავს ისტორიას ძალაუნებურად კიდო რაღაც ინტრიგნობებზე მაფიქრებს. :დდდ ჩემო არომატულო ქალბატონო მარგარეტ როგორც ყოველთვის ახლაც საოცრება ტკბილობა თავი იყო და როგორც ყოველთვის გულის ფანცქალით გელოდები ❤❤❤❤????????????
--------------------
ძნელი ის კი არაა, როცა უთქმელს ვერ ამბობ, ძნელი ის არის, როცა თქმის შანსი აღარ გაქვს.

 



№5  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

BidBif
ვაუუ❤ უმაგრესი თავი იყო❤❤ როგორც ყოველთვის გავოცდი❤❤❤ ასე ამ სტილში წერა ძალიამ ძნელია მაგრამ შენ უმკლავდები❤❤❤. მიყვარხარ დეიდა მარგალიტა❤❤❤❤.

უღრმესი მადლობა :***❤❤❤ ვაიმე როგორ მიხარია ეს სიტყვები ვერ წარმოიდგენ :დდდ❤ უყვარხარ დეიდა მარგალიტასაც :***❤❤❤

kethrine
დააადგათ საშველი ნუ რააა.... უი რამფერი კარგი იყო იგორის "სიფათი" ასე ვთქვათ საარჩევნო გამოსვლის ბოლოს, მაგრამ ვითომ ასე წყნარად გაიქცევა და ვსო? რავიცი რავიცი... ავტორიც ისეთი ყავს ისტორიას ძალაუნებურად კიდო რაღაც ინტრიგნობებზე მაფიქრებს. :დდდ ჩემო არომატულო ქალბატონო მარგარეტ როგორც ყოველთვის ახლაც საოცრება ტკბილობა თავი იყო და როგორც ყოველთვის გულის ფანცქალით გელოდები ❤❤❤❤????????????

დაადგათ საშველი ნამდვილად :დდდდდ მარა მეორე წყვილს როდის დაადგება არ ვიცი :დდდდ❤❤ სიმართლე გითხრა აბრამოვის სახე მეც ძაან ნათლად წარმოვიდგინე და მაგრად გამეცინა :დდდდდ დამპალი ავტორი ყავს ამ ისტორიას რომელიც არავის არაფერს არჩენს ;))) უღრმესი მადლობა შენ ჩემო ტკბილოო :***❤❤❤ ვეცდები მალე ვწერო ისევ და ისევ :დდდდდდდდდ❤❤❤❤❤❤❤

 



№6  offline წევრი deep

ბრავო მარგარიტა
დავიწვი ლეოსა და კატოს სიუჟეტით
ანა და განრიელიც საოცრება'
ბრავოო

 



№7  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

deep
ბრავო მარგარიტა
დავიწვი ლეოსა და კატოს სიუჟეტით
ანა და განრიელიც საოცრება'
ბრავოო

უღრმესი მადლობა ტკბილოოო :**❤❤ როგორ მახარებ ყოველთვის:**❤❤❤

 



№8 სტუმარი kusa13

ოხ ყოველ ჯერზეე სასწაულად მომწონსს მე და ახლა უბრალოდ არ ვიცი რა ვთქვა რაა აი ძაალიან ინფორმირებული იყოო რათქმაუნდა მარა გოგოოო... ეს ანა და გაბრიელიი ოხ ამათ რავუთხარიი ცოტაა დააშოშმინე :დდ მაკლიამათი ურთიერთობა რაღაცნაირად რაა:დ ეს იყოდა ესს ჰოდა... როგორ დააგვიანე რაა იმეე მომენატრეე იციი? იცი! ხოდა რათქმაუნდა ისეეევ ისეე სასწაულად მოუთმებლად გელოდებიი ჩემი ტკბილოო ქალღმერთოო<33 მაბედნიერებ შენი ისტორიებით :**** ❤❤❤

 



№9  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

kusa13
ოხ ყოველ ჯერზეე სასწაულად მომწონსს მე და ახლა უბრალოდ არ ვიცი რა ვთქვა რაა აი ძაალიან ინფორმირებული იყოო რათქმაუნდა მარა გოგოოო... ეს ანა და გაბრიელიი ოხ ამათ რავუთხარიი ცოტაა დააშოშმინე :დდ მაკლიამათი ურთიერთობა რაღაცნაირად რაა:დ ეს იყოდა ესს ჰოდა... როგორ დააგვიანე რაა იმეე მომენატრეე იციი? იცი! ხოდა რათქმაუნდა ისეეევ ისეე სასწაულად მოუთმებლად გელოდებიი ჩემი ტკბილოო ქალღმერთოო<33 მაბედნიერებ შენი ისტორიებით :**** ❤❤❤

ვაიმეე ჩემო საყვარელოო❤❤❤ უღრმესი მადლობა ასეთი სიტყვებისთვის :დდდდ ❤❤❤ სასწაულად მახარებ სულ❤❤❤❤ ხო ვიცი რომ ანას და გაბრიელს ძაან ჭირდებათ ჯიკება,უბრალოდ ისეთ მდგომარეობაში არიან რომ მგონი პირდაპირ სიყვარულობანა არ მოუხდებოდათ :დდდ არც განზრახ ვწელავ და არც თქვენს ნერვებზე ვთამაშობ❤❤❤ :(( უბრალოდ მინდა ზუსტად ის დავწერო,რაც ჩაფიქრებული მაქვს და ამიტომაც ვითარდებს სიტუაცია ასე :დდდდ❤❤❤❤❤❤❤❤

 



№10 სტუმარი Qeti qimucadze

Qartveli agata kristi xar. Ubralod agatas ceris shishi hqondaa. Tviton arcerdaa. Shen ki amas tavad aketebb. Axla gadaxede romeli agata sjobsss. Vgijdebi shenzee. Shesanishnavi tavi iyooo

 



№11  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

Qeti qimucadze
Qartveli agata kristi xar. Ubralod agatas ceris shishi hqondaa. Tviton arcerdaa. Shen ki amas tavad aketebb. Axla gadaxede romeli agata sjobsss. Vgijdebi shenzee. Shesanishnavi tavi iyooo

დედაააა გავწითლდი, გავმწვანდი,გავყვითლდი❤❤❤ აგათასთან ახლოსაც ვერ მივალ ჩემი მოკრძალებული ისტორიებით, მაგრამ მზესავით გავანათე ახლა :დდდდ❤❤❤ ძალიან დიდი მადლობა ასეთი შეფასებისთვის ჩემო საყვარელოო :****❤❤❤❤❤

 



№12  offline აქტიური მკითხველი ანი ანი

პირველ რიგში უნდა ვთქვა რომ: "მე შენზე ვაფრენ მარგარეტ... "
თავიდან დავიწყებ ....და ვაიმე დედიკონაააააა აგი რა იყო ჰა?! ასე გადარევა შეიძლება ჩემთვის.. კაი კაცო კაი დამავიწყდა სუნთქვა და გავფშიკე ლამის ფეხები რამ გადაგრია.... უჰჰჰ დედილოოო ეს რა მიქენი....
რამხელა ამბები ტრიალებს თურმე აქ და რა არ ვიცოდით აქამდე ხედავ შენ?! გამოვშტერდი რასაც ქვია :დ :დ აუ უნდა ვთქვა რონ ნატალია ძალიან ძალიან ძალიან მომეწონა და შემიყვარდა ეგ ქალია აი არ ვიცი რატომ მაგრამ მიყვარს რა ეგ ქალი ძალიან მაგარი იყო და შემდეგშიც გამოაჩინე ხოლმე ჩემი ნატალია არ დამიკარგო... ამ მომენტზე უბრალოდ სკამიდან გადავვარდი იმდენი ვიცინე: "-ერთი ნომერი ავიღო, თუ ორი?
გაბრიელმა და ანამ გაკვირვებული სახეებით გადახედეს ერთმანეთს, მერე ნატალიას მიბრუნდნენ და ერთდროულად თქვეს.
-ორი!
-რატომღაც მეგონა, რომ ერთს იტყოდით.
-დედა!
-კარგი, უკაცრავად. - კიდევ ერთხელ გაიცინა ქალმა და ოთახიდან გავიდა." ეს იყო სასწაული მომენტი ძალიან ბევრი იცინე :დ :დ
უხხხ ძლივს ეგ საზიზღარი საძაგელი კაცი ხო გამოიჭირეს ვენაცვალე ამათ ეგრე უნდა იფფფფ ჩააყუდონ და ამოალპონ ციხეში თორე მე მივალ და გადავაბდღვნი იმ ჭაღარა თმებს საზიზღარი ბებრუხანა კაცი...
მიყვარს მიყვაააარს გამრიელის გაშტერებული სახის წარმოდგენა ანას რო ვუყურებ და რა ვქნა :დ ცეცხლია რა ეს გოგო ცეცხლიიიი იფ იფ ყოჩაღ ... მომწონს ჩემი გაბუსი და ანუსი მნაა ვენაცვალე...
ხოოო ბოლოსთვის მოვიტოვე მთავარი: ახლა ნაღდი პაჟარი იყო... ეს რა ქენი გოგოუუუ?! კატო და ლეო უბრალოდ დავიწვი მთელი პაჟარკამანდა შევყარე ლამის.. ტიტუუუუუუ თვალებ გადმოცვენილი ვკითხულობდი არ გადაწვეს ის დივანი და ამოშანთეს იატაკი... :დ დედა რავა დეეტაკნენ ერთმანეთს ლამის მეც წავწექი :დ :დ სასწაული სცენა იყო კატოსი და ლეოსი ახლაც ვხურვარ მე მგონი :დ :დ :დ გავგიჟდი და გედევირიე კატოზე და ლეოზე რააააა... აი უმაგრესი ბოლოსთვის მოგიტოვებია "საპაჟარო" სცენა იყო. :დ ..(ისე კატოსი და ლეოსი რა იყო და წარმოდგენაც არ მინდა გაბრიელის და ანას ასეთი სცენა რა იქნება.. მერე მართლა დამჭირდება სახანძრო ან წინასწარ გამაფრთხილე და ვედროებით მოვიმარაგო წყალი :დ :დ :დ )
წარმოდგენა არ მაქ რა მოხდება შემდეგ თავებში და ვგიჟდები ისე მომწონს ეს :დ :დ
ამ თავზე სერიოზულად გავუბერე :დ გავგიჟდი გადავირიე და ნახშირად ლამის ვიქეცი... ყველანაირად მაგარი იყო და იმდენი ემოციაა რო არ ვიცი დაძაბულობა.. ინტრიგა ... სიცილი... ღმერთოოოო როგორ მომწონს და როგორ მიყვარხარ ქალაააააუუუუუ :დ <3 რა კაი ხარ ნეტა იცოდე სასწაული ჩასაყლაპი... მმმმმ როგორ მიყვარხარ ვაფრენ შენზე ..... არასოდეს არ შეწყვიტო წერა არასოდეეეეეს თორე იქ დამთავრდება ჩემი სიცოცხლეც ... :დ ველი ახალ თავს როგორც ყოველთვის სულმოუთქმენლად და ამოუსუნთქავად....
<3 <3 <3 ^_^ ვგიჟდები შენზე ^_^ <3 <3 <3

 



№13  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

ანი ანი
პირველ რიგში უნდა ვთქვა რომ: "მე შენზე ვაფრენ მარგარეტ... "
თავიდან დავიწყებ ....და ვაიმე დედიკონაააააა აგი რა იყო ჰა?! ასე გადარევა შეიძლება ჩემთვის.. კაი კაცო კაი დამავიწყდა სუნთქვა და გავფშიკე ლამის ფეხები რამ გადაგრია.... უჰჰჰ დედილოოო ეს რა მიქენი....
რამხელა ამბები ტრიალებს თურმე აქ და რა არ ვიცოდით აქამდე ხედავ შენ?! გამოვშტერდი რასაც ქვია :დ :დ აუ უნდა ვთქვა რონ ნატალია ძალიან ძალიან ძალიან მომეწონა და შემიყვარდა ეგ ქალია აი არ ვიცი რატომ მაგრამ მიყვარს რა ეგ ქალი ძალიან მაგარი იყო და შემდეგშიც გამოაჩინე ხოლმე ჩემი ნატალია არ დამიკარგო... ამ მომენტზე უბრალოდ სკამიდან გადავვარდი იმდენი ვიცინე: "-ერთი ნომერი ავიღო, თუ ორი?
გაბრიელმა და ანამ გაკვირვებული სახეებით გადახედეს ერთმანეთს, მერე ნატალიას მიბრუნდნენ და ერთდროულად თქვეს.
-ორი!
-რატომღაც მეგონა, რომ ერთს იტყოდით.
-დედა!
-კარგი, უკაცრავად. - კიდევ ერთხელ გაიცინა ქალმა და ოთახიდან გავიდა." ეს იყო სასწაული მომენტი ძალიან ბევრი იცინე :დ :დ
უხხხ ძლივს ეგ საზიზღარი საძაგელი კაცი ხო გამოიჭირეს ვენაცვალე ამათ ეგრე უნდა იფფფფ ჩააყუდონ და ამოალპონ ციხეში თორე მე მივალ და გადავაბდღვნი იმ ჭაღარა თმებს საზიზღარი ბებრუხანა კაცი...
მიყვარს მიყვაააარს გამრიელის გაშტერებული სახის წარმოდგენა ანას რო ვუყურებ და რა ვქნა :დ ცეცხლია რა ეს გოგო ცეცხლიიიი იფ იფ ყოჩაღ ... მომწონს ჩემი გაბუსი და ანუსი მნაა ვენაცვალე...
ხოოო ბოლოსთვის მოვიტოვე მთავარი: ახლა ნაღდი პაჟარი იყო... ეს რა ქენი გოგოუუუ?! კატო და ლეო უბრალოდ დავიწვი მთელი პაჟარკამანდა შევყარე ლამის.. ტიტუუუუუუ თვალებ გადმოცვენილი ვკითხულობდი არ გადაწვეს ის დივანი და ამოშანთეს იატაკი... :დ დედა რავა დეეტაკნენ ერთმანეთს ლამის მეც წავწექი :დ :დ სასწაული სცენა იყო კატოსი და ლეოსი ახლაც ვხურვარ მე მგონი :დ :დ :დ გავგიჟდი და გედევირიე კატოზე და ლეოზე რააააა... აი უმაგრესი ბოლოსთვის მოგიტოვებია "საპაჟარო" სცენა იყო. :დ ..(ისე კატოსი და ლეოსი რა იყო და წარმოდგენაც არ მინდა გაბრიელის და ანას ასეთი სცენა რა იქნება.. მერე მართლა დამჭირდება სახანძრო ან წინასწარ გამაფრთხილე და ვედროებით მოვიმარაგო წყალი :დ :დ :დ )
წარმოდგენა არ მაქ რა მოხდება შემდეგ თავებში და ვგიჟდები ისე მომწონს ეს :დ :დ
ამ თავზე სერიოზულად გავუბერე :დ გავგიჟდი გადავირიე და ნახშირად ლამის ვიქეცი... ყველანაირად მაგარი იყო და იმდენი ემოციაა რო არ ვიცი დაძაბულობა.. ინტრიგა ... სიცილი... ღმერთოოოო როგორ მომწონს და როგორ მიყვარხარ ქალაააააუუუუუ :დ <3 რა კაი ხარ ნეტა იცოდე სასწაული ჩასაყლაპი... მმმმმ როგორ მიყვარხარ ვაფრენ შენზე ..... არასოდეს არ შეწყვიტო წერა არასოდეეეეეს თორე იქ დამთავრდება ჩემი სიცოცხლეც ... :დ ველი ახალ თავს როგორც ყოველთვის სულმოუთქმენლად და ამოუსუნთქავად....
<3 <3 <3 ^_^ ვგიჟდები შენზე ^_^ <3 <3 <3

ვაიმე რა ხარ ქალაუ ასეთი :დდდდ გავწექი და გადავბჟირდი მეც აქვე :დდდდდდ ცუდად ვარ გეფიცები :დდდდდდდდდ კი ბატონო გეთანხმები , გაბრიელის თაღლითი დედიკო მართლაც რომ ძალიან საყვარელი გამომივიდა :დდდდ გამოცდილი ქალია, გაწვრთნილი ეგეთ საქმეებში და ეგრევე შეატყო რო ამათ ერთი ნომერი უფრო აწყობდათ, მარა "ორი" დააბრეხვეს ეგრევე :დდდდ უჟმურები ;)) რავა ვიცოდი ქალო ასეთ პაჟარს თუ წაგიკიდებდა თვარა გაგაფრთხილებდი წინასწარ :დდდდ მე კიდე ვჯავრობდი რაღაც დავაკელი-თქო :დდდდ ❤❤❤ არა მართლა არ ველოდი ასე თუ მოგეწონება :დდდდ ამდენი ხანი ითმენდნენ და რახან ეღირსათ არ გიკვირს რო მთელი სახლი არ გადავწეს ?! :დდდდ ეგ მეც მაინტერესებს ანას და გაბრიელის შემთხვევაში რა მოხდება :დდდ თუ მაგათაც ეღირსათ აპოკალიფსი არ აგვცდება :დდდ ცეცხლის წვიმა, ვუკლანი და ჯანდაბა მაგათ :დდდდ❤❤❤ მე შენზე ვგიჟდები ჩემო საყვარელოოო და ვგიჟდები ასე ლაღად, მხიარულად და ნათლად რომ გადმოსცემ შთაბეჭდილებებს :დდდ უღრმესი მადლობა ამისთვის ❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤

 



№14 სტუმარი სტუმარი მარი

შოკი თავი იყოოო და დარწმუნებული ვარ დანარჩენებიც ასეთი იქნებაააა ახლა უკვე ყველაფერი გარკვეულია და ანას და კატოს დიალოგი მაინტერესებს კარგად გაუგებენ ერთმანეთს ყოველგვარი ტყუილების გარეშე დარწმუნებული ვარ ამის შემდეგ... ორივე წყვილი სასწაულიაა ეხლა ანას და გაბრიელის დაახლოების დროააა:)

 



№15 სტუმარი სტუმარი shalo

rogor dagtrolot

 



№16 სტუმარი Katie

Margo dzalian momwonxar! <3 Ramodenime shen motxrobas gansakutrebit gamovarchevdi, tumca am shemtxvevashi minda gitxra rom "civsisxlianma" ver amiyolia, yvela tavshi ragac makldeba... titkos ragacnairad mshralia...fantazia da inteleqti udavod bevri gaqvs, naweri sainteresoa magram emociebi aklia aucileblad sasiyvarulo scenebs ar vgulisxmob ... chemtvis ufro saintereso ikneboda am istoriul faqtebtan da deteqtiur pasajebtan ertad met urtiertobebs, dialogebs,adamianis emociur mdgomareobas da shinagan mdgomareobas tu wavikitxavdi... ufro mets moveli shengan imdenad momwons sheni shemoqmedeba <3 veli shemdeg tavs ;)

 



№17  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

სტუმარი მარი
შოკი თავი იყოოო და დარწმუნებული ვარ დანარჩენებიც ასეთი იქნებაააა ახლა უკვე ყველაფერი გარკვეულია და ანას და კატოს დიალოგი მაინტერესებს კარგად გაუგებენ ერთმანეთს ყოველგვარი ტყუილების გარეშე დარწმუნებული ვარ ამის შემდეგ... ორივე წყვილი სასწაულიაა ეხლა ანას და გაბრიელის დაახლოების დროააა:)

ძალიან ძალიან დიდი მადლობა შენ ❤❤❤ მიხარია რომ მოგწონს და კითხულობ :** მართალია, ბევრი რამე გაირკვა და კიდევ დარჩა რაღაც-რაღაცები გასარკვევი :დდდდ დიალოგებიც და მაგათი შეხვედერაც ....მმმმ , უკვე წარმომიდგა თვალწინ :დდდდ იმედია ეღირსებათ დაახლოებაც :**❤❤❤❤

 



№18  offline წევრი მოცინარი

ააალელუიაა! აააალეუია! ლილუია! ღვეღირსა! <3 ჩემო ტკბილოოო <3 ;* ;* დაანგრიეს სახლი ლეომ და კა'წ'ამ :დდ ჩკუაზე არ ვარ, ჩკუაზეე! იცოდე ბავშვს მე ვნათლავ! ;დდ
საძინებელი რომ კითხა ნატალიამ ერთი თუ ორიო ჩავკვდი :დდდდ არადა მეც მეგონა ერთს იტყოდნენ ;დდდდდ ვახ ცუდად ვარ :დდ
„მკერდი და გრძელი თმა გაქვს? - ჰკითხა სარკაზმით გოგონამ და თავისი წაბლისფერი თმა გამომწვევად აიფრიალა ხელით
-არა! - უპასუხა უხეშად ბიჭმა.
-მე კი მაქვს და დამაცადე საქმის გაკეთება“
რავა არ აქვს ქალოი გაბრიელს მკერდი ჰა? რა აკადრე ჩემ ბიჭს?! :დდდ

დამეწიწკნა 'ნევრები' :P ვაიდედა! რა არის ასეთი იმ გერმანიაში? :O აბრამოვი იქ წავიდა უეჭველ! ნეტა რა არიი...

შენ ნუ მაბრაზებ! ვოტ! რამე ხომ უნდა გამოვცადო თავზე და მთლად მუზეუმს ვერ გავძარცვავ! >:( :დდ ჰოდაა... კიდევ რაა.... რამე ემოცია არ დავანთხრიე? არა მგონი ყველა... კაი მაშინ, აბა ჰე! ;) :დ
პ.ს. გაბრიელი ჩემია და არ ვუთმობ არავის! :P აი ასე :P

 



№19  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

Katie
Margo dzalian momwonxar! <3 Ramodenime shen motxrobas gansakutrebit gamovarchevdi, tumca am shemtxvevashi minda gitxra rom "civsisxlianma" ver amiyolia, yvela tavshi ragac makldeba... titkos ragacnairad mshralia...fantazia da inteleqti udavod bevri gaqvs, naweri sainteresoa magram emociebi aklia aucileblad sasiyvarulo scenebs ar vgulisxmob ... chemtvis ufro saintereso ikneboda am istoriul faqtebtan da deteqtiur pasajebtan ertad met urtiertobebs, dialogebs,adamianis emociur mdgomareobas da shinagan mdgomareobas tu wavikitxavdi... ufro mets moveli shengan imdenad momwons sheni shemoqmedeba <3 veli shemdeg tavs ;)

ძალიან დიდი მადლობა ❤❤ ცივსისხლიანი ჩემი ყველა სხვა ისტორიისგან განსხვავებულია, ყოველთვის მინდოდა დამეწერა ისეთი ისტორია, რომელშიც ძალიან ბევრი ჩახლართული საიდუმლო იქნებოდა :)) ვიცი რომ ზოგ მკითხველს ეს ღლის, ანუ საიდუმლოზე ფიქრი, ღლის საკუთარი თეორიების ჩამოყალიბება და ურჩევნია მარტივი ისტორიები იკითხოს, სადაც წინა პლანზე სასიყვარულო თემებია წამოწეული :დდ მესმის მკითხველებისიც, მეც ვყოფილვარ ასე :დდ ალბათ ამიტომაც გეჩვენება მშრალად, არადა შემიძლია დავიფიცო, რომ ჩემს დაწერილებს შორის ერთადერთია რომელშიც ამდენ ემოციას ვაქსოვს და პერსონაჟთა პირადი ტრაგედია გულთან ახლოს მიმაქვს :* ჩემი მკითხველებიც ხშირად მიმეორებენ იმას რომ უფრო დახვეწილი და სხვანაირი ვარ აქ :დდდ რა თქმა უნდა, ჩემი აზრით დახვეწამდე ბევრი მიკლია, მაგრამ "მშრალად" დაწერაში ვერ დაგეთანხმები ❤❤❤ მადლობა რომ კითხულობ❤❤ :)))

მოცინარი
ააალელუიაა! აააალეუია! ლილუია! ღვეღირსა! <3 ჩემო ტკბილოოო <3 ;* ;* დაანგრიეს სახლი ლეომ და კა'წ'ამ :დდ ჩკუაზე არ ვარ, ჩკუაზეე! იცოდე ბავშვს მე ვნათლავ! ;დდ
საძინებელი რომ კითხა ნატალიამ ერთი თუ ორიო ჩავკვდი :დდდდ არადა მეც მეგონა ერთს იტყოდნენ ;დდდდდ ვახ ცუდად ვარ :დდ
„მკერდი და გრძელი თმა გაქვს? - ჰკითხა სარკაზმით გოგონამ და თავისი წაბლისფერი თმა გამომწვევად აიფრიალა ხელით
-არა! - უპასუხა უხეშად ბიჭმა.
-მე კი მაქვს და დამაცადე საქმის გაკეთება“
რავა არ აქვს ქალოი გაბრიელს მკერდი ჰა? რა აკადრე ჩემ ბიჭს?! :დდდ

დამეწიწკნა 'ნევრები' :P ვაიდედა! რა არის ასეთი იმ გერმანიაში? :O აბრამოვი იქ წავიდა უეჭველ! ნეტა რა არიი...

შენ ნუ მაბრაზებ! ვოტ! რამე ხომ უნდა გამოვცადო თავზე და მთლად მუზეუმს ვერ გავძარცვავ! >:( :დდ ჰოდაა... კიდევ რაა.... რამე ემოცია არ დავანთხრიე? არა მგონი ყველა... კაი მაშინ, აბა ჰე! ;) :დ
პ.ს. გაბრიელი ჩემია და არ ვუთმობ არავის! :P აი ასე :P

ვაიმეე გლახათ ვარ გეფიცები :დდდდდდდდდდდ გადავბჟირდი :დდდდდდდდდდდდ ❤❤❤❤ შემოენგრათ სახლი ბავშვებს რა მოხდა მერე კაცო :დდდდ კი ბატონო ბავშვს შენ ნათლავ ი ვსიო ;))) ❤❤ ხო აი თავიდან კი უთხრა ჩემზე დიდი მკერდი გაქვსო და ახლა ?! :დდდდ ტუტუცი გოგო ესა :დდდ ისიც ხო არ ეტყოდა მკერდი მაქვსო :დდდდდდ ოოო, გერმანიაში არის რაც არის და მაგასაც გაბიგებთ სუ სუ მალე :**** გაბრიელის გამო დუელის გამართვა მოგიწევს სავარაუდოდ :დდდდ უღრმესი მადლობა ტკბილო, შენი პოზიტიური კომენტარები სიცოცხლით მავსებენ :***❤❤❤❤❤❤

 



№20  offline წევრი blondeangel631

ესენი რო არ არსებობდნენ რა მეშველებოდა <3 უმაგრესი ხარ <3 ანაზე და გაბრიელზე კი ვგიჟდები <3

 



№21  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

გეგე მარიშკა
ესენი რო არ არსებობდნენ რა მეშველებოდა <3 უმაგრესი ხარ <3 ანაზე და გაბრიელზე კი ვგიჟდები <3

ძალიან დიდი მადლობა ჩემო საყვარელოოო :*** როგორ მიხარიხარ ვერც კი წარმოიდგენ :***❤❤❤❤❤

 



№22  offline მოდერი ტკბილიწიწაკა

ჩემო მარგარიტააა
ყოველი თავი ერთმანეთზე უარესიაა!!!
იმდენად მომწონს, რომ არ მყოფნის! :დდდ
სულლ დამთუთქე და დამწვი ლეოსა და კატოს ,,თამაშით":დდდ ♥♥♥
ახლა ერთი სული მაქვს იმათაც დაადგეთ საშველი და დავისვენებ :დდ ♥♥♥
აი ამ თავმა ისეთი პოზიტივი დამიტოვა რომ არვიცი! გეგონება რეალუარ მოხდა ეს ამბავი და მართლა გამხილდა ეს აბრამოვი :დდ უკვე იმდენად ,,შევისისხლხორცე" ეს იატორია♥♥♥
მაოცებ და მაკვირვებ!
ამ დაგვიანებებსაც ისე სასიამოვნოდ მავიწყებ ხმაც არ მაქვს ამოსაღები:დ ♥♥♥
ყოველი თავის წაკითხვის მერე ისეთი ემოციებით ვივსები მინდება თავიდან წავიკითხო ხოლმე ♥♥
მიყვარხარ♥ მიყვარხარ და კიდო უფრო მეტად მიყვარხარ შენ ამ საღუარელი და ცეცხლოვანი ისტორიისთვის ♥♥♥♥
გელოდები მოუთმენლად და მთელი ჩემი ნერვიული სისტემით :დდდ არ დააგვიანო ან თუ მაინც დააგვიანებ იცოდე ამაზე ნაკლებად ცეცხლოვანი ჩაკამფეტებული და ჩატკბილებული თავები იყოს! :დდ ♥♥

 



№23  offline მოდერი Yvavi.

შენ უნდა მომისწრაფო სიცოცხლე. smile smile
რას მიკეთებ რა წესია ახლა ეს :დდდ
ასეთი კარგი ისტორიის დაწერა რა სისასტიკეა კაცობრიობის მიმართ :დდდ
აჰაა კატო და ლეო მივიღეეთ, ახლა გაბრიელი და ანა გვინდა smiling_imp
მოსიარულე საოცრება ხარ რაა heart_eyes heart_eyes

 



№24  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

ტკბილიწიწაკა
ჩემო მარგარიტააა
ყოველი თავი ერთმანეთზე უარესიაა!!!
იმდენად მომწონს, რომ არ მყოფნის! :დდდ
სულლ დამთუთქე და დამწვი ლეოსა და კატოს ,,თამაშით":დდდ ♥♥♥
ახლა ერთი სული მაქვს იმათაც დაადგეთ საშველი და დავისვენებ :დდ ♥♥♥
აი ამ თავმა ისეთი პოზიტივი დამიტოვა რომ არვიცი! გეგონება რეალუარ მოხდა ეს ამბავი და მართლა გამხილდა ეს აბრამოვი :დდ უკვე იმდენად ,,შევისისხლხორცე" ეს იატორია♥♥♥
მაოცებ და მაკვირვებ!
ამ დაგვიანებებსაც ისე სასიამოვნოდ მავიწყებ ხმაც არ მაქვს ამოსაღები:დ ♥♥♥
ყოველი თავის წაკითხვის მერე ისეთი ემოციებით ვივსები მინდება თავიდან წავიკითხო ხოლმე ♥♥
მიყვარხარ♥ მიყვარხარ და კიდო უფრო მეტად მიყვარხარ შენ ამ საღუარელი და ცეცხლოვანი ისტორიისთვის ♥♥♥♥
გელოდები მოუთმენლად და მთელი ჩემი ნერვიული სისტემით :დდდ არ დააგვიანო ან თუ მაინც დააგვიანებ იცოდე ამაზე ნაკლებად ცეცხლოვანი ჩაკამფეტებული და ჩატკბილებული თავები იყოს! :დდ ♥♥

არ ვარ კარგად :დდდდ❤ ყველა თავი ერთმანეთზე უარესიაო და იქ გულმა დამარტყა :დდდდ კიდე კაი გავაგრძელე კითხვა თორემ დავრჩებოდი ასე დარტყმული :დდდდ ძალიან მიხარია ჩემო საყვარელო რომ ისტორია თავისი პერსონაჟებიანად ასე შეისისხლხორცე :*** ❤❤ მიხარია რომ ელი ახალ თავებს და ამ ლოდინის გამო ძალიან არ მიბრაზდები :დდდდდ კატოს და ლეოს ამბავი მეც კი გამიხარდა :დდდდ იმათაც იმედია მალე ეშველებათ თორე დამაწყდა ნერვები :დდდდდ უღრმესი მადლობა მართლაც ტკბილოვ ასეთი სიტყვებისთვის❤❤❤ პოზიტივის დღიური დოზა ხარ :***❤❤❤

Yvavi.
შენ უნდა მომისწრაფო სიცოცხლე. smile smile
რას მიკეთებ რა წესია ახლა ეს :დდდ
ასეთი კარგი ისტორიის დაწერა რა სისასტიკეა კაცობრიობის მიმართ :დდდ
აჰაა კატო და ლეო მივიღეეთ, ახლა გაბრიელი და ანა გვინდა smiling_imp
მოსიარულე საოცრება ხარ რაა heart_eyes heart_eyes

აუუუუ :დდდდდდდ დანაშაული ჩავიდინე ანუ?! :დდდდ გადავბჟირდი :დდდდდდ უღრმესი მადლობა სიყვარულო ❤❤❤ იმედია მაგათაც ეღირსებათ თორემ ჯოჯოხეთი არ ამცდება :დდდდ❤❤❤❤

 



№25  offline აქტიური მკითხველი ნარჩიტა

არვიცი რა დავწერ მართლაა .....
ისეე შეუდარებლად წერ...
არაისს ადვილიი ასე წერაა ნამდვილად ყველაფერი გაითვალისწინო ახსნაა...
ამასს დიდი დრო დაა ენერგიაა ძალა ჭირდებაა რომ ყველაფერი სრულყოფილი გამივიდესს დაა ესს მხოლოდდ შენნ შეგიძლიააა ..
ნიჭიერო შენააა...
უბრალოოდდ ემოციებსს ვერ ვმალააა ისეთი შეუდარებელიი ხარრ და ისეე მახარებბ ახალი თავებითტ....
სულლ მიდა ვკითხულობდე და არ მთავრდებოდესსს...
ისე ეს ყველაფერიი დაწერილი და აწყობილოო რომ თვალს ვერ მოწყვეტ...
ბევრსს უნდა შეშურდეს შენი... მიხარიაა რომ გიპოვეეე....
მიხარია შენი ისტორიაა რომ ვიპოვე და ვკითხულობბ...
არასოდესს არ მიცრუებბ. იმედებსს...
პირიქით იმედებსს მიღვივებბ და უფრო მეტს და მეტსს ველოდებიი....
მიყვარხარ შენ და შენი ისტორიაა...
ჩემიი გიჯმაჯუნებიი იმედიაა საშველსს დააყენებბ ამთაცც რაგაცნარი არაორდინალურებიი საყვარელები ცოტაა შერეკილებიცც გიჟები,გადარეულებიი სა საყვარლები არიანნ...
გელოდები გელოდები ჩემო საყვარელოოო დიდი მონდომებით მახარებს შენი ისტორიებიიი ..... მადლობა შენნ ამისთვი .. დიდი სიყარულით შენიი ნარჩიტააა

 



№26  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

ნარჩიტა
არვიცი რა დავწერ მართლაა .....
ისეე შეუდარებლად წერ...
არაისს ადვილიი ასე წერაა ნამდვილად ყველაფერი გაითვალისწინო ახსნაა...
ამასს დიდი დრო დაა ენერგიაა ძალა ჭირდებაა რომ ყველაფერი სრულყოფილი გამივიდესს დაა ესს მხოლოდდ შენნ შეგიძლიააა ..
ნიჭიერო შენააა...
უბრალოოდდ ემოციებსს ვერ ვმალააა ისეთი შეუდარებელიი ხარრ და ისეე მახარებბ ახალი თავებითტ....
სულლ მიდა ვკითხულობდე და არ მთავრდებოდესსს...
ისე ეს ყველაფერიი დაწერილი და აწყობილოო რომ თვალს ვერ მოწყვეტ...
ბევრსს უნდა შეშურდეს შენი... მიხარიაა რომ გიპოვეეე....
მიხარია შენი ისტორიაა რომ ვიპოვე და ვკითხულობბ...
არასოდესს არ მიცრუებბ. იმედებსს...
პირიქით იმედებსს მიღვივებბ და უფრო მეტს და მეტსს ველოდებიი....
მიყვარხარ შენ და შენი ისტორიაა...
ჩემიი გიჯმაჯუნებიი იმედიაა საშველსს დააყენებბ ამთაცც რაგაცნარი არაორდინალურებიი საყვარელები ცოტაა შერეკილებიცც გიჟები,გადარეულებიი სა საყვარლები არიანნ...
გელოდები გელოდები ჩემო საყვარელოოო დიდი მონდომებით მახარებს შენი ისტორიებიიი ..... მადლობა შენნ ამისთვი .. დიდი სიყარულით შენიი ნარჩიტააა

ვაიმე მეც ისე ვარ ახლა რომ ემოციებს ვერ ვმალავ :*** მართლა არ ვიცი რით ვიმსახურებ ასეთ მაგარ მკითხველებს ❤❤ მეამაყება რომ თქვენ მე მკითხულობთ :***❤❤❤❤❤ მართლა ძალიან რთული საწერია და გეფიცები ნევროზი ავიკიდე ამ სამი თვის განმავლობაში :დდდდ მკალვს და ბოლოს მიღებს, მაგრამ მერე შედეგს რომ ვხედავ ძაან სასიამოვნოა ხოლმე :დდდდ ❤❤❤ ძალიან ძალიან ძალიან დიდი მადლობა ჩემო საყვარელი ამ საოცარი შეფასებებისთვის და იმ სითბოსთბის რასაც შენ ყოველ ახალ თავზე მიტოვებ და მიზიარებ :***❤❤❤❤❤

 



№27  offline წევრი Leo

ოჰოო ეს უკვე სხვა თემაა.. ძალიან მომწონს ეს ისტორია და მათი პერსონაჟები, უბრალოდ არც ერთ თავზე არ დამიკომენტარებია, მაგრამ არ შემეძლო ამაზე ყურადღება არ გამემახვილებინა...მართლაც მაგარი გოგო ხარ და არაჩვეულებრივად წერ .. ასევე ძალიან მომწომს შენს მიერ აღწერილი ყოველი პერსონაჟი...ძალიან კარგად გამოგყავს და იმდენად აცოცხლებ ძნელია არ გააიგივო რეალობასთან... ასე განაგრძე ყოჩაღ! ველოდები შემდეგ თავს წარმატებები მარგარეტ!

 



№28  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

Leo
ოჰოო ეს უკვე სხვა თემაა.. ძალიან მომწონს ეს ისტორია და მათი პერსონაჟები, უბრალოდ არც ერთ თავზე არ დამიკომენტარებია, მაგრამ არ შემეძლო ამაზე ყურადღება არ გამემახვილებინა...მართლაც მაგარი გოგო ხარ და არაჩვეულებრივად წერ .. ასევე ძალიან მომწომს შენს მიერ აღწერილი ყოველი პერსონაჟი...ძალიან კარგად გამოგყავს და იმდენად აცოცხლებ ძნელია არ გააიგივო რეალობასთან... ასე განაგრძე ყოჩაღ! ველოდები შემდეგ თავს წარმატებები მარგარეტ!

როგორ მიხარია ხოლმე ახლების გამოჩენა :დდდ ❤❤ განსაკუთრებით ისეთებიც, რომლებიც კითხულობდნენ, არ აკომენტარებდნენ , მაგრამ ბოლოს მაინც გადაწყვიტეს აზრის გამოხატვა :დდდდდ❤❤❤ უღრმესი მადლობა შენ, ძალიან გამახარე მართლა❤❤განსაკუთრებით შენი ნიკით :დდდ❤❤❤❤ მაქსიმალურად ვცდილობ რომ პერსონაჟები რეალურთან მიახლოებულები იყვნენ :** შეიძლება ქალაქებს ან რაღაც ლეგენდებს ვიგონებ , მაგრამ პერსონაჟებს არასოდეს❤მათში სიმართლის მარცვალი ყოველთვისაა და მიხარია რომ შენ ეს დაინახე❤❤❤❤

 



№29  offline აქტიური მკითხველი ანი ანი

Margaritha Loki
ანი ანი
პირველ რიგში უნდა ვთქვა რომ: "მე შენზე ვაფრენ მარგარეტ... "
თავიდან დავიწყებ ....და ვაიმე დედიკონაააააა აგი რა იყო ჰა?! ასე გადარევა შეიძლება ჩემთვის.. კაი კაცო კაი დამავიწყდა სუნთქვა და გავფშიკე ლამის ფეხები რამ გადაგრია.... უჰჰჰ დედილოოო ეს რა მიქენი....
რამხელა ამბები ტრიალებს თურმე აქ და რა არ ვიცოდით აქამდე ხედავ შენ?! გამოვშტერდი რასაც ქვია :დ :დ აუ უნდა ვთქვა რონ ნატალია ძალიან ძალიან ძალიან მომეწონა და შემიყვარდა ეგ ქალია აი არ ვიცი რატომ მაგრამ მიყვარს რა ეგ ქალი ძალიან მაგარი იყო და შემდეგშიც გამოაჩინე ხოლმე ჩემი ნატალია არ დამიკარგო... ამ მომენტზე უბრალოდ სკამიდან გადავვარდი იმდენი ვიცინე: "-ერთი ნომერი ავიღო, თუ ორი?
გაბრიელმა და ანამ გაკვირვებული სახეებით გადახედეს ერთმანეთს, მერე ნატალიას მიბრუნდნენ და ერთდროულად თქვეს.
-ორი!
-რატომღაც მეგონა, რომ ერთს იტყოდით.
-დედა!
-კარგი, უკაცრავად. - კიდევ ერთხელ გაიცინა ქალმა და ოთახიდან გავიდა." ეს იყო სასწაული მომენტი ძალიან ბევრი იცინე :დ :დ
უხხხ ძლივს ეგ საზიზღარი საძაგელი კაცი ხო გამოიჭირეს ვენაცვალე ამათ ეგრე უნდა იფფფფ ჩააყუდონ და ამოალპონ ციხეში თორე მე მივალ და გადავაბდღვნი იმ ჭაღარა თმებს საზიზღარი ბებრუხანა კაცი...
მიყვარს მიყვაააარს გამრიელის გაშტერებული სახის წარმოდგენა ანას რო ვუყურებ და რა ვქნა :დ ცეცხლია რა ეს გოგო ცეცხლიიიი იფ იფ ყოჩაღ ... მომწონს ჩემი გაბუსი და ანუსი მნაა ვენაცვალე...
ხოოო ბოლოსთვის მოვიტოვე მთავარი: ახლა ნაღდი პაჟარი იყო... ეს რა ქენი გოგოუუუ?! კატო და ლეო უბრალოდ დავიწვი მთელი პაჟარკამანდა შევყარე ლამის.. ტიტუუუუუუ თვალებ გადმოცვენილი ვკითხულობდი არ გადაწვეს ის დივანი და ამოშანთეს იატაკი... :დ დედა რავა დეეტაკნენ ერთმანეთს ლამის მეც წავწექი :დ :დ სასწაული სცენა იყო კატოსი და ლეოსი ახლაც ვხურვარ მე მგონი :დ :დ :დ გავგიჟდი და გედევირიე კატოზე და ლეოზე რააააა... აი უმაგრესი ბოლოსთვის მოგიტოვებია "საპაჟარო" სცენა იყო. :დ ..(ისე კატოსი და ლეოსი რა იყო და წარმოდგენაც არ მინდა გაბრიელის და ანას ასეთი სცენა რა იქნება.. მერე მართლა დამჭირდება სახანძრო ან წინასწარ გამაფრთხილე და ვედროებით მოვიმარაგო წყალი :დ :დ :დ )
წარმოდგენა არ მაქ რა მოხდება შემდეგ თავებში და ვგიჟდები ისე მომწონს ეს :დ :დ
ამ თავზე სერიოზულად გავუბერე :დ გავგიჟდი გადავირიე და ნახშირად ლამის ვიქეცი... ყველანაირად მაგარი იყო და იმდენი ემოციაა რო არ ვიცი დაძაბულობა.. ინტრიგა ... სიცილი... ღმერთოოოო როგორ მომწონს და როგორ მიყვარხარ ქალაააააუუუუუ :დ <3 რა კაი ხარ ნეტა იცოდე სასწაული ჩასაყლაპი... მმმმმ როგორ მიყვარხარ ვაფრენ შენზე ..... არასოდეს არ შეწყვიტო წერა არასოდეეეეეს თორე იქ დამთავრდება ჩემი სიცოცხლეც ... :დ ველი ახალ თავს როგორც ყოველთვის სულმოუთქმენლად და ამოუსუნთქავად....
<3 <3 <3 ^_^ ვგიჟდები შენზე ^_^ <3 <3 <3

ვაიმე რა ხარ ქალაუ ასეთი :დდდდ გავწექი და გადავბჟირდი მეც აქვე :დდდდდდ ცუდად ვარ გეფიცები :დდდდდდდდდ კი ბატონო გეთანხმები , გაბრიელის თაღლითი დედიკო მართლაც რომ ძალიან საყვარელი გამომივიდა :დდდდ გამოცდილი ქალია, გაწვრთნილი ეგეთ საქმეებში და ეგრევე შეატყო რო ამათ ერთი ნომერი უფრო აწყობდათ, მარა "ორი" დააბრეხვეს ეგრევე :დდდდ უჟმურები ;)) რავა ვიცოდი ქალო ასეთ პაჟარს თუ წაგიკიდებდა თვარა გაგაფრთხილებდი წინასწარ :დდდდ მე კიდე ვჯავრობდი რაღაც დავაკელი-თქო :დდდდ ❤❤❤ არა მართლა არ ველოდი ასე თუ მოგეწონება :დდდდ ამდენი ხანი ითმენდნენ და რახან ეღირსათ არ გიკვირს რო მთელი სახლი არ გადავწეს ?! :დდდდ ეგ მეც მაინტერესებს ანას და გაბრიელის შემთხვევაში რა მოხდება :დდდ თუ მაგათაც ეღირსათ აპოკალიფსი არ აგვცდება :დდდ ცეცხლის წვიმა, ვუკლანი და ჯანდაბა მაგათ :დდდდ❤❤❤ მე შენზე ვგიჟდები ჩემო საყვარელოოო და ვგიჟდები ასე ლაღად, მხიარულად და ნათლად რომ გადმოსცემ შთაბეჭდილებებს :დდდ უღრმესი მადლობა ამისთვის ❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤

აღარ გაგიგრძელებია თორე სახლს კიარა დარწმუნებული ვარ მთელ ქალაქს ამობუგავდნენ ეს გაგიჟებული წყვილი... რახან ეღირსათ ვინ ააბდღვნის მაგათ ერთმანეთისგან აწი (კარუნა და ლეო) :დ :დ :დ

 



№30  offline წევრი ლილიკო

ყოველ ჯერზე მაოცებ. ლოდინი ამად ღირდა. კარგისკენ მიდის რაღაც მომწენს ეს უკვე შემდგარი წყვილი. მეორე ჯერჯერობით არ შემდგარ წყვილს რა ეშველება ნეტა?

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent