შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

From 31, to 1 (სრულად)


29-12-2017, 06:43
ავტორი Ans...
ნანახია 4 173

From 31, to 1 (სრულად)

პირველ რიგში-გამარჯობა ! <3
შენ თუ აქ შემოხვედი და ამას კითხულობ, მინდა წინასწარ მოგილოცო ახალი წელი და გისურვო ყველაფერი საუკეთესო 2018 წელს. მინდა, რომ შენ-ზუსტად შენ! აგისრულდეს ყველა ჩაფიქრებული სურვილი და წელს იყო ისეთი ბედნიერი, როგორიც არასდროს.
ჩემმა უსაზღვრო სიყვარულმა ახალი წლის მიმართ, "მაიძულა" რომ ეს ისტორია დამეწერა და თუ დიდი არაფერი ისტორია გამოვიდოდა, სულ აი, სუუულ პატარა განწყობა მაინც შემომეტანა.
ძალიან დიდი მადლობა, ვინც ჩემთან ერთად ხართ, კითხულობთ, მოგწონთ, ემოციებს მიზიარებთ და ამხელა სიყვარულს მჩუქნით.
ჩემთვის მიდის წელი, რომელმაც საბოლოოდ მაპოვნინა თქვენი თავი და 2017 წელი აუცილებლად ოქროს ასოებით ჩაიწერება ჩემს ცხოვრებაში.
მიყვარხართ!



* * *
სექტემბრის შემდეგ ვცდილობ როგორმე ახალი წლის განწყობას მოვერიო. ყურადღება გადავიტანო და ოქტომბრის პირველივე კვირაში ნაძვის ხის აწყობა არ დავიწყო.
ხშირად ვხუმრობ ხოლმე, რომ შემიძლია 365 დღე აღნიშვნაში გავატარო. რას აღვნიშნავ მნიშვნელობა არ აქვს.
მაგრამ ახალ წელს მაინც ყოველთვის განსაკუთრებულად ველოდები. ვგიჟდები სამზადისზე.
მიყვარს ახალი წლის საყიდლებზე სიარული. ადამიანებისთვის საჩუქრების ჩუქება და სიურპრიზები.
მიყვარს ათასჯერ გადამღერებული last Christmas, all I want for Christmas is you, happy new year და ყველა დანარჩენი სიმღერა, რომელიც მავანმა ახალი წლისთვის შექმნა.
შემიძლია ყოველ დღე ჩავრთო Home alone და ისიც კი არ ვიცი, ოდესმე მომბეზრდება, თუ არა სახლში მარტო დარჩენილი ბიჭის თავგადასავალი. მეტი კრეატიულობისთვის აუცილებლად ვამეორებ ასევე ჩემს უსაყვარლეს ფილმებს- new year’s eve და love actually. ტიტრებზე ხელსახოცსაც მოვიშველიებ და გამახსენება, რომ გოზინაყი მაქვს გასაკეთებელი.
რაც მთავარია არცერთ გრინჩს არ ვაძლევ უფლებას, რომ ჩემი დღესასწაული მოიპაროს!
იმის მიუხედავად, რომ 6 წელს დიდი ხანია გადავაბიჯე, მაინც გულით ველოდები სანტა კლაუსს და გული მიჩქარდება კოკა-კოლის მანქანების დანახვაზე.
ჩემი სახლი არის ჩვეულებრივი საშობაო მაღაზია.
ყველგან ნათურებია ჩამოკიდებული, წვიმები და რომ არ მოგატყუოთ სამი ნაძვის ხე მიდგას.
ერთი სამზარეულოში,
მეორე ზალაში,
მესამე საძინებელში.
საბოლოოდ ყველა ჩემი მეგობარი იკრიბება ჩემთან და 31ში დაწყებული ზეიმი 3 იანვარს მთავრდება.
ბოლოს ნამდვილად ქრება ის განწყობა, როცა ზოგი საცივის ჯამში თავჩაყოფილი იღვიძებს, ზოგი გოზინაყზე მიწებებული და ზოგიც ნაძვის ხეზე ვარსკვლავის მაგივრად შემოსმული.
წელს განსაკუთრებული ახალი წელი მელის.

სამი წლის მე მე და ჩემმა ორმა მეგობარმა გადავწყვიტეთ, რომ ივენთების ორგანიზაცია გაგვეკეთებინა.
თავიდან უზომოდ დავცინეთ ერთმანეთს, რისი გამკეთებლები ვართო, დაგვეზარება და პირველს თუ არა, მეორე კლიენტს აუცილებლად გადავაგდებთო, მაგრამ უკვე 3 წელია მოწოდების სიმაღლეზე ვართ.
ნუ, გაგიმხელთ იმ საიდუმლოს, რომ სრულიად შემთხვევით ქალაქის ერთ-ერთი „გავლენიანი“ პირის შვილის დაბადების დღე გავაკეთეთ და ამ გოგოს ისე მოეწონა, მთელ ქალაქს მოსდო ჩვენი კომპანიის შესახებ.
გავპიარდით რა.
იმის მერე სერიოზული სახე მიიღო ჩვენმა კომპანიამაც და ამ საქმემაც.
ჩვენც გადავდეთ ჩვენი ეკონომისტის, სოციოლოგის და პროგრამისტის დიპლომები და „ბიზნესვუმენები“ გავიჩითეთ.
წელს ერთ-ერთ კომპანიას კორპორატიულ წვეულებას ვუკეთებდით 31-ში. დირექტორმა გინდა, თუ არა თქვენც უნდა იყოთო.
მე, ლილეს და ტატას მეტი რა გვინდოდა? გადავწყვიტეთ, რომ ჩემი ყელამდე მორთული სახლი ყოველწლიურად მოსაბეზრებელი იყო თავისი საცივებში და სასმელში ჩახრჩობით და დირექტორს სიხარულით დავთანხმდით.


* * *
-ცანცარის გარეშე მოვუყაროთ ყველაფერს თავი და მალე წავიდეთ, გასაგებია?!-თითი დაგვიქნია ლილემ მე და ტატას, საყიდლების უზარმაზარ, გორგოლაჭებიან კალათს შემოაფრინდა და რიგებში გემრიელად გასრიალდა.
-იმედია იმ სასმელების სექციას არ დავეჯახებით და ჩვენი ვალი არ გაიზრდება-ხელი დამიქნია ტატამ და ლილეს მოძრაობა დაიმეორა.
მე ‘კატაობა’ მეზარებოდა, ამიტომ როგორც ცივილური ადამიანი, ხელი მოვკიდე კალათს და გოგოებს ავედევნე.
-ტატა რა გინდა შოკოლადების სექციაში?
-წვიმების და ნათურების მოსატანად ლილე წავიდა! -მითხრა ტატამ ზუსტად იმ გამომეტყველებით, პატარა ბავშვს რომ გამოიჭერ, კარადიდან ახალი წლისთვის გადანახულ შოკოლადს რომ იპარავს
-გაითვალისწინეთ, რომ ცოტა წუწკი აღმოჩნდა ის ტიპი, ამიტომ ყველაფერს ხელს ნუ გამოვაყოლებთ!
-ისე, რას ვიცვამთ?
-ჯერ არ მოგიფიქრებია?
-არაა
-ჩვენ ჩვეულებრივ ჩავიცვათ რა, რა საჭიროა ამხელა კარნავალი!-აწუწუნდა ლილე
-ო, მაგარია რა... ყველა კოსტუმებში იქნება და ჩვენ პროსტა მივიდეთ?
-კაი რა ტატა. მაგათ უნდათ შეჯიბრი, საუკეთესო კოსტუმი და რაღაცეები რომ გამოვავლინოთ და ახლა მე, შენ და ლილე რომ მივალთ გამოკვანწულები, მეშინია ყველა პრიზი თავზე არ დაგვაყარონ-გამეცინა მე
-ისე, ახალგაზრდობაც იქნება იმედია
-არ ვიცი...
-არ ელაპარაკე იმ კაცს ?
-ვის?
-დამკვეთს!-თვალები დამიბრიალა ტატამ
-იმ კაცს კი არა ბატონ გურამს!
-ხო, გურკას არ ელაპარაკე?
-კი ველაპარაკე, მაგრამ ვერ ვკითხე ჩემი დასაოკებელი დაქალისთვის ვინმე კაი ბიჭი არ გყავთ მეთქი?
-აუ, მოგკლავ თაია!-დამემუქრა ტატა და წვიმები ყელზე შემომახვია.
-აუ, ჩემი ნაძვის ხეც წავიღოთ რა! გუშინ გადავადებინე კონსულტანტს
-რა ქენი?-დამცინა ტატამ
-ბოლო იყო და გადავადებინე, ფული დამაკლდა!-ვთქვი მე და ნაცნობი კონსულტანტისკენ წავედი. ისიც ღიმილით შემეგება. როგორც ჩანს ახსოვდა, გუშინ ნაძვის ხე რომ ჩავაბარე.
-გვანცა, გამარჯობა!
-გამარჯობა
-მოვაკითხე ჩემს ნაძვის ხეს-გავიღიმე და მივხვდი, როგორ შეეცვალა გვანცას ფერები
-რრაასს??-ენის ბორძიკით მკითხა მან
-ნაძვის ხეს. გუშინ ხომ გადაგადებინე?-ფერი წამივიდა მეც
-კი, მაგრამ დღეს შენი ძმა იყო მოსული და წაიღო.
-ვინ?-თვალები შუბლზე ამივიდა მე
-შენი ძმა-გაიმეორა გვანცამ
ტატამ ბოლო ხმაზე ატეხა სიცილი. მას ლილეც მიყვა და ორივე მოსასულიერებელი გახდა. მე გაოცებული თვალებით ვიყურებოდი. გვანცამ დახლიდან წყალი აიღო და გოგოებს მიაწოდა, რომ სული მოეთქვათ.
მე ისევ იგივე პოზაში ვიდექი
-სად ჰყავს ამ უპატრონოს ძმა?-კაკანებდა ლილე და წყალს სვამდა
გვანცა ისე დაიბნა, ხან მე მომაშტერდა, ხან ლილეს, ხან ტატას...
-ვის გაატანე გვანცა ჩემი ნაძვის ხე?
-ვაიმე, არ ვიცი! თაიას ძმა ვარო! მე რა ვიცოდი?
-ასე მოგადგა, თაიას ძმა ვარო?
-ზუსტად არ მახსოვს.
სანამ მე ვილანძღებოდი, გვანცამ ყველაფერი გაარკვია.
უფრო ტატამ.
მენეჯერთან შევიდა, გუშინ აქედან მწვანე, ტოტებზე დათოვლილი ნაძვის ხე გაიტაცესო! როგორც აღმოჩნდა „ჩემი ძმა“ მოსულა მაღაზიაში. ის ნაძვის ხე უკითხავს და რომ უთხრეს აღარ გვაქვს, ერთი გვაქვს და ისიც გადადებულიაო, მობრძანებულა გვანცასთან და გუშინ ჩემმა დამ გადადო ეგ ნაძვის ხეო და ამ გამოშტერებულსაც მიუცია!
სახლში ცოფების ყრით მოვედი.
ჩემი საოცნებო ნაძვის ხე ვიღაც კრეტინმა ამაცალა!
საბედნიეროდ გოგოებს ჰქონდათ ნერვები, რომ საღამომდე ყველაფრის ყიდვა მოესწროთ. მე ოდნავ გამომიკეთდა ხასიათი და ჩემთან ავედით სახლში. მისაღები ოთახი მთლიანად გაავსო ყუთების რაოდენობამ. მე წამით ისიც გავიფიქრე, რამე რომ მომეპარა ამ მოსართავებიდან უცებ არ მიხვდნენ მეთქი ივენთზე, მაგრამ გადავიფიქრე და გოგოებს სამზარეულოში შევაკითხე
-თაია, მოდი, ჭამე რა უცხოსავით იქცევი?
მიღიმის ტატა და არც კი იმჩნევს, რომ ჩემს სამზარეულოშია წამოჭიმული და ჩემს საჭმელს ჭამს!
-აუ ჩემი ნაძვის ხე!
-კაი, ნუ წუწუნებ! ბევრი საქმე გვაქვს. მე გიყიდი მაგ ნაძვის ხეს ჰონორარით!
-რაც გვაქ გასაკეთებელი დღესვე მოვრჩეთ და ხვალ დილიდან იქ ვართ!
-ისე მეზარება ახალი წლის შეხვედრა ფიფქიის და სპაიდერმენის ფორმაში გამოწყობილი ადამიანების გარემოცვაში, რომ ვერ წარმოიდგენ-დაიზმუილა ლილემ
-აბა თაიასთან ყოველ წელს ღვიძლის დაშლა არ მოგბეზრდა? გაიარე, გამოიარე, ცხოვრება ნახე! იქნებ ვინმეს მაინც გამოვკრათ ხელი!
-შენ სულ კაცებზე როგორ ფიქრობ?
-რანაირად ფიქრობს სულ კაცებზე, ერთი შეყვარებული ჰყავდა ამ საცოდავს და ისიც მეშვიდე კლასში-გადავიხარხარე მე
-მერე ცოდო არ ვარ?-ამოიკნავლა ტატამ და ყავის დასხმა დაიწყო
-ერთსაც მოვწევ და შევუდექით საქმეს!-თვალი ჩამიკრა ლილემ და კოლოფიდან სიგარეტი ამოაძვრინა.

* * *
-მგონი ყველაფერი კარგია, რას იტყვი?
-გოგო, ეს ოქროსფერი ნათურები არ გეზედმეტება?
-აუ, არა ლამაზია! გურამმა რაც შეიძლება გადაჭარბებული სიბრჭყვიალე და სიხალისე მინდაო!
-და ეგ იმას კი არ ნიშნავს, რომ ჭამის დროს ამ სალათს ეს ნათურაც მიაკბიჩოს ზედ!
-აუ, კაია რა! დაიკიდე!
-ეგ გურამი ადრე უნდა მოვიდეს და თუ რამე არ მოეწონება, მოვხსნით!-მოაგვარა პრობლემა ტატამ და ერთ-ერთი მაგიდიდან შამპანიურის ბოთლი აიღო-არ დავილოცოთ დამდეგი?
-მთვრალები ნუ დავხვდებით ახლა იმათ!
-რომელზე იწყებენ?
-ათზე!
-ერთი საათი გვაქვს!
-დადე ეგ შამპანური თავის ადგილას, ვიღაც მოდის!-ვთქვი მე და კაბა გავისწორე. წარმოდგენა არ მაქვს, ვისი განსახიერება უნდოდა ამ პიროვნებას, მაგრამ მეც, ლილეც და ტატაც თავს ვიკავებდით, რომ ბოლო ხმაზე არ გვეხარხარა.
უცნობი მოგვიახლოვდა და ხმა რომ ამოიღო, კინაღამ კივილი დავიწყე
-გოგონებო! რა სილამაზეა?
-ბატონო გურამ!-გავიპრანჭე მე და ტატას მხარი მივარტყი, რომ წელში გასწორებულიყო-მიხარია, თუ მოგწონთ!
-საოცრებაა! სასწაული! ეს არის ნამდვილი ახალი წელი!
-სტუმრები ათისთვის მოვლენ ხო?
-კი, ჩემო კარგო! თქვენ ხომ დარჩებით?
-კი, ვრჩებით
-ჩემი კოსტუმი როგორ მოგწონთ?-გვკითხა გურამმა და ტატას ფხუკუნი რომ გავიგე, შევეცადე ბოლო ხმაზე არ ავკივლებულიყავი
-ძალიან არაორდინალურია!-ყალბი ღიმილით წამში მოვიგონე ტყუილი. ტატა უკვე იკეცებოდა
-ვერ ხვდებით ვინ ვარ?
-მმმ...მგონი კი, უბრალოდ სახელი დამავიწყდა-მომეშველა ლილე და გურამს დაინტერესებული მზერით დააკვირდა
-კაპიტანი ჯეკ ბეღურა ვარ გოგოებო! არ გაქვთ კარიბის ზღვის მეკობრეები ნანახი?-ხელები გაშალა გურამმა.
მე ტატას დავეყრდენი, რომ სიცილისგან არ დავცემულიყავი.
კაპიტან ჯეკ ბეღურას კი არა, ჩემი უბნის მათხოვარს ჯემალას უფრო ჰგავდა გურამი ამ ფორმაში.
სამივემ რაღაც მოვიმიზეზეთ და საპირფარეშოში გავცვივდით. ლილეს ისეთი სიცილი აუტყდა კინაღამ უნიტაზში ჩავაყოფინე თავი. ტატას მთელი მაკიაჟი ჩამოუვიდა და ცრემლებს იწმენდდა.
როგორც იქნა თავი ხელში ავიყვანეთ და დარბაზში დავბრუნდით.
ნელ-ნელა ხალხმა მოსვლა დაიწყო.
10 საათისთვის მთელი დარბაზი გაივსო და მალე წვეულებაც „გახურდა“.

* * *
-სად დადიხარ ?-ჩამკივლა ყურში ტატამ და მე კინაღამ ღვინო ახალთახალ კაბაზე გადავიქციე
-რა გაკივლებს გიჟო?! გული გამისკდა!
-აუ, რა პონტში არ ცეკვავ? ლილემ ისეთი ტიპი „მოხსნა“ ვევედრები დამითმე თქო და არ შვება!
-თქვენ ამ საღამოს ნუ გა*ოზდებით ძალიან გთხოვ რა!
-ისეთი ბიჭია მაგის გამო გა*ოზებაც ღირს!
-გოგო, ნუ გადაირევით!
-აუ, რა გჭირს შენ? არ შეიძლება უბრალოდ რომ გაერთო?
-ვერთობი, ვსვამ! მაცადე ხო?!
-თაიშკააა-მომვარდა კივილით ლილე
-რას შვები ?
-შენი დაქალი ბიჭს მახევს!
-დაუთმე, ხომ იცი შინაბერაა!
-ყველაფერი გავიგე!-ჩამკივლა ყურში ტატამ
-შენ რა იყო, სახლის ახალი წელი მოგენატრა?
-არა, თავი ამეხადა! ვცეკვავ რა გინდათ?-გვერდების ქნევა დავიწყე მე
-წამო ტატ! მივიდეთ და რომელსაც ეცეკვება იმისია!
-შენ თუ არ დაგაგდო ნახე!-დაემუქრა ტატა ლილეს და უკან გაყვა...
მე საპირფარეშოში გავედი, რომ ცოტა ხნით ხმამაღალი მუსიკითვის თავი ამერიდებინა.

* * *
არ ვიცი რა მჭირდა.
პირველად ვიყავი ახალ წელს ცუდ გუნებაზე.
ვერაფრით მოვისვენე.
ვერც დავლიე.
ვერც ვიცეკვე.
საშინელ ხასიათზე ვიყავი.
გარეთ გამოვედი.
ორი უზარმაზარი კარები ხელის ერთი, მარტივი მოძრაობით გავხსენი და როცა მივხვდი, რომ სახეში თოვლი შემომეყარა, თვალებს არ დავუჯერე...
ვუყურებდი ხშირ, მსხვილ თოვლის ფიფქებს, რომლებსაც უკვე მოესწროთ გარშემო ყველაფრის გადათეთრება. პირველად ვნახე ასეთი დიდი თოვლი ახალ წელს. დამეფიცება-პირველად თოვდა ასე.
წამით ეჭვიც კი შემეპარა რელობაში.
ვიფიქრე, რომ ბევრი დავლიე და მეჩვნებოდა.
მერე დღევანდელი მზე და უსიცოცხლო ქალაქი მახსენდებოდა და უცებ ზღაპარში მეგონა თავი.
თოვდა, იცით როგორ?!
თითქოს რაღაც განსაკუთრებულისთვის რომ გამზადებს სამყარო.
ბავშვობაში მახსოვს, ტელევიზორში გამოაცხადეს ხვალ, სააახალწლოდ ამინდი სიურპრიზს გვიკეთებსო.
31 რომ გათენდა, სასწაულად თოვდა.
მის მერე ასეთი თოვლი ქალაქში არ მინახავს.
არადა, როგორ მიყვარდა ახალი წელი უკვე გითხარით და შესაბამისად თოვლის გარეშე ყოფნა ყოველთვის ძალიან ცუდად მოქმედებდა ჩემზე.
ზემოთ ავიხედე და გაუცნობიერებლად ვიკითხე
-ხუმრობ, არა?
-ხომ სასწაულია?-მომესმა ზურგს უკან უცნობი მამაკაცის ხმა და შიშისგან დავიკივლე
-ვაიმე, მაპატიე!-გაეცინა უცნობს
-გიჟი ხარ? გული გამისკდა!-ემოციებს თავს ვერ ვუყრიდი მე
-რა ჩემი ბრალია? მარტო დგახარ და ზეცას ელაპარაკები!-დამცინა მან
-ადამიანები ხანდახან ემოციებს ფიქრის მაგივრად სიტყვიერად გამოხატავენ
-ვიცი, ეგ სკოლა წლების წინ დავამთავრე
-ბატონო?-დავიბენი მე
-რომ თოვს ახალ წელს, ხომ სასწაულია?!-გამიმეორა მან
-მერე?
-მერე, ეგ ვთქვი მეც! შენ კიდე შეგეშინდა!
-მე შენმა წინადადებამ კი არა, იმან შემაშინა, რომ აქ ჩემთან ერთად ვიღაც იყო
-ანუ როცა ვინმესთან ერთად ხარ გეშინია?-იცინოდა ისევ ის
-რას მახსნევინებ? მეგონა მარტო ვიყავი და უცხო ხმაზე შევხტი!-გავბრაზდი მე
-ნუ ჩხუბობ, გეხუმრები-მიღიმოდა ის და ჩვენ შორის მანძილს ნელ-ნელა ამცირებდა.
-არ მჯერა!-თვალებს არ ვუჯერებდი მე-2 საათის წინ არც კი აპირებდა თოვას
-ახალი წლის სასწაულების არ გჯერა?-მკითხა ისე, თითქოს სამოქალაქო დანაშაულში გამომიჭირა
-როგორ არ მჯერა...
-ახალი წელი ყველაზე მაგარ საჩუქარს როდის გვიკეთებს იცი?
-როდესაც თოვს, არა?
-მართალი ხარ!-დამეთანხმა და მეც გამარჯვებულის გამომეტყველება მივიღე
-არ შეგცივდეს-მითხრა მან და მოშიშვლებულ მხრებზე დიდი ზომის ჟაკეტი მომახვია
-მადლობა-გავიღიმე უხერხულად მე.
-ვიცნობდეთ ერთმანეთს-წელში გაიმართა და ხელი გამომიწოდა
-თაია
-ძალიან სასიამოვნოა, მე დათი
-ჩემთვისაც. აქ საიდან? წვეულებაზე ხარ?
-არა, წვეულებები ჩემი სტილი არ არის. მეგობართან ვიყავი და ტაქსის გამოძახებას და ნახევარ საათიან ლოდინს, ვიფიქრე ფეხით გავივლი, თან თოვს მეთქი... და შენც გადამეყარე!-გამიცინა მან
-ანუ შიგნით შეპატიჟებას აზრი არ აქვს?-გავიღიმე მეც
დათიმ თავი გადააქნია უარის ნიშნად
-მე რომ დაგპატიჟო?-გაეღიმა მას
-შენ? მე? სად?-დავიბენი მე
-სადმე ჩაი დავლიოთ
-ახალი წლის ღამეს, სად უნდა დავლიოთ ჩაი? ღამის 2 საათია
-მე ვიცი ერთი კარგი ადგილი, რომელიც ამ საღამოს ყველაზე მეტად მოუხდება
-მაშინ დავლიოთ-გავიღიმე მეც
-არ ხუმრობ ხო?
-არა, რატომ ვხუმრობ? დავლიოთ ჩაი!
-შენც ძალით იყავი ამ წვეულებაზე?-მითხრა დათიმ და ხელი გადამხვია
მის შეხებაზე რომ შევხტი, დაიბნა და ხელი სწრაფად მომაშორა
-ბოდიში, რა თავხედი 2 წუთის წინ გაცნობილი ბიჭი ვარ, არა?-გაიცინა
-არა, ეგ არ მითქვამს! მაგას შენ ამბობ!-გავიცინე მეც და გვერდით ამოვუდექი
-ეგეც მართალია-დამეთანხმა დათი და ტაქსი გააჩერა
მერე დავფიქრდი, რას ვაკეთებ, სად მივდივარ.
ან ჩანთა წამოიღე, ან ქურთუკი, ან ლილე გააფრთხილე, ან ტატა...ან მადლობა თქვი, ან ბოდიში, ვინმეს დაემშვიდობე, ან დაურეკე, რომ მიდიხარ, სად მიდიხარ, სად მიერეკები, ვის მიყვები, თავში ჭკუა არ გაქვს?!
სულ შარებში როგორ უნდა ეხვეოდე ჰა?
წამო ჩაიზეო და აბა ჰე! შენც უკომენტაროდ „გადახტი“.
გაკარი ფეხი და გაეკიდე.
აფერუმ !
ტაში!
აბლოდისმენტები!

-თაი!
-ჰო, რა მითხარი?-გამოვერკვიე სიტუაციიდან მე
-გადმოდი, მოვედით-იცინოდა დათი და ხელს მიწვდიდა.
მე გამოშტერებული გადმოვედი მანქანიდან. ყველა სიკეთესთან ერთად ფიქრს რომ ვიწყებ, ავტომატურად სხვა ყველა ფუნქციას ვთიშავ ხოლმე.
დათიმ ხელი მომკიდა და ჩემთვის უცნობ ადგილას შემიყვანა.
კაფე იყო ძალიან ლამაზი, პატარა, მყუდრო.
ძველებურ, ვინტაჟურ სტილში.
ხის მაგიდებით და ხის სკამებით.
განათება წითელ ფერში იყო. ერთი კედელი მთლიანად სავსე იყო თაროებით და წიგნებით.
არ გაგიკვირდებათ ალბათ, რომ კაფეში არავინ იჯდა, ახალი წელს- ღამის 3-ის ნახევარზე!!!
-რატომ მუშაობენ დღეს?-გულწრფელად დავსვი კითხვა მე
-ყოველთვის მუშაობენ. იცი რამდენი გზააცდენილია ახალ წელსაც კი?
-ჩვენსავით?-გამეცინა მე
-კი, ძალიან ბევრი!
-ძალიან ლამაზი ინტერიერია და განათებები ხომ საერთოდ!
-შენ გიყვარს აშკარად მსგავსი რაღაცეები
-კი, ძალიან! ჩემი სახლი სავსეა ნათურებით, წვიმებით და ნაძვის ხეებით-გამეცინა მე
-ები?
-კი, სამი ნაძვის ხე მიდგას
-კაი, მატყუებ!-გაეცინა დათის
-რას გატყუებ? დაგპატიჯებ და შენი თვალით ნახე! უბრალოდ წელს გამოცვლა მინდოდა ნაძვის ხის. ერთი მომწონდა ძალიან. მაღაზიაში 2 კვირა დავტრიალებდი თავს. ფული შევაგროვე და წინა დღეს გადავადებინე კონსულტანტს. თურმე ვიღაც კრეტინი მისულა და მოუტყუებია, ჩემმა დამ დატოვაო და ამ იდიოტებმაც გამოატანეს! დავრჩი ნაძვის ხის გარეშე!
-კაი? მართლა?-გაეცინა დათის
-კი! სადმე რომ გადამეყაროს ჩემი ნაძვის ხით, მოვკლავ!
-მე გიყიდი მაგ ნაძვის ხეს
-ოჰ, ჩემი დაქალებიც დამპირდნენ! რა პატივია!
-შენი მეგობრები ხომ არ გაბრაზდებიან, ასე უცებ რომ წამოგიყვანე?
-არა, ზედმეტად გასულ მდგომარეობაში იყო ჩემი ორივე დაქალი იმისთვის, რომ ჩემზე იფიქრონ!
-ანუ სამნი იყავით
-არა, ერთი ასი კაცი. კორპორატიული იყო
-ვა, სამსახურის?
-კი, ჩემი არა ოღონდ
-აბა?-დაიბნა დათი
-კომპანია გვაქვს მე და გოგონებს, ივენთების, დაბადების დღეების, ქორწილების, კორპორატიულების. ხოდა, გავუკეთეთ ერთ-ერთ კომპანიას და ჩვენც დაგვპატიჟეს
-ვა, ანუ ივენთ-მენეჯერი ხარ!
-უი, არა! პროფესიით პროგრამისტი ვარ-გამეცინა მე და ჩაი მოვსვი
-პროგრამისტი? საიდან სად?-გაეცინა დათისაც
-ნუ, ასე მოხდა...რას ვიზამთ?! შენ?
-მე დრამატურგი ვარ
-დრამატურგი?-თვალები შუბლზე ამივიდა მე
-ჰო, რა მოხდა?
-ალბათ არაცნობილი-შევეცადე არ გამცინებოდა მე
-თეატრში თუ არ დადიხარ არაცნობილი ვიქნები!
-მაგ შეცდომას აუცილებლად გამოვასწორებ!
-კარგს იზამ!
-რა უნდა დრამატურგ ბიჭს ახალ წელს მარტო?-დამენანა ჩემთან ერთად რომ ატარებდა ახალ წელს
-პროგრამისტს უნდა?
-პროგრამისტს საერთოდ რა უნდა, ის არ იცის!
-შენ გგონია დრამატურგმა იცის?
-კარგი, რა გინდა?-გავიცინე ისევ მე
-ახალი წლის შენთან ერთად გატარება მინდოდა და ვატარებ!
-ახალ წელს ჩაის თანხლებით პირველად ვატარებ!
-ჩემთან ერთადაც პირველად ატარებ!
-ძალიან ბევრი „ატარებ“ გამოგვივიდა! ნუ, ჩაი უფრო ხშირად ჩნდებოდა აქამდე ჩემს ცხოვრებაში და იმიტომ აღვნიშნე-თავი გავიმართლე მე
-რა პრობლემაა მერე? სასმელი ხომ ხშირად იყო? ხოდა დავლიოთ-თქვა და მიმტანს დაუძახა
-აქაც დალევა?-ტუჩი ავიბზუე მე
-ჰო, ახალი წელია, დავლიოთ რა-გამეპრანჭა დათი
-დავლიოთ
-რას დალევ?
-რაც გინდა
-ო, მითხარი!
-არ ვიცი, რაც გინდა!
-ღვინო?
-იყოს, წითელი...
-აი, თუ არ იცი!
-ღვინოს მარტო წითელს ვსვამ-გავიპრანჭე მე
-ვითომ რატომ?-ჩამეკითხა დათი და გაეცინა
-საერთოდ სასმელი არ მიყვარს, არანაირი. არ მესმის ადამიანების სიამოვნებით რომ სვამენ.
-რას იძახი?-თვალები შუბლზე აუვიდა
-აი, როგორ შეიძლება თქვა გემრიელიაო, მაგალითად არაყზე! როგორ შეიძლება არაყი სიამოვნებით დალიო?
-ნუ, არაყზე გეთანხმები!
-ლიქიორი? თუ მწარეა, ხომ საშინელება და თუ ტკბილია ყელს ისე წვავს, სიცოცხლე აღარ მოგინდება ადამიანს!
-მარტინი?-გაეცინა დათის
-მარტინი რა სასმელია? გაზგასული ლიმონათის გემო აქვს-გადავიხარხარე მე
-ბეილისი?-არ ნებდებოდა დათი
-კარგი რა, არაყი, რძე და ყავა ერთად... საერთოდ რძეზე ალერგია მაქვს!-გავიცინე ისევ მე და ღვინო მოვსვი
-ვა, ვერ მოგიგებ ხო? ვისკი? ჯინი? ტეკილა?
-არ ვარ შეძლებული ოჯახიდან, ვისკები რომ ვსვა! მაგრამ ზუსტად ვიცი, არც ეგ მომეწონება-გადავიხარხარე ისევ მე
-რამე გიყვარს საერთოდ?
-წითელი ღვინო, ახალი წელი და თოვლი! ვსო!
-რაღაც გავიწყდება
-უი, ლილე და ტატა! სულ დამავიწყდა!
-არ გაპატიებენ-გაეცინა დათის
-კიდევ მანდარინი მიყვარს. მაინც ზამთართან ასოცირდება
-ვერ ვიტან მანდარინს
-ხუმრობ?-აღვშფოთდი მე
-არა!
-შენ არ ყოფილხარ ჭეშმარიტი ახალი წლის მოყვარული!
-ჩამომართვი სტატუსი, მაგრამ არ მიყვარს!
-ნუ გიყვარს! მე უფრო ბევრი დამრჩება-ვთქვი და უზარმაზარი ვაზიდან ერთი ცალი მანდარინი ავიღე
დათიმ ჭიქები შეავსო. ვაკვირდები მის მოძრაობებს. არ ჩქარობს და ზედმეტად ბუნებრივად იქცევა. თამაში საერთოდ არ ეტყობა და არც მგონია, რომ თამაშობს. გამხდარია. სწორი ცხვირი, ვარდისფერი ტუჩები და გამოკვეთილი ყვრიმალები აქვს.
თვალის ფერს ზუსტად ვერ ვხვდები, მაგრამ ლამაზი თვალები აქვს. უცხო ჭრილის. ყავისფერი თმა აქვს. შეგრძნება მაქვს, რომ მისი თმა მუმბულის ფაქტურისაა. არ ვიცი რატომ...
ნაქსოვი, ლურჯი სვიტრი აცვია. ჩვევა აქვს-სახელოებს ექაჩება პერიოდულად. მე არ ვიცი, რატომ მაკომპლექსებს ჩემი კორპორატიული წვეულებისთვის საგანგებოდ შერჩეული მაკიაჟი და კაბა, მაგრამ ხელსახოცს ვიღებ და ტუჩებიდან წითელ ტუჩსაცხს ვიშორებ. მისი მოსაცმელი ისევ ჩემს მხრებზე იყო. ხელები გავუყარე და ელვა შევიკარი.
დათის ჩაეცინა და მეგონა, რომ წამით ჩემი ფიქრები წაიკითხა
-ასე ბევრად უკეთესი ხარ-გამიღიმა მან და ღვინო მოსვა
-ასე, როგორ?-დავიბენი მე. ან იმ პასუხის გაგება მინდოდა, რომელიც ისედაც კარგად ვიცოდი
-ბრჭყვიალა კაბის და წითელი პომადის გარეშე
-მართლა?-გამეღიმა მე
-მართლა. ბუნებრივი ხარ უფრო
-შენ აზრების კითხვაც შეგიძლია?
-ოდნავ, გინდა გითხრა რაზე ფიქრობდი წეღან?
-მიდი აბა
-ჩემზე!-გამიღიმა კმაყოფილმა
-რა გამოცნობა უნდოდა მაგას?-გამეცინა მე
-ძალიან ლამაზი ღიმილი გაქვს-სახე დაუსერიოზულდა მას
-მადლობა-დავიმორცხვე მე
-და თვალები...
-თვალები?-გამიკვირდა
-ჰო, რა იყო?
-ჩვეულებრივი თვალები მაქვს
-თვალის ფერი შეიძლება ჩვეულებრივად თაფლისფერი გაქვს, მაგრამ ძალიან ლამაზი თვალები გაქვს.
-შენ მე მაგას არ უნდა მეუბნებოდე
-კარგი რა...გაგიცვლი გინდა?
-რანაირად ?
-კეთდება მაგის ოპერაცია-გაეცინა დათის
-კი, ბოლოს ორივე ბრმები დავრჩებით და მერე გინდა მწვანე თვალი მქონდეს და გინდა ყვითელი!
-რა პესიმიზმია!
-ლინზები ვიყიდოთ, იაფადაც გამოვალთ და დიდად არც დავზიანდებით!
-ეგ არაბუნებრივია!
-მაშინ რაც გვაქვს იმას დავჯერდეთ!
-მე ვჯერდები, ეს შენ არ მოგწონდა შენი თვალები-გამიცინა ისევ დათიმ
-ახალი წელი არ გიყვარს, არა?
-ასეც ვერ ვიტყოდი-თავი გადააქნია მან
-რატომ?
-იმიტომ, რომ რეალურად ვგიჟდები ახალ წელზე. ჩემი მეგობრები ფიქრობენ, რომ ისეთივე დღეა, როგორიც ყველა დანარჩენი. არაფერი განსხვავებული არ ხდება, ისევ ისე სვამენ, როგორც ნებისმიერ რიგით დღეს. მაინც რაღაცნაირად სხვანაირი დღეა. სამზადისზე ვგიჟდები . აი, თოვლი ძალიან მიყვარს. თუ ახალ წელს თოვს, მაშინ ძალიან მიყვარს
-ანუ საქმე თოვლშია და არა ახალ წელში
-არა, არა! მართლა განსაკუთრებულია. სულ რაღაც ჯადოსნობის მოლოდინში ვარ
-მაგალითად ლაპლანდიიდან მოვლენილი სანტა კლაუსის?
-თუნდაც!
-მეც ძალიან მიყვარს ახალი წელი!
-მაგიტომაც გამოიქეცი და ჩაიზე დამთანხმდი ხო?-გაეცინა დათის
-მერე რა?
-არაფერი, გამიხარდა. მომიყევი შენზე რამე
-რა მოგიყვე?-დავიბენი მე
-რაც გინდა
-არ ვიცი, რა მინდა!
-გიყვარს ვინმე?
-უი, არა!-გამეცინა მე
_რატომ გეცინება?
-არ ვიცი, უბრალოდ დიდი ხანია სერიოზული ურთიერთობა არავისთან მქონია
-უბრალოდ არ გამოჩნდა ვინმე, თუ პრინციპის საკითხია?-ჩამეკითხა ის
-არა, პრინციპი რა შუაშია, უბრალოდ არ გამოჩენილა და არც მინდა რომ გამოჩნდეს
-აი, ეგ უკვე პრინციპის საკითხია-გაეღიმა დათის და ჭიქები შეავსო
-რა შუაშია პრინციპი?
-თავშია, აბა რას ჰქვია არ გინდა? გამოჩნდება ვინმე და მოგინდება. ეგრე არ ხდება. არ მინდა და ხაზი გადაუსვა! წარმოიდგინე, ვინმე შეგიყვარდეს ძალიან მაგრად და თქვა არ მინდა, კარგად იყავიო..ხომ სისულელეა?
-ალბათ მართალი ხარ
-ალბათ კი არა, მართალი ვარ!
-შენ გიყვარს ვინმე?
-მე სულ მიყვარს ვიღაც-თვალი-თვალში გამიყარა დათიმ და მე უხერხულობისგან ფანჯრისკენ გადავიტანე მზერა
-ეგ როგორ?
-ერთი გოგო მიყვარდა 3 წელი-მითხრა ისე, რომ მზერა არ მოუშორებია ჩემთვის
-მერე?
-მერე იმას არ შევუყვარდი!
-და ახლა აღარ გიყვარს?
-როგორ არ მიყვარს?! უბრალოდ ისე აღარ...
-ვერაფერი გავიგე-გამეღიმა მე
-მიყვარს, მაგრამ ის უკვე წარსულია. მთელი ჩემი ცხოვრება იყო. იცი, როგორ მიყვარდა? მეგონა მთებს გადავდგამდი მის გამო. 3 წელი არცერთი წამით არ გამნელებია გრძნობა. იმის მიუხედავად, რომ მისგან გამარჯობის მეტს ვერაფერს ვიღებდი. მიყვარდა ჩემთვის და არავინ არ მიშლიდა ამას. ვერც დამიშლიდა. უბრალოდ ვფიქრობ, რომ როდესაც ადამიანი გიყვარს შეუძლებელია მისი ამოშლა, გადაყვარება. მას ყოველთვის ექნება ჩემს გულში ადგილი. ყოველთვის მექნება მის მიმართ გრძნობა, სულ გამიჩერდება პულსი, რომ დავინახავ...სხვანაირად არ მჯერა მე ნამდვილი სიყვარულის
-და ახლა სად არის?
-1 წლის წინ გათხოვდა.
-გათხოვდა?-ყბა ჩამომივარდა მე
-კი, მას თავისი ცხოვრება ჰქონდა. რომელიც ჩემთან არასდროს არ გადაიკვეთებოდა. გათხოვდა და ჩემი წერტილიც მანდ დავსვი. მე არანაირი უფლება აღარ მაქვს მის პირად სივრცეში შევჭრა და რამე ავურიო...
-ანუ, გიყვარდა....გათხოვდა და აღარ გიყვარს?
-ვინ თქვა, რომ აღარ მიყვარს? უბრალოდ ის ბედნიერია და ჩემი სიყვარული არაფერში სჭირდება.
-ეგ დანებებაა?
-არა, ეს გამოსავალია
-3 წელი გიყვარდა და რომ არ გათხოვილიყო არასდროს, არ გადაგიყვარდებოდა?
-არ ვიცი. ვინმე გამოჩნდებოდა ჩემს ცხოვრებაში
-და არავინ გამოჩნდა?!
-არავინ-გამიღიმა დათიმ და ჭიქა ტუჩებთან გაუჩერდა-ახლა შენ მომიყევი, ვინ არის ის ბიჭი, ვის გამოც პრინციპულად არ გინდა ახალი ურთიერთობების დაწყება!
-რომ გკითხე, აზრებს კითხულობ მეთქი, არაო მითხარი და აი, თუ არ კითხულობ
-გამოვიცანი ხო?
-ვერა!-გავიბუსხე მე
-მომიყევი, თაი...
-რა მოგიყვე, არ ვიცი. მეგონა, რომ კარგად ვიცნობდი. ხანდახან ადამიანებს თამაში უფრო კარგად გამოსდით, ვიდრე რეალური სახის ჩვენება და ჩვენც ისე ვტყუვდებით მათი ნიღბებით, რომ არ არსებული სინამდვილის გვჯერა. ვამტკიცებთ, ვიფიცებთ, ვიყვარებთ, გვგონია ჩვენი ჭიქა სავსეა, მაგრამ თვალის დახამხამებაში ცარიელდება. უცებ ყველაფერი ქრება, ბედნიერებაც, ღიმილიც, ხალისიც, სიყვარულიც, ტკბილი სიტყვებიც, ერთგულებაც.
ხვდები, რომ გიყვარდა, ძალიან გიყვარდა და გრძნობა იმის მიუხედავადაც კი არ იცვლება, მის საქციელებს რომ აცნობიერებ. მთელ ცხოვრებას უთმობ, ყველაზე ძვირფასი გგონია და ამ დროს მას არ უყვარხარ, გატყუებს, გულს გტკენს, გღალატობს. მიდის და სიცარიელე გრჩება. გრძნობა გრჩება, რომ მიგატოვეს. მიტოვებული ადამიანის ჩარჩოდან გიწევს ცხოვრების ყურება და იცი რა ძნელია თავი დააღწიო?! ყველა ადამიანი თავისებურად აღიქვამს პრობლემებს. ზოგისთვის პრობლემა ისაა, რომ მიატოვეს, ზოგისთვის ის, რომ არც არასდროს შეიყვარეს. ჩვენ მაინც გვჯერა. ეგოისტები ვართ, ვოცნებობთ და გვგონია, რომ ჩვენი ოცნებები რეალობაა. გვგონია, რომ ვინც „მიყვარხარ“ გვითხრა, ყველა ერთგულად ბოლომდე ჩვენთან იქნება და ვცდებით ადამიანები.
-რა უფრო უარესია, რომ გტოვებენ, თუ რომ არასდროს გიყვარებენ?
-არ ვიცი, ალბათ ორივე საშინელებაა
-მაგრამ მათაც ხომ ჰქონდათ თავისი სიმართლე? ხვდები? მე მას არ ვუყვარდი. არ მოვწონდი. არასდროს უნდოდა ჩემთან. ის ვერ მამჩნევდა. პასუხს ვერ მოსთხოვ. უსიყვარულობისთვის პასუხს ვერ მოსთხოვ...
-შენ ვერა, მაგრამ მე? მას რამე სიმართლე ჰქონდა? არანაირი. ყველაზე საშინელი იცი როგორი ადამიანია? მოღალატე, მატყუარა, ღირსება დაკარგული, სახე წაშლილი...
-ადამიანი რომ ადამიანს აღარ ჰგავს
-მან ვერ შეგამჩნია, მაგრამ მას შენთვის გული არ უტკენია. არაფერი დაუშავებია. ვერც სიყვარულს და ვერც უსიყვარულობას ვერავის დაუშლი.
-იცი, ერთ პიესას ვწერ, ახალი სპექტაკლისთვის. ძალიან მინდა შენნაირი მსახიობი გვყავდეს. იცი, როგორ მოუხდებოდი მთავარ პერსონაჟს?!
-გაგიჟდი?-გავიღიმე მე-საშინლად უნიჭო ვარ, დარწმუნებული ვარ
-რატომ ამბობ მაგას? ვცადოთ-თვალი ჩამიკრა დათიმ
-გამორიცხულია, არ შემიძლია. სკოლაში ღონისძიებებზეც კი ვერ გამოვდიოდი. საშინლად მოუხერხებელი ვარ!
-შენ იცი, რომ დრამატურგებს უფრო დიდი ნიჭი აქვთ როლზე კონკრეტული ადამიანის წარმოდგენის, ვიდრე რეჟისორებს?!
-არ ვიცი, მაგრამ ამ შემთხვევაში შენს პროფესიონალიზმში ეჭვის შეტანა მომიწევს
-მე მაინც ვცდი, როცა დავდგამთ!
-გადავიხვეწები იცოდე!-გამეცინა მე და კიდევ ერთი ჭიქა ჩამოვცალე
-ძალიან მიყვარს დამთხვევები თაი. ახლა ვფიქრობდი, მე რომ ძმაკაცებიდან ცოტა გვიან გამოვსულიყავი, შენ რომ წვეულება მოგწონებოდა და გარეთ არასდროს გამოსულიყავი, რა ცუდი იქნებოდა, არა?
-შენ ფიქრობ,რომ შეიძლებოდა სხვანაირად მომხდარიყო?
-ფაქტია, არ მოხდა.
-მე არ ვიცი. მე მაინც, მგონია, რომ სხვანაირად ვერ მოხდებოდა და უკან დასაბრუნებელი გზა არ არსებობს. რაც მოხდა-მოხდა. ვერაფერს შეცვლი და რომც არსებობდეს, დარწმუნებული ვარ არასდროს მომინდებოდა რამის შეცვლა.
-რატომ? როცა შეგიძლია დაშვებული შეცდომები გამოასწორო. ხანდახან ვფიქრობ, უკან რომ დამაბრუნა...აი, ამბობენ ხოლმე არაფერს არ შევცვლიდი და რამე რომ სხვანაირად ყოფილიყო დღეს მე არ ვიქნებოდი და ათასი რამ, მაგრამ იცი რამდენ რაღაცას შევცვლიდი? ძალიან ბევრს. ძალიან ბევრ ადამიანს პატიებას ვთხოვდი. ან ისე გავაკეთებდი, რომ მერე საპატიებელი სიტყვა არ მქონდეს ნათქვამი. ძალიან ბევრს შევცვლიდი თაი. მეყვარებოდა, ვინც იმსახურებდა და არ მეყვარებოდა ის, ვისაც არასდროს ვუნდოდი. არ შევხვდებოდი. იმ საბედისწერო დღეს არ გავიცნობდი. რა იცი, ეს 3 წელი როგორ გასულიყო მერე? აი, შენ შეხვდებოდი იმ ბიჭს? დარწმუნებული ვარ, რომ შეგეძლოს აუცილებლად ამოშლიდი მასთან გატარებულ დროს შენი მეხსიერებიდან. ძალიან მინდა მქონდეს შესაძლებლობა, რომ რაღაცები დავივიწყო, მოგონებები წავშალო, ან ჩავანაცვლო. როგორც მულტფილმებშია, ფანტასტიკებში და ზღაპრებში. რაღაცას რომ წკაპ! და ივიწყებენ. შლიან...ვითომ არც მომხდარა და ახალი ფურცლიდან იწყებენ...
-ახალი სუფთა ფურცელი ახალი სიცოცხლეა? ჩვენ ყველა განსხვავებულები ვართ. იდენტური ორი- ეს ხომ უბრალოდ არ არსებობს? ყველას არ შეუძლია თავის შეცდომებთან ხელახლა შეჯახება. ამიტომ არ შეგვიძლია დროის უბრალოდ უკან გადახვევა. ჩვენ რომ შეგვეძლოს ახალი სიცოცხლის დაწყება. მართლა, რასაც ჰქვია სუფთა ფურცლიდან დაწყება. სიკვდილის შემდეგ, ახალი ცხოვრების დაწყება და გვახსოვდეს ეს ყველაფერი-როდის რა შეგვეშალა, როდის რა არ გამოგვივიდა. წარმოიდგინე? როგორ იცხოვრებდი? როცა შენი წინა ცხოვრება დეტალებში გახსოვს. გიფიქრია ამაზე? გიფიქრია? ახლიდან იბადები. მაგრამ ყველაფერი გახსოვს. მაგრამ საშინელება იცი რა არის? ადამიანები ვართ. სუსტები... ძალიან ბევრი სისუსტე გვაქვს. სიძლიერეზე ბევრად მეტი სისუსტე გვაქვს და ასე მარტივად არ გამოდის. მაინც შეგვეშლება. ასჯერ რომ მოვიდეთ, ასჯერ რომ ვიცოცხლოთ, მაინც შეგვეშლება, მაინც აირევა. მაინც არ გამოვა. მაინც მიგვატოვებენ და მაინც ვერ შეგიყვარებენ, გვიღალატებენ, ფეხით გაგვთელავენ, გულს ამოგვაცლიან და ხელიც არ აუკანკალდებათ ისე. წარბსაც არ შეხრიან ისე გაგვყიდიან და დაგვანაწევრებენ. უკანმოუხედავად წავლენ და ისე მოკვდებიან, რომ არასდროს მოგვიკითხავენ, მათი მოყენებული ტკივილის შემდეგ შევძელით, თუ არა ცხოვრების გაგრძელება...
-შენთვის ვინმეს უთქვამს, რომ საოცარი ხარ, როდესაც ლაპარაკობ? და შენ რომ გაჩუმდე, შენი თვალები მაინც ყველაფერს იტყვიან
მითხრა დათიმ ძალიან სწრაფად ისე, რომ ჩემთვის თვალი არ მოუშორებია.
მე ვიგრძენი როგორ გამეყინა სისხლძარღვები და კანკალმა ამიტანა.
წამით სუნთქვაც კი გამიძნელდა, მისი ხელი რომ ვიგრძენი ჩემსაზე.
ჭიქა ტუჩებთან მივიტანე და ერთი ამოსუნთქვით დავლიე.
მთელი სხეული გამიხურდა.
არ ვიცი ალკოჰოლი მწვავდა უკვე, თუ მისი მზერა..
-არასდროს
ისე ჩავილაპარაკე, ჩემი ხმაც ვერ ვიცანი
-მე გეუბნები. ვიცოდი, რომ ამას ვერავინ გეტყოდა. ძალიან გვიჭირს ადამიანებში მათი რეალური სახის დანახვა.
მითხრა და ჩვეულებისამებრ სვიტერის ბოლოებს მოეჭიდა. ასეთი შეგრძნება მქონდა, რომ სულ სციოდა და იბუზებოდა.
მიყურებდა.
თვალს არ მაშორებდა და ვიბნეოდი.
საოცარი მზერა ჰქონდა.
პირველად ვნახე ბიჭზე ასეთი თვალები, ასეთი მზერა.
არ ვიცი.
ალბათ ჩემთვის არასდროს არავის შემოუხედავს მსგავსად.
მიყურებდა და სხვა სამყაროში მივყავდი.
-თაი
-ჰო
-რას ფიქრობ?
-უფრო იმატა თოვლმა
-თაის გეძახის ვინმე?
-არავინ
-მე გეძახი
-ვიცი-გამეცინა მე...
-გინდა ვიგუნდაოთ?-თვალი ჩამიკრა დათიმ და ფარდა გადასწია, რომ თოვლი უფრო კარგად დაენახა
-აი, ცოტაც აცადე! უკეთ დადოს და მერე ვიგუნდაოთ!
-ძალიან მიყვარს თოვლი. ერთხელ მახსოვს, 31-ში საღამოს 9 საათზე დაიწყო თოვა, მაგრამ წვრილად თოვდა და მამაჩემმა ბრძანება გასცა-ეს დღეს არ დადებს და სუფრასთან დავსხდეთო. რომ დაიწყო ქეიფი, თოვლი ვიღას გაახსენდებოდა? მერე ბიძაჩემი ადგა მოსაწევად და რომ დაიჩურჩულა თოვლი დევსო...დაიჩურჩულა,მაგრამ ისე გვქონდა ბავშვებს ყურები დაცქვეტილი, ვინ ციგას ეძებდა, ვინ ქუდს და ვინ ქურთუკს ვერ გაიგებდი. დიდი, პატარა, მოხუცი...ყველა გარბოდა. ისე გავცივდი მე, ფილტების ანთება დამემართა-გადაიხარხარა დათიმ და სვიტერის სახელო მოქაჩა
-კარგი რა, რა დასანანი ისტორიაა?-ცრემლებით ვიცინოდი მე
-ჩემი ხომ შევირგე? 1 კვირა ვიწექი მერე საცოდავად!
-მეც მახსოვს ერთხელ ისე უცებ დადო თოვლმა, მთელი უბნის ბავშვები ეზოში ვიყავით და მართლა თოვლი აღარ იყო, რომ გუნდა გაგეკეთებინა. ერთი მეზობელი გვყავდა ძალიან ანჩხლი ქალი და რომ დაინახა ეს ჟრიამული, გადმოდგა პირველი სართულის აივანზე და წყევლა დაგვიწყო. ჩვენც ავდექით და მისი სახლი „დავბომბეთ“. მერე პოლიციის ეკიპაჟი გამოიძახა და სახლებში დაგვშალეს
-არ მჯერა! მე დამცინოდი, საწყალ ისტორიებზე?-კინაღამ სკამიდან გადმოვარდა დათი სიცილით
-გეფიცები, ეგრე იყო!
-მჯერა, მჯერა! რა სასტიკი ბავშვობა გვქონდა?-სიცილს არ წყვეტდა ის
-არც სიყვარული გვქონდა ნაკლები-გამეღიმა მე
დათის სახე შეეცვალა
-აჰა, მაინც გამახსენა!
-იცი, ერთხელ ლაპლანდიაში ვაპირებდი წასვლას და სანტა კლაუსის მოძებნას.
-მერე, წახვედი?
-4 წლის ვიყავი. ავიჩემე, იასამნისფერი ნაძვის ხე მინდა მეთქი და წერილში დავუწერე. ჩემებმა კიდე ვერ იშოვეს იასამნისფერი და სხვა საჩუქარი მიყიდეს. მე გავბრაზდი სანტაზე და ლაპლანდიაში წავედი, რომ საყვედური მეთქვა. უბანში დამიჭირა მეზობელმა! სახლიდან გამოვიპარე!
-ვაიმე, რა საინტერესოა სად მიჩერჩეტობდი?-ხარხარებდა დათი
-იმ მეზობელს დასანახად ვერ ვიტანდი! ერთხელ წყალი გადავასხი აივნიდან!
-მაგის გამო?
-ჰო! აბა მივდიოდი ჩემს გზაზე! რას დამეტაკა და ამიყვანა სახლში?!
-ბავშვობიდან გიყვარს ანუ ახალი წელი, ჰო?!
-კი ! აბა რა ! ისე, სულ მინდოდა ახალ წელს ვინმე გამეცნო!
-ვინმე?
-ვინმე ძალიან მაგარი ადამიანი. ცხოვრების ბოლომდე რომ გამყვებოდა ეს ემოციები.
-პირველი გოგო იყავი, რომელიც დავინახე და 5 წამში გადავწყვიტე, რომ სადმე უნდა დამეპატიჟა
-პატივი მაქვს ანუ პირველობის, არა?!
-უდაოდ!
-ძალიან მიყვარს ახალი წელი-ზედმეტად ბუნებრივად წამომცდა მე
-და ახალი წლის ღამე
-ყოველთვის ერთნაირი, მაგრამ მაინც სხვანაირი მუხტია დღეს...
-რა არის თაი ერთნაირი? დავიჯერო, ყოველ ახალ წელს სხვადასხვა „დათის“ ხვდები?-გაეღიმა დათის და სასმელი დამიმატა
-არა, წელს გამონაკლისია. ძირითადად სახლში აღვნიშნავთ მე, ჩემი ორი უახლოესი მეგობარი და ნუ, ვისაც გავახსენდებით
-მეც ზუსტად ეგრე! და ეს წელი ჩემთვისაც გამონაკლისია
-ახლაც ფიქრობ, რომ ეს შემთხვევითობა იყო?
-არ ვიცი, თაი. მართლა არ ვიცი. მაქვს მე ჩემ თეორიები, შენ შენი. ორივეს სიმართლის მესმის, მაგრამ არცერთი არ მჯერა ბოლომდე
-საერთოდ ყოველთვის მოიძებნება ერთი ფაქტის გამომრიცხავი მეორე ფაქტი
_ყოველთვის? ყოველთვის არა!
-როგორ არა!
-ფაქტი, რომ შენ ულამაზესი ხარ ხომ არსებობს? ფაქტი ხომ არსებობს? ხოდა მაგას არაფერი გამორიცხავს-გამიცინა დათიმ და სახეზე ხელი ჩამომისვა.
მე სიამოვნებისგან გამაჟრჟოლა
-ეგ შენი ფაქტია.
-რას ნიშნავს ჩემი ფაქტი? აი, წამო გავიდეთ გარეთ და ნებისმიერ ადამიანს ვკითხოთ ხარ, თუ არა ლამაზი. ყველა იტყვის,რომ ხარ!
-ყველა არ იტყვის. შენი ფაქტია თქო!
-რას ნიშნავს ჩემი?
-შენი პირადი ფაქტია. ეს შენ გგონია ეგრე და გინდა, რომ ყველა ასე ფიქრობდეს. შენი ეგოისტური ფაქტია.
-თაი, შენ ხარ ყველაზე ლამაზი გოგო დედამიწაზე და სულ ფეხებზე მკ.იდ.ია რას ფიქრობს სხვა.
მოკლედ „მომიჭრა“ და სიგარეტს მოუკიდა.
-შენ ხარ ყველაზე უცნაური ბიჭი-ვუთხარი და გავიღიმე. რაღაც სხვანაირად
-როგორი?
-უ-ც-ნ-ა-უ-რ-ი !
-ეგ როგორია?
-სვიტერის სახელოებს ექაჩები სულ ქვემოთ! ჩვევა გაქვს ჩემი აზრით
-შეამჩნიე?-გაეცინა დათას და ხელი მომკიდა
-კიდევ საშინლად მომწონს გამოკვეთილი ყვრიმალები, შენ რომ გაქვს-ისეთი!
ვხვდები, რომ ზედმეტს ვლაპარაკობ, მაგრამ მაინც...
-მე მაქვს?-დაიბნა ის
-ჰო...და კიდევ შეგრძნება მაქვს, რომ შენი თმა ბუმბულის ფაქტურისაა!
-შეამოწმე
თვალი ჩამიკრა დათიმ და მეც მისი თმისკენ წავიღე ხელი.
-ჩემი შეგრძნებები არასდროს ცდება
ვთქვი,როცა მისი ნაზი თმა მომხვდა ხელში.
-შენ არასდროს არავინ არ უნდა გააბრაზო, თორემ თმით თრევა თუ მოუნდა ვინმეს, გაგამელოტებს!-გამეცინა მე და მივხვდი, რომ მეტი აღარ უნდა დამელია...
-ყველაზე საყვარელი ხარ!
-კიდე, საშინლად მაკომპლექსებს ჩემი ბრჭყვიალა კაბა და მაკიაჟი
-ხომ მოიშორე?
-უი, სულ დამავიწყდა!-გამეცინა მე და ტუჩებზე ხელი მოვისვი შესამოწმებლად
-ეგრე ნუ აკეთებ-თვალი ამარიდა დათიმ და სიგარეტი საფერფლეში ჩაწვა
-როგორ?-გულუბრყვილოს თამაში დავიწყე მე
-იცი, როგორც!
-არა, მართლა მაკომპლექსებდა და მაგიტომაც შემოვიცვი შენი ჟაკეტი!
-გიხდება ძალიან. ბუნებრივი ხარ ასე უფრო.
-შენ მაინც ყველაზე კარგი ბიჭი ხარ!
-თაი...
-ბევრს ვლაპარკობ უკვე...
ვთქვი და ხელსახოცი სახეზე ავიფარე
-რაც გინდა, უნდა თქვა. სხვანაირად ვერც მართალი იქნები და ვერც გულწრფელი. ახლა კი გულწრფელი ადამიანის პოვნა ძალიან ძნელი ქვეყანაზე.
-გულწრფელი მთვრალი ადამიანის?-ვუთხარი მე და დაცლილ ბოთლებზე მივუთითე
-მთვრალი კაცი, მართალი კაცი!
-და ზედმეტად ემოციურიც! იმდენად, რომ შეიძლება სისულელეც კი თქვას!
დათის სახე აერია...
რაღაცის თქმა დააპირა, მაგრამ სახე გაატრიალა.
მერე მშვიდად მომიბრუნდა და ძალიან ჩუმად მითხრა
-ახლა მე ეჭვი უნდა შემეპაროს შენში
-ჩემში?
-გულწრფელობაში...
-რატომ?-დავიბენი მე
-იმიტომ, რომ თუ სისულელე შეიძლება თქვა, მაშინ შენი შეფასებებიც ხომ შეიძლება არ იყოს მართალი?
-არა, ეგ რა შუაშია...
-ზუსტადაც, რომ თავშია
-კარგი რა დათი... ეგ არ მიგულისხმია
-არ მჯერა!-მეთამაშებოდა ის
-გეფიცები, მართლა ყველაზე კარგი ბიჭი ხარ, ვინც აქამდე მინახავს!
-რას მეფიცები?!
-რას და....ახალ წელს!-გადავიხარხარე მე!
-ახალი წელი ყველაზე წმინდაა, არა?
-ახალი წელი რომ არა, მე და შენ აქ არ ვიქნებოდით.
-თოვლი რომ არა, მე გარეთ არ გამოვიდოდი
-მე გამოვიდოდი, მაგრამ მალევე შევბრუნდებოდი და მაინც ავცდებოდით....
-მაგრამ არ ავცდით.
-და ძალიან მიხარია.
დათი გაჩუმდა.
მეც გავჩუმდი.
არცერთი აღარ ვიღებდით ხმას.
გარეთ თოვდა.
ახალი წლის პირველი დღე უკვე რამდენიმე საათის დაწყებული იყო.
გონებაში ფრაზა ამომიტივტივდა-„ახალი წელი-ახალი ურთიერთობები“
საინტერესოა ადამიანები, რომლებიც ახალ წელს ახალ ურთიერთობებს პირველივე საათებში იწყებენ, ყველაფერი ასე უცნაურად რჩება, თუ გრძელდება?!
იქნებ იმიტომ არსებობს ახალი წელი და იმიტომ ჰქვია ჯადოსნური ახალი წლის ღამეს, რომ ყველაფერი მოგონებად იქცეს?
ასეთი დღეები ხომ იწყება და იქვე მთავრდება?
ერთი დღის ურთიერთობად მენანებოდა. მოგონებად რომ დარჩენილიყო-მენანებოდა.
თოვდა.
არც თუ ისე ხშირად თოვდა ასე ახალი წლის ღამეს.
-ახლა უფრო მიყვარს ახალი წელი.
მითხრა დათიმ ძალიან ჩუმად და თვალი გამისწორა.
მის მზერას ვერ გავუძელი და თვალი ავარიდე
გამეღიმა.
-მეც-ვუთხარი ჩუმად
-მალე გათენდება
-არ მიყვარს, ახალ წელს რომ თენდება.
-ახალი წლის ღამე 2X უნდა იყოს-გაიცინა დათიმ და ხელი მომკიდა.
ფეხზე როგორც კი ავდექი, მივხვდი, რომ სწორ ხაზზე გავლა აუცილებლად გამიჭირდებოდა, მაგრამ გმირულად შევიკავე თავი. მის გამოწვდილ ხელს ჩემი შევაგებე და გარეთ გამოვედით.
ისევ თოვდა.
უფრო ძლიერადაც კი.
ჩემი თოვლისთვის ზედმეტად შეუფერებელი ფეხსაცმელი იმის საშუალებას მაძლევდა, რომ დათის მხარზე ჩამოვკონწიალებულიყავი, თორემ სხვა შემთხვევაში აუცილებლად ამიცურდებოდა ფეხი და კისერს მოვიტეხავდი.
ზუსტად ვერ გეტყვით, რამდენჯერ შემაშველა ხელი, რომ არ დავცემულიყავი.
იმ ღამით მხოლოდ ჩვენ ორნი ვიყავით.
ახალი წლის ღამით.
ყველაზე ლამაზი წლის დასაწყისი.
ხშირად მიფიქრია.
სულ ვფიქრობდი.
როგორ ამბობდნენ, რომ ახალი წლის ღამეს აუცილებლად მოხდებოდა სასწაული.
როგორ ამბობდნენ, რომ ეს ღამე ჯადოსნურია.
რომ თუ ჩაიფიქრებ, აუცილებლად აგიხდება.
რომ დაგემართება ის, რასაც ვერასდროს იფიქრებდი.
სანამ სახლამდე მივიდოდით შვიდჯერ მაინც გამიმეორა დათიმ, რომ ახალ წელს სასწაულები ხდებოდა.
მეცინებოდა.
მაგრამ უკვე ვეთანხმებოდი.
სხვა დღეს, სხვა დროს, სხვა ადგილას...
არავინ იცის, დავთანხმდებოდი თუ არა ჩაიზე.
არავინ იცის, გამოვიდოდი, თუ არა წვეულებიდან.
არავინ იცის, დაეზარებოდა, თუ არა დათს სახლამდე ფეხით მისვლა.
არავინ იცის რა მოხდებოდა.
არავინ იცის რეალურად რაშია ახალი წლის ჯადოსნურობა.
ჯადოსნურობა, ბედნიერება,
ახალი დღე,
ახალი წელი,
დასაწყისი.
სიახლის, ახალი ურთიერთობების, მოწონების, სიყვარულის, გაგიჟების.
ბოლო წვეთამდე გაგიჟების.

კი, მე ნამდვილად ბედნიერი ვიყავი ახალი წლის ღამეს.
პირველად არ გავატარე დრო ჩემს მეგობრებთან ერთად, ჩემს სახლში, საყვარელი ადამიანების გარემოცვაში.

პირველად გავიცანი ადამიანი, რომელთან ერთადაც შევძელი, რომ მელაპარაკა თემებზე, რომლებსაც დიდი ხანია ტატასტან და ლილესთან აღარც განვიხილავ.
აღარ ვყვები, რა მტკივა, ან რა მიხარია.
შევძელი მელაპარაკა და გამეხსენებინა ფაქტები, რომელიც ბოლოს 15 წლის წინ ამომიტივტივდა გონებაში.

ხანდახან ადამიანებს გვჭირდება მეორე ადამიანი, რომელმაც არაფერი იცის ჩვენზე, მაგრამ მაინც ინტერესით უსმენს პატარა დეტალსაც კი.

ყოველ ახალ წელს, თავისი წილი ჯადოსნობა ყველასთან მიდის.
მთავარია მოვასწროთ, დავიჭიროთ, ჩავებღაუჭოთ და არ მივცეთ უფლება, რომ იმ ღამით მიგვატოვოს.

ეს იყო საუკეთესო პერიოდი, რომელიც გამიტარებია 31 დეკემბრიდან 1 იანვრამდე.


სახლამდე ძლივს მივაღწიეთ.
ემოციებისგან და დაღლილობისგან თვალებს ძლივს ვახელდი.
არ იმჩნევდა, მაგრამ იგივე მდგომარეობში იყო დათიც.
ვიდექით ძალიან დიდხანს.
თენდებოდა.
თოვა კი მაინც არ წყდებოდა.
-ახლა მე რომ დაგალევინო ჩაი, არა?-გამეღიმა და სახლისკენ მივუთითე
-ახლა ჯობია, რომ ორივემ დავიძინოთ!-გაეღიმა დათისაც
-გაყინული ხარ-ვუთხარი როცა ხელზე მისი ხელი ვიგრძენი
-გაყინული ვიქნები, 2 საათია პატარა ბავშვებივით ვგუნდაობთ
-და შენ დაჩხვლეტილი სვიტრი გაცვია!-შემეცოდა ის
-არ მცივა!-სახის გასწორება სცადა, მაგრამ უშედეგოდ. მალე ყბა აუკანკალდებოდა, სახლში თუ არ გავუშვებდი...
-დათი...
-ჰო, თაი
მისი დაძახებული „თაი“....................
-ყველაზე მაგარი ახალი წელი იყო!
-ჩემთვისაც
-და დიდი მადლობა!
-ჩაგეხუტები, კაი?
მკითხა და ჩემს პასუხს აღარ დალოდებია. მისი ხელები ჩემს მხრებზე ვიგრძენი. გულზე მივეხუტე და გავისუსე.
მეგონა ბედნიერებისგან გული ამომივარდებოდა
-ესეც ასე-მითხრა დათიმ და მომშორდა
-რა?-დავიბენი მე
-ჩემი გულის ცემაც მოგასმენინე-გაეცინა მას და თავზე მაკოცა
-მერე?-გამეცინა მეც
-მერე თუ ოდნავ მაინც იცი როგორ უცემს ადამიანს სტაბილურად გული, მიხვდებოდი, როგორ ამიჩქარდა, შენ რომ ჩამეხუტე
ბოლო სიტყვებზე ხმა გაუწყდა და სახე დაუსერიოზულდა. არ ვიცი, რატომ გამიღიმა ასე სევდიანად.
არც ის ვიცი, რა დავიჭირე მის ღიმილში ასეთი უცნაური.
ჰო, უცნაური იყო.
სევდიანი იერი ჰქონდა, მაგრამ ყველაზე ძალიან მომწონდა, ვინც კი ოდესმე მომწონებია.
ყველაზე მართალი თვალები ჰქონდა.
ყველაზე თბილი გამოხედვა და სასწაული ხმა.
არ მინდოდა, ყველაზე მეტად არ მინდოდა წასვლა.
-ჟაკეტს არ წაიღებ?-ვკითხე, ვერაფერი რომ ვეღარ მოვიფიქრე
-და მაგ მოკლე მკლავებიანი კაბით აპირებ ამ სიცივეში სიარულს?
-რა სიარულს? სადარბაზოსთან ვდგავართ-გამეცინა მე
-სადარბაზოში გათბობა გაქვთ დაყენებული?-დამცინა და შიგნით შეიხედა
-დათი!!
-გქონდეს შენ, არ შეიძლება? სამახსოვროდ გქონდეს. მაგ მოსაცმელს ახლა შენი სუნი ექნება, ეგ რომ ჩავიცვა, გადამედება და მერე თავიდან ვეღარ ამოგიგდებ.
გინდა, რომ გამაგიჟო, არა?
-შენ ჩემი თავიდან ამოგდებაც გინდა?-მეწყინა მე
-არა, მე მინდა, რომ სამუდამოდ დარჩე ჩემს მეხსიერებაში
-ეგ და შენი წინა წინადადება ერთმანეთს გამორიცხავს!
-თუ არ გამებუტები, ყველაფერს გეტყვი!
-მაინც რას?-გავთამამდი მე
-ადი, თაი... გამოიძინე და მერე დაგირეკავ
-როგორ დამირეკავ?-გავიცინე ისევ მე
-როგორღაც დაგირეკავ. ან მოგაკითხავ...იმედია დღეს არ აპირებ მისამართის შეცვლას, ხო?
-არ ვაპირებ
-ადი ახლა!
-ჯერ წადი...
-ადი, თაი!
-ჯერ შენ!
-თაი...
-ჰო
-რომ არ გაკოცო, ისე ვერ წავალ-მითხრა და სანამ წინადადებას გადავხარშავდი, მთელი სხეულით ჩამეხუტა.
მე საერთოდ აღარ მახსოვდა, რომ გარეთ -2 გრადუსი იყო.
აღარ მახსოვდა, რომ ისევ გიჟივით თოვდა.
არც ის მახსოვდა, რომ 2 წუთის წინ ფეხები გამეყინა და ხელის თითები გამილურჯდა.
ერთადერთი რასაც ვგრძნობდი, დათის ცხელი ტუჩები და ჩემს წელზე შემოხვეული მისი ხელები იყო.
პირველი,
მეორე,
მესამე...
მესამედ მაკოცა ხმაურიანად გაყინულ კისერში და მომშორდა.
ისე უცებ გამომეცალა ხელიდან, რომ მე ჯერ კიდევ გაბრუებული ვიყავი მომხდარით.
დათი უკან-უკან მიდიოდა და მიღიმოდა.
მე ვერაფერს ვგრძნობდი.
ვეღარც ხელებს, ვეღარც ფეხებს, ვეღარც თავს.
მეგონა, რომ საერთოდ დედამიწაზე აღარ ვიდექი.
ჩემსა და დათის შორის საკმაოდ რომ გაიზარდა მანძილი, ორივე მივხვდით, დრო იყო შევბრუნებულიყავით და ჩვენ-ჩვენი გზით წავსულიყავით...
-თაი-დამიძახა დათიმ
მე უსწრაფესი რეაქცია გამოვავლინე და მოვტრიალდი...
-რა იყო?
-ეს სიტყვები არ გვითქვამს დღეს...და... გილოცავ ახალ წელს თაი!
გაეცინა დათის და ისევ თავის გზას დაადგა.
მეც გილოცავ მეთქი უნდა მეთქვა, მაგრამ სიტყვები ტუჩებზე მიმეყინა თითქოს.
მიღიმოდა.
დავინახე უკანასკნელად როგორ გამიღიმა.
ბედნიერმა და სხვანაირმა.

ვიცოდი, ეს ღიმილი ცხოვრების ბოლომდე გამყვებოდა.
ეს ღამეც და მისი დაძახებული თაიც.

* * *
სახლი ცარიელი დამხვდა.
ასეც ვიფიქრე, რომ ტატა და ლილე ჯერ კიდევ არ იქნებოდნენ მოსულები.
ტელეფონს ახლა დავხედე. გამოტოვებული ზარები ცოტა ნამდვილად არ იყო, მაგრამ არც იმდენი, რომ რომელიმეს გული გასკდომოდა შიშით.
ლილესთან დავრეკე
-როგორც იქნა!-ჩამკივლა ყურში ლილემ. მისი ხმით თუ ვიმსჯელებდით, უკვე ნაბახუსევზე იყო
-სად ხართ? რით ვერ დაიშალეთ?
-შენ სად ჯანდაბაში ხარ?!-მომესმა იქიდან ტატას ხმა
-სახლში მოვედი ამ წამს
-და სად ეგდე?
-მოდით და მოგიყვებით!
-დაიშალნენ ესენი. ვიცვამთ, მაღაზიაში გავივლით ნაბეღლავისთვის და ასე 20 წუთში მანდ ვართ!
-ჩემი ჩანთა და მოსაცმელია მანდ და არ დაგრჩეთ
-აი, ესე შიშველ-ტიტველი სად იყავი დეტალებში უნდა მოყვე!
-ჯერ მოდით
ვთქვი მე და ტელეფონი გავთიშე.
ეგრევე მიმეძინა.
არცერთის მოსვლა არ გამიგია.
არც ის მახსოვს, როგორ დაწვნენ და დაიძინეს.
პირველი მე გავიღვიძე, საღამოს 5 საათი იყო. ორივე ფეხზე წამოვაგდე და სამზარეულოსკენ გავყარე.
-ღმერთო, გასკდა თავი!-ზუზუნებდა ლილე
-ის ბიჭი რომელს დაგრჩათ ბოლოს?
-ვის და ფიფქიას!
-ვის?
-რავიცი, ვიღაცას! ფიფქიას ფორმა ეცვა. იმან აგვახია და მეგობრობამ გაიმარჯვა! არა, ტატ?
-ეგ კი, მაგრამ შენ რატომ გეცვა ბეტმენის ფორმა?
-გოგო, მთხოვა იმ ტიპმა, გინდა თუ არა გამიცვალეო. შევედით ტუალეტში და გავუცვალე!
-და იმას კაბა ეცვა მთელი საღამო?-ვხარხარებდი მე
-კი! იცი როგორ ჩაეტია? ძაან თავისუფლად!
-რატომ ???
-ეგ არ ვიცი. მთვრალი ვიყავი !
-ხალხი კმაყოფილი იყო?
-კი, ძაან! ასეთი ახალი წელი არ მქონიაო გურამმა. შენც გიკითხა, სად წავიდაო. მეთქი ეძინებოდა და სახლში თქო!
-იქნებ ამოღერღო სად ეგდე?-გაეცინა ტატას
-გარეთ რომ გამოვედი, ვიღაც ბიჭმა ჩაიზე დამპატიჟა
-და გაყევი?-გაეცინა ლილეს
-ჰო, რა მოხდა?
-აუ, თუ არ გაკლდეს უნამუსო ვიყო!-იცინოდა ტატაც
-ვინ ბიჭი, ვის გაყევი, არ იცი?!
-დათი ჰქვია. ძალიან კარგი ბიჭია. ძალიან კარგი ჩაიც დავლიეთ, მერე ღვინოც დავლიეთ და ვიგუნდავეთ კიდეც!
-ღმერთო, სულ ამას რატომ ხვდება ეს საინტერესო ბიჭები და მე ბეტმენის ფორმაში გამოწყობილი „პიდარასტები“?-ტირილს იწყებდა ლილე
-კონტაქტები არ გაცვალეთ? ასე უბრალოდ ვინმე დათი და ვსო?-მიყურებდა გაოცებული ტატა
-ჰო, რა მოხდა?
-და „თუ ჩემი ბედია, ისევ შემხვდება“-ზე ხარ ახლა?
-ტატა, ნუ კივი დილიდან რა!-თავი ამტკივდა მე
-აუ, გადამრევ შენ! შენი იდუმალი ბიჭებით!
-აი, ასეთი ახალი წელი მართლა არ მქონია-ჩაის ჭიქები მაგიდაზე დავდგი და ჩამოვჯექი
-არც მე-დამემოწმა ლილე
-მე მითუმეტეს-თვალები გადაატრიალა ტატამ
მთელი საღამო წინა ღამეს განვიხილავდით.
ალბათ წარმოგიდგენიათ, რა ხდებოდა „ჩვენს ყბაში“.
გოგოებმა ტელეფონებში ისეთი ვიდეოები აღმოაჩინეს, სიცილით ცუდად ვიყავით. მე კიდე ერთი ფოტოც არ მქონდა სამახსოვროდ.
სად არის სამართალი?!
10-11-ის ნახევარი იქნებოდა, ისევ სამზარეულოში ვისხედით. ტატა მესამე ნაბეღლავის ბოთლს სვამდა და ლილე ისევ ფიქრობდა, წვეულებიდან ბეტმენის ფორმით რატომ დაბრუნდა, როცა კარზე ზარი დარეკეს. ორივეს სახეზე მივხვდი, რომ ისევ მე უნდა გამეღო და შემოსასვლელში ზლაზვნით გავედი.
კარი გავხსენი. ჩემი კარის წინ უზარმაზარი ყუთი იდგა. დაახლოებით ორ მეტრიანი.
ღმერთო, იმედია ლილეს, ან ტატას გუშინდელი რომელიმე თაყვანისმცემელი არ წევს ამ ყუთში დაკონსერვებული. გავიფიქრე მე და ლამის პირჯვარი გადავიწერე.
გოგოებს დავუძახე. ყუთი ერთიანი ძალებით შემოვიტანეთ სახლში და მისაღებში მივაყუდეთ.
-აუ, რა არის?-ვერ ითმენდა ტატა
-იმედია მანქანა არ ამოგიტანეს სახლში-დამცინოდა ლილეც
-მთავარია ვინმე სულიერი არ ამოხტეს აქედან!
-კაცი გამოძახებით მოგვიტანეს ყუთით!-დაასკვნა ლილემ და სკამზე შემოდგა, რომ ყუთისთვის თავი აეხადა.
-რამე ბარათი მაინც დაეტოვებინა?-ვიძახი მე და კარისკენ მივდივარ.
ჩემი ინტუიცია ყოველთვის ამართლებს.
ჩემი კარის წინ პატარა კონვერტი დევს. მე სიხარულისგან ტაში შემოვკარი და სახლში გახარებული შემოვბრუნდი.
ტატას და ლილეს ყუთის თავი ჰქონდათ ახდილი და გაოცებულები მიყურებდნენ.
ორივეს თეთრი ფერი ედო, მე კიდე კონვერტს ვხსნიდი და მათთვის არც შემიხედავს ნორმალურად.
-თაია!-დამიძახა ორივემ ერთ ტონალობაში და მეც როგორც იქნა ყურადღება მივაქციე.
ლილემ უჯრიდან მაკრატელი აიღო და ყუთი სიგრძეზე „ჩაჭრა“. ნარჩენები იატაკზე რომ დაეცა, მეგონა მოლანდებები დამეწყო.
წამით თვალებში დამიბნელდა კიდეც.
სახეზე ხელები ავიფარე.
კედელს მივეყრდენი, რომ წონასწორობა შემეკავებინა.
წინ ჩემი ოცნების ნაძვის ხე იდგა.
ჩემი ნაძვის ხე.
რომ მომპარეს.
რომ წამართვეს.
ჩემს სახლში, შუაგულ ზალაში იდგა.
საუკეთესოდ მორთული.
ყველაზე ლამაზი.
მე რომ მინდოდა, ზუსტად ისეთი.
გაგიჟებულმა და ემოციებისგან აფეთქებულმა დავხედე ბარათს.
არ დავიჯერე.
გადავიკითხე.
ერთხელ, მეორედ, მესამედ.
ტექსტი არ იცვლებოდა.
ეწერა ის, რაც ეწერა.
და მეც წავიკითხე ის, რაც უნდა წამეკითხა.

„თაი, მაპატიე, რომ შემთხვევით შენი ნაძვის ხე მოვიპარე. არ მინდოდა, მართლა !
ტყუილად ვიმსჯელეთ ბედისწერაზე, შემთხვევითობის თეორიაზე და ჩვენი ურთერთობის შესაძლო გაგრძელებაზე.
ასეთი ფაქტები უბრალო შემთხვევითობას არ შეიძლება დააბრალო. მე გეუბნებოდი, რომ ახალი წლის ჯადოსნურ ღამეს სასწაულები ხდება! დამირეკე-531 31 31 31.

დათი“


* * *
скачать dle 11.3
გაცნობებთ, რომ სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში მიიღებთ 6 ქულას.




№1  offline ახალბედა მწერალი sopiko

პატარა, საყვარელი, აი, ახალ წელს და ჩემს განწყობას რომ შეეფერება, ზუსტად ისეთი.
რა კარგი გოგო ხარ, ანს, ამის დაწერა და ჩვენი გახალისება რომ გადაწყვიტე, აბა, გუშინ საჩუქრების საყიდლად ვიყავი და ისეთი მამისკვლელი სახეები აქვთ ხალხს, გეგონება ვიღაცის გასვენებაზე წასასვლელად ემზადებოდნენ და არა ახალი წლისთვის...
დათი და თაი.
როგორ ერითმება, არა?
ტკბილები იყვნენ ძალიან.
ხოდა ასე ტკბილად შეაბერდნენ, რა.

გილოცავ დამდეგს!
ბევრი შენნაირი პოზიტიური მწერალი ამ საიტს!

 



№2  offline აქტიური მკითხველი Anuki96

ჰოუ ჰოუუუუ :* :) ახალ წელს გილოცავთ. საუკეთესო წელი ყოფილიყოს ყველა მწერლისთვის და განსაკუთრებით 4love.ge_ის მწერლებისთვის. სიამოვნება მივიღე და უზომო სითბო გადმომედო ამ ციცქნა ისტორიით. ახალი წელი ხო ძალიან მიყვარს და ყოველ წელს რაღაც სასწაულს ველი მაგრამ ამ პატარა ამბავმა უფრო გამიმძაფრა ის შეგრძნება რომ ახალ წელს სასწაულები მართლა ხდება. ყველას გისურვებთ ისეთ ახალ წელს ჯერ რომ არ გქონიათ და ისეთი სასწაულის ახდენას გული რომ სიხარულით სხეულიდან ამოხტება და თავისუფლებას იზეიმებს. გილოცავთ ♡♡

 



№3 სტუმარი სტუმარი NAKO

სუუუუპერ მოვედი ხასიატზე საყვარლობა იყო მართლაა

 



№4  offline წევრი გრაფინია

თაიას მონოლოგი ჩემი მეგონა:)
ახალი წელი სასწაული დღესასწაულია..
ზე ბედნიერი,ზე მხიარული,ზე საყოველთაო და ა.შ...
20 წელია მეც მჯერა,რომ ახალი წლის ღამეს სასწაულები მართლა ხდება და ამის თქმის საშუალებას ჩემი 20 თუ არა,10 ახალი წელი მაინც მაძლევს
თუმცა,ასე ეგოისტურად და ამბიციურად,კიდევ ველოდები რამე გრანდიოზულს და სიყვარულით სავსეს და მჯერა აუცილებლად იქნება.
***
ისტორიაზე კი რა ვთქვა?
საოცარი პერსონაჟები,სიტუაციები,პერიოდი
სააშკარაოზე გამოტანილი ფიქრები,აზრები, გრძნობები,ემოციები

უბრალო ისტორიაა,რომელიც რეალურად ძალიან მდიდარია ყველა დადებითი ემოციით
და ისე მესიამოვნა,ისე:)

მადლობა მოლოცვისათვის
და შენც ბევრ სიხარულს და სიყვარულს
გისურვებ:)❤️

 



№5  offline წევრი mimimimo

ბოლოს საშინლად
საშინლად
მომეწონა.

კი ვფიქრობდი, იქნებ დათია-მეთქი
და
ჩემი ეჭვიც გამართლდა.

ისე გამიხარდა.

წინა საახალწლო განწყობა არ მაქვს,
თუმცა
სულ მცირედით
მაინც
გამახარე.

შენი წერის სთილი
შენი ნიჭი
და
უბრალოდ
შენ
მიყვარხარ!

სასწაული ხარ
და
სასწაულებს ქმნი!

მეც გილოცავ
(და
ეს ერთი და სხვა მრავალი (ისტორია)).

წარმატებები!

 



№6  offline ადმინი bibo

ვამიენ ანს
ანს ვაიმე
რა იყო ეს
ვაიმე გავგიჟდი გადავირიე
ემოცის პიკი პანიკა შოკი მაქ
რო გნახე ისე გამიხარდა
ისე ორიგინალურად
ისე უცებ ჩნდები
არსაიდან
რო მეც მიკვირს
ასე რო გელოდები
ასე შეგიძლია გამაბედნიერო
ასე უცებ მოფრინდე
მოფრთხიალდე და გამათბო
სასწაული იყო ჩემო ერთიციდა მარწყვის გოგოვ
სამ ნაძვიხეზე ისე გამეღიმა ყვლა კუთხეში მომინდა ნაძვი
სადაც გავიხედავ ყველგან რო მორთული ნაძვისხე გიყურებს
შენი ძმა იყო დ წაიღო ნაძვისხეო სიცილისგან ვკაკანებდიი ვერ ვსუნთქავდი :D
მორთული სახლი ყველგან წვიმები და ნათურები ეს ხო სასწაულია
და ამ სასწაულს დამატებული ბევრი მანდარინები და მისი სუნი
თოვლი სხვა ფენომენია ისა რაც გჭირდება უბრალოდ
თოვლია რა თოვლია და რას გაუგებ
და ითოვოს მუდამ
ეთოვოს
თოვლია და გაუგოთ
მოვა როცა მოუნდება
თოვლია და გაუგოთ
შოკოლადო
შეხვედრა საოცრება იყო მიყვარს ასეთი არაფრისგან შექმნილი ყველაფერი
რომელიც სამუდამო კვალს ტოვებს
აქ გულშიც გონებაშიც სულშიც და ფიქრებში
იქ პაწა სევდაც დაკრავდა ჩემო ნიბლია
პაწია სირუხე
იმ სიყვარულმა გამაგიჟა 3 წელი
ასე უბრალოდ გამატჯობას რო გეუბნება ეგ გიყვარდეს
ასე შორიდან ეტრფოდე
ასე უბრალოდ შენთვოს გიყვარდეს (დედა რა ახლო თემა რატო მემის ასე ვერ ვხდბი :დ :დ )
ყველა დღე ახალი წელია ყველა ღამე ახალი წელია
თუ შეგიძლია შეცვალო რამე
მათ ისტორიებზე ვიცინე ვხარხარებდი პაწაწინა
გუნდაობა საოცრება იყო
ის კოცნა ის ჩახუტება
გულისცემის მომატება პიკი იყო
სიგიჟე
იქ თვალებში ფერის მეტი ჩნს
განა მარტო ფერია იქ სამყარო ჩანს

ყოველ ახალ წელს, თავისი წილი ჯადოსნობა ყველასთან მიდის.
მთავარია მოვასწროთ, დავიჭიროთ, ჩავებღაუჭოთ და არ მივცეთ უფლება, რომ იმ ღამით მიგვატოვოს.

ეს იყო საუკეთესო პერიოდი, რომელიც გამიტარებია 31 დეკემბრიდან 1 იანვრამდე.
გამაგიჟა მე მჯერა ჩემი წილი ახალი წელის შენი და მისი წილის ვიცი რო იმ ღამით რაღაც ახალი ფერადი ხდება და მე მჯერა იმ ფერადი ახალი წელის რაც შენ გაქ აქ ამ ისტორიაშ
ვიცოდი ბოლოს რაღაც ასე იქნებოდა რაღაცაში იყო საქმე და ნაძვი მოვიდოდა თავისი ფეხით

„თაი, მაპატიე, რომ შემთხვევით შენი ნაძვის ხე მოვიპარე. არ მინდოდა, მართლა !
ტყუილად ვიმსჯელეთ ბედისწერაზე, შემთხვევითობის თეორიაზე და ჩვენი ურთერთობის შესაძლო გაგრძელებაზე.
ასეთი ფაქტები უბრალო შემთხვევითობას არ შეიძლება დააბრალო. მე გეუბნებოდი, რომ ახალი წლის ჯადოსნურ ღამეს სასწაულები ხდება! დამირეკე-531 31 31 31. იმდენად მომეწონა იმდენად გაბადრული ვკკითხულობდი
შენ ხარ ბედნიერების მარცვლები
შენ სასწაული ხარ
საოცრება ამდენი სითბო სიტკბო
სიყვარული ერთ ადამიანში სიგიჟეა
ასე ფერადი
ასეთი სხვა სამყარო
ასეთი გაუნუმეორებელი <3
მანდარინის სუნზე უფრო საოცარი სუნი აგდის
შენი ისტორია წიგნებად უნდა იქცნენ
უნდა იდეოს იმ თაროზე
იმ ადგილას
სადაც უბრალოდ ახალ წელს დამიმშევენებს მჯერა მე
რო სუ მალე ახდება ესეც <3
პაწია ბედნიერება
გილოცავ წინასწარ ახალწელს
სუ სუ პოზიტივები
სუ სუ ბედნიერებები
სუ სუ სიყვარულები
სუ სუ სიხარულები
და ერთი სიტყვით ყველაფერი საუკეთესო დაგბედნებოდეს
ჩემო ბედნიერების მარცვალო <3

 



№7 სტუმარი სტუმარი shalo

bibo
ვამიენ ანს
ანს ვაიმე
რა იყო ეს
ვაიმე გავგიჟდი გადავირიე
ემოცის პიკი პანიკა შოკი მაქ
რო გნახე ისე გამიხარდა
ისე ორიგინალურად
ისე უცებ ჩნდები
არსაიდან
რო მეც მიკვირს
ასე რო გელოდები
ასე შეგიძლია გამაბედნიერო
ასე უცებ მოფრინდე
მოფრთხიალდე და გამათბო
სასწაული იყო ჩემო ერთიციდა მარწყვის გოგოვ
სამ ნაძვიხეზე ისე გამეღიმა ყვლა კუთხეში მომინდა ნაძვი
სადაც გავიხედავ ყველგან რო მორთული ნაძვისხე გიყურებს
შენი ძმა იყო დ წაიღო ნაძვისხეო სიცილისგან ვკაკანებდიი ვერ ვსუნთქავდი :D
მორთული სახლი ყველგან წვიმები და ნათურები ეს ხო სასწაულია
და ამ სასწაულს დამატებული ბევრი მანდარინები და მისი სუნი
თოვლი სხვა ფენომენია ისა რაც გჭირდება უბრალოდ
თოვლია რა თოვლია და რას გაუგებ
და ითოვოს მუდამ
ეთოვოს
თოვლია და გაუგოთ
მოვა როცა მოუნდება
თოვლია და გაუგოთ
შოკოლადო
შეხვედრა საოცრება იყო მიყვარს ასეთი არაფრისგან შექმნილი ყველაფერი
რომელიც სამუდამო კვალს ტოვებს
აქ გულშიც გონებაშიც სულშიც და ფიქრებში
იქ პაწა სევდაც დაკრავდა ჩემო ნიბლია
პაწია სირუხე
იმ სიყვარულმა გამაგიჟა 3 წელი
ასე უბრალოდ გამატჯობას რო გეუბნება ეგ გიყვარდეს
ასე შორიდან ეტრფოდე
ასე უბრალოდ შენთვოს გიყვარდეს (დედა რა ახლო თემა რატო მემის ასე ვერ ვხდბი :დ :დ )
ყველა დღე ახალი წელია ყველა ღამე ახალი წელია
თუ შეგიძლია შეცვალო რამე
მათ ისტორიებზე ვიცინე ვხარხარებდი პაწაწინა
გუნდაობა საოცრება იყო
ის კოცნა ის ჩახუტება
გულისცემის მომატება პიკი იყო
სიგიჟე
იქ თვალებში ფერის მეტი ჩნს
განა მარტო ფერია იქ სამყარო ჩანს

ყოველ ახალ წელს, თავისი წილი ჯადოსნობა ყველასთან მიდის.
მთავარია მოვასწროთ, დავიჭიროთ, ჩავებღაუჭოთ და არ მივცეთ უფლება, რომ იმ ღამით მიგვატოვოს.

ეს იყო საუკეთესო პერიოდი, რომელიც გამიტარებია 31 დეკემბრიდან 1 იანვრამდე.
გამაგიჟა მე მჯერა ჩემი წილი ახალი წელის შენი და მისი წილის ვიცი რო იმ ღამით რაღაც ახალი ფერადი ხდება და მე მჯერა იმ ფერადი ახალი წელის რაც შენ გაქ აქ ამ ისტორიაშ
ვიცოდი ბოლოს რაღაც ასე იქნებოდა რაღაცაში იყო საქმე და ნაძვი მოვიდოდა თავისი ფეხით

„თაი, მაპატიე, რომ შემთხვევით შენი ნაძვის ხე მოვიპარე. არ მინდოდა, მართლა !
ტყუილად ვიმსჯელეთ ბედისწერაზე, შემთხვევითობის თეორიაზე და ჩვენი ურთერთობის შესაძლო გაგრძელებაზე.
ასეთი ფაქტები უბრალო შემთხვევითობას არ შეიძლება დააბრალო. მე გეუბნებოდი, რომ ახალი წლის ჯადოსნურ ღამეს სასწაულები ხდება! დამირეკე-531 31 31 31. იმდენად მომეწონა იმდენად გაბადრული ვკკითხულობდი
შენ ხარ ბედნიერების მარცვლები
შენ სასწაული ხარ
საოცრება ამდენი სითბო სიტკბო
სიყვარული ერთ ადამიანში სიგიჟეა
ასე ფერადი
ასეთი სხვა სამყარო
ასეთი გაუნუმეორებელი <3
მანდარინის სუნზე უფრო საოცარი სუნი აგდის
შენი ისტორია წიგნებად უნდა იქცნენ
უნდა იდეოს იმ თაროზე
იმ ადგილას
სადაც უბრალოდ ახალ წელს დამიმშევენებს მჯერა მე
რო სუ მალე ახდება ესეც <3
პაწია ბედნიერება
გილოცავ წინასწარ ახალწელს
სუ სუ პოზიტივები
სუ სუ ბედნიერებები
სუ სუ სიყვარულები
სუ სუ სიხარულები
და ერთი სიტყვით ყველაფერი საუკეთესო დაგბედნებოდეს
ჩემო ბედნიერების მარცვალო <3

magari xar

 



№8  offline წევრი იოსეული

არ არსებობს!
შენ?!
ყველაზე მაგარი ხარ!
როგორ ველოდი ახალ ისტორიას, წარმოდგენაც კი არ შეგიძლია!
ჩემი საახალწლო საჩუქარი ხარ, ორი დღით ადრე :დდ
როგორ მომეწონა <3
ტკბილი, თბილი, ბედნიერი ისტორიაა ეს და შენც ზუსტად, ზუსტად ასეთი ხარ <3
რაღაც მომენტებზე გადავბჟირდი, ისე გამეცინა :დდდ
ახალი წელი ყველაზე მაგარი დღეა ჩემთვის და თურმე დათის და თაიასთვისას.
დამეფიცება, მივხვდი, ნაძვის ხე ვისი ''მოპარულიც'' იყო ;)
აი ემ ზე ბოსს ))
მეც მიყვარს მანდარინი, იმდენად რომ ხელებგაყვითლებული დავდივარ :დდ
ყველაზე მაგარი ხარ, გეუბნები <3
რეებს ვბოდიალობ არ ვიცი, ემოციურ შოკში ვარ :დდ სიტყვებს ვერ ვალაგებ, მაგრამ მაინც მიხვდები შენ, რისი თქმაც მინდოდა.
ლავ იუუ <3

 



№9  offline ახალბედა მწერალი Ans...

sopiko
პატარა, საყვარელი, აი, ახალ წელს და ჩემს განწყობას რომ შეეფერება, ზუსტად ისეთი.
რა კარგი გოგო ხარ, ანს, ამის დაწერა და ჩვენი გახალისება რომ გადაწყვიტე, აბა, გუშინ საჩუქრების საყიდლად ვიყავი და ისეთი მამისკვლელი სახეები აქვთ ხალხს, გეგონება ვიღაცის გასვენებაზე წასასვლელად ემზადებოდნენ და არა ახალი წლისთვის...
დათი და თაი.
როგორ ერითმება, არა?
ტკბილები იყვნენ ძალიან.
ხოდა ასე ტკბილად შეაბერდნენ, რა.

გილოცავ დამდეგს!
ბევრი შენნაირი პოზიტიური მწერალი ამ საიტს!

სოფიკო <333 როგორ გამახარე შენ თუ იცი?! <3333333
არანაირი მოწყენილი და მითუმეტეს მამისმკვლელი სახეები <3333 ახალი წლის პერიოდია და ჩვენ თვითონ თუ არ შევიქმნით განწყობას, სხვანაირად არ მოვა ! <33333
დიდი მადლობა! <3333 მართლა ძალიან გამიხარდა რომ წაიკIთხე და თან რომ მოგეწონა <3 თუ ოდნავ მაინც აამაღლა შენი განწყობა ამ ისტორიამ ამითაც უბედნიერესი ვარ მინდა იცოდე <3
Anuki96
ჰოუ ჰოუუუუ :* :) ახალ წელს გილოცავთ. საუკეთესო წელი ყოფილიყოს ყველა მწერლისთვის და განსაკუთრებით 4love.ge_ის მწერლებისთვის. სიამოვნება მივიღე და უზომო სითბო გადმომედო ამ ციცქნა ისტორიით. ახალი წელი ხო ძალიან მიყვარს და ყოველ წელს რაღაც სასწაულს ველი მაგრამ ამ პატარა ამბავმა უფრო გამიმძაფრა ის შეგრძნება რომ ახალ წელს სასწაულები მართლა ხდება. ყველას გისურვებთ ისეთ ახალ წელს ჯერ რომ არ გქონიათ და ისეთი სასწაულის ახდენას გული რომ სიხარულით სხეულიდან ამოხტება და თავისუფლებას იზეიმებს. გილოცავთ ♡♡

გამიხარდა, თანაც ძალიან ! <333 დიდი მადლობა ჩემო ტკბილო <333333 მეც გილოცავ ახალ წელს და გისურვებ ულევ ბედნიერებას, სიყვარულს და სიხარულს <333333333333 დიდი მადლობა !!
სტუმარი NAKO
სუუუუპერ მოვედი ხასიატზე საყვარლობა იყო მართლაა

დიდი მადლობა ჩემო კარგო <333333333333
გრაფინია
თაიას მონოლოგი ჩემი მეგონა:)
ახალი წელი სასწაული დღესასწაულია..
ზე ბედნიერი,ზე მხიარული,ზე საყოველთაო და ა.შ...
20 წელია მეც მჯერა,რომ ახალი წლის ღამეს სასწაულები მართლა ხდება და ამის თქმის საშუალებას ჩემი 20 თუ არა,10 ახალი წელი მაინც მაძლევს
თუმცა,ასე ეგოისტურად და ამბიციურად,კიდევ ველოდები რამე გრანდიოზულს და სიყვარულით სავსეს და მჯერა აუცილებლად იქნება.
***
ისტორიაზე კი რა ვთქვა?
საოცარი პერსონაჟები,სიტუაციები,პერიოდი
სააშკარაოზე გამოტანილი ფიქრები,აზრები, გრძნობები,ემოციები

უბრალო ისტორიაა,რომელიც რეალურად ძალიან მდიდარია ყველა დადებითი ემოციით
და ისე მესიამოვნა,ისე:)

მადლობა მოლოცვისათვის
და შენც ბევრ სიხარულს და სიყვარულს
გისურვებ:)❤️

უღრმესი მადლობა <333 უკვე აღარ ვიცი რა ვთქვა <333333333 ზუსტად ეს მიზანი მქონდა როცა ამ ისტორიას ვწერდი, რომ ეს ახალი წლის ჯადოსნური ემოცია თქვენზეც გადმოსულიყო და თუ გამომივიდა, ძალიან ბედნიერი ვარ <333
სიყვარული და სიხარული შენ ამ ახალ წელს <3
mimimimo
ბოლოს საშინლად
საშინლად
მომეწონა.

კი ვფიქრობდი, იქნებ დათია-მეთქი
და
ჩემი ეჭვიც გამართლდა.

ისე გამიხარდა.

წინა საახალწლო განწყობა არ მაქვს,
თუმცა
სულ მცირედით
მაინც
გამახარე.

შენი წერის სთილი
შენი ნიჭი
და
უბრალოდ
შენ
მიყვარხარ!

სასწაული ხარ
და
სასწაულებს ქმნი!

მეც გილოცავ
(და
ეს ერთი და სხვა მრავალი (ისტორია)).

წარმატებები!

მე შენ მიყვარხარ!-შენ ! შენი კომენტარებით, ამ სიტყვების გამო, ამ სითბოს და სიყვარულის გამო <33333 ჩემი გაბედნიერება რომ შეძელი ახლა ამ კომენტარით <3333
ძალიან დიდი მადლობა ! მართლა უდიდესი სტიმული ხართ ყველა <3333333
ბედნიერი ახალი წელი შენ! ბევრი, ბევრი ფერადი და ბრჭყვიალა განწყობა! <3333333333
მადლობა დიდი ! <333333
bibo
ვამიენ ანს
ანს ვაიმე
რა იყო ეს
ვაიმე გავგიჟდი გადავირიე
ემოცის პიკი პანიკა შოკი მაქ
რო გნახე ისე გამიხარდა
ისე ორიგინალურად
ისე უცებ ჩნდები
არსაიდან
რო მეც მიკვირს
ასე რო გელოდები
ასე შეგიძლია გამაბედნიერო
ასე უცებ მოფრინდე
მოფრთხიალდე და გამათბო
სასწაული იყო ჩემო ერთიციდა მარწყვის გოგოვ
სამ ნაძვიხეზე ისე გამეღიმა ყვლა კუთხეში მომინდა ნაძვი
სადაც გავიხედავ ყველგან რო მორთული ნაძვისხე გიყურებს
შენი ძმა იყო დ წაიღო ნაძვისხეო სიცილისგან ვკაკანებდიი ვერ ვსუნთქავდი :D
მორთული სახლი ყველგან წვიმები და ნათურები ეს ხო სასწაულია
და ამ სასწაულს დამატებული ბევრი მანდარინები და მისი სუნი
თოვლი სხვა ფენომენია ისა რაც გჭირდება უბრალოდ
თოვლია რა თოვლია და რას გაუგებ
და ითოვოს მუდამ
ეთოვოს
თოვლია და გაუგოთ
მოვა როცა მოუნდება
თოვლია და გაუგოთ
შოკოლადო
შეხვედრა საოცრება იყო მიყვარს ასეთი არაფრისგან შექმნილი ყველაფერი
რომელიც სამუდამო კვალს ტოვებს
აქ გულშიც გონებაშიც სულშიც და ფიქრებში
იქ პაწა სევდაც დაკრავდა ჩემო ნიბლია
პაწია სირუხე
იმ სიყვარულმა გამაგიჟა 3 წელი
ასე უბრალოდ გამატჯობას რო გეუბნება ეგ გიყვარდეს
ასე შორიდან ეტრფოდე
ასე უბრალოდ შენთვოს გიყვარდეს (დედა რა ახლო თემა რატო მემის ასე ვერ ვხდბი :დ :დ )
ყველა დღე ახალი წელია ყველა ღამე ახალი წელია
თუ შეგიძლია შეცვალო რამე
მათ ისტორიებზე ვიცინე ვხარხარებდი პაწაწინა
გუნდაობა საოცრება იყო
ის კოცნა ის ჩახუტება
გულისცემის მომატება პიკი იყო
სიგიჟე
იქ თვალებში ფერის მეტი ჩნს
განა მარტო ფერია იქ სამყარო ჩანს

ყოველ ახალ წელს, თავისი წილი ჯადოსნობა ყველასთან მიდის.
მთავარია მოვასწროთ, დავიჭიროთ, ჩავებღაუჭოთ და არ მივცეთ უფლება, რომ იმ ღამით მიგვატოვოს.

ეს იყო საუკეთესო პერიოდი, რომელიც გამიტარებია 31 დეკემბრიდან 1 იანვრამდე.
გამაგიჟა მე მჯერა ჩემი წილი ახალი წელის შენი და მისი წილის ვიცი რო იმ ღამით რაღაც ახალი ფერადი ხდება და მე მჯერა იმ ფერადი ახალი წელის რაც შენ გაქ აქ ამ ისტორიაშ
ვიცოდი ბოლოს რაღაც ასე იქნებოდა რაღაცაში იყო საქმე და ნაძვი მოვიდოდა თავისი ფეხით
<3

ბიბო !!! ეს რა არის?????????/ შეგიძლია ამიხსნა ეს რა არის???? <3 ეს რამხელა კომენტარია? ჭკუიდან არ გადამიყვანო ახლა. ბოლომდე სანამ ჩავედი არ მეგონა, რომ მართლა მე მწერდი!
შენ რა უნდა გითხრა? ამ ყველაფრისთვის რამდენი მადლობა უნდა გადაგიხადო, რომ როგორმე "გადაგიჯოკრო"?????
ძალიან მიყვარხარ ბიბუნა !!! <3 უტკბილესი და უსაყვარლესი ხარ! ყველაზე თბილი ადამიანი !! <3
შენ მე გამაგიჟე და გადამრიე შენი კომენტარებით! შემოკლებაც კი მომიწია, რომ მადლობა მეთქვა....იმიტომ, რომ ფიზიკურად აღარ დაეტია შენიკომენტარის მერე-ჩემი!
ისტორიას, რომელსაც საერთოდ არ ველოდი, რომ ასეთი გამოხმაურება ექნებოდა, უცებ რა კომენტარსს მიწერ??? საოცრებას!!!!
შენ თვითOნ ხარ ყველაზე დიდი საოცრება, სიფერადე და სიყვარული!
მადლობა ბიბო <3333333333
უსააზღვრო და უკიდეგანოოო მადლობააა <333

იოსეული
არ არსებობს!
შენ?!
ყველაზე მაგარი ხარ!
როგორ ველოდი ახალ ისტორიას, წარმოდგენაც კი არ შეგიძლია!
ჩემი საახალწლო საჩუქარი ხარ, ორი დღით ადრე :დდ
როგორ მომეწონა <3
ტკბილი, თბილი, ბედნიერი ისტორიაა ეს და შენც ზუსტად, ზუსტად ასეთი ხარ <3
რაღაც მომენტებზე გადავბჟირდი, ისე გამეცინა :დდდ
ახალი წელი ყველაზე მაგარი დღეა ჩემთვის და თურმე დათის და თაიასთვისას.
დამეფიცება, მივხვდი, ნაძვის ხე ვისი ''მოპარულიც'' იყო ;)
აი ემ ზე ბოსს ))
მეც მიყვარს მანდარინი, იმდენად რომ ხელებგაყვითლებული დავდივარ :დდ
ყველაზე მაგარი ხარ, გეუბნები <3
რეებს ვბოდიალობ არ ვიცი, ემოციურ შოკში ვარ :დდ სიტყვებს ვერ ვალაგებ, მაგრამ მაინც მიხვდები შენ, რისი თქმაც მინდოდა.
ლავ იუუ <3

შენ რომ ჩემს სიახლეზე კომენტარი არ დატოვო, ის სიახლე სიახლე არ არის ! ;დდდდდ
აი, ისე გელოდები და ისე მაინტერესებს შენი აზრი.
არასდროს არ დამავიწყდება შენი მატარებლის ისტორია და როგორ აღმოაჩინე ჩემი ნაწერები. <3333
ძალიან რომ მიყვარხარ, ხომ იცი? <333333
კიდევ გეტვი და ძალიან ბევრჯერ თან, რომ სულ გახსოვდეს, როგორ შეგიძლია ჩემი გაბედნიერება ერთ წუთში! <333333
გკოცნი ბევრრს !!! <3333333

 



№10  offline წევრი deep

კიდევ ერთი საოცრება ისტორია საოცრება გოგოსგან.
ძაან მაგარი გოგო ხარ ანსს
ვიგიჟდები შენზე და შენი წერის სტილზე
დათა და თაია საოცრებები იყვენენ. მითუმეტეს ნენეს სუბიექტური განტოლების მერე დათ და თაიას წყვილზე მაბოდებს
ბრავო

 



№11  offline ახალბედა მწერალი An_Gel

ამ ბოლო დროს, წინასწარ რო ვაანონსებ, კომენტარს როდის დაგიწერ, დაამუღამე? :დდდ ვკითხულობ და საუკუნის მერე გიწერ კომენტარს. :დ მაგრამ რა ვქნა? არც ის შემიძლია, გაკვრით დავაფიქსირო ჩემი აზრი შენს ისტორიაზე და არც ის, საღამოსთვის "შემოვინახო" წასაკითხად. რასაც არ უნდა ვაკეთებდე, ანსმა დადო ახალი? გადაწია ყველა დანარჩენმა საქმემ და ჩაუჯდა :დდდ
კაი ანგინიანი და სიცხიანი ვარ, ყურადღება არ მომაქციო pensive pensive
მოკლედ, აი შენ ხარ სიყვარულის ადამიანი! და შენი ისტორიები არის უზარმაზარი ბედნიერება!
ეს ისტორიაც ზუსტად ის იყო და იქ იყო, რაც/სადაც უნდა ყოფილიყო.
ახალი წლის განწყობა მოიტანა კი არა, მაგიდაზე რომ მანდარინები ეწყოთ, (აი დათის რო არ უყვარდა ის მანდარინები. უგემოვნო ეგ!) მაგის სურნელიც კი მომივიდა. heart_eyes
იცი კიდე რა დეტალი მომეწონა განსაკუთრებულად? მარტო ჩემნაირ უცნაურს თუ მოეწონებოდა :დდ დათი სახელოებს რო ქაჩავდა. რატომღაც ზუსტად წარმოვიდგინე ეგ მოქმედება და მერე მთლიანად დათის ტიპაჟი გონებაში.
ნაძვისხის ამბავი იცი როდის მივხვდი? თაიამ ზეცას რო გაუბა დიალოგი და ეს მანდარინის არმოყვარული, უგემოვნო დათი რო შეეჭრა საჰაერო საუბრებში, მაშინ :დდდ
და კაფეში დიალოგები იყო სასწაული <3 ეს არი, არ ვიცი რაზე ვალაპარაკოო? ყველა სიტყვა ძალიან მოვიდა ჩემამდე <3
მოკლედ, ბევრი, ბევრი ასეთი ტკბილი ისტორია. აშკარად უცებ და დაუგეგმავად უფრო კარგად წერ, ვიდრე დიდხნიანს და გააზრებულს, ხო ხედავ? :დდდ ამიტომაც, ბევრ ასეთ ისტორიას გისურვებ. საახალწლოსაც და არასაახალწლოსაც! heart_eyes
ძალიან მიხარია, რომ ამ წელმა შენი თავი მაპოვნინა. სულ რომ არაფერი, მგონია რომ ამად ღირდა ეს წელი.
ძალიან მიყვარხარ, ან heart_eyes heart_eyes და ეს ისტორიაც, როგორც ყველა სხვა დანარჩენი, განსაკუთრებულია. <3
პ.ს. რამის თქმა თუ დამავიწყდა (და დამავიწყდა, სავარაუდოდ :დ) მერე შეგაწუხებ კიდე :დ
პ.ს.ს. ჩემთვის ამ გოგოს მაინც სალომე ქვია და თაიაა გვარად, რა გავაკეთო?! :დდდ სალომე თაია heart_eyes :დდდდდ

 



№12  offline წევრი გეგე მარიშკა

ძალიან მაგარი იყო <3 გაგრძელებაზე არ გიფქრია ?? <3

 



№13  offline წევრი zia-maria

ფეხბედნიერი შემოსულიყოს შენთვის 2018 წელი,უამრავი ასეთი საინტერესო და საყვარელი ისტორიები შეგექმას და მკითხველი ყოველთვის გაგეოცებინოს.მრავალი შობა ახალი წლები გაგითენოს უფალმა. kissing_heart

 



№14  offline წევრი Mariamch

ანსსს წეღან დაგპიირდი წავიკითხავთქო. სასწაული გოგო ხარ❤ არ ვიცი სიტყვები ზედმეტია... მერამდენედ გამაოცე არვიცი❤❤❤❤ გილოცავ დამდეგს უამრავი ისტორია დაგეწეროს 2018 წელს❤❤❤

 



№15  offline ახალბედა მწერალი Ans...

deep
კიდევ ერთი საოცრება ისტორია საოცრება გოგოსგან.
ძაან მაგარი გოგო ხარ ანსს
ვიგიჟდები შენზე და შენი წერის სტილზე
დათა და თაია საოცრებები იყვენენ. მითუმეტეს ნენეს სუბიექტური განტოლების მერე დათ და თაიას წყვილზე მაბოდებს
ბრავო

ძალიან დიდი მადლობა ჩემო კარგო <3333 როგორც ყოველთვის ისევ გამახარე <33 სამწუხაროდ, არ ვიცი ნენეს სუბიექტური განტოლება, მაგრამ ეჭვი არ მეპარება რომ სასწაული იქნება <3333333
დიდი მადლობა <3 ბედნიერი ახალი წელი შენ!
გეგე მარიშკა
ძალიან მაგარი იყო <3 გაგრძელებაზე არ გიფქრია ?? <3

დიდი მადლობა <3333 სამწუხაროდ, არ იქნება გაგრძელება. არც ვიცი ეს როგორ უნდა გაგრძელდეს ;დდდ <3333 დიდი მადლობა <33
ბედნიერი ახალი წელი <33
zia-maria
ფეხბედნიერი შემოსულიყოს შენთვის 2018 წელი,უამრავი ასეთი საინტერესო და საყვარელი ისტორიები შეგექმას და მკითხველი ყოველთვის გაგეოცებინოს.მრავალი შობა ახალი წლები გაგითენოს უფალმა. kissing_heart

დიდი მადლობა <3 ასევე, ბედნიერებას და ულევ სიხარულს გისურვებთ 2018 წელს <3333333333
Mariamch
ანსსს წეღან დაგპიირდი წავიკითხავთქო. სასწაული გოგო ხარ❤ არ ვიცი სიტყვები ზედმეტია... მერამდენედ გამაოცე არვიცი❤❤❤❤ გილოცავ დამდეგს უამრავი ისტორია დაგეწეროს 2018 წელს❤❤❤

გელოდებბოდი და გამიხარდა ძალიან <3333333333 დიდი მადლობა ჩემო საყვარელო <3333 2018 წელი შენთვის სიახლეების,სიყვარულის და ბედნიერების მომტანი ყოფილიყოს <333333
An_Gel
ამ ბოლო დროს, წინასწარ რო ვაანონსებ, კომენტარს როდის დაგიწერ, დაამუღამე? :დდდ ვკითხულობ და საუკუნის მერე გიწერ კომენტარს. :დ მაგრამ რა ვქნა? არც ის შემიძლია, გაკვრით დავაფიქსირო ჩემი აზრი შენს ისტორიაზე და არც ის, საღამოსთვის "შემოვინახო" წასაკითხად. რასაც არ უნდა ვაკეთებდე, ანსმა დადო ახალი? გადაწია ყველა დანარჩენმა საქმემ და ჩაუჯდა :დდდ
კაი ანგინიანი და სიცხიანი ვარ, ყურადღება არ მომაქციო pensive pensive
მოკლედ, აი შენ ხარ სიყვარულის ადამიანი! და შენი ისტორიები არის უზარმაზარი ბედნიერება!
ეს ისტორიაც ზუსტად ის იყო და იქ იყო, რაც/სადაც უნდა ყოფილიყო.
ახალი წლის განწყობა მოიტანა კი არა, მაგიდაზე რომ მანდარინები ეწყოთ, (აი დათის რო არ უყვარდა ის მანდარინები. უგემოვნო ეგ!) მაგის სურნელიც კი მომივიდა. heart_eyes
იცი კიდე რა დეტალი მომეწონა განსაკუთრებულად? მარტო ჩემნაირ უცნაურს თუ მოეწონებოდა :დდ დათი სახელოებს რო ქაჩავდა. რატომღაც ზუსტად წარმოვიდგინე ეგ მოქმედება და მერე მთლიანად დათის ტიპაჟი გონებაში.
ნაძვისხის ამბავი იცი როდის მივხვდი? თაიამ ზეცას რო გაუბა დიალოგი და ეს მანდარინის არმოყვარული, უგემოვნო დათი რო შეეჭრა საჰაერო საუბრებში, მაშინ :დდდ
და კაფეში დიალოგები იყო სასწაული <3 ეს არი, არ ვიცი რაზე ვალაპარაკოო? ყველა სიტყვა ძალიან მოვიდა ჩემამდე <3
მოკლედ, ბევრი, ბევრი ასეთი ტკბილი ისტორია. აშკარად უცებ და დაუგეგმავად უფრო კარგად წერ, ვიდრე დიდხნიანს და გააზრებულს, ხო ხედავ? :დდდ ამიტომაც, ბევრ ასეთ ისტორიას გისურვებ. საახალწლოსაც და არასაახალწლოსაც! heart_eyes
ძალიან მიხარია, რომ ამ წელმა შენი თავი მაპოვნინა. სულ რომ არაფერი, მგონია რომ ამად ღირდა ეს წელი.
ძალიან მიყვარხარ, ან heart_eyes heart_eyes და ეს ისტორიაც, როგორც ყველა სხვა დანარჩენი, განსაკუთრებულია. <3
პ.ს. რამის თქმა თუ დამავიწყდა (და დამავიწყდა, სავარაუდოდ :დ) მერე შეგაწუხებ კიდე :დ
პ.ს.ს. ჩემთვის ამ გოგოს მაინც სალომე ქვია და თაიაა გვარად, რა გავაკეთო?! :დდდ სალომე თაია heart_eyes :დდდდდ

ანაა <33333 შენი დაანონსებულიი კომენტარის დაწერა არის ჩემი გაუაზრებელი სიცილ-ღიმილი და გაგიჟება <3 მერე ისე გელოდები, ვერ დაიჯერებ!
აი, ეგ ყველაზე მეტად რო მოგეწონა, იცი ვის აქვს სახელოების ქაჩვის ჩვევა?? ვისგან ავიღე იცი? ;დდდდ აი, ვიზეც გაიფიქრე ახლა ზუსტად მაგას!!! რა ვქნა, რომ მაგის თვისებებს ხან ვის ვატენი ხან ვის? ;დდ <333
ნაძვისხის ამმბავი იცი როდის მოვიფიქრე? ექშენი მინდა მეთქი, ღამის 5 საათზე რომ გწერდი და ამ შუა ღამეს ვიცი რა ექშენსაც მოიფიქრებდიო ;დდდდ კოცნამაც ვერ უშველა თქო ;დდდ
ახლა ისტერიულად მეცინება !!! ;დდდ სალომე თაია! ვერ გავხდი ინოვატორი სორი ;დდდ
აუ ძალიან მიყვარხარ ! აი ძალიან და მართლა ბედნიერება იყო ეს წელი. მოგბაძავ და გეტყვი, იმიტომაც არის სასწაული წელი, რომ შენი თავი მაპოვნინა!!!
შენ ხარ ჩემი სასწაული გოგო, სასწაული იდეებით,აზრებით, სასწაული ისტორიებით!
და რაც მთავარია ჩვენ რომ ვიცით გათენება ეგეთი უნდა !!!!
გკოცნი!
მიყვარხაააააააააააააარ <3 !

 



№16 სტუმარი ქრისტინა

ყველას გილოცავთ ახალ წელს ულევ სიხარულსა და ბედნიერებას გისურვებთ...გეპოვნოთ ადამიანები ვინც მუდამ თქვენს გვერდში იქნებიან და არასდროს გატკენენ და ვისაც გყავთ სამუდამოდ ერთად ყოფილიყავით....საოცარი ისტორიააა აი საოცარი ძალიან თბილი სიხარულიიი....მადლობა საყვარელო ❤❤❤????❤????

 



№17  offline ახალბედა მწერალი Ans...

ქრისტინა
ყველას გილოცავთ ახალ წელს ულევ სიხარულსა და ბედნიერებას გისურვებთ...გეპოვნოთ ადამიანები ვინც მუდამ თქვენს გვერდში იქნებიან და არასდროს გატკენენ და ვისაც გყავთ სამუდამოდ ერთად ყოფილიყავით....საოცარი ისტორიააა აი საოცარი ძალიან თბილი სიხარულიიი....მადლობა საყვარელო ❤❤❤????❤????

დიდი მადლობა საყვარელო <33333333
ბედნიერი ახალი წელი და საუკეთესო სურვილები შენ <333333333333333333

 



№18  offline წევრი მოცინარი

ვუყურებ კომენტარებს და სადღაც 3 მეტრი მაინც იქნება :დ უკვე მრცხვენია, პატარა გამომივა :დ
პირველ რიგში გილოცავ ახალ წელს! ყველა სურვილის ახდენა, ბედნიერება, ჯანმრთელობა და კიდევ ბევრი, ბევრი კარგი რამ <3
რაც შეეხება ისტორიას... ტატა და ლილე მომეწონნენ და რა ვქნა :დ თითქოს უმნიშვნელო მარა...! <3
(ეჰ ერთი დათისნაირი მეც მინდა :/ საიდან მოვიტანე -_- :/)
თაია - სახელზე და პერსონაჟზე ვგიჟდები :****** :დ <3
ეჰ რა ვქნა, შემემჩნია და დამერეკა დათის ნომერზე (531 31 31 31) :( არ გამიბრაზდე :დ <3 ცდა ბედის მონახევარიაო :დდ <3
საოცრება ისტორიაა <3 (არამარტო ეს რა თქმა უნდა) პერსონაჟები, სიუჟეტები.... კლას! <3 <3
მოკლედ პატარა კომენტარი კია, მაგრამ გულით დაწერილი :* <3 :დ კიდევ ერთხელ გილოცავ დამდეგს <3

 



№19 სტუმარი სტუმარი თამარი

თბილო და ტკბილო❤ მომნატრებიხარ❤ შენსავით თბილი და ტკბილი ისტორია იყო^^ ისე მესიამოვნა ამის წაკითხვა, რომ დავინახე გავბედნიერდი^^ და რონ წავიკითხე საერთოს. მეც მომინდა ასეთი ახალი წლის ღამე. მეც მომინდა ასეთი დამთხვევითიბა და მეც მომინდა ასეთი ისტორია^^ სითბი და სიტკბო სიყვარული❤ დათი და თაია. სხვათაშორის მეც მაქვს დათის მსგავსად მაჯების ქაჩვა ქვემოთ და დედა სულ მეჩხუბება ხოლმე :დდ ისე გამეღიმა ეგ მონაკვეთი რომ წავიკითხე და სხვაზეც(თუნდაც დათიზე) აღმოვაჩინე ეგ ჩვევა რომ ^^ სასწაული გოგო ხარ შენ❤ განახარე, გამაბედნიერე, დამატკბე❤

 



№20  offline ახალბედა მწერალი Ans...

მოცინარი
ვუყურებ კომენტარებს და სადღაც 3 მეტრი მაინც იქნება :დ უკვე მრცხვენია, პატარა გამომივა :დ
პირველ რიგში გილოცავ ახალ წელს! ყველა სურვილის ახდენა, ბედნიერება, ჯანმრთელობა და კიდევ ბევრი, ბევრი კარგი რამ <3
რაც შეეხება ისტორიას... ტატა და ლილე მომეწონნენ და რა ვქნა :დ თითქოს უმნიშვნელო მარა...! <3
(ეჰ ერთი დათისნაირი მეც მინდა :/ საიდან მოვიტანე -_- :/)
თაია - სახელზე და პერსონაჟზე ვგიჟდები :****** :დ <3
ეჰ რა ვქნა, შემემჩნია და დამერეკა დათის ნომერზე (531 31 31 31) :( არ გამიბრაზდე :დ <3 ცდა ბედის მონახევარიაო :დდ <3
საოცრება ისტორიაა <3 (არამარტო ეს რა თქმა უნდა) პერსონაჟები, სიუჟეტები.... კლას! <3 <3
მოკლედ პატარა კომენტარი კია, მაგრამ გულით დაწერილი :* <3 :დ კიდევ ერთხელ გილოცავ დამდეგს <3

დიდი მადლობა ჩემო საყვარელო !!!!
ჰო, ტატა და ლილე მეც ძალიან მომწონდა ;დ მსგავსი ტიპაჟების გარეშე, ჩემი ისტორიები ვერც წარმომიდგენია. (ალბათ ;დ)
ნომერი არ ვიცი, არსებობს 531 ქსელი? ;დდდდდდ <333333
ძალიან გამახარე <3333333 მეც გილოცავ და მთელი გულით გისურვებ ერთ დათისნაირს 2018 წელს ! ! ! ! !
და ისევ და ისევ მადლობაა ! <3 <3 <3 <3
სტუმარი თამარი
თბილო და ტკბილო❤ მომნატრებიხარ❤ შენსავით თბილი და ტკბილი ისტორია იყო^^ ისე მესიამოვნა ამის წაკითხვა, რომ დავინახე გავბედნიერდი^^ და რონ წავიკითხე საერთოს. მეც მომინდა ასეთი ახალი წლის ღამე. მეც მომინდა ასეთი დამთხვევითიბა და მეც მომინდა ასეთი ისტორია^^ სითბი და სიტკბო სიყვარული❤ დათი და თაია. სხვათაშორის მეც მაქვს დათის მსგავსად მაჯების ქაჩვა ქვემოთ და დედა სულ მეჩხუბება ხოლმე :დდ ისე გამეღიმა ეგ მონაკვეთი რომ წავიკითხე და სხვაზეც(თუნდაც დათიზე) აღმოვაჩინე ეგ ჩვევა რომ ^^ სასწაული გოგო ხარ შენ❤ განახარე, გამაბედნიერე, დამატკბე❤

დიდი მადლობა ჩემო კარგო <333 ვეცდები თავი ხშირად არ მოგანატრო ;დ <3 ძალიან გამიხარდა შენი კომენტარი და გავბედნიერდი, რომ წავიკითხე <3333333
გისურვებ ასეთ ახალი წლის ღამეს, ან თუნდაც სხვანაირს-მაგრამ საუკეთესოს <3333 გილოცავ და 2018 წელი ყოფილიყოს შენს ცხოვრებაში საუკეთესო პერიოდი <3333333

 



№21 სტუმარი Qeti qimucadze

axali celi shemiyvaardaaa. Rogorc yvela sheni istoriaa, saocrad lamazi stilitaa dacerili, gamartuli da tbili. Magari gogo xar. Carmatebebii. Bednier axalcels gisurvebbbb

 



№22 სტუმარი l,m not sick

აუუუუ
ვგიჟდები შენზე რაა,ყველაზე მაგარი ხარ..
ჩემიი აღმოჩენა ხარ

 



№23  offline ახალბედა მწერალი Ans...

Qeti qimucadze
axali celi shemiyvaardaaa. Rogorc yvela sheni istoriaa, saocrad lamazi stilitaa dacerili, gamartuli da tbili. Magari gogo xar. Carmatebebii. Bednier axalcels gisurvebbbb

l,m not sick
აუუუუ
ვგიჟდები შენზე რაა,ყველაზე მაგარი ხარ..
ჩემიი აღმოჩენა ხარ

ორივეს უღრმესი მადლობა <333333333 ძალიან გამახარეთ <3333
ბედნიერი ახალი წელი თქვენ და ყველაფერი საუკეთესო !! <3

 



№24  offline წევრი dzadzamia25

მოვედი.
კუ,როგორ მომნატრებია კომენტარის დადება და საერთოდ შენ მომენატრე.
არა რა,მითხარი ეს რა იყო?
რა იყო?
ხპ ვაფშე არ მაქვს საახალწლო განწყობა,მაგრამ.
დათი-თაი?
თოვლი?
ახალი წელი?
ცხელი ჩაი და მყუდრო კაფე?
სიგიჟეა.
ჩვეულებრივი სიგიჟე.
აუ,სასწაულია.

 



№25  offline წევრი marqetele

გამათბო , დამიარა ემოციების საოცარ მოზღვავებას ვგრძნობ . ისე ჩავამთავრე ისტორია უაზროდ ვიღიმოდი .ყველაზე დასამახსოვრებელი საახალწლო ისტორიაა ჩემთვის.სასწაულების უნდა ვიწამოთ ყოველთვის ,ვისიამოვნე წინა საახალწლო განწყობა შემიქმნა და საშინლად ბევრი რომანტიკა მოიტანა <3 ბედნიერი ახალი წელი საყვარელო<3 გამათბე შენი ისტორიით <3

 



№26  offline წევრი იოსეული

პირველ იანვარს, ვიღვიძებ, მანდვე ვფიქრდები და გაინტერესებს ვინ მახსენდება? შენ.
და შენი ისტორიები და უეცრად, თავში ერთი საინტერესო აზრი მარტყამს, შენზე და ვარდებზე. ზუსტად ვიცი, მართალი ვარ და მიხარია კიდეც ❤
მაშ ასე, ქალბატონებო და ბატონებო, ჩემი აზრი -
შენი ისტორიები ჩემთვის ვარდებთან ასოცირდება.
გეფიცები!
აი, ვარდი, ვთქვათ, წითელი,ხომ ლამაზია? ეშხიც აქვს რაღაცნაირი და როცა გჩუქნიან, გიხარია. მაგრამ როგორი მტკივნეულია, არა ვარდის ეკლები? აუცილებლად იტკენ ხელს, ვარდების დაკრეფისას, მაგრამ მაინც აგრძელებ, რადგან იცი, ბოლოს გაახარებ საყვარელ ადამიანს, ან თუნდაც გაყიდი, მაგრამ ეს მის სილამაზეს არ შეცვლის.
გამოდის, ვარდის დასაკრეფად ბრძოლა გიწევს ეკლებთან და საკუთარ თავთან, რომ არ დანებდე.
ამ ისტორიებშიც, უკლებლივ ყველაში, ყველა იბრძვის, ყველა თმობს რაღაცას, როგორც ჩვენ სისხლს, ვარდის დაკრეფის პროცესში ხელის გაჭრის გამო. მაგრამ მათ ის აძლებინებთ, რომ ბოლოს აუცილებლად იქნება ჰეფი ენდი.
განა ზუსტად იციან? არა, უბრალოდ საკუთარ თავს არწმუნებენ ამაში და შემდეგ, აუცილებლად ამთავრდებენ ისე, როგორც უნდოდათ. ("იისფერი ღამე" გამონაკლისია).
შენი ისტორიები არ უნდა იკითხებოდეს ასე უბრალოდ. იმდენად თბილი, ტკბილი და საყვარელია შენი ისტორიები, რომ ვერ გავიმეტებ ასე. ცხელი შოკოლადდის ფონზე, თვალების დათხრის გარეშე, ქაღალდებზე უნდა იყოს შენი ნაწერი. შავით თეთრზე.
შენი ისტორიები უნდა გამოიცეს, დაიბეჭდოს. ყველა ერთ წიგნში უნდა მოექცეს და დაერქვას "ანსის ვარდები".
მე ასე მინდა, რომ იყოს ❤
და კიდევ, გილოცავ ახალ წელს და უამრავ, უამრავ მაგარ ისტორიას გისურვებ ❤ მიყვარხარ ❤

 



№27  offline ახალბედა მწერალი Ans...

dzadzamia25
მოვედი.
კუ,როგორ მომნატრებია კომენტარის დადება და საერთოდ შენ მომენატრე.
არა რა,მითხარი ეს რა იყო?
რა იყო?
ხპ ვაფშე არ მაქვს საახალწლო განწყობა,მაგრამ.
დათი-თაი?
თოვლი?
ახალი წელი?
ცხელი ჩაი და მყუდრო კაფე?
სიგიჟეა.
ჩვეულებრივი სიგიჟე.
აუ,სასწაულია.

მარო, უუკვე ახალი წელი გასულია და ახლა გიწერ ამ კომენტარს, შენი 20ჰ ფეისბუქზე ძაან არ მომწონს და ერთისულიმაქ როდის დაგელაპრაკები. შენიდეპრესიისგამო ამ პატარა კომენტარსაც კი გაპატიებ! ;დდდ გეხუმრები რა თქმა უნდა!
გკოცნი, მიყვარხარ და მადლობა.
შენ რომ არა...
ხომ იცი, შენ რომ არა, არაფერი არ იქნებოდა !
marqetele
გამათბო , დამიარა ემოციების საოცარ მოზღვავებას ვგრძნობ . ისე ჩავამთავრე ისტორია უაზროდ ვიღიმოდი .ყველაზე დასამახსოვრებელი საახალწლო ისტორიაა ჩემთვის.სასწაულების უნდა ვიწამოთ ყოველთვის ,ვისიამოვნე წინა საახალწლო განწყობა შემიქმნა და საშინლად ბევრი რომანტიკა მოიტანა <3 ბედნიერი ახალი წელი საყვარელო<3 გამათბე შენი ისტორიით <3

დიდი მადლობა ჩემო კარგო <333333 ძალიან გამახარე, ასე რომ მოგეწონა <3 გისურვებ, რომ ეს წელი საუკეთესო ყოფილიყოს შენს ცხოვრებაში. ჯანმრთელობა, ბედნიერება, სიხარული და სიყვარული არ მოგკლებოდეს. <3333333
იოსეული
პირველ იანვარს, ვიღვიძებ, მანდვე ვფიქრდები და გაინტერესებს ვინ მახსენდება? შენ.
და შენი ისტორიები და უეცრად, თავში ერთი საინტერესო აზრი მარტყამს, შენზე და ვარდებზე. ზუსტად ვიცი, მართალი ვარ და მიხარია კიდეც ❤
მაშ ასე, ქალბატონებო და ბატონებო, ჩემი აზრი -
შენი ისტორიები ჩემთვის ვარდებთან ასოცირდება.
გეფიცები!
აი, ვარდი, ვთქვათ, წითელი,ხომ ლამაზია? ეშხიც აქვს რაღაცნაირი და როცა გჩუქნიან, გიხარია. მაგრამ როგორი მტკივნეულია, არა ვარდის ეკლები? აუცილებლად იტკენ ხელს, ვარდების დაკრეფისას, მაგრამ მაინც აგრძელებ, რადგან იცი, ბოლოს გაახარებ საყვარელ ადამიანს, ან თუნდაც გაყიდი, მაგრამ ეს მის სილამაზეს არ შეცვლის.
გამოდის, ვარდის დასაკრეფად ბრძოლა გიწევს ეკლებთან და საკუთარ თავთან, რომ არ დანებდე.
ამ ისტორიებშიც, უკლებლივ ყველაში, ყველა იბრძვის, ყველა თმობს რაღაცას, როგორც ჩვენ სისხლს, ვარდის დაკრეფის პროცესში ხელის გაჭრის გამო. მაგრამ მათ ის აძლებინებთ, რომ ბოლოს აუცილებლად იქნება ჰეფი ენდი.
განა ზუსტად იციან? არა, უბრალოდ საკუთარ თავს არწმუნებენ ამაში და შემდეგ, აუცილებლად ამთავრდებენ ისე, როგორც უნდოდათ. ("იისფერი ღამე" გამონაკლისია).
შენი ისტორიები არ უნდა იკითხებოდეს ასე უბრალოდ. იმდენად თბილი, ტკბილი და საყვარელია შენი ისტორიები, რომ ვერ გავიმეტებ ასე. ცხელი შოკოლადდის ფონზე, თვალების დათხრის გარეშე, ქაღალდებზე უნდა იყოს შენი ნაწერი. შავით თეთრზე.
შენი ისტორიები უნდა გამოიცეს, დაიბეჭდოს. ყველა ერთ წიგნში უნდა მოექცეს და დაერქვას "ანსის ვარდები".
მე ასე მინდა, რომ იყოს ❤
და კიდევ, გილოცავ ახალ წელს და უამრავ, უამრავ მაგარ ისტორიას გისურვებ ❤ მიყვარხარ ❤

ძალიან დიდხანს ვკIთხულობდი ამ კომენტარს და მერე ძალიან ბევრი ვიფიქრე, რით დავიმსახურე, რომ ეს ყველაფერი შენ მე დამიწერე.
ვფიქრობ და მართლა ვერ ვხვდები. არ ვიცი, როდის, ან როგორ დავიმსახურე ამხელა სიყვარული. მართლა არ ვიცი და ისე ვარ დაბნეული არ ვიცი როგორ გადაგიხადო მადლობა.
შენი სიტყვები ამ სასწაულ დღეს ისეთი ბედნიერების მომტანი იყო, ვერ აღგიწერ.
უღრმესი მადლობა.
მართლა არ ვიცი რა ვთქვა.
შენი კომენტარები ყოველთვის უდიდესი ბედნიერებაა ჩემთვის და ახლა საერთოდ.
რამდენიმეჯერ გადავიკითხე, ისტორიასაც დავაკვირდი, ხომ მართლა მე მიწერს მეთქი...
ხანდახან ან მჯერა, რომ ასეთ სასწაულებს ჩემზე ამბობთ და
რომ არსებობთ ასეტი სასწაული ადამიანები-როგორიც შენ ხარ!
პირადი ბედნიერება ხარ შენ ! ჩემი!
დიდი მადლობა და მიყვარხარ ამ ყველაფრისთვ ის.

 



№28  offline წევრი იოსეული

ჰო, ისე, მეც მიკვირს, როგორ შეიძლება ერთმა უცნობმა გოგომ, რომლის სახელიც კი არ ვიცი, ჩემში ასე შემოაბიჯოს. საერთოდ არაფერი ვიცი შენზე, მაგრამ ისეთი შეგრძნება მაქვს, თითქოს წლებია გიცნობ. შენს ყოველ ახალ ისტორიაში შენი ახალი თვისებები ჩანს, უბრალოდ, ზედაპირული "გადაკითხვისას" კი, რა თქმა უნდა, ვერ აღმოაჩენ. ეს ყველაზე მეტად მომწონს, რადგან მარტივი არაა და არცაა საჭირო, ყველამ გაიგოს. მგონია, რომ შენთან ნებისმიერ თემაზე შეიძლება დალაპარაკება, მე კი, მიყვარს ასეთი ხალხი.
შენც მიყვარხარ.
მიყ-ვარ-ხარ.
ვარ და ხარ.
მე და შენ.

 



№29  offline ახალბედა მწერალი Ans...

იოსეული
ჰო, ისე, მეც მიკვირს, როგორ შეიძლება ერთმა უცნობმა გოგომ, რომლის სახელიც კი არ ვიცი, ჩემში ასე შემოაბიჯოს. საერთოდ არაფერი ვიცი შენზე, მაგრამ ისეთი შეგრძნება მაქვს, თითქოს წლებია გიცნობ. შენს ყოველ ახალ ისტორიაში შენი ახალი თვისებები ჩანს, უბრალოდ, ზედაპირული "გადაკითხვისას" კი, რა თქმა უნდა, ვერ აღმოაჩენ. ეს ყველაზე მეტად მომწონს, რადგან მარტივი არაა და არცაა საჭირო, ყველამ გაიგოს. მგონია, რომ შენთან ნებისმიერ თემაზე შეიძლება დალაპარაკება, მე კი, მიყვარს ასეთი ხალხი.
შენც მიყვარხარ.
მიყ-ვარ-ხარ.
ვარ და ხარ.
მე და შენ.

არ ვიცი რა ვთქვა, როცა ასე მაფასებ მართლა ვგრძნობ, რომ იმ შრომას რასაც თითოეულ ისტორიაში ვდებ ვიღაც მაინც იგებს სწორად. ვიღაცის გუLთან მაინც მიდის ახლოს და არსებობ შენ, ვინც იმ პატარა დეტალების გამო ჩემზე ასეთ სასწაულებს ამბობ <3
მართლა უსაზღვროდ მიყვარხარ და სულ ველოდები შენს შეფასებას! <33333

 



№30  offline წევრი Timea25

კარგი იყო,პატარა და ჯადოსნური.
ისეთი,ახალ წელს რომ უხდება.
რა კარგი გოგოხარ ანს ❤

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent