შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

სიყვარულს ვერ გაექცევი! {თავი-9}


10-01-2018, 15:08
ავტორი Tamusia Egutidze
ნანახია 744

სიყვარულს ვერ გაექცევი! {თავი-9}

9თავი
-რა ბედნიერებაა შოკოლადი! ყველაფერი მიყვარს რაც შოკოლადთან ასოცირდება. ბუტბუტებდა დატა და თან გემრიელად შეექცეოდა ნაყინს.
-რაღაც არ ვარ დარწმუნეული მაგას მარტო შოკოლადზე ფიქრობდე. საერთოდ არის რამე რაც არ გიყვარს? ან არ ჭამ? გაეცინა ელენეს.
-კი ლიმნიანი ჩაი არ მიყვარს, მხრები აიჩეჩა დათამ
-ჩაი არ იჭმება! თვალები მობეზრებულად გადაატრიალა ელენემ.
-კარგი, კარგი ახლა წავალ და ვანილის ნაყინს მოვიტან. ჩაიკისკისა დათამ და სამზარეულოსკენ გაქანდა, ელენემ თავი გააქნია და წამიერად მისი ფიქრები დემიანისკენ გაეშურნენ. უცებ შიშველმ ბეჭზე ტბილი შეხება იგრძნო,ეგონა დემიანი იქნებოდა მაგრამ...
-აქ რას აკეთეს შენნაირი ლამაზმანი? ღიმილით ჯკითხა რენანმა და გოგონას გვერდით მიუჯდა,
-დათას ველოდები ნაყინის მოსატანად გავიდა და მგონი მთელი სასადილო მოაქვს, გაეცინა ელენეს და მას რენანიც აჰყვა.
-რა საყყვარელი ხარ როცა იღიმი, გაუღიმა რენანმა ელენეს და მეგობრულად თმაზე წაეთამაშა.
-ჰეი ლუკაჩ როგორ ხარ? მხიარულად ჩასძახა დემიანმა ძმაკაცს,
-ამაზე კარგად არასდროს ვყოფილვარ, უპასუხა ლუკამაც ამმ დროს ის ნიტასთან ერთად საწოლზე იწვა გოგონას მის მხარზე თავი დაედო დ თვალები დაეხუჭა, ბიჭი კი მას თმაზე ეფერებოდა.
-ჰო წარმომიდგენია. გაეცინა დემიანს,
-ელენიკო რას შვება? ჩასძახა ნიტამ ტელეფონში როცა მიხვდა ლუკა ვის ესაუბრებოდა,
-არ ვიცი სად არის და რომ ვიპოვი დაგირ... დემიანს სიტყვა გაუწყდა როცა დაინახა როგორ ეფერებოდა რენანუ გოგონას თმაზე, ტვინში სისხლი ჩაექცა სიბრაზისგან მუშტები ფეკრა და რენანს მამის მკვლელი თვალებით გახედა.
-მერე დაგირეკავ! უთხრა ლუკას და სასტუმროს მეორე სართულზე წამოსკუპულ რენანს და ელეს ბრაზისგან აწითლებულმა გახედა.
-რა ხდება? ჰკითხა ლუკამ,
-ჯერ არაფერი მაგრამ მალე მხდება! უთხრა დემიანმა და გათიშა.
-ჩემ ძმასაც ხუჭუჭა თმააქვს ისე როგორც დემიანს, თქვა რენანმა და ხელები ერთმანეთს გაუხახუნა რომ გამთბარიყო.
-ძმა გყავს? ჰკითხა დაეჭვებით ელენემ,
-კი ედვარდი ქვია, გაეცინა ბიჭს.
-რა უცნაური სახელია. სიცილი წასკდა ელენეს მაგრამ მერე მალევე გაჩუმდა.
-ჰო დედამ დაარქვა. გაეღიმა რენანს
-აქ არ არის? იკითხა ელენემ
-არა საცოლესთან ერთადაა ლოსანჯელესში ორი ტვის წინ გაემგზავრნენ. თქვა რენანმა
-ვა რა მაგარია გილოცავ, გაუღიმა ელენემ
-ჰო ადრე ვნატრულობდი რაღა ეს ვირია ჩემი ძმა არ შეიძლებოდა და მყოლოდათქმო? მაგრამ ახლა მენატრება, ჩაილაპარაკა ბიჭმა
-დაიკო გინდოდა? გაეცინა ელენეს.
-ჰო პატარა დაიკო შენნაირი ხუჭუჭა თმიანი, არა ამას ცუდად ნუ გაიგებ უბრალოდ ჩემი ძმა ორი წლით პატარაა ჩემზე და სანამ დაიბადებოდა და აღმოჩნდებოდა რომ ბიჭი იყო მე გოგო მეგონა და სახელი შევუჩიე, მინდოდა ელენა დაერქვიათ მათთვის მაგრამ გოგოს მაგივრად ბიჭი შეგვრჩა ხელში. გაეცინა რენანს.
-ტრაგიკული ისტორიაა! ჩაიკისკისა ელენემ,
-ჰო ასეა! ელენე თუ არა სამაგიეროდ ედვარდი ხომ გვყავს, გაეცინა ისევ რენანს.
-არაუშავს ელენეას მაგივრობას მე გაგიწევ კიდევ ორი დღე თუ გინდა, ღიმილით უთხრა გოგონამ,
-რათქამუნდა მინდა! გაუღიმა რენანმა,
-ძალიანაც ეგრე! სიცილით უთხრა ელენემ.
-შეიძლება რაღაც გკითხო? დებზე უნდა ზრუნავდნენ და მეც მაქვს რაღაც კითხვა. შეაპარა რენანმა.
-გისმენ! მკრთალად გაუიმა ელენემ. იმიტომ რომ სავარაუდოდ ხვდებოდა რას ჰკითხავდა მას რენანი.
-დემიანის მიმართ რამეს გრძნობ? ჰკითხა ღიმილით.
-რააა! რა სისულელეა! შეიცხადა ელენემ და თავი ჩაღუნა. რენანმა ნიკაპის ქვეშხელი აიმოსდო და თავი ააწევინა გოგონას სახეზე დააკვირდა და სიილი წასკდა,
-რა გაცინებს? წარბები შეკრა ელენემ,
-აწითლდი ჩემო ძვირფასო! ხარხარებდა რენანი.ის ის იყო ხელის ჩამოწევა დააპირა რომ კარი ხმაურით გაიღო და ოთახში დაბღვერილი დემიანი სემოვარდა, ელენე შიშისგან შეხტა და დემიანს დაფეთებულმა გახედა.
-დემიან რა ხდება? ჰკითხა გაკვირვებულმა რენანმა,
-ელენე მივდივართ! მიახლა დემიანმა და მისკენ გაიწია,
-არსადაც არ წამოვალ! შენ რა სულ გაგიჟდი? მარიონეტს ვგავარ? წიკვინებდა ელენე დემიანი კი მას ირონიული ღიმილით აკვირდებოდა.
-დემიან რა ხდება? ჰკითხა ღიმილით რენანმა.
-მე და ელენე მივდივართ შენ ცალკე მოგხედავ! შეუბღვირა დემიანმა და გოგონასკენ დაიძრა. მაგრამ ელენე დენდარტყმულივიტ გახტა კარებისკენ და პირველი სარტულისკენ გავარდა, დემიანს ჩაეღიმა და გოგონას დაედევნა ელენე პირველ სართულზე ჩავიდა და ხალხის ბრბო გაარღვია. თუმცა ვიღაც ფეხებში გამოედო გარეთ ვეღარ გააღწია და ბინგო!
-გაქცევის შანსი არ გაქვს! რაც არ უნდა მოხდეს მაინც წამოხვალ ჩემთან ერთად, მშვიდად ესაუბრებოდა დემიანი და თან ქოშინებდა, ელენემ ნერჭყვის გროვა ძლივს გადააგორა და დემიანს შეუბღვირა.
-არ წამოვა! თავი ვინ გგონია? შენი შვილი კი არ ვარ რომ შენ ჭკუაზე ვიარო მომწყდი თავიდან ახლავე! ბოლოხმაზე ყვიროდა ნერვებმოშლილი გოგონა.
-ნუ მიყვირი! ვერ ავიტან ვინმე სხვასან გხედავდე გასაგებია? უღრიალა ცდემიანმაც.
-ახლა სენ თვითონ ღრიალებ!.. და საერთოდ რა მნივნელობააქვს შენთვის სხვასთან ვიქნები თუ არა?! ყვირილითვე უპასუხა ელენემ, დარბაზში მყოფები კი მათ გაოგნებულები უმზერდნენ.
-რამე პრობლემაა? იკითხა ჟიულმა და წყვილს მიუახლოვდა,
-კი ორმეტრიანი პრობლემაა, ხუჭუწა თმით! ჩაიბუტბუტა ელენემ და დემიანს შეუბღვირა.
-დემიან რა ხდება? ახლა დემიანს გახედა ჟიულმა,
-მივდივართ! ელენეს ხელი ჩაავლო დემინამა.
-არამეთქი! არ წამოვალ! ყვიროდა გოგონა.
-კარგი! ახლა შენს თავს დააბრალე! აბრჭყვიალებული თვალებით გახედა დემიანმა და წამში გოგონა მის მხარზე აღმოჩნდა.
-გამისვი შე არანორმალურო! გააფრინე? ფართხალებდა ელენე. დემიანი კი კარისკენ მიიკვლევდა გზას.
-ნუ ფართხალობ თორე დამივარდები! ღიმილით უთხრა დემიანმა, ელენემ ახლა მომრიმარ რენანს მოჰკრა თვალი.
-რენან მიშველეე! შეჰკივლა სასოწარკვეთილმა,
-ეს ის შემთხვევაა როცა ჩემი ჩაევა საჭირო არ არის! უპასუხა ბიჭმა ღიმილით.
-და-ძმა ერთმანეთს ასეთ მომენტებში უნდა ეხმარებოდეს! შენ რანაირი ძმა ხარ? ყუყუნებდა ელენე და ხელ-ფეხს იქნევდა. დემიანი გარეთ გამოვიდა და თავის შავ ჯიპთან მივიდა გოგონა ძირს დასვა და კარი გააღო.
-ჩაჯექი! უთხრა დემიანმა, ელენემ ერთი შეუბღვირა მაგრამ მერე მიხვდა რომ დემიანთან კინკლაობას აზრი არ ჰქონდა ერთი უღონოდ ამოიხვნეშა და მანქანაში ჩაჯდა. დემიანმა კარი მიხურა ჩაეღიმა მანქანას მოუარა და მძღოლის ადგილი დაიკავა და მანქანა დაძრა.
-სად მივდივართ? ცივად ჰკითხა ელენემ,
-მალე გაიგებ. უპასუხა დემიანმა და საჭე დაატრიალა. რამოდენიმე საათს მგზავრობდნენ მერე კი ელენე ისევ მოიცვა კითხვებმა,
-სად მივდივართ მეთქი! წარბები შეკრა ელენემ,
-რა საყვარელი ხარ როცა ბრაზობ! ღიმილით უპასუხა დემიანმა.
-გიჟი ხარ? გააჩერე მანქანა ახლავე! შეჰკივლა ელენემ,
-გეყოს! ტყუილად კივი ასე რომ თავი შეიკავე არ მინდა ყელი გეტკინოს. ირონიული ღიმილი მიაბრქვია დემიანმა.
-ღმერთო! რატომ ხდება რომ ყველა გიჟი მე მხვდება ხოლმე? ჩაილაპარაკა ელენემ და მანქანის სკამს ზურგით მიეყრდნო. ცოტახანს პარიზის ქუჩებს გასცქეროდა მაგრამ მერე ისევ დემიანს გახედა და წარბებშეკრულმა ყუყუნი დაიწყო.
-მოკვდები რომ მითხრა სად მიგყავარ? შეუბღღვირა ბოლოს.
-ჩემს სახლში, აქაც მაქვს პატარა სახლი და იქ მივდივართ, ღიმილით უპასუხა დემიანმა.
-რატომ?
-იმიტომ!
-გააჩერე მანქანა ახლავე! ხმაში შიში შეეპარა ელენეს.
-არ გავაჩერებ! წარბი ჯიუტად შეკრა ბიჭმა, მაშინ ელენე მანქანის სახელურს დასწვდა და მიმავალი მანქანის კარი გამოაღო.
-რასაკეთებ გაგიჟდი?! თვალები გაუფორთოვდა დემიანს. და გოგონა მანქანაში დააბრუნა მერე მანქანა დაატორმუზა რომლის ღრჭიალმაც მთელი ქუჩა მოიცვა და მის ხმას ქუჩამ ექოთი უპასუხა.
-ნორმალური ხარ? რომ გადავარდნილიყავი მერე? ღრიალებდა დემიანი მაგრამ სიტყვა გაუწყდა როცა აცრემლებული ელენე დაინახა.
-ხომ გთხოვე გაგეჩერებინა? სლუკუნებდა გოგონა.
-ნუ ტირი გთხოვ! შეევედრა დემიანი. გაბრაზებული ელენე ისედაც გაღებული კარიდან გადახტა და პირდაპირ სვლა დაიწყო, ქარი კი აწეწილ თმას უფრო უწეწავდა და ტეთრ სადა კაბას ცოტათი უფრიალებდა. დემიანმა ღრმად ჩაისუნთქა მანქანიდან გადმოვიდა და გოგონას გაჰყვა.
-საით? ჰკითხა როცა მას გვერდით ამოუდგა,
-შორს შენგან! სარკაზმით უპასუხა გოგონამ და დემიანის რეაქციას დააკვირდა მაგრამ არაფერი დემიანმა უბრალოდ წარბი შეჭმუხნა და სვლა გააგრძელა. ცოტახანს კიდევ იარეს მერე კი მათ წინ ულამაზესი სახლი გამოჩნდა ელენე შეჩერდა და სახლს გაკვირვებულმა შეხედა. დემიანმა შავი დაბალი ჭიშკარი შეაღო და შიგნით შევიდა ელენემ ჯერ დემიანს გააყოლა თვალი მერე კი თვითონაც შეჰყვა მას, ბიჭმა ჯიბიდან გასაღებების აცმა ამოიღო ერთ-ერთი კარს მოარგო და შიგნით შევიდა მაგრამ მერე მოტრიალდა და გოგონას უემოციო საახით გახედა.
-შემოხვალ? ელენე ჯერ ჩაფიქრდა მერე დემიანს გახედა და თავისდა უნებურად ისე რომ თვითონაც არ იცოდა უნდოდა თუ არა იქ იმ გიჟთან ერთად ყოფნა შიგნით შევიდა და დემიანის გვერდით დადგა.
-წამოდი უთხრა დემიანმა და შემოსასვლელი კარის მარცხნივ მისაღებში შეიყვანა, ოთახი ნაცრისფერ და შავ ფერებში იყო გაწყობილი. და იქ სასიამოვნოდ თბილოდა ელენემ ოთახს მზერა მოავლო მერე კი მდივანთან მივიდა ჩამოჯდა და თავი ხელებში ჩარგო. დემიანი კი მის პირდაპირ ჩამოჯდა ახლა მათი „გამყოფი ხაზი“ პატარა მინის მაგიდა იყო რომლებზეც ჟურნალები უწესრიგოდ ეყარა, გოგონა დემიანს უყურებდა და უემოციო სახით მის ყოველ ნაკვთს აკვირდებოდა და ან გეგმებს აწყობდა რომელი ცივი იარაღით ჯობდა მისი აკუწვა. დემიანი კი ნაგად თვალს არ აშორებდა და მომენტებში ეღიმებოდა. ელენემ უხალისოთ ამოიხვნეშა და ლაპარაკი დაიწყო.
-აბა? რატო წამომათრიე აქ? რა გინდა? ჰკითხა წარბებ შელკრულმა და დოინჯებ შემორტყმული მდივნის რბილ საზურგეს მიეყრდნო თავი კი გვერძე გადააგდო და დემიანს კითხვებით აღსავსე მზერა მიაბყრო. დემიანი ჯერ ცუად იყო მერე წამოიმათა ხელები საკუთარი თითები ერთმანეთში ახლართა და გოგონას დააკვირდა ის ის იყო პირი დააღო რომ რააც ეთქვა ელენეს ტელეფონი აწკრიალდა, გაკვირვებულმა გოგონამ საკუთარ ხელს დახედა რომელშიც თურმე ტელეფონი ეჭირა და არ იცოდა. ტელეფონს დახედა და ზედ რენანი ამოიკითხა სახე გაუნათდა და ტელეფონს უპასუხა,
-წამიყვანე აქედან! ჩასძახა ტელეფონში და საპასუხოდ დემიანის ირონიით სავსე მზერა მიიღო.
-ეგ ვერ გიშველის! უთხრა ღიმილით და ფეხზე წამოდგა, გოგონა მიხვდა დემიანი რასაც იზამდა ფეხზე წამოვარდა და ოთახიდან გავარდა, თან ძლივს დადიოდა ამხელა ქუსლიანი ფეხსაცმლით ოთახებს დააკვირდა მისაღების გვერდით სამზარეულო იყო პირდაპირ კი კიბეები მიიკლაკნებოდა. ელენემ უკან გაიხედა და მშვიდად მომავალი დემიანი დაინახა მეტი აღარ უფიქრია კიბეები აირბინა მაგრამ შუაში რომ მივიდა ფეხსაცმელების კაკუნმა შეაწუხა თეთრი ქუსლიანები გაიხადა და მოაჯირიდან გადაყარა, ფეხსაცმელები პირველ სართულზე ხმაურით ჩავარდა დემიანმა წარბი შეკრა და კიბის სახელურს გადაეკიდა დაინახა ელენეს ფეხსაცმელები ერთი კიბის ბოძთან ეგდო მეორე კი რამოდენიმე სანტიმეტრის მოშორებით კარმასთან.
-გიჟი! ჩაილაპარაკა დემიანმა სიცილით და მშვიდად აუყვა კიბეებს,
-ალო რენან აქ ხარ? ტელეფონი ყურთან მიიტანა გოგონამ და თან უკან იხედებოდა, ერთ-ერთი ოთახის კარი შეაღო და შიგნით შევიდა.
-ელე კარგად ხარ? კითხა რენანმა,
-არ ვიცი! ჩაილაპარაკა ელენემ.
-რასნიშნავს არ იცი? ჰკითხა რენანმა
-კარგი არაფერს, ჩაიდუდუნა ელენემ,
-მოდი ერთ რჩევას მოგცემ თუ დემიანი გიყვარს იყავი მასთან და ნუ გაექცევი თორე მერე ინანებ ოკ?
-მაგრამ...
-მაგრამ კი არა ვთიშავ და მივდივარ დათა ნერვიულობს და მთელი სამზარეულოს გადაჭამას აპირებს მგონი სიცილით თქვა რენანმა და გატიშა.
-ჯანდაბა! ჩაისისინა ელენემ და კარი გამოაღო.
-ნუ იქცევი ორი წლის ბავშვივთ! ჩაილაპარაკა დემიანმა და ერთი ნაბიჯი ელენესკენ გადადგა.
-არ ვიქცევი, ჩაიბუტბუტა გოგონამ და უკან დაიხია,
-რაღაც არ გეტყობა! ირონიულად გაუღიმა ბიჭმა,
-წამიყვანე აქედან! შავ თვალებში ჩააშტერდა ელენე,
-ჯერ ადრეა, ჩურჩულით უთხრა ბიჭმა და გოგონას დააკვირდა.
-რაგინდა ჩემგან? ჩაიბუტბუტა დემიანის სიახლოვით გულაჩქარებულმა ელენემ.
-ელენე მე... რაღაც უნდა გითხრა, ხრიწიანი ხმით თქვა დემიანმა.
-წამიყვანე თორემ მარტო წავალ! ოთახხიდან გავარდა ელენე მას დემიანი უკან გაჰყვა და უნიდან მიაძახა.
-მიყვარხარ! მიყვარხარ, მიყვარხა, ეს სიტყვები კადრებად ტრიალებდა ელენეს თავში გაააოგნებული იყო, მოესმა? არა მგონი ნამდვილად გაიგონა. უკან გაოგნებული მოტრიალდა და დემიანს სეეფეთა რომელიც ისე ახლოს იყო გოგონასთან რომ ერთი მკვეთრი მოძრაობაც და აკოცებდა, თავისი შავი თვალებით აკვირდებოდა გაოცებულ გოგონას და მის თვალებში იკარგებოდა.
-მიყვარხარ ჩემო პატარა, არ ვიცი ახლა რას მეტყვი ან საერთოდ რას ფიქრობ ჩემზე მაგრამ... მაგრამ მინდა რომ ეს იცოდე, იცოდე რომ მიყვარხარ და ჩემი ერთადერთი შენ ხარ ჩემი ელენიკო. ბუტბუტებდა დემიანი და თან ელენეს თვალებიდან ცრემლებს აშორებდა, მერე მისკენ დაიხარა თავისი თლილი თითები გგოგონას თმაში შეუცურა და ტუჩებში ნაზად აკოცა ეს იყო საოცრად ნაზი შეხება რომელმაც ელენეში უამრავი გრძნობა გააღვიძა. იმდენად დიდ სიამოვნებას განიცდიდა როცა დემიანის რბილ ტუჩებს თავისაზე გრძნობდა, ბიჭი მას გაშორდა და თვალებში ჩაახედა მერე წარბი ოდნავ შეჭმუხნა იატაკს დააცქერდა და ჩაილაპარაკა,
-ახლა თუ გინდა წადი, რაც მინდოდა უკვე გითხარი. ძლივს ჩაილაპარაკა და იგრძნო ყელში მოჭერილი ბურთი, გოგონა უკან შებრუნდა და წასასვლელად მოემზადა მაგრამ,
-თუ დემიანი გიყვარს იყავი მასთან და ნუ გაექცევი, თორემ მერე ინანებ. ჩაესმა ყურში რენანის ნათქვამი სიტყვები, დემიანმა თავი მაღლა ასწია და მიმავალ ელენეს ცრემლიანი თვალებით ახედა. გოგონა უკან მოტრიალდა და დემიანს გახედა თან ცრემლებს იწმენდდა.
-არ შემიძლია! უშენოდ არ შემიძლია! ჩაისლუკუნა ელენემ და დემიანს მთელი სხეულით მიეხუტა. დემიანს თვალები გაუნათდა და იგრძნო ის სიხარული რომელიც ელენესთან ერთად ყოფნას ერქვა, ბედნიერება რომელსაც ელენე ერქვა, მანაც ძლიერად მოხვია ხელი წელზე მარჯვენა ხელი კი მის სახეზე აასრიალა და თმაში შეუცურა ცერა თითი კი ტუჩზე ჩამოუსვა და ვნებამორეული წაეტანა ბაგეებზე, ელენემ ბიჭს ხელები კისერზე შემოხვია და კოცნაში ისიც აჰყვა ცეცხლი ეკიდებოდა იფერფლებოდა როცა დემიანი მასთან ახლოს იყო როცა ეხებოდა, გრძნობდა მის თბილ ტუჩებს თავისაზე. გოგონამ ცხვირი დემიანის კისერში ჩარგო და მისი სურნელი მთელი ფილტვებით შთანთქა, ბიჭმა ხელი ელენეს თმისსამაგრისკენ წაიღო რომლითაც თმა შეკრული ჰქონდა ვარსკვლავის ფორმის სამაგრი თმიდან მის თმას მოაშორა გოგონას მუქი წაბლისფერი ტალჟოვანი თმა მაშინვე ჩამოეშალა და მხრებზე დაეყარა, ელენემ თავი წამოსწია და დემიანის თვალებში ჭინკაათამმაშებულ მზერას შეასკდა. ბიჭმა გოგონას თითები ნაზად ჩამოუსვა სახეზე გოგონამ სიამოვნებისგან თვალები დახუჭა და ბაგეები ოდნავ შეხსნა ბიჭმა თავი ვეღარ შეიკავა და მხეცივით ეცა ელენეს ტუჩებს გოგონა ფეხის წვერებზე აიწია და დემიანის ბაგეების დაგემოვნება გააგრძელა დემიანმა ხელი გოგონას კაბის ქვეშ შეუცურა მერე ხელი მენჯებზე აუსრიალა და წელზე შემოისვა თავისი ოთახის კარი ფეხის კვრით შეაღო და გოგონა ბრთხილად დააწვინა საწოლზე.
-*-*-
-ლუკაა გასძახოდა ნიტადა თან სამზარეულოს დახლზე შემოსკუპული ფეხებს აქეთ-იქით აქანავებდა. ცოტახანს კიდევ იჯდა ლუკა რომ არ გამოჩნდა დახლიდან ჩამოხტა და კიბეებისკენ ზვლაზნით წავიდა, ფეხშიშველი ატანტალდა ზემოთ და ლუკასთან შევიდა ოთახში ბიჭი საწოლზე იყო დაწოლილი შიშველ სხეულზე საბანი სანახევროდ ჰქონდა გადაფარებული და გრძელი თმა აწეწილი, ნიტას ჩაეღიმა საწოლზე ბრთხილად შევიდა და ლუკას ღიმილით დააკვირდა. უცებ მისი მზერა ტუმბოზე დადებულმა თეთრმა ბუმბულმა მიიქცია რომელიც ალბათ ბალიშიდან გამოვარდა და იქ ეგდო, ნიტას გაეღიმა ბუმბული ბრთხილად აიღო რომ ლუკას არ გაღვიძბოდა მერე ლუკას ზემოდან მოექცა ბრთხილად აკოცა ლოყაზე და ბუმბული ცხვირთან მიუტანა ასე აწვალებდა მერე ლლუკა შეიშმუშნა და პოზა შეიცვალა. ნიტა ისევ აგრძელებდა მაიმუნობას. ლუკამ თვალები გაახილა და ნიტას დანახვაზე გაეღიმა, მაგრამ მერე ბუმბულიც შეამჩნია და წარბი შეკრა.
-მაიმუნობ ხო? უთხრა ნამძინარევი ხმით, მერე წამოიწია ნიტას ეცა და კისერში ხმაურით აკოცა. ნიტა აკისკისდა და საწოლზე დაეცა, ლუკა ზემოდან მოექცა და ნიტას ღიმილით დააცქერდა.
-გამიშვი გადარეულო! კისკისებდა გოგონა და სახეში ჩამოყრილ წითურ თმას ისწორებდა.
-არა არ გაგიშვებ, გაუღიმა ბიჭმა.
-აბა რას მიზამ? ღიმილით ჰკითხა ნიტამ და თითებით ბიჭის ტუჩებს ჩამოუსვა.
-რას დაა...
-ჰო რას რას, გაეღიმა ისევ ნიტაას და ახლა თვალებში ჩახედა ლუკას.
-ნუ მაიმუნობ! გაეცინა ლუკას.
-ოქეეი ნოუ ფრობლემ, ჩაილაპარაკა ნიტამ ლუკას ხელი კრა გვერძე გადააგდო და ტვითონ მოექცა ზემოდან.
-ბრძნული გადაწყვეტილებაა! გაეცინა ლუკას.
-ვიცი! წარბი ღიმილით აზიდა ნიტამ და საყვარელ ტუჩებს ვნებიანად დააცხრა
-*- ელენე-*-
-დილით სახეზე ნაზი შეხება მაღვიძებს, თვალებს ვახელ და ვხედავ დემიანის შავ თვალებსს რომელიც მიმზერს და ეღიმება,
-გაიღვიძე ჩემო ლამაზო? მკითხა ღიმილით.
-აჰამ, ვუღიმი მეც და თან შიშველ სხეულზე შემოხვეულ ზეწარს ვისწორებ, დემიანსაც ეღიმება და ნაზადეხება ჩემს ტუჩებს.
-მიყვარხარ! ვუჩურჩულებ ღიმილით და კისერში სველი კოცნის კვალს ვუტოვებ,
-მე უფრო! ეღიმება მასაც და თბილ სხეულზე მიხუტებს.
-*- ავტორი-*-
-ნიტა რაა გჭირს? ჰკითხა ლუკამ გოგონას როცა მოწყენილი ნიტა დაინახა,
-აუ მოვიწყინე და ტელევიზორს ვუყუროთ იქნებ რამე კარგი ფილმი გადის? თვალები გაუნათდა ნიტას და პულტს დასწვდა. ტელევიზორი ჩართო და.
-საფრანგეთში პატონი ანდრეის ქართული კომპანიის უდიდესი საწარმოო ქსელის მფლობელის შვილი რომელმაც მათივე მოდელი ელენე ლომიძე გაიტაცა საფრანგეტში ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს წვეულებაზე. რა იქნება ახლა? სად წაიყვანა დემიანმა გოგონა? არის თუ არა მათ შორის რამე? თუ აქ ძალადობასააქვს ადგილი? იტყვის თუ არა თავად ანდრეი მის შვილზე რამეს? ამ და სხვაა ახალ ამბებს ჩვენი ტელევიზია გაცნობებთ. გაისმა ტელევიზორში მამაკაცის ბოხი ბარიტონი.
-რაო? თვალები გაუფართოვდა ნიტას და პირდაღებულმა ლუკას გახედა. თუმცა ისიც იგივე დღეში იყო.
-აუ რამაგარია ეეე! შესძახა გახარებულმა ლუკამ ნიტა ხელში აიტაცა და დაატრიალა.
-აუ ლუკაჩ! წავიდეთ რა იმათთან, შეეხვეწა ნიტა.
-წავიდეთ ჩემო პატარა, გაუღიმა ლუკამ და პატარა ბავშვივით გოგონას შუბლზე აკოცა.
**************************************************************************************************************************************************************
ესეც მეცხრე თავი მაპატიეთ დაგვიანებისთვის დიდი დიდი ბოდიში)) მადლობა რომ მოთმინებით ელოდით ახალ თავს მოგეწონათ ესთავი? თუ მოგეწონათ ველი კომებს მოუთმენლად heart_eyes მადლობა წინასწარ და კიდევ ერთხელ დიდი ბოდიში რომ დავიგვიანე. kissing_heart პ.ს თუ გრამატიკულ შეცდომებს აღმოაცენთ ბოდიში.скачать dle 11.3
გაცნობებთ, რომ სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში მიიღებთ 6 ქულას.




№1 სტუმარი Mariami

Au dzaan magaria tavi iyoo tan Didi moculibisac ???????? velodebi shemdeg tavs

Au dzaan magaria tavi iyoo tan Didi moculibisac velodebi shemdeg tavs

 



№2 სტუმარი მარიამმი

იდეალურია. არდააგვიანო შემდეგი თავი რა გთხოვ ^_^ *_*

 



№3  offline წევრი naniko mindia

Zalian gamixarda rom dade kargia warmatebebi da male dade xolme zvirfaso ♥♥♥♥♥♥
--------------------
lomidze

 



№4 სტუმარი მარი. ელ❤

აღარ დააგვიანო ხოლმე რაა:) იდეალურიააა ძაან❤

 



№5 სტუმარი სტუმარი მარიამი

ეს მოთხრობა თავიდანვე მომწონდა და მერე უფრო შემიყვარდა როცა მასში ჩემი სახელი ამოვიკითხე 'მაწკეპლაძე' მოთხრობაში პირველად შემხვდა და ძალიან გამიხარდა... აი ძალიან მომწონს და მალე დადე გთხოვ!

 



№6  offline წევრი Tamusia Egutidze

Mariami
Au dzaan magaria tavi iyoo tan Didi moculibisac ???????? velodebi shemdeg tavs

Au dzaan magaria tavi iyoo tan Didi moculibisac velodebi shemdeg tavs

მადლობა დიდი <3

სტუმარი მარიამი
ეს მოთხრობა თავიდანვე მომწონდა და მერე უფრო შემიყვარდა როცა მასში ჩემი სახელი ამოვიკითხე 'მაწკეპლაძე' მოთხრობაში პირველად შემხვდა და ძალიან გამიხარდა... აი ძალიან მომწონს და მალე დადე გთხოვ!

:დდ ხოომ ჩემი მაწკებლაძე smile მიხარია რომ მოგეწონა

მარი. ელ❤
აღარ დააგვიანო ხოლმე რაა:) იდეალურიააა ძაან❤

შევეცდები სიხარულო და მადლლობა დიდი)) blush

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent