შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

სიყვარულს ვერ გაექცევი! {თავი-10}


12-01-2018, 20:40
ავტორი Tamusia Egutidze
ნანახია 748

სიყვარულს ვერ გაექცევი! {თავი-10}

10თავი
-დემიანი და ელენე ერთმანეთზე მიხუტებულები ისხდნენ სავარძელში და ერთმანეთის სუნთქვას უსმენდნენ, ელენეს თავი დემიანის მკერდზე ედო და მის გულისცემას თვალებდახუჭული უსმენდა. დემიანი კი გოგონას თმაზე ეფერებოდა და საყვარელ იასამნის სურნელს ხარბად უშვებდა ფილტვებში.
-ჩემი სიხარული ხარ შენ! უჩურჩულ გოგონას დემიანმა და ცხვირი მის თმაში ჩარგო. ელენე წამოჯდა ბიჭის კალთაში უკეთესად მოთავსდა ფეხები მოკეცა და დემიანს შავ თვალებში ღიმილით ჩააცქერდა და ხუჭუჭა თმაზე მოეფერა. მერე მისკენ დახარა თეთრი პერანგი გაუხსნა საყვარელი სურნელი შეისუნთქა და ხმაურით აკოცა ბიჭს კისერში. დემიანს გაეცინა გოგონას თმაში ხელი შეაცურა და ის ის იყო უნდა ეკოცნა რომ კარზე ზარის ხმა გაისმა,
-ვინმეს ელოდი? ჰკითხა გოგონამ დაეჭვებით.
-არა, ვისი აქ ყოფნაც მინდოდა აქ არის! მხრები ღიმილით აიჩეჩა დემიანმა გოგონა გვერდით გადასვა და კარის გასაღებად ზვლაზვნით გაემართა. ელენემ აწეწილი თმა ყურს უკან გადაიწია და ბიჭს დაედევნა დემიანმა კარი გააღო და...
-Surprise!!! გაისმა ნიტას და ლუკას ჭყიპინი და ელენე მოულოდნელობისგან შეცბა, ნიტას გაოცებული დაქალის დანახვისას გაეცინა და ისევ გაიღრიჯა.
-უჰუუ არ გაგიხარდა ჩემი დანახვა სიხარულოო? უთხრა სიცილით.
-აუ კი ჩემო წითურო! თვალები გაუნათდა ელენეს და ხელები გაშალა როცა აზრზე მოვიდა.
-ჰოდა ეგრე! გაეცინა ნიტას ისევ და დაქალს კისერზე ჩამოეკიდა.
-ჩემი მახინჯიი, ბუტბუტებდა ელენე და ნიტას მთელი გულით ეხუტებოდა. მართლაც ძალიან მოენატრა დაქალი ნიტა მისი და იყო რომელიც ძალიან უყვარდა და მისთვის ყველაფერზე იყო წამსვლელი. საუკეთესიო მეგობარი ხომ ყველას არ ჰყავს? ელენეს კი ღმერთმა ეს გიჟი გოგო გამოუგზავნა. ბიჭებს ამათ დანახვაზე გაეცინათ და ვითომ გაბრაზებული სახით ჩაიბუზღუნეს.
-ჩვენ სულ დაგავიწყდით?
-შენ თავს რა დამავიწყებს? სიცილით მიუტრიალდა ელენე დემიანს და კისერზე ჩამოეკიდა. დემიანს გაეღიმა გოგონას წელზე ძლიერი ხელები შემოხვია და კისერში აკოცა. მერე კი ტუჩებში ჩააფრინდა
-მაგ საქმისთვის საწოლი არსებობს ჩემო ძვირფასებო! სიცილით შეახსენა ნიტამ, აწითლებული ელენე დემანს მოშორდა და მის კისერში თავი ჩარგო.
-ჩემი დებილი, გაეცინა დემიანს და გოგონას ისევ აკოცა.
-აუუ ჩაიფრუტუნა ნიტამ როცა წყვილები მისაღებში მოთავსდნენ.
-რაიყო? სიცილით ჰკითხა ლუკამ, რომლის მხარზეც ნიტას თავი ედო და მშვიდად სუნთქავდა.
-მშია! თქვა ტუჩებდაბუშტულმა.
-სახლში არაფერია. ანუ იმ,ას ვგულისხმობ რომ საჭმელი არ არის გაკეთებული და თუ მომეხმარები პიცა გამოვაცხოთ და მერე ეამდენიც გინდა ჭამე. შესთავაზა ელენემ.
-ოქეეი! ღიმილით თქვა ნიტამ და სამზარრეულოში გაქანდა. მას კი ელეენც მიჰყვა,
-აბა? რას მეტყვი? იცი რომ ჟურნალების, და პრესის წინა გვერძე მხოლოდ შენ ხარ? ბიჭის სახით რომელმაც თავისივე კომპანიის მოდელი გაიტაცა? სიცილით ჰკითხა ლუკამ.
-შეყვარებული! გინდოდა გეთქვა! ღიმილით შეუსწორა დემიანმა და სავარძელში ჩაეფლო. გოგონებმა სამზარეულოში საჭირო პროდუქტები მოძებნეს და მზადებას შეუდგნენ, ნიტამ გადაწყვიტა პიცის ცომისთვის მიეხედა ელენე კი გასაფორმებელ პროდუქტებს ამზადებდა, ამ მომენტში კი პომიდორს ჭრიდა.
-ჰო მართლა ძალიან მიხარია შენი და ლუკას ამბავი, გაუღიმა ელენემ დაქალს და დაჭრილი პომიდორი პატარა თეთრ თასში ჩაყარა საჭრელი დაფიდან.
-აუ მეც მიხარია სიხარულო. ისე გამიხარდა თქვენ რომ დაგინახეთ ტელეში პატარა ბეკეკასავით რომ ჰყავდი გადაკიდებული მხარზე. ახარხარდა ნიტა.
-გველო! გაეცინა ელენესაც.
-რაღაც მოვიგფიქრე, მოდი მმუსიკა ჩავრთოთ შესთავაზა ნიტამ
-ოჰ! რა მოგიფიქრებია! მიდი, მიდი ჩართე. გაეცინა ელენეს ბოლოს ნიტამ ტელეფონი ამოიღო და ჩარლი პუთჩის ვან ქალ ევეი ჩართო.
-მიყვარს ეს სიმღერა! გაეღიმა ელენეს.
-უი ნეტა რატო ჩავრთე? გაეცინა ნიტასაც. გოგონები საქმიანობას აგრძელებდნენ როცა ელენეს უკნისან დემიანი ამოუდგა და ჩაეხუტა.
-ხელს მიშლი! დანა საჭრელ დაფაზე დადო ელენემ და დემიანს მიუბრუნდა. რომელიც თვალებში ჭინკაათამაშებული უმზერდა გოგონას
-მეც მოგეხმარები, გაუღიმა დემიანმა.
-ვერ მომეხმარები, როცა ახლოს ხარ კონცენტრაცია გამირბის ხოლმე ასე რომ თუ არ გინდა ყველს თიტებიც მივაყოლო გადი! თითით მისაღებისკენ ანიშნა გოგონამ და გაეცინა.
-მე დავჭრი მაშინ. ისევ გაიბრძოლა ბიჭმა
-დემიან! სიცილით უთხრა გოგონამ,
-უკაცრავად მესამე პირი აქ არის! ჩაახველა ნიტამ სიცილით
-მესამე პირს მეოთხე პირი ელოდება ოთახში და მესამე პირი თუ არ გავა მეოთხე პირი განგაშს ატეხს და...
-კარგი კარგი გაეცია ნიტას, ელე პიცის ცომს მიაქციე ყურადღება... თუ მოახერხებ! ჩაიკისკისა გოგონამ და ოთახიდან გავიდა.
-რაგინდა ბირველო პირო? გაეღიმა ელენეს.
-შენ მინდიხარ! გაუღიმა დემიანმა
-ოჰ მომინდომა! მხრები სასაცილოდ აიცეჩა გოგონამ და დემიანს გაუღიმა.
-ჰო ზუსტადაც! გაეცინა ბიჭს გოგონა დახლზე შემოსვა მერე მის ფეხებში მოექცა და მოწყურებული საყვარელ ბაგეებს ეამბორა. ვნებიანად უკოცნიდა ხან ზედა ხანაც ქვედა ტუჩს ზედის ქვეშ შეცურებული თბილი ხელები ელენეს მდგომარეობას უფრო “ამძიმებდა“ და ბიჭის თითოეულ შეხებაზე სხეულზე ტაო აყრიდა.
-ამდენხანს როგორ ვძლებდი უშენოდ? კოცნის პარალერულად ამოიბუტბუტა გოგონამ და დემიანს ცხვირის წვერი კისერზე გაუხახუნა.
-ჰო, ეგ არ ვიცი მაგრამ მე შენამდე არც მიცხოვრია. გაეღიმა დემიანს და გოგონა სხეულზე აიკრა.
-რაგინდა ვაჟბატონო? სიცილით გავიდა მისაღებში ნიტა და ლუკას კალთაში ჩაუჯდა.
-რა მინდა დაა... ვითომ ჩაფიქრდა ლუკა
-ჰო, რა გინდა? სიცილით ჰკითხა ისევ ნიტამ,
-არვიცი მოვიფიქრებ, ჩაეღიმა ლუკას და თან გოგონას საჩვენებელი თითი ტუჩზე გადაუსვა.
-ტავიტანჯე ლუკა და სანამ რამეს მოიფიქრებ მე მომაფიქრდება ბილწი აზრები! ჩაიკისკისა გოგონამ.
-ჰოო? მაინც როგორი აზრები? გამომცდელად ჩააშტერდა ცისფერ თვალებში ლუკა.
-ესეთი! გაუღიმა ნიტამ და ბიჭს ტუჩებში მოწყვეტით აკოცა.
-მაგაზე უარესს ველოდი! გაეცინა ლუკას
-მაგაზე უარესი პიცის გამო არ ხდება ჯერჯერობით, ბოლო სიტყვას ხაზი გაუსვა ნიტამ და ისევ საკოცნელად გაიწია მაგრამ უცებ კარზე ზარი გაისმა.
-მაინც და მაინც მაშინ რატო აუტყდებათ ხოლმე სტუმრიანობა როცა რაღაცას ვაკეთებთ? მობეზრებულად ჩაიბუტბუტა დემიანმა სამზარეულოში.
-და რას აკეთებ? სიცილით ჰკითხა ელენემ.
-გაჩუმდი თორე განახებ რასაც! გაეცინა ბიჭს და დაბინდული მზერა გოგონას ტუჩებს მიაბყრო.
-გაიწიე ახლა პიცას უნდა დავხედო და შენ კარი გააღე! თავის გათავისუფლება სცადა გოგონამ.
-მე არ დამისრულებია! თითქმის ჩურჩულით თქვა დემიანმა გოგონას ტუჩთან ახლოს აკოცა და სამზარეულოდან გავიდა. დემიანის ზემოქმედებით ჯერ კიდევ “დარეტიანებული“ ელენე კი დახლიდან ჩამოხტა და გაზქურათან მივიდა. დემიანი კარის გასაღებად მიდიოდა როცა მისაღებიდან ლუკაც გამოვიდა და ძმაკაცს შეეფეთა.
-შენ ხომ არ დაგირეკავს ვინმესთის? ჰკითხა ჩაფიქრებულმა.
-აუ არა ბრატ! სიცილით უთხრა ლუკამ და კარი გააღო. და აბა გამოიცანით ვინ დახვდათ იქ?
-სად წახვედხით? მომენატრეთ უზრდელებო! შეუბღვირა დათამ ლუკას და სახლში შეიხედა.
-მჯერა! ირონიული ღიმილით დაუკრა თავი ლუკამ, და მაშინღა შეამჩნია დათას უკან მდგომი ცისფერთვალება ქერა ბიჭი.
-რენან? გაკვირვება ვერ დამალა დემიანმა.
-რენანი? რენანი ვინ არის? კიარა ვინ ხარ? რენანს მიუბრუნდა გაკვირვებული ლუკა.
-ელენეს მეგობარი ვარ, გაუღიმა რენანმა.
-უი! არ გამაგიჟო! შეუბღვირა დემიანმა.
-ნუ ეჭვიანობ! არ მოგტაცებ ელენეს. მან მითხრა რომ ორი დღე ჩემი და იქნებოდა და ჩემი იდიოტი ძმის ედვარდის მაგივრობას გამიწევდა! თვალები აატრიალა ბიჭმა
-ედვარდის? სამზარეულოდან თავი გამოყო ნიტამ,
-ჰო რაიყო? გახედა გაკვირვებულმა ლუკამ.
-ედვარდი იმ მულტფილმის გმირს ერქვა რომელზეც ბავშვობაში ვგიჟდებოდი. ფხუკუნით თქვა ნიტამ.
-დავძეგლდი! ამოიღნავლა დათამ.
-ა, უი ჰო შემოდი! განზე გადგა ლუკა და რენანი და დათა შემოუშვა.
-დემი ვინ არის? სამზარეულოდან გამოსძახა ელენემ.
-მე მოვედიიი! შიგნით შევიდა დათა.
-ვაა ეს ვინ მოსულაა! გაეცინა ელენეს დაფქვილით სავსე თასი გვერძე მიწია.
-და მეეეც! შიგნით სიცილით შევიდა რენანი.
-რენაან. გაეხარდა გოგონას, თუმცა დაბღვერილი დემიანის დანახვაზე ჩაიფხუკუნა და ისევ რენანს გახედა, რენანიდან კი მზერა დათაზე გადაიტანა რომელიც რაღაცას გამწარებული ეძებდა ცხვირით.
-რას აკეთებ დათა? გაეცინა ელენეს.
-ვცდილობ გავიგო რას ამზაებთ. ჩაიბუტბუტა დათამ
-პიცას! ცხვირი აიბზუა ნიტამ
-მოგეხმაროთ? იკითხადათამ მხიარულად.
-კი ჭამაში! გაღიმა ელენემ
-დიდი სიამოვნებით, თვალები გაუბრწყინდა დათას ამაზე კი ყველას გაეცინათ. ელენე გვერძე გადგა და წინსაფარის მოხსნა დაიწყო.
-ეს რა არის? იკითხა დათამ და ფქვილიან თასს ეცა
-არა! წამოიკივლა ელენემ მაგრამ უკვე გვიან იყო ფქვილი ჰაერში აიყარა და ელენეს ცხვირთან ჩაიფრინა. გოგონა უკან მოტრიალდა და დემიანის გაკვირვებულ სახეს შეასკდა მაგრამ ბიჭმა ვერაფრის თქმა ვერ მოასწრო, ელენემ დააცემინა და დემიანს მიეხუტა.
-რა გჭირს? ჰკითხა დემიანმა
-დამაცემინა, მარტივად განუმარტა ელენემ.
-კარგი ერთი! გაუღიმა დემიანმა და შუბლზე ღიმილით აკოცა.
-კარგი ამას მე მივხედავ, შენ პიცები გამოიღე და დაჭერი. გაუღიმა ნიტამ ელენეს.
-პიცები? ყურებამდე გაიღიმა დათამ,
-ჰო წადი და თეფშები მაგიდაზე დაალაგე, თეთრი თეფშები მიაჩეჩა ნიტამ დათამ ისინი ამოატრიალა მიხედ-მოხედა და ნიტას გაკვირვებულმა შეხედა. ლუკამ დაბნეულ დათას თეფშეი გამოდღლიზა და მისაღებში გასვლა დააპირა.
-ჩემი ჭკვიანი ბიჭი! ჰაეროვანი კოცნა გაუგზავნა ნიტამ ლუკას და ფქვილის ნაგავში მოგროვება გააგრძელა.
-თქვენ გადით და დაეწყვეთ მე და ნიტა პიცას მოვიტანთ და მოვალთ. სტუმრებს გაუღიმა ელენემ და პიცის დაჭრა გააგრძელა დათა და რენანი გავიდნენ დემიანი კი ოთახში დარჩა.
-მე ამას გავიტან! თქვა ნიტამ და ნაგვის ყუთით გარეთ გავიდა, ელენემ ბიჭს გახედა პიცის დაჭრას თავი დაანება და მასთან მივიდა.
-რა გჭირს? ჰკითხა ღიმილით.
-მეეჭვიანება, პატარა ბავშვივით მხრები აიჩეჩა დემიანმა.
-მაგრამ ამისთვის მიზეზი არ გაქვს, რენანი კარგი მეგობარია ისეთი ზრახვები რამაც შეიძლება შენი ეჭვიანობა გამოიწვიოს არ აქვს. ცხვირზე თითი დაკრა ელენემ და ტუჩებში აკოცა.
-დაგიჯერო? გაუღიმა დემიანმა.
-დამიჯერე! გაუღიმა გოგონამ, და თითზე მიკრული ხველი აილოკა. დემიანს ამაზე გაეცინა გოგონას ხმაურით აკოცა და თმა ყურს უკან გადაუწია.
-მიყვარს როცა კისერში გკოცნი, სიცილით უთხრა დემიანმა.
-მეც მიყვარს როცა კისერში მკოცნიან! ენა პატარა ბავშვივით გამოუყო გოგონამ.
-აჰაა, ანუ გკოცნიან? კიდევ ვინ გკოცნიდა კისერში? წარბი შეკრა დემიანმა.
-მამაჩემი, გაუღიმა ელენემ.
-აჰა მაშინ კარგი. გაუღიმა დემიანმა გოგონას კიდევ ერთხელ აკოცა და გავიდა. შემდეგ გოგონებმა პიცა მაგიდასთან გაიტანეს და ისინიც მაგიდას მიუსხდნენ.
-რა კარგი სუნი აქვს ამ პიცას. ნერწყვი ხმაურით ჩაყლაპა გოგონამ,
-დაიმალეთ! არ ჩაგვყლაპოს, სიცილით თქვა ელენემ და თან უკან გაიწია. დემიანს ჩაეღიმა და სკამიდან გადაიხარა და ელენეს ლოყაზე აკოცა. გოგონა ცოტათი აწითლდა და გაეღიმა.
-მმმ, გემრიელია ჩაილაპარაკეს ბიჭებმა როცა პიცა გასინჯეს.
-აბა ჩვენი გაკეთებული რა იქნება? მამალივით გაიბღინძა ნიტა და გაიცინა.
-არ თქვა! ჩაიფხუკუნა ლუკამ და პიცა გემრიელად ჩაკბიჩა. კარგად იმხუარულეს ბევრი იცინეს და ბოლოს რენანმა გადაწყვიტა სახლში წასულიყო, დემიანმაცმასზე ეჭვიანობას თავი დაანება და რენანს დაუმეგობრდა კიდეც.
-თუ გინდა შეგიძლია აქ დარჩე, შესთავაზა დემიანმა კარში მდგომ რენანს.
-არა გმადლობ, მამაჩემმა არ იცის თქვენზე იდარდოს თუ გაუხარდეს თქვენი ამბავი. წავალ ეხლა და გავახარებ! სიცილით თქვა ბიჭმა.
-კარგი მაშინ, მხარზე ხელი დაუტყაპუნა დემიანმა და გადაეხვია. რენანი სხვებსაც დაემშვიდობა და ახლა დათას მიუბრუნდა.
-მოდიხარ თუ რჩები? ჰკითხა წარბ აწეულმა.
-ჰო, რავიცი? საჩვენებელი თითები ლოყებზე მიიდო დათამ.
-წამოვიდე? ჰკითხა რენანს.
-ვაიმე დათა თუ ისევ აპირებ გაუჩერებლად მეტიტინო ფრანგულ კერძებზე არა! და თუ ჩუმად იქნები კი! შეუბღვირა რენანმა.
-აჰაა! ანუ შენც გერგო წილად ამის ლაყბობის მოსმენა? გაეცინა ლუკამ.
-ვაიმე გაჩუმდი თუ ღმერთი გწამს! თვალები სიცილით აატრიალა რენანმა.
-კარგი, წამოვალ. უფრო დავუკრავ შენს ნერვებზე და ახლა! შენს ჯინაზე უფრო ბევრს ვილაპარაკებ! ცხვირი აიბზუა დათამ და კარებში ბურდღუნით გავიდა.
-გაძლებას გისურვებ, გაეცინა ელენეს.
-მადლობა. ღიმილით უპასუხა რენანმა მანქანის გასაღები ამოიღო და სახლიდან გავიდა. ლუკა და ნიტა ზემოთ “საქმიანობდნენ“ ოთახში. ელენემ კარიმიხურა და დემიანის დაბინდულ მზერასა და უცნაურ ღიმილს შეეფეთა.
-დემიან რას... სიტყვის დამთავრება არ დასცალდა რომ ბიჭი ვნებამორეული ეცა ბაგეებზე და გოგონა კარზე ააკრა. ელენემ კი ბიჭს ხელებიკისერზე შემოხვია და ისიც აჰყვა,
-მაგიჟებ! ამოიბუტბუტა დემიანმა მის ტუჩებთან და წელზე შემოხვეული გოგონა თავის ოთახში ისე აიყვანა რომ მის ტუჩებს არ მოსწყვეტია. შიგნით შეიყვანა და საწოლზე ბრთხილად დასვა ზედა ერთი ხელის მოსმით გადააძრო და ზემოდან მოექცა მაგრამ... უცებ ტელეფონი აწკრიალდა.
-დემიან გირეკავენ, სიცილით უთხრა გოგონამ და ლოყაზე აკოცა.
-ამას ძალით აკეთებენ ხო? თვალები აატრიალა ბიჭმა და ტუმბოზე დადებულ ტელეფონს დასწვდა. ზედ კი “დედა“ ამოიკითხა.
-ხო დეე უპასუხა სიცილით.
-ხო კი არა სად ხარ? რომ მოიგდე ელენე მხარზე და წაათრიე სადღაც! სად ხართქო? ელენე სად არის? დამალაპარაკე ახლავე! შენ საერთოდ ნორმალური ხარ? არ ცხრებოდა ქალი.
-დედა დამშვიდდი ნუ ბრთხი, იცინოდა დემიანი,
-დაგაბრთხობ ეხლა ისე როგორც უნდა! სად არის ელენეთქო? რა უქენი? ხმამაღლა საუბრობდა იგი.
-არ მომიკლავს, მკვლელს ვგავარ? ხმაში ბრაზი შეეტყო დემიანს.
-ვიცი, ვიცი მაგრამ სად არის ელენე? ისევ იკითხა ქალმა. დემიანზე მიხუტებული ელენე შეტრიალდა ბიჭს ტელეფონი გამოართვა და ლაპარაკი დაიწყო:
-კარგად ვარ ნუ ნერვიულობთ. ჩასძახა ტელეფონში სიცილით,
-როგორც იქნა! ღრმად ჩაისუნთქა ქალმა, გაგაგიჟა ხო მაგ სულელმა? ჰკითხა ნინამ
-ჰო, შეიძლება ითქვას. აჭარხალდა გოგონა, დემიანმა ეს შეამჩნია და ელენეს შიშველ წელზე ხელები შემოხვია და ზურგიდან მიეწება. თმა გვერძე გადაუყარა და გახურებული ტუჩები ყელზე მიაწება.ელენე მაშინვე დაიბნა და სიამოვნებისგან თვალები დახუჭა.
-ეგ როგორ? ჰკითხა გაკვირვებულმა ქალმა. და თან ხმაში ეტყობოდა რომ იცინოდა.
-ისაა აბუტბუტდა ელენე,
-დედა მერე დაგირეკავ! ტელეფონი გამოსტაცა და მერე გაიშა.
-დემი მე,
-კარგი რა ელე ნუ ხარ ესეთი ბოთე, გაეცინა დემიანს
-არ ვარ ბოთე! წარბი სეკრა გოგონამ,
-კი, ბოთე ხარ გაეცინა დემიანს და გოგონას მიეხუტა. მერე კი ორივემ საწოლზე გადაინაცვლა
-*-*-
-დარწმუნებული ხარ რომ გინდა ისევ ციხეში მოხვდე? გაისმა დემიანის სახლის მიმდებარე ტერიტორიაზე კაცის ბოხი ხმა.
-არა! ამჯერად იქ მშვიდად წავალ, როცა იმ ნაბი**არ დემიანს მას წავართმევ ვინც მისთვის ყველაზე ძვირფასია. ბოროტულად ჩაიხითხითა ბიჭმა და სახლს გახედა.
-*-*-
-ლუკა და ნიტა ოთახში ისხდნენ და ერთმანეთს კოცნიდნენ როცა ნიტა შეჩერდა და ლუკას გაკვირვებულმა გახედა.
-საიდან გაიგე მაშინ ვახო ვინ იყო? ჰკითხა გაკვირვებულმა ლუკას გაეცინა და გოგონას მოწყვეტით აკოცა.
-ბარში შევხვდი შემთხვევით, გაეღიმა ბოლოს.
-როგორ? წარბი აზიდა ნიტამ.
-რა მნიშვნელობა აქვს? ჩემთვის ვიჯექი ავდახრილი და ვსვამდი. ხოდა ეგ შენი ვახო დამიჯდა წინ და ნიტა-ო ჩაილაპარაკა. ჰოდა მერე ლაპარაკი გავუბი და კინაღამ მომკლა, გაეცინა ლუკას
-ჰა? ჩაიფხუკუნა ნიტამ,
-ჰო რაიყო? გაეცინა ბიჭს და გოგონას სურნელი ხარბად შეისუნთქა.
-*-*-
-დემიანი და ელენე ერთმანეთზე იყვნენ აკრულები, დემიანს ეძინა ელენე კი მას ღიმილით აკვირდებოდა. ბიჭს ხუჭუჭა თმა სახეზე ეკარა ბაგეები ღია ჰქონდა და ტუჩები წინ ჰქონდა გამოეწული. ელენეს გაეღიმა და ბიჭს ნიკაპის ქვეშ მიაყრა ტუჩები მერე მკერდზე ცხვირის წვერი გაუხახუნა და უფრო კარგად აეკრო. ბიჭი შეიშმუშნა და თავისი შავი თვალები გაახილა ელენემ მას ღიმილით ახედა და გაეცინა.
-პატარა მაიმუნო! ჩაიაპარაკა ბიჭმა სიცილით და გოგონას შუბლზე აკოცა. მერე კი გვერდით გადაწვა და გაიცინა. ელენე ზემოდან მოექცა და ბიჭს ბაგეებზე დააცხრა დემიანს გაეცინა და ახლა ის მოექცა ზემოდან.
-რატო ვერ ისვენებ? ჰკითხა სიცილით და თმაზე მოეფერა.
-რავქნა რომ გიყურებ მეკოცნება, გაეცინა ელენეს და ბავშვივით ტუჩები დაბუშტა.
-აჰა ანუ გეკოცნება ჰო? გაეცინა ბიჭს და გოგონას ლოყაზე გადაუსვა ნეკა თითი მერე კი მოწყურებული მხეცივით ეცა გოგონას.
-შენ საერთოდ ვის დასცინი? წარბი შეკრა ელენემ.
-კაი ჰო! სიცილით თქვა ბიჭმა და თითები ელენეს ზურბს ჩააყოლა.
-დემიან დაიწყო ელენემ,
-რაიყო, გაეღიმა ბიჭს.
-სულ პირველად რომ გიპოვე, რატომ გცემეს იმ ვირებმა? რა უნდოდათ? ჰკითხა გოგონამ და თან ბიჭს თვალებში ჩახედა.
-დამიმარტოხელეს და თავი “დიდ ბიჭებათ“ იგვრძნეს. მერე კი საკადრისი მიიღეს! განუმარტა დემინმა და თან სახეზე წამიერად ბრაზმა გადაურბინა.
-ეგ როგორ? ახლა სად არიან? გაუკვირდა ელენეს.
-ციხეში, მგონი. მხრები აიჩეჩა დამიმ და თან ელენეს უღიმოდა რომელიც მას საღეზე ეფერებოდა და მომენტებში კოცნიდა ხოლმე.
-იცი როგორ გაიქცნენ რომ მოვატყუე პოლიციაში ვრეკავთქო? ჩაიფხუკუნა ელენემ.
-არ დაგირეკავს? გაოცდა დემიანი და ელენეს გაკვირვებულმა ახედა.
-არა,
-აბა ისინი სად? წარბი შეჭმუხნა დემიანმა და ჩაფიქრებულმა ელენეს გახედა.
-იმ პოლიციებს ვიცნობ, ჩამოვლაზე დადიან ხოლმე საღამოობით რომ შეამოწმონ რამე ხომ არ ხდება. გაეცინა ელენეს.
-ჩემი დებილი! ცინოდა დემიანი და თან გოგონას თმაზე ეფერებოდა,
-ნუ მეძახი დებილს! დებუილი შენ თვითონ ხარ! გაიბუსხა ელენე.
-კაი ჰო ბოდიში. ჩაეღიმა დემიანს და გოგონას კისერში სველი კოცნის კვალი დაუტოვა.
-ჰოდა ეგრე! გაიცინა ელენემ,
-მიყვარხარ! უჩურჩულა დემიანმა გოგონას და ენა ნაზად შეუცურა პირში, ელენემ კი ვერაფერი ვერ თქვა უბრალოდ დემიანს აჰყვა და მის სხეულზე თითების სრიალი დაიწყო. მეორე დღეს წყვილებმა ისაუზმეს და სასტუმროში დაბრუნება გადაწყვიტეს, ლუკა და ნიტაც მათ მიჰყვათ. დემიანი და ელენე სასტუმროში მანქანით შევიდნენ ქვემოთ ჩამოვიდნენ თუ არა მათთან ჟურნალისტების მთელი ჯგრო მივიდნენ და კითხვები მიაყარეს.
-ქალბატონო ელენე რა მოხდა? სად წაგიყვანათ დემიანმა? რა ხდება თქვენს შორის? გვითხარით რამე! ეს და სხვა მრავალი კითხვები ისმოდა მაგრამ ელენეს ხელი დემიანისთვის ჰქონდა ჩაჭიდებული და თითებით ეფერებოდა მას კი დემიანიც იგივეთი პასუხობდა და თან ჯიუტად მიიკვლევდა გზას სასტუმროს კარისკენ.
-ეს რა უმზგავსობაა? გუყლი გამიხეთქეთ! ასე როგორ შეიძლება გოგო ასე მოიგდო მხარზე და წაიყვანო? არ ცხრებოდა ბატონი ჟიული.
-მაგრამ...
-არავითარი მაგრამ! ასე არ შეიძლება!
-ჩვენ ერთმანეთი გვიყვარს! უცებ თქვა ელენემ, ამ სიტყვებზე კი ჟიული გაოცდა.
-რაო? გაუკვირდა კაცს
-ელენე მიყვარს! დაამატა ღიმილით დემიანმა.
-მაშინ გილოცავთ! მაგრამ ასე გოგოს წაყვანა არ შეიძლება! მაინც თავისას აგრძელებდა ჟიული, და თან წყვილს ულოცავდა.
-თქვენს ის გამოთქმა არ გსმენით? - მოგეწონა გოგო? აიღე წაიღე! სიცილით თქვა დემიანმა და ელენეს ლოყაზე წაეთამაშა. უცებ ოთახში რენანი შემოვიდა მას კი დათა, ლუკა, და ნიტა შემოყვნენ.
-აბა აეყარეთ, გავდივართ! სიცილით თქვა რენანმა.
-სად? ერთდროულად იკითხეს დამიმ და ელემ, მერე კი ერთმანეთს გადახედეს და გაიღიმეს.
-უნდა ვითამაშოთ! ღიმილით დაამატა ნიტამ
-რა? იკითხა დემიანმა.
-ამის პატრონმა რა ქნას გაიღიმა დათამ და ტაში შემორტყა.
-აჰაა, კაი ფეხზე წამოდგა ელენე.
-საჭმელი წამოიღეეეეთ! წარბი შეკრა დათამ.
-წამოვიღებთ დამშვიდდი! თვალები გადაატრიალა დემიანმა. ჟიულს გაუღიმა და მეგობრებთან ერთად აუზთან გავიდა. იქ ჩრდილი მოძებნეს და მაგიდას მიუსხდნენ.
-აუ ცოტა ვართ! ასე არ ივარგებს, აყუყუნდა ნიტა. მერე კი შეზლონგზე გაწოლილი გოგოები დალანდა და მათკენ წავიდა.
-გამარჯობათ გოგონებო, თავზე დაადგა მათ. გოგონებს სათვალეები ეკეთათ და თვალები დაეხუჭათ. ერთი ქერა იყო მეორე შავთმიანი.
-დიახ? სათვალე მოიხსნა შავთმიანმა.
-თუ გინდათ და აზრი არ აქვს გინდათ თუ არა, ჩვენთან ერთად ამის პატრონმა რა ქნას უნდა ითამაშოთ.
-რა? გაუკვირდა ქერას.
-ამის პატრონმა რა ქნას! დაუკონკრეტა ნიტამ. და თავის ავ შორტებზე დაყრილი ბატიბუტის ნამცეცები მოიშორა. ბატიბუტის რომელმაც დათამ თავზე დააყარა იმიტომ რომ გოგონამ მას მთლიანი თასი არ მისცა!
-კარგი რატომაც არა! გაეცინათ გოგონებს თეთრი შარფები შემოიხვიეს და ნიას გაჰყვნენ.
-თქვენნ აქ ისე ხართ დასასვენებლად თუუ? დაიწყო ნიტამ
-ჰო გუშინ ჩამოვედით, გაუღიმა შავგვრემანმა.
-დაქალები ხართ? ჰკითხა ისევ ნიტამ.
-არა დები, გაუღიმა ქერამ.მერე ნიტა მაგიდასთან მივიდა გოგონებიც ჩამოსხდნენ. რენანმა ქერას გახედა და აათვალიერა და ღიმილით იკითხა.
-გოგონებო რა გქვიათ?
-მე ემა, მას კი ემილი. თქვა ღიმილით შავთმიანმა.
-კარგით მე რენანი ვარ. ეს ლუკაა, ეს ნიტა, ეს ელენე, ეს დემიანი, ეს კი დათაა. ბოლოს დათაზე ანიშნა და გოგონებს გაუღიმა.
-Hello! ხელი სასაცილოთ დაუქნია ბიჭმა და გაიცინა. ამაზე ემილის ანუ ქერას გაეღიმა მაგრამ რენანის მზერა რომ შეამჩნია შერცხვა და გაჩუმდა. ელენს და ნიტას გაეცინათ და რენანს ქერას და რენანს გაუღიმეს
-მე დედა ვარ! თქვა დათამ და წამოდგა
-მოდი დედიკო, პირველი ემილიკო იყოს სიცილით თქვა ნიტამ, დათა გოგონასთან მივიდა და თვალებზე ხელი ააფარა.
-ბავშვებო ჩვენ ახლა ამის პატრონმა რა ქნას კი არა ბრისლი-მიაუს ვთამაშობთ! დაასკვნა დემიანმა სიცილით.
-უი ხო! თავში ხელი ჩემოირტყა ნიტამ.
-კაი გოგო ტვინის შერყევას ნუ კი დაიმართებ, გაეცინა ლუკას.
-კარგით რა მნიშვნელობა აქვს? ეს ვითამაშოთ! გაეღიმა ემას.
-ოქეეიმ. თქვა ნიტამ და დათას თავი დაუქნია.
-ბრისლი მიაუ?
-ბრის,
-ბრისლი მიაუ?
-ბრის,
-ბრისლი მიაუ?
-ბრის იცინოდა ემილი
-ბრისლი მიაუ?
-ბრი... მიაუ! თქვა ბოლოს ემილიმ.
-წითელი, ყვითელი, თუ შავი? ჰკითხა დათამ.
-ჰმმ, ყვითელი თქვა ემილიმ და დათას ხელი მოიშორა.
-რენანი, გაეცინა დათას.
-კარგი, გაეღიმა ემილის და რენანის ცისფერ თვალებს თავისი ცისფერები მიანათა.
-გელოდები. აუღიმა ბიჭმა
-შენი საყვარელი წიგნი? ჰკითხა გოგონამ ღიმილით
-ტრიუმფალური თაღი გაუღიმა ბიჭმა.
-შენი საყვარელი ფერი?
-ოქროსფერი თავი გვერძე გადაწია რენანმა.
-და საყვარელი მუსიკა? მკრთალად გაუღიმა გოგონამ.
-Universe უთხრა რენანმა და სკამში უკეთესად მოთავსდა.
-ისე ეგ სიმღერა მეც მომწონს. გაუღიმა ქერამ და თმა კურს უკან გადააიწია. ელენემ დემიანს მუჯლუგუნი ჩაჰკრა და რენანზე და ემილიაზე ანიშნა. ბიჭს გაეღიმა და თავის ხელს დაეყრდნო.
-კარგი ახლა რენანი იხუჭება, გაიცინა დათამ და მასთან გადაინაცვლა. ღამის ორამდე იყვნენ ესე მერე კი ოთახებში გადაინაცვლეს, მაგრამ რაღაც გამორჩათ ემილია და რენანი ადგილზე არ იყვნენ.
***************************************************************************************************************************************************************************
ესეც მეათე თავი, დიდი იმედი მაქვს რომ მოგეწონებათ და დააკომენტარებთ თქვენ აზრს მგონი მოეწონათ ჩემი ბასი-ბუსებიი თუ ასე კომ <3 ველი თქვენს აზრს მთელი გულით და შეიძლება მეთერთმეტე თავი დამაგვიანდეს ასე რომ არ გამებუტოთ მერე მიყვარხართ ყველა ვინც კითხულობთ ჩემს ისტორიებს და მოგწონთ heart_eyes თუ გრამატიკულ შეცდომებს იპოვით ბოდიში <3 და ველი კომებსскачать dle 11.3
გაცნობებთ, რომ სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში მიიღებთ 6 ქულას.




№1 წევრი naniko mindia

Momoewona kargia dzalian .tan tavebis dids deb♥♥♥♥♥♥♥warmatebebs gisurveb♥♥♥♥♥♥
--------------------
lomidze

 



№2 სტუმარი მარი. ელ❤

აუუ უმაგრესი იყოოო მიყვარს მიყვარს მიყვაარს:) ყოჩაღ შენ ჩემო ტკბილოოო იმედია ძაან არ დააგვიანეებ გელიიი❤❤❤

 



№3  offline წევრი მარიამი23

ძალიან მაგარია თან დიდი თავი იყოო heart_eyes heart_eyes იმ ერთმა მომენტმა შემაშფოთა ვიღაცა რო ამბობდა დემიანზე საყვარელ ადამიანს წავართმევო. ველოდები შემდეგ თავს იმედია მალე დადებ kissing_heart

 



№4  offline წევრი Tamusia Egutidze

naniko mindia
Momoewona kargia dzalian .tan tavebis dids deb♥♥♥♥♥♥♥warmatebebs gisurveb♥♥♥♥♥♥

დიდი დიდი მადლობა სიხარულო))

მარი. ელ❤
აუუ უმაგრესი იყოოო მიყვარს მიყვარს მიყვაარს:) ყოჩაღ შენ ჩემო ტკბილოოო იმედია ძაან არ დააგვიანეებ გელიიი❤❤❤

ძალიან დიდი მადლობა ჩემო კარგო მიხარია თუ მოგწონს <3 და მიხარია რომ შენს აზრს ასე აკომენტარებ და მახარებ heart_eyes

მარიამი23
ძალიან მაგარია თან დიდი თავი იყოო heart_eyes heart_eyes იმ ერთმა მომენტმა შემაშფოთა ვიღაცა რო ამბობდა დემიანზე საყვარელ ადამიანს წავართმევო. ველოდები შემდეგ თავს იმედია მალე დადებ kissing_heart

შევეცდები მალე დავდო მაგრამ არ ვიცი ეგ თემა როგორ იქნება იმიტომ რომ შემდეგ თავში ნამდვილი ბუმი იქნება ჰოდა კარგად უნდა გამოვკვეთო ყველაფერი blush მაგრამ შევეცდები მალე დავდო თუმცა წინასწარ მაინც ვერ დაგპირდები heart_eyes

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent