შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

სკანდალური დღიური (ნაწილი 7)


26-01-2018, 00:30
ავტორი სალანდერი
ნანახია 305

სკანდალური დღიური (ნაწილი 7)

თვალებს ახელს და მზერას ჩემს ხელს აყოლებს თითებს თმებში მიცურებს და ეთამაშება...
-მეშინია! ვეუბნები ისე რომ არც ვესალმები...
-ჩემი? მპასუხობს მშვიდად
-უშენობის...
დუმს და ღრმად სუნთქავს ამით ვხვდები რომ ნერვიულობს
-მაპატიე... ამბობს და თითქოს ყველა ემოციას ატანს ამ ერთ სიტყვას...
-რა გაპატიო? რომელი ერთი?
-გამოჩენა მაპატიე... და თუ წავალ ეგეც...
-ხვდები რომ ვერ დაამარცხებ არა?
-არ ვიცი...
-რატომ რისკავ საკუთარ სიცოცხლეს?
-მჭირდება ანაბელ გეფიცები ეს ბრძოლა მჭირდება...
-მე შენ მჭირდები! ვამბობ და მძულს ჩემი გულწრფელობა
-ნუ მეუბნები ამას...
-რომ არ გითხრა სიტყვები დამახრჩობენ (ვგრძნობ როგორ მერევა ცრემლები და ხმაში ბზარი მიჩნდება)
ის ისევ ღრმად სუნთქავს და ჩემს თმებში თითებს ათამაშებს
-მიყვარხარ! ვამბობ და ისტერიკული ტირილი მივარდება საკუთარი უსუსურობის შეგრძნებისას
-არ ვიცი ეს როგორ დავუშვი ალექს, მე არასოდეს არავის დაკარგვის არ შემშინებია და ახლა ამ ასაკში პატარა გოგოსავით ავცანცარდი! გულს მირევს ჩემი თავი, გულს მირევს ყველაფერი რაც ჩემს გონებაში ხდება, გულს მირევს ეს გრძნობაც და ვიცი რომ ამორალურად ვიქცევი, ყველა პრინციპს რწმენას და ტრადიციას ვღალატობ, მძულს ყველა და ყველაფერი რაც ახლა ხდება მაგრამ შენი დათმობა არ შემიძლია, ასე უბრალოდ ვერ გაგიშვებ! ასე უბრალოდ სიკვდილის უფლებას ვერ მოგცემ...
ისევ დუმს... და ეს დუმილი იმდენად იწელება რომ მგონია არასოდეს დასრულდება
-შენ ყველაზე კარგი რამე ხარ ჩემს ცხოვრებაში! მპასუხობს და საკუთარ ტუჩს კბენს...
თავს მხოლოდ ახლა ვიღებ მისი გულიდან და ნაცნობ მზერას ვაწყდები
-ძალიან მჭირდები! ვეუბნები და ვკოცნი პირველად ხდება რომ თავს არ მარიდებს ფრთხილად ვიწევი მისკენ ამჯერად მე ვაცურებ მის თმაში ხელს...
-თმას ასე მოკლედ რატომ იჭრი? პაუზას ვიღებ და თვალებში ვუყურებ...
-კიკინებით როგორი წარმოგიდგენივარ? გაღიმების მაგივრად ტუჩის კუთხე უტყდება
-არ მინდა რომ შეიცვალო ვეუბნები და ისევ მის ტუჩებს ვეძებ
-არ გვინდა, ახლა არა! ამბობს და გულში მიხუტებს...
-რა იქნება ახლა? ვკითხულობ მისი სურნელით გაბრუებული
- ბაჭიებივით ვერ გავმრავლდებით თუმცა ტკბილად და ბედნიერად ცხოვრებაზე შეიძლება დაფიქრება (იცინის)
-რა მოხდებოდა ჩვენი ურთიერთობა რომ ჩვეულებრივი იყოს?
-არ შედგებოდა...
-რატომ?
-შენ ხომ უცნაური რაღაცეები მოგწონს...
-მაგალითად შენ, ვეუბნები და ამჯერად მე ვიღიმი...
-სიგარეტი არ გინდა? კითხულობს დამნაშავე ბავშვივით...
-გაქვს?
ჯიბიდან კოლოფს იღებს და მაწოდებს ამჯერად მე ვუკიდებ და ჩემი ხელიდან ვეწევით ორივე...
-რა მოხდება ასე სამუდამოდ რომ გაგრძელდეს?
-სიგარეტი დაგვიმთავრდება, გაღიმებას ცდილობს...
-როგორ მოახერხე ეს? ვეკითხები და უძირო ცისფერ თვალებში კიდევ ერთხელ ვიკარგები
-რა? სიგარეტს ღრმა ნაფაზს ურტყამს
-ის რომ ოცდაშვიდი დღე გავიდა ჩვენი შეხვედრიდან და მე შენს გარეშე არ შემიძლია...
-გამთენიისას მეტისმეტად მგრძნობიარე ყოფილხართ ქალბატონო "ალექსის ანაბელ" ბოლო სიტყვებზე განგებ ურტყამს მახვილს და ეშმაკურად იღიმის...
-სიგარეტიანი ხელი ისევ მისკენ მიმაქვს სიგარტს პირში იტოვებს ხელს კი თავის ხელს ადებს
მისი თითები ჩემსაზე ცოტათი გრძელია თუმცა ჩემი გრძელი ფრჩხილების ხარჯზე თითქმის ტოლად მოჩანს, მე წითელი მანიკური მისვია ხელზე ლამაზი სამაჯური და ორი ბეჭედი მიკეთია მას მხოლოდ სვირინგი და იარები აქვს...
-ჩვენი ხელებითაც კი მარტივად მიხვდება ადამიანი რომ სხვა და სხვა სამყაროს ვეკუთვნით ამბობს და სიგარეტს აქრობს...
-მეც მინდა სვირინგი...
-მართლა? აღფრთოვანებას პატარა ბავშვივით გამოხატავს...
-ჰო, მისი სიხარულით გულმოცემული კიდევ უფრო თამამად ვუდასტურებ...
-დღეს წაგიყვან და გაგიკეთებ... საწოლიდან დგება კარადაში ტანსაცმლის ძებნას იწყებს
-შენ რამდენი სვირინგი გაქვს? მოწევას მარტო ვაგრძელებ...
-რვა
-მაჩვენებ?
- ჰო, წყალს გადავივლებ და გამოვალ... აბაზანაში შედის
დილანდელი ამბებით გაბრუებულს გონზე მოსვლა მჭირდება საწოლზე ვჯდები და ფეხებს ცივ იატაკს ვახებ...
რამდენიმე წუთში მოკლე შორტსა და მაისურში ჩაცმული ბრუნდება თმა სველი და გაჩეჩილი აქვს მოდის და ჩემს ფეხებთან მუხლებზე დგება...
-ქვემოდან დავიწყოთ თუ ზემოდან? კითხულობს და მზერას მაპარებს...
-რას გულისხმობ? წინადადების გაშიფვრას ვერ ვასწრებ ისე ვეკითხები...
-სვირინგების ჩვენება ქვემოდან დავიწყო თუ ზემოდან? იცინის
-აჰჰ! ქვემოდან, ვამბობ ისე რომ არც ვფიქრდები...
-ფეხს ზემოთ სწევს და ცერა თითის ბალიშზე გაღიმებულ სმაილს მიჩვენებს... დედა რომ გარდაიცვალა მაშინ გამიკეთა მამამ ამბობს და სანამ რამის თქმას მოვასწრებ კოჭზე დახატულ ობობას მაჩვენებს ბავშვობაში ყველაზე ხშირად მათ ვეთამაშებოდი შეიძლება ითქვას ბავშვობის მეგობრები არიან...
ახლა მეორე ფეხს მიჩვენებს
აქ ჩინური იეროგლიფია - სიკვდილს ნიშნავს მიხსნის...
მაისურს ზემოთ სწევს და ზურგზე დახატულ უზარმაზარ დრაკონს ვხედავ რომელიც ზურგს თითქმის მთლიანად ფარავს... ეს რისთვის? ვკითხე რადგან თვითონ არ ამიხსნა... უბრალოდ იარების დასამალად...
- ეს გველი უკვე იცი ამჯერად მუცელთან მაჩვენებს გველს რომელიც გულამდე ადის, შემდეგ ხელს მიშვერს და პატარა სიტყვას ვხედავ "შურისძიება" ეს ერთადერთი ქართული სიტყვაა ჩემს სხეულზე მიხსნის და მეორე ხელს მიშვერს: ესეც ნახე უკვე ხელების შედარებისას საჩვენებელ თითზე დახატულ ლომის თავზე მანიშნებს
-და ეს? კისერზე მიხატულ სვირინგს ვეხები და პირველად ვახერხებ მის ამოკითხვას
"And breathe me" (შემისუნთქე) წერია უბრალო ინგლისური შრიფტით
-ეს ჩემთვის ყოფილა! ვამბობ სანამ პასუხს დამიბრუნებს და კიდევ ერთხელ ვრგავ ცხვირს მის კისერში
-ისიც ორივე ხელით მეხვევა და მიხარია რომ ის საშინელი რეაქცია ჩემთან ჩახუტებაზე არ აქვს...
-შეგიძლია დღეს ღია ფერის ტანსაცმელი ჩაიცვა? ვეუბნები და მისი ყელიდან ცხვირი ამომაქვს
-ხომ იცი რომ არასოდეს ვიცვამ...
-მოიცა მე მოგიტან ჩემს ოთახში გავდივარ და ღია ფერის დახეული ჯინსით და თეთრი მოკლე სახელოიანი მაისურით ვბრუნდები...
-გინდა დახეული ჯინსი ჩავიცვა? უცნობი სახიფათო ობიექტივით ათვალიერებს...
-ჰო, თუ თეთრ კედებსაც ჩაიცმევ უფრო გამახარებ მხრებზე ხელებს ვაწყობ...
-ოღონდ ფეხსაცმელი არა! ტრიალდება
-შარვალს და მაისურს ყელზე ვხვევ და გაისინჯეთქო თვალებით ვახვედრებ... უსიტყვოდ იხდის გაფითრებულ კანზე სვირინგები კიდევ უფრო ლამაზად ეტყობა ჩემს ჯინსსა და მაისურს იცმევს და სარკესთან მიდის, მოჯადოებულივით უყურებს საკუთარ ანარეკლს
-როგორია? ვეკითხები და აღფრთოვანებას ვერ ვმალავ
-უცხო! მპასუხობს და თვალებში სევდა უდგება...
-თუ ცუდ ხასიათზე უნდა დადგე შეგიძლია გაიხადო, მასა და მის ანარეკლს შორის ვდგები და შარვლის საქამრეზე ფრთხილად ვქაჩავ...
-არაუშავს მივეჩვევი თმაზე ხელს ფრთხილად მატარებს, მეც ცალ ხელს საქამრეს ვაშორებ და თმას კიდევ უფრო ვუჩეჩავ... ამჯერად თავის გარდა ჩემი სურნელიც აქვს ალბათ მაისურს გამოჰყვა... კარში ანკა შემოდის და თავს აშკარად უხერხულად გრძნობს
-შემოდი, ეუბნება ალექსი და ჩემგან განსხვავებით არ იბნევა...
-არა ქვემოთ ვიქნები, ყავაზე დასაძახებლად ამოვედი... ამბობს და კარს იხურავს
-რა იფიქრა? ეცინება ალექსს და ფეხზე იცმევს რამდენიმე წუთში ქვემოთ ჩავდივართ
-ალექს... როგორ გიხდება! ამბობს ნინი და აღფრთოვანებას ვერ მალავს ახლოს მოდის და ათვალიერებს
-მართლა ძალიან გიხდება შენი საშინელი რეაქცია რომ არა ჩაგეხუტებოდი! უდარდელად იკრიჭება ანკაც...
-ყავას მოვიტან ამბობს ალექსი და სამზარეულოში გადის...
-რა მოიფიქრე იმაზე? მეკითხება ანკა
-ტუჩებზე ხელს ვიდებ და ვანიშნებ რომ ჩუმად იყოს ისიც მაშინვე ჩუმდება!
ალექსს ყავა შემოაქვს და ჩუმად ვსვამთ თითქოს დუმილის დარღვევის ყველას გვეშინია...
-დღეს გასვლას ვაპირებ, ახალ ფილმზეა საუბარი და სცენარს უნდა გადავხედო ასე რომ დროებით დაგტოვებთ ვამბობ და ფეხზე ვდგები
ალექსიც ჩემს მოძრაობას იმეორებს...
-შენ დარჩი, ივარჯიშე...
-მარტო წახვალ?
-ჰო და მალე დავბრუნდები! ალექსი აშკარად გაკვირვებული ჩვენი დიალოგით სავარძელში ეშვება, მე უახლოეს განყოფილებაში მივდივარ ჩემი მეგობარი პოლიციის უფროსის სანახავად...
-გამარჯობა ვესალმები და დემეტრეს წინ ვდგები...
-ასე მარტივად როგორ შემოგიშვეს იღიმის, მესალმება და სკამს მიწევს რომ დავჯდე..
-მიცნეს შენმა ბიჭებმა... კარგად მოწყობილხარ დემე...
-ჩემს ცხოვრებას მხოლოდ შენ აკლიხარ იდეალურობამდე მიღიმის და თავს ხრის...
-ახლა თავიდან ნუ დაიწყებ, შენთან რაღაცის სათხოვნელად მოვედი! თემას სასწრაფოდ ვცვლი...
-შენი თხოვნა ჩემთვის ბრძანებაა მითხარი რა გინდა! დემესთან დაახლოებით ნახევარ საათს ვჩერდები და სახლში ვბრუნდები...
-ყველაფერი კარგადაა? რა გჭირს მეკითხება ალექსი და ჩემი ოთახისკენ მომყვება
-ცოტა ხნით მარტო დამტოვე ვგრძნობ როგორ უხეშად ჟღერს ჩემი პასუხი და ალექსი ოთახიდან გადის...
ბოლთას ვცემ ჯერ ჩემს ოთახში შემდეგ ალექსის ოთახში გავდივარ და მისი ქურთუკის ჯიბეში ივანის მოცემულ აბებს ვყრი...
ქვემოთ ჩავდივარ და ალექსს თვალებში ვერ ვუყურებ...
-რა გჭირს? მეკითხება და ჩემკენ მოდის
-ვეხუტები და ტირილი მივარდება...
ის უსიტყვოდ ეთამაშება ჩემ თმას და მძიმედ სუნთქავს ეს ნიშნავს რომ ღელავს
-ალექს რას არ მაპატიებ არასდროს? ვეკითხები ცრემლიანი თვალებით
-არის რამე რაც უნდა ვიცოდე? კითხვას მიბრუნებს და დაჟინებული მზერით მაკვირდება! მწვავს ეს მზერა...
-არა!
-ანაბელ რამეზე უნდა ვინერვიულო?
-არა! არც კი ვიცი დღეს რა მჭირს თავის მართლებას ვცდილობ
-გინდა სადმე წავიდეთ?
-გოგონები წავიდნენ?
-კი!
-მაშინ ზღვის ნაპირზე წავიდეთ
-ქურთუკს ავიღებ ამბობს და ოთახში მარტო ვრჩები
მალე მანქანაში ვსხდებით და სანაპიროსკენ მივდივართ
-გააჩერე ვეუბნები როგორც კი ნაცნობ მარკეტს ვუახლოვდებით
ის უსიტყვოდ მემორჩილება ამჯერად მე შევდივარ მარკეტში და სანამ ჯეკ დენიელსის ბოთლით უკან გამოვალ ალექსი მანქანაში მელოდება...
მანქანას მოშორებით ვაჩერებთ და ფეხით მივდივართ იმ ადგილთან სადაც პირველად ვიყავი.. ამჯერად პირველი მე ვჯდები ქვიშაზე და ისიც გვერდით მიჯდება ბოთლს ვხსნი და რამდენიმე ყლუპს შეუსვენებლად ვსვამ... ის სიგარეტს უკიდებს...
-გინდა? მეკითხება
-მხოლოდ შენი ხელით ვპასუხობ და ფეხებს შორის ვუჯდები, ზურგით მკერდზე ვეყრდნობი და სიგარეტს რამდენიმე ღრმა ნაფაზს ვურტყამ...
-არაფრის თქმა არ გინდა? ვეუბნები რომ საზიზღარი სიჩუმე დავარღვიო
-მგონი ამ კითხვას მე უნდა ვსვამდე!
-ყველაფერი კარგად იქნება ვეუბნები და გული ყელში მიცემს...
ის დუმს... ამჯერად დუმილი მსიამოვნებს და არ მინდა დავარღვიო... ტელეფონი რეკავს ალექსი შარვლის ჯიბიდან ტელეფონს იღებს და პასუხობს... ფეხზე დგება და მოშორებით მიდის რამდენიმე წუთში ბრუნდება...
-ვინ იყო?
-ივანი!
-რა უნდოდა?
-უნდა წავიდე...
-აქ მტოვებ?
-ასე მიცნობ? ადექი სახლში მიგიყვან და მერე წავალ...
-მეც რომ წამიყვანო?
-არა სახლში მიგიყვან და მერე წავალ...
-მაშინ აქ ვრჩები!
-ხომ იცი რომ აქ მარტო არ დაგტოვებ?
-კი და ამიტომ შენთან ერთად წამიყვან!
ფეხზე ვდგები შარვალიდან ქვიშას ვიცლი და მანქანაში ვსხდებით მალე ივანის ბართან ვჩერდებით და შიგნით შევდივართ
-გამარჯობა! გვესალმება ივანი და ხელით მაგიდისკენ გვითითებს სადაც ორი უცნაური ტიპი ზის...
-ჩემს დაბრუნებამდე აქ იყოს ეუბნება ალექსი და ჩემზე ანიშნებს...
-შენთან ერთად მოვდივარ! ვამბობ ისეთი მტკიცე ტონით რომ ალექსი ხვდება კამათს აზრი არ აქვს...
ხელს მკიდებს და სხვა ცარიელ მაგიდასთან ვსხდებით...
-აქ იყავი! ამბობს და ახლოს მსხდომ იმ ორ ტიპს უჯდება ვბრაზობ მაგრამ ვცდილობ მოვთოკო მთელი გულისყურით ვცდილობ მოვისმინო რაზე საუბრობენ!
-ალექსი ორს პირისპირ უზის და სახეზე დამცინავი ღიმილი დასთამაშებს
რამდენიმე წუთით მშვიდად ლაპარაკობენ ბოლოს ერთი შედარებით უფროსი ასაკის კაცი ბრაზდება და მაგიდაზე ხელს ურტყამს
-ინანებ! მასთან არანაირი შანსი არ გაქვს უბრალოდ არ მინდა ოდნავ მაინც გავრისკო თორემ შენც იცი რომ შანსი არ გაქვს! ყვირის
-მე კი არაფერი მაქვს გასარისკი ანგარიშის გათანაბრების დროა ოდნავ მაღალი ტონით უბრუნებს პასუხს ალექსი და ისე რომ დამცინავი ღიმილი სახიდან არ შორდება ფეხზე დგება ჩემთან მოდის ხელს მკიდებს და გარეთ გავდივართ...
-ეს რას ნიშნავს? საკუთარი სასოწარკვეთილი ხმა ყურს მჭრის მანქანაში ჩაჯდომისას...
-ყველაფერს აგიხსნი! ამბობს ალექსი და მანქანის ძრავს ამუშავებს..
-რა ხდება ალექს? ვინ იყო ეს კაცი? რა უნდა შენგან?
-მამაჩემის მკვლელი მპასუხობს ისე თითქოს ამაში განსაკუთრებული არაფერი იყოს...
-რაა?
-მან რინგზე მამაჩემი მოკლა! შეეძლო მისთვის სიცოცხლე შეენარჩუნებინა მაგრამ საკონტროლო დარტყმამ თავში ყველაფერი დაასრულა...
-და ახლა რა უნდა შენგან?
-უნდა რომ ფინალზე უარი ვთქვა!
-რატომ?
-იმიტომ რომ ის მურათ ხაჯიბეგოვია კარმენის მამა!
-იმ ახმახის მამა ვისაც უნდა ებრძოლო?
-ჰო! ანგარიშის გათანაბრების დროა ის ისევე დაკარგავს საყვარელ ადამიანს როგორც მე!
-ალექს ეს ხომ ბრძოლა იყო? ნებისმიერი შეიძლება მოკვდეს შურისძიება რა საჭიროა მამაშენმა ხომ იცოდა რაზე მიდიოდა!
-მე რინგთან ახლოს ვიდექი და ვემუდარებოდი რომ ძირს დაგდებული მამაჩემისთვის ბოლო დარტყმა არ მიეყენებინა ის უკვე გამარჯვებული იყო და ეს დარტყმა არაფერს წყვეტდა უბრალოდ ცხოველური ჟინი დაიკმაყოფილა და საკუთარი თვალით მაყურებინა მამაჩემმა ტვინი როგორ დაასხა რინგზე მაშინ დავპირდი რომ სამაგიეროს გადავუხდიდი!
ხმას ვერ ვიღებდი ენა ჩამივარდა! აი თურმე რატომ იყო ალექსისთვის ეს ბრძოლა ასე მნიშვნელოვანი! არასოდეს მაპატიებს რომ ვერ იჩხუბოს მას ეს სჭირდება ის აბები ჯიბიდან ისევ უნდა ამოვუღო გამიელვა თავში და პოლიციის სირენაც გაისმა...
ალექსმა მანქანა გადააყენა პოლიციამ გაგვჩხრიკა და ალექსის ჯიბიდან ჩემი ჩადებული MDM_ის აბები ამოიღო....скачать dle 11.3
გაცნობებთ, რომ სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში მიიღებთ 6 ქულას.




№1 სტუმარი სტუმარი ქეთი

საინტერესო მომენტზე დაამთავრე :| წარმომიდგენია ალექსს გული როგორ დაწყდება და მაგის სიბრაზეც წარმომიდგენია უკვე :დდ მაგრამ ანაბელისიც მესმის,მისთვის გააკეთა ისევ, საინტერესოა როგორ განვითარდება მოვლენები, კარგი თავი იყო ნამდვილად <3

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent