შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

სიყვარულს ვერ გაექცევი! {თავი-13}


26-01-2018, 17:22
ავტორი Tamusia Egutidze
ნანახია 594

სიყვარულს ვერ გაექცევი! {თავი-13}

13თავი
-დემიანმა ნაცრისფერი კაპიშონი შეისწორა და ერეკლეს გახედა.
-გოგონები სახლში წაიყვანე და ჩვენც მოვალთ მერე, უთხრა და ელენეს გახედა.
-არა, მეც აქ დავრჩები შენთან. თვალები აუწყლიანდა ელენეს.
-ელე გთხოვ! გოგონასთან მივიდა დემიანი და აცრემლებული თვალები დაუკოცნა. წადი და მეც მალე მოვალ.
-მათ რამე რომ დაგიშავონ? არა! აქ ვიქნები მეც. ბიჭს ძლიერად მიეხუტა ელენე.
-მე არასდროს მიგატოვებ! ახლა კი ჩაჯექით შენ და ნიტა მანქანაში და სახლში დამელოდე კაი? გაუღიმა ბიჭმა და გოგონას ვნებიანად წაეტანა ბაგეებზე.
-თავს გაუბრთხილდი, და მიყვარხარ. მკრთალად გაიღიმა გოგონამ და ბიჭს მოშორდა. მანქანაში ჩაჯდა და ცოტახანში მანქანა აორთქლდა.
-წავედით? ჰკითხა ლუკამ დემიანს.
-წავედით! თავი დაუქნია დემიანამა და ტყის მასივში შეიჭრა.
-ამის დედაც! დაიღრიალა დემეტრაძემ და იმ ოთახის კარი რომელშიც ელენე ჰყავდა ხმაურით მიხურა და დაიღრიალა. მერე კარს მიეყრდნო და ღრმად ჩაისუნთქა,
-როგორ ვერ მივხვდი? აბუტბუტდა ქერა.
-რას ვაპირებთ? დემეტრაძეს ახედა წითურმა.
-არ ვიცი, ის კა*პა დემიანს ყველაფერს ეტყვის აი მერე კი... დემეტრააძეს სიტყვის დამთავრება არ დასცალდ რომ ის კარი რომელზეც მიყრდნობილი იყო შემოინგრა გაგა ღნავილით დაეცცა ძირს კარი კი სულ ცოტათი ასცდა მის გამოტვინებულ თავს. დემეტრაძემ წამოდგომა სცადა თუმცა არ დასჭირდა დემიანმა ფეხზე წამოაგდო და თან სახეში ისე სთხლიშა გაგა კინაღამ იქვე მოკვდა.
-შენ? ვის გოგოს შეეხე? ღრიალებდა დემიანი თან ქვემოთ მოქცეულ გაგას მთწელი ძალით ურტყამდა მუჭებს სახეში. ლუკა და ბიჭები კი იმ ორს უვლიდნენ,
-როგორ მივქარე რომ ეგ შენი ბ**ზი ელენე აქამდე არ მოვკალი! ზიზღით მიახალა დემეტრაძემ.
-მოგკლავ შენი დედაც! იცოდე თუ კიდევ თუ კიდევ ერთხელ გაბედავ! გაბედავ და ელენეს თითს დააკარებ. ამ დროის მანძილზე მთელი ძალით ურტყამდა დემიანი იცოდე ჩემი ხელით მოგკლავ! მოგკლავ გასაგებია? მუცლის არეში წიხლი ჩასცხო დემიანმა და ფეხზე წამოდგა. ბრაზისგან სუნთქვას ვეღარ არეგულირებდა დემიანი... სახეში ჩამოყრილ თმაში ხელი შეიცურა და ღრმად ჩაისუნთქა.
-ეს სკამზე მიაბით! ბრძანება გასცა მან და დემეტრაძეს ზიღით დახედა.
-*-*-
-მე დემიანის სახლში წამიყვანეთ თუ შეიძლება, ერეკლეს გაუღიმა ელენემ და სავარძელს მიეყრდნო.
-კარგი. გაუღიმა ბიჭმა და გზას გახედა.
-მოიცა რაა? იქ რატოოო? ჩემთან წამოდი თან ხვალ გამოცდები გვაქვს. ჰოდა ერთად ვიმეცადინებდით. აენთო ნიტა,
-კარგი რა ნიტაშ ვერ უნდა მიხვდე რომ სულ ცოტა მაკლია მანქანიდან გადახტომამდე? ლამისაა გავგიჟდე იმ გიჟმა რომ... არაა არა მართლა გავგიჟდები! თავი გვერძე გადაწი ელენემ.
-ერეკლეს ამაზე გაეღიმა ტელეფონში ვიღაცას რაღაც მისწერა და გზას ისევ გახედა. ცოტახანში მანქანა ნიტას სახლთან გაჩერდა გოგონამ მანქანის კარი გამოაღო და ელენეს ისევ გახედა.
-აუ წამოდი რაა, ნენე გაგიჟებულია შენგამო და ვალერი მოკლვალს მიპირებს მგონი... ამოიოხრა მან,
-მოიხა რატო? გაუკვირდა ელენეს.
-ლუკაზე გაიგო და...
-მოიცა რაა? რანაირად? თვალები გაუფართოვდა ელენეს,
-შენს გატაცებაზე ისე ისტერიკაში ჩავარდნილი ვყვებოდი წამომცდა, ამოიოხრა ნიტამ.
-ენას რომ ვერ აჩუმებ მაგის ბრალია! დაქალი დატუქსა ელენემ.
-დამამშვიდე მაინც! უნამუსოვ! ვითომ გაბრაზებული სახე მიიღო ნიტამ.
-კაი დამშვიდდი ვალერი ბიძია ეგეთი არაა. თავიდანვე უნდა გეთქვა უკეთესი იქნებოდა... გაგიგებს ნუ ნერვიულობ გაიღიმა ელენემ ბოლოს.
-იმედია, ჩაილაპარაკა ნიტამ და ელენეს გადაეხვია,
-კაი სიხარულო არ გეწყინოს კარგი? ჩემნიც ხომ გესმის? ვნერვიულობ დემიზე... და საერთოდ! შენ რა არხეინად ხარ? ლუკაზე სსულ არ დარდობ?? წარბი აზიდა ელენემ სიცილით,
-არა, ლუკა მოკრივე იყო გითხარი? გაეღიმა ნიტას.
-ჰა? სახეზე ღიმილმა გადაურბინა ელენეს.
-ჰო რვა წლიდან იქ იყო, სხვათაშორის დემიანიც დადიოდაო მითხრა მაგრამ ერთი თვე. გაეცინა ნიტას.
-მოიცა რატო ერთი? დაინტერესდა ელენე.
-კითხე და მოგიიყვება... მიახალა გოგონამ და მანქანიდან ჩამოხტა.
-კაი ხვალ გნახავ უნიში. გაუღიმა ელენემ კარი მიხურა და ცოტახანში მანქანაც გაუჩინარდა. ნიტა სადარბაზოს კიბეებს აუყვა და სახლის კარსაც მიადგა. ვინაიდან უკვე 7 ხდებოდა შეეცადა სახლში ჩუმად შეპარულიო იმიტომ რომ მამასთან საუბრისთვის ჯერ არ იყო მზად მაგრამ...
-როგორც იქნა მოხვედი! გაისმა მისაღებში მამამისის რბილი ბარიტონი.
-მ-მამა? ხმა ჩაუწყდა ნიტას.
-დაწყნარდი, უბრალოდ უნდა ვილაპარაკოთ რაღაც თემაზე. ასე არ ფოქრობ?
-ჰო, კარგი ვილაპარაკოთ. ღრმად ჩაისუნთქა ნიტამ და მამის ვერდით ჩამოჯდა თეთრ მდივანზე.
-დაიწყე... წაიბუტბუტა ნიტამ.
-რა დავიწყო გაეღიმა ვალერის.
-დედა სად არის?
-თემა ნუ გადაგაქ!
-უბრალოდ ვიკითხე... პატარა ბავშვივით თავიდახარა ნიტამ.
-ეს რატომ დამიმალე? მითუმეტეს იცი რომ არ მივეკუთვნები ისეთი ადამიანების კატეგორიას რომელიც შვილს საყვარელი ადამიანის გვერდით ყოფნას აუკრძალავს.
-ჰო ვიცი მამა.ვიცი მაგრამ ყველაფერი ისე სწრაფად და უცებ მოხდა...გაცნობიერება ვერც კი მოვასწარი ლუკა ისე შემიყვარდა. იღიმოდა ნიტა და თან მამას მის თავს გადამხდარ ისტორიას უყვებოდა.
-აჰაა, ანუ ვიღაც გრძელ თმიანმა გადარეულმა... როგორც შენ ეძახდი დაიკავა ადგილ შენს გულში ხომ? გაეცინა ვალერის.
-ჰო
-იცოდე თუ სხვა ვინმეს ჩემზე მეტად შეიყვარებ გაგებუტები! წარბები შეკრა ვალერიმ და გაიცინა.
-დაა ეგ საკითხი შენსა და ლუკას შორის 50/50 - ზე რომაა არაუშავს? გაეღიმა ნიტას.
-არაუშავს! გაეღიმა ვალერისაც და შვილი გულში ჩაიკრა.
-გეხუმრე ჩემო სიცოცხლევ მამასთვის არაქვს მნიშვნელობა მის ქალიშვილს მამა უფრო ძლიერ ეყვარება თუ შეყვარებული. იმიტომ რომ ქალიშვილს ერთიც ძლიერ უყვარს და მეორეც. მთავარია შენ იყო ბედნიერი.უთხრა მან და ლოყები პატარა ბავშვივით დაუჩქმიტა.
-მიყვარხარ მაა, მამას ეკვროდა ნიტა.
-მეც მიყვარხარ ჩემო პაატარავ.
-აღარ ვარ პატარა! წარბი შეკრა ნიტამ,
-ჩემთვის სულ პატარა ნიტა იქნები რომელმაც დედა და მამა შიშისგან კინაღამ გააგიჟა. გაეცინა ვალერს.
-რა? თავი ღიმილით წამოწია გოგონამ.
-ორი წლის რომ იყავი პარკში დაიკარგე იცი?
-არა! გაეცინა გოგონას
-ჰო, და ვიღაც გიჟმა გიპოვა. თოჯინა ეგონე და იძახდა ჩემს შვილს უნდა წავუღო სახლში მელოდებაო.
-რაა? თვალები გაუფართოვდა ნიტას.
-ჰო და შენ შიშისგან არ ინძრეოდი. კიდევ კკარგი პოლიციელმა გიხსნა მისგან დედაშენი ცუდად გახდა გულ წაუვიდა რომ ვერ გიპოვეთ.
-აჰაა, აი თურმე ვისგან გადამედო სიგიჟე! გაეცინა ნიტას.
-გაჩუმდი გოგო! იმ დღის გახსენებისდროს დედაშენს წნევა უწევს! იმ გიჟს შენი თავი ძლივს გამოვადღლიზეთ ხელიდან, და შენ კიდე ჩემს დანახვაზე იმხელა იკივლე მას შეეშინდა და კინაღამ ხელიდან გაუვარდი. გაეცინა ვალერის.
-და ეს სასაცილოა მერე? იცინოდა ნიტაც,
-ვაიმე რომ მახსენდება რა სახე ჰქონდა იმ ქალს რომ იკივლე... წარმოიდგინე ბავშვი რომ თოჯინა გგონია და უცებ ყურებს რომ დაგიყრუებს... იცინოდა კაცი,
-ოოოოჰ! ნუ იცინიიი! კისკისებდა ნიტა
-კაი ჰო,
-დედა სადაა?
-ელენესთანაა უთხრა კაცმა,
-ელენე სახლში არარის და... გაუკვირდა ნიტას
-სხვა არის,
-ვინ?
-ვალერის სახე გაებადრა.
-რაა? თვალები გაუნათდა ნიტას.
-ჰო, წადი წადი დროზე შენი დახმარება სჭირდებათ.
-კაი, მპუა წავედი მეე მამას ჰაეროვანი კოცნა გაუგზავნა ნიტამ და კისრისტეხით გავარდა სახლიდან. ამ დროს ელენე დემიანის სახლში მის საწოლზე იჯდა ბიჭის თეთრი პერანგი და სავარაუდოთ ქეთას შავი შორტები ეცვა და თავჩაქინდრული ფეხების ქნევით ელოდა დემიანს. უკვე ათასი ვერსია განიხილა რატომ აგვიანებდა დემიანი და ყოველ მათგანზე გული უჩერდებოდა, საწყლად ამოიოხრა გოგონამ და ხელში ჩაბღაუჭებულ დემიანის ზედაში ცხვირი ჩამალა.თვალები დახუჭა და გაიტრუნა მაგრამ კარის მიხურვის ხმამ გამოაბხიზლა, სახე გაებადრა ელენეს საწოლიდან ჩამოხტა და ფეხშიშველი გაექანა პირველი სართულისკენ კაბის მოაჯირთან შეჩერდა და გაბრწყინებული თვალებიმიანათა მომღიმარ დემიანს. ბიჭმა ხელები ჰაერში გაშალა და ელენეს გაუღიმა გოგონა კისრის ტეხვით გაექანა ბიჭისკენ და მთელი სხეულით მიეწება დემიანს. ფეხები წელზე შემოხია და თვალები აუწყლიანდა. გოგონას ზემოქმედებიტ გაბრუებულმა დემიანმა როცა იგრძნო რომ ელენე ტიროდა გოგონა ძირს დასვა სახე ხელებში მოუქცია და თვალებიდან ცრემლები მოაშორა,
-რატომ ტირი ჩემო პატარავ? ტუჩებზე მიეწება დემიანი და ცრემლები მოაშორა.
-არვიცი, ამოიბუტბუტა ელენემ და დემიანს თვალებში ჩააშტერდა. ბიჭმა ელენეს ღიმილით გახედა მერე მის დაბუშტულ ტუჩებს დახედა რომელიც ასე ძალიან უყვარდა, და ნერწყვს გადაყლაპვის საშუალებაც არ მისცა ისე ეცა ელენეს და დაიპატრონა მისი ბაგეები. გოგონა თავიდან აზრზე ვერ მოვიდა ისე მოულოდნელად აღმოჩნდა დემის ტუჩები თავისაზე, მაგრამ მერე ბიჭს ისიც აჰყვა და დემიანის სავსე ტუჩებს დასცვდა. სუნთქვა უჭირდათ ორივეს მაგრამ ამას ყურადღებას არ აქცევდნენ ელენეს ფეხები დემიანის წელზე ჰქონდა შემოხვეული მარცხენა ხელი ბიჭის კისერზე ჰქონდა მარჯვენათი კი მას პერანგის ღილებს უხსნიდა თან ცდილობდდა ჯერ სპორტული მოსაცმელი მოეშორბინა დემიანისთვის. ბიჭი ოთახში ძლივს ავიდა ელენეს ხელები საკუთარი თეთრი პერანგის ქვეშ შეუცურა ელენეს ამოსუნთქვის საშვალება მისცა, ახლა ყელს უქოცნიდა გოგონას ელენეს სიამოვნების ბგერები აღმოხდა თავი უან გადასწია და თვალები დახუჭა. დემიანმა ტვითონ ა უკვე მოშორებული ტანსაცმელი გოგონასაც მოაშორა და გოგონას ყელის დაგემოვნება ოსტატურად გააგრძელა. ახლა ელენემ დაუკოცნ მისკენ დახრილ დემიანს კისერი და თითები ბიჭის ზურგზე აასრიალა. დემიანმა მას ხელები შიშველ წელზე მოხვია და ხმაურით აკოცა კისერში. ელენე აკისკისდა და დემიანის მკლავებში აფართხალდა,
-მეღიტინება,
-აჰაა, ანუ გეღიტინება ხოო? გაეცინა ბიჭსაც.
-აჰამ, თავი დაუქნია ელენემ,
-კარი მაშინ გეღიტინებოდესს! გაეღიმა ბიჭს და გოგონას ახლა მეორე მხარეს აკოცა. ელენე აკისკისდა და გაქცევას მიჰყო ხელი მაგრამ ამაოდ.
-რა ხდება სიხარულო?? იცინოდა დემიანი და ელენეს ახლა მუცელზე უღიტინებდა და დაასრიალებდა თლილ თითებს გოგონას რბილ კანზე.
-არა, არა გთხოოოვ ცუდადვარ! ფხუკუნებდა გოგონა. მერე დემიანმა თავი დაანება გოგონას ჯერ ლოყები დაუკოცნა მერე ტუჩებში ეძგერა და გვერდით გადაწვა. თავი თეთრ ბალიშში ჩარგო და ელენენს გაუღიმა. გოგონა მის პირდაპირ იწვა და ისიც უღიმოდა დემიანს. მერე მისკენ მიწია და მის სუსტ ადგილას მკერდთან ახლოს აკოცა,
-ნუ ხარ შენ მაიმუნი! გაეცინა დემიანს. ელენეს გაეღიმა ბიჭს წელზე წვრილი ხელები მოჰხვია და მიეხუტა, ბიჭა მას საბანი გადააფარა და შუბლზე აკოცა.
-მიყვარხარ დემი, ცხვირი ლოყაზე გაუხახუნა ელენემ.
-მეც მიყვარხარ ჩემო კისკისა. გაუღიმა ბიჭმა და ძლიერად მიიხუტა გოგონა მკერდზე.
-*-*-
-დემიანი სამზარეულოში მაგიდაზე იჯდა და იქ მოფუსფუსე ელენეს ღიმილით აკვირდებოდა, მერე ჩამოხტა და გოგონას ზურგიდან მიეკრა, ხე;ები წელზე შემოხვია და თვალები დახუჭა.
-ხელს რომ მიშლი არაუშავს? ამოიფრუტუნა ელენემ.
-მოდი სიმართლე ვთქვათ! შენ ეს ხელის შეშლა გსიამოვნებს ჰოდა ჩშშ, გაეცინა ბიჭს და ელენეს ლოყაზე აკოცა. გოგონა უკან მოტრიალდა და სუნთქვააჩქარებულმა ბიჭს ახედა.. თმაში ხელი შეუცურა და ნეკა თითით სახეზე მოეფერა.
-გიჟი ხარ თქო გეუბნები და გესმის? გაეღიმა ბოლოს.
-შენ გამაგიჟე ძვირფასო, გაეცინა დემიანს და გოგონა ხელში აიტაცა.
-აააააააა, რასაკეთეებ დამსვი ახლავე. აწიკვინდა გოგონა, დემიანმა მას თვალებში ჩახედა და გულზე მიიკრა.
-ერთ მშვენიერ დღეს აქედან აღარ გაგიშვებ ჩაიბუტბუტა მან.
-დამიტოვებ? გაეღიმა ელენეს.
-აჰამ, დაგიტოვებ და...
-და? გაეცინა ელენეს. მაგრამ მერე დემიანის თბილი ხელის შეხება იგრძნო კაბის ქვეშ და გული ისე აუჩქარდა ეგონა ახლა არა და აი ახლა ამომვარდებაო. დემიანს წვრილი ფეხები როგორც ჩვევოდა წელზე შემოხლართა და გაიტრუნა.
- ჩემი ბოთე, გაეცინა ბიჭს და თითები ელენეს მუცელზე აასრიალა.
-არც გაბედო! თვალები გაუართოვდა ელენეს.
-უკვე გავბედე, გაეცინა დმიანს და იგივე ისევ გაიმეორა,
-არაა, არა გთხოვ აფართხალდა ელენე. დემმიანი კი იღიმოდა და ეენეს მიმიკებს აკვირდებოდა, ბოლოს გოგონას ბაგეებს დააცხრა და სავარძელში ჩაეშვა მასთან ერთად. სიამოვნების ხმებს ვერ იკავებდა ელენე როცა დემიანის გამაგიჟებლად თბილ და ვნებიან შეხებას გრძნობდა თავის სხეულზე, აგიჟებდა და პულსს უჩქარებდა ბიჭის თითოეული შხება. მისი სურნელი... შავი თვალები, მისი ტუჩები, ყველაფერი ყველაფერი რაც მას უკავშირდება და მასში იყო.
-ჩემი ყველაფერი ხარ. უჩურჩულა დემიანმა ელენეს და ყურთან ახლოს სველი კოცნის კვალი დაუტოვა.
-ჩემი ყველაფერი ხარ, იგივე გაუმეორა ელენემაც და ახლა ამან შეუცურა ხელები მაიკის შიგნით. მაშინვე ტაომ დააყარა დემიანს თვალები დახუჭა და ცხვირი გოგონას თმაში ჩარგო.
-ჩემი გაგიჟება გინდა? ჩაილაპარაკა დემიანმა ხრიწიანი ხმით და ელენენეს ღია იასამნისფერი მუხლს ოდნავ აცდენილი კაბა გადააძრო და ახლა ის მოექცა ზემოდან.
-არა, რაღაც გეშლება. გაეცინა ელენეს.
-ჰოო? ცერა თითი სავსე ტუჩებზე გადაუსვა დემიანმა.
-აჰამ
-ვერ წარმოიდგენ ახლა როგორ მინდა აქ დავრჩე, შენთან მაგრამ გასაქცევი ვარ. ამოიგმინა დემიანმა და ელენეს მოწყვეტით აკოცა ბაგეებზე და იატაკზე მის კაბას დასწვდა.
-რატომ? მოიღუშა ელენე.
-რაღაც საქმე მაქვს. ელენეს სახეზე გაეცინა დემიას.
-კი მაგრამ...
-არც მე მინდა წასვლა მაგრამ აუცილებელია. იმისთვის რომ შენ გაგახარო. გაეღიმა დემიანს.
-რა? რა უნდა გააკეთო? აწეწილი თმა უკან გადაიყარა ელენემ და კაბა შეისწორა.
-ნუ ხარ ცნობისმოყვარე! გაეღიმა და ელენეს ხმაურით დაუკოცნა დაბუშტული ტუჩები. უცებ კარზე ზრის ხმა გაისმა და ორივემ გაკვირვებულებმა გადახედეს ერთმანეთს.
-რა ხდება? იკითხა დემიანმა.
-არა, მხრები აიჩეჩა ელენემ. მერე დემიანმა მდივნიდან ჯინსის მოსაცმელი აიღო ელენედ წელზე ხელი მოხვია და კარის გასაღებაად წავიდა, კარი გააღო და.
-შე ცუდო! ხო მითქალი წაგიკითხავ ზგაპლოსო? კარის ზღურბლზე ნატალი იდგა რომელიც დემიანს უბღვერდა. მერე მზერა გაღიმებულ ელენეზე გადაიტანა და სახე გაებადრა.
-მახსოვხააარ, მე ჩემთან იყავიი, გაიკრიჭა პატარა.
-მე კი არა შენ ჩემტან იყავი, შეისწრა დემიანმა.
-შენ ჩუ! გაგებუტე, წარბები საყვარლად შეკრა ნატალიმ,
-კარგი რა ნატაშ.
-ვინ არის შენი ნატაშა? გადი ახლა უკულე ამას! ატიტინდა ისევ,
-გოგოოოო, ნუ წაიღე ტვინიიიი! ხმა ამოიღო ნატალის უკან მდგომმა ქეთამ.
-შენც აქ ხარ? გაეღიმა დემიანს.
-აჰამ, ღიმილით უპასუხა მან.
-შემოგიშვი სახლში მომწკდა ფექები. სახში შებაკუნდა ნატალი.
-შემოდი ქალბატონო, მაპატიეთ დავიბენი უცებ გაეცინა დემიანს.
-კაი არ ინენვიულო. მე და ენენემ უნდა წავიკითხოთ კონკია ხო? ელენეს გულუბრყვილოდ ახედა პატარამ.
-წავიკითხოთ, გაუღიმა ელენემ.
-სენ კალგი გოგო ვარ, დემიმ ალაწამიკითხა წიგნი.
-მართლა? გაეღიმა ეენეს და მომღიმარ ბიჭს გახედა.
-ჰო, საელთოდ იცი რა? მამრებს არ უნდა ენდო, დაასკვნა ნატალიმ და სირბილით წავიდა მისაღებისკენ.
-დებილი, გაეცინა ქეთას.
-კარგით მე წავედი საქმე მაქვს, თქვა დემიანმა ქალბატონები ჩაკოცნა და წავიდა. ქეთიმ ღრმად ჩაისუნთქა და ელენეს გაეკრიჭა.
-აბა ჩემო კარგო, მომიყევი როგორ იყო? გაეცინა მას და ელენეს მისაღებში შეუძღვა.
-*-*-
-ნიტა ელენეს ბინის კარიდან გამოვიდა და ის ის იყო კიბეებისკენ დაიძრა რომ ვიღაცამ ლიფტში შეათრია, ელენემ დაკვლება დააპირა მაგრამ ყურში ნაცნობი სასიამოვნო ხმა ჩაესმა.
-მე ვარ ნიტაშ, ნიტას მზერა დაუმშვიდდა და თმააწეწილ ლუკას გაუღიმა.
-შემაშინე, ამოილაპარაკა მან და წვრილი თითები ლუკას თბილ თითებში ახლართა.
-არ მინდოდა შემეშინებინე მაგრამ ასე გამოვიდა, გაუღიმა ბიჭმა და გოგონას თმაზე მოეფერა.
-არაუშას, ტუჩის კუთხე ჩატეხა ნიტამ და ლუკას ღიმილით დააკვირდა.
-მამა გაგინბრაზდა?
-შენ საიდან გაიგე? გაუკვირდა ნიტას, ერეკლემ გაიგონა და...
-აჰაა, გაეცინა გოგონას. არა არაფერი უთქვამს უბრალოდდ ვილაპარაკეთ,
-და?
-და ის რომ თუ მასზე მეტად სხვას შევიყვარებ გამებუტება, გაეცინა ნიტას.
-მერე? გაეღიმა ბიჭს.
-მერე ის რომ ვერცერთს ვერ გადაგიყვარებთ,
-ანუ?
-ანუ.. ბიჭის ტუჩებს ნაზად შეეხო გოგონა. ლუკამ ხელი გოგონას წელზე შემოხვია და სხეულზე მიიხუტა. ნაზად დაუკოცნა გოგონას ვარდისფერი ბაგეები და თან თითებთ ზედის შიგნით შეუცურა.
-აქ მარტო რას აკეთებდი? ჰკითხა ლუკამ როცა უჰაერობა იგრძნო და გოგონას ტუჩებს მოშორდა. ნიტას გაეღიმა ბიჭს ხელები კისერზე შემოხვია და თავი გვერძე გადაწია.
-იცი იქ ვინ არის?
-ვინ?
-ვინ და...
-*-*-
-მართლა არ მეგონა თუ დემიანი ვინმეს შეიყვარებდა, გაეღიმა ქეთას.
-ნიტაც იგივეს ამბობდა ჩემზე... გაეღიმა ელენეს.
-ლუკა და ნიტა ერთად ხომ? იკითხა ქეთამ.
-კი, გაეღიმა ელენეს.
-ვაიმე ეგ და დემიანი სისხლს მიშრობდნენ ხოლმე, დემიანს ადრეც ხუჭუჭა თმა ჰქონდა პატარა რომ იყო და რომ მაწვალებდა სულ თმაში ვწვდებოდი ხოლმე. გაეცინა გოგონას.
-ჰო ჩემი ხუჭუჭაა ეგ, სახეზე ღიმილმა გადაურბინა ელენეს.
-არ ვცი ის ვირი როგორ უნდა გიყვარდეს, დაიჭყანა სიცილით ქეთა. უცებ ოთახიდან ნატალი გამოვარდა შავი ალბომით ხელში.
-ნახეთ რა ვიპოვეეე, დედას და ელენეს შორის ალბომი ჩადო პატარა ქალბატონმა.
-ეს რა არის? იკითხა ელენემ,
-ამასი ფოტოებია. ბიძიასი და დედიტოსი. გაიკრიჭა ნატალი.
-მოდი ვნახოთ გაუღიმა ელენემ პატარა ქალბატონი კალთაში ჩაისვა და ალბომი გადაშალა. მაშინვე გამოჩნდა პატარა თმააბურძგნული ხუჭუჭა ბიჭი შავ შარვალში და თეთრ “საროჩკაში“
-ეს დემიანია ხო? იკითხა მან ღიმილით და ფოტოს დააცქერდა.
-აბა სხვა გინახავს ვინმე ამხელა თმაში? გაეცინა ქეთას.
-ეგეთი დიდი თმაც არააქვს,
-თმა კი არა პატარა რომ იყო სულ მაგაზე ჰქონდათ ჩხუბი დემიანი მაგ ფოტოში 7 წლისაა იცი? მაიმუნი ეგ. ჩაიკისკისა ქეთამ და მორიგი ფურცელი გადაშალა.
-*-*-
-უკვე 4:00 ხდებოდა როცა დემიანმა სახლის კარი გააღო და შიგნით ჩუმად შევიდა, ქეთა და ნატალი უკვე სახლში იყვნენ წასულები ელენეს კი მდივანზე იძინა. წაბლისფერი თმა თეთრ სავარძელზე იყო მოფენილი კულლები კი საყვარლად ეყარა სახეზე. თვალები დაეხუჭა და მშვიდად ეძინა, დემიანი ღიმილით მიუახლოვდა გოგონას თითები ნაზად ჩამოუსვა სახეზე და თმაა უკან გადაუწია, მერე დაიყარა ყელზე აკოცა და ახლოს მიიწია.
-გაიღვიძე ჩემო პატარავ, უჩურჩულა მან. ელენე შეიშმუშნა და თავისი თაფლისფერი თვალები დემიანის შავებს შეანათა. მერე კი მკრთალად გაუღიმა.
-გელოდებოდი დაჩამეძინა, უთხრა ნამძინარები ხმით.
-არაუშავს ლოყაზე აკოცა დემიანმა.
-იცი მე შენი პატარაობის ფოტოები ვნახე, თქვა სიცილით ელენემ როცა გამობხიზლდა და წამოჯდა.
-რაა? სად ნახე? სახეზე ღიმილი გადაეკრა დემიანს, მაგრამ მერე წარბები შეკრა.
-ნატალიკომ იპოვა და მოგვიტანა. გაეღიმა ელენეს.
-მერე?
-მერე ის რომ რა საყვარელი ყოფილხარ, და მაშინაც რამხელა თმა გქონდა. თმა აუწეწა ბიჭს ელენემ და ცხვირი ლოყაზე გახახუნა.
-მაიმუნო! გაეღიმა დემიანს და ასზე აწეპებული გოგონას თმაში ცხვირი ჩამალა.
-ნუ მეძახი მაიმუნს. მაიმუნს შენ უფრო გავხარ, გაეცინა მას.
-ბედი შენი რომ ახლა სახლში მიმყავხარ თორე იცი რასაც გიზავდი! თვალებში ჭინკები აუთამაშდნენ დემის.
-სახლში? წარბი უკმაყოფილოდ აზიდა ელენემ.
-ჰო
-აქ დავრჩები რაა, პატარა ბავშვივით აყიყუნდა ელენე.
-არა, ნიტაა ცუდად.
-რაააა?თვალები გაუფართოვდა გოგონას რა სჭირს? ჰკიტხა ბიჭს.
-სიცხე აქვს, ელენე მომიყვანეთო გაიძახის.
-აუუ რა ცუდია.
-ჰო ცუდია. ტუჩებში მოწყვეტით აკოცა ბიჭმა და ჯიბიდან გასაღები ამოიღო. ცოტახანში მანქანა სადარბაზოსთან გაჩერდა დემიანმა ელენეს გახედა და გაუღიმა.
-ნიტას სახლში რატო არ მივედით? აქაა? ჰკითხა გაკვირვებულმა ელენემ.
-ჰო, გაუღიმა ბიჭმა.
-შენც წამოდი რაა. სახე მოეღუშა გოგონას.
-ვერ წამოვალ ჩემო პრინცესავ დათამ დამირეკა დეპრესიაში ვარ მიშველეო. გაეცინა დემის.
-დეპრესიაში? რატო?
-ალბათ საჭმელი გამოელია და... დაასკვნა სიცილით დემიანმა.
-ჰო ალბათ. ჰგაეცინა ელენეს და ბიჭი თავისკენ დაქაჩა. საყვარელ ბაგეებს დაეწაფა და მერე ცხვირი ბიჭის კისერში ჩარგო.
-არ მოიწყინო კარგი? გნახავ მერე. გაუიმა ისევ დემიანმა.
-კარგი, მიყვარხარ და გაძლებას გისურვებ. გაუღიმა გოგონამ მანქანის კარი გამოაღო და სადარბაზოს კიბეები აირბინა. დემიანმა კი მანქანა დაძრა და გაუჩინარდა. ელენემ კარი შეაღო და ჩაბნელებულ ოთახს მზერა მოავლო. მერე ჩამრთველი მოებნა შუქი აანთო და გაოგნებული შედგა ერთ ადგილზე.
-დედა? ძლივს გასაგებად ამოილაპარაკა და ცრემლს გადმოსვლის საშვალება მისცა.
***************************************************************
ესეც მეცამეტე თავიი)) აი არ ვიცი რა მართლა ძალიან დიდი ბოდიში რომ ამდენი ხანი გალოდინეთ იმედია მოგეწონებათ ველი თქვენს კომენტარებს და მიყვარხართ ყველა მკითხველი უზომოდ ვისაც ეს ისტორია მოგწონთ heart_eyes პ.ს გრამატიკული შეცდომებისთვის ბოდიში. <3скачать dle 11.3
გაცნობებთ, რომ სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში მიიღებთ 6 ქულას.




№1 სტუმარი მარი. ელ❤

როგორც ყოველთვის არაჩვეულებრივია❤❤❤❤

 



№2 სტუმარი სტუმარი shalo

https://youtu.be/x7QOFy2LTLA

 



№3  offline წევრი Tamusia Egutidze

მარი. ელ❤
როგორც ყოველთვის არაჩვეულებრივია❤❤❤❤

მადლობა ჩემო კარგო heart_eyes

 



№4 სტუმარი სტუმარი masho

Am motxrobis sauketeso tavia tanac diiiidi magram erti problemaa...SADAA 14 AMDEN XANS?????????ha?
P.S ar gewyinos sheidzleba ar gcalia da magito ver wer magram miutmenlad veli <3<3<3<3<3<3<3

 



№5  offline წევრი Tamusia Egutidze

სტუმარი masho
Am motxrobis sauketeso tavia tanac diiiidi magram erti problemaa...SADAA 14 AMDEN XANS?????????ha?
P.S ar gewyinos sheidzleba ar gcalia da magito ver wer magram miutmenlad veli <3<3<3<3<3<3<3

შევეცდები მალე დავდო)) მართლა არ მცალია ბევრი სამეცადინო მაქვს და ვერ ვახერხებ წერას შევეცდები რაც შეიძლება მალე დავდო 15 თავი heart_eyes
მადლობა რომ ელი და კითხულობს ჩემს ისტორიას და ასე ელი ახალ თავს <3

 



№6 სტუმარი kusi

rodis dadeb raaa sulmoutqmelad veli

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent