შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

შენ, შენ არ ხარ 14 თავი


2-02-2018, 19:19
ავტორი gogona migraciidan
ნანახია 283

შენ, შენ არ ხარ 14 თავი

- უნდა წავიდე, დღესვე უნდა ვუთხრა გოგსიკას სიმართლე. აჟიტირებული შევდივარ ჩემს ოთახში ქურთუკს ვიცმევ და უკან ვბრუნდები.
- ვერსად ვერ წახვალ, უკვე გვიანია. თან გიო საავაყოფოშია მოიცადე ცოტა, რომ გამოწერენ შენდეგ ნახე. კართან მისულს მაჩერებს ნუკა.
- არა აუცილებლად უნდა ვნახო, ნუკა ამ დღეს იცი რამდენი ხანია ველი? დრო დადგა იმ დესაკაცს, ის თმები ღერაღერა დავაპუტო და შენ მეუბნები რომ ჯერ ადრეა.
- თათა ხვალ რომ უთხრა.
- არავითარ შემთხვევაში. კარი გამოვხსენი, გასვლას ვაპირებდი როდესაც კართან ორი პოლიციელი მოვიდა.
- თათული დოლიძე აქ ცხოვრობს?
- დიახ, მე ვარ რახდება?
- ქალბატონო თქვენს სახელზე საჩივარი არის შემოტანილი, ჩვენთან უნდა წამობრძანდეთ.
- საჩივარი, კიმაგრამ რა საჩივარი?
ან ვინ მიჩივის?
- მომჩივანი ქალბატონი ქრისტიმე სვანიძეა.
- და რაო მაგ ბ**მა რამინდაო?
- თუ შეიძლება კორექტულად ქალბატონო, ჩვენთან ერთად უნდა წამობრძანდეთ.
- არსადაც არ წამოვალ. გავჯიუტდი მე.
- მაშ ძალის გამოყენება მოგვიწევს. მკლავში ხელს მკიდებს მათგან ერთერთი და ზურგს უკან მიბრუნებს, შენდეგ მეორე ხელბორკილს მიკეთებს და კარიდან გავყავარ.
- მეტკინა, ადამიანი ვარ ცხოველი კი არა. რა ველურებივით იქცევით, ქალთან მოქცევა არ იცით. ვინ მოგცათ ჩემი დაკავების უფლება.
- ქალბატონო რასაც ეხლა ამბობთ, შეიძლება თქვენს წინააღმდეგ წარვადგინოთ სასამართლოში.
- რაც გინდათ ის გიქნიათ, ველურები ხართ გესმით? არა ადამიანები, ხელი მტკივა ნუ მიჭერ ეგრე. ნუკა, მამაჩემს დაურეკე და უთხარი ადვოკატთან ერთად მოვიდეს განყოფილებაში. ვყვირი როდესაც კიბეებზე მიმათრევენ.
- მთელ ქვეყანას გავაგებინებ რა ველურებიც ხართ.
- წესიერად ილაპარაკე ქალო. შენნაირ ძუკ**ბს როგორც უნდა მოვექცე ვიცი. ყვირის ის ვინც ხელი დამიჭირა პირველად.
- შენი ქალო არავარ მე, რა უფლებით მაკავებ ერთი. ნეტა ხელები არ მქონდეს შეკრული თქვენ, გიჩვენებდით მე სეირს.
- ჩაჯექი და მოკეტე. ხელს მკრავს ის რეგვენი და მანქანაში მტენის.
- ღმერთს ვფიცავ თუ შენი თავი არ მოვახსნევინო მე. საერთოდ იცით ვინ ვარ?
- რა მნიშვნელობა აქვს ჩემთვის. ირონიული ღიმილით მიყურებს და მანქანა დაძრა.
მალევე გააჩერა ავტომობილი მეოთხე განყოფილებასთან და ისევ ველურივით ჩამკიდა ხელი.
- თქვენ ხალხის უსაფრთხოებაზე ზრუნავთ? თქვენ საერთოდ ვინ ხართ? სამართალ დამცავები ხართ თუ, არაადამიანები?
ყვირილით შევდივარ პოლიიცის შენობაში.
- დაკითხვის ოთახში შეიყვანე. ის ველური ჩემს თავს სხვას აბარებს და იქაურობას სცილდება.
- აქ დაბრძანდით, ეხლავე მოვლენ და დაგკითხავენ.
- შენ იმას არ გავხარ ხო?
- ხელბორკილს მოგხსნით. ჩემს კითხვას აიგნორებს და ხელებს მითავისუფლებს.
- იმ არაადამიანის სახელი და გვარი მჭირდება, ვინაა რა უფლებით დამაკავა?
- ქალბატონო დამშვიდდით. ეხლავე მოვა პროკურორი და დაგკითხავთ.
დაკითხვის ოთახს ტოვებს ის და მალევე უკან სულ სხვა შემოდის.
- ქალბატონო თათული თქვენს წინააღმდეგ საჩივარი შემოიტანეს, როგორც დაზარალებული წერს თქვენ მას დაემუქრეთ.
- არაფერს არ ვიტყვი სანამ ჩემი ადვოკატი არ მოვა.
- როგორც თქვენ გნებავთ. ფეხზე დგება ბიჭი და გასვლას აპირებდა როდესაც გავაჩერე.
- უკაცრავად ერთი წუთით.
- გისმენთ?
- მეც მსულს საჩივრის შემოტანა.
- და ვის უჩივით?
- აი იმ პოლიციელს ვინც დამაკავა, მან ჩემი უფლებები დაარღვია. უკანონოდ დამაკავა თამ ჩემზე ძალა იხმარა, ასევე მომაყენა სიტყვიერი შეურაცყოფა, და ჩემი ნების წინააღმდეგ იმოქმედა.
- ქალბატონო როგორც კი თქვენი ადვოკატი მოვა, შეგიძლიათ დაწეროთ განცხადება.
- მე თათულის ადვიკატი ვარ. მალევე შემოდის კარში ოჯახის ადვოკატი ერეკლე და ჩემს გვერსით იკავებს ადგილს.
- რა უფლებით დააკავეთ ჩემი დაცვის ქვეშ მყოფი?
- ეს უბრალოდ გაუგებრობაა, ის აქ დასაკითხად მოიყვანეს.
- შეგეძლოთ დაგერეკათ ან გაგეფრთხილებინათ, რომ მასზე საჩივარია შემოსული და ის თავად მოვიდოდა აქ. ეს კი მისი უფლებების დარღვევაა.
- ბატონო.
- ერეკლე, ერეკლე მქვია.
- ბატონო ერეკლე, რადგანაც მოხვედით შეიძლება დაკითხვა განვაგრძო.
- დიახ.
-ქალბატონო თათული რა ურთიერთობა გაქვთ მომჩივანთან?
- არანაირი, ის უბრალოდ ჩემი მეგობრის ცოლია.
- რატომ დაემუქრეთ მას?
- დავემუქრე? კიდევ მე დავემუქრე, დავად დამემუქრა და მითხრა თუ ჩემს ქმარს თავს არ დაანებებ მოგკლავი. ის თავად მემუქრება და კიდევ მე მაკავებთ?
- თუ ის დაგემუქრათ რატომ არ შეატყობინეთ პოლიციას?
- ვგავარ ქალს რომელსაც ბო**ბის მუქარის ეშინია? მე მისი მუქარის არ შემშინებია.
- რა ურთიერთობა გაქვთ ბატონ გიორგი გიორგაძესთან? რატომ გეუბნებათ მისი მეუღლე რომ მის ქმარს აწუხებთ?
- ვაწუხებ არა რა. მე და გიორგი ბავშვობის მეგობრები ვართ, იმ ბო**ა კი ჩვენი მეგობრობის დაშლა განიძრახა.
- მომჩივანი თქვენს დაკავებას მოითხოვს.
- დაკავებას, რასქვია დაკავებას? რატომ უნდა დამაკაოთ? მე არაფერი დამიშავებია, სახლში არავის შევვარდნილვარ? არც სხვების ქმარს ვეკიდები კისერზე. მოკლედ დღეს გამიშვით, იმ ქალბატონს თმებით რომ ვითრევ შემდეგ დამაკავეთ, რამდენი დღითაც გინდათ. ირონიით ვუღიმი პროკურორს და ფეხზე ვდგები.
- დღეს ვერსად წახვალთ.
- ჩემი კლიენტის დაკავების უფლება არ გაქვთ, ხელთ არანაირი მტკიცებულება გაქვთ. მხოლოდ ერთი ადამიანის ჩვენება არაფერს ნიშნავს. თქვენც კარგად იცით რომ ჩემი კლიენტი უდანაშაულოა.
- ეგ არაფერს ცვლის.
- ეხლა კარგად მომოსმინეთ, მე დღეს აქედან გავალ პირველი რასაც გავაკეთებ იმ ვაჟბატონის მოხსნა იქნება. ჩემი დაკავების უფლება არ გაქვთ, თქვენ ართქვით დავკითხავთო? ხოდა უკვე დამკითხეთ, მე მეტი არაფერი ვიცი. ოთახის კარებს ვხსნი და გარეთ გამოვდივარ.
- თათული შვილო. გარეთ გამოსულს მეხვევა მამა.
- კარგად ხარ საყვარელო? რამოხდა?
- კარგად ვარ მამა, არ ინერვიულო.
მამას მშორდები და დიდ დერეფანში ვიხედები,  ერთ-ერთ კართან იმ ბიჭს ვხედავ ვინმაც დამაკავა და მისკენ მივდივარ.
- ჰეი შენ, შენი სახელი და გვარი მჭირდება. წინ ავესვეტე ბიჭს.
- კიდევ რამე ხომ არ გინდა?
- კი შენი სამსახურიდან მოხსნა.
- ვაჟა გაბუნია.
- გასაგებია.
მას ვსცილდები და ეხლა ჩემს ადვოკატს ვუახლოვდები.
- ერეკლე იმ ბიჭს ხომ ხედავ? ხელით ბიჭისკენ ვანიშნებ.
- კი.
- ხოდა თუ დღესვე არ მოხსნიან სამსახირიდან, გეფიცები ჩემი ხელით მოვკლავ. როდესაც მე ქალს ესე მომექცა წარმოიდგინე რას უზავს სხვას.
მამა იხოდე თუ ხვალ დილით მისი განთავისუფლების საბუთი არ მექნება, ალექსის სიცოცხლეს გეფიცები ჩემი ხელებით დავახრჩობ.
მათ ვშორდები და გარეთ გამოვდივარ, ტაქსის გაჩერებას ვაპორებდი როდესაც მამა მაჩერებს.
- სად მიდიხარ თათა? გოგსიკასთან საავადმყოფოში.
- სახლში გაწერეს უკვე, მე წაგიყვან. მანქანის კარებს მიხსნის მამა და ხელით მითითებს რომ ჩავჯდე.
-  როდესაც შენ დაიბადე ყველა მილოცავდა და მეუბნებიდა რომ გოგოს მაგივრად ბიჭი გამიჩნდა, მეუბნებოდნენ რომ შენ ყველაზე ძვირფასი გოგო ხარ. ისიც მითხრეს რომ შენი იმედი სულ უნდა მქონოდა, რას ვიფიქრებდი რომ გოგოს მაგივრად მართლა ბიჭი გავზარდე. რას ვიფიქრებდი თუ ერთდღეს შენი ციხიდან დახსნა მომიწევდა.
ღიმილით მეუბნება მამა.
- რას იზავ მა, ეტყობა ყველაფერი უნდა გამოსცადოს შენმა პრინცესა შვილმა. მეც ღიმილით ვუბრუნებ პასუხს და ლოყაზე ხმაურით ვკოცნი.
ამის შემდეგ ხმა არცერთს არ ამოგვიღია, მამამ მანქანა გოგაიკას სახლთან გააჩერა. მანქანიდან უთქმელად გადმოვედი, გიოს სახლის ჭიშკარი ხმაურით შევხსენი და კართან გამბული ზარი დავრეკე.
მხოლოდ ეხლაღა დავხედე საათს და უკვე ღამის პირველი საათია.
- თათული. მალევე იღება კარი და იქ გაკვირვებული ნანა დეიდა მხვდება.
- საღამო მშვიდობის, მაპატიეთ ესეთ დროს რომ გაწუხებთ.
- რასამბობ საყვარელო შემოდი, ჩვენი სახლის კარი შენთვის ნებისმიერ დროს ღიაა ხომ იცი არა?
- მადლობა ნანა დეიდა. თბილად ვკოცნი ქალს და სახლში შევდივარ.
- გიოს ხომ არ სძინავს?
- არა მისაღებში არიან. მისაღებისკენ მივდივარ და კედელთან ვჩერდები. ვხედავდი როგორ ერთობოდა გოგსიკა მის მეგობრებთან ერთად, თუმცა მის თვალებში იმხელა სევდა და ტკივილი იგრძნობოდა. თავი დამნაშავედაც კი ვიგრძენი, თურმე რამხელა ტკივილი მივაყენე მას. თვალზე მომდგარი ცრემლი მოვიშორე და ამაყად შევაბიჯე ფეხი.
- თათა, შენ? გაკვირვებული მეუბნება გიო და ფეხზე წამოდგომას ცდილობს.
- იყავი არ ადგე.
- აქ რას აკეთებ? ფეხზე წამოხტა გაკაპასებული ქრისტინე.
- ყოველ შემთხვევაში შენს სანახავად არ მოვსულვარ. ირონიით ვუღიმი მას და ძია ანზორს ვუჯდები გვერდით.
- სად იყავი ესეთ დროს თათული? ინტერესით მეკითხება ძია ანზორი.
- პოლიციაში.
- რაა? გაკვირვებული ამბობს ყველა.
- უი არიცოდით? დამაკავეს, ერთმა არსება მიჩვლა თურმე დავემუქრე.
- რასამბობ მერე? შეშფოთებით ამბობს ნანა დეიდა.
- არაფერიუბრალო გაუგებრობა იყო და გამომიშვეს.
- კარგია ყველაფერი კარგად რომ დასრულდა. იცი ჩვენკენ ახალი ამბავია?
- რაა ამბავი?
- ქრისტინე ორულადაა, მალე პატარა ეყოლებათ. აღფრთოვანებით ამბობს ნანა დეიდა, ამხნის განმავლობაში გოგსიკას ხმა არ ამოუღია. მხოლოდ ნაღვლიანი მზერით მიყურებდა.
- უი ვისგან? ვითომც არაფერიო ისე ვკითხულობ.
- რა ვისგან თათა? გოგსიკასგან რათქმაუნდა.
- თათა არ გინდა. მუდარით მეუბნება გოგსიკას მეგობარი ავთო.
- რასამბობთ? გოგსიკასგან როგორ იქნება ორსულად შეუძლებელი.
- თათ რახდება?
- ნანა დეიდა გახსოვთ რამოდენიმე წლის წინ,
გოგსიკას გოგო რომ გადაეკიდა შენგან ორსულად ვარო?
- არა არმახსოვს.
- მე მახსოვს. ამბობს გიო და წინ იხრება, როგორც ჩანს მიხვდა ჩემს ჩანაფიქრს.
- ის თუ გახსოვს ექიმმა რა გითხრა?
- კი მახსოვს.
- რაუთხრა?
- რაუთხრა და უშვილო ხარ, შვილი არასოდეს გეყოლებაო.
- რა სისულელეს ამბობ.
გაცეცხლებული წამოვარდა ქრისტინე ფეხზე.
- იცი შენამდე ბევრი ცდილობდა ჩემი და გიოს დაშორებას, თუმცა უშედეგოდ.
ყველაფერს თავი რომ დავანებოთ როგორ გაბედე, მისი მოტყუება? რატომ უთხარი მას რომ ორსულად ხარ? შენ გეგონა ვერაფერს გავიგებდი და იმ მუქარის შემდეგ ესე ვიჯდებოდი? შენნაის კა**ებს კარგად ვიცნობ, ყველაფერს თავი რომ დავანებოთ რატომ მიჩივლე? რატომ გსურდა ჩემი ციხეში ჩასმა? აა გეგონა ესე უფრო თავისუფლად იქნებოდი არა?
- რასამბობ შვილო? შეჰკივლა ნანა დეიდამ.
- სიმართლეს. ეს ქალბატონი არ არის ორსულად, გარდაა ამისა ის თუ იცოდით განათხოვარი რომ არის? და თქვენგან მალულად მის ქმარს რომ ხვდება? ჰო არცის არიცით მე რომ დამემუქრა, თუ გიოს თავს არ დაანებებ მოგკლავო. თუ მას არ შეეშვები ბავშვს წავიყვან და წავალო, მისმა ესეთმა საქციელმა დამაეჭვა და ყველაფერი გამოვიძიე.
- ეს სიმართლეა? ყვირილით წამოვარდა ფეხზე გოგსიკა.
- არა, რა სისულელეა. ტყუის გეფიცები ტყუის.
- თათ რასაც ამბობ სიმართლეა?
- კუსას სულს გეფიცები.
- არა, არა გეფიცები ტყუის. გიო ხომ იცი არა როგორ მიყვარხარ? მას როგორ უჯერებ?
- ეხლავე წადი ჩემი სახლიდან. ბოლო ხმაზე ღრიალებს გოგსიკა.
- რამდენი წელია ჩვენს დაშორებას ცდილობენ იცი? ეს აქამდე ვერავინმა მოახერხა და შენ ვინ ხარ? მითხარი შენ ვინ ხარ შენს გამო რომ დავშორდეთ?
ფეხზე წამოვარდი და ქრისტინას წინ დავუდექი. - შენს გამო იცი რა არ გადავიტანე? შენს გამო რამდენი ვინმე გადავიმტერე და დავკარგე? ღმერთს ვფიცავ თუ კიდევ ერთხელ გადამეღობები ჩემი ხელებით დაგმარხავ და დაგაყრი მიწას. მკლავში ხელი ჩავავლე და კარებში გავაგდე.
- ესეც ასე თათა, შენ ეს შეძელი. გახარებული შემოვარდი უკან და გოგსიკას შევახტი.
- მეტკინა ველურო.
- როგორ მომენატრე ნეტა იცოდე.
- მეც ძალიან მომენატრე ჩემო ბებერო. ხელები მომხვა მან და ბედნიერი მიკოცნიდა სახეს.
- იცოდე თუ კიდევ ვინმე ესეთს გადაეკიდები დაგახრჩობ.
- გპირდები აწი უფო დაკვირვებული ვიქნები.
- ესენი ეხლა ნორმალურები არიან, რამოდენიმე წამის წინ გოგო სახლიდან გააგდეს და როგორ უხარიათ. ჯერ კიდევ გონს არმოსული ნანა დეიდა ფეხზე დგება და სამზარეულოში გადის.
- ნეტა თქვენ რამე გეშველებოდეთ და არ ვჩივარ. მის გზას გაუყვა ანზორი ძიაც.
- დღეს შენთან დავრჩები რა. მუდარით ვეუბნები გოგსიკას.
- რომც მოინდომო არსად არ გაგიშვებ.
- მიყვარხარ.
- ვგიჟდები შენზე.
გოგსიკას სხეულს მოვშორდი და იქ მყოფ ბიჭებს გავუღიმე.
- თათა, ლევანი სად არის? რამოდენიმე წუთის შემდეგ მეკითხება გიო.
- ლევანი, ლევანი გავუშვი.
- სად?
- შენი ქალბატონისთვის დაქირავებულ დეტექტივს შევხვდი, მისთვის არაფერი მითქვამს და უკან გამომყვა. მე კიდევ გავბრაზდი და ვეჩხუბე, არ მენდობა გესმის იეჭვიანა და სცენები მომიწყო.
- გადამრევ შენ, გოგო შენ რომ გენახა ის ვიღაც გოგოს ფარულად შეხვდა და შენთვის არაფერი ეთქვა, შენ რას იფიქრებდი მაგ დროს?
-......
- მითხარი, შენც ხომ იგივეს იფიქრებდი?
- კი მაგრამ ის მაინც დამნაშავეა. ჯიუტად ვამბიბ მე.
- ჩემი ჯიუტი გოგო, მიდი დაურეკე და შეურიგდი. მას ძალიან უყვარხარ თათ, ნუ დაანგრევ ბედნიერებას უაზრო ჩხუბის გამო. ყოველთვის სხვის ცხოვრებაზე ფიქრობ, არ სჯობს ერთხელ შენს ბედნიერებასაც მიხედო?
- კი მაგრამ.
- არავითარი მაგრამ, მიდი ეხლავე დაურეკე.
- კარგი. დანებების ნიშნად ფეხზე ვდგები, ტელეფონს ჯიბიდან ვიღებ და ლევანის ნომერს ვკრებ.
როგორც კი ზარი გავიდა გულმა გაორმაგებით იწყო ძგერა, ყოველ ზარზე გულის ცემა უფრო მატულობდა. სახეზე ცივმა ოფლმა დამასხა და ავკანკალდი. ესე მემართება სულ როდესაც ვნერვიულობ ხოლმე.
- გისმენ. მალევე გაისმა ლევანის ბოხი ხმა და კანკალმა უფრო მიმატა.
- ლევან. ჩამქრალი ხმით ვამბობ მე.
- გისმენ თათა?
- როგორ ხარ? ღმერთო ჩემო რა დებილი ვარ რეებს ვამბობ, როგორ იქნება იმ ყველაფრის შემდეგ.
- თათა რახდება?
- არაფერი უბრალოდ, უბრალოდ მე იცი მე. უაზროდ ვბლუყუნებ რაზეც მის სიცილს ვიღებ.
- რა შენ თათა? სიცილს ძვლივს იკავებს ის.
- აუ მოკლედ მაპატიე რა. ხო ვიცი არ ვიყავი მართალი, არ უნდა დამემალა შენთვის. უბრალოდ მეგონა ვერ გამოგებდი და მაპატიე კარგი? გპირდები აწი არაფერს დაგიმალავ.
- მე არც გავბრაზებულვარ შენზე, გენდობი თათ საკუთარ თავზე მეტად გენდობი. უბრალოდ მშეინია გესმის? შენი დაკარგვის მეშინია. ვიცოდი რაღაცას რომ გეგმავდი და არ მინდოდა რამე შარში გახვეულიყავი.
აღარასოდეს დამიმალო რაიმე, იცოდე მე სულ შენს გვერდით ვიქნები.
- ვიცი სხვის გან მაინც გაიგებ და სჯობს მე გითხრა.
- რახდება?
- იცი დღეს დამაპატიმრეს, გრძელი ამბავია ამიტომ სხვა დროს მოგიყვები.
- თათ სულ შარში როგორ ეხვევი?
- რავქნა მე ესეთი ვარ, როგორიც ვარ ისეთი უნდა მიმიღო ჩემს შეცვლას აზრი არ აქვს. სიცილით ვამბობ მე.
- ეხლა სადხარ?
- გოგსიკასთან, შევრიგდით რამოდენიმე წუთის წინ. ყველაფერი გავარკვიე და ქრისტინეს დაშორდა.
- ღმერთმა ნუ ჩააგდოს კაცი შენს ხელში. მიხარია რომ შერიგდით.
- დღეს აქ დავრჩები და ხვალ გნახავ კარგი?
- კარგი ჩემო ჯარიმების დედოფალავ.
- მიყვარხარ ჭაობისფერთვალებავ.
ტელეფონი გავთიშე ნუკას ესემესი მივწერე რომ დღეს ვერ მივიდოდი და უკან გოგსიკასთან დავბრუნდი.
- შერიგდით? ეჭვისთვალით შემომხედა მან.
- კიიი. გახარებული ვყვირი და გვერდით ვუჯდები.
- ძალიან მენატრებოდი თათ  თავზე მკოცნის და ხელებს ძლიერ მხვევს.
- მეც ძალიან მენატრებოდი.
ლოყაზე ხმაურით ვკოცნი და მის მკლავებში კარგად ვთავსდები.
დილით უჰაერობამ გამომაღვიძა, თვალები ერთმანეთს ძვლივს დავაშორე. თავი აწევა გამიჭირდა რადგან გოგსიკას ისე ძლიერ ვყავდი, მკლავებში მომწყდეული. ძვლივს მოვახერხე მისი მკლავებიდან თავის დახწევა და საწოლზე წამოვჯექი.
- როგორ მიხარია ისევ ჩემს გვერსით რომ ხარ. მის თმებს წავეთამაშე მე.
- დილამშვიდობის თათ. ბესნიერმა შემომანათა თვალები და ისიც ჩემსავეთ წამოჯდა.
- დილამშვიდობის. მაპატიე შენი ოჯახის დანგრევის მიზეზი მე რომ გავხდი, თუმცა ეს რომ არ გამეკეთებინა ადრე თუ გვიან მაინც ყველაფერი გაირკვეოდა.
- საბიდიშო არაფერი გაქვს, შენ ის გააკეთე რისი გაკეთებაც გევალებოდა. უფრო მეტ გულისტკენას ამარიდე, მიხარია რომ შენ მყავხარ თათ. ჩემს ხელს თავის ტორში იქცევს და ხელის გულზე მკოცნის.
- იმედია მეც ვიქნებო ოდესმე ბედნიერი. ნაღვლიანი თვალებით მიყურებს ის.
- დრო გვაჩვენებს თუ ვინაა ნამდვილი მეგობარი. ადამიანი და ნამდვილი სიყვარულის ღირსი, ამისთვის საჭიროა გაუძლო ტკივილს და იმედგაცრუებას.
- შენ რომ არ მყავდე.
- რა გეშველებოდა არა?
- მართალია. ერთ ხმაში ვხარხარებთ ორივენი, ფეხზე ვდგები და მოსაწესრიგებლად სააბაზანოში შევდივარ.
უკან მალევე ვბრუნდები და ეხლა გოგსიკას ვუთმობ სააბაზანოს.
- გიო. სააბაზანოს კართან მიყრდნობილი ვეუბნები მას.
- ჰოო.
- მუდმივად შენი თავის იმედით იცხოვრე, ისე თითქოს ამ ქვეყნად არც მოვალე გყავს და არც მშველელი. შეიძლება ერთ დღეს თვალი გაახილო და მე შენს გვერსით არ ვიყვე, თუმცა იცოდე სადაც არ უნდა იყვე მე სულ დაგიცავ კარგი?
- ამას რატომ ამბობ თათ? კარი გამოხსნა და თვალებში ჩამაჩერდა.
- არვიცი იქნებ, იქნებ მოხდეს ისე რომ მე ნაადრევად დაგტოვო. არ მინდა თავი მარტოსულად იგრძნო, ამიტომ აქედანვე უნდა შეეგუო ამ ფაქტს.
- მაგას ნუ ამბობ გთხოვ, შენ რომ რამე მოგივიდეს მე მოვკვდები.
- არაფერი მომივა გპირდები.
- არასოდეს დამტოვო კარგი.
- გპირდები. თვალზე მომდგარ ცრემლს ვაშორებ, შუბლზე ვკოცნო და ოთახიდან გავდივარ.
- დილამშვიდობის ოჯახობა. ხალოსიანად შემძახე სამზარეულოში მყოფებს და ჩემი ადგილი დავიკავე.
- როგორ გეძინა? ყავის ფინჯანს წინ მიდებს ნანა დეიდა და თავზე მკოცნის.
- ესე კარგად დიდიხანია არ მძინებია.
- მიხარია რომ შერიგდით შვილო. თბილი ღიმილით მაჯილდოვებს ძია ანზორი.
- გთხოვთ მასთან გუშინდელი არ შეიმჩნიოთ, ვიცი არ ამბობს თუმცა ძალიან გუნატკენია.
- არა შვილო მაგას როგორ ვიზავთ, რადგანაც ის ალქაჯი მოგვაშორე აღარაფერი აღარ მადარდებს უკვე.
- რაზე ჭორაობთ? მესმის ზურგს ყკან გიის ხმა.
- შენზე.
- და ჩემზე რას ჭორაობთ?
- იმას რომ დღეს ბარში წავიდეთ და ჩვენი შერიგება ავღნიშნოთ.
- ეგ ძალიან კარგი აზრია.
ჩემს გვერდით იკავებს ადგილს და ჩემს კუთვნილ ყავას სვავს.
- ეგ ჩემია დეგენერატო.
ყავის ფინჯანს ვაცლი და ეხლა მე ვსვავ.
- კრეტინო. ენას მიყოფს ის.
- მოკლედ მე ეხლა უნდა წავიდე, საღამოს გნახავ. მიყვარხართ ყველანი. ყველას ჰაეროვან კოცნას ვუგზავნი და გარეთ გავდივარ.
ტაქსი გავაჩერე და სახლის მისამართი ვუთხარი, რადგანაც მე და გოგსიკა ახლოს ვცხოვრობთ ერთმანეთთან მალევე მივედი სახლში.
მძღოლს თანხა გადავუხადე და სირბილით ავედი სახლში.
- ნუკა აქხარ? შესვლისთანავე შევძახე ჩემს დას.
- აქვართ. მისაღებიდან მომესმა ხმა და მეც იქეთკენ წავედი.
- რეზი ვარჯიშზე არ ხარ? ბიძაშვილი გადავკოცნე და სავარძელში მოვთავსდი.
- დღეს არამაქვს.
-თათული საყვარელო მოხვედი? მესმის სამზარეულოდან გამოსული დედის ხმა და მისკენ ვბრუნდები.
- დედა არვიცოდი აქ თუ იყავი. თბილად ვეხვევი დედას და მონატრებულ სახეს ვუკოცნი.
- როგორ ხარ საყვარელო?
- კარგად შენ?
- ნუკამ მომიყვა გუშინდელი.
- ჰოო საშიში არაფერია უბრალო გაუკვერვლობა იყო. ყველაფერი დაწვრილებით მოვუყევი მათ, შემდეგ სააბაზანოში შევედი წყალი გადავივლე და უკან დავბრუნდი სამზარეულოში, სადაც ყველა სუფრასთან მოკალათებული დამხვდა.
- დე როგორ მიხვდი ეხლა ეს რომ მინდოდა? ჩემს საყვარელ სკრაბი სალათსკენ მივუთითე და თეფშზე გადმოვიღე.
- ვიცი როდესაც სტრესის დროს მხოლოდ მას მიირთმევ. თბილი მზერით მაჯილდოვებს დედა.
- მადლობა. დღეს ბარში მივდივართ, წამოხვალთ თქვენც? რეზის და ნუკას პირგამოტენილი ვეუბნები.
- რატომაც არა. აჟიტირებული ამბობს ნუკა.
- ძალიან კარგი შვიდისთვის გაემზადეთ და წავიდეთ. მე მაქამდე მამასთან გავალ, ალექსი დიდიხანია არ მინახავს და ალბათ ნაწყენიც არის.
- როგორ არის მამაშენი?
- კარგად არის დე რასიზავს. ჯაბა როგორ არის?
- ჯაბას რაღაც საქმეები ქონდა და გერმანიაში მოუწია წასვლა.
- რაღაც მიმდა გითხრათ? თავდახრილი ვამბობ მე.
- რახდება? ანერვიულებული ამბობს დედა.
- დედა იცი მე ერთი ბიჭი მიყვარს, რამოდენიმე დღის წინ მისი ოჯახი გავიცანით მე და ნუკამ. ეხლა მინდა ჩემები გავაცნო, როდესაც ჯაბა ჩამოვა სადმე შევიკრიბოთ რასიტყვით?
- რასამბობ საყვარელო ეს შენგან რამესმის, ოღონდ შენ ვინმეს სერიოზულად შეხედე და ჯაბას დღესვე ჩამოვიყვან. სიცილით ამბობს დედა.
- ნუ დამცინი დე. წარბშეკვრით ვამბობ მე.
- როგორი ბიჭია?
ეხლა რეზი მეუბნება.
- კარგი ბიჭია პოლიციელი, ზოგჯერ ნერვებს მიშლის მაგრამ არც მე არ ვაკლებ.
- ოქროში უნდა ჩავსვა შენ თუ ვინმემ მოგიყვანა, ვაიმე საწყალი რომ იცოდეს წინ რა დღეები ელის დღესვე გაიქცევა. ხარხარით ამბობს რეზი და მის ნათქვამზე ყველას ეცინება ჩემს გარდა.
- მე წავედი, არაფერსაც აღარ გეტყვით. გაბრაზებული ვდგები ფეხზე, ქურთუკს და ჩანთას ვიღებ და სახლიდან გავდივარ.
მამასთან სახლში უნდა შევსულიყავი როდესაც ტელეფონმა დამირეკა.
- ჰო ლევან.
- როგორ ხარ საყვარელო?
- გაბრაზებული.
- რამოხდა?
- რადა დღეს დედაჩემს შენზე ვუთხარი, მეთქი გაგაცნობთ თქო და იცი რამითხრა?
- რა? შეცვლილი ხმით ამბობს ის.
- მან და რეზიმ სიცილი დაიწყეს, თუ შენ ვინმემ წაგიყვანა ოქროში უნდა ჩავსვათო, საწყალმა რომიცოდეს ვინმოჰყავს გაიქცევაო. ბრაზით ვამბობ მე და სახლის კარებს ვაღებ.
- სიმართლე უთქვამთ. ბოლო ხმაზე ხარხარებს ის.
- ააჰ ანუ სიმართლე არა? კარგად იყავი. გაბრაზებული ვუთიშავ ტელეფონს.
- მამაააა. მისაღებში შესულმა ვიყვირე ბოლო ხმაზე.
- აქავაარ ალქაჯო. მესმის სამზარეულოდან მამის ხმა და მეც იქეთკენ მივდივარ.
- თათაა. მალევე შემომახტა კისერზე ალექსი და ხელები მომხვია.
- ჩემი სიხარული როგორ მომენატრე, მაპატიე რომ არ გნახულობდი სიხარულო.
- მეც ძალიან მომენატრე. როგორც ყოველთვის კისერში მაკაცა და ხელები უფრო ძლიერ მომხვია მან.
- მარ როგორ ხარ? გადავკოცნე მარი ისე რომ ალექსი არ მომშორებია.
- შენ როგორხარ გუშინდელის შემდეგ?
- ეტყობა ამას რამე ცუდად ყოფნის? ეჭვისთვალით მიყურებს მამა.
- კარგი რა მაა, დამიჭირეს კაცი ხომ არ მომიკლავს. რამოხდა მერე?
- ეგღა მაკლია ეხლა კაცი მოკლა. გაბრაზრბული ამბობს მამა და მარის ახლად დაწურულ ფორთოხლის წვენს, ფინჯანში მისხავს და წინ მიდებს.
- მადლობა.
- რამ შეგაწუხა აბა ქალბატონო? ერთი კვირა ბაბუაშენთან რომ ბრძანდებოდი და არ გაგხენებივარ.
- აჰა თურმე რატომ მიბრაზდები და მიყურებ ეგრე მამის მკვლელივით. მოჭუტული თვალით ვეუბნები მას და ალექს იქვე ბარის მაგიდაზე ვსვავ.
- მამა შენ კარგად იცი როგორ მიყვარს მე ბაბუა, ასე რომ უნდა შეეგუო ჩემდამი მის დამოკიდებულებას. მიუხედავად იმისა რომ შენ მას არ ელაპარაკები, ეგ მე არ მეხება.
- შენ მე უნდა მცე პატივი.
- მამა მასე მე ვატოს არ ველაპარაკები, მისი დანახვაც კი არმინდა. ისიც არმინდა რომ ის ჩემი ნათესავი იყვეს. მაშ ნურც შენ დაელაპარაკები, მოიკითხავ და ნუ იქნება შენი ძმიშვილი.
- რასამბიბ თათა, თქვენი გაუგებრობის გამო ძმიშვილზე უარი ვთქვა?
- ჰოდა ნურც მე მთხობ ბაბუზე უარი ვთქვა.
- თათა.
- მამა ხომ იცი რაც გადავიტანე როდესაც კუსა და ნოდარი ბაბუ დავკარგე?
- ვიცი შვილი. თავდახრილი ამბობს მამა.
- ერთადერთი ადამიანი ვიმც მათი დაკარგვით განცდილი ტკივილი გადამატანინა ეს შალვა იყო.
მხოლოდ მან მომიშუშა ის ჭრილობები, რაც მათმა დაკარგვამ გამოიწვია.
ის მხოლოდ ბაბუ არა მან მე ძმობაც გამიწია, ასევე ჩემი მეგობარია, დაქალი, მესაიდუმლეც ბევრჯერ მამობაც კი გამიწია. ის ჩემთვის ყველაფერია გესმის მხოლოდ ის დამრჩა, ნოდარი ბაბუმ ადრიანად დამტოვა და ნუ მთხოვ რომ შავლა მივატოვო. არ შემიძლია გეამის, მისი მიტოვება და მარტო დატოვება არ შემიძლია. მხოლოდ იმის გამო რომ მან სხვა ცოლი მოიყვანა, რატომ არ შედიხარ მის მდგომარეობაში?
- შენ არაფერი იცი თათა.
- ვიცი, მე ყველაფერი ვიცი. რატომ გაშორდი დედაჩემს? ვყვირი წყობიდან გამისული.
- იცი შენ რატომაც. თვალებში ჩამაჩერდა და ისე მეუბნება.
- მას სხვა შეუყვარდა არა? მითხარი მან ხომ იმიტომ დაგვტოვა რომ მას სხვა შეუყვარდა?
- ჰო.
- რატომ გაშორდა მამაშენი დედაშენს?
- თათა.
- იმიტომ რომ დედაშენსაც სხვა შეუყვარდა, ბაბუაჩემი მიატოვა და შვილის ტოლას აეკიდა. მითხარი მამა ეს ხომ სიმართლეა.
-.....
- რატომ არაფერს მეუბნები მამა? რატომ ადანაშაულებ ბაბუაჩემს? ის რაშია დამნაშავე?
მას ხომ მისი ცოლისთვის არ უღალატია, ის ხომ მის ცოლს აღმერთებდა.
- ის არაქცევდა სათანადო ყურადღებას და სწორედ მაგიტომ წავიდა დედაჩემი. ჩაწითლებული თვალებით მეუბნება მამა და თავს ძირს ხრის.
- და შენ, შენ მამა. შენ აქცევდი დედაჩემს სათანადო ყურადღებას?
შენც დამნაშავე ხარ დედაჩემის წასვლაში, ჰომ ასეა?
- გეყოს თათა. არაადამიანური ხმით დაიღრიალა მან, და ხელი რომელიც ჩემსზე უნდა დაერტყა ჰაერში გაუშეშდა. როდესაც წიმ მარი გადამეღობა.
- ის მართალია სოსო, ის სრულ სიმართლეს ამბობს. შენ არახარ მართალი, იმაში რასაც მამაშენს უკეთებ.
- ეგღა გაკლდა მამა, ეგღა გაკლდა რომ ჩემთვის ხელი დაგერტყა.
შლებია შენთან ვცხოვრობ თუმცა შენგან ერთი ხმამაღალი ხმაც არ მახსოვს.
- მაპატიე. ჩამქრალი ხმით ამბობს ის.
- მე მაპატიე, მე არავინ მეკითხება შენს საქმეში ცხვირს რომ ვყოფ. უბრალოდ მინდა რაღაც იცოდე, ბიჭს რომელსაც შენ ძმიშვილს ეძახი. ბიჭს რომელსაც ისევე ზრდიდი რიგორც შენს საკუთარ შვილს, მან ჩემზე ხელი აღმართა. მთელი 28 წლის განმავლობაში ჩემთვის რომ არავის გაუბედია მან ერთ დღეში გამიბედა. ნუ იზრუნებ მის დასჯაზე ის უკვე დასაჯა ბაბუაჩემმა.
ალექს და მარის დავემშვიდობე და სახლი უთქმელად დავტოვე.
- ღმერო რატომ ვერევი სულ სხვის საქმეში, ზედმეტი მომივიდა მამასთვის ეს არ უნდა მეთქვა. რა იდიოტი ხარ თათული, როგორ შეიძლება სულ სხვის საქმეში ჩაყო ცხვირი.
შიქნიშანთან ვიყავი გაჩერებული როდესაც უკნიდან პოლიციის მანქანა მომადგა.
- ეხლა მაინც რა დავაშავე? გაკვირვებულმა გადავაყენე ავტომიბილი და საბუთების ძებნას შევუდექი.
- შუადღე მშვიდობისა ჯარიმების დედოფალო. ჩანთიდან თავი ამოვყავი და ყურებამდე გაღიმებულ ლევანს შევეფეთე.
- რა დავაშავე ბატონო კაპიტანო? გაბრაზებული შევხედე მას.
- ეს თქვენ. ხელში გვირილების თაიგულს მაწვდის ის.
- მადლობა. მაგრამ მაინც რა დავაშავე?
თაიგულს ვართმევ და ირონით ვეუბნები.
- თქვენ იძალადეთ ჩვემს თანამშრომელზე, მას მიაყენეთ სულიერი ტკივილი. რის გამოც უნდა დაისაჯოთ. ღიმილით მეუბნება ის.
- მან რომ ნერვები მომიშალა და ნერვული სისტემა დამიზიანა ეგ არაფერია?
- ეგ გამოსწორებადია. მომაჯადოვებლად მიღიმის ის და ჩემკენ იხრება.
- არც ისე გამოსწორებადი. ირონიულ ღიმილს არ ვიშირებ მე, ჰაეროვან კოცნას ვუგზავნი და სანამ აზრზე მოვა იქაურობას ვშორდები.
- ესეც შენ. ბოლო ხმაზე ვხარხარებ მე.
მანქანა სადარბაზოსთან გავაჩერე, გადმოსვლას ვაპირებდი როდესაც ტელეფონმა დამირეკა. უცხო ნომერი იყო არ მინდოდა მეპასუხა თუმცა რატომღაც ვუპასუხე.
- გისმენ.
- იცოდე ყველაფერი ესე მარტივად არ დასრულდება. მესმის კაცის არაადეკვატური ხმა.
- რაგინდა?
- მიცანი არა?
- გიცანი.
- სამსაზურიდან არ გამიშვეს თუმცა დროებით დამითხოვეს, ჩემი საქმე სასამართლოს გადაეცა. იცოდე არ გაგახარებ გესმის? ყველაფერს ვიღონებ იმისთვის რომ გაგანადგურო. ყვირის ის.
- აბა შენ იცი გელოდები საყვარელო. სიცილით ვეუბნები და ტელეფონს ვთიშავ.
- შენღა მაკლდი.скачать dle 11.3
გაცნობებთ, რომ სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში მიიღებთ 6 ქულას.




№1 სტუმარი მარი. ელ❤

ამ გოგოს არაადეკვატურობაში ყოველ თავში ვრწმუნდები ღრმად:დდ ყველაფერში სიმართლეს და სამართლიანობას ეძებს და ყველას ამ მწარე სიმართლეს და რეალობას აფეთებს რასაც ქვიააა:დდდ გენიაა რაა შენს უშრეტ ენერგიაზეც ვგიჟდებიიი❤ შენ კი არაჩვეულებრივი ხარ❤❤❤

 



№2  offline წევრი gogona migraciidan

მარი. ელ❤
ამ გოგოს არაადეკვატურობაში ყოველ თავში ვრწმუნდები ღრმად:დდ ყველაფერში სიმართლეს და სამართლიანობას ეძებს და ყველას ამ მწარე სიმართლეს და რეალობას აფეთებს რასაც ქვიააა:დდდ გენიაა რაა შენს უშრეტ ენერგიაზეც ვგიჟდებიიი❤ შენ კი არაჩვეულებრივი ხარ❤❤❤


როგორ მიხარია რომ მოგეწონა, მეკიდევ შიშით ვდებ ახალ-ახალ თავს. მგონია თათას არა ადეკვატურობის გამო გამლანძღავენ:დ
ძალიან დიდი მადლობა შენ რომ კითხულობ და აფიქსირებ შენს აზრს ეს ჩემთვის ბევრს ნიშნავს, მადლობა რომ გვერდით მიდგეხართ❤

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent