შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

რიალტო (თავი 3)


4-02-2018, 01:07
ავტორი Ana nedelkina
ნანახია 82

რიალტო (თავი 3)

დილით რომ გავიღვიძე ჩემდა გასაოცრად საბანი მეფარა. ვიფიქრე ალბათ სახლის დამლაგებელი იყო მეთქი (სახელი არ მახსოვდა და ამიტომ ვეძახდი ასე, თორემ ადამიანების გარჩევა ზოგადად არ მიყვარს)
სასაუზმოდ ცავედი ანდრეი უკვე წასული დამხვდა. მზარეულმა წერილი გადმომცა.
„დილამშვიდობის მია, მე სასწრაფო საქმე მქონდა შენს გაღვიძებას ვერ დავუცდიდი, დღეს სანამ შენი მეგობარი არ ჩამოვა მანამდე საქმე არ გექნება. მტავარია სახლიდან არ გახვიდე და კულონი სულ გვერდით გქონდეს. საღამოს მოვალ და ნიასაც გავიცნობ, ხვალიდან კი ყველაფერს მივხედავ.“
წერილი გვერდით გადავდე და უგემრიელესი პიცა შევჭამე. ამ ქალს მართლაც ძალიან კარგი ხელი აქვს. სანამ ნია ჩამოვიდოდა გადავწყვიტე სახლი დამეთვალიერებინა. საკმაოდ დიდი იყო. პირველ სართულზე ყველა ოთახი მოვიარე, აქ ძირითადად დიდი სამზარეულო, მისაღები, საკუჭნაო და კოლიდორი იყო მეტი არაფერი. მეორე სართულზე საძინებლები განეთავსებინათ, ერთ-ერთი კი ჩემი იყო ნუ დროებით მაინც. 8 საძინებელი რა უცნაურია ნეტავ რაში ჭირდებოდათ ამდენი. ბოლოს კი მესამე სართულისაკენ გავწიე. აი ეს კი ნამდვილი საოცრება იყო, კედლებზე ყველგან ცნობილი მხატვრების ტილოები ეკიდა. აქ მხოლოდ ორი ოთახი იყო ერთი ჩაკეტილი მეორე კი როგორც აღმოჩნდა ანდრეის სამხატვრო ოთახი იყო, ძალიან გამიკვირდა ვერკი წარმოვიდგენდი ხატვა თუ უყვარდა. ყველა მის ნამუშევარს ზეწარი ეფარა, რომ არ დასვრილიყო. ძალიან მაინტერესებდა როგორი ხელოვანი იყო, ამიტომ ერთ-ერთ ტილოს ზეწრის გადაძრობა დავუწყე, მაგრამ ფეხის ხმა გავიგე და იქვე მდგარ კარადაში დავიმალე. კიდევ კარგი დასალაგებლად ამოვიდნენ და ანდრეი არ ყოფილა.
კიდევ კარგი ამჯერად გადავრჩი. მტელი დღე ჩემს ოთახში გავატარე, ტანსაცმელები დავათვალიერე ჩემთვის მოსახერხებლად დავაწყვე შემდეგ კი კომპიუტერს მივუჯექი, მინდოდა გამეგო რას საქმიანობდა ანდრეი. სუნამოების კომპანია აქვს, საკმაოდ დიდი და შემოსავლიანი. საინტერესოა აქამდე რატომ არაფერი იცოდა მიამ მასზე. ნუთუ ისიც პატიოსან სახელს ამოფარებული ნარკოდილერი იყო, ეს ყველაზე ნაკლებად სურდა კარანაძეს რადგან იცოდა თუ ასე მოხდებოდა რაღაც ჩაწყდებოდა ძალიან ეწყინებოდა ეს.
***
უკვე 6 სრულდებოდა, საკმაოდ ბევრი ხალხი ირეოდა ფლორენციის აეროპორტში. ნია ახალი ჩამოსული იყო თვითმფრინავიდან, ჩანთაში გამალებით ეძებდა რაღაცას. თან ბარგის ასაღებად მიდიოდა, უეცრად მთელი ძალით შეასკდა ვიღაცას და ამდენი ხალხის წინ იატაკზე გაიშხლართა.
სიმწრისგან ერთი წამოიკივლა გოგონამ, შემდეგ უცნობს გახედა.
- ჯანდაბა შენ რა წინ არ იყურები?
- კიდევ მე არ ვიყურები წინ, კინაღამ ტავი გამიტეხე.
- მერე რას იქექებოდი მაგ ჩანთაში არ უნდა იცოდე რომ წინ უნდა იყურო?!
- მე რაღაცა მნიშვნელოვანს ვეძებდი და შენ რომ მომწყდარიყავი ერთი წუთითმაგ ტელეფონს ღმერთი გიწყენდა?
- ოხ ეს ქალები, სულ თქვენ როგორ ხართ მართლები?
- დიახაც მართალი ვარ, მეც რომ დაგჯახებოდი შენ ბოდიში უნდა მოგეხადა და არა ცირკი გაგემართა.
- ხო აბა მეტი არ მქონდა საქმე.
- ხო გეტყობა უსაქმური რო ხარ.
- მოკლედ შენთვის არ მცალია, მნიშჰვნელოვან პიროვნებას უნდა დავხვდე.
- მეხო რას ამბობ თავზესაყრელად მაქვს დრო, მეც მნიშვნელოვან ადამიანს ველოდები.
- ხოდა ძალიან კარგი დაელოდე.
- ხოდა შენც წადი და დახვდი.
სანახაობისგან გაქალისებული ხალხი ხან ბიჭს გახედავდა ხან გოგოს, როგორც იქნა ბოლოს და ბოლოს დაასრულეს კამათი და ორივე ცხვირაბზუებული თავის გზაზე წავიდა.
ნახევარ საათიანი ლოდინის მერე ნიამ ტელეფონი ამოიღო და მიას დაურეკა.
- მია სად არის ანდრეის კაცი უკვე აღარ შემიძლია გთხოვ გაარკვიე თუ არ მოდის ტაქსით წამოვალ პრობლემა არ მაქვს.
- არა რას ამბობ ორი წუთით დამელოდე ახლავე დავრეკავ.
ნიამ გათიშა და ისევ განაგრძო ლოდინი. ამასობაში მიამ ანდრეის დაურეკა.
- გისმენ მია?
- ანდრეი ახლახანს ნიას ვესაუბრე მასტან არავინ მისულა და თუ რამე პრობლემაა ტაქსით წამოვა, ოღონდ მისამართი ჭირდება.
- მია ტუ შეგიძლია შენი მეგობრის ფოტო გამომიგზავნე და მივხედავ ამ საქმეს.
- კარგი ახლავე.
ცოტახანში ანდრეიმ ფოტოც მიიღო. სამესიჯო გახსნა და რას ხედავს. რა მანდამაინც ეს, ღმერთო მითხარი რამე დაგიშავე?
სხვა რა გზა ქონდა, იმ გიჟი გოგოს მოსაძებნად წავიდა. ცოტახანში სკამზე მისვენებული ნიაც დაინახა და მისკენ წავიდა.
- კიდევ შენ ხარ, ახლა რაღა გინდა, რამე დაგრჩა სათქმელი და ახლა გაგახსენდა ხო? ღმერთო რა უიღბლო დღე მაქვს.
- არა არაფერი არ დამრჩა სათქმელი, მე ანდრეი ვარ.
- რაღაც არ მახსოვს, რომ სახელი მეკითხა.
- არადა მიამ მითხრა ჭკვიანიაო.
- მოიცა, მოიცა შენ რა ის ანდრეი ხარ, აი ის მაღალი, სიმპატიური და რამე?
- ხო ეგ ანდრეი ვარ, სამწუხაროდ.
- არადა მიამ სიმპატიურიაო.
- მოიცა შენ რა გინდა რომ თქვა, რომ სიმპატიური ატრ ვარ?
- და შენ რა გინდოდა გეთქვა წეღან რომ უტვინო ვარ?
- არა უბრალოდ შენ მიიღე ცუდად სხვა არაფერი.
- ხო ალბათ შენც ცუდად მიიღე ძვირფასო.
- ახლა თუ შეიძლება სახლში წავიდეთ მია გველოდება, დავპირდი რომ მიგიყვანდი.
- მოიცა შენი მანქანით უნდა წავიდეთ?
- არა, შენთვის გერმანიიდან მყავს გამოწერილი კაბრიოლეტი და იმით წაგიყვანთ.
- იუმორიც რა სასწაული გქონია.
- ბოლოს და ბოლოს წამოხვალ?
- არა ძშენთან ერთად არსად არ წამოვალ. ტაქსს გავაჩერებ.
- მართლა, მაშინ მე მისამართს არ გეტყვი დადექი და იკატავე მაგ შენი ტაქსით.
- არაუშავს მიას დავურეკავ და ის მეტყვის.
- მიამ არც კი იცის სად არის.
- სასტუმროში წავალ.
- კარგი, მაგრამ მიას ვერ ნახავ.
- მოიცა შენ რატო, მითანხმდები ვნახავ თუ არა ჩემს მეგობარს?
- იმითომ რომ მია ახლა ჩემტან მუშაობს და მე არ ვუშვებ.
- კარგი არ გამოუშვა, მარტოც მშვენივრად ვიქნები.
- კარგი მაშინ ნახვამდის.
არა რა მართლა წავიდა, ამხელა უცხო ქალაქშ რა უნდა გავაკეთო საერთოდ, თავხედი, იდიოტი, ხეპრე, არა რა ადამიანი სულით მდაბალი რომ დაიბადება მას ვერც პიჯაკი უშველის და ვერც ფული. გონია ახლა თავისი თავი დიდი ვიღაცა.
ჯანდაბა ახლა რა ვქნა? არაუშავს ტაქსს გავაჩერებ და სასტუმროში წავალ ბოლოს და ბოლოს მია ხომ კითხავს, რატომ არ მოიყვანეო, მერე იმედია თვითონ მია მოვა.
ცოტახანში თავისი ნივთები მოკრიბა ნიამ და აეროპორტის გასასვლელისკენ გაემართა. იქვე მანქანაზე მიყუდებული ანდრეისთვის ყურადღებაც არ მიუქცევია, პირდაპირ ყველაზე ახლოს მდგარი ტაქსისკენ გასწია.
ნახევარიც არ ექნებოდა გავლილი ვიღაცის ხელმა შეაჩერა.
- ბოლოს და ბოლოს არტ წამოხვალ?
- არა მეთქი არა რამდენჯერ უნდა გითხრა.
- ოხ, რა ჯიუტი ხარ ღმერთო ჩემო.
- ვარ მერე შენ რა პრობლემა გაქვს ერთი.
მიახალა ანდრეის და ტაქსში მოთავსდა. შუა გზაში იყვნენ როცა მძღოლმა უთხრა ამის იქეთ ვეღარ წაგიყვანო. გოგონა საშინლად გაბრაზდა მაგრამ რა უნდა ექნა. არცისე ხალხმრავალი კყო ეს ადგილი მანქანები იშვიათად თუ ჩამოივლიდნენ.ახლა სურდა ბოლო ხმაზე ეყვირა ან ვინმე ეცემა, მხოლოდ ეს ტუ უშველიდა. ცოტახანში ნაცნობი მანქანა გაჩერდა მის გვერდით, უფრო სწორად სიარული შეანელა და მის ტემბრს მიყვა.
- ახლა მაინც ჩაჯეხი, ასეტი რა დაგიშავეშემთხვევით დაგეჯახე.
- მერე რა საშინლად უხეში ადამიანი ხარ იმის მაგივრად რომ ბოდიში მოგეხადა მე დამადანაშაულე.
- ანუ უხეში ვარ არა.
- ხო, ზესტად ეგრე გითხარი.
- კარგი, რადგან მე უხეში ვარ და შენ არ მოდიხარ მომიწევს ძალით წაგიყვანო.
სიტყვა არ ქონდა დამთავრებული ანდრეის უცებ წვდა ნიას ისიც მანქანაში აღმოჩნდა მაგრა მისი ჩემოდნები ისევ გზაზე ეყარა. ანდრეიმ მანქანა გააჩერა სწრაფად ჩაყარა მანქანაში ყველაფერი და სახლისკენ გაეშურნენ. გზაში ხმა არცერთს არ ამოუღია.
სახლში რომ მივიდნენ დიდი სიყვარულით შეხვდა მია ნიას. თან აშკარა დაძაბულობას გრძნობდა.
- ალბათ მოგშივდათ, მალე ვახშამსაც მოიტანენ, სალვადორიც მალე მოვა წეღან ვესაუბრე.
- კარგი მე ოთახში ავალ ცოტახანი დავისვენებ საკმაოდ მძიმე დღე მქონდა. ოტახიდან გასვლის დროს ნიას მიაშტერდა და ტან წავიდა.
- მეც ავალ გამოვიცვლი ცოტას მოვწესრიგდები და ჩამოვალ.
- კაი, წამოგყვები განახებ ოთახს.
- ხო წამომყევი დრეს არაფრის თავი მაქვს, ხვალ კი დეტალურად მომიყვები ყველაფერს.
- მოგიყვები თუ გვეხნა დრო, არ ვიცი ანდრეი რას აპირებს, მაგრამ მითხრა რომ ხვალიდან საქმეს უნდა შევუდგეთ.
- როგორც ბატონი ანდრეყ ბრძანებს.
- კაი, წამო ოთახს განახებ.
მალე სალვადორიც მოვიდა არავინ რომ არ დახვდა გაუკვირდა, თუმცა კიბეებზე მომავალი მია რომ შენიშნა გაეღიმა.
- მეგონა სახლშ არ იყავით.
- ანდრეი დასასვენებლად წავიდა, მე ნიას ავყევი ოთახი ვანახე. ეს თაიგული ვისია?
- გოგო პირველად უნდა ვნახო და მეთქი ხელცარიელი, რომ მივიდე ძაან ცუდად გამოვათქო. ხო მართლა გუშინ ანდრეიმ რო დამირეკა ძაან მაგვიანდებოდა და შენ ვერაფერი მოგიტანე ასე რომ, ეს შოკოლადები შენ სხვათაშორის ძალიან გემრიელია.
- მადლობა. მოდი დაჯექი მალე ჩამოვლიან ისინიც.
ცოტახანში მართლაც გამოჩნდნენ მოსისხლე მტრები, მაგრამ ცდილობდნენ არ შეემჩნიათ ნაჩხუბრები რომ იყვნენ.
ნიას ბორდოსფერი გრძელი კაბა ჩაეცვა, ძალიან უხდებოდა, თითქოს ცისფერი თვალები კიდევ უფრო გამოეკვეთა.
როგორც მიას ასევე თავაზიანად გაეცნო ნიასაც სალვადორი. ყვავილები რომ დაინახა, ამაზე საერთოდაც აღფრთოვანდა კაპანაძე ამ შანსს ხომ არ გაუშვებდა ხელიდან.
ამას ქვია ნამდვილი ჯელტმენი არა მია, ეტყობა რომ ქალის დაფასება იცის და სხვათაშორის ძალიან კარგადაც გამოდის.
დავსხდეთ და იქ განვაგრძოთ საუბარი, თან ყველანი დაღლილები ხართ და მოგშივდებოდათ.
დიდხანს ისაუბრეს განიხილეს უამრავი თემა. მიუხედავად მათი ჩხუბისა ანდრეი თავის თავს უტყდებოდა რომ ეს გოგო ძალიან მიმზიდველი იყო.
ნიასაც მოსწონდა დე კამპო, მაგრამ მასში ვერ იტანდა იმ უხეშ ადამიანს რომელიც მას ყოველი საუბრისას ევლინებოდა.
დღეიდან სალვადორიც ჩვენთან იცხოვრებს უსაფრთხოებისთვის ასეა საჭირო.
ძალიან კარგი წამოიძახა ნიამ ერთი მხიარული ადამიანი მაიც გვეყოლება თორემ მოვკვდით უჟმურობით.
მიამ მხარი გაკრა და ანიშნა მოკეტე სანამ რამე არ მომხდარაო.
იმ სარამომ მშვიდობიანად ჩაიარა, გოგონებს ისე მოენატრათ ერთმანეთი გადაწყვიტეს ერთად დაეძინებინათ, თუმცა კიდევ უამრავი რამ ქონდათ ერთმანეთისთვის სათქმელი, მათი სურვილის მიუხედავად უნდა დაეძინათ რადგან არ იცოდნენ რას უმზადებდა ხვალინდელი დღე.скачать dle 11.3
გაცნობებთ, რომ სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში მიიღებთ 6 ქულას.




სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent