შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ცივსისხლიანი - {თავი - 19}


9-02-2018, 15:13
ავტორი Margaritha Loki
ნანახია 2 528

ცივსისხლიანი - {თავი - 19}

მთელი კვირა გონებაარეული დადიოდა ანა. ძალიან ცდილობდა ლექციებზე ყურადღებით ყოფილიყო, მაგრამ გულს ვერაფერს უდებდა. მხოლოდ გაბრიელზე და მის ტყუილებზე ეფიქრებოდა. ძალიან ბევრი ვარიანტი ჰქონდა მისი ქცევის ასახსნელად, მაგრამ თავიდან ყველა საეჭვოდ ეჩვენებოდა, ბოლოს კი მხოლოდ ერთზე შეჩერდა: გაბრიელმა ციხისგან თავის ასარიდებლად ამნეზია მოიგონა!
როცა ამ დასკვნამდე მივიდა, კიდევ უფრო დიდი დოზით იგრძნო სიბრაზე ბიჭის მიმართ. გაცხარდა იმის გამო, რომ მას არაფერი უთხრა, რომ ასე საშინლად მოექცა და თავის გადასარჩენად ყველაფერზე უარი თქვა. თუმცა, როცა გაბრიელი ფსიქიატრიულში ნახა, ზუსტად იცოდა, რომ ბიჭი მის მიმართ გულგრილი არ იყო. სწორედ ამიტომ გადაწყვიტა, ისევ მოენახულებინა იგი და ახლა თვითონ ეთამაშა მისი გრძნობებით, მაგრამ მანამდე სხვა რამ უნდა გაერკვია.
გოგონას ეჭვი ჰქონდა, რომ გაბრიელს ვიღაც ეხმარებოდა, რადგან სხვანაირად ფსიქიატრიულიდან გამოპარვას და სახლში, კარადის უკან, იმ ფოტოების მოგროვებას ვერ შეძლებდა. ნერსე და კატო მაშინვე გამორიცხა ეჭვმიტანილთა სიიდან. მართალია, მათ კანონი ბევრჯერ დაარღვიეს, მაგრამ ახლა გაბრიელის დასახმარებლად არავითარი მოტივი არ ჰქონდათ. გამორიცხვის მეთოდის გამოყენების შემდეგ, ანას ეჭვიმტანილთა სიაში მხოლოდ ლეო, ცეზარი და გაბრიელის დედა, ნატალია დარჩნენ. ანამ გადაწყვიტა იმით დაეწყო გამოძიება, ვინც ყველაზე ახლოს ჰყავდა.
იმ დილით, ლეოს სამზარეულოში, მაგიდასთან მჯდარი გოგონა ხელში ჩანგალს ათამაშებდა, თვალი ყავის ფინჯანზე ჰქონდა გაშტერებული და ფიქრობდა, როგორ წამოეწყო საუბარი ისე, რომ ლეო არაფერში დაეეჭვებინა.
-ნუ თამაშობ, ჭამე! - მამაკაცის ბუზღუნმა გამოაფხიზლა.
-შენ და კატო ერთად რატომ არ ცხოვრობთ? - ჰკითხა უცებ ანამ.
-არ ვიცი. - მხრები აიჩეჩა ლეომ. - კვირაში რამდენჯერმე ისედაც აქ რჩება, მაგრამ შესაძლოა, უახლოეს მომავალში გადმოვიდეს კიდეც.
-გამიხარდება. - გაეღიმა ანას. - კარგი წყვილი ხართ.
-რაღაც უცნაურად ლაპარაკობ. - ეჭვით დააწვრილა თვალები ლეომ. - გონებაგაფანტული მეჩვენები... თითქოს ერთს ამბობ, მაგრამ სხვა რამეზე ფიქრობ.
-მგონი ზუსტად ასეა.
-მითხარი, რა გაწუხებს.
-როგორი იყო გაბრიელის მდგომარეობა მას შემდეგ, რაც მე წავედი? - მოულოდნელად მიუტრიალდა გოგონა მას.
-საკმაოდ რთული. - ყავა მოსვა მამაკაცმა. - პანიკა და შფოთვები დიდხანს გაჰყვა, ხოლო უძილობამ კინაღამ შეიწირა. ღამით ყვირილით ეღვიძებოდა და მერე ვეღარ იძინებდა. გაურკვეველ რაღაცებს იძახდა, ხატავდა და წერდა კიდეც, მაგრამ დროთაგანმავლობაში დაწყნარდა, მკურნალობამ დადებითად იმოქმედა მასზე და ახლა უკვე შესანიშნავად გრძნობს თავს, მის ამნეზიას თუ არ ჩავთვლით.
-შენ და გაბრიელი, ხომ ახლო მეგობრები იყავით? - თანხმობის ნიშნად თავი დაუქნია ლეომ. - მას კარგად იცნობ და როგორ გგონია... შეიძლება იტყუებოდეს?
-ამის ეჭვი თავიდან ყველას გვქონდა. - ამოიხვნეშა მამაკაცმა. - ზოგადად, როცა დამნაშავეს მსგავსი რამ ემართება, პოლიცია ადვილად ვერ იჯერებს, რადგან მათ ციხისგან თავის ასარიდებლად ხშირად მოუგონებიათ მსგავსი რამ. მაგრამ გაბრიელის შემთხვევა სულ სხვაა- მას დიაგნოზი მე და ჩემმა გუნდმა დავუსვით, შეცდომა კი გამორიცხულია. ვიცი, ძალიან გინდა ახსოვდე, მაგრამ ასე არაა.
-და შესაძლებელია მერე გახსენებოდა, მაგრამ დაემალა?
-შესაძლებელია, თუმცა მასთან საუკეთესო ფსიქოლოგები მუშაობენ, რომელთა მოტყუება იოლი ნამდვილად არაა.
-გასაგებია. - თავი დაუქნია ანამ.
გოგონა გრძნობდა, რომ ლეო სრულიად გულწრფელი იყო. მისი გადმოსახედიდან, მამაკაცმა ტესტი წარმატებით გაიარა, ამიტომაც აღარ მოაბეზრა თავი ზედმეტი კითხვებით.

...
პატარა გამოძიება ჩაატარა ანამ და გაარკვია, რომ ნატალია კვირაში ერთხელ, ხუთშაბათ დღეს ახერხებდა გაბრიელის მონახულებას. გოგონამ გადაწყვიტა ისიც შეემოწმებინა და ზუსტად იმ დროს მივიდა ფსიქიატრიულში, როცა ქალი უკვე იქაურობას ტოვებდა.
მის დანახვაზე, თვალები განცვიფრებისგან გაუფართოვდა ნატალიას, გოგონას გადაეხვია და გულითადად მოიკითხა.
-ანა, აქ შენს ნახვას ნამდვილად არ ველოდი. - შავი თმა უკან გადაიყარა ქალმა და მთელი ემოციით წარმოთქვა სიტყვები.
-ჰო, ხანდახან მეც კი მიკვირს, რომ აქ დავდივარ. - ამ სიტყვებით თითქოს თავის თავს დასცინა ანამ.
-მე, კვირაში მხოლოდ ერთხელ ვახერხებ ჩამოსვლას, სამსახურში სხვანაირად არ მიხერხდება. - უხალისოდ აიქნია ხელი ნატალიამ.
-გაბრიელზე რას მეტყვი? - გამჭოლი მზერა მიაპყრო გოგონამ ქალს. - ვერც შენ გცნობს, არა?
-თავიდან, ხომ იცი როგორც იყო?! საერთოდ არაფერი ახსოვდა საკუთარი სახელის ჩათვლით... - დარდმა მოიცვა ქალის სახე. - თვალებში რომ ვუყურებდი, ვერაფერს ვხედავდი და ეს ნამდვილი კოშმარი იყო.
-ეს მეც მახსოვს. - ანასაც მოეღრუბლა გამომეტყველება. - მტკივნეული იყო იმის გაცნობიერება, რომ არაფერი ახსოვდა იქიდან, რაც ერთად გამოვიარეთ.
-სანამ ეგ ამბები გადაგხდებოდათ, მანამდე თქვენს შორის დიდი კედელი იყო, არა? - ჰკითხა ქალმა.
-კედელი? - გაეცინა გოგონას. - უფსკრული უფრო იყო.
-გასაჭირი ადამიანებს აახლოვებს. - თავისთვის ჩაილაპარალა ნატალიამ. - შეიძლება მაშინ საკუთარ შვილს ვერ ვცნობდი, მაგრამ ახლა, როცა თვალებში მიყურებს, ვგრძნობ რომ ვახსოვარ. ამას მის ყველა გამოხედვაში, ქცევაში ან საუბარში ვგრძნობ.
-მეც იგივე შეგრძნება გამიჩნდა, როცა წინა ჯერზე აქ ვიყავი. - მიუგო გოგონამ.
-ამას თვითონ არასოდეს აღიარებს, მაგრამ დარწმუნებული ვარ, რომ შენი სტუმრობა მასზე კარგ გავლენას მოახდენს. - ღიმილით უთხრა ქალმა. - ახლა უნდა წავიდე, თუმცა ჩემს გადარეულ შვილს შენ გაბარებ.
-თვალის ჩინივით გავუფრთხილდები. - ეშმაკურად ჩაიცინა გოგონამ, ნატალიას დაემშვიდობა და უკანა ეზოსკენ გაემართა.
ტესტი ქალმა ნახევრად წარმატებით გაიარა და ეჭვმიტანილთა სიიდან ამოიშალა. მართალია, ანა ბოლომდე დარწნუმებული არ იყო იმაში, რომ ნატალიამ სიმართლე არ იცოდა, მაგრამ ის დაზუსტებით იცოდა, რომ გაბრიელი დედამისს ასეთ საქმეში არ გარევდა, რადგან ქალმა, როგორც იქნა ნორმალური ცხოვრება დაიბრუნა, ამ მოვლენებს კი შეეძლოთ ისევ თავდაყირა დაეყენებინათ ყველაფერი.
გაბრიელი ეზოში, ისევ იმ ადგილას იჯდა, თავი მაღლა აეწია და ცაში რაღაცას აკვირდებოდა. როცა ანა შეამჩნია მოუთმენლად გადაატრიალა თვალები და ჩაიბუზღუნა.
-ისევ შენ?
-ჰო. - მხრები აიჩეჩა გოგონამ და სახეზე ყალბი ნაღვლიანი გამომეტყველება აიკრა. - ვიცი, რომ დიდად არ გახარებს ჩემი აქ დანახავა, მაგრამ რაღაც უნდა გითხრა.
-გისმენ. - გულგრილად მიუგო მან.
-ალბათ უკვე გითხრეს, მე და შენ ერთად რა ამბებიც გამოვიარეთ. - სკამზე ჩამოჯდა ანა და ზედმეტად მორჩილი, მორიდებული გოგონას განსახიერება განაგრძო. -რთული ბავშვობა მქონდა და მერეც რთულად გავაგრძელე ცხოვრება. წინა ჯერზე კი, აქ რომ მოვედი, ყველაფერი შენზე ამოვანთხიე, რის გამოც ძალიან მრცხვენია. ნიუ-იორკში რომ წავედი, საკუთარი თავისგან გაქცევას ვცდილობდი და გამომივიდა კიდეც. იქ სულ სხვა ადამიანი ვიყავი, სულ სხვა პროფესიას ვეუფლებოდი და სხვა სამეგობრო წრე მყავდა, მაგრამ ისეთი შეგრძნება მქონდა, თითქოს მკვდარი ვიყავი, აქ დაბრუნებისას კი თავიდან გავცოცხლდი. როგორც არ უნდა მძულდეს აქაურობა, თავს ყველაზე მშვიდად მაინც აქ ვგრძნობ.
-ამას რატომ მიყვები? - აწრიალდა გაბრიელი, რადგამ გული ცუდს უგრძნობდა. პირველად ხედავდა ასეთ ანას და განცვიფრება რომ არ გამოეხატა, თავს ძლივს იკავებდა.
გოგონამ შესანიშნავად იცოდა, რომ გაბრიელი ასეთ ანას ვერასოდეს აიტანდა, ადრე თუ გვიან ნერვები უმტყუვნებდა და თავს გამოამჟღავნებდა, ამიტომაც გოგონა როლში ბოლომდე შეიჭრა და ისევ განაგრძო წარმოდგენა.
-ამას იმიტომ გიყვები, რომ ვგრძნობ ჩემს სულში, როგორ ისადგურებს სიმშვიდე ნელ-ნელა. მინდა იცოდე, აქ უკანასკნელად მხედავ! - ხაზგასმით წარმოთქვა ბოლო სიტყვები ანამ და გაბრიელის ფერდაკარგულ სახეს კმაყოფილი მზერა მოავლო. - ამიერიდან, აღარასოდეს მოვალ შენს სანახავად და საერთოდ, ჩემს სახელსაც ვეღარ გაიგებ.
-ისე ლაპარაკობ... თითქოს მემშვიდობები. - ხმა გაებზარა ბიჭს და სხეული ერთიანად დაეძაბა.
-ასეც არის! - დარწმუნებით მიუგო გოგონამ.
-სადმე მიდიხარ? - თვალები უცნაურად აენთო გაბრიელს. ძალიან ცდილობდა გულგრილობა შეენარჩუნებინა, მაგრამ იგრძნო, რომ ვეღარ ერეოდა და ნელ-ნელა აშიშვლებდა მის გრძნობებს. - ისევ ნიუ-იორკში ბრუნდები?
-სიცოცხლეს ვაგრძელებ! - მოულოდნელად გაიღიმა გოგონამ და ფეხზე წამოდგა. - თანაც, სულ ახლახანს ერთი ბიჭი გავიცანი... უფრო სწორად, კაცი! ჩემზე უფროსია და ჩემი ლექტორია. სხვათა შოროს, ჩემს ძველ ბინაში ცხოვრობს, მეზობლად.
-რა საოცარი დამთხვევაა. - ხელოვნურად გაიცინა გაბრიელმა, არადა იმ მომენტში უნდოდა, ყველა ის ადამიანი ცემაში მოეკლა, ვინც ანას მიუახლოვდებოდა.
-ნამდვილად! - ლაღად გაიღიმა ანამ. - ვიცი, ამის გამო შეიძლება უნივერსიტეტში პრობლემები შემექმნას, მაგრამ არ მადარდებს. ამ ადამიანთან ურთიერთობა ძალიან მომწონს, ამიტომაც გადავწყვიტე ჩემს ცხოვრებას, ჩემს მომავალს მივხედო და სხვისაში აღარ ჩავერიო.
-ძალიან მიხარია. - ისევ ხელოვნურად წარმოთქვა ბიჭმა.
-გმადლობ. - თითის წვერებზე აიწია გოგონა და გაბრიელს ლოყაზე აკოცა. - და ბოდიშს გიხდი ყველაფრისთვის.
-არა უშავს. - მისი სურნელი ინსტინქტურად შეისუნთქა ბიჭმა და ანას ნაძალადევად გაუღიმა.
ზურგი აქცია გოგონამ გაბრიელს და უკანა გზას დაადგა. ბიჭმა თვალი გააყოლა მიმავალს და ნერვიულად მოიკვნიტა ტუჩი. ისეთი შეგრძნება დაეუფლა, თითქოს საყრდენი გამოეცალა. ეგონა, რომ შეუძლებელი იყო ოდესმე ანას მასზე უარი ეთქვა, მაგრამ როცა ფაქტის წინაშე დადგა, ლამის ჭკუიდან გადავიდა.
გაბრიელი უცებ ადგილიდან დაიძრა, ანას უკან აედევნა და უნდოდა ყველაფერი პირში მიეხალა მისთვის, მაგრამ გზა მილამ გადაუჭრა, გაბრიელს თვალები დაუბრიალა და დაძაბულმა ჩაისისინა.
-გაგიჟდი? რას აკეთებ?
-ასე ადვილად ვერ წავა! - ხელი გოგონასკენ გაიშვირა გაბრიელმა.
-შეწყვიტე, ახლავე! - თვალით სანიტრებზე ანიშნა გოგონამ, რომლებიც ბიჭს შორიდან ათვალიერებდნენ და უკვე მზად იყვნენ გაბრიელი ძალით დაეკავებინათ.
-ანამ მიმატოვა! - ერთიანად მოეშვა ბიჭი და სასოწარკვეთილმა ამოიხრა.
-ვერ მიგატოვებდა. - ასეთმა აბსურდმა, ღიმილი მოჰგვარა მილას. - ერთადაც კი არ ხართ.
-ჰო, არ ვართ, მაგრამ მხოლოდ მას შეუძლია არ იყოს კაცთან და მაინც მიატოვოს ის! - კბილებში გამოსცრა გაბრიელმა და ათრთოლებული თითები აბურდულ თმაზე გადაისვა.


ანამ იცოდა, რომ მისი საქციელით გაბრიელის ნერვებზე უდიდესი გავლენა მოახდინა, ეს ფაქტი კი განსაკუთრებით ამშვიდებდა. ახლა ისღა დარჩენოდა მოთმინებით დალოდებოდა, როგორ ჩამოიხსნიდა თავისივე ხელით ბიჭი ნიღაბს.
ბინის კარს მიუახლოვდა გოგონა და უკვე გასაღების საკეტზე მორგებას აპირებდა, როცა შენიშნა რომ საკეტი გატეხილი იყო, კარი კი ოდნავ შეღებული. გოგონა ერთიანად დაიძაბა, გულისცემა აუჩქარდა და მღელვარებისგან ხელები აუთრთოლდა, თუმცა წამებში გაიაზრა, რომ ამაზე უარეს სიტუაციაშიც ყოფილა და უკვე საკმაო გამოცდილება ჰქონდა თავის დასაცავად.
ანა ფრთხილად მიაწვა კარს, შეაღო და ბინაში შეიხედა. ირგვლივ სიჩუმე იდგა, მხოლოდ მარცხენა მხრიდან ისმოდა შრიალის ხმა. გოგონამ კისერი წაიგრძელა და დაინხა, რომ კედელთან ვიღაც ბიჭი იდგა, იქ დაკიდებული ნახატი ჩამოეხსნა და იატაკზე დაეგდო, კედელში ჩამონტაჟებული სეიფი კი გახსნილი ჰქონდა და იქიდან ერთი მეორეს მიყოლებით ყრიდა ქაღალდებს.
გოგონამ გაოგნებისგან პირი დააღო, რადგან წარმოდგენაც კი არ ჰქონდა, რომ გაბრიელის ბინაში სეიფი იყო.
წამიერად დაიბნა ანა, არ იცოდა რა გაეკეთებინა, ხელში არც რაიმე იარაღი ჰქონდა და ვერც ვერავის დაუძახებდა, რადგან სახლში არავინ იყო. მხოლოდ ორი გამოსავალი რჩებოდა: ან ტელეფონი ამოეღო, დაერეკა პოლიციაში და მათ დალოდებოდა, მაგრამ ამ შემთხვევაში ვერ გაიგებდა, რას ეძებდა ის ბიჭი, ან უხმაუროდ მისულიყო ბუხრამდე და ჩარჩოში გარჭობილი დანა ჩამოეღო, რომლითაც თავს დაიცავდა. თუმცა ესეც სარისკო იყო, რადგან ძველი ხის იატაკი მსუბუქ შეხებაზეც კი ჭრიალებდა.
ბოლოს მაინც ცნობისმოყვარეობამ, გმირობის ჩადენის სურვილმა და სიგიჟემ სძლია გოგონას, ფრთხილად შეეხო იატაკს და რამდენიმე ნაბიჯი უხმაუროდ გადადგა ბუხრისკენ, მაგრამ ბოლომდე მაინც არ გაუმართლა. სულ რამდენიმე სანტიმეტრი აშორებდა ბუხარს, როცა უბედურების ზარივით გაისმა იატაკის ჭრიალის ხმა. ამ ხმაურზე კედელთან მდგარი ბიჭი შეკრთა, სწრაფად მიტრიალდა ანასკენ და დამფრთხალი გოგონა რომ დაინახა, ელვისსწრაფით გაექანა მისკენ. ანა მოულოდნელად მოსწყდა ადგილს, ბუხრისკენ ისკუპა, დანის ტარს ხელი ჩაავლო და ჩარჩოდან ამოაძრო, ხოლო როცა ბიჭი მხარში სწვდა და მისკენ მიატრიალა, გოგონამ მოქნეული დანა პირდაპირ მკლავში გაუყარა.
დაჭრილი მხეცივით დაიღრიალა თავდამსხმელმა, სწრაფად გახტა უკან, ფანჯარასთან ჩაიკეცა და სისხლით შეღებილ ხელს დახედა. ანა მიხვდა, რომ ახლა ხელსაყრელი დრო იყო, მართვის სადავეები ხელში აეღო, ამიტომ უცბად გაჩნდა მასთან, ბიჭს მკლავიდან დანა უხეშად ამოგლიჯა და ნიკაპზე მიაბჯინა.
-რა ჯანდაბას ეძებდი?! - შეუყვირა გააფთრებულმა ანამ.
-გა...ჩერდი... მომაშორე... ეგ დანა. - შეუღრინა ბიჭმა.
-რას ეძებდი?! - ისევ დაუყვირა გოგონამ.
-მე უბრალოდ...
უცებ ანას ჯიბეში ტელეფონი აწკრიალდა. თავდამსხმელისთვის თვალი არც კი მოუშორებია გოგონას, ისე ამოიღო ტელეფონი და უპასუხა.
-რაღაც მოხდა და კითხვებზე უნდა მიპასუხო. - ჩასძახა ტელეფონში აქოშინებულმა კატომ.
-რა მოხდა? - უარესად აღელდა ანა.
-გაბრიელი არსად ჩანს!
-რას ნიშნავს, არსად ჩანს?
-გაუჩინარდა... ახლა ფსიქიატრიულში ვარ, მისი სტუმრების სია გადავამოწმე და აღმოჩნდა, რომ ბოლოს მასთან შენ იყავი.
-ჰო, ვიყავი.
-ანა, უნდა ვიცოდე...
-კატო, გაბრიელს გაქცევაში არ დავხმარებივარ, თუ ეს გაინტერესებს! - ცოტა ნაწყენი ხმით უთხრა გოგონამ.
-კარგი, თუ რაიმეს გაიგებ შემატყობინე. - ქალიც მიხვდა, რომ ზედმეტი მოუვიდა და ხმას დაუწია.
-აუცილებლად. - თქვა მან და ტელეფონი გათიშა.
ანა თავდამსხმელს მოშორდა და ჩაფიქრებული სახით აქეთ-იქით სიარულს მოჰყვა, რადგან მისი გონება მომხდარი მოვლენების ძაფებს ერთმანეთს უკავშირებდა, სიარული კი ფიქრში უფრო ეხმარებოდა.

-გაბრიელი თითქმის ერთი წლის განმავლობაში იგონებდა, რომ ამნეზია ჰქონდა. - ამჯერად თავის თავთან საუბარი წამოიწყო გოგონამ. -ეს არის ადამიანი, რომელიც ერთ ადგილას ვერასოდეს ჩერდება, მაგრამ გარისკა და ეს გააკეთა. ფსიქიატრიულში გამომწყვდევა აიტანა, რათა ამ საქმიდან მშრალად გამსულიყო... და თუ ასეა, მაშინ რაღატომ გაიქცა? ეს ხომ, მთელ მის ნაწვალევს წყალში ჰყრის?!
გოგონა უცებ შედგა, გამჭოლი მზერა იატაკზე ჩამუხლულ ბიჭს მიაპყრო და ჰკითხა.
-შენ!... გაბრიელი არ გაქცეულა ხომ ასეა? ვინ გამოგგზავნა? აქ რისთვის ხარ?! - ნერვები ვერ მოთოკა გოგონამ და დანა ნიკაპზე უფრო ძლიერად მიაჭირა ბიჭს.
-გგონია ეს შემაშინებს? - მოულოდნელად ნერვიულად გადაიხარხარა ბიჭმა. - პატარა, საცოდავი გოგო ხარ, რომელსაც არაფერი შეუძლია ... მაგრამ, როცა დანა ხელში უჭირავს, ძალაუფლებას გრძნობს და ჰგონია, რომ ყველას დაიმორჩილებს.
-კანონებში როგორ ერკვევი? - ჰკითხა სრულიად მოულოდნელად ანამ.
-ორჯერ ვარ ნასამართლევი და სასამართლოდან ბევრი რამ ვისწავლე. - უპასუხა მკაცრი ტონით ბიჭმა.
-თუ ჩემს სახლში ქურდი შემოიპარა, თავს დამესხა და მე შემთხვევით დავჭერი, ამის გამო დამიჭერენ? - თვალებში ჩააკვირდა გოგონა.
-არა. - თავი გააქნია მან. - ეს თავდაცვაა და ამის გამო არავის იჭერენ.
-და თუ თავდამსხმელი მეორედაც დავჭერი?
-თუ ისევ დაგესხა თავს...
-თუ მეორედ თავს არ დამსხმია, მაგრამ მაინც დავჭერი?
-ეს უკვე განზრახ ზიანის მიყენებაა და შეიძლება ამისთვის დაგაპატიმრონ.
-არა უშავს, ნერსე მაინც დამეხმარება. - ჩაიცინა ირონიულად გოგონამ, ცივი, არაფერისმთქმელი მზერა მიაპყრო ბიჭს, მერე კი დანა მთელი ძალით აიქნია და კიდევ ერთხელ ჩაარტყა მკლავში.
-ჯანდაბა! - სასოწარკვეთილი ხმით დაიღრიალა ბიჭმა. - გიჟი ხარ! გეფიცები... შენი ადგილი საგიჟეთშია!
-გაბრიელი თქვენ წაიყვანეთ?! - გაუმეორა კითხვა ანამ.
-ჰო! - წამოიყვირა უცებ ბიჭმა. - გაბრიელ ლიჩელი არ გაქცეულა, ჩვენ წავიყვანეთ!
-სად? მითხარი, თორემ არ დაგინდობ!
-ფეხებზე მკი,დიხართ ყველანი! - იატაკზე გადაანეწრყვა თავდამსხმელმა. - ყელში ამოხვედით უკვე! მიდი, მომკალი და დაასრულე!
-სად არის გაბრიელი?! - ისე ჰკითხა ანამ, დანის ტარს ხელი ჩაავლო და რამდენიმე გრადუსით მოატრიალა.
-ჯანდაბა! ჯანდაბა!.. ნავსადგურშია! - აღმოხდა ბიჭს. - კონტეინერების სადგომზე, აღმოსავლეთით... ერთი ძველი შენობაა... უფრო სწორად, ადრე თევზის საწყობი იყო.
-სეიფში რას ეძებდი?
-ჯვარს!
-რომელ ჯვარს?
-არ ვიცი...- ძალა სულ გამოეცალა თავდამსხმელს. - ვერ ვერკვევი ამ საკითხებში! მითხრეს... რომ ჯვარი უნდა მომეძებნა, რომელსაც მომრგვალებული თავი აქვს... ან ამ ჯვართან დაკავშირებული, რაიმე ჩანაწერი... ნახატი, ნახაზი... სულერთია. - იქვე მდგარი, დაბალი ტუმბოს თავზე მოთავსებული ტელეფონის აპარატისკენ გააპარა მზერა ბიჭმა. ეს იყო ერთადერთი მძიმე ნივთი, რაც ხელმისაწვდომ ადგილას იდგა და რითიც ანას მოგერიებას შეძლებდა. გოგონამ ეს შენიშნა, თუმცა ხმა არ გაუღია.
მაშინვე გადასწვდა ანა იატაკზე დაყრილ ფურცლებს, ტუმბოს უჯრიდან კალამი ამოიღო, ფურცელზე მომრგვალებულთავიანი ჯვარი ნაჩქარევად მოხაზა, ბიჭს გაუწოდა და ჰკითხა.
-ასეთი?
-ჰო!
-ეს ... რაღაც ეგვიპტური სიმბოლოა. - თავისთვის ჩაილაპარაკა გოგონამ. - ვის რაში სჭირდება? ან აქ რატომ ეძებდით? ვინ დაგიქირავა?
-არაფერი ვიცი... გეფიცები. - წაილუღლუღა ბიჭმა. - არც დამქირავებელს ვიცნობ! მართლა არ ვიცი ვინაა!
-არა უშავს, მაინც კარგი ბიჭი ხარ, მაგრამ შეცდომა დაუშვი, როცა გაიფიქრე, რომ ტელეფონის აპარატით შეძლებდი ჩემს გათიშვას. - მხარზე ხელი დაუტყაპუნა ანამ, მერე კი სწრაფად დაავლო ტელეფონის იმ აპარატს ხელი, რომლისკენაც ბიჭს ეჭირა თვალი, მოიქნია და მთელი ძალით თავში ჩაარტყა. გონებადაკარგულმა უღონოდ ჩახარა თავი, გახეთქილი წარბიდან წამოსული სისხლი კი სახეზე ჩამოეწუწა.

...
ტაქსიდან გადმოსულ ანას, მარილით გაჟღენთილი ჰაერის ჩაუსნთქვისას ნაცნობი შეგრძნებები დაეუფლა. ის მომენტი გაახსენდა, როცა გაბრიელთან ერთად სანაპიროზე იჯდა და პროფესორი მაკაბის ჩანაწერებს განიხილავდა. მის ცხოვრებაში ერთ-ერთი ყველაზე დაძაბული მომენტი იყო, მაგრამ ახლა ღიმილით ახსენდებოდა.
თავი ჯიუტად გააქნია გოგონამ, თითქოს უსარგებლო ფიქრების მოშორებას ცდილობსო, და კონტეინერების სადგომისკენ გაემართა.
სხვადასხვა ფერის, სხვადასხვა წარწერებით გაფორმებული და სხვადასხვა ნივთებით დატვირთული, უზარმაზარი კონტეინერები, გაშლილ ადგილას განეთავსებინათ. ანამ აღმოსავლეთით აიღო გეზი და ლითონის გიგანტ კონტეინერებს შორის კატასავით სხარტად გაძვრა. გოგონამ მალევე შეამჩნია ძველი, ერთსართულიანი შენობა, რომელიც ადრე ლურჯად უნდა ყოფილიყო შეღებილი, მაგრამ ახლა მხოლოდ ალაგ-ალაგ შერჩენოდა საღებავი. სარკმელებზე მინები ისევ მთელი იყო, რაც შიგნით შეპარვის გეგმას ართულებდა.
შენობის წინ, დაჟანგულ კართან ერთი კაცი იდგა. თვალებს შავი სათვალე უფარავდა, რადგან მზე მხედველობას უბინდავდა. ხელები ზურგს უკან გადაეჯვარედინებინა და თითქოს ვიღაცას ელოდებოდა. რამდენიმე წამის შემდეგ, დაჟანგული კარი ჭრიალით გაიღო და იქიდან მეორე მამაკაცი გამოვიდა, შავი პერანგი ეცვა, მისი სახელოები იდაყვებამდე აეკეცა, ხელები კი სისხლის ლაქებით ჰქონდა დასვრილი. მამაკაცმა ჯიბიდან ცხვირსახოცი ამოიღო, ხელები ზედ შეიწმინდა და მეორეს მიერ გამოწვდილ სიგარეტის კოლოფს დასწვდა.
სანამ ისინი ხმადაბლა საუბრობდნენ, ანამ ტელეფონი ამოიღო და კატოსთან დარეკა.
-რამე ხომ არ გაარკვიე? - ანერვიულებული ხმით ჰკითხა ქალმა.
-კი!
-მითხარი!
-გაბრიელი არ გაქცეულა...
-ეგ უკვე ვიცით. - შეაწყვეტინა კატომ. - ჩვენმა ტექმიკოსებმა კამერების ჩანაწერების წაშლილი ფრაგმენტი აღადგინეს, სადაც გარკვევით ჩანს, როგორ სცემენ გაბრიელს სამრეცხაოში ვიღაც თეთრხალათიანი ტიპები, რომლებიც ფსიქიატრიულის თანამშრომლები არ არიან, მერე კი გარეთ გაჰყავთ. შენ ის მითხარი, რაც ჩვენ არ ვიცით.
-ამწამს სანაპიროზე, კონტეინერების სადგომზე ვიმყოფები და სავარაუდოდ მაგ ხალათიან ტიპებს, გაბრიელი აღმოსავლეთით მდგარ ძველ შენობაში ჰყავთ, რომელიც ადრე თევზის საწყობი იყო.
-რა?! - უნებურად შეიკივლა კატომ. - რატომ აქამდე არ მითხარი?
-დამაცადე?!
-კარგი, ახლავე გამოვდივართ. - აქოშინებულმა ჩაჰყვირა ტელეფონში. - შენ საიდან გაიგე ეს ამბავი?
-დღეს ჩემს ბინაში ვიღაც შემოიპარა და მან მითხრა. - მომხდარის აღსაწერად შესაფერისი სიტყვები ძლივს მოძებნა გოგონამ.
-რა თქვი? - უარესად დაიძაბა ქალი. - ვინ შემოიჭრა ბინაში? ან რას ნიშნავს მან გითხრა? გითხრა თუ ათქმევინე?
-ვათქმევინე. - ამაყად თქვა ანამ.
-გთხოვ, მითხარი, რომ არაფერი დაუშავე. - ამოიოხრა უღონოდ კატომ.
-არა, ისეთი არაფერი. - ლაღად უპასუხა გოგონამ. - ახლა, სავარაუდოდ იატაკზე გდია გათიშული, მკლავში ორი ჭრილობა აქვს და ერთიც სახეზე. შენს ხალხს იქაც თუ გაგზავნი, კარგს იზამ.
-ნინძობაზე არასოდეს გიფიქრია?
-მომავალში დავფიქრდები.
-უკვე გზაში ვართ, მალე მანდ ვიქნებით და დამელოდე, ჩემს გარეშე იქ შესვლა არც გაბედო! - მბრძანებლური ტონით უთხრა კატომ, რადგან ეჭვი ჰქონდა, რომ ანა თავისით მოინდომებდა საქმის მოგვარებას.
-კარგი!
-ანა!
-კარგი-მეთქი! - ისევ გაუმეორა გოგონამ და გაუთიშა.

კიდევ ერთხელ გახედა ანამ შენობას და მოსაუბრე მამაკაცები შეათვალიერა. იცოდა, რომ გაბრიელი შიგნით იყო და ისიც იცოდა, რომ ძალიან უჭირდა. როგორი გაბრაზებულიც არ უნდა ყოფილიყო მასზე და როგორი იმედიც არ უნდა ჰქონოდა კატოსი, მაინც ვერ მოითმენდა, რადგან უკვე გრძნობდა, როგორ აჰყავდა ნერვებს და როგორ იმორჩილებდა მღელვარება.
გოგონა ფეხზე უჩუმრად წამოიმართა და ისევ კატასავით ფრთხილი ნაბიჯებით გაძვრა კონტეინერებს შორის, შემდეგ შენობასთან უფრო ახლოს მოვიდა და შეუმჩნევლად შემოუარა.
ყველა ფანჯარა მთელი და კარგად ჩარაზული იყო, ერთის გარდა, რომელსაც ნახევრამდე მაინც შერჩენოდა მინის ნაწილი. ანა სარკმელთან მივიდა, ჩარჩოდან ამოშვერილ მინის ნამსხვრევებს შორის ხელი ფრთხილად გააძვრინა, ჩამკეტი გადასწია, ფანჯარა უხმაუროდ გააღო და უხმაუროდვე, სხარტად გადაძვრა შიგნით. შენობას ჯერ კიდევ შერჩენოდა თევზის მყრალი სუნი, რამაც ცხვირი მაშინვე აუწვა გოგონას და სასუნთქი ორგანოები ხელებით დაიფარა.
ჯაშუშური თამაშების ერთი ნაწილი უკვე გადალახული ჰქონდა, ახლა მთავარი იყო გაბრიელი ეპოვნა, თუმცა წარმოდგენაც არ ჰქონდა რა დგომარებაში დახვდებოდა.
მცირე დაზვერვის შემდეგ, ანამ რამდენიმე ოთახი მოიარა, მაგრამ გაბრიელი არსად ჩანდა. უკვე უკან გამობრუნებას აპირებდა, როცა დასავლეთით მდებარე, კიდევ ერთი კარი შენიშნა და მასთან შეგდა. გოგონამ უჩუმრად დასწია დაჟანგული სახელური, კარს მიაწვა და ფრთხილად შეაღო.
ოთახს დიდი ფანჯარა ჰქონდა, რის გამოც ნათლად სჩანდა მის კუთხეში მდგარი სკამი და ზედ მოთავსებული გაბრიელი. ბიჭს ხელები ზურგს უკან ჰქონდა შეკრული, მაისური მტვრიანი და მკლავზე ჩამოხეული ხოლო თვალები შავი ნაჭრის ნაგლეჯით აეხვიათ მისთვის. თავი უღონოდ ჰქონდა ჩახრილი, შავი, ოფლისგან და მტვრისგან გაუხეშებული თმა უწესრიგოდ ჩამოჰყროდა წინ და ნახევარ სახეს უფარავდა.
გოგონას უცნაური შეგრძნებები დაუეფლა მის დანახვაზე. სიხარულიც იყო და სიბრაზეც, სიყვარულიც და სიძულვილიც, თვითონ კი თითქოს ამ გრძნობებს შორის გაიჭედა.
ფრთხილი ნაბიჯებით მიაუხლოვდა მას, აკანკალებული ხელი გაბრიელისკენ გაიწვდინა და სახეზე შეეხო. მომენტალურად შეკრთა გაბრიელი, თავი ასწია და თვალების გახელა სცადა, მაგრამ ნაჭერი ისე აჭერდა ქუთუთოებზე, რომ ვერაფრით მოახერხა. ყვრიმალის ძვალზე, დარტყმისგან კანი გადაყვლეფილი ჰქონდა, ტუჩი შეშუპებული, შუბლი კი დალურჯებული.
ბიჭმა იმწამსვე იცნო ეს შეხება, ყვავილების ტკბილმა სურნელმა ის მყრალი სუნი მაშინვე გადაფარა, სასიამოვნოდ შეუღიტინა ცხვირში და ეს გრძნობები ორმაგად გაუმძაფრდა.
-ვინ ხარ? - იკითხა ჩახლეჩილი ხმით გაბრიელმა. ამ კითხვაზე პასუხი ისედაც იცოდა, თუმცა გულში ლოცულობდა, რომ მართალი არ აღმოჩენილიყო.
ანამ მის კითხვას პასუხი არ გასცა, თითები სახეზე ზემოთ აატარა, ნაჭერს ჩაეჭიდა და თვალებიდან მოაშორა. გაბრიელმა ნელა ასწია ქუთუთოები და მის წინ მდგარი ანას დანახვისას, მის სხეულში ცხელმა და ცივმა ტალღებმა ერთდორულად იწყეს დინება.
-რა ჯანდაბა გინდა აქ? - შეუღრინა ბიჭმა და ბრაზით აელვარებული თვალები ანას მიანათა.
-შენ რა ჯანდაბა გინდა? - კითხვა შეუბრუნა გოგონამ.
-წადი აქედან, სანამ ვინმეს დაუნახიხარ. - კბილებს შორის გამოსცრა გაბრიელმა.
-ერთად წავალთ! - მოკლედ მოუჭრა ანამ, გაბრიელისკენ დაიხარა და უკან შეკრული ხელების გახსნას შეუდგა.
-რას აკეთებ? - გაუძალიანდა ბიჭი.
-გათავისუფლებ!
-არ მინდა! მე, ვრჩები!
-რატომ? - ცინიკურად გაიღიმა გოგონამ. - მოსახდენი უკვე მოხდა და უკან დასაბრუნებლად აღარ ვარგიხარ?
-ამ სარკასტულ გამოსვლებს შენით იფიქრებ, თუ კურსებზე დადიხარ?! - ცინიზმითვე ჰკითხა გაბრიელმა.
-მოკეტე! - შეუბღვირა გოგონამ და ხელები გაუხსნა.
-სინამდვილეში აქ რისთვის ხარ, ანა? - ფეხზე წამოდგა გაბრიელი, მაჯებზე გადაყვლეფილი კანი თითებით მოისრისა და გოგონასკენ ერთი ნაბიჯი გადადგა.
-უკვე გითხარი, რისთვისაც ვარ. - უკან არ დაუხევია ანას.
-მგონი, ჩემს გარეშე ერთ წამსაც ვერ ძლებ... ეს შენ იყავი ჩემზე უგონოდ შეყვარებული მანამდე, სანამ დამავიწყდებოდი, ხომ ასეა? - მისკენ დაიხარა ბიჭი და ტუჩებით ფრთხილად შეეხო ნიკაპზე.
ანა ძალიან ცდილობდა მისი სიახლოვისგან გამოწვეული ემოციები დაემალა, მაგრამ ვერაფრით მოახერხა. სხეული ერთიანად აუცახცახდა და შიგნით წარმოქმნილმა ჟრუანტელის ტალღამ, ყველა უჯრედი გაუცოცხლა.
-ამას ძალიან ვაფასებ, მაგრამ აქედან ახლავე უნდა წახვიდე. - ამოილაპარაკა უცებ გაბრიელმა და გოგონას მსუბუქად უბიძგა კარისკენ.
მოულოდნელად ძალიან ახლოდან გაისმა პოლიციის მანქანების სირენების ხმა. ბიჭმა ანას გაკვირვებული სახით შეხედა და ჰკითხა:
-პოლიციაში დარეკე?
-რა თქმა უნდა! - ჰიპნოზიდან გამოერკვა გოგონა და ირონიულად ჩაიცინა. - მე ხომ, მომავალი სამართალდამცავი ვარ?!
-მეგონა მზარეული იყავი.
-ერთი მეორეს არ გამორიცხავს! - თავდაჯერებული იერით უპასუხა ანამ. - გილოცავ, მორიელო, ისევ საგიჟეთში ბრუნდები.
-აი, ამაში კი ეჭვი მეპარება, ანა-კონდა. - გულგრილად მიუგო გაბრიელმა და სიამოვნებით დააკვირდა გოგონას, რომლის სახეზეც ამ სახელის გაგონებისას, გაურკვეველი ემოციები გამოიკვეთა.

...
-დეჟა ვუ, მარტო მე მაქვს?! - იკითხა უკმაყოფილო სახით, თავის კაბინეტში მჯდარმა ნერსემ და მის წინ მოთავსებულ ანას და გაბრიელს გადახედა.
-მეც მაქვს! - უპასუხა მის მარჯვენა მხარეს მდგარმა კატომ.
-და მეც. - დაემოწმა მარცხნივ მდგარი ლეო.
-მისმინეთ... - წამოიწყო საუბარი გოგონამ.
-არა, ეს შენ მომისმინე, ანა! - უხეშად შეაწყვეტინ კაცმა. - თქვენ გამო ... თქვენი დაუმორჩილებლობის გამო, ყველაზე საშინელი დღეები გამოვიარე ჩემს ცხოვრებაში და აღარ მინდა იგივე განმეორდეს! ამიერიდან, ერმთმანეთს ახლოსაც არ გაეკარებით! არ მაინტერესებს, რაც გინდათ ის გააკეთეთ, მაგრამ ამ პატარა ქალაქში, რომელშიც ყოველდღე თქვენი შეხვედრის 99 პროცენტიანი შანსი არსებობს, ის ერთი პროცენტი გამოიყენეთ და ერთმანეთს არსად გადეყაროთ, თორემ ძალიან, ძალიან ინანებთ!

ვერავინ გაბედა ნერსეს შეწინააღდეგებოდა. კაბინეტში შემაწუხებელი სიჩუმე ჩამოვარდა, რომელსაც კვლავინდებურად მაგიდაზე მდგარი საძაგელი მეტრონომის წიკწიკი არღვევდა. ანა ზამბარასავით დაჭიმული იჯდა, ღრმად სუნთქავდა და ცდილობდა ირგვლივ ყველა ხმა დაეიგნორებინა. იგივე მდგომარეობაში იყო გაბრიელიც, მაგარამ ამ აუტანელ წიკწიკს ვერაფერს უხერხებდა.
უცებ ბიჭი მეტრონომს ეცა, მაგიდაზე დაამხო და ზემოდან კალმების ჩასადები დაადო , რომ მისი ისარი როგორმე გაეჩერებინა.
-შენც გიშლის ნერვებს? - ჰკითხ ანამ.
-ამის წიკწიკი დერეფნის ბოლოშიც კი ისმის. - უპასუხა გაბრიელმა.
ერთამნეთისთვის არც კი შეუხედავთ, ისე ამოიხვემნეშეს ერთდროულად, მერე კი სიცილი აუვარდათ. რამდენიმე წამიანი მხიარულების შემდეგ, თითქოს ისევ გაახსენდათ თავიანთი წარსული და აწმყო, მაშინვე გაჩუმდნენ და ორივემ ფანჯრებს მიაპყრეს მზერა.
-სხვათა შორის, შენს ბინაში ხალხი გავგზავნე და იქ არავინ დახვდათ. - საუბარი წამოიწყო კატომ. - დღეს გაბრიელის ყველა გამტაცებელი გაგვექცა!
-არადა, ისე მაგრად დავარტყი, მეგონა ხვალამდე არ გამოფხიზლდებოდა. - ჩაიფრუტუნა ანამ.
-როგორ გაიგე, სად ვიყავი?! - იკითხა უცებ გაბრიელმა.
-ვიღაც ჩემს ბინაში შემოიჭრა და ყველაფერი თავდაყირა დააყენა. სწორედ მას ვათქმევინე. - უხეშად მიახალა ანამ, მერე ჯიბიდან ის ფურცელი ამოიღო, რომელზეც ჯვარი ეხატა და გაბრიელს ცხვირწინ აუფრიალა. - აი, ამას ეძებდა!
-წარმოდგენაც არ მაქვს, რა არის. - მხრები აიჩეჩა ბიჭმა.
-ვიცოდი, რომ ამას იტყოდი. - ცალყბად გაიღიმა გოგონამ. - ეგვიპტური სიმბოლოა! აღარ მახსოვს, ზუსტად რა ჰქვია!
-ხომ გითხარი, არ ვიცი რაზე ლაპარაკობ.
-შემთხვევით, იმ ხალხთან გარიგებული ხომ არ იყავი? - თვალებში გამომცდელად ჩააკვრიდა ანა. - იქნებ, გაქცევა გინდოდა და ყველაფერი გატაცებას რომ დამსგავსებოდა, შენივე ბრძანებით წაგიყვანეს ფსიქიატრიულიდან? იქნებ, ამის გამო გინდოდა იქ დარჩენა?
-მორჩი ამ სისულელეებს!- ფეხზე წამოვარდა გაბრიელი. - გაქცევა რომ მნდომოდა, უფრო ეფექტურ ხერხს მოვიფიქრებდი და იმ ხალხს თავს ასე არ ვაცემინებდი. რაღაც ჯვრის შესახებ მეკითხებოდნენ და თავიდან რომ მომეშორებინა, ვუთხარი ჩემს ძველ ბინაში, სეიფშია-მეთქი! მერე საუბარი გავიგონე, ამბობდნენ, რომ უფროსი მალე მოვიდოდა, მე კი მაინტერესებდა ვინ იყო მათი დამქირავებელი. აი, ამიტომ მინდოდა დარჩენა!
-საიდან იცოდი, რომ შენს ძველ ბინაში სეიფი იყო? - წარბები შეჭმუხნა ანამ, რადგან მიხვდა, რომ გაბრიელი გამოიჭირა. - ამის შესახებ მეც კი არ ვიცოდი. დღეს გავიგე შემთხვევით. როგორც ჩანს, ამ სეიფის შესახებ, შენს გარდა არავინ იცოდა, მაგრამ... შენ ხომ არაფერი გახსოვს?
-ეს... დეტალი მახსოვდა. - თავის გამართლება სცადა გაბრიელმა, მაგრამ მისკენ ეჭვით მოპყრობილი ოთხი წყვილი თვალი, რომ დაინახა სახეზე ერთიანად გაფითრდა.
-იტყუები! - წამოიძახა გოგონამ.
-ღმერთო ჩემო! - მოულოდნელად ხმამაღლა გაიცინა გაბრიელმა და ანას შეხედა. - იმდენად დაგაკლდა ყურადღების ცენტში ყოფნა, საკუთარ ფანტაზიებშიც კი დაიჯერე, რომ მახსოვხარ?!
ამ სიტყვების გაგონებისას უსაზღვრო ბრაზმა შეიპყრო გოგონა. გული კისერში ამოუჯდა, ხელები აუკანკალდა სახეზე კი სულ გაწითლდა.
-ესე იგი, არ გახსოვარ, არა? - ნერსეს მაგიდაზე დადებულ კალმების ჩასადებს დასწვდა ანა და მთელი ძალით ესროლა გაბრიელს. - იქნებ, ახლა მაინც გაიხსენო?!
-რა ჯანდაბას აკეთებ? - გვერდზე გახტომა მოასწრო ბიჭმა.
-იქნებ ეს დაგეხმაროს?! - დაუკივლა გოგონამ, ახლა კაქტუსის პატარა ქოთანს დაავლო ხელი და ისიც გაბრიელს ესროლა.
ქოთანი კედელს შეასკდა, იქიდან ამოვარდნილი კაქტუსის ბურთულა კი ბიჭს მკლავში ჩაერჭო.
-ჯანდაბა! - დაიყვირა მან გამწარებული სახით, კაქტუსი მოიშორა და ნატკენი აგდილი დაიზილა. - შეწყვიტე, ბოლოს და ბოლოს!
-აი, ეს ნამდვილად დაგეხმარება გახსენებაში! - ახლა მეტრონომს წამოავლო ხელი ანამ და ისიც გაბრიელის მისამართით გაისროლა. ბიჭმა თავის დახრა მოასწრო, მეტორნომი კი, დანარჩენი ნივთებივით, კედელს შეასკდა და ნაწილებად იქცა,
-აღიარე! აღიარე, რომ გახსოვს! - რაც ხელში მოხვდებოდა ყველაფერს გაბრიელის მისამართით ისროდა გაავებული ანა და ბოლო ხმაზე გაჰკიოდა. - აღიარე! ვიცი, გახსოვს! ვიცი... ამაში დარწმუნებული ვარ!
-ანა, შეწყვიტე! - დაუყვირა ლეომ და გოგონასკენ წაიწია, მაგრამ იგი სწრაფად გახტა გვერდზე და ნივთების სროლა ისევ განაგრძო.
-მიდი, გაბრიელ, გამოავლინე შენი ნამდვილი სახე! თქვი!
-გაჩერდი!
-თქვი!
-ანა, გაჩერდი.
-აღიარე!
-არა!
-თქვი-მეთქი!
-მახსოვს! - დაიღრიალა უცებ წყობიდან გამოსულმა გაბრიელმა და გააფთრებული მზერა ანას მიაპყრო. - მახსოვს! ყველაფერი, ყველა მომენტი და დეტალი მახსოვს! ახლა დაკმაყოფლიდი?!
-რა თქვი?! - ერთდროულად იკითხეს დანარჩენებმა და გაოგნებული მზერა ისევ ბიჭს მიაპყრეს.
-მეტი აღარ შემიძლია! - თავზე ხელები მოიჭირა გაბრიელმა, თვალები აუწყლიანდა, კისერზე ამობერილი სისხლძარღვები კი ნერვიულად აუთამაშდა. - უკვე, ისედაც დრო იყო ჩემი დაბრუნების, მაგრამ შენ ეს პროცესი უფრო მეტად დააჩაქარე!
-რამდენი ხანია? - თვალებში ჩახედა ლეომ.
-თითქმის შვიდი თვეა.
-ღმერთო ჩემო! - შუბლში ხელი შემოიტყა ნერსემ და სკამზე გაფითრებული სახით დაეშვა.
-რატომ არ თქვი აქამდე? - ჰკითხა კატომ.
-ეს ხომ, ისედაც ნათელია? - ირონიულად ჩაილაპარაკა ანამ.- ციხეში წასვლა არ უნდოდა.
-მაგრამ, ახლა მაინც წახვალ! - ბრაზით ჩაილაპარაკა ნერსემ.
-არ წავალ! - თავდაჯარებულად გამოაცხადა ბიჭმა. - ციხეში არ გამიშვებ, რადგან შენ მე გჭირდები!
-მაინც, რაში მჭირდები? - სკამიდან წამოიწია კაცი.
-ადრე უსასყიდლოდ გეხმარებოდი საქმეების გახსნაში, ახლა კი თავისუფლების სანაცვლოდ ამ მკვლელობების სერიის გახსნაში დაგეხმარები. - ხელი იმ დაფისკენ გაიშვირა გაბრიელმა, რომელზეც გარდაცვლილი გოგონების ფოტოები იყო გაკრული. - უკვე ხუთი გარდაცლილი გოგონაა და პოლიციას ეჭვმიტანილიც კი არ ჰყავს! ქალაქში სექტა მოქმედებს, თანაც ძალიან საშიში და მათი გამოაშკარავება მხოლოდ მე შემიძლია! ასევე, მხოლოდ მე შემიძლია ჩემი მსგავსი თაღლითების დაჭერაში დაგეხმაროთ! ეს დაახლოებით ისე იქნება, როგორც დედაჩემი მუშაობს ახლა პოლიციასთან.
-ამის მოსმენა აღარ შემიძლია. - თვალები გადაატრიალა ანამ, რადგან მიხვდა, რომ გაბრიელი ამ საქმიდანაც სუფთად გამოძვრებოდა. - ის თქვენია და რაც გინდათ ის გაუკეთეთ!
-მალე შევხვდებით! - თვალი ჩაუკრა გაბრიელმა.
-ერთი სული მაქვს! - ტუჩი აიბზუა გოგონამ და კაბინეტის კარი გაიხურა.


დაღლილ-დაქანცული დაბრუნდა სახლში ანა. აღარც მომხდარი ადარდებდა და აღარც გაბრიელის სახელის გაგონება უნდოდა. იმ მომენტში ერთადერთი რაც სურდა, ეს დასვენება იყო.
გადაწყვიტა მთელი ძალით დაეიგნორებინა ყველაფერი, რაც ბიჭს უკავშირდებოდა და თავისი ცხოვრებით ეცხოვრა. ანამ ბინას მიაშურა და უკვე შიგნით შესვლას აპირებდა, როცა პირდაპირ მდებარე კარი გაიღო და ახალი მეზობელი გამოჩნდა. ეუცნაურა გოგონას მისი ლექტორის მოკლემკლავიან, საშინაო მაისურში და სპორტულ შარვალში დანახვა, თუმცა ამაზე ყურადღება არ გაუმახვილებია, უბრალოდ გაიღიმა და ეზრას მიესალმა.
-კარგ დროს გამოჩნდი. - თქვა მამაკაცმა. - ჩაის ვამზადებდი, ხომ არ შემომიერთდები?
გოგონა შეყოვნდა და რამდენიმე წამით ჩაფიქრდა. არ იცოდა თავი შორს დაეჭირა ახალი ნაცნობისგან თუ არა.
-ეგვიპტური ჩაი მაქვს, შეიძლება ასეთი აქამდე არც კი გაგისინჯავს. - ფიქრი გააწყვეტინა ეზრამ.
-როგორ არა! - წამოიძახა უცებ ანამ და თვალები გაუბრწყინდა, რადგან მაშინვე მისი მშობლები მოაგონდა. - კარკადე გაქვს?
-ჰო!
-მე ეგვიპტეში დავიბადე. - ღიმილით თქვა გოგონამ. - ჩემს მშობლებს იქაურობა ძალიან უყვარდათ და ეგვიპტურ ჩაისაც ხშირად ამზადებდნენ.
-მაშინ, მითუმეტეს უნდა შემოხვიდე. - ხელით ანიშნა ეზრამ და სტუმარი ბინაში შეიპატიჟა.
ახალი ავეჯი, განახლებული კედლები და სამსზარეულო, მაშინვე ეუცხოვა გოგონას. ცოტათი გული დასწყდა მისი ბინა ასეთი შეცვლილი, რომ დაინახა, მაგრამ არ შეიმჩნია.
-დღეს აქ პოლიცია იყო მოსული. - საუბარი წამოიწყო მამაკაცმა და თან ჩაის მომზადებას შეუდგა. - შენი ბინის კარი გატეხილია. რა მოხდა?
-ქურდი შემოიპარა. - უდარდელად გაიცინა გოგონამ.
-რაიმე წაიღო? - ჩაეძია ეზრა.
-ვერ მოახერხა. - მიუგო ანამ, მერე კი მოღუშულმა დაამატა. - დღეს თქვენი ლექცია გავაცდინე.
-თქვენობით უნივერსიტეტში მესაუბრე, მის გარეთ კი უბრალოდ ეზრა ვარ. - უცნაურად ჩაიცინა მამაკაცმა და პაკეტიდან ამოღებული გამხმარი ყვავილები ფინჯნებში ჩადო.
-კარგი. - სამზარეულოში მოფუსფუსე ეზრას ალმაცერი მზერა ესროლა გოგონამ, შემდეგ თითქოს რაღაც გაახსენდაო, ჯიბიდან ის ფურცელი ამოიღო, რომელზეც ჯვარი ნაჩქარევად დახატა, მამაკაცს წინ დაუდო და ჰკითხა. - მითხრეს, რომ ძველი ეგვიპტური იცით. შემთხვევით, ამ სიმბოლოს სახელი ხომ არ გახსოვთ?
ეზრას წამიერად თვალი გაუშტერდა ნახატზე, შემდეგ კი ნაძალადევად გაიღიმა და თქვა.
-ეს ანხის ჯვარია. ანხი ეგვიპტურ მითოლოგიაში მარადიული სიცოცხლის ღმერთია.
-და ამ სიმბოლოს, რაიმე განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს?
-ძველი ეგვიპტელებისთვის ჰქონდა. - მიუგო კაცმა და ფინჯნებში ადუღებული წყალი ჩაასხა. სითხე ჯერ გავარდისფერდა, ორ წამში კი სისხლისფერი გახდა.
ჩაის არომატული სურნელი დატრიალდა მთელს სახლში. ამ სურნელმა კი ანას მაშინვე მისი ოჯახი მოაგონა. წამიერად ბაგე აუთრთოლდა გოგონას, თვალის კიდეებს კი ცრემლის ტალღები მოასკდა, მაგრამ მალევე უკუაგდო ისინი და ეზრას სახე იქამდე მოარიდა, სანამ ბოლომდე არ დამშვიდდა.
მამაკაცმა შეამჩნია მისი აღელვება, მაგრამ გოგონას არაფერი ჰკითხა, ფინჯნებს ხელი დაავლო და ბუხრის წინ, მაგიდაზე დაალაგა.
-გინახავს ეგვიპტური ფრესკები ან ფარაონების სკულპტურები? მათ უმრავლესობას ხელში სწორედ ეს სიმბოლო უჭირავთ. -საუბარი განაგრძო მამაკაცმა. - ეგვიპტელებს სწამდათ, რომ ანხის ჯვრის ძალით და კიდევ სხვა რიტუალების დახმარებით, ფარაონთა სულები საიქიოში მარადიულად იცხოვრებდნენ.
-ანუ, ეს მხოლოდ საიქიო ცხოვრებისთვისაა? - ისევ ჰკითხა ანამ, რადგან ამ სიმბოლოს იდუმალება მოსვენებას არ აძლევდა.
-არა, ზოგი ლეგენდის განახმად, ამ ჯვრის დახმარებით, საიქიოდან ადამიანის სულის გამოხმობაც არის შესაძლებელი. - სრული სერიოზულობით განაცხადა მამაკაცმა.
-და ვის რაში უნდა დასაჭირდეს მიცვალებულის სულის საიქიოდან გამოხმობა? - ღიმილმა გადაურბინა ბაგეზე ანას.
-იმაშო, რომ მის სხეულში დააბრუნონ. - ისევ სერიოზულად უთხრა ეზრამ, ჩაის ფინჯანს დასწვდა და ანას გაუწოდა.
-მკვდრის გაცოცხლებაზე საუბრობ?
-დიახ.
-და ეს ასე მარტივია? - ჩაი მოსვა გოგონამ და ძალიან ესიამოვნა, როცა იგრძნო, რომ მისი არომატი მთელს სხეულში გავრცელდა.
-მარტივი ნამდვილად არაა. - თავი გააქნია ეზრამ. - მანამდე კიდევ უამრავი რიტუალია გასავლელი, მაგალითად: ღმერთებისთვის ადამიანის მსხვერპლად შეწირვა. ძველ ეგვიპტეში ასეთ რიტუალებს ხშირად ატარებდნენ, მაგრამ ზოგჯერ ყველა წესს ვერ იცავდნენ, ამიტომაც რიტუალი ხშირ შემთხვევაში არ ამართლებდა. სხვათა შორის, მსხვერპლის გასაბრუებლად სწორედ კარკადეს ჩაის იყენებდნენ.
ანა შეკრთა ამ სიტყვების გაგონებაზე და ინსტინქტურად ფინჯანს დახედა.
-ამ ჩაის ხომ... მხოლოდ სამკურნალო ეფექტი აქვს? - წაილუღლურა გოგონამ.
-ნამდვილად, მაგრამ მასში ეგვიპტელები სხვა მცენარეების ექსტრაქტებსაც ურევდნენ, რაც მსხვერპლის მოდუნებას იწვევდა. - გოგონასკენ გადაიხარა ეზრა და თვალებში დაჟინებით ჩააცქერა. - ისინი მსხვერპლს ისე არ უყურებდნენ, როგორც ცხოველს, რომელსაც სამსხვერპლოზე კლავდნენ. ისინი მსვერპლს ღმერთების რჩეულად თვლიდნენ. მას საგულდაგულოდ უვლიდნენ, ბანდნენ, აჭმევდნენ და სიკვდილამდე ცოტა ხნით ადრე ფუფუნებაში აცხოვრებდნენ, რადგან ამით პატივს მიაგებდნენ და მადლობას უხდიდნენ მსხვერპლის გაღებისთვის.

ანამ ფინჯანი მაგიდაზე დადგა და საკუთარ ხელებს დააცქერდა. გაორებულად ხედავდა, გამოსახულება თანდათან იბინდებოდა, გრძნობდა, რომ კიდურები ნელ-ნელა უდუნდებოდა, მერე კი თითქოს მთელი სხეული გაუჟრუვდა და რაღაც უჩვეულო სიმსუბუქის შეგრძნება დაეუფლა.
თავი ვერ გააკონტორლა გოგონამ, თვითონაც არ იცოდა რატომ, მაგრამ გაეღიმა, კისერი უკან გადასწია და სავარძლის საზურგეს მიეყრდნო.
-თავს როგორ გრძნობ? - ახლოდან მოესმა ანას ეზრას ხმა, ქუთუთოები ასწია და მასთან, ძალიან ახლოს დახრილი მამაკაცი დაინახა.
ეზრა იმ სავარძლის სახელურებს დაყრდნობოდა, რომელშიც ანა იჯდა და გოგონას ისევ დაჟინებით აკვირდებოდა.
-ძალიან კარგად ვარ. - გულიანად გაიცინა ანამ.
-ძალიან ლამაზი ხარ. - გავერდულად ჩაიცინა ეზრამ, ანასკენ კიდევ უფრო ახლოს დაიხარა და გაცხელებული ტუჩები ყელზე მიაკრო, შემდეგ კი ნელ-ნელა ჩაუყვა ქვემოთ.
წინააღმდეგობის უნარიც და სურვილიც საერთოდ დაეკარგა გოგონას, სიამოვნებისგან უნებურად ამოიოხრა და დაბუჟებული ხელები ფრთხილად აატარა მამაკაცის მკლავებზე. ანას შეხებაზე, შემთხვევით მარჯვენა ხელზე, მაისურის მკლავი აეწია ეზრას და ნათლად გამოჩნდა მის კანზე ამოსვირინგებული, ზუსტად ისეთივე მორიელის ტატუ, როგორიც გაბრიელს და ცეზარს ჰქონდათ. ამ გამოსახულების დანახვაზე, სხეულში უსიამოვნოდ გააჟრჟოლა გოგონას, მომენტალურად ჩააფრინდა თმებში ეზრას, თავი ააწევინა და გაოგნებული შეაჩერდა თვალებში.
-გაგიმართლა, რომ შენ არ მჭირდები. - ხრინწიანი ხმით მიუგო მამაკაცმა და ტუჩებზე თითები გადაუსვა გოგონას. - ახლა, როგორც ნამდვილი ჯენტლმენი ისე მოვიქცევი და შენს ბინაში გაგიყვან.
ანას უნდოდა მისთვის კითხვები დაესვა, მაგრამ ენას ვერ იმორჩილებდა, პირს აღებდა, მაგრამ საერთოდ არ ამოსდიოდა, შემდეგ კი ნელ-ნელა მიეხუჭა თვალები და თავი უღონოდ გადააგდო გვერდზე.


---
ისევ 17 გვერდია :დდდ (რას გადავეკიდე ამ 17ს :დდდდდ) იმედი მაქვს მოგეწონებათ ჩემო საყვარლებო :** ძალიან ბევრი ვიწვალე, რომ აზრები კარგად დამელაგებინა და დიდი იმედი მაქვს რომ გამომივიდა :დდდდ :**скачать dle 11.3




№1 სტუმარი სტუმარი shalo

shentan shuqebi aris ?

 



№2  offline წევრი qeti.ii

ისევ ეს ვარაუდები,რვეული უნდა ავიღო და ჩამოვწერო,იმდენია უკვე,ძალიან მომწონს,მითრევს და მეტი და მეტი მინდა,ძალიან მომწონს და ეცადე ნუ გვალოდინებ,ვიცი რთულია,მაგრამ....
წარმატებები.

 



№3  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

qeti.ii
ისევ ეს ვარაუდები,რვეული უნდა ავიღო და ჩამოვწერო,იმდენია უკვე,ძალიან მომწონს,მითრევს და მეტი და მეტი მინდა,ძალიან მომწონს და ეცადე ნუ გვალოდინებ,ვიცი რთულია,მაგრამ....
წარმატებები.

ნამდვილად ძალიან ბევრი ვარაუდი შეიძლება ქონდეს ადამიანს :დდდდდ ზოგადად ასეთი სტილის ისტორიის მიმართ ეგ არ მიკვირს :დდდ ძალიან მიხარია რომ მოგწონს ჩემო საყვარელოო :*** დიდი დიდი მადლობა❤❤❤❤❤

 



№4  offline მოდერი ტკბილიწიწაკა

ვაიმეე..
ეს რეები ხდებაა???
ბოლოშიი სულ ჩავიფერფლე და დავმუნჯდო რასაც ჰქვია.. არ ვიცი შემეშიდა თუ რაიყო მაგრააამ სასწრაფოოდ ვითხოვ შემდეგ თავს! აიი ჰოვამბობი ეზრაზე რაღაცას :დდ მაოცებს ეს კაცი! არა თანცმომწონს და თან მაშინებს :დდდ
როგოორც იქნა გაბრიელმა აღიარა სიმართლე და ახლა ერთი სული მაქვს გავიგო რა მოხდება შემდეგში! ძალიაან ამაღელვებელი თავიციყო! აი ბოლოომენტმა დამშოკა:დდდ
ეს რეებს სჩადი ჰა? აშკარად ჩემი გაგიჟება გინდა! -_-
არმეყო! ისე სულმოუთქმელად ჩავიკითხე :დ უფრო მეტი მინდა და რავქნაა! მაგრM ვერც გიბრაზდები ყოველთვის ისეთ თავებს დებ სულ მამუნჯებ და მავიწყებ რამდენი ხანი მალოდინე :დ მაგრამ ღირდა ამად! ახლა კიდეეე არვიცი როგორ უნდა გელოდო:დდდ ისეე მაინტერესეებს თმების დაწეწვაზე გადაბიდე ლამისაა :დდდ
წარმატებები ჩემო შოკოლაადივიით ტკბილოოო და გემრიელო ❣გელოდებიი მთელი გულით და სულით! და ჩემთვის ფავორტი მწერაალიხარ შენ ამ ფავორიტი ისტორიიანად *-* ♥♥

 



№5  offline წევრი Tamusia Egutidze

ეზრა შემომაკვდება! rage smiling_imp smiling_imp რა უნდა ანასგან? იმედია ისეთს ვერაფერს იზამს და გაბრიელი და ანაც შერიგდებიან ჩემი ბასი-ბუსებიი heart_eyes kissing_heart როგორ მიყვარს ეგ ორი ყველაზე მაგარი ხარ heart_eyes heart_eyes იმედია ახალ თავს მალე დადებ და ამ არანორმალურ ეზრას გააქრობ გაბრიელი მინდა მე!!
--------------------
ის ვინც არავის ჰგავს

 



№6  offline აქტიური მკითხველი ანი ანი

ხომ ვთქვი ეს კაცი ძაან "მეეჭვებათქო" ეს დამპალი ეს ხედავ რა ქნა?! ვის გაუბედა.. იმედია ანა ყველაფერს მიხვდება რა და ეს ყველაფერიც არ დაავიწყდება ... უხხხხ ამ კაცის მიხრჩობა მომინდა არა როგორ აკოცა ვაფშე როგორ შეეხო.
სად იყო ჩემი გაბრიელი ეს რო დაენახა გადახსნიდა ტიპს შუაზე :დ :დ :დ
ძალიან მაგარი იყონრა ძალიან... მაგრად ვიხალისე.. "-არ მინდა! მე, ვრჩები!
-რატომ? - ცინიკურად გაიღიმა გოგონამ. - მოსახდენი უკვე მოხდა და უკან დასაბრუნებლად აღარ ვარგიხარ?" ამ მომენტზე უბრალოდ გადავყირავდი და ჩავბჟირდი :დ :დ მაგრად მომეწონა რაა.. ჩემი გაბო გამოტყდააა მაგრამ როგორც ცანს მართლაც რომ ისე გამოვა სუფდად რონ ციხეშიც არ ჩაჯდება :დ ძლივს მაგრამ ანამ არ უნდა აპატიოს ჯერ ჯერობით მაინც.. მაგარი იყო ანას გაბრაზებაც მაგრამ.კიდე კარგად უნდა გაამწაროს გაბრიელი :დ მოკლედ ვამაყობ ამ გოგოს ჩემი სახელი რო ქვია რა... :დ :დ დამპალი ეზრა არა როგორ აკოცა?! გაბრიელს გააგებინე ეგ რა ერთი კარგად მიბეგვოს თორე ნერვი დამეგლიჯა :დ ველი ახალ თავს მაგრამ.კიდევ ერთი კვირა რა მოიცდის სული მელევა წინაწარ :დ

 



№7  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

ტკბილიწიწაკა
ვაიმეე..
ეს რეები ხდებაა???
ბოლოშიი სულ ჩავიფერფლე და დავმუნჯდო რასაც ჰქვია.. არ ვიცი შემეშიდა თუ რაიყო მაგრააამ სასწრაფოოდ ვითხოვ შემდეგ თავს! აიი ჰოვამბობი ეზრაზე რაღაცას :დდ მაოცებს ეს კაცი! არა თანცმომწონს და თან მაშინებს :დდდ
როგოორც იქნა გაბრიელმა აღიარა სიმართლე და ახლა ერთი სული მაქვს გავიგო რა მოხდება შემდეგში! ძალიაან ამაღელვებელი თავიციყო! აი ბოლოომენტმა დამშოკა:დდდ
ეს რეებს სჩადი ჰა? აშკარად ჩემი გაგიჟება გინდა! -_-
არმეყო! ისე სულმოუთქმელად ჩავიკითხე :დ უფრო მეტი მინდა და რავქნაა! მაგრM ვერც გიბრაზდები ყოველთვის ისეთ თავებს დებ სულ მამუნჯებ და მავიწყებ რამდენი ხანი მალოდინე :დ მაგრამ ღირდა ამად! ახლა კიდეეე არვიცი როგორ უნდა გელოდო:დდდ ისეე მაინტერესეებს თმების დაწეწვაზე გადაბიდე ლამისაა :დდდ
წარმატებები ჩემო შოკოლაადივიით ტკბილოოო და გემრიელო ❣გელოდებიი მთელი გულით და სულით! და ჩემთვის ფავორტი მწერაალიხარ შენ ამ ფავორიტი ისტორიიანად *-* ♥♥

როგორ მიხარია რომ მოგეწონა :****** დავიჯერო შეგეშინდა??? :დდდდ არა მამენტ კია ეზრა საშიში კაცი და არც მიკვირს თუ ეგრე იყო :დდდდდდ მომწონსოოოო???? :00 წინა თავზე ყველა მოკვლას უპირებდით :დდდდ მაგრამ ეჭვი მაქვს ეგ გრძნობა ისევ დაგეუფლებათ :დდდდდდ ვიცი, ვიცი რონ მეტი გინდა :** ვიცი რომ არ ყოფნის ბავშვებს , მაგრამ მართლა მაქსიმუმს ვაკეთებ ერთი თავის ფარგლებში :დდდ მეც ძაან მინდა უფრო დიდი თავები დავდო, მაგრამ ვერ ვახერხებ რისთვისაც მაპატიეთ :(( :***❤❤❤ უღრმესი მადლობა შენ ჩემო საყვარელო გოგო :*** ყოველ ჯერზე რომ უფრო და უფრო საოცარი ემოციებით მავსებ :*** გყვარობს მარგალიტა ძალზედ :***❤❤❤❤❤

Tamusia Egutidze
ეზრა შემომაკვდება! rage smiling_imp smiling_imp რა უნდა ანასგან? იმედია ისეთს ვერაფერს იზამს და გაბრიელი და ანაც შერიგდებიან ჩემი ბასი-ბუსებიი heart_eyes kissing_heart როგორ მიყვარს ეგ ორი ყველაზე მაგარი ხარ heart_eyes heart_eyes იმედია ახალ თავს მალე დადებ და ამ არანორმალურ ეზრას გააქრობ გაბრიელი მინდა მე!!

მადლობა დიდი სიყვარულოო :*** ❤❤❤ ვნახოთ ვნახოთ როგორ იქნება :*** ძალიან ვეცდები მალე დავდო ახალი თავი :**❤❤❤❤

ანი ანი
ხომ ვთქვი ეს კაცი ძაან "მეეჭვებათქო" ეს დამპალი ეს ხედავ რა ქნა?! ვის გაუბედა.. იმედია ანა ყველაფერს მიხვდება რა და ეს ყველაფერიც არ დაავიწყდება ... უხხხხ ამ კაცის მიხრჩობა მომინდა არა როგორ აკოცა ვაფშე როგორ შეეხო.
სად იყო ჩემი გაბრიელი ეს რო დაენახა გადახსნიდა ტიპს შუაზე :დ :დ :დ
ძალიან მაგარი იყონრა ძალიან... მაგრად ვიხალისე.. "-არ მინდა! მე, ვრჩები!
-რატომ? - ცინიკურად გაიღიმა გოგონამ. - მოსახდენი უკვე მოხდა და უკან დასაბრუნებლად აღარ ვარგიხარ?" ამ მომენტზე უბრალოდ გადავყირავდი და ჩავბჟირდი :დ :დ მაგრად მომეწონა რაა.. ჩემი გაბო გამოტყდააა მაგრამ როგორც ცანს მართლაც რომ ისე გამოვა სუფდად რონ ციხეშიც არ ჩაჯდება :დ ძლივს მაგრამ ანამ არ უნდა აპატიოს ჯერ ჯერობით მაინც.. მაგარი იყო ანას გაბრაზებაც მაგრამ.კიდე კარგად უნდა გაამწაროს გაბრიელი :დ მოკლედ ვამაყობ ამ გოგოს ჩემი სახელი რო ქვია რა... :დ :დ დამპალი ეზრა არა როგორ აკოცა?! გაბრიელს გააგებინე ეგ რა ერთი კარგად მიბეგვოს თორე ნერვი დამეგლიჯა :დ ველი ახალ თავს მაგრამ.კიდევ ერთი კვირა რა მოიცდის სული მელევა წინაწარ :დ

ვაიმეეე :დდდდდდდ ცუდად ვარ :დდდდდ ნწ ნწ ნწ :დდდდ აბა აბა :დდდ როგორ გაუბედა კოცნა გოგოს :დდდდ ამხელა ლექტორი კაცია რა აცანცარებს :დდდ მარა მაგასაც თავისი მისზეზი აქვს და ეგეც გაირკვევა სულ სულ მალე :დდდ❤❤❤დიაღ!!! გამოტყდა გაბრიელი და საერთოდ ეს ხომ გაბრიელია :დდდ ასეთებიდან გამომძვრალა ?! :დდ❤ გაიგო უკვე ეგ ამბავი გაბრიელმა ახალი თავი რომ წაიკითხა და გააფრინა :დდდ მე სად ვიყავი ამ დროსო :დდდ ძლივს ვაკავებ ახლა :დდდდ
როგორ მიხარიხარ შენ უბრალოდ არ იცი ანას სეხნიავ :დდდდ ❤❤ როგორ მაბედნიერებ ყოველ ახალ თავზე :****** ვიცი რომ ამდენი ხნით დაგვიანები უსინდისობაა :(( თუ მოვახერხე უფრო ადრეც დავდებ გპირდები :****❤❤❤დიდი დიდი მადლობა❤❤

 



№8 სტუმარი shorena kiladze

ვაიმეე მოვკვდი ადამიანი ნერვიულობიტ ზაალიან მომცონს არ მყოპნის ზაან მაგარი გოგო ხარ.არა ეს ერზა სეკტის ცევრია მემგონი საზიზგარი.ვაიმე კიდე მინდოდა გაგრზელებულიყო.გელოდები მარგო

 



№9 სტუმარი Qeti qimucadze

Aha asec vicodi rom ezra tyuilad argamochndebodaaa. Autaneliiii. Vaime chemi gabrieli dabrundaaaa. Arvici ravtqva agataaa. Arachveulebrivi gagrzeleba iyo. Shen adgilze am deteqtiuri janris romans cignad gamovcemdi, ici me msaxiobebic ki shevarchie am scenaristvis, sheizleba ucnaurad mogechvenot, gabrielis rolistvis chaning tatumi shevarchie, cotaodeni kosmetikuri cvlilebebi da saocrad sheesabameba prototips, da anas rolistvis ramdenime varianti vmaqvss. Vnaxot vin iqneba uketesiiii. Vgijdebi shenze unichieresooo. Gelodebiii. Dges bednieri dgea nagdadd. Me deteqtivebis tayvanismceemelii var

 



№10  offline აქტიური მკითხველი ნარჩიტა

ვაიიი ესს რაიყოოოო ვინარისს ეზრა და რაუნდააა აქ რაა ცდრბა ვერაფერი ვერ გავიგეე მოკლედ როგორ ჩაიხლართა ყველაფერიი ძალაინ ძალიან საინტერრსოააა დაა რატომ დამთავრდა ასე მალეე როგორრ მაინტერესებდა არადა რამოხდებოდაა ....
ვაიმეეე რა გოგო ხარ მოკლედ რა გითხრა აღარ ვიციი სიტყვებსს ვერ ვპოულობბბ ????????????
ჩემო ნიჭიეროო შენნ

როგორ გადამიყვანაა ამ თავმა ჭკუიდან ..
გამომადებილააა რაას გვიკეთებ მოკლედდ ... მალე მალეე დადეე ახალი თავიი ისე ძალიან მაინტერესებსს როგორ განვითარდებაა მოვლენებიი .......

 



№11  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

shorena kiladze
ვაიმეე მოვკვდი ადამიანი ნერვიულობიტ ზაალიან მომცონს არ მყოპნის ზაან მაგარი გოგო ხარ.არა ეს ერზა სეკტის ცევრია მემგონი საზიზგარი.ვაიმე კიდე მინდოდა გაგრზელებულიყო.გელოდები მარგო

არააააა არ მინდა მკითხველი ნერვიულობით მოვკლა :დდდ აბა მერე ვინღა წაიკითხავს?! :დდდდ არ ქნათ ეგ :დდდდდ უღრმესი მადლობა :*** ძალიან ძალიან მიხარია რომ მოგეწონა :****❤❤❤❤❤

Qeti qimucadze
Aha asec vicodi rom ezra tyuilad argamochndebodaaa. Autaneliiii. Vaime chemi gabrieli dabrundaaaa. Arvici ravtqva agataaa. Arachveulebrivi gagrzeleba iyo. Shen adgilze am deteqtiuri janris romans cignad gamovcemdi, ici me msaxiobebic ki shevarchie am scenaristvis, sheizleba ucnaurad mogechvenot, gabrielis rolistvis chaning tatumi shevarchie, cotaodeni kosmetikuri cvlilebebi da saocrad sheesabameba prototips, da anas rolistvis ramdenime varianti vmaqvss. Vnaxot vin iqneba uketesiiii. Vgijdebi shenze unichieresooo. Gelodebiii. Dges bednieri dgea nagdadd. Me deteqtivebis tayvanismceemelii var

რა თქმა უნდა :დდ ტყუილად არ მიყვარს ხოლმე პერსონაჟები გამოჩენა :დდდ ყველას თავისი მისია უნდა ჰქონდეს :დდდ ძაან მიხარია რომ ასე მოგეწონა ტკბილო :*** წიგნუს გამოცემის ამბიცია არ მაქვს ნამდვილად :დდდ❤❤ აუ ფილმი :დდდდდდდდდდ და ჩანინგ ტატუმი :დდდდდდ საერთოდ არ გავს გაბრიელს მაგრამ არაა ცუდი იდეა :დდდ უღრმესი მადლობა შენ ასეთი შეფასებისთვის ჩემო საყვარელოოო :*****❤❤❤

 



№12 სტუმარი kusa13

ვაიმე დედაა, კიარადა ვაიმე მარგოოო :O აი ეხლა ისეევაარ მართლა ვერაფერს ვიტყვიი :\ გაურკვევლობაში ვაარ (( რაღაცნაირში თან <3 ჰოდა რაღაცნაირად დამიმძიმდა გული ანასა და გაბრიელის ურთიერთობასთან დაკავშირებით:\ და ჰო, ეზზრა იმიტომ არ მომწონს, რომ არმინდა ამ ორის ურთიერთობაში ჩადგეს, ან საერთოდ ცუდი პერსონაჟი იყოს.... ნუ რათქმაუნდა ეს შენი გადასაწყვრტია, მე კი უბრალოდ ჩემს აზრს გამოვხატავ :** იზმენებში ჩავვარდი ეს თავი რომ დავინახე :DD და ისე სწრაფ-სწრაფად წავიკითხე აი ჰოპ და აღარ იყო :D გელოდები მოუთმენლად ჩემო ტკბილოო ❤❤სუუულ მესასწაულები შენს სტილში ❤❤❤

 



№13  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

ნარჩიტა
ვაიიი ესს რაიყოოოო ვინარისს ეზრა და რაუნდააა აქ რაა ცდრბა ვერაფერი ვერ გავიგეე მოკლედ როგორ ჩაიხლართა ყველაფერიი ძალაინ ძალიან საინტერრსოააა დაა რატომ დამთავრდა ასე მალეე როგორრ მაინტერესებდა არადა რამოხდებოდაა ....
ვაიმეეე რა გოგო ხარ მოკლედ რა გითხრა აღარ ვიციი სიტყვებსს ვერ ვპოულობბბ ????????????
ჩემო ნიჭიეროო შენნ

როგორ გადამიყვანაა ამ თავმა ჭკუიდან ..
გამომადებილააა რაას გვიკეთებ მოკლედდ ... მალე მალეე დადეე ახალი თავიი ისე ძალიან მაინტერესებსს როგორ განვითარდებაა მოვლენებიი .......

ოოოოო ეზრა ვინ არის და რა უნდა მაგას გავიგებთ მალე :დდდდდ კი მართალი ხარ ძაან ჩაიხალართა მაგრამ ვეცდები მალ-მალე დავხსნა ეს საიდუმლოებები :*** ❤❤❤ უღრმესი მადლობა ჩემო საყვარელოო :**** ძალიან მახარებ ყოველ ჯერზე და მამხუარულებ :დდდდ :*** უსაზღვროდ მიხარია ხოლმე შენი გამოჩენა :**❤❤❤❤

kusa13
ვაიმე დედაა, კიარადა ვაიმე მარგოოო :O აი ეხლა ისეევაარ მართლა ვერაფერს ვიტყვიი :\ გაურკვევლობაში ვაარ (( რაღაცნაირში თან <3 ჰოდა რაღაცნაირად დამიმძიმდა გული ანასა და გაბრიელის ურთიერთობასთან დაკავშირებით:\ და ჰო, ეზზრა იმიტომ არ მომწონს, რომ არმინდა ამ ორის ურთიერთობაში ჩადგეს, ან საერთოდ ცუდი პერსონაჟი იყოს.... ნუ რათქმაუნდა ეს შენი გადასაწყვრტია, მე კი უბრალოდ ჩემს აზრს გამოვხატავ :** იზმენებში ჩავვარდი ეს თავი რომ დავინახე :DD და ისე სწრაფ-სწრაფად წავიკითხე აი ჰოპ და აღარ იყო :D გელოდები მოუთმენლად ჩემო ტკბილოო ❤❤სუუულ მესასწაულები შენს სტილში ❤❤❤

ვაიმეეე სიყვარულოოო :დდდდდ მაპატიე ამ გაურკვევლობაში რომ ჩაგითრიე :დდდ ცუდი განზრახვა არ მქონია ვფიცავ :დდდდდდ არა არა არ უნდა დაგამძიმოს მაგ გიჟების ურთიერთობამ, რადგან როგორ გიჟურადაც დაიეყრს ისე აგრძელებენ :დდდდ ეზრას ამბავსაც გავიგებთ სულ მალე :დდდ ძალიან დიდი მადლობა ტკბილო❤❤ ძალიან გამახარე შენი გამოჩენით :**❤❤❤

 



№14  offline აქტიური მკითხველი ნარჩიტა

Margaritha Loki
ნარჩიტა
ვაიიი ესს რაიყოოოო ვინარისს ეზრა და რაუნდააა აქ რაა ცდრბა ვერაფერი ვერ გავიგეე მოკლედ როგორ ჩაიხლართა ყველაფერიი ძალაინ ძალიან საინტერრსოააა დაა რატომ დამთავრდა ასე მალეე როგორრ მაინტერესებდა არადა რამოხდებოდაა ....
ვაიმეეე რა გოგო ხარ მოკლედ რა გითხრა აღარ ვიციი სიტყვებსს ვერ ვპოულობბბ ????????????
ჩემო ნიჭიეროო შენნ

როგორ გადამიყვანაა ამ თავმა ჭკუიდან ..
გამომადებილააა რაას გვიკეთებ მოკლედდ ... მალე მალეე დადეე ახალი თავიი ისე ძალიან მაინტერესებსს როგორ განვითარდებაა მოვლენებიი .......

ოოოოო ეზრა ვინ არის და რა უნდა მაგას გავიგებთ მალე :დდდდდ კი მართალი ხარ ძაან ჩაიხალართა მაგრამ ვეცდები მალ-მალე დავხსნა ეს საიდუმლოებები :*** ❤❤❤ უღრმესი მადლობა ჩემო საყვარელოო :**** ძალიან მახარებ ყოველ ჯერზე და მამხუარულებ :დდდდ :*** უსაზღვროდ მიხარია ხოლმე შენი გამოჩენა :**❤❤❤❤

kusa13
ვაიმე დედაა, კიარადა ვაიმე მარგოოო :O აი ეხლა ისეევაარ მართლა ვერაფერს ვიტყვიი :\ გაურკვევლობაში ვაარ (( რაღაცნაირში თან <3 ჰოდა რაღაცნაირად დამიმძიმდა გული ანასა და გაბრიელის ურთიერთობასთან დაკავშირებით:\ და ჰო, ეზზრა იმიტომ არ მომწონს, რომ არმინდა ამ ორის ურთიერთობაში ჩადგეს, ან საერთოდ ცუდი პერსონაჟი იყოს.... ნუ რათქმაუნდა ეს შენი გადასაწყვრტია, მე კი უბრალოდ ჩემს აზრს გამოვხატავ :** იზმენებში ჩავვარდი ეს თავი რომ დავინახე :DD და ისე სწრაფ-სწრაფად წავიკითხე აი ჰოპ და აღარ იყო :D გელოდები მოუთმენლად ჩემო ტკბილოო ❤❤სუუულ მესასწაულები შენს სტილში ❤❤❤

ვაიმეეე სიყვარულოოო :დდდდდ მაპატიე ამ გაურკვევლობაში რომ ჩაგითრიე :დდდ ცუდი განზრახვა არ მქონია ვფიცავ :დდდდდდ არა არა არ უნდა დაგამძიმოს მაგ გიჟების ურთიერთობამ, რადგან როგორ გიჟურადაც დაიეყრს ისე აგრძელებენ :დდდდ ეზრას ამბავსაც გავიგებთ სულ მალე :დდდ ძალიან დიდი მადლობა ტკბილო❤❤ ძალიან გამახარე შენი გამოჩენით :**❤❤❤


რაღაც არამგონიაა კარგად გამოჩნდეს ეზრააა ))) მეკიდეევ შენ მახარებ ხოლმეე ყოველი ახალი თავით

 



№15  offline წევრი Mtirala

ინტიგანი ხარ შენ :დდ
ხვალ სკოლა არ მაქვს და დროც მქონდა წასაკითხად :დდ
დაახლოებით 20 წუთში წავიკითხე, სულმოუთქმელად.
პირველ სიტყვას ვკითხულობ და უკვე მთლიანი გონებით ჩაფლული ვარ ამ ისტორიაში :დ
ისეთი ლაღი, ინტრიგული და საინტერესოა ერთი წამით ვერ მოწყდები. :დ
დედაჩემმა რაღაც მთხოვა, მაგრამ ამის კითხვაში ისე გავერთე ყურადღება ვეღარ მივაქციე :დდ მოგიწევს ბოდიში შენ მოუხადო :დდ
გაბრიელი ძალიან მიყვარს <3 ჩემთვის ძალიან საყვარელი, განათლებული და ჭკვიანი პიროვენებაა <3 გოგოებს ზოგადად განათლებული ტიპები გვევასება :დდდ<3
ლეო როგორ მიყვარს... აი ხო, ძაან იშვიათად ჩანს, მაგრამ რომ არ მეხსენებინა მოვკვდებოდი :დდ
საინტერესოა ეზრას პიროვნება. მართალია, მასზე მოსაზრებები უკვე გამაჩნია, მაგრამ ჩემთვის შევინახავ ისევ და თავს არ მოგახვევ :დდ<3
ფუ, ანას რომ აკოცა კინაღამ გული ამერია. :დდდ როგორ აკადრა, პროსტა?! :დდდ
მის "ჯენტმელობაზე" გამეცინა :დდ მაგრამ თან რაღაცნაირად დამაინტრიგა.
ჰმმ... :დდ მარგოო, მთლიანად ინტრიგა ხარ რა :დდდ
არადა, შენ ხო იცი რამხელა ფანტაზიის უნარი გამაჩნია?! :დდ
ანთეას არ უნდა გამოეტეხა გაბრიელი, რაღაცნაირად ვეჭვიანობ :დდ
მინდოდა თვითონ ეთქვა მათთვის :დდ არ მომწონს ანა მორიელზე ამხელა გავლენას რომ ახდენს :დდდ
ზოგადად, მორიელებთან ცუდი დამოკიდებულება მაქვს :დდდ აი, უბრალდო ვერ ვიტან :დდ ვერც მორიელს (აქ ცხოველს ვგულისხმობ, რომ იკბინება :დდდდ), ვერც ზოდიაქოს ნიშანს, ვერც ტატუს. ნუ, მოკლედ :დდდ საერთოდ, სახელი "მორიელიც" რატომღაც უარყოფით გრძნობებს იწვევს ჩემში... :დდ
მაგრამ შენი წყალობით მიწევს ავიტანო ამდენი "მორიელი" :დდდ არ გპატიობ ამას :დდ
არადა, შენ ხო იცი რამხელა ფანტაზიის უნარი გამაჩნია?! :დდ
დღეს, სკოლიდან მოსვლის მერე ვფიქრობდი, მარგო მალე დადებს ახალ თავს მეთქი, შემოვედი და რა მხვდება?! :დდ გულმა მიკარნახა :დდ<3
დღეს აღარ ვიზარმაცე და აღარც მომდევნო დღეებისთვის გადავდე :დდ<3 არ მეკადრება, თორემ კი :დდდ
როგორ მიყვარხარ, როგორ მომწონხარ, ბლაბლაბლა :დდდდ ყველაფერი იცი და მოკლედ აღარაფერს გეტყვი კიდევ :დდდ
ვსიო, წავედი :დდ ❤

პ.ს ეე, კაი ხანია ამხელა კომენტარი არ დამიწერია :დდდ
--------------------
გოგონა ლაბირინთიდან

 



№16  offline წევრი cicino

საოცარი ისტორიაა ჩამთრევი გინდა რომ არ დასრულდეს მაგრამ მოულოდნელად წყდება, ველოდები ახალ თავს წარმატებები.

 



№17  offline წევრი Indigo

აუ ძაან მაბრაზებს გაბრიელი. დეგენერატი ://
შენ კიდრ ძაან გამახარე, აი საიცრად.
უცებ ისე გავბედნიერდი ახალი თავი რო დავინახე...
აუ, ძაან ვგიჟდები შენზე რა, უძალიანესად!!


ეს ეზრა თავიდანვე არ მომწონდა, ძაან ბნელი ტიპია. :/


კატო და ლეო მინდა ბევრი, ძაან ბევრი.

და ის საზიზღარუ ჩემ ანთეას ნუ მიბრაზებს. (დაბღვერილი სმაილი)


ნუ რო გელი და მოგელი, მაგას აღარც უნდა თქმა მგონი, ჰო?
--------------------
ნუ ჭამთ ერთმანეთს, ადამიანებო...

 



№18  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

cicino
საოცარი ისტორიაა ჩამთრევი გინდა რომ არ დასრულდეს მაგრამ მოულოდნელად წყდება, ველოდები ახალ თავს წარმატებები.

ძალიან დიდი მადლობა ❤❤❤ ყოველთვის ცუდ დროს ვწყვეტ რა :((( :დდდდ მიხარია რომ კითხულობ და
მოგწონს ❤❤❤❤

Indigo
აუ ძაან მაბრაზებს გაბრიელი. დეგენერატი ://
შენ კიდრ ძაან გამახარე, აი საიცრად.
უცებ ისე გავბედნიერდი ახალი თავი რო დავინახე...
აუ, ძაან ვგიჟდები შენზე რა, უძალიანესად!!


ეს ეზრა თავიდანვე არ მომწონდა, ძაან ბნელი ტიპია. :/


კატო და ლეო მინდა ბევრი, ძაან ბევრი.

და ის საზიზღარუ ჩემ ანთეას ნუ მიბრაზებს. (დაბღვერილი სმაილი)


ნუ რო გელი და მოგელი, მაგას აღარც უნდა თქმა მგონი, ჰო?

იიიი :*** მე კიდე შენ რომ დაგინახე გავბედნიერდი უცებ :დდდ ❤❤❤ გაბრიელი გვაბრაზებს ყველას საერთოდ და მოხვდა მაგას ;)) :დდდ ეზრაში ყველას თავიდანვე ეპარებოდა ეჭვი :დდდდ ❤❤❤ იქნება მეტი კატო და ლეო გპირდები :**** მოვიცლი მაგათთვისაც :დდდ❤❤❤ აი მე შენზე ვგიჟდები რომ იცოდე :*** უღრმესი მადლობა ჩემო ტკბილო და თბილო :***❤❤❤

 



№19  offline წევრი deep

ოო
ოჩენ ინტირესნა
ინტრიგანო

 



№20  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

Mtirala
ინტიგანი ხარ შენ :დდ
ხვალ სკოლა არ მაქვს და დროც მქონდა წასაკითხად :დდ
დაახლოებით 20 წუთში წავიკითხე, სულმოუთქმელად.
პირველ სიტყვას ვკითხულობ და უკვე მთლიანი გონებით ჩაფლული ვარ ამ ისტორიაში :დ
ისეთი ლაღი, ინტრიგული და საინტერესოა ერთი წამით ვერ მოწყდები. :დ
დედაჩემმა რაღაც მთხოვა, მაგრამ ამის კითხვაში ისე გავერთე ყურადღება ვეღარ მივაქციე :დდ მოგიწევს ბოდიში შენ მოუხადო :დდ
გაბრიელი ძალიან მიყვარს <3 ჩემთვის ძალიან საყვარელი, განათლებული და ჭკვიანი პიროვენებაა <3 გოგოებს ზოგადად განათლებული ტიპები გვევასება :დდდ<3
ლეო როგორ მიყვარს... აი ხო, ძაან იშვიათად ჩანს, მაგრამ რომ არ მეხსენებინა მოვკვდებოდი :დდ
საინტერესოა ეზრას პიროვნება. მართალია, მასზე მოსაზრებები უკვე გამაჩნია, მაგრამ ჩემთვის შევინახავ ისევ და თავს არ მოგახვევ :დდ<3
ფუ, ანას რომ აკოცა კინაღამ გული ამერია. :დდდ როგორ აკადრა, პროსტა?! :დდდ
მის "ჯენტმელობაზე" გამეცინა :დდ მაგრამ თან რაღაცნაირად დამაინტრიგა.
ჰმმ... :დდ მარგოო, მთლიანად ინტრიგა ხარ რა :დდდ
არადა, შენ ხო იცი რამხელა ფანტაზიის უნარი გამაჩნია?! :დდ
ანთეას არ უნდა გამოეტეხა გაბრიელი, რაღაცნაირად ვეჭვიანობ :დდ
მინდოდა თვითონ ეთქვა მათთვის :დდ არ მომწონს ანა მორიელზე ამხელა გავლენას რომ ახდენს :დდდ
ზოგადად, მორიელებთან ცუდი დამოკიდებულება მაქვს :დდდ აი, უბრალდო ვერ ვიტან :დდ ვერც მორიელს (აქ ცხოველს ვგულისხმობ, რომ იკბინება :დდდდ), ვერც ზოდიაქოს ნიშანს, ვერც ტატუს. ნუ, მოკლედ :დდდ საერთოდ, სახელი "მორიელიც" რატომღაც უარყოფით გრძნობებს იწვევს ჩემში... :დდ
მაგრამ შენი წყალობით მიწევს ავიტანო ამდენი "მორიელი" :დდდ არ გპატიობ ამას :დდ
არადა, შენ ხო იცი რამხელა ფანტაზიის უნარი გამაჩნია?! :დდ
დღეს, სკოლიდან მოსვლის მერე ვფიქრობდი, მარგო მალე დადებს ახალ თავს მეთქი, შემოვედი და რა მხვდება?! :დდ გულმა მიკარნახა :დდ<3
დღეს აღარ ვიზარმაცე და აღარც მომდევნო დღეებისთვის გადავდე :დდ<3 არ მეკადრება, თორემ კი :დდდ
როგორ მიყვარხარ, როგორ მომწონხარ, ბლაბლაბლა :დდდდ ყველაფერი იცი და მოკლედ აღარაფერს გეტყვი კიდევ :დდდ
ვსიო, წავედი :დდ ❤

პ.ს ეე, კაი ხანია ამხელა კომენტარი არ დამიწერია :დდდ

უიიიჰ ტკბილო :დდდდდ ბოდიში დედას რომ საქმეს მოგწყვიტე და ოჯახი უყურადღებოდ დაგრჩა :დდდდდდ ❤❤❤ მაინც მიხარია ეგოისტურად :დდდდ ;))) არადა გაბრიელს უნივერსიტეტიც კი არ დაუმთავრებია :დდდდ მიხარია ის ფაქტიც გაიკვეთა რომ განათლება მარტო დიპლომის ქონას არ ნიშნავს :დდდდდდ ❤❤❤ ლეო და კატო მართლა უყურადღებოდ დამრჩნენ ბოლო დროს მაგრამ მათაც ვუმზადებ რაღაც :დდდ აი აქ მართლა გეთანხმები რომ ინტრიგანი ვარ :დდდდდდ არადა ეზრა მშვენიერი სიმპათიური მამრია :დდდ შეიძლება ანაც სერიოზულად დაფიქრდეს მასზე :დდდდ (ა,კიდო ინტრიგა ახლა) :დდდდდ არადა ვფიქრობ ანას მეტი ვერავინ შეძლებდა გაბრიელი გამოტეხვას და ზოგადად ამოცნობას :დდდდ ანას ჩამოსვლამდე მთელი 13 თვე კი დააშტერა აბა ამდენი ხალხი და :დდდდ ადამიანი როცა გიყვარს რაც არ უნდა იყოს ის შენზე გავლენას ყოველთვის მოახდენს :დდდ ამიტომაც ვთვლი რომ გაბრიელი და ანა ორივენი ახდენენ ერთმანეთზე ძალიან დიდი გავლენას :დდდ ❤❤❤ იქნებ მორიელებზდ მე მაინც შეგაცვლევინო აზრი ;))))
აუუ ჩემზე რო ფიქრობდი და უცე რომ აგიხდა :დდდდ რა მაგარია :დდდდ ვიცი ვიცი მე ყველაფერი ვიცი და ისევ და ისევ უღრმეს მადლობას გიხდი ოქროს გოგოვ :**** ჩემი გული ხარ და ძალიან მიყვარხარ :****❤❤❤❤❤❤❤❤❤

deep
ოო
ოჩენ ინტირესნა
ინტრიგანო

მადლობა ❤❤❤❤

 



№21  offline წევრი იოსეული

მგონი ვკვდები!
ჯერ ანსი, მერე ერთი ძალიან მაგარი ამბავი და მერე შენ.
გუშინდელი ტოქსიკური დღე, ამ დღემ გაანეიტრალა და არამარტო.
ტუზი დამეცა მგონი :დდ
ისტორიაზე რა გითხრა?
ძალიან მაგარი რომ ხარ თუ უფრო მაგარი?
ჰოდა, ორივეს გეტყვი!
ახალ თავს ველი და მომიკითხე ანა და გაბრიელი. ეზრა მოკალი!
სიყვარულით, მე ❤
პ.ს. ის დანა რატომ ამოაძრე მანდედან? მიჩვეული ვიყავი, რაღაც განსაკუთრებულად მომწონდა მისი ადგილმდებარეობა :დდ ❤

 



№22  offline წევრი blondeangel631

ძალიან კარგი იყო ანასნარი გადარეული მონი არავინ არის, გაბრიელის გსამწარებლად ცოტა კიდე იწვალე მაინტერესებს ეჭვანი გაბრიელი როგორი სანახავი იქნება ეზრაზეც დავეჭვდიი ცოტა შემდეგს ველოდები მოუთმენლად მალე დადე heart_eyes heart_eyes kissing_heart kissing_heart

 



№23  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

იოსეული
მგონი ვკვდები!
ჯერ ანსი, მერე ერთი ძალიან მაგარი ამბავი და მერე შენ.
გუშინდელი ტოქსიკური დღე, ამ დღემ გაანეიტრალა და არამარტო.
ტუზი დამეცა მგონი :დდ
ისტორიაზე რა გითხრა?
ძალიან მაგარი რომ ხარ თუ უფრო მაგარი?
ჰოდა, ორივეს გეტყვი!
ახალ თავს ველი და მომიკითხე ანა და გაბრიელი. ეზრა მოკალი!
სიყვარულით, მე ❤
პ.ს. ის დანა რატომ ამოაძრე მანდედან? მიჩვეული ვიყავი, რაღაც განსაკუთრებულად მომწონდა მისი ადგილმდებარეობა :დდ ❤

ეგ ამბები არ ვიცი რას გულისხმობ, მაგრამ ახალმა თავმაც თუ ასე გაგახარა მაგას რა ჯობია :** მაშინ მეც უბედნიერესი ვარ :დდდდ❤❤❤❤შესანიშმავი თხოვნები იყო :დდ იქნებ გავითვალისწინო კოდეც :დდდდდ❤❤❤ დანა ჩარჩოში იმიტომ იყო ამდენ ხანს რომ რაღაც გამსაკუთრებულ მომენტში გამოეტენებინა რომელიმეს და აი გამოადგათ კიდეც :დდდდ მე რა გითხრა იმაზე მეტი ჩემო საყვარელო რომ ძალიან მახარებ და ძალიან დიდ მადლობას გიხდი ამისთვის ❤❤❤❤❤

blondeangel631
ძალიან კარგი იყო ანასნარი გადარეული მონი არავინ არის, გაბრიელის გსამწარებლად ცოტა კიდე იწვალე მაინტერესებს ეჭვანი გაბრიელი როგორი სანახავი იქნება ეზრაზეც დავეჭვდიი ცოტა შემდეგს ველოდები მოუთმენლად მალე დადე heart_eyes heart_eyes kissing_heart kissing_heart

ვუიიჰ ძალიან დიდი მადლობა ❤❤❤❤ :** ნამდვილად გადარეული გოგოა განსაკუთრებით ექსტრემალურ სიტუაციებში ავლენს თავს :დდდდდ❤❤❤

 



№24 სტუმარი მარი. ელ❤

ნუ მოკლეედ რა იყო ეს მარგოო გავგიჟდი გადავირიე შოკში ვაარ როგორ შეგიძლია ყოველი ახალი თავით ასე სასიამოვნოდ გაგვაბრუოო განუმეორებელ თავებს დებ ყოველ ჯერზეე ვგიჟდები შენზეე:) ეხლა განვიხილავ დანარჩენს მინდა ანამ გაბრიელი აწვალოს და მალე არ შეურიგდეეს:დდდ ეს ეზრა ვფიქრობ რო სექტასთანაა კავშირშიი ანას მიმართ ინტერესი მართლა გაუჩნდა თუ უბრალოდ თავისი გეგმებისთვის სჭირდება მალე გაგვაგებინეე:) ან ეს მორიელი რაღა იყო ეზრასაც რო აღმოაჩნდა ტატუუდ:დდ რეებს აკავშირებ ხოლმე ერთმანეთს ვგიჟდებიი❤ ახალი მძაფრი თავგადასავლის სუნი მცეემს:დ და მოუთმენლად ველი შემდეეგს❤❤❤

 



№25  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

მარი. ელ❤
ნუ მოკლეედ რა იყო ეს მარგოო გავგიჟდი გადავირიე შოკში ვაარ როგორ შეგიძლია ყოველი ახალი თავით ასე სასიამოვნოდ გაგვაბრუოო განუმეორებელ თავებს დებ ყოველ ჯერზეე ვგიჟდები შენზეე:) ეხლა განვიხილავ დანარჩენს მინდა ანამ გაბრიელი აწვალოს და მალე არ შეურიგდეეს:დდდ ეს ეზრა ვფიქრობ რო სექტასთანაა კავშირშიი ანას მიმართ ინტერესი მართლა გაუჩნდა თუ უბრალოდ თავისი გეგმებისთვის სჭირდება მალე გაგვაგებინეე:) ან ეს მორიელი რაღა იყო ეზრასაც რო აღმოაჩნდა ტატუუდ:დდ რეებს აკავშირებ ხოლმე ერთმანეთს ვგიჟდებიი❤ ახალი მძაფრი თავგადასავლის სუნი მცეემს:დ და მოუთმენლად ველი შემდეეგს❤❤❤

აუუუუ ❤❤❤❤❤ როგორ მიხარია რომ ასე მოგწონს შენ არ იცი :******❤❤❤❤❤❤ ანა გაბრიელს აწვალებს უკვე :დდდდ მაგრამ წინ ისეთები ელით ვინ ვის გააწვალევს საკითხავია :დდდდდ ეზრას ამბებს ძალიან მალე გავიგებთ :დდდ არაა გამორიცხული შენი ეჭვები გამართლდეს :დდდდ მორიელის ტატუსაც რა თქმა უნდა, თავისი დანიშნულება აქვს და არ გეგონოს აქ შემთხვევით მოხვდა :დდდდ ხომ იცი როგორ მიყვარს წვრილმანების დაკავშირება ერთმანეთთან :დდდ
ძალიან ძალიან ძალიან დიიიიიდი მადლობა ჩემო საყვარელო :**** უტკბილესი და უთბილესი ხარ❤❤❤❤❤❤❤

 



№26 სტუმარი სტუმარი თაკო

მოკლედ აქ რა ამბები დაატრიალე რაა , თან რა საინტერესოა. უკვე ვეღარ ვითმეენ ახალ თავამდეე♥♥♥ ძაან სასწაული მოთხრობაა♥♥♥

 



№27  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

სტუმარი თაკო
მოკლედ აქ რა ამბები დაატრიალე რაა , თან რა საინტერესოა. უკვე ვეღარ ვითმეენ ახალ თავამდეე♥♥♥ ძაან სასწაული მოთხრობაა♥♥♥

სასწაულად მიხარია რომ ასე მოგწონს :***❤❤❤❤ უღრმესი მადლობა :*** ძალიან ვეცდები ამდენ ხანს არ გალოდინოთ :***❤❤❤

 



№28  offline წევრი BidBif

უჰუუუ❤❤❤ რამდენი ხანი ველოდი ახალ თავს❤❤❤ როგორ გამიხარდა რო დავინახეეე❤❤.
გაბრიელი მაბრაზებს მაგრამ ბოლომდე ვერ ვუბრაზდები❤ მიყვარს მაინც❤...
ეზრა არც მე არ მეხატებოდა გულზე თავიდანვე და ახლა საერთოდ. ვარაუდები თავიდანვე მქონდა. როგორც კი მსხვერპლშეწირვის ამბავი გავიგე, უფრო გამყარდა ჩემი ვარაუდი ეზრასთან დაკავშირებით, იმედია მართალი აღმოვჩნდები...
კიდევ კარგი ანა ქალწული არაა (სიცილის სმაილები) გაუმართლა, თორემ ხომ იწვებიდა ახლა სისიხლისგან დაცლილი და შეწირული.. ეზრა გააქრე მალე საზიზღარი კაცი ეგ, ბოროტი...
ლეო დაკატო მინდა.. ანა და გაბრიელი მინდა ძალიან ბევრი❤❤❤❤. გეტრფი დეიდა მარგალიტა❤❤❤❤. იმედია ახალი თავი ძალიან არ დაიგვიანებს, ვიცი რომ რთული დასაწერია❤ მაგრამ რა ვქნა რომ ვერ ვითმენ... მიყვარხარ მე შენ❤❤❤

 



№29  offline ახალბედა მწერალი Margaritha Loki

BidBif
უჰუუუ❤❤❤ რამდენი ხანი ველოდი ახალ თავს❤❤❤ როგორ გამიხარდა რო დავინახეეე❤❤.
გაბრიელი მაბრაზებს მაგრამ ბოლომდე ვერ ვუბრაზდები❤ მიყვარს მაინც❤...
ეზრა არც მე არ მეხატებოდა გულზე თავიდანვე და ახლა საერთოდ. ვარაუდები თავიდანვე მქონდა. როგორც კი მსხვერპლშეწირვის ამბავი გავიგე, უფრო გამყარდა ჩემი ვარაუდი ეზრასთან დაკავშირებით, იმედია მართალი აღმოვჩნდები...
კიდევ კარგი ანა ქალწული არაა (სიცილის სმაილები) გაუმართლა, თორემ ხომ იწვებიდა ახლა სისიხლისგან დაცლილი და შეწირული.. ეზრა გააქრე მალე საზიზღარი კაცი ეგ, ბოროტი...
ლეო დაკატო მინდა.. ანა და გაბრიელი მინდა ძალიან ბევრი❤❤❤❤. გეტრფი დეიდა მარგალიტა❤❤❤❤. იმედია ახალი თავი ძალიან არ დაიგვიანებს, ვიცი რომ რთული დასაწერია❤ მაგრამ რა ვქნა რომ ვერ ვითმენ... მიყვარხარ მე შენ❤❤❤

ერთ კვირას ერთი დღით გადავაცილე და გასატყეპი ვარ ამის გამო ვაღიარებ :დდდდდ ❤❤❤❤ ხო რთულია ნამდვილად გაუბრაზდე გაბრიელს :დდდ არადა ღირსია გასცხო ერთი კარგად რომ აზრზე მოვიდეს. :დდდ ეზრა ეჭვებს იწვევს ნამდვილად და მალე გავიგებთ რასა იქმნს სინამდვილეში :დდდდ ანას მაგრად გაუმართლა ნამდვილად :დდდდდდ ვეცდები ძალიან წყვილებს უფრო მეტი ყურადღება დავუთმო :***❤❤❤ და ვეცდები რომ ახალი თავიც მალე დავწერო :*** ჩემო საყვარელო ძალიან დიდი მადლობა შენ ამ სიტყვებისთვის :*** ყვარხარ დეიდა მარგალიტასაც :დდ❤❤❤❤❤

 



№30  offline წევრი Mrs grey

შეიძლება რაღაც გთხოვო ? ნუ თუ არ შეიძლება მაინც გთხოვ:)) თუ ოდესმე მოგინდება რომ წიგნი დაბეჭდო ეს პირველი იყოს რა.. ხელები მექავება ისე მინდა ფურცლების სურნელთან ერთად შევიგრძნო!! ❤️❤️❤️

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent