შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

უბრალოდ ძლიერი ( 2 თავი)


23-02-2018, 14:49
ავტორი ლათინო
ნანახია 284

უბრალოდ ძლიერი ( 2 თავი)

დილით კარებზე კაკუნი აღვიძებს ელენეს.ზლაზვნით წამოდგა საწოლიდან და კარები გააღო. გააღო და კარებში მდგარი დეა დაინახა.
თავიდან გაშეშდა,ვერ ცნობდა. უფროსწორად ცნობდა,მაგრამ ვერ იჯერებდა.თუმცა როგორც კი მიას პატარა შრამს მოჰკრა თვალი,დარწმუნდა რომ ის მისი უახლოესი ადამიანი იყო. ატირებული გოგონები ერთხანს ასე უყურებდნენ ერთმანეთს,შემდეგ კი სინქრონში დაიძრნენ ერთმანეთისკენ და გულში ჩაიკრეს ერთმანეთი. ვეღარც სუნთქავდნენ,სუნთქვა ეკვროდათ იმდენად ბედნიერები იყვნენ. ვერ ავღწერ რას განიცდიდნენ გოგონები,ეს უბრალოდ შეუძლებელია. ვერც გაიგებთ თუ ეს თავად არ გამოსცადეთ. ვერ შორდებოდა ორი ფარატინა სხეული ერთმანეთს,თითქოს ეშინოდათ ახლა თუ გავუშვი ხელი ისევ დაგვაშორებენო,მაგრამ არა! ეს ახლა აღარავის ძალუძს.
-ჩემი დეა! ჩემი გოგო! ჩემი ერთადერთი ჩამოვიდა. სლუკუნებდა ელენე.
-ხო ჩამოვედი! შენთან ჩამოვედი საყვარელო,ვეღარ დაგვაშორებენ. ერთად ვიქნებით. ხო?
-რათქმაუნდა დეა,რათქმაუნდა. შენს გარდა აღარავინ მყავს დეა. დედა მომიკლეს,მამა მომიკლეს,მწარედ დამაობლეს დეა!
-დამშვიდდი ჩემო გოგო. უბრლოდ დამშვიდდი. ახლა მე შენთან ვარ და ვეღარავინ წამიყვანს შენგან. ის პატარა გოგო აღარ ვარ!
-როგორ მომნატრებიხარ!
-საშინლად! როდესმე წარმოვიდგენდი რო მე ,ელენე ახალკაცი ასე მომენატრებოდა?
ალბათ ვერასოდეს.
-დედაშენი და მამაშენიც ბრუნდებიან? თუ შენ აქ საიდან? მომიყევი.
-დედაჩემი და მამაჩემი არსადაც არ ჩამოსულან.იქ არიან და ერთმანეთს ეყრებიან! მე კი წამივედი,არცერთთან არ მინდა დარჩენა. დედაჩემის გვერდით სხვა კაცს და მამაჩემის გვერდით სხვა ქალს უბრალოდ ვერ ავიტან. ვერც ვერავინ მაიძულებს რომ დავბრუნდე,ახლა სრულწლოვანი ვარ და მე თვითონ გადავწყვეტ რა და როგორ გავაკეთო.
-უი,ძალიან ცუდია.
-ხო,მაგრამ უარესი იქნებოდა ეს გადაწყვეტილება რომ არ მიეღოთ. ნეტავ იცოდე როგორ უყურებდნენ ერთმანეთს საღამოობით,თითქოს მოსისხლე მტრები ყოფილიყვნენ.
-კარგი,ცუდზე არ გვინდა ლაპარაკი. საკმარისი იყო ჩვენს ცხოვრებაში ეს ტკივილი,ცოტა გავხალისდეთ კაი?
-უეჭველი! ნიუ-იორკში სატირლად კი არ ჩამოვსულვარ?!
-რათქმაუნდა. მოდი მაშინ შენ დაისვენე ცოტახანს და მერე გავისეირნოთ. მეც გუშინ ჩამოვედი, შენ გგონია მეც ბევრი რამე ვნახე? ნურას უკაცრავად.
-არა რა დავისვენო გოგო გაგიჟდი? მთელი გზა, გზა რა,ცა მეძინა. ორივემ გადაიკისკისა.
-კარგი მაშინ ჯერ ვჭამოთ და მერე წავიდეთ კარგი?
-აჰაამ! კუჭი მიხმება.
-შენ კუჭის გახმობას რას ეძახი? ამ დილით უკვე სამჯერ ჭამე და შემოგაკლდა ხო?
-ბლა ბლა ბლა! ჩუ ეხლა და დარეკე რო მოგვიტანონ რამე!
-კაი ახლავე.
გოგონებს თითქმის პირი არაფერზე დაუკარებიათ,სულ ლაპარაკობდნენ. ამდენი წლის მანძილზე უცნობი ინფორმაციები გააცვნეს ერთმანეთს.მოგონებებიც გაიხსენეს.ბოლოს წასვლა გადაწყვიტეს,მოემზადნენ და წავიდნენ კიდეც. მაღაზიები მოიარეს,არა არ იფიქროთ რომ ტანსაცმლის ან სამკაულების ან რაიმე მსგავსი,არა! პროდუქტების მაღაზიები დალაშქრეს და რაც ხელში მოჰყვათ ყველაფერი იყიდეს.ეს ყველაფერი ტაქსში ჩაალაგეს,მისამართი უკარნახეს მძღოლს და ახლა სასეირნოდ წავიდნენ. საღამო იყო, ისინიც ისევ ისე ლაღად მისეირნობდნენ. ამ დროს ელენეს ტელეფონზე ესემესი მოუვიდა.
"მგონი დროა მოხვიდე!" ღმერთო სულ დაავიწყდა ელენეს ამ ამბის შესახებ ყველაფერი. არამარტო ეს ამბავი, არამედ სულ ყველაფერი,იმდენად ბედნიერი იყო დეას ნახვით. დეას ხელი ჩაავლო და ისევ გორაკისკენ გაეშურა,გზაშიც ყველაფერი მოუყვა,დეაც შეძახილებით შეხვდა ამ ამბავს. კარგახანს ისხდნენ ხის ძირში,მაგრამ როგორც ჩანს უცნობი მოსვლას არ აპირებდა,ამიტომაც ფეხზე წამოდგნენ და სასტუმროში დაბრუნება გადაწყვიტეს. გზას მიუყვებოდნენ როცა ისევ ტელეფონის ხმა გაისმა.
"ცოტა ხანს რომ დამლოდებოდი აუცილებლად მიიღებდი შენს სამაჯურს,მაგრამ როგორც ჩანს ძალიან მოუთმენელი ხარ"
ვიღაცა აშკარად ეთამაშება. აბა ეს ყველაფერი რას ნიშნავს? ისევ მოუვიდა ესემესი
"ხვალ ისევ ამ დროს მოდი იმ ადგილას და გაფრთხილებ ეგ შენი დაქალი არ წამოიყვანო,მხოლოდ მე და შენ უნდა ვიყოთ"
ელენემ ესემესი დეასაც წააკითხა,დეა კი გაოცებას ვერ მალავდა ისევე როგორც ელენე.
-მოიცა ახლა ეს რას ნიშნავს? იქ იყო?
-არვიცი!
-რა არ იცი?! თუ არ იყო მოსული აბა რა იცის რომ მეც იქ ვიყავი?
-არ ვიცი დეა არ ვიცი!
-კარგი დამშვიდდი,მოვიფიქრებთ რამეს!
-ვიცი რასაც ვიზამ!
-რას?
-რას და მივალ ხვალ საღამოს,მარტო უნდა წავიდე აუცილებლად და გავარკვევ ვინ არის და რა უნდა.
-ვინმე მანიაკი რო იყოს?
-ვინმე მანიაკი ასე უბრალოდ ჩემს ნომერს ვერ გაარკვევდა,მითუმეტეს რომ ახლახანს ჩამოვედი აქ.
-ხო ეგეც მართალია,მაგრამ მაინც მეშინია! მეც რომ გამიგყვე ჩუმად და სადმე დავიმალო?
საუბარი ტელეფონის ხმამ გააწყვეტინათ
"მაგ გოგოს უთხარი რომ კედელსაც ყურები აქვს და ჯობია რომ მარტო წამოხვიდე"
-კაი?! აქაა სადმე? ეეი! გამოდი თუ მაგარი ხარ! რისი თავი გაქვს? რა თამაშს გვეთამაშები? გამოდი თქო!
"ხვალამდე ელენე"
-სახელიც იცის! ნერვიული სიცილით ჩაილაპარაკა ელენემ.
-ელენე პოლიციას უნდა ვუთხრათ!
-არა დეა,ნუ აზვიადებ! პოლიცია არაა საჭირო,უბრალოდ მივალ და მოვალ. შენ არ ინერვიულო კარგი? ახლა წამოდი ,რაღაც აგრილდა და გაციება ნამდვილად არ მინდა შუა ივლისში.
-კაი წამო!
გოგონები გვიან დაწვნენ დასაძინებლად.დეას მაშინვე ჩაეძინა,ელენეს კი ძილი არ მიჰკარებია. ფიქრობდა უცნობზე,რომელიც რაღაც თამაშს ეთამაშებოდა. უცნობის ხმა ნამდვილად ბიჭს ეკუთვნოდა. ვის რაში სჭირდება ელენესთან ასეთი თამაში? გამთენიისას ჩაეძინა ელენეს.
დილით კი ელენე ტელეფონის ზარმა გააღვიძა.
თავიდან არ აპირებდა პასუხის გაცემას,მაგრამ როდესაც გურამის ნომერი იცნო სასწრაფოდ დასწვდა ტელეფინს და უპასუხა.
-დილამშვიდობისა!
-...
-კარგად,თქვენ? კი კი დეა აქ არის. მოიცა როგორ? თქვენ...თქვენ ...თქვენ?
-....
-აი არ ვიცი როგორ გადაგიხადოთ მადლობა ბიძია გურამ! ძალიან გამიხარდა.
-......
-კი მთელი ზაფხული აქ ვიქნები.სწავლის დაწყებამდე.
-....
-ბინა? არ ვიცი? შეიძლება?
-....
-უკვე ოქირავეთ? მაგრამ....
-......
-კარგით ხვალ გადავალთ.
-.....
-მადლობა ბიძია გურამ!
ტელეფონზე ისევ ზარის ხმა გაისმა,იფიქრა რამე დაავიწყდა გურამსო და ისე რომ ნომრისთვის არც კი დაუხედავს უპასუხა.
-გისმენთ ბიძია გუ
-მე ვარ!
ღმერთო ისევ ის ხმა. ისევ ის უკვე კარგად ნაცნობი უცნობის ხმა ჩაესმა ყურში.
-რა გნებავთ? თავს რატომ არ მანებებთ? ან საერთოდ რა თამაშს მეთამაშებით? ხომ შეიძლება რომ უბრალოდ დამიბრუნოთ ჩემი სამაჯური და თავი დამანებოთ. განა ასეთი რთულია?
-დამშვიდდი პატარა ქალბატონო. ამ საღამოს მოხვალ იმ ხესთან და დაიბრუნებ სამაჯურს.
-და ჩვენი გზები გაიყრება.
მტკიცედ თქვა ელენემ,თუმცა მაინც ელოდა პასუხს. თანხმობას ან უარყოფას ,მაგრამ არა ტელეფონის გათიშვას.
ცუდი წინათგრძნობა სულაც არ აქვს,პირიქით ძალიან აინტერესებს ვინ არის ის ბიჭი და რა უნდა მისგან. ჩაფიქრდა. ფიქრობდა იმაზე თუ რა შეიძლება მომხდარიყო. ვინმე მის მოკვლას აპირებდა? არაა,ეს სისულელეა!მისი ხმაში არაფერი ჩანდა ისეთი რომ ელენე დაეფრთხო. არ დაგიმალავთ და ბიჭის ხმა სასიამივნოდ ხვდებოდა ყურში. არა,არ ოფიქროთ რომ ელენე მეოცნებე ადამიანია და უკვე კოშკებს აგებს და უცნობთან ბედნიერად ცხოვრობს. არა,ეს ძალიან დიდი სისულელეა. მითუმეტეს ელენე? ელენეს ოცნება არ შეუძლია,ცხოვრებამ მისი ყველა ოცნება დაამსხვრია და აღარ სურს რომ მსგავსი რამ განმეორდეს. არ უნდა ისეთ რამე გააჩნდეს, რისი დაკარგვისაც შეეშინდება და მის მანიპულირებას შეძლებენ. ადრე ელენე სულ სხვანაირი იყო. ძალიან გულუბრყვილო და სუფთა გულის ადამიანი. მისი გულის არც ერთი ნაწილი არ იყი ბნელით მოცული,მისი გული ზიზღს,სიძულვილს და ბოღმას უბრალოდ ვერ იტევდა,არ ჰქონდა ადგილი,იმიტომ რომ ის სითბოთი და სიყვარულით იყო სავსე. ახლა? ახლა ელენე სრულიად შეიცვალა. მისი გული გატეხილი და განადგურებულია. ერთი წერტილი კი არა გულის ნახევარი ბრაზს,ბოღმას,სიძულვილს და შურისძიების წყურვილს ჰყავს დამონებული. მეორე კი ისევ ისეთი სიყვარულით სავსეა,თუმცა დანაგვიანებული ნახევარი მას ჩრდილს აყენებს. ელენე ცდილობს მართოს ეს ორი მხარე და გამოსდის კიდეც. ყველასთან გულღია და ლაღია,მაგრამ როდესაც მშობლების მკვლელს შეხვდება იცის რომ მრისხანებას ვერ დაიმირჩილებს და რაღაც საშინელებას ჩაიდენს,მაგრამ თავის შეკავებას არც აპირებს. ესაა მისი ცხოვრების მთავარი მიზანი. ამ ფიქრებში გართულმა ვერც კი შეამჩნია როგორ გაიღვიძა დეამ.
მხოლოდ მაშინ გამოფხიზლდა როცა დეამ ხელები აუფრიალა ცხვირწინ.
დღის განმავლობაში ისეთი საინტერესო არაფერი მომხდარა. საღამოს ელენე შეხვედრაზე წავიდა.დეას თხოვნისა და მუდარის მიუხედავად მაინც მარტო წავიდა,თუმცა პირობა მისცა რომ წამოსვლისას აუცილებლად დაურეკავდა და კიდევ იმ შემთხვევაში თუ რაიმე საეჭვოს შეამჩნევდა.
ისევ ფეხით გაუყვა გზას. დანიშნულების ადგილას რომ მივიდა ისევ ხესთან ჩამოჯდა. სიმართლე გითხრათ სულაც არ ჰქონდა იმედი რომ ბიჭი მივიდოდა,მოლოდინი ჰქონდა რომ ისევ გააცურეს,ამიტომაც ისევ ფოქრი ამჯობინა ყველაფერს.
დიდხანს არ უფიქრია,მაღალი სილუეტის დანახვისთანავე გამოფხიზლდა. ბიჭი დასცქეროდა და უღიმოდა. სწრაფად წამოდგა ფეხზე და ბიჭს წინ დაუდგა.
ელოდებოდა როდის დაუბრუნებდნენ სამაჯურს,ან უბრალოდ ეტყოდნენ რომ გაასულელეს და აქ სულაც არ მოსულან მისი სამაჯურის გამო,მაგრამ ბიჭი არ ჩქარობდა. ისევ იდგა და უყურებდა,მერე კი ხის ჯირში ჩამოჯდა და ახლა ქვევიდან ახედა გოგონას.ელენე დაეჭვდა,ვინმე სხვა ხომ არ არისო,მაგრამ ეჭვები მაშინვე გუქარწყლდა როდესაც ბიჭმა ხმა ამოიღო.
-ჩამოჯექი!
-აქ დასაჯდომად სა საჭორაოდ არ მოვსულვარ! ორი დღეა უბრალო სამაჯურისთვის დამატარებ,არ გეზარება მაინც?
-თუ უბრალოა ორი დღე რატო დამსდევ რომ დაგიბრუნო?
-დაგსდევ?
-კი!
-უბრალოდ სამაჯური რომ დამიბრუნო და ჩვენ ჩვენს გზაზე წავიდეთ არა?
- არა!
-და საერთოდ რატომ უნდა ვიყო დარწმუნებული რომ ჩემი სამაჯური შენ გაქვს?
-იმიტომ რომ მე მაქვს! ბიჭმა ჯიბიდან ელენეს სამაჯური ამოიღო და დაანახა.
-ხოდა დამიბრუნე!
-რათქმაუნდა დაგიბრუნებ,გოგოს სამაჯური რა ჯანდაბად მინდა?! მითუმეტეს არც და მყავს და არც ვინმე ისეთი გოგო რომ ეს ვაჩუქო.
-არც გაბედო რომ ეგ ვინმეს მისცე! საერთოდაც ნუ ეხები! დამიბრუნე!
-გითხარი დაგიბრუნებ თქო,მაგრამ წასვლისას,ახლა კი ჩამოჯექი თუ გინდა რომ სამანური დაგიბრუნო!
სხვა გზა არ ჰქონდა ელენეს,ბიჭის ნებას უნდა დაჰყოლოდა. ისიც ჩამოჯდა ხის ძირში,მაგრამ ბიჭისგან საკმაოდ მოშორებით.
-რა იყო კი არ ვიკბინები!
-და მერე ვინ გითხრა იკბინებიო?
-აბა ეს რა არის,სამასი მილის მოშორებით რო დაჯექი?!
- სხვა საქმე არ გაქვს? უბრალოდ დამიბრუნე ჩემი სამაჯური და წავალ,რატომ ართულებ?
-მე კი არა შენ ართულებ,ხომ შეიძლება ერთმანეთი უბრალოდ გავიცნოთ,დაველაპარაკოთ? რატომ გაურბიხარ ადამიანებთან ურთიერთობას?
-არ გავურბივარ,უბრალოდ არ მინდა!
-კარგი შენი ნებაა. გამომართვი!
-რა?
-ხომ გინდოდა სამაჯური და მერე ჩემგან თავის დახსნა? ხოდა აიღე,გაძლევ! რამე რთული გასაგებია?
-არა,უბრალოდ არ მოველოდი რომ ასე მარტივად დამიბტუნებდი.
-არც ვაპირებდი ჯერ მოცემას,მაგრამ აზრი არ აქვს,აი აიღე და წადი!
-რას არ აქვს აზრი?
-არ აქვს მნიშვნელობა!
-კარგი,მადლობა!
დაბნეულმა გამოართვა სამაჯური და სწრაფად ჩაიდო ჩანთაში. რაღაც დროის მანძილზე ბიჭის შავ თვალებს უყურებდა,რომელშიც თითქოს იმედგაცრუებას და წყენას ხედავდა. ბოლოს წასვლას აპირებდა,მაგრამ ბიჭის ხმამ შეაჩერა.
-მოიცა,მე წაგიყვან!
-არ მინდა,მადლობა!
-რომ გითხარი მე წაგიყვან თქო ესეიგი გინდა!
აღარ შეწინააღმდეგებია,თანხმობის ნიშნად თავი დაუქნია და ბიჭს დასჯილი ბავშვივით უკან აედევნა.
.....
აბა როგორა? შემიფასეთ მეგობრებო.მაინტერესებს რას ფიქრობთ,კარგია? ღორს თუ არა გასაგრძელებლად? და საერთოდ სულ სულ ყველაფერი მაინტერესებს.. blush heart_eyesскачать dle 11.3




№1  offline წევრი talia

ძალიან კარგი მაგრამ ბიჭი ნერვებს მიშლის, იმ კაცის შვილია ხო ვინც მშობლები მოუკლა?

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent