შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

რიალტო (თავი 7)


26-02-2018, 22:04
ავტორი strange soul
ნანახია 417

რიალტო (თავი 7)

- ვაიმე რა ლამაზია აქაურობა. პირდაქღებული უყურებდა ნია მაღალ შენობას.
- პირი დახურე ბუზი არ შეგიფრინდეს.
- ბუზი არ ვიცი მარა ერთმა ძროხამ კი ჩამიშხამა სიამოვნება.
- მგონი ჯობია სწრაფად შევიდეთ სანამ ამათმა დასცხეს. გადაუჩურჩულა სალვადორმა მიას.
- ნამდვილად. აბა წავედით და იცოდეთ რომ თქვენი იმედი მაქვს.
- რათქმაუნდა, იცოდეთ ვინმე მაგრად ცემეთ რა თორე მოვიწყენ. სალვადორ შენი იმედი მაქვს აბა ეს ვის ცემს იმხელა ენა აქ იმას ძლივს დაათრევს.
- ნია ორი წამით დამშვიდდი.
- მოდი სანამ თმები დაგვეშლება მაკიაჟი ჩამოდნება და კაბა ძონძად გვექცევა ჩავისელფოთ.
- ღმერთო შენ დაგვიფარე, გოგო მაგის დროა ახლა.
- ხო რა იყო რა სახეებით მიყურებთ ძლივს ვენეციიის კარნავალზე მოვხვდი და ერთი ფოტოც არ გადავიღო?1
- ვაიმე ნია ამ საქმემ ჩაიაროს და გპირდები რო პირადად წამოგიყვან შემდეგ წელს.
- პირველ რიგში შენ დაგზდევენ მოსაკლავად მე კი არა გაისამდე შეიძლება კი გამოგჭრან ყელი, მაგრამ არაუშავს ბებიაჩემია მკვდარი იცი ახალგაზრდობაში რა ქალი იყო, დაიწერეთ ჯვარი და მერე ჩემი ბაბუნაცვალი იქნები.
- ვაიმე ხალხო სანამ კრივის მეორე რაუნდს დაიწყებთ შევიდეთ რა, და მერე მოაგვარე ბებიაშენის გათხოვების საქმე ნია.
დიდი ხის კარი გაიღო და მათ წინ საოცარი დარბაზი გადაიშალა, მაღალი კიბეები სამ მეტრიანი ძვირფასი ჭაღი, წითელი ხალიჩა რომელიც კარიდან საცეკვაო მოედნამდეა გაფენილი, მრგვალი ბორდოსფერში გაწყობილი მაგიდები, კედლები საოცრად გემოვნებითაა გაფორმებული, ოდნავ შემაღლებულ ადგილზე ორკესტრი უკრავს რომელიღაც წყნარ მუსიკას ხალხი კი წყვილებში ცეკვავენ.
- მოგესალმებით, მიირთვით. ოფიციანტი მოდის ღვინით ხელში.
- მადლობა. თავაზიანად პასუხობს ოთხივე და სასმელს იღებს.
- აი მესმის ნამდვილი კარნავალი.
- ვიცეკვოთ? ხელს უწვდის სალვადორი მიას ისიც სიამოვნებით თანხმდება და მიყვება. ნია ეშმაკურად იცინის თან თვალს მოცეკვავე წყვილისკენ აპარებს.
- რა იყო შენც ხო არ მოგინდა ცეკვა?
- რატომაც არა, თუ ვინმე მაღალი და სიმპატიური ბიჭი შემომთავაზებს რათქმაუნდა.
- წამოდი. სწრაფად ავლებს ანდრეი ხელს და საცეკვაო მოედნისკენ ისე მიყვას რომ ნია განცვიფრებასაც კი ვერ ასწრებს.
- მე ვთქვი სიმპატიური და მაღალითქო ვირისსახიანი მაიმუნი ვახსენე?
- ცოტახანი ხმა არ ამოიღო და უბრალოდ იცეკვე კარგი. ბოლოს და ბოლოს ვენეციის კარნავალზე ვართ და ძალიან უცნაური იქნება ერთ ადგილზე თუ გავქვავდებით, ჩვენ კი ბუნებრივად უნდა მოვიქცეთ.
- მომინდომა ბიჭმა ბუნებრივობა აქ. გაბრაზებით ჩაილაპარაკა ნიამ და ცეკვა როგორც შეეძლო ისე განაგრძო.
- რა იყო კენჭის გავლა გაქ თუ რას იკლაკნები?
- კენჭის გავლას მოგცემ ახლა მე შენ თუ წამოვიდა ეს თორმეტსანტიმეტრიანი წვეტასები თავში.
- კაი კაი ვჩუმდები მარა ეგრე არ უნდა იმოძრაო.
- ვაიმე თვით გოჩა ჩერტკოევი მასწავლის ცეკვას რით დავიმსახურეთ ასეთი პატივი.
- ეგ ვინაა.
- ჩემი მეზობლის ნანულის მოზვერია, რა იყო რა გაკვირვებული მიყურებ რა მასტერკლასაა იცი.
- ისე შენი ცეკვიდან თუ ვიმსჯელებთ მგონი მართლა მოზვერისგან ისწავლე ცეკვა.
დედა ამას რა იუმორი აქ მეშინია ხალხი სიცილიტ არ გაიგუდოს. მოიცა მე განახებ ახლა კენჭის გავლას და ნანულას მოზვერს შენ.
- ერთი წამი მოიცადე კაი, ჩემს საყვარელ მელოდიას ჩავართვევინებ და მოვალ.
- კაი მიდი ოღონდ დესპასიტო და ასეთები არ გინდა.
ოჰ უსწავლია ბიჭს.
ორკესტრისკენ მივდივარ და ვეუბნები რომ ის მელოდია დაუკრან რომელიც მე მინდა ბოლოს კი კმაყოფილი სახით ვბრუნდები იქვე განმარტოვებით მდგარი ბებოსკენ და თბილად ვუღიმი.
- გამარჯობა თქვენთან აი იმ ბიჭმა გამომაგზავნა მარტო რომ დგას, თქვენთან ცეკვა უნდა და ძალიან ერიდება რომ გითხრათ ცოტა მორცხვია, ხომ ხვდებით.
- არაა შვილო პრობლემა თან როგორი სიმპატიური ბიჭია, წავალ ვეცეკვები ცოდვაა მარტო.
- მიდით მიდით ძალიან გაუხარდება.
ხელს ვუქნევ ბებოს და კმაყოფილი გამომეტყველებით ვაყოლებ თვალს, რამოდენიმე წამში რაღაცას ჩასჩურჩულებს ანდრეის და ისიც თვალებით ვიღაცის ძებნას იწყებს, ბოლოს მზერას ჩემზე აჩერებს და მეც რაც შეიძლება სახე გაბადრული ვუქნევ ხელს.
ზუსტად დროული იყო , ანდრეის შემოხედვა და ბეთჰოვენის love story-ს ჩართვა ერთი იყო.
ცდილობდა არ შეემჩნია მაგრამ ცეკვის დროს რაღაც მომენტებში სახე ისე ემანჭებოდა მეც კი შემეცოდა, ნეტა რამხელა ქუსლიანები აცვია, რა საწყენია გრძელ კაბაში რომ არ ჩანს.
ყველა კმაყოფილების მორევში გადაეშვა და მთავარი საქმე მიგვავიწყდა კიდეც, უეცრად კარი გაიღო და შოთა შემოვიდა, მიას და სალვადორს არაფერი შეუმჩნეიათ ანდრეიმ კი ჩემს მზერას თვალი გააყოლა და დაინახა გაბადაძის ირონიული სახე. თმები ცოტა წამოზრდია და ისეთი დიდი თავი აღარ უჩანს. გავიფიქრე ჩემთვის, ჯანდაბა ნია რადროს ეგაა. სასწრაფოდ მიასკენ გავწიე.
- მაპატირეთ ცეკვაში ხელს როპმ გიშლით, მაგრამ შოთა მოვიდა, შენი მოქმედების დროა მია.
- სხვებიც მოვიდნენ?
- კი, მათ მე შევიტყუებ შენ შოთას მიხედე, ყოველში შემთხვევისთვის ანდრეი და სალვადორი დაცვაში გვეყოლება.
- კარგი წავედი მე.
- ფრთხილად იყავი მია გახსოვდეს ეს ჩვენი ბოლო შანსია.
თავი დამიქნია და შოთასკენ გასწია, გაბადაძეს ისედაც სიცილისგან გახეული სახე კიდევ უფრო გაუფართოვდა, სალვადორი მათ შორი-ახლოს ტრიალებდა. ერთი ღრმად ამოვისუნთქე და სრულიად უცხო კაცებისკენ გავწიე. ორი ახალგაზრდა იყო დაახლოებით შოთას ხნის გვერდით შავებში ჩაცმული სამი კაცი ედგათ ერთი ცოტა ხანშიშესული იყო, ეტყობა ის იყო ამ საქმეში მთავარი.
- გამარჯობა, კარგი მელოდიაა მეწყვილე კი ვერ ვიპოვნე არადა ცეკვა ძალიან მინდა, ხომ ვერ დამეხმარებოდით? თავაზიანად მივმართე ყველაზე სიმპატიურს და მომხიბლავად გავუღიმე.
- რათქმაუნდა, ასეთ ლამაზ არსებას როგორ ვაწყენინებ.
კმაყოფილმა გავიღიმე და საცეკვაო მოედნისკენ გავუძეხი კუნთებიანს, ყოველი შემთხვევისთვის ანდრეი ჩვენს ირგვლივ ტრიალებდა. ცოტახანში საკმაოდ გათამამდა, ბოლოს წასვლა შევთავაზე, ისიც სიამოვნებით დამთანხმდა იდიოტი რა მარტივად გაება ჩემს მახეში ვფიქრობდი გულში და კმაყოფილებით ვივსებოდი.
გარეთ ახალი გამოსულები ვიყავით თვალი მოვკარი როგორ აესვეტა რამოდენიმე იდიოტი ანდრეის თუმცა კარგად უმკლავდებოდა ეს იდიოტი საკმაოდ ჩქარობდა ამიტომ ბოლომდე ვერ მოვახერხე ყველაფრის დანახვა, სასტუმრო რიალტოს ხიდთან ძალიან ახლოს იყო, ფანჯრიდან ყველაფერი ნათლად ჩანდა.
ჭიქაში ცოტაოდენი წამალი ჩავყარე და მივაწოდე, მანაც დიდი სიამოვნებით დალია.
- აბა ის მოხუცი კაცი შენი უფროსია?
- ხო ისაა მთავარი ჩვენს საქმეში მაგრამ მისი გარდაცვალების შემდეგ ყველაფერს მე და ჩემი ძმა ვმართავთ.
- შენი ძმა?
- ხო იქ რომ იდგა ის ჩემი ძმაა, მაგრამ ჯერ ერთი საქმე გვაქვს მოსაგვარებელი თორემ ყველანი მკვდრები ვართ.
- რა საქმე?
- ისეთი არაფერი.
- იმ რაღაც კულონს ხომ არ გულისხმობ?
- ხო შენ საიდან იცი.
- შოთასგან ვიცი, დიდიხანია ბიჭები ეძებენო.
- რომ კითხო არავის ვეტყვიო, ორი დღეა რაც აქვს და უკვე ენას ვერ აჩერებს.
- მოიცა კულონი შოთას აქვს?
- ხო, ბანკში ქონდა დამალული, დღეს ვაპირებდით გამოყენებას.
- მერე შენ იქ არ ხარ საჭირო?
- ჩემს გარეშეც მიხედავენ დამიჯერე, ჩვენ კი ჩვენს საქმეს მივხედოთ. ირონიულად გაიღიმა და თვალი ჩამიკრა.
სასწრაფოდ წამოვდექი საწოლიდან და კარისკენ გავეშურე ვიცოდი რომ წამალი მალე იმოქმედებდა თან ყველა უნდა გამეფრთხილებია იმის შესახებ რომ კულონი შოთას ქონდა, თუმცა ეს იდიოტი წამოდგა და მკლავზე ძლიერად მომიჭირა ხელი.
- მოიცა ლამაზო ჩვენ ასე არ ვიცით.
- მართლა და აბა საინტერესოა როგორ იცით, შემთხვევით ასე ხომ არა. სანამ ნათქვამის გააზრებას მოასწრებდა საკმაოდ მტკივნეულად ჩავარტყი ისე რომ კინაღამ შვილის ყოლის უნარიც დავაკარგვინე, დავინახე როგორ ჩაიკეცა ვიცოდი რომ გამოყოლის თავი არ ექნებოდა ამიტომ მშვიდად განვაგრძე გზა.

************
მია
შოთასთან მივედი ჩემი დანახვა ძალიან გაუკვირდა მაგრამ გაუხარდა.
ვუთხარი რომ ყველაფერს ვნანობდი და შეცდომის გამოსწორება მინდოდა თავიდან ეჭვის თვალით გადმომხედა მაგრამ შემდეგ საცეკვაო მოედანზე გამიწვია.
აშკარად კმაყოფილი ჩანდა, მეც რათქმაუნდა გეგმა კარგად მიდიოდა.
დაახლოებით საათნახევრიანი საუბრის შემდეგ მეორე სართულზე ამიყვანა ერთ-ერთ ცარიელ დარბაზში შემიყვანა, რომელიც ასევე წვეულებებისთვის იყო განკუთვნილი.
- მია, რატომ მიმატოვე მაშინ უბრალოდ თანხმობა რომ გეთქვა ახლა ცოლ-ქმრის სტატუსით მოვიდოდით აქ, ერთ მხარეზე ვიბრძოლებდით.
- რას გულისხმობ?
- შენ გგონია ვერ ვხვდები რატომ ხარ აქ, მაგრამ იცი მეც უნდა გამოგიტყდე რაღაცაში ძვირფასო. ბოლო სიტყვები განსაკუთრებული ზიზღით წარმოთქვა და ჩემსკენ სახით შემობრუნდა.
- რაში უნდა გამომიტყდე? ხმა ამიკანკალდა.
- იმაშ რომ სინამდვილეში არასდროს მყვარებიხარ, ჩემივე გეგმებისთვის გიყენებდი, მე შენში დიდი თანხა გადავიხადე მაგრამ შენ იმ დღეს ყველაფერი ჩამუიშალე მარტო მე კი არა უამრავ ადამიანს.
- რა რა გინდა მართლა ვერ ვხვდები შოთა.
- დღეს აქ სულ სხვა ადამიანისთვის მოვედი და ხელში სრულიად სხვა შემრჩა, იცი არ მიყვარს დაუსრულებელი საქმეები ამიტომ დღეს მე ყველაფერს დავასრულებ, ახლა ჩვენ იმ დაწყევლილ ხიდთან უნდა მივიდეთ გახსოვს ჯვარს სადაც ვიწერდით დიახ სწორედ მაგ ხიდზე ვამბობ რა ქვია? ხო გამახსენდა რიალტო. ახლა ჩვენ ქვემოთ ჩუმათ ჩავალთიცოდე თუ ხმას გაიღებ იმ შენს სალვადორსაც და ანდრეისაც ტვინს გაასხმევინებენ გაიგე?
- რა უქენი იდიოტო?
- ჯერ არაფერი ლამაზო ყველაფერი შენზეა დამოკიდებული, ვნახოთ როგორ მოიქცევი.
- თუ არ გიყვარვარ მაინც ვერ ვხვდები ფრა გინდა ჩემგან?
- მაგას ორ წამში გაიგებ შენთვის ძვირფასი ადამიანების თვალწინ. სხვათაშორის მათთვისაც სიურპრიზი იქნება.
გარეთ უხმოდ გავყევი სხვა გზა მაინც არ მქონდა, მთავარი სამიზნე ანდრეი უკვე მათ ხელში იყო, ახლა კი პანიკის დრო არ იყო სწრაფად უნდა მომეფიქრებინა თავის გადარჩენის გეგმა.
რიალტოს ხიდზე ვიდექით ახლა ჩვენ გადავყურებდით მის ქვეშ გამავალ მდინარეს, მალე ნავი მოგვიახლოვდა რომელშიც ანდრეი და სალვადორი ისხდნენ ნია კი არსად ჩანდა ნეტავ რამო ხომ არ დაუშავეს.
ნავი ჩვენგან არც ისე შორს გაჩერდა, შთამ კი თავისი სიტყვით გამოსვლა დაიწყო.
- ყველას მოგესალმებით, დღეს მართალია გნახეთ მაგრამ სამწუხაროდ თქვენთან მოსვლის საშუალება არ მომეცა ამიტომ ახლა ავინაზღაურებ.
- უხ შე ნაბი**არო.
- დამშვიდდი სალვადორ, ჯერ საღამო არ დაწყებულა და უკვე ასე იქცევი არ შეგშვენის, რა ცუდია ერთი წევრი რომ გვაკლია ის შენი ალქაჯი მეგობარი,მაგრამ არაუშავს მის გარეშეც დავიწყებთ.
მოკლედ მოგეხსენებათ რომ მე და ქალბატონი მია რამოდენიმე თვის წინ სწორედ ამ ადგილას ვაპირებდით დაქორწინებას, მაგრამ იმის მაგივრად რომ თანხმობა განეცხადებინა წყალში ისკუპა და სადღაც გაუჩინარდა. მე იმ დროისათვის ძალიან კარგად ვიცოდი ვინ იყო მია, მასზე სიყვარულის გამო არ ვქორწინდებოდი მხოლოდ იმიტომ, რომ ის შენი დაა ანდრეი იმიტომ რომ მერე ის მომეკლა და სამუდამოდ მომეხსნა წყევლა, მაგრამ არაუშავს ამას რამოდენიმე თვის შემდეგ გავაკეთებ საერთოდაც ყველაფერი მიას ბრალია.
მამაშენმა იმიტომ დაგვწყევლა რომ მისი სახლიდან რაღაც ძვირფასი გაქრა ეს რაღაც კი მიაა, იმ დღეს როდესაც მააშენი გაქურდეს მათ მია წამოიყვანეს იმ სახლიდან, მაშინ მხოლოდ თვეების იქნებოდა, გადაწყვიტეს რომ სადმე იტალიისგან შორს წაეყვანათ საქართველოშ ერთი უშვილო წყვილი მოძებნეს და იმათ მიაბარეს, მას შემდეგ ბავშვი არავის უნახავს ბოლოს ჩვენს ბერიკაცს გაახსენდა გოგოს არსებობის შესახებ ჩვენც მოვიძეთ ვინ იყო და სად ცხოვრობდა, მე ისე მოვაწყვე ყველაფერი თითქოსდა ძალიან შემიყვარდა მია და მასზე სასწრაფოდ გადავწყვიტე დაქორწინება.
ახლა კი ანდრეი შენს მაგივრად შენს დას შევწირავთ და ამით ყველაფერი დასრულდება ჩვენც სამუდამოთ განვთავისუფლდებით შენ კი ისე განაგრძე ცხოვრება თითქოსდა და არც არასდროს გყოლია.

*******
როცა დარბაზში დავბრუნდი მცველს ვკითხე ხომ არ წასულან ისინი, მანაც ყველაფერი მითხრა კარგად დავფიქრდი სად შეიძლებოდა წაეყვანათ ისინი და უეცრად გამახსენდა, იქ საიდანაც ყველაფერი დაიწყო, იმ ხიდდთან.
სასწრაფოდ ცავხტი იქვე მჯდომ მატორიან ნავში და მეზღვაური ვუბრძანე რიალტოსკენ გაეწია თუმცა ის არც კი განძრეულა, მე მკაცრად ვარ გაფრთხილებული რომ არავინ წავიყვანო.
ჯანდაბა მიდი ნია რამე მოიფიქრე.
- ჯადოების გჯერა?
- რათქმაუნდა.
- მერე არ იცი ახლა ვის ესაუბრები, იცოდე ისე დაგწყევლი რომ საერთოდ გადაშენდები, მიდი წამიყვანე თორემ მოლუსკად გაქცევ და ზღვის სიღრმეში მიგაგდებ.
- მაპატიეთ მაგრამ მე არ შემიძლია.
კარგი მაშჰინ ეგრე იყოს, შევნიშნე რომ ნავში გასაღები იყო ამიტომ სწრაფად ჩავხტი და დავქოქე მართალია მართვა არ ვიცოდი მაგრამ ახლა ამის დრო არ იყო.
სამჯერ შევასკდი კედელს თუმცა ნავი არც ისე ცუდად გამოიყურებოდა, ბოლოს როგორც იქნა მივაღწიე, მატორის ხმაზე ყველა ჩემსკენ შემობრუნდა, ანდრეი და სალვადორი ნავზე ყავდათ დაბმულები ხოლო მია შთას ეჭირა ხიდზე და ვენის გადაჭრას უპირებდა თავიდან სიტუაციაშ ვერ გავერკვიე მაგრამ ბოლოს ყველაფერს მივხვდი.
სასწრაფოდ ესროლეთ გაისმა შოთასხმა.
არც გაბედოთ თორემ თქვენს პატრონს წამში გამოვასალმებ სიცოცხლეს.
ჯიბიდან იარაღი ამოვიღე და შთას დავუმიზნე, მიუხედავად იმისა რომ გამოყენება არ ვიცოდი ისე დავიჭირე თავი თითქოს პროფესიონალი მსროლელი ვყოფილიყავი. ყველა გაშეშდა და შოთასკენ გადაიტანეს მზერა.
ჰეი შენ თავკომბალავ ახლა ეგ იარაღი დაუშვი ბოიჭები სადმე სანაპიროზე დატოვე და აქაურობას გაეცალეთ თორემ გეფიცებით ვესვრი.
შეასრულეთ რასაც გეუბნებათ. უბრძანა შოთამ.
ძალიან სწრაფად იმოქმედეს და ადგილს გაეცალნენ, სწრაფად დავქოქე ნავი და ბიჭები გადმოვიყვანე თან შოთას და მიას თვალს არ ვაშრებდი უცებ საშინელი სროლა ატყდა ყველამ თავები ჩავღუნეთ ვერაფერს ვუყურებდით მხოლოდ ხმა გვესმოდა საშინელი სროლის ხმა და შემდეგ წამიერად ქალის წამოკივლება გავიგონეთ.
მია ყველამ ერთხმად წამოვიყვირეთ და თავები ავწიეთ.скачать dle 11.3




№1  offline წევრი strange soul

ყველას დიდ ბოდიშს გიხდით ასე რომ დავაგვიანე, კომპიუტერს რაღაც დაემართა და მთელი ამ ხნის განმავლობაში გასაკეთებლად მქონდა სამაგიეროდ ყველაზე დიდი თავი გამოვიდა იმედია ისიამოვნებთ kissing_heart

 



№2  offline წევრი გეგა

Ana nedelkina
ყველას დიდ ბოდიშს გიხდით ასე რომ დავაგვიანე, კომპიუტერს რაღაც დაემართა და მთელი ამ ხნის განმავლობაში გასაკეთებლად მქონდა სამაგიეროდ ყველაზე დიდი თავი გამოვიდა იმედია ისიამოვნებთ kissing_heart

ძალიან მაგარი ხარ! და ნუ იხდი ბოდიშებს ????
--------------------
ერთი შეხედვით შენთვის ვიღაც არაფერია, მაგრამ ზოგჯერ არაფერიც ყველაფერია

 



№3  offline წევრი strange soul

გეგა
Ana nedelkina
ყველას დიდ ბოდიშს გიხდით ასე რომ დავაგვიანე, კომპიუტერს რაღაც დაემართა და მთელი ამ ხნის განმავლობაში გასაკეთებლად მქონდა სამაგიეროდ ყველაზე დიდი თავი გამოვიდა იმედია ისიამოვნებთ kissing_heart

ძალიან მაგარი ხარ! და ნუ იხდი ბოდიშებს ????

ვაიმე უღრმესი მადლობა ❤????????
ბოდიშებს იმიტომ ვიხდი რომ მეც ბევრჯერ ვყოფილვარ მკითხველის ამპულაში და ვიცი რა გრძნობაცაა როცა ელოდები ????????

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent