შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

უბრალოდ ძლიერი (3 თავი)


28-02-2018, 23:33
ავტორი ლათინო
ნანახია 448

უბრალოდ ძლიერი (3 თავი)

მთელი გზა ხმა არ ამოუღია არცერთს. მხოლოდ გახედვით შემოიფარგლებოდა ბიჭი. ელენე ოცნებობდა რაც შეიძლება მალე გაეჩერებინა მანქანა და იქედან უკანმოუხედავად გაქცეულიყო. ასეც მოხდა.მანქანა გაჩერდა,მგრამ გოგონამ მანქანიდანგადასვლა ვერ შეძლო,მანქანის კარი ჩაკეტილიყო.
-სად გეჩქარება?
-ნამდვილად არ ვარ ხუმრობის ხასიათზე,გააღე კარები.
-ნწ,ჯერ უნდა ვილაპარკოთ!
-ჯანდაბა! ჩვენ რა გვაქვს სალაპარაკო?
-ჩემთან ტონი აკონტროლე პატარა ქალბატონო!
-მე შენი პატარა არ ვარ! წამოიყვირა და კარების გამღებ ღილაკს დააჭირა,კარის გაღებას აპირებდა როცა ისევ ბიჭის ხმა გაიგონა.
-ირაკლი ბენდელიანი!
გოგონას სისხლი გაეყინა ამ სახელის და გვარის მოსმენისას.სწრაფად შეტრიალდა ბიჭისკენ და თვალებში ჩააშტერდა.
-რა იცი მის შესახებ?
-ყველაფერი!
-და ჩემთან ირაკლის რა კავშირი აქვს?
-მშობლები დაგიხოცა.
გოგონას მშობლების გახსენებისას გული ძალიან ეტკინა და თვალები ცრემლით აევსო.
-მომიყევი!
-ცოლად უნდა გამომყვე!
-ვერ გავიგე?
-ცოლად უნდა გამომყვე,რადგან ერთად ვიძიოთ შური!
-მაგრამ....
-შენს გამო არაფერს არ ვაკეთებ! ჩემი ძმის სიცოცხლის მოსპობას არ შევარჩენ!
-...
-არაფერს იტყვი?
-არა!
-რა არა?
-ცოლად არ გამოგყვები! არც კი გიცნობ და რატომ უნდა გენდო?
-და ვინმემ ხელი გთხოვა? მეგითხარი რომ ცოლად მომყვები დამორჩა!
-არა მეთქი ვერ გაიგე?
-ძალიან კარგი,ერთი კვირა გაქვს დრო რომ ხელისმოწერისთვის მოემზადო.მეჯვარეც უნდა იპოვო,ახლა კი გადადი მანქანიდან.
აღარ იცოდა რა ექნა. ძალიან დაიბნა,ისე გადმოვიდა მანქანიდან და ისე ავიდა სახლში რომ ვერც კი გაიაზრა. დეასთვის ყურადღება არც მიუქცევია,იდდენად იყო ფიქრებით გატაცებული რომ ვერაფერს ამჩნევდა და ყველაფერს ინსტიქტურად აკეთებდა.ბოლოს,როდესაც დეას გამოშტერებული მეგობრის ყურება მობეზრდა ბოლო ხმაზე დაიყვირა მისი სახელი და ელენეც მალევე გამიფხიზლა.
-შენ არ შეიცვლები რა.
-გამისკდა გული ადამიანო,რა გაყვირებს?
-გოგო შენ ვერ ხარ? მთელი საღამოა გიყურებ როგორ დადიხარ დაშტერებული და რაღაც არაამქვეყნიური გამომეტყველება გაქვს სახეზე შემხმარი. რა მოგივიდა? რა მოხდა,შეხვდი იმ ვიღაცას?
-კი!
-მერე?
-ცოლად უნდა გავყვე!
-შენ სიცხე ხო არ გაქვს შვილო?!
ვის უნდა გაყვე ცოლად?
-იმ ბიჭს!
- ელენე ნერვებს მიშლი! დაჯექი და თავიდან ბოლომდე,დაწვრილებით მომიყევი ყველაფერი. ელენეც დაემორჩილა და სულ ყველაფერი უამბო.როდესაც ლააარაკი დაასრულა დეა ჩაფიქრდა.
-და რატომ უნდა ენდო?
-არვიცი!
-ელენე ნუ მაგიჟებ!
-ვაიმე მე შენზე უარსე მდგომარეობაში არ ვარ? უნდა გავრისკო გესმის? უნდა გავრისკო! ჩემი მშობლების სისხლს არ შევარჩენ ბენდელიანს!
-არვიცი ელენე! არც კი იცი ვინაა,სახელიც კი არ იცი და ვერ ხვდები რა სერიოზულ ნაბიჯს დგამ?
-ვხვდები, მაგრამ ეს ხომ არ იქნება ჩვეულებრივი ქორწინება? მხოლოდ ფორმალურად ვიქნებით "ცოლ-ქმარი".
-და რა იცი?
-თვითონ თქვა,ძმა მომიკლა და თუ ერთად ვიქნებით შურს უფრო ადვილად ვიძიებთო.
-მაინც მეშინია ელე!
-მეც,მაგრამ უნდა ვცადო!
-რას ნიშნავს სცადო? რომ არ გაამართლოს ვერ ხვდები რომ უკან დასახევი გზა არ გექნება?
-არ ვიცი დეა არ ვიცი!
-მოდი ჯერ დაფიქრდი და საღ გონებაზე მიიღე გადაწყვეტილება!
-კარგი...ჰო მართლა ბარგი ჩაალაგე,ბინა უქირავებია გურამს.
-კარგი! აუ ძაან კარგი კაცია ხო?როგორ გეხმარება.
-ჰოო! ეგ რომ არა რა მეშველებოდა არ ვიცი. შარშანვე მოვიკლავდი თავს.
-კარგი ვსო მოვრჩეთ მაგ თემაზე ლაპარაკს. ოჯახი არ ყავს გურამს?
-აუ კი როგორ არა. იცი ხათუნა,მისი ცოლი, რა საყვარელი ქალია?!
-შვილი?
-ორი შვილი ჰყავთ, ქეთი და გიორგი.
ქეთი აი არ ვიცი მაგათი შვილი რატოა საერთოდ. ვერ ვიტან მაგას და მაგის სადაქალოს! პლასტმასის ბარბები არიან რასაც ქვია. გიორგი კი ძაან მაგარი ბიჭია. ძაან ახლოს ვართ,აი ძმასავითაა რასაც ქვია. აი შარშან ხო ვერ ჩამოვიდა ბერლინიდან,მაგრამ ტელეფენიზე რო მელაპარაკებოდა არ ვიცი, ვგრძნობდი რო ჩემს გვერდით იყო და უბრალოდ სიტყვებს არ ისროდა,როგორც ამას ბევრი აკეთებდა.ნუ ზოგადად გიორგი არაფერს არ ამბობს უბრალოდ და ჰაერზე,მაგრამ მაინც. ჩემზე ხო ოთხი წლითაა დიდი,ანუ არც ძაან უფროსია, მაგრამ ასაკობრივი სხვაობა მაინც არის. ვერცერთი ვერ მისწორებს ხასიათს ისე როგორც გიო.აი ძაან ბავშვურიცაა,მხიარულიც,პოზიტიურიც,ჯმუხიც,კერკეტი კაკალიც,უჟმურიც და ჯიუტიც,უბრალოდ ეს თვისებები ისეა ერთმანეთთან შერწყმული რო იქმნება გიო! ჩემთვის იდეალური ადამიანი.აი ქეთა ხო არის მაგის და და ძაან ხო უყვარს,მაგის გულისთვის ნებისმიერს გამოსჭრის ყელს. მე არ ვარ მაგის ბიოლოგიური და,მაგრამ არც მე ვუგვარვარ ქეთაზე ნაკლებად,პირიქით,მეუბნება ხოლმე ქეთა ხო ჩემი დაა,მაგრამ რა ვქნა შენსავით მაინც ვერ შევიყვარებო. ხვდები ალბათ რო ბავშვობიდან ერთად ვართ. შენც გყავს რამდენჯერმე ნანახი,მაგრამ მგონი არ გახსოვს ხო?
-აუ არაა!
-კაი არაუშავს,თუ მეღირსა მაგის ნახვა გაგაცნობ შენც. სიცილით მისცა პირობა დაქალს.
-კაი.
-ერთი კაისთვის მალაპარაკე შვილო ამდენი? გადამძვრა ენაზე ტყავი.
-ვაიმე აბა რა გითხრა?
-ოო არაფერი!წამო ბარგი ჩავალაგოთ!
ყველაფერი ჩანთებში ჩაალაგეს და კარგადაც გაერთნენ. ბალიშებითაც იჩხუბეს და სხვა ყველაფრითაც,რაც ხელში მოჰყვებოდათ.
ბოლოს დაღლილები მიესვენნენ საწოლზე და ისევ კისკისი ატეხეს.
უკვე ძალიან გვიანი იყო,ამიტომაც რიგრიგობით შევიდნენ აბაზანაში და წყალი გადაივლეს.შემდეგ კი დასაძინებლად დაწვნენ. თუმცა ელენეს ძილი არ მოჰკარებია,მთელი ღამე ფიქრებმა მოსტაცეს. ყველაფერი აწონ-დაწონა და გადაწყვიტა რომ ეს წინადადება მიეღო. ასე ბევრად უფრო გაუმარტივდებოდა ირაკლიზე შურისძიება.
დილით ადრე ადგნენ და აუზზე წავიდნენ.დრო მზის სხივების ქვეშ ისე გაეპარათ რომ ვერც კი გაიგეს.ფართხა-ფურთხით წამოცვივდნენ შეზლონგებიდან და გასახდელში შეფრინდნენ,მალევე მოწესრიგდნენ და სასტუმროსკენ აიღეს გეზი. ნომერში ავიდნენ და უკან ჩემოდნებით დაბრუნდნენ,ტაქსში ჩასხდნენ და იმ მისამართზე გაეშურნენ რომელიც გურამმა გამოუგზავნა.
რეალურად აღმოჩნდა რომ ქირა გადასახდელი არ იყო და ეს სახლი გურამს და მის ოჯახს ეკუთვნოდა.ელენე ყველაფერს მიუხვდა და ჩაეღიმა.
-ეს კაცი გამაგიჟებს!
-აუ გეფიცები შემიყვარდა უკვე ეგ კაცი! როგორ ზრუნავს შენზე.
-არც კი ვიცი მას მადლობას როგორ გადავუხდი!
სახლი ორსართულიანი იყო,დიდი და ლამაზი ეზოთი. სულ გვირილებით დაფარული. სახლი შიგნითაც კეთილმოწყობილი იყო. ცისფერი, ნაცრისფერი და შავი ფერების საოცარი კომბინაცია სახლს უფრო მყუდროს ხდიდა.
ყველა ოთახს თავისი აივანი და სააბაზანო ჰქონდა. სამზარეულოც საკმაოდ მოზრდილი იყო.გოგონებმა ყველა ოთახი დაათვალიერეს. ელენე განსაკუთრებით გაახარა და თან დაამძიმა ერთი ოთახის ნახვამ. რომელიც ფოტოებით იყო გადატვირთული. იქ ნინო,დემეტრე,გურამი,ხათუნა, გიორგი,ელენე,ქეთა სულ ყველანი ერთად იყვნენ ბედნიერები და სიხარულით სავსენი. თითოეული ფოტოს ნახვისას ყველაფერი თავში ამოუტივტივდა და წარსულის და საყვარელი ადამიანების მონატრებამ ისევ აატირა ელენე. ოთხივე კედელი შემოიარა და თითოეულ ფოტოს ორი სამი წუთით მაინც აკვირდებოდა და თვალცრემილიანი იხსენებდა ამ მომენტებს.
დეა მასთან მივიდა და ჩაიხუტა.
-ეს არ უნდა ექნა ირაკლის ჩემთვის! ასე არ უნდა მომქცეოდა! მე რა დავუშავე? ამხელა ტკივილის ატანა შეიმიძლია?
-დამშვიდდი საყვარელო! ყველას მოეთხოვება პასუხი!
ხელს არ უშვებდა კედლის კუთხეში ჩაკეცილ და ცხარე ცრემლით ატირებულ მეგობარს.
საშინელი ასატანი იყო დეასთვის ელენეს ასეთ მდგომარეობაში ნახვა. მისი ტკივილი მას ასჯერ უფრო მეტად სტკივა. არ შეუძლია ელენეს სევდით სავსე თვალებში ყურება,არადა იცის რომ ეს სევდა აღარასოდეს მოშორდება მის ალისფერებს.
როდესაც ელენეს ასეთ უძლურს და დაპატარავებულს ხედავს უნდება საკუთარი ხელით დაახრჩოს ბენდელიანი.
-დამშვიდდი ჩემო ლამაზო! წამოდი დაწექი,დაისვენე და მერე ვილაოარაკოთ კარგი?
გაუღიმ დეამ და ელენემაც სცადა დაქალისთვის გაეღიმა და ისე დასთანხმებოდა.
ფეხზე წამოდგნენ და ელენე უკვე ელენეს ოთახში გაიყვანა,ჩააწვინა და შუბლზე აკოცა.
-მასე მამაჩემი მიკეთებდა ხოლმე. ღიმილით გაიხსენა ელენემ.
დეამ კი გაუღიმა და ოთახიდან გავიდა. კარების დახურვის შემდეგ კი რამდენიმე ცრემლი გადმოჰგორდა,თუმცა მალევე შეიმშრალა და თავისი ოთახისკენ გაეშურა.

......
ძალიან ძალიან დიდ ბოდიშ გიხდით დაგვიანებისთვის... confounded
და ამდენი ხნის შემდეგ ასეთი პაგარა თავის ატვირთვისთვის,მაგრამ სულ ესაა რისი დაწერაც ამ დროის მანძილზე მოვახერხე. უბრალოდ ვერ ვწერდი. სხვა არანაირი მიზეზი. ერთადერთი მიზეზი არის ის რომ იდეები არ მქონდა.
sleepy კედევ ერთხელ გიხდით ბოდიშს მათ,ვინც პირადში მწერდით რომ მალე ამეტვირთა,მაგრამ უბრალიდ არ შემეძლო,სულ არაფერი მქონდა დაწერილი. თითო თითო წინადადებითაა შეკოწიწებული და მემგონი სულაც არ გამოვიდა კარგი. ღირს გაგრძელება? ველოდები თქვენს კომენტარებს... თუ არ იქნება გამოხმაურება შევწყვეტ ატვირთვას და გავაგრძელებ ჩემთვის რაღაცების წერას... გელოდებით მეგობრებო relaxedскачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



გააგრძელე აუცილებლად ❤❤

 


№2 სტუმარი ninii

კომენტარიgaagrdzele veli 4 tavss

 


№3  offline წევრი skida

არ შეწყვიტო აუცილებლად გააგრძელე

 


ინფორმაცია
ჯგუფ სტუმარი-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.