შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

მაგრამ,შენ მე დამპირდი(სრულად)


3-03-2018, 16:35
ავტორი i am fine girl
ნანახია 946

მაგრამ,შენ მე დამპირდი(სრულად)

ვუყურებ აკვანში მწოლიარე ჩემ ტყუპებს,მიჭირავს ჩემი ოჯახის ფოტო,სადაც მე ჩემი დედ-მამა და ქმარი ვართ.ცრემლები თვალებიდან მოდის,მაგრამ ნიკაპთან უკვალოდ ქრებიან,ღმერთმა იცის სად გაუჩინარდნენ.ბევრი წასულა ჩემგან,ახლა კი საკუთარი ცრემლებიც კი მიდიან ჩემგან.ნუთუ ასეთი საშინელი ადამიანი ვარ არადა ასეთი არ მგონია თავი.ვიხსენებ საიდან დაიწყო ყველაფერი,სად გავიცანი ის,საიდან დაიწყო ჩემი ცხოვრების ახალი ეტაპი
----------------------------------------------
ყველაფერი ასე დაიწყო:ოთახის კარი მივიხურე და პირველ სართულზე ჩავედი,სამზარეულოში დედაჩემი და მამაჩემი მაგიდას უკვე შემოსხდომოდნენ,მეც მათთან მივედი და ვუთხარი რომ საუზმობას ვერ ვასწრებდი რადგა ბარბარე უკვე მოსული იყო და სადარბაზოს კარტან მელოდებოდა.მე ლილიანა დედეშქელიანი ვარ 20 წლის,ვსწავლობ თბილიში ივანე ჯავახიშვილის სახელობის უნივერსიტეტში,მინდა ვიყო იურისტი.დედაცემი მარიანა ნაცვლიშვილი,მამაჩემი დავით დედეშქელიანი.ორივე ექიმია ხშირად მიწევს ამის გამო სახლშიმარტო დარცენა.ჩემი საუკეთესო მეგობარი ბარბარე ახვლედიანია,ისიც ჩემტან ერთად სწავლობს,აი ახლა მასთან რომ არ ჩავიდე მომკლავს,ლიფტი გამოვიძახე,და მანაც არ მალოდინა ციფრ 1 დავაწექი და მალე კარებიც გაიღო სადაც ცემი გიჟი გოგო დამხვდა.
-აბა,წავედით-ვუთხარი როცა ჩახუტებას მოვრჩით
-კი
-აუ დღეს ძაან მეზარებოდა წამოსვლა ხო იცი სამქალაქო გვაქ და
-ხო,სამაგიეროდ გაგახალისებ,ახლაი მოსწავლეები გვყავს.ორი ბიჭი გადმოვიდა ლონდონის უნივერსიტეტიდან
-აააააა
-ხო სხვათა შორის დღეს ოთხშაბათია და ხო იცი კლუბში მივდივართ-სწორედ ეს იყო განტვირთვა ყოველ ოთხშაბათს და პარასკევს სამოქალაქოს შემდეგ,ალბათ გიკვირთ რა გახდა ასეთი ეს სამოქალაქოო მაგრამ რა ვნათ ისეთი მომაბეზრებელი კაცი გვასწავლიდა სამოქალაქოს რომ რავიცი,ცოტა ხანში შესული მუდამ სულელურ ხუმრობებს ამბობდა და მოკლედ თავს ძალიან გვაბეზრებდა ისევე როგორც მე ახლა გაბეზრებთ თავს თქვენ.
-ოხ ეგ ყველაზე კარგია
-კაი წამო თორე გამოგვლანძღავს
როცა შევედით მხოლოდ ორი ადგილი იყო ცარიელი,მაგრამ ორივე დიდი დაშორებით და ახლა გადმოსული ბიჭების გვერძე,ნეტა სად არიან ჩვენი კურსის პრანჭია გოგონები როგორ მოხდა რომ ეს ადგილები თავისუფალია.მეც ერთ-ერთი ადგილი დავიაკავე კიდევ კარგი ლექტორი გასულია.ბიჭი რომლის გვეძეც მოვთავსდი ახლა უკეთესად ადავინახე,ქერა,ცისფერი ლაღი თვალებით,და გვერძე გადაწეული თმით,კურნოსა ცხვირით,რაღაც ბავშვური სახე და საოცარი ღიმილი/იმ მომენტში ჩემ თავზე გავბრაზდი რა ფიქრები მაწუხებდა,აი ბარბარეს სულ არ აწუხებდა რომ იმ ბიჭზე ფიქრობდა,რომლის გვერძე ზის,ისინი ძალიან განსხვავდებოდნენ ერთმანეთისგან,ის შავი თმით,რომელიც დაბალზე ჰქონდა შეჭრილი,მწვანე თვალები და საოცარი ღიმილი,ამ სიმპატიურობას მასაც ვერ დავუკარგავთ.და აი ამ სიმპაიურობის დანახვის შემდეგ შემოდის ლექტორი,რომელიც მალე ნერვებს დამაგლეჯს.ის ლაპარაკობდა,მე კი პასტას ხელში ნერვიულა ვათამაშებდი,მაგრამ ლილიანა რა ლილიანაა რომ დაბდურობა ყველგან არ გამოყვეს,კალამი ძირს დამივარდა,უცებ უცნობი დაიხარა და კალამი მომაწოდა
-მადლობა.......
--მისგან ისევ საოცარ ღიმილს ვიღებ,_ლექციები როგორც იქნა დამთავრდა და მე და ბარბარე
პარ 21:33
კლუბში შევედით და ისევ ხმაღაღალი მუსიკა,ალკოჰოლისა და სიგარეტის მწვავე სურნელი,ბართან მივედით და იქვე ჩამოვჯექით,მაგრამ გულმა ვერ მომითმინა და გარეთ გასვლა დავაპირე
-აუ ბაბი გარეთ გავალ 2 წუთით და მოვალ რა!-მანაც თავი დამიქნია,მეც მისი თანხმობის შემდეგ გარეთ გამოვედი ხოლო უეცრად წელზე ვიღაცის ხელები ვიგრძენი,უკანაც ვერ შევბრუნდი გაუჩერებლად ვწრიალებდი,თავი ვერ გავითავისუფლე,ვიღაცამ შიშველ მხარზე ძლიერად მომაწება მისი ტუცები,მაგრამ უეცრად ვიგრძენი თუ როგორ მომაშორა ვიღაცამ და ძირს დააგდო,აი ისევ ვიცანი საოცარი ღიმილის მქონე ბიჭი რომელიც დღეს უკვე მეორედ გახდა ჩემი დაბდურიბის მიზეზი,ვხედავდი თუ როგორ ურტყამდა სახეში,საცაა შემოაკვდება,ოხ ლილიანა რამე გააკეთე სანამ ნამუსი შეგაწუხებს
-გთხოვ გაჩერდი,ასე მას მოკლავ
ჩემმა სიტყვებმა მასზე იმოქმედეს როგორც ჩანს და ფეხზე წამოდგა ხოლო ის უცნობი იქიდან გაიქცა,ის კი ჩემს გვერძე მოაჯირს დაეყრდნო
-კარგად ხარ?-მის ხმაში მღელვარება და მზრუნველობა იგრძნობდა
-კ....კი_დიდი მადლობა,შენ რომ არა არ ვიცი რა მოხდებოდა_როცა ვიხსენებდი და წარმოვიდგენდი თუ რა შეიძლებოდა მომხდარიყო მაშინვე ცუდად ვხდებოდი_დიდი ნერწყვის გორგალი გადავაგორე_____
-კარგი დამშვიდდი,ხომ ხედავ არაფერია...კარგად ხარ და არაფერი დ დაგემართა_ისე უკვე მეორეჯერ გავხდი შენი დაბდურობის მოწმე-ჩამეღიმა__და ტავი გავაქნიე_

__ხო მართლა მე დემეტრე ვარ ყიფიანი -
-ხო მე ლილიანა ვარ დედეშქელიანი,მართალი ხარ ორივეჯერ შენ დამეხმარე,მაგრამ მე თუ რამე შეცდომა არ დავუშვი მაშინ ლილიანა არ ვიქნები---გაეცინა და ჩვენი თვალები ერთმანეტს შეხვდნენ,ოჰ ეს სიცილი,მალე გულს ამომიგდებს,მე ხომ მარტო მისი სიცილი მომწონს გული რატომ უნდა ამომივარდეს,ოხ ლილიანა დედეშქელიანო ოჰ ოჰ
-კარგი და არ შემოდიხარ--მეც თავი დავუქნი როგორც კი ბარბარე ვიპოვე იმ წამსვე წავედიტ რადგან აქ გაჩერება არ მინდოდა,რატომღაც ხასიათი დავკარგე მაგრამ ნახევარი ისევ აღმიდგა ცოტათი გამახალისა კიდეც მისმა საუბრის მანერამ,ის ხომ ერტ დღეში უნივერსიტეტის ერთ-ერთი მაგარი ბიჭი გახდა და მას ეს თავში არ აუვარდა?ოჰ გასაოცარია ისევე როგორც მისი საოცარი ღიმილი,არა ისევ ეს ისევ ის
-ეი ლილიანა!გოგონავ-ფიქრებიდან ბარბარეს ხმაღალმა ძახილმა გამომაფხიზლა,მეც უმალვე მას შევხედე,და პირდაღებული მიყურებდა
-რა გინდა რა?-ახლა უფრო გავაკვირვე,მე ხომ ასეთი ვარ,რა უკვირს
-კიდე მე ვარ დამნაშავე,იქიდან წამომათრიე ახლა კიდე ხმას არ იღებ.ოო! -ხო ხო კაი მიდი შენ შედი სახლში როცა გამომაფხიზლა მის სახლტან ვიყავით,მე კი სადარბაზოსკენ მივითითე ისიცწავიდა>მე კი სიარული განვაგრძე.გადავწყვიტე გამესეირნა და იქვე პარკში წავედი უეცრად ხმაური მესმის და იქითკენ მივდივარ ამას უნებურად მივდიუვარ კიდევ შარში უნდა გავყო თავი.არა ეს შეუძლებელია,ის და ის არააა.მე მათ ვხედავ ისინი არიან როგორ ის დემეტრეა,ის მეორე ბარბარე მიყვებოდა მისი ძმაკაცი ალექსანდრე მგონი გასვიანია,მაგრამ ახლა მეორე მხარე ეს ხომ ის ბიჭია კლუბში ჩემს გამო რომ ცემა მასტან კიდევ ერთი ბიჭია ალბათ მისიანია,ახლა ვეღარ ვითმენ მან მან.....დემ....ეტრეს დანა გაუყარა ისინი გაიქცნენ ამიტომ არ ვიცოდი რა მექნა,და მათთან მივვარდი,ნეტავ გენახათ მათი გაოცებული სახეები,მართალია არ იცინის მაგრამ ცუდიი არც ახლაა,ოხ ისევ ამაზე ფიქრობ ამ დროს მას სისხლი სდის იდიოტო
-შენ აქ რა გგ....ინდა?
-მე მე ახლა ამის დრო არაა-ახლა უკვე გაცინა,___შენ შენ მომეწხმარე ალექსანდრე სწრაფად წამოვაყენოთ--მანაც გაკვირვებიტ შემომხედა ალბათ აინტერესებდა საიდან ვიცოდი მისი სახელი მაგრამ ახლა ამს ხომ ვერ მკითხავდა,მისი ძმაკაცი ამ მდგომარეობაშია.ალექსანდერს მანქანამდე მივიყვანეთ აი ახლა არ ვიცოდი რა უნდა მექნა,ისევ მორიგმა ბრძნულმა აზრმა გამიელვა თავში და წარმოვთქვი ნეტა არ მეთქვა
-საავადმყოფოში წავიდეთ-მათი მკვლილი მზერის შემეშინდა და გავიღიმე,ისევ უადგილოდ რა თქმა უნდა,მე ხომ ლილიანა ვარ.
-არა სახლში წავიდეთ-თქვა და ალექსანდრემ მაშინვე დაძრა მანქანა ადგილიდა,როცა მასთან სახლში მივედით ის მისაღებში შევიყვანეთ,ხოლო ალექსანდრეს ვტხოვე რომ სამედიცინო ყუთი მოეტანა,კიდევ კარგი დედა და მამა ექიმები არიან თორემ ამას როგორ მოვახერხებდი არ ვიცოდი,როგორც იქნა სისხლდენა შევუცერე
-იქ რა გინდოდა?-ვაიმე ახლა რა ვუპასუხო მაგრამ არა
-ისა მე...რა შენი საქმეა?-თავი გააქნია და ისევ საოცარი ღიმილი,ამ მდგომარეობაშია რა აცინებს,მგონი ეს ვერ არის
-რას ნიშნავს რა ჩემი საქმე ვერ გავიგე?-ოხ ესეც კარგი ჯიუტია
-ვსეირნობდი,ბარბარე სახლში მივაცილე და ვსეირნობდი-ჩანთას ხელი დავავლე და წამოვედი დედაჩემი არ მეყოფოდა ახლა ამის ლექციებისთვის უნდა მომესმინა.სახლში ავედი შხაპი მივიღე და დასაძინებლად დავწექი ბალიშზე თავი დავდე თუ არა მაშინვე ჩამეძინა.დილას როცა გავიღვიძე 8 საათი იყო ასე ადრე დედასაც არ ეღვიძა,მოვემზადე და ფურცელზე დავუწერე რომ ცოტას გავისეირნებდი,იმავე პარკში გავედი და ჩემთვის ფიქრებში გართული გარესამყაროს მოვწყდი,უცებ ვიგრძენი რომ გვერძე ვიღაც მომყვებოდა
-დილაობით ხშირად გაამოდიხარ სასეირნოდ?-ეს ადამიანი გიჟია კინაღამ გული გამიხეთქა
-არა ძირითადად მძინავს-ისევ ის ღიმილი_აქედან უნივერსიტში მივდივარ უბრალოდ დღეს ვერ დავიძინე
-რა დამთხვევაა?-უნივერსიტეტის გზას დავადექით




5 თვის შემდეგ
ერთ საიდუმლოს გაგიმხელთ იცით მე ის შემიყვარდა მაგრამ არ ვიცი მას თუ ვუყვარვარ,აი ბარბარე და ალექსანდრე უკვე შეყვარებულები არიან,ხვალ ცემი დაბადების დღეა ერთ თვეში დემეტრეს,ხვალ 4 თებერვალია,და გოგოები და რამდენიმე ჩვენი კუსელი ბარში მივდივართ,მე ბარბარე ალექსი,ელენე დემეტრე,მარიამი ანა საბა და ვატო.დღეს კაბის საყიდლად მივდივართ მე და ბარბი,მე იასამნისფერი მუხლს ოდნავ აცედენილ კაბა მაცვია,ბარბარეს კი შავი ზურგამოღებული,იმავე სიგრძისაა რაც ჩემი.იქ რომ მივედიტ ცოტა სიწყნარე იყო,მაგრამ თქვენ წარმოიდგინეთ როცა ყველა მოვიდა ცოტა გავხალისდით,ვგრძნობდი დემეტრეს მწველ ზერას,მან მიმაიშნა ომ აივანზე გავსულიყავი და მეც ასე მოვიქეცი.დემეტრე ძალიან აფორიაქებული მეცვენა,მაგრამ როგორც ჩანს სსათქმელს თავი მოაბა,და რაღაცის ბლუკუნი დაიწყო
-მოკლედ დიდად,რო არ გავაგრზელო დიდი ხანია მინდა გიტხრა რომ შენ ცემი ცხოვრების განუყოფელი ნაწილი გახდი ამ ცხოვრებასი,მე შენ მიყვარხარ ლილიანა დედეშქელიანო,-რაო?
-მეღადავები?
-არა მართლა,მართლა-არ ვიცოდი რა მექნა უბრალოოდე მას ცავეხუტე
-გპირდები არასდროს დაგტოვებ,მე პირობას არ ვარღვევ,მე შენ გპირდები ეს ჩვენი საიდუმლო იყოს

-1 თვის შემდეგ
ასე შეხმატკბილებული ვიყავიტ ერთი თვე და დღეს 4 მარტია ანუ ჩემი სიცილის დაბადების დღეა,საჩუქრად ავარჩიე წიგნი რომელიც შეიძლებოდა მოწონებოდა ზუსტად არ ვიცი მაგრამ რა ვქნა,ნელი სიმღერა ჩაირთო და ბიჭი ცემკენ წამოვიდა,ცემი სიცილი,ხოლო ალექსი ბარბარესკნ ცეკვა დავასრულეთ მაგრამ მე და ბარბარებ მატგან თავი ვერ დავიძვრინეტ ისინი ხომ დაიჩოქნენ ჯიბიდან შავი პატარა ყუთები ამოიღეს და მალე მე მისი ცოლი ვხდები.

დღეს ხომ ის დღეა მე და ბარბარე სადედოფლო კაბებში გამოწყობილები ცვენს მომავალ ქმრებს ვუცდით,და აი ისინიც,ჩვენ ტაძარში ვიყავიტ,შემდეგ კი უკვე წავედით რესტორანში,ბევრი ვიმხიარულეტ და უკვე ღამის პირველი საათი იყო როცა ვიშლებოდით,დედას და მამას გამოვემშვიდობე და წამოვედით სახლში როცა მივედით ჩემმა ტელეფონმა დარეკა დედა იყო ნეტავ რა უნდა უნდას -სახით გავხედე დემეტრეს
-ალო დე
-უკაცრავად თქვენი ტელეფონის ნომერი დედათქვენის ტელეფონში ვიპოვეთ დედათქვენი და მამათქვენი ავტოკატასტროფაში მოყვნენ-არ ვიცი რა გრძნობა დამეუფლა მაშინ უბრალოდე ტელფონს ხელი ძლიერად მოვუჭირე და საქორწინო კაბიტ გავვარდი საავადმყოფოში და რეანიმაციასთან ვუცდიდი თუ როდის გამოვიდოდა ექიმი.

5 დღის შემდეგ,ვხედავ თუ როგორ აყრიან მათ მიწას და ბოლო ხმაზე ვუყვირი მატ რომ ეს არ გააკეთონ მაგრამ ამაოდ

2 თვის შემდეგ მე მათ საფლავზე ვტირი
-დე იცი ჩვენ ახლა ორნი ვართ,ახლა შენ ბებიობას უნდა გახარებდე მაგრამ ასე?არა უფრო დიდი სიხარულიტ უნდა ხვდებოდე ამ ამბავს იცი მე შენ გითარი რომ მე მალე შვილი მეყოლება,უკვე გავიზარდე აღარ ვარ ბავშვი რომელიც ყოველი ფეხის ნაბიჯზე ეცემოდა,ჩვილი რომელის მკლავზე დაწვენილი გეტეოდა,მე ახლა უკვე დიდი გოგო ვარ.მე ის შენი პატარა გოგო ვარ რომელსაც ხელში არწევდი და შენს მკლავებში მშვიდად იძინებდა.დედა!მამა! უზომოდ მიყვარხართ და მენატრებით.

6 თვის შემდეგ


დიდი დრო გავიდა,ახლა დიდი მუცელი მაქ დემეტრეს ძალიან ვაწვალებდი ,მაგრამ ახლა მეშინია,რადგან ამ ბოლო დღეებში ძალიან შეუძლოდაა,მე დღეს ცემ ექიმთან მივდივარ,ხოლო დემეტრესაც ექიმტან ვუსვებ ანაიზების გასაკეთებლად

~~~~~დემეტრე~~~~
ექიმმა მითხრა რომ ეს შეიძლება გადაღლილობის ბრალია,მაგრამა ანალიზების პასუხები ხვალ იქნებაო,ჰოდა მივედი მეორე დღეს და ექიმმა მიტხრა რომ ბოლო სტადიიდ სიმსივნე ქონდა 1 ტვის სიცოცხლე და ბოლო დღეებში შეიძლებოდა რომ სხვაზ გავმხდარიყავი დამოკიდეული,აი ამას ვერ გავუძლებ,რომ სხვაზე ვიყო დამოკიდებული

სახლში როცა მივედი წერილი დავწერე ზედ შავი ვარდი დავადე,მისარებ ოტახში მაგიდაზე დავდე და წავედი აივნიდა გადავხტი და დავასრულე ჩემი სიცხლე,მახსოვს როგორ დამესია ხალხი შემდეგ კი წყვდიადისეული სიჩუმე ჩამოწვა

~~~~ლილიანა~~~~
ეს რომ გაიგე ცუდად გავხდი,მანაც დამტოვა ამის მიზეზიც არ მიტხრა,დასაფლავების შემდეგ სახლში ავედი და წერილი დავინახე,ზედ შავი ვარდი ჩემი საყვარელი ყვავილია,მაგრამ შავი ვარდი ჩემთვის უბედურების მომტანია
წერილის გახსნას ვაპირებდი როცა ზედ დავინახე წარწერა

ვიცი ამ წერილის წაკითხვის შემდეგ იტყვი "მაგრამ,შენ მე დამპირდი"

"თუ ამ წერილს კიტხულობ ესეიგი მე უკვე შენგან წავედი,წავედი მაგრამ შენ ჩემ გულში მაინც იქნები,გახსოვს ჩვენი პირველი შეხვედრა,შენ მას მერე ჩემი დაბდურა გოგო ხარ,მე კი შენი ღიმილი,შენ ის მოგწონდა,მაგრამ მეც მომწონდა შენი ღიმილი და იცოდე ყოველტვის გაიღიმე,დამპირდი!ვიცი შავი ვარდი შენთვის ცუდის მომტანია მაგრამ სენ ცვენი შვილი გყავს გასაზრდელი,შენ ხომ დღეს მისი სქესი უნდა გაგეგო,იმედი მაქვს არასდროსდანებდები,მე შენ მიყვარხარ,შენ მე ცხოვრება გამიფერადე"
შენი ღიმილი


-მაგრამ შენ,მე დამპირდი-ეს სიტყვები წარმოვთქვი და ვუტXარი რომ ცვენ ტყუპები გვეყოებოდა


ახლა მე ვუყურებ დემეტრეს და ელენეს და მიხარია რომ ისინი მყავს

--------------------------------------------------------

იმედია მოგეწონებათ!!!!скачать dle 11.3




№1  offline წევრი Ninuca)

shecdomebi iko ase tu ise araushavda,patara imo istotia ufro rom gagevrco uketesi ikneboda male avitarebdi movlenebs..ucbad gewera shekvarebulebi gaxdneno mere ucbad coloba txovao amas jobda aggewera tu rogori iko mati urtiertoba koveldgiurad an ragac..es ar gewkinos ubralod rchevaarom shemdegshi uketesi istoria gamovides❤

 



№2 სტუმარი weqrrq

ძალიან მოოკლე და ერთად მიყრილი იყო ცოტა გავრცობა ჭირდებოდა რო ემოციებში შეიყვანოს მკითხველი სხვამხრივ აკრგიიყო ძალიან

 



№3  offline წევრი i am fine girl

Ninuca)
shecdomebi iko ase tu ise araushavda,patara imo istotia ufro rom gagevrco uketesi ikneboda male avitarebdi movlenebs..ucbad gewera shekvarebulebi gaxdneno mere ucbad coloba txovao amas jobda aggewera tu rogori iko mati urtiertoba koveldgiurad an ragac..es ar gewkinos ubralod rchevaarom shemdegshi uketesi istoria gamovides❤


ვიცი უბრალოდ მინდოდა ყურადღება უფრო ბოლო მომენტებზე გამემახვილებინა,ამ ყველაფერს შემდეგში გავითვალისწინებ

 



№4 სტუმარი gfgg

xumrob????ra shavi vardi da rawavedi gadavxtii???magari debiloba iko????jobs eseti ragaceebi agar dawero????chemi cxovrebis dzvirfasi 10wuti davkarge am idiotobashii????

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent