შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ამერიკელი მკვლელი 5თავი


4-03-2018, 04:07
ავტორი gogona migraciidan
ნანახია 503

ამერიკელი მკვლელი 5თავი

- რამეს შეუკვეთავ?
- არაფერი არ მინდა.
- ორი ყავა. ჩემს უარს არ ღებულობს და მიმტანს შეკვეთას აძლევს.
- მითხარი აბა რა საქმე გქონდა?
- საქმა? არანაირი საქმე უბრალოდ შენთან ერთად ყავის დალევა მომინდა.
- მეღადავები?
- არა.
- იოანე არა?
- ჰო.
- ჰოდა ჩემო იოანე მე უსაქმურებისთვის არ მცალია, თუ რაიმეს თქმა გინდა მითხარი აქავარ. თუარა და უნდა აწავიდე.
ფეხზე წამოვდექი, იქაურობის დატოვებას ვაპირებდი როდესაც მისი ხმა გავიგე.
- ვიცი რაც დაემართა შენს მშობლებს.
- რა? გული საშინლად ამიჩქარდა, ფეხებში სისუსტე ვიგრძენი და მაგიდას დავეყრდენი.
- მე იქ ვიყავი.
- სად იქ?
- ავარიის დროს იქ ვიყავი. დავინახე როგორ შეასკდა მამაშენის მანქანა კლდეს.
- კლდეს?
- ჰო კლდეს, მე ვიყავი ის ვინმაც შენ ცეცხლმოკიდებულ მანქანიდან გამოგიყვანა.
მის თვალებში სიმართლის ნაპერწკალი ამოვიკითხე, ვუმცა ვიცოდი ბოლომდე რაღაცას არ ამბობდა.
- და რატომ გამომიყვანე? რატომ არ დამტოვე იქ? შენ იცი როდესაც მე გადამარჩინეს ჩემს ხელებში ჩემი ძმა ესვენა?
- მე მხოლოდ შენი გადარჩენა მოვახერხე. თავს ხრის ძირს.
- საერთოდ არ მჭირდებოდა მე არავის გადარჩენა. თუ სიკვდილი მეწერა მათთან ერთად უნდა მოვმკვდარიყავი.
- მაპატიე მეგონა კარგს ვაკეთებდი.
- მე მაპატიე, შენ არაფერ შუაში ხარ.
მან ჩემთვის კარგი გააკეთა მე კიდევ სამაგიეროს რით ვუხდი.
- რამოდენიმეჯერ საავადმყოფოშიც მოგინახულე, შემდეგ საქმეების გამო გამგზავრება მომიხდა. რომ ჩამოვედი შენს დასთან ერთად დაგინახე, მინდოდა მომეკითხე მაგრამ ისეთი გამომლანძღე გავჩუმდი.
- იმ დღეს ძალიან გავბრაზდი. ჩემს საქციელზე გამეღიმა.
- გიხდება ღიმილი, ხშირად უნდა გაიღიმო.
- მადლობა. პატარა ბავშვივით დავიმორცხვე.
- ეხლა უნდა წავიდე.
- კარგი.
- ნახვამდის.
- ისვე შვეხვდებით არა?
- რომ გითხრა არა თქო სადღაც მაინც გადამეყრები, ამიტომ არვიცი იქნებ შევხვდეთ.
არ ვიცი რატომ მაგრამ შეგრძნება მქონდა რომ ის რაღაცას მალავდა, მეუბნება ავარია დავინახეო. მაგრამ ამბობს რომ კლდეს შეეჯახაო არადა იქ სულ სხვა რაღაც მოხდა.
ვინ არის? რა უნდა? საიდან გამოჩნდა, ან რატომ გამოჩნდა?
ყველაფერი უნდა გავარკვიო მან რაღაც იცის, ყველაფერს ვიღონებ სიმართლის დასამტკიცებლად.
- ერეკლე რატომ არის კარი ღია?
გაკვირვებული შევხსენი კარები.
- აქ ვარ არი. მესმის მისაღებიდან ერეკლეს ხმა და მეც იქეთკენ მივდივარ.
- რატომ იყო კარ..
სათქმელი შუაზე გამიწყდა როდესაც იქ მყოფები დავინახე.
- არი გაიცანი ესენი ჩემი მეგობრები არიან, გაბრიელი მეუბნება მაღალ ქერათმიან ბიჭზე, ეს ილიაა ეხლა დაკუნთულ შავგრემანს მიუბრუნდა. ეს დავითი მის გვერდით მჯდომ საშუალო სიმაღლის მწვანეთვალება ბიჭს ხელი ჰკრა. ეს კიდევ ლაშაა ჩემი ბავშვობის მეგობარი, დღეს ჩამოვიდა გერმანიიდან და მის ჩამოსვლას ავღნიშნავთ.
- სასიამოვნოა. ძვლივს ამოვიბურტყუნე მე რადგან მის ძმაკაცში ჩემი მტრის შვილი ამოვიცანი.
- არინო. ჩემს დანახვაზე მალევე ეცვალა გამომეტყველება.
- შენ, შენ აქ რას აკეთებ?
საშინელი გრძნობა დამეუფლა როდესაც ის დავინახე, ვიცი რომ ლაშა არაფერ შუაშია მაგრამ როდესაც მას ვხედავ მამამისი მახსენდება. მახსენდება თუ რა გამიკეთა მან, ყველა  გრძნობა ერთად მომაწვს. მინდოდა მეცემა, მომეკლა ყველაფერი მეთქვა. მეთქვა თუ როგორი მამა ჰყავს მაგრამ გავჩერდი.
- შენს აქ ნახვას არ ველოდი. მიღიმის ის და ჩემკენ მოდის.
- მიხარია შენი ნახვა. ხელები გაშალა ჩასახუტებლად მაგრამ მე ერთი ნაბიჯით უკან დავიხიე.
- არინო რა გჭირს? გაკვირვებული მეუბნება ერეკლე და გვერდით მიდგება.
- საიდან იცნობთ ერთმანეთს?
- ის, ის. გაშეშებული მივჩერებივარ ლაშას და სათქმელს თავს ვერ ვუყრი.
- ის ჩემი ბიძაშვილია. ჩემს სათქმელს ლაშა ამბობს.
- მართლა არ ვიცოდი.
- მე, მე უნდა წავიდე. ზურგი ვაქციე მათ და გარეთ გამოვარდი. მიუხედავად იმისა რომ მე თავად ვაპორებდი ლაშასთვის დარეკვარ, და დახმარების თხოვნას არვიცი ეხლა რა დამემართა. როდესაც მას შევხედე თვალწინ მამამისი დამიდგა და ყველანაირი შურისძიება დამავიწყდა.
- არინო მოიცადე. სადარბაზოდან გასულს მკლავში მწვდა ლაშა.
- გთხოვ გამიშვი. ჩამქრალი ხმით ამოვილაპარაკე მე.
- არი რა დაგემართა? მე ვარ ლაშა, ვერ მიცანი?
- გამიშვი.
- გავიგე  ავარიის ამბავი ძალიან მეწყინა, მაპატიე ჩამოსვლა ვერ მივახერხე. ხომ იცი როგორ მიყვარდა შენი მშობლები, ანასტასია ჩემთვის მეორე დედა იყო. სწორედ მან გამიწია დედობა როდესაც დედაჩემი გარდაიცვალა.
გოგი კიდევ ჩემთვის ის მამა იყო რომელიც არასოდეს არ მყოლია, შენ კარგად იცი ჩემთვის ალეკო არაფერს ნიშნავს. მინდოდა მათთან დამშვიდობება მაგრამ ვერ მოვახერხე.
თვალცრემლიანი მეუბნება ის და ხელს მიშვებს.
- შენ არაფერი იცი ლაშა.
- როგორ არ ვიცი? ყველაფერი ვიცი იმ ავარიის შესახებ, საშინელება იყო.
- ეს არ ყოფილა ავარია ლაშა.
- აბა რა იყო? როგორ თუ არ იყო? ყველა გაზეთი, ტელევიზია ამ ავარიას აცხადებდა.
- გთხოვ არ გინდა ლაშა.
- არინო რა ხდება გამაგებიენე? ხმას უწევს ის.
- ეს ყველაფერი, ეს ყველაფერი მამაშენმა მოაწყო. სწორედ მან დამიხოცა მშობლები, სწორედ მან მომიკლა ჩემი ძმები. ეს ყველაფერი მისი ბრალია ლაშა, გთხოვ ნუ ამბობ რომ ეს ავარია იყო. ეს არ იყო ავარია ეს გამიზნული მკვლელობა იყო.
ვყვირი წყობიდან გამოსული.
- რას ამბობ არინო? ეს შეუძლებელია, ის ამას არ გააკეთებდა.
- მან აღიარა, აღიარა გესმის? თვალებში მიყურებდა და აღიარა რომ ჩემი ოჯახი ამოხოცა.
- მოვკლავ გეფიცები მოვკლავ არ ვაპატიებ.
წასვლას აპირებდა როდესაც შევაჩერე.
- არ გინდა მოიცადე.
- რას ვუცადო? რაღას ვუცადო გამაგებინე?
- მე შენი დახმარება მჭირდება, თუ დამეხმარები მის განადგურებას შევძლებ.
- მე როგორ უნდა დაგეხმარო?
- შენ მისთვის ყველაზე ძვირფასი ხარ. თუ ჩემს გვერდით იქნები ის ჩემს მოკვლას შეეცდება, ხოლო თუ მასთან მიხვალ და ჩემს "განადგურებაში" ხელს შეუწყობ შევძლებთ ყველაფერი ჩვენს სასიკეთოდ შემოვაბრუნოთ.
- ეგ როგორ?
- მასთან უნდა მიხვიდე დაარწმუნე რომ ყველაფერი აპატიე, გავიგოთ მისი გეგმები. ხომ გაგიგია მეგობრები ახლოს გყავდეს, მტრები კი უფრო ახლოსო.
ლაშა იცოდე თუ მიღალატებ და მის გადარჩენას შეეცდები, გეფიცები ისე მოგკლავ რომ ხელიც არ ამიკანკალდება.
მე ვიცი რაც დაემართა დედაშენს, ის თავის სიკვდილით არ მომკვდარა. ამბობენ სიმსივნე ქომდაო მაგრამ ეს ტყუილია, მე ყველაფრის დამტკიცება შემიძლია მაგრამ ამაში შენი დახმარება მჭირდება. თუ შენ ჩემს გვერდით იქნები, ყველანაირ დოკუმეტს მოგცემ რაც დედაშენის სიკვდილა ეხება. მითხარი მქომდეს შენი იმედი?
- თუ დედაჩემის მკვლელონას გამახსნევინებ შენთან ვარ.
- ძალიან კარგი.
- ეხლა შეიძლება ჩაგეხუტი ძალიან მომენატრე.
- მამაშენმა ხალხი მომიჩინა, დარწმუნებული ვარ ყველგან დამყვებიან. მეცინება როდესაც მის ზრახვებს მივხვდი. - ის ცდილობს საბუთები წამართვას, რომელიც ნაწილობრივ მეხმარება მის განადგურებაში.
- ანუ საბუთების რაღაც ნაწილი გაქვს?
- ძალიან დიდი ნაწილი.
ვცრუობ რადგან მასაც არ ვენდობი ბოლომდე, არავინმა უნდა გაიგოს რომ საერთოდ არაფერი გამაჩნია. გარდა კომპანიის საბუთებისა, სადაც გარკვევით წერია თუ როგორ ცდილობდა ალეკო კომპანიის გაკოტრებას.
იმ დღესაც სწორედ ეს წავიკითხე, სწორედ მაგ დღეს მივხვდი რაც ხდებოდა. რადგანაც მან კომპანია გააკოტრა შემდეგ კი მიისაკუთრა, მას ყველაზე დიდი ამბიცია ქონდა მამის მოსაკლავად და მართალიც ყოფილა.
მე უბრალოდ მინდოდა გამეგო გააკეთა თუ არა მან ეს? მან კიდევ ძალიან მალე აღიარა დანაშაული.

- მამა, მა სად მიდიხარ? მა არ დამტოვო გთხოვ. მა ამას ნუ გამიკეთებ, შენს გარეშე მოვკვდები მამა.
- წადი არინო აქ არ არის შენი ადგილი. ზურგს მაქცევს მამაჩემი და უსასრულობისკენ მიემართება
- მა მარტოს ნუ დამტოვებ გთხოვ.
- არინო ჩემო საყვარელო. მალევე ბრუნდება და ჩემს წინ ჩნდება.
- შენ ყველაფერს შეძლებ, შენ შეძლებ დაამტკიცო სიმართლე. შენ იცი რაც მოხდა იქ, შენ დაინახე ის. შენ ყველაფერი იცი ჩემო საყვარელო, თავს ძალა დაატანე. გაიხსენე ყველაფერი გაიხსენე ჩემო პატარავ.
- მე არ ვიცი მამა, მე ყველაფერი გამახსენდა მაგრამ არავინ დამინახავს. მითხარი მამა, მითხარი ვინ იყო ის?
- შენ მას იცნობ, შენ იცი ეს ვინც იყო. შენ დაინახე ვინმაც მესროლა.
- მამა არ წახვიდე მამა მითხარი ვინ იყო? მამაა გთხოვ მითხარი ვინ იყო?
- არინო გაიღვიძე, გაიღვიძე კოშმარი ნახე.
- მამმა. გაგიჟებული წამოვარდი საწოლიდან, საშინელ ოფლში ვცურავდი. ყელში თითქოს ბურთი გამეჩხირა, სუნთქვა გამიხშირდა და საშინელი ტკივილი ვიგრძენი გულის არეში.
- მე ვიცი ეს ვინმაც გააკეთა, ვიცი მე ყველაფერი ვიცი მაგრამ არაფერი მახსოვს. მთვარეულივით დავიწყე წინ და უკან სიარული.
- არინო კარგად ხარ? მესმის ერეკლეს შეშინებული ხმა.
- მე ის დავინახე გესმის? დავინახე მაგრამ არ მახსოვს ვინ.
- არინო რა გჭირს?
- არაფერი კარგად ვარ. კოშმარი დამესიზმრა, მაპატიე თუ შეგაშინე. ზურგი ვაქციე და სააბაზანოში შევედი.
- რატომ არაფერი მახსოვს? რატომ არ მახსოვს ვინ იყო ის? მხოლოდ ავარიის დეტალები, მამის გახვრეტილი შუბლი, დედის სისხლიანი სახე და მათეს უსულო სხეული მახსოვს.
გაიხსენე არინო გაიხსენე, შენ იცი  შენ ის დაინახე.
- მართა შეიძლება მართამ დაინახა ის.
სააბაზანოდან პირსახოც შემოხვეული გამოვარდი და ტელეფონს ვეცი.
- ბებო სად არის მართა? ბებოს ხმა გაისმა თუ არა ეგრევე ვიყვირე.
- არინო კარგად ხარ?
- კარგად ვარ კარგად. სად არის მართა?
- ძინავს შვილო იცი მაინც რომელი საათია? ჯერ მხოლოდ დილის შვიდის ნახევარია.
- არ მაინტერესებს ეხლავე გააღვიძე. ვყვირი წყობიდან გამოსული.
- კარგი ორი წუთით დამელოდე. უსაშველოდ გაიწელა დრო, თითქოს ორი წუთი კი არა ორიწელია რაც ვითმენო.
- არი. მალევე გაისმა ჩემი დის ნამძინარევი ხმა.
- მართა საყვარელო, მაპატიე რომ გაგაღვიძე.
- რა ხდება არი?
- შენ დაინახე? მითხარი შენ დაინახე ვინ ესროლა მამას?
- არი მე.
- მართა მითხარი დაინახე?
- არა, არა არაფერი დამინახავს. მხოლოდ ის დავინახე რაც გითხარი, მე მეტი არაფერი ვიცი.
- გასაგებია.
- არი რა ხდება?
- არაფერი საყვარელო. ტელეფონს ვთიშავ და საწოლზე ვისვრი.
- ჯანდაბა.
- არინო რა ხდება?
მესმის ზურგს უკან ერეკლეს ხმა.
- არაფერი.
- როგორ თუ არაფერი? ორი დღეა საერთოდ არგძინებია, დღეს ერთი საათით დაიძინე და ეგრევე კოშმარი ნახე. რახდება გამაგებინე?
- მე თავად არ ვიცი რახდება ჩემს თავს, შენ როგორ აგიხსნა რაიმე?
არაფერი არ ვიცი ერე, გესმის? მხოლოდ ის ვიცი რომ მათი მკვლელის დასჯა მინდა. თვალზე მომდგარ ცრემლს უფლება მივეცი გადმოსულიყო და ამდენი ხნის შემდეგ პატარა ბავშვივით ავტირდი.
- ჩუ ჩუ დამშვიდდი ყველაფერი კარგად იქნება, დამშვიდდი გთხოვ ვერ ვიტან როდესაც შენს თვალებზე ცრემლებს ვხედავ. თვალებიდან ცრემლებს მწმენდს და მკოცნოს. - ღიმილი გიხდება ამიტომ სულ უმდა გაიღიმო გესმის? მიდი ეხლა გაიღიმე აი ისე მე რომ მიყვარს ხოლმე.
- ესე. ყველა კბილი გამოვაჩინე მე.
- სწორედ ეგრე. გულში მკრავს თან თავზე მკოცნის.
- როგორ შემაყვარე თავი შე საზიზღარო გოგოვ, არ მეგონა თუ ოდესმე ვინმე ისევ შემიყვარდებოდა. შენ ჩემი პატარა დაიკო ხარ, ის დაიკო ვის ყოლაზეც სულ რომ ვოცნებობდი.
- მეც ძალიან შემიყვარდი შე მუტანტო კრეტინო. ხელები მოვხვიე მეც.
- ერე.
- ჰო.
- რაღაც რომ გითხრა შეიძლება?
- რა ხდება? მალევე მიშორებს.
- იცი შენ?
- რა მე?
- შენ ვიკას უყვარხარ.
- საიდან მოიტანე ეგ?
- საიდან და. იმ დღეს მომხდარი ამბები დაწვრილებით მოვიყევი, ასევე გუშინდელიც თუ როგორ მჭამდა მთელი დღე.
- რა სისულელეა.
- მართას გეფიცები თუ ეგრე არ იყვეს.
- მიდი, მიდი ჩაიცვი ნუ სულელობ რაღაცას. ხელების ქნევით გადის ოთახიდან.
- დარწმუნებული ხარ რომ ვუყვარვარ? მალევე ბრუნდება უკან.
- ასი პროცენტით.
- გასაგებია.
- ყავა გამიმზადე ჩემო მუტანტო.
- არის ჩემო დედოფალო.
გარეთ საკმაოდ ციოდა ამიტომ გრძელი სვიტერი და შავი შარვალი ამოვიცვი. ფეხზე როგორც ყოველთვის ბათინკები მოვირგე თმა ცხენის კუდად შევიკარი დ აეგიყო.
- ბავშვს როდის მოიყვან? უკვე ორი დღეა ველოდები.
- დღეს შუადღეს მომიყვანს ბებიამისი.
- გინდა რაიმე გემრიელობები გავამზადო?
- იცი მომზადება?
- რაც გინდა სულო და გულო.
- მართლა?
- ჰო მხოლოდ ხინკლის მოპუჭუნება არ ვიცი. ხარხარით ვამბობ მე.
- მოპუჭუნება კი არა ნაოჭი ქვია მაგას შე დებილო. ხარხარში ისიც ამყვა.
- ჰო რა მნიშვნელობა აქვს.
- რა დებილი მყავხარ რა.
- გინდა თუ არა გავამზადო რაიმე?
- ოსტრი გამიკეთე. ანთებულკ თვალებით ამბობს და ვხედავ როგორ ყლაპავს მოზრდილ ნერწყვს ოსტრის ხსენებაზე.
- ოსტრი არა ჩიხირთმა კიდევ. მე ვთქვი ბავშვს გავუმზადებ რამეს თქო.
- მაშ შავი შოკოლადის ტორტი უყვარს და თუ იცი გაუმზადე.
- ვგიჟდები შიკოლადის ტორტზე. ხელები გავასავსავე მე.
- ბავშვის ჭკუა გაქვს მთლა.
- ბავშვი ვარ და ბებრის ჭკუა რომ მქონდეს სირცხვილი არაა?
- ჰო რავიცი.
- ეხლა უნდა გავიდე, მალე დავბრუნდები და ტორტს მივხედავ.
- ესე ადრიანად სად მიდიხარ?
- საყვარლებთან. ყურებამდე გავეკრიჭე.
- აჰა ანუ ერთი არ გაკმაყოფილებს და ბევრი გყავს?
- რასიზავ ორგანიზმი ითხოვს.
- ეხლა წესიერად.
- ბატონი კაკო უნდა ვნახო, რაღას საქმე მაქვს.
- აჰაა გასაგებია. ყავა მაინც დაგელია. მომაძახა კართან მისულს.
- გარეთ დავლევ.
- ჭკვიანად.
- მიყვარხარ მუტანტო.
- მეც ჩემო კობრავ.

- იმედია რაიმე  კარგი ახალი ამბავი გაქვს?
- ბატონო ალეკო გუშინ თქვენი შვილი და ჩვენი სამიზნე ერთმანეთს შეხვდნენ.
- რასამბობ? არაადეკვატური ხმით ყვირის კაცი და ფრხზე დგება.
- დავინახე როგორ კამათობდნენ სადარბაზოსთან.
- ერთმანეთს როგორ შეხვდნენ ჩემი შვილი არ არის საქართველოში?
- გუშინ ჩამოვიდა და მის საერთო მეგობართან შეხვდა, იქ სადაც სამიზნე ეხლა ცხოვრობს.
- ყველაფერი იღონე რათა ერთმანეთს არ დაუახლოვდნენ.
- არამგონია, საკმაოდ დაძაბულო საუბარი ქონდათ. სამიზნე მას არ იკარებს.
- ამის დედაც ესღა მაკლდა. ტელეფონი მოისროლა კაცმა.


- არინო დიდიხანია არ გამოჩენილხარ?
გახარებული მეხვევა ბატონი კაკო.
- მაპატიეთ უბრალოდ ძალიან გადატვირთული გრაფიკი მაქვს.
- რაღაცეები გავარკვიე. ანთებული თვალებით მეუბნება კაცი.
- მეც.
- იქ სადაც ავარიას იძიებდნენ, მთავარი პროკურორი ალეკოს ბავშვობის მეგობარია. სწორედ მან შეადგინა ცნობა სადაც ინფაქტი არის ნახსენები.
- ანუ მეგობარი?
- ჰო მეგობარი. შენ რა გაარკვიე?
- ლაშა ჩამოვიდა ალეკოს შვილი. რატომ არ მითხარი ის და ერეკლე მეგობრები რომ იყვნენ?
- მეგობრები?
- ჰო ისინი ბავშვობის მეგობრები არიან.
- გეფიცები არაფერი არ ვიცოდი.
- იმედია. რაღაც უნდა გკითხო?
- რა ხდება?
- როდესაც ერეკლეს ჩავეხუტე ისეთი შეგრძნება დამეუფლა თითქოს, ჩემს ძმას ან მამაჩემს ვეხვეოდი. ვიცი რომ აქ რაღაც ისე არ არის, არის რამე რაც უნდა ვიცოდე?
- არინო. თავს ხრის კაცი.
- ბატონო კაკო მე თქვენ ძალიან გენდობით, ისე მიგიღეთ როგორც საკითარი მამა. ასე რომ თუ რაიმე ტყუილის თქმას აპირებთ სჯობს საერთოდ არაფერი თქვათ.
- იმ დღეს როდესაც მამაშენის მანქანას დაარტყეს, მამაშენმა საჭე ვერ დაიმორჩილა და გზიდან გადაუხვია. მოპირდაპირე მხარეს მომავალ ავტომობილს შეასკდა, იქ კიდევ ერეკლე და მისი ცოლი ისხდნენ.  მანქანა პირდაპირ მარჯვენა მხარეს მჯდომ ერეკლეს ცოლს დაეჯახა, ის ადგილზევე გარდაიცვალა. ხოლო ერეკლე გულის დაზიანებით მოათავსეს საავადმყოფოში.
მას სასწრაფოდ გულის გადანერგვა ესაჭიროებოდა, ამიტომ ბებიაშენმა მათ ნებართვა დართო, რათა მამაშენის გული გადაენერგათ ის ჯერ კიდევ ფუნქციონირებდა.
მაპატიე ვიცი ეს ადრე უნდა მეთქვა მაგრამ ვერ გავბედე.
 მოსმენილისგან შოკი მივიღე, ანუ მამაჩემის ბრალია ერეკლეს ცოლის სიკვდილი? მამაჩემის გული ეხლა ერეკლეს სხეულში ძგერს? არა, არა ეს შეუძლებელია. ბებო ამას არ გააკეთებდა, ეს შეუძლებელია.
ჩემი ოჯახის გამო ერეკლემ მეუღლე დაკარგა, მე ვარ დამნაშავე რათა მის შვილს მშობელი დედა გვერსით არ ჰყავს.
- მან იცის?
- კი მან ყველაფერი იცის, ვთხოვე შენთვის არაფერი ეთქვა.
- აი თურმე რატომ დათანხმდა ბებო მასთან რომ დავრჩენილიყავი, ის მას იცნობდა. მან იცოდა ვინ იყო ერეკლე სინამდვილეში.
ამ ყველაფრის მერე როგორ შევხესი მას თვალებში, ჩემმა ოჯახმა მას ცოლი მოუკლა მისი შვილი დააობლა. აქამდე რატომ არ მითხარი? ეს რომ მცოდნოდა მასთან საერთოდ არ მივიდოდი, საერთოდ არ გავიცნობდი მას.
- შენი ოჯახი არაფერ შუაშია, ეს ყველაფერი ალეკოს ბრალია.
- ამის თქმა როგორ შეგიძლია? მათ ხომ მამამ დაარტყა?
- როდესაც ნატყვიარზე მითხარი მივხვდი რაც მოხდა. როგორც ჩანს მამაშენს ჯერ ესროლეს და შემდეგ დაარტყეს, რის შედეგადაც მანქანა გზიდან გადავიდა.
- შეგიძლია იმ დღის ჩანაწერები მოიპოვო?
- ვცდილობდი მაგრამ ყველაფერი წაშლილია.
- გასაგებია. ფეხზე ვდგები.
- სად მიდიხარ?
- სახლში.
- ერეკლესთან?
- არა ჩემს სახლში. სამსახურიდან წამოვალ, არ მინდა ერეკლე რომ შემომხედავს ჩემში მისი ცოლის მკვლელი დაინახოს. არ შემიძლია ამდენს ნამდვილად ვერ გადავიტან.
- არინო ეს არ გააკეთო.
- აქამდე რომ მცოდნოდა საერთოდ არ გამოვჩნდებოდი მის ცხოვრებაში. ზურგი ვაქციე და იქაურობას გავეცალე
არ შემეძლო ამ ყველაფრის გაგების შემდეგ მასთან მისვლა აღარ შემეძლო, ვერ შევხედავდი მას თვალებში. ვერ ვეტყოდი რომ ვწუხვარ ყველაფრის გამო, რადგან ვიცი ეს უბრალოდ სიტყვებია. მე ვერ დავუბრუნებ მას მის ცოლს, როგორაც ჩემთვის არ შეუძლიათ ოჯახის დაბრუნებ.
ეხლა ყველაზე მარგი და სწორი გადაწყვეტილება აქედან წასვლა იყო, მინდოდა გავქცეოდი ამ ყველაფერს.
ამიტომ სახლში წავედი ცოტაოდენი ტანსაცმელი ჩანთაში მოვათავსე, ბებოს მოცემული თანხა ჯიბეში ჩავიდე, სვანეთის სახლის გასაღები დავძებნე და  გეზი ავტობუსების გაჩერებისკენ ავიღე.
გულმა საშინლად მიწყო ძგერა როდესაც სვანეთის მარშუტში ჩავჯექი, რაც უფრო ვიახლივდებოდი ჩემს სახლს მით უფრო მიცახცახებდ სხეული.
ამდენი ხნის შემდეგ მე იქ ვბრუნდები, ოღონდ მარტო.
საშინლად მესიკვდილებოდა იქ დაბრუნება თუმცა სხვა გზა არ მქონდა. აქ უკვე სული მეხუთებოდა, არ შემეძლო ვერ გავჩერდებიდი. ცოტახნით მაინც უნდა გავქცეოდი აქაურობას, ჩემს თავთან მარტო დარჩენა მჭირდებოდა.
გზაში ბებოს დავურეკე ვთხოვე ცოტახნით არ დაერეკათ ჩემთვის, და რაც მთავარია არავისთვის ეთქვა სად ვიყავი.
სამარშუტე ტაქსი ჩემი სახლის ჭიშკართან გაჩერდა და მეც ჩამოვედი.
 ადრე გადამწვანებული ეზო ეხლა სულ მთლად გაოხრებულია. მთელმა ბავშვობამ თვალწინ ჩამიარა, ყველაფერმა კადრებად გაიარეს ჩემს გონებაში. როგორი ბედნიერი ვიყავი როდესაც ისინი ჩემთან იყვნენ, უბრალო დაცემის დროს წამოსულ სისხლზე მამა ჩემკენ გამოიქცეოდა და სულს შემიბერავდა ხოლმე, შემდეგ ნატკენ ადგილას მაკოცებდა და მე უკვე კარგად ვიყავი.
დიდი შავი ჭიშკარი ხმაურით შევხსენი და ეზოში შევედი, თითოეული ადგილი ჩემი ბავშვობის მოგონება იყო.
ჩანთიდან სახლის გასაღები ამოვიღე და კარს მოვარგე, კარის გახსნის თანავე ნაცნობმა სურნელმა ამიწვა ცხვირი.
დედის სურნელმა რომელიც ესე ძალიან მენატრებოდა, მისაღებში შევედი.
ყველაფერი ძველებურად იყო, თითქოს ამ წელს სახლისთვის არაფერი დაუკლიათ.
ბუხრის თავზე შემოდებულ ფოტოს მოვკარი თვალი, სადაც მთელი ოჯახი ერთად ვართ.
როგორი კარგები და ბენიერები ვიყავით ერთ დროს. ეხლა კი ჩემი ოჯახი საერთოდ განადგურებულია. მხოლოდ ძველი მოგონებებიღა დამრჩა, მხოლოდ იქ შემიძლია გავიხსენო ჩემი მოსიყვარულე ოჯახი.
თითქმის წელიწადზე მეტია სახლის კარები არავის შემოუღია, სახლი მთლიანად დამტვერილია ამიტომ დალაგება გადავწყვიტე.
გვიანი იყო ყველაფრის დალაგება რომ დავასრულე, ჩემთვის სალათი გავაკეთე და მალევე ვივახშმე.
საღამოს ბუხართან განმარტოება მინდოდა, ამიტომ მამის კაბინეტში შევედი მინდოდა რაიმე წიგნი წამეკითხა.
საბოლოოდ არჩევანი ანნა გავალდის ,
იმედის 35 კილოგრამზე შევაჩერე, მახსოვს როდესაც პატარა ვიყავი მამა სულ მიკითხავდა. რამდენჯერაც არ უნდა მომესმინა არ მბეზრდებოდა.
ბუხრის წინ სავარძელში გემრიელად მივთავსდი, წიგნი გადავშალე ისაა კითხვა უნდა დამეწყო როდესაც იქედან რაღაც ფურცელი გადმოვარდა.
"ჩემს პატარა არინოს" დიდი ასოებით ეწერა თავზე.
   " ჩემო საყვარელო არინი, თუ შენ ამას  კითხულობ მე უკვე ცოცხალი აღარ ვარ.
პირველ რიგში მინდ აიცოდე რომ ძალიან მიყვარხარ, შენ ის ბედნიერება ხარ რომელზეც ყოველთვის ვოცნებიბდი.
ყოველთვის მინდოდა შენნაირი შვილი,  როდესაც პორველად დაგიჭირე ხელში ჩემს ბედნიერებას საზღვარი არ ქონდა.
მეშინიდა ისეთი პატარა და უმწეო იყავი, მეშინოდა შენთვის რაიმე არ დამეშავებინა.
ვიცი ეხლა შეიძლება ფიქრობ რომ საუკეთესო არ ხარ, მაგრამ ბეტყვი რომ შენ მსოფლიოში ყველაზე კარგი და საუკეთესო ხარ. ყველას შურდა ჩემი და შეშურდებათ კიდეც, ესეთი შვილი რომ მყავს. ღმერთს ყოველ დღე ვუხდიდი მადლობას შენს გამო. მამისთვის გოგო შვილი თან პირველი სიხარული, ყველაზე ხვირფასი რამ არის.
შენ ჩემი ბედნიერების თილისმა ხარ.
ეხლა მთავარზე გადავალ, მიზეზი იმისა თუ რატომ არავარ ეხლა შენს გვერდით ეს ჩემი ძმა არის.
მან ჩემი გაკოტრება და მოკვლა გადაწყვიტა.
ვიცი ყველაფერს იღონებ მის გასანადგურებლად, ეს წერილი ამაში დაგეხმარება.
მინდა მოგიყვე რეალური მიზეზი ამ ყველაფრისა,  25 წლის წინ როდესაც დედაშენი გავიცანი ჩემს გვერსით ჩემი ძმა იყო. დანახვისთანავე მიიპყრო ჩემი ყურადღება, დედაშენის სიმშვიდემ და სისპეტაკემ. ის ისეთი ლამაზი და კარგი იყო რომ პირველივე დღესვე შემიყვარდა.
როდესაც ეს ყველაფერი ჩემს ოჯახს გავანდე, მამაჩემმა გადაწყვიტა საზღვარგარეთ გავეშვი სასწავლებლად.
წინააღმდეგი იყო ჩემი და ანასტასიას ქორწინების, მიზეზს არ მიმხელდა.
სამი წლის შემდეგ დავბრუნდი, როდესაც ანასტასია ქუჩაში მიმავალი დავინახე ჩემმა გრძნობებმა თავი გამახსენეს.
დედაშენს ხელი მოვკიდე და მოვიტაცე, როდესაც ეს ყველაფერი მამამ გაიგო გაგიჟდა.
ერთი თვის შემდეგ მოგვაგნო ჩამოგვაკითხა და სწორედ შემდეგ გამიმხილა რეალური მიზეზი.
როგორც მითხრა თურმე ალეკოს უკვე წლებია ჩემი ანასტასია ჰყვარებია.
მაგრამ დამეფიცება შენს თავს გეფიცები ჩემო პატარავ მე ამის შესახებ არაფერი ვიცოდი.
ეგ რომ მცოდნოდა ამას არ გავაკეთებდი, შემდეგ ალეკომ წამლის კეთება დაიწყო საერთოდ წავიდა ხელიდან.
მამამ კი გოგი გაურიგა რათა იმ ცხოვრებისთვის თავი დაენებებინა.
ყველაფერი მალევე ჩადგა ფორმაში, მათ მალევე შეეძინათ ბავშვი.
ჩვენც დაგვილაგდა ურთიერთობა, თავიდან ყველაფერი კარგად იყო.
ალეკომ მაპატია და გავაგრძელეთ ძველებურად ცხოვრება.
წლების შემდეგ შენც გაჩნდი და ჩვენ ერთი მთლიან ოჯახად შევიკარით.
შენი დაბადების დღე იყო, იმ დღეს გახსოვს მოსვლა რომ ვერ მოვახერხე?
შენ იმ დღეს 15 წლის გახდი, მე მასთან ვიყავი ალეკოსთან.
მას უკვე ჩემი განადგურება დაწყებული ჰქონდა, უნდოდა ჩემთვის დედაშენი წაერთმია და წაეყვანა. ამას ვერ დავუშვებდი ამიტომ საშინლად ვიჩხუბეთ, იმ დღეს დაიფიცა რომ მთელ ჩემს ოჯახს ამოხოცავდა.
ვიცოდი ის ამის გამკეთებელი იყო ამიტომ თქვენს დასაცავად  მასზე ყველანაირი შავი საქმეების მოძიება დავიწყე. იქ იმ საბუთს ნახავ რომელიც ყველაზე მეტად დაგეხმარება.
ჩემს კაბინეტში მაგისის ქვემოთ ფარული საცავია,  აი იქ შენ რომ ბავშვობაში იმალებოდი ხოლმე.
კოდი შენი დაბადების წელია, იმედი მაქვს ის საბუთები მის განადგურებაში დაგეხმარება.
ძალიან მიყვარხარ ჩემო პატარავ, ვამაყობ რომ შენ ჩემი შვილი გქვია."
- მამა. წერილი დასრულდა თუ არა ბოლო ხმაზე ამოვიტირე.
- ჩემი საყვარელი მამა. შენ ყველაფერი გცოდნია მა, გპირდები ყველაფერს გავაკეთებ მის გასანადგურებლა.  სისხლის ბოლო წვეთამდე ვიბრძოლებ რათა ის გავანადგურო.
ფეხზე წამოვდექი და კაბინეტისკენ წავედი,

მამის მითითებულ მაგიდის ქვემოთ შევძვერი და სათავსო ვნახე.
კარი მალევე გაიღო, იქ მოთავსებული საბუთები გამოვიღე და თვალი გადავავლე.
- აი რა მჭირდებოდა მე. ბედნიერებისგან თვალები ამიციმციმდა. კაბინეტის დატოვებას ვაპირებდი როდესაც კარზე ზარის ხმა გაისმა, მალევე მოვბრუნდი უკან საბუთები სეიფში შევინახე და კარის გასაღებად წავედი.
- აქ რას აკეთებ? გაოგნებული მივაშტერდი კარში მდგომ იოანეს.
- ძალიან მომენატრე და ჩამოგაკითხე. ბედნიერი მიღიმის ის.
- შენ ნორმალური ხარ? რასქვია ჩამომაკითხე? რა იცოდი აქ რომ ვიყავი?
- ძალიან დავიღალე, მშია მწყურია ტვალეტი მინდა. მთელი დღე გზაში ვიყავი, შემომიშვი რა.
- რასქვია შემოგიშვა? რომელი ნორმალური გოგო შემოუშვებს ღამის ორ საათზე სახლში ბიჭს, უცნობ ბიჭს?
- მე ხომ უცნობი არავარ.
- აბა ვინ ხარ?
- შენი შეყვარებული. ყურებამდე მიღიმის, ხელს მკიდებს და გვერდით მწევს რათა სახლში შემოვიდეს.
- რასქვია ჩემი შეყვარებული? სამზარეულოში მიმავალს უკან ავეკიდე.
- არიცი რა არის შეყვარებული? მალევე ჩერდება და თვალებში მაჩერდება.
- მე  რომ შენ არმიყვარხარ? დაბნეული ვუყურებ მას.
- ეგ არაფერია მთავარია მე მიყვარხარ. ტუჩებში მოწყვეტით მკოცნის და ზურგს მაქცევს.





იმედია ეს ის არის რასაც ელოდით, ჩემი მუზა ისევ გაფრინდა ჯაანდაბაში.
მაპატიეთ შეცდომებისთვის თვალი ვერ გადავავლე, ხელი საშინლად მტკივა ნაღრძობი მაწვს და რისი დაწერაც მოვახერხე ეს არის.
იმედია მოგეწონებათ, ხვალ მინდოდა ამეტვირთა მაგრამ რადგანაც უძილობა მაწიხებს დღესვე დავამთავრე და ავტვირთე.
მადლობა თქვენ რომ კითხულობთ თა მოგწონთ, თქვენ ძალიან დიდ სტიმულს მაძლევთ თწვენი კომენტარებით.
განსაკუთრებული მადლობა კი ჩემს მოცინარ ანგელოზს და ჩემს შოკოლადის ტორტ ბელუ შეროზიას თქვენ რომ არ მყავდეთ მოვკვდებოდი❤скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1  offline წევრი talia

ვაიმე რა მაგარი თავი იყო,აი საოცრება ხარ მალე დადე shემდეგი თორე ინტერესით ვკვდები. heart_eyes

 



№2  offline წევრი gogona migraciidan

talia
ვაიმე რა მაგარი თავი იყო,აი საოცრება ხარ მალე დადე shემდეგი თორე ინტერესით ვკვდები. heart_eyes


აუცილებლად ძალიან არ დავაგვიანებ, მიხარია რომ მოგეწონა❤

 



№3  offline წევრი ბელუ შეროზია

Ai ramaklda!!! es kvira sruliad izolirebuli viyavi internet samyarosgan, :( shesabamisan aqamde ver movaxerxe wakitxva :'( es tavii iyo zesaocreba ! Bevri inpormaciit datvirtuli, rac kargia! Ert or adgilas ragac armomewona simartle gitxra. Magram eg mnishvnelovani didad araa da vapireb piradshi ganxilvas magastan dakavshirebit tu winaamdegi arxar :ddd ogond eg exla ara radgan cotaxnit kidev armcalia saitze shemosasvlelad rac katastropaa!!! Magram es droebitia :) gyvarob me shen icode !

 



№4  offline წევრი gogona migraciidan

ბელუ შეროზია
Ai ramaklda!!! es kvira sruliad izolirebuli viyavi internet samyarosgan, :( shesabamisan aqamde ver movaxerxe wakitxva :'( es tavii iyo zesaocreba ! Bevri inpormaciit datvirtuli, rac kargia! Ert or adgilas ragac armomewona simartle gitxra. Magram eg mnishvnelovani didad araa da vapireb piradshi ganxilvas magastan dakavshirebit tu winaamdegi arxar :ddd ogond eg exla ara radgan cotaxnit kidev armcalia saitze shemosasvlelad rac katastropaa!!! Magram es droebitia :) gyvarob me shen icode !


აუცილებლად გელოდები პირადში.
მაპატიე რაღაც შეცდებისთვის, რაც შეგეხება შენ შენ საოცრება მყავხარ და ძალიან მიყვარხარ ესეთი კარგი რომ ❤

 



№5 სტუმარი სტუმარი Zoi

ნუ დამტანჯე გოგო. დადე მალე ახალი თავი.

 



№6  offline წევრი ბელუ შეროზია

ტკბილო! sleepy გელოდებით, სად დაიკარგე?

 



№7  offline წევრი gogona migraciidan

სტუმარი Zoi
ნუ დამტანჯე გოგო. დადე მალე ახალი თავი.

დავდე დავდე უკვე ველოდები ავტორიზაციას გაივლის ბოდიში:*

ბელუ შეროზია
ტკბილო! sleepy გელოდებით, სად დაიკარგე?


უკვე დავდე ჩემო საყვარელო ძაან ნუ გამაკრიტიკებ ❤

 



№8  offline წევრი მოცინარი

ზუუუსტად ის არის რაც ამდენი ხანი მაკლდაა <3 ტკბილო ჩემომარწყვო ყველაზეყველაზე მაგარო გოგოვ <3 გეფიცები ამჯერად მიზეზი მქონდა <3 ოჯახური სიტუაციაა ახლა ცოტა რთული და... იცი შენ
შოკიპიკიპანიკა თავია! რაღაც საოცრება მყევხარ <3 ეს „იო“ ცოოტა ტუტუცობს და რაცხა არ მომწონს მაი ამბავი :დდ
რა ახლართე ასეთი <3 ძაან მაგარიცარ! რთულია ასეთი ჩახლართული ისტორიის წერა, პატარა დეტალიც არ უნდა გამოგრრჩეს თორემ არაფერი გამოვა, შენ კიდევ იიიიიისე მაგრა წერ გადავირიე ამხელა ფილარმონია ქალი ;დდ
ერეკლე მიყვარს ძალიან <3 ხო, იქნებ მართას გაახსენდეს ვინ ესროლა? გთოოვ <3
მარწყვო, წავალ შემდეგ თავს წავიკითხავ სანამ გამიფრენია <3

 



№9  offline წევრი gogona migraciidan

მოცინარი
ზუუუსტად ის არის რაც ამდენი ხანი მაკლდაა <3 ტკბილო ჩემომარწყვო ყველაზეყველაზე მაგარო გოგოვ <3 გეფიცები ამჯერად მიზეზი მქონდა <3 ოჯახური სიტუაციაა ახლა ცოტა რთული და... იცი შენ
შოკიპიკიპანიკა თავია! რაღაც საოცრება მყევხარ <3 ეს „იო“ ცოოტა ტუტუცობს და რაცხა არ მომწონს მაი ამბავი :დდ
რა ახლართე ასეთი <3 ძაან მაგარიცარ! რთულია ასეთი ჩახლართული ისტორიის წერა, პატარა დეტალიც არ უნდა გამოგრრჩეს თორემ არაფერი გამოვა, შენ კიდევ იიიიიისე მაგრა წერ გადავირიე ამხელა ფილარმონია ქალი ;დდ
ერეკლე მიყვარს ძალიან <3 ხო, იქნებ მართას გაახსენდეს ვინ ესროლა? გთოოვ <3
მარწყვო, წავალ შემდეგ თავს წავიკითხავ სანამ გამიფრენია <3


ჩემო მიცინარო ძალიან დიდი მადლობა, მიხარია რომ კითხულობ და ორმაგად მიხარია რომ მოგწონს❤
ახალ თავს გარკვეული მიზრზების გამო ვერ ვდებ რის გამოც ბოსიშს ვიხდი, მიყვარხარ მე შენ❤

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent