შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

მე მას დავარქვი ჩემი (მეათე თავი)


12-03-2018, 22:54
ავტორი MaaiKoo
ნანახია 508

მე მას დავარქვი ჩემი (მეათე თავი)

დილით რა თქმა უნდა მაღვიძარას მომაბეზრებელმა ხმამ გამაღვიძა, ფეხზე ზანტად წამოვიკლაკნე, აბაზანაში შევედი,მოვწესრიგდი და ტანსაცმლის არჩევას შევუდექი,საბოლოოდ მუქი ყავისფერი ტანზე მომდგარი შარვალი, მოკლე ტოპი, ვალენსიაგას ბოტასები და გრძელი ჯინსის მოსაცმელი შევარჩიე. ჩემი არჩევანით კმაყოფილმა ბინა დავტოვე და უნივერსიტეტში წავედი. პირველი მათემატიკა მქონდა,რაც იმას ნიშნავდა,რომ თიკას ნახვა მომიწევდა,შესაბამისად მისთვის ყველაფერი უნდა მეამბო,ასევე ჩემი გოგოებიც ძალიან მომენატრნენ,ვეტყვი რომ ამ დღეებში კაფეში შევიკრიბოთ და წავიჭორაოთ,ცალკე იოანე,რომელიც დღეს 4 საათზე ბინაში ამეტუზება და ახსნა-განმარტებას ჩაბარებს... რაა გიჟური დღე მელისსსს. ოოპსსს კარგიი იდეაა მაქვსს, ჩემს ძმას,როდესაც ჩემს სტორიებს მოვუყვები, შემდეგ თიკას დავურეკავ რაიმეს მოვიმიზეზებ და ჩემთან მოსვლას ვთხოვვ, თან ერთმანეთსაც ნახავენ, უნდა გავიგო იოანესაც თუ აქვს თიკას მიმართ სიმპატიები... ფიქრებიდან სანდრომ გამომიყვანა,რომელიც ჩემს უკან ლილისთან ერთად მოდიოდა
-პრივეტ ნატალიი-მითხრა ღიმილით-ღმერთოო რა ტკბილიააა,თუმცაა მის ნაშაზე რა მოგახსენოთ......
-პრივეტტ სანდროო
-როგორ ხარ??
-კარგად თქვენ როგორ ხართ??-ლილის ალმაცერად გადავხედე. სანდრომ მზერა დამიჭირა და ჩაეცინა
-ჩვენც კარგად ვართ, პირველი რა გაქვს??- ლილის გარეშე რომ ესაუბრა ჩემთან უფრო გამიხარდებოდა...თუმცაა ჩვენ ხომ მეგობრები ვართ.... ''ჰმმ, მეგობრები'' ეს ჩემი მეორე ''მეა'',რომელიც ნერვებს ძალიან მიშლის
-პირველიი მათემატიკა მაქვს, შენ?
-ინგლისურიი, ვერ ვიტან მაგ ქალსს-თვალები აატრიალა
-რატომმ? ძალიანნ საყვარელიაა
-ერთი ეგაა საყვარელი და მეორე შენ-გადაიხარხარა ლილიმ,რომელსაც სანდრომ გაბრაზებული სახით შეხედა... აიი მეე კიიი გავმწარდი,თუმცა მის ანკესზე არ წამოვეგები და მის გამო კამათს მეორედ არ დავიწყებ
-ვისთვის როგორ,გემოვნებაზე არ დაობენ-ვუთხარი ირონიით, სანდრო გადავკოცნე და ყურში ჩავჩურჩულე
-შენი გოგო მოარჯულე,თორემ ამას მე გავაკეთებ-ორივეს გაგვეცინა, ლილი კი გაურკვეველი გამომეტყველებით ხან მე მიყურებდა,ხან სანდროს. აუუუ ძალიან მიხარია,რომ სანდროსთან დავახლოვდი,არ ყოფილაა ძალიან ცუდიი ბიჭიიი,უბრალოდ გრძნობების გამოხატვა არ შეუძლია....ჯერ
აუდიტორია შეივსო და თიკა როგორც ყოველთვის ბოლო შემოვიდა და გვერდით მომისკუპდა
-აბა რას შვრები ქალაოო?-გადამკოცნა
-რავიი თიკკ, მომენატრე -გავიცინეე
-უიი ჩემი ცუგრუმელაა-თავზე ხელი გადამისვა
-მე და სანდრო დავმეგობრდით
-ჰა?-თვალის გუგები გადმოუცვივდა,ძალანნნ გამეცინა და ლექტორმაც შემამჩნია,ამიტომ გავჩუმდი
-ლექციის შემდეგ მოგიყვები,თან სხვა ამბავიცაა....
-არ მომიყვები და შენი აჯობებს-ჩაიცინა
ლექციის შემდეგ თიკამ როგორც ყოველთვის აუდიტორიიდან ''გამათრია'' და კითხვები მომაყარა
-რამე ხდება თქვენს შორის? სხვა რა ამბავიაა?? სერიოზულიაა??აქამდე რატომ არ მითხარი?
-ჯერ ის მითხარი რომელზე გიპასუხო-თვალები ავატრიალე
-ოთხივეზე-ჩაეცინა
ყველაფერი დაწვრილებით მოვუყევი,თუ როგორ სცადა ალექსიმ ჩემი გაუპატიურება, როგორ მომევლინა სანდრო მცველად და გადამარჩინა,როგორც ანგელოზმა, ჩემი გრძნობების შესახებ თიკამ უკვე იცის,თვალზე ცრემლი მოადგა დაა მანუგეშა. არასწორად ვიქცევი,რომ სანდროს მეგობარზე მეტად აღვიქვამ,თუმცაა ძნელია გულს უბრძანო,მიუხედავად ამისაა ვალდებული ვარ ასე მოვიქცე,სანდრო მხოლოდ მეგობრად მთვლის! მე მას იმედებს არ გავუცრუვებ
-ჩემიი ლამაზი გოგო, რა დღეში ყოფილხარრ, მე კიიდევვ.... დაქალი მქვიაა მე???-თავი ჩახარა
-რაებსს ამბობ??? შენ საიდან უნდა გცოდნოდა ის არამზადა რასაც აპირებდა?-ჩავეხუტე
-ეგგ დამპაალიი იდიოტიიი, ნაძირალააა ღირსიაა რომ ციხეში ამოალპოოო-თქვა გაცხარებულმა
-სასამართლოს თავი არ მაქვს,თან სანდროს ძმაკაცია...იყო... არვიცი სნდრო რას გადაწყვეტს მასთან მიმართებაში, ეს მისი საქმეა, მთავარია მე აღარ დავინახო მისი ამაზრზენი სახე. ძალიან მიხარია რომ მე და სანდრო დავახლოვდით
-ძალიან მომეწონა სანდრო საქციელი, არც გამკვირვებია, მესამედ გადაგარჩინა უკვე, ეს ბედიაა ნატალიი-ჩამიცინა
-ეჰჰჰ, შენ ხუმრობ დაა უნდა შევძლო რომ მხოლოდ მეგობრად ჩავთვალო,ჩემი გრძნობები კი წარსულს უნდა გავატანო
-ეს რომ ძალიან რთული,ხშირად კი შეუძლებელია რომაა ჩემზე კარგად იციი ნატიი, კაი წავედი ახლა-გადამკოცნა და ძლიერად ჩავეხუტე
-კარგად თიიკ, შენ რომ არ მყავდე რა მეშველებოდა
-ისევე როგორც მე-გამიღიმა და დამემშვიდოდა
ლექციები დამიმრთავდა,როდესაც სანდრო დავინახე,ამჯერად მარტო იყო,გვერდი არ ამივლია,შევჩერდი რომ დავმშვიდობებოდი,როდესაცც თამარი(ჩემი დაქალი,ამავდროულად მამიდა,თუმცა არა ღვიძლი) შევამჩნიე,რომელიც მომნუსხველად შემოვიდა უნივერსიტეტში.. ძალიან სექსუალურიაა....ოუუუ რაა გოგოაა, ჩემი არ იყოს სანდროს თვალები გადმოუცვივდაა
-აუუ რა ნაშააა-წამოიძახა, ხელი მხარზე დავარტყვი
-ოუუუუ ვაჟბატონო, მამიდაჩემია-შევუბღვირე
-ღადაობბ ჰოო?-მისი პირი O-ს ჰგავდა
-სულაც არაა, მას ვგავარრ ასეთი მიმზიდველი-გადავიხარხარე,რაზეც სანდრომ ეშმაკურად შემომხედა
-თამოოოო-ხელი დავუქნიე,რომელმაც მრავლისმომცველად გამიღიმა
-რაშვებიიი ნატიიიი-გადამკოცნა, შემდეგ კი სანდროს მიაპყრო მზერა
-ლექციები დამიმთავრდა და სახლში მივდივარრ თამო
-ეს სიმპატიური ბიჭი ვინ არის??-ოუ რა თამამიაა... ჩამეცინა
-ჰმმმ, ჩემი მეგობარიაა, სანდრო დადიანი
-სასიამოვნოა, სანდროთი მომმართეთ-გაუცინა და ხელი ჩამოართვა
-ჩემთვისაც, თამარი,ნატალის მამიდა და გულის მესაიდუმლე-მე გამომხედა და ჩაეცინა
-უკვე მითხრაა....-ვუჩქმმიტეე ღმერთოო ენას ვერ აჩერებს, თამარო იფიქრებს ჩემზე საუბრებოდაო
-აუუჩჩჩჩ, მეტკინაა-სიმწრით ამოიკვნესა
-აჰჰ, უკვე მოგისწრიათ ჩემზე საუბარიი, კარგიაა-გადაიხარხარა
-ასე გამოდის-ხარხარში სანდროც აჰყვა,შემდეგ მეც
-თამო ამ დღეებში გოგოების ნახვას ვაპირებ, დაუკავშირდი გთხოვ და უთხარი შევიკრიბოთ ძალიან მომენატრნენ
-ხომ იცი უარსს არ გეტყვი, მეც ძალიან მომენატრეთ ყველანი, ამიტომაც მოგაკითხე-გამიცინა
-წამო ჩემთან თან ახალ ბინას გაჩვენებ
-არა ნატი, მეჩქარება ჩემს ძმას უნდა მივაკითხო,დაბადების დღეზე მივდივართ
-აუუუუ, თქვენ არ ისვენებთ რააა, სულ სადღაც დადიხართ-გავიცინე-კაი ჰოო გოგოებს შეატყობინე დაა შემეხმიანეთ ამ დღეებში
-რა ვქნა ნატი, მოთხოვნადი გოგოვარრ დაა ყველგან მპატიჟებენ-ჩთვალი ჩამიკრა
-არ მიკვირს-თქვა სანრომ და მე შემომხედა
-ეს ბიჭი მომწონს-თქვა თამარმა...- მეც მომწონსს :)) ჰმმმ დაგასწარიი მამიდულააა
-არ დაგეკარგოს არსად-გადავიხარხარე
-ნატალი ასე ადვილად დასაკარგი ბიჭი არვარ მე-თვალი ჩამიკრა სანდრომ
-ვიცი სანდროო-მხარზე ხელი დავადე და ენა გამოვუყავი,რაზეც მანაც მიპასუხა და დამეჭყანა.
სახლში მისულმა, ვისადილე, ვიმეცადინე და 4 საათზე იოანეც მესტუმრა.
-რაშვებიი ნატიიი-ისე ჩამეხუტა,კინაღამ სუნთქვა შემეკრა
-რავიი იოო, თუ გამათავისუფლებ უკეთ ვიქნები-გავიცინე
-უპპსს ბოდიში-გაიცინა
-აბაა როგორ მოგწონს ბინაა?? წამოო სხვა ოთახებსაც გაჩვენებ
***
-მმმმ, ძლაიანნ კარგიაა, რაც მთავარიაა კომფორტულია, შენთვის ეს ხომ მთავარიი მახასიათებელია
-ნამდვილადდ, ყავა ხომ გინდა??
-კიი მინდა, 2 კოვზი შაქრიით
-ვიცი იოანე რამდენი კოვზი შქარიც გინდა, 18 წელი შენს გვერდით ხომ არ ვიზრდებოდი???-შევუბღვირე
-ჰმმმ, მე ბოდიშიი-ხელები ასწია დანებების ნიშნად,რაზეც გამეცინა
ყავაც გავამზადე, ჩიფსები და ტკბილეულიც გამოვიღე მაცივრიდან და მდივანზე მოვკალათდი იოანეს გვერდით.
-კარგი ახლა მომიყევი რა ხდება შენს თავს?
-საიდან დავიწყო არც კი ვიციი... იმდენად გრძელი ამბავიაა....-დავიბენი
-თავიდან დაიწყე!
-კარგი მოემზადე...-გავუღიმე ნაძალადევად. დავიწყე ყველაფრის იმ დღიდან მოყოლა,როდესაც ჩემს დაბადების დღეზე სანდრო პირველად ვნახე, ამავდროულად იოანეს დაჭიმულ სახესაც ვამჩნევდი,რაც თხრობას მიძნელებდა.როდესაც მეორე კლუბის შემთხვევაზე ვუამბე,თუ როგორ მაკოცა ერთმა ბიჭა ნაძალადევად, ამაზე იოანე სულ მთლად გადაირია
-რაა????? მაგისს დედაა მოოვვ******, ეგ როდის იყო, შენ და თიკა გალეშლი მთვრალები რომ დამადექით თავზე??-ფეხზე წამოხტა და იმხელაზე იყვირა,შევხტი
-ნუ ყვირი გთხოვ-ჩემდაუნებურად ავტირდი, იოანე თავზე ხელი ნერვიულად შეიცურა და ჩამეხუტა
-კარგი ჩშშ.... მაპატიე, ავღელდი. უბრალოდ ჩემს თავზე მეშლება ნერვები,რომ ვერ შევამჩნიე როგორ განიცდიდი ამას...-თქვა დანანებით
-იოო ვიცი რომ ძნელია, მაგრამ თავი ჩემს ადგილას წარმოიდგინე, კიდევ ერთი რაღაც უნდა გითხრა დაა ასეთი რეაქცია თუ გექნება...
-თქვი, მზად ვარ-თვალში ცრემლი ჩაუდგა,ყბას ყბაზე აჭერდა
და მოვუყევი გუშინდელი დღის ამბავი,რამაც ძალიან შემაშინა..... ძალა აღარ მქონდა თხრობის გაგრძელებისა,რადგან ჭრილობები მეხსნებოდა, თუმცა როგორც იქნა დავასრულე, იოანე 5 წუთი ერთ წერტილს მიშტერებოდა, ცრემლებს მის სახეზე გზა გაეკვალათ, რომლის შეშრობას არც ცდილობდა, თვალებში სევდა ჩასდგომოდა, გული მიკვდებოდა ასეთ მდგომარეობაში რომ ვუყურებდი, დივანიდან წამოვდექი, იატაკზე დავჯექი და მუხლებში თავი ჩავურგე, დიდხანს ვიყავით ასეთ მდგომარეობაში, მისი ხელი ჩემსაში მოვიქციე და მოვეფერე და გავბედე ყველაზე მთავარის თქმა
-იოო, სანდროს მიმართ გრძნობები მაქვს
-სანდრო??? აჰჰ.. ის ბიჭიი?? მერე რას აპირებ?
-არაფერს, როგორც უკვე გითხარი მეგობრები ვართ, უნდა ვეცადო მისი დავიწყება, სხვაგვარად არც გამოვაა....-ვთქვი სევდიანად და ჩავხარე, მან ტავზე ხელი გადამისვა და მაკოცა.
-როგორც ჩათვლი საჭიროდ ისე მოიქეცი,მაგრამ იცოდე ყველაფერი შემატყობინე, ახლა ერთ დიდ არარაობად ვთვლი თავს, რაები გადაიტანე მე კიდევ....-თავი ხელებში ჩაირგო
- იოო გთხოოოვვ არ გინდაა, შენ რა შუაში ხარრ? მე არ გითხარი არაფერი არ მინდოდა გენერვიულა...- ავტირდი
-სამაგიეროდ შენ იტანჯებოდი, მე კიდევვ....-მისი ხელები ჩემსაში მოვიქციე და დავუკოცნე
-არ გინდა...გთხოვ-გავუღიმე
-შენ ის მითხარი, შენი გული ვინმეს ხომ არ დაუკავებია?-ვუთხარი ღიმილით
-ძაან თემატური კითხვაა დაო
-მაინტერესებს და მიპასუხეე გთხოოვვ
-ნუ, არის ერთი ვიღაც,მაგრამ არ ვიცი ის რას გრძნობს, არ მგონია დაინტერესებული იყოს ჩემით, იშვიათად ვხვდებით ერთმანეთს
-ვინაა???? ვიცნობბ????-ჩიფსის ჭამა დაიწყო
-საპირფარეშო სადა???-ეს გოგო თიკააა, რადგან კითხვაზე არ მიპასუხაა, უფროსწორად თვალებშიც არ შემოუხდედავს...... ვიიციი ვიციიი... ნამდვილად ისაააა
-აი იქით-თითით ვაჩვენე
-კაი მადლობა
ტელეფონი მოვიმარჯვე და თიკად დავურეკე,როგორც დაგემგილი მქონდა
-ალო
-ალოო, თიკკ რაშვებიი, სად ხარრ?
-სახლში ვარრ რა ხდება რა ხმა გაქვს???
-აუუ თიიკოო შუქი ჩამიქვრა სახლში დაა თან შეუძლოდ ვარ,მგონი მოვიწამლე, გთხოვ დღეს ჩემთან დარჩიიი, გამოდიი რაა-შევევედრე
-ნატიი დედიკოს ვეტყვიი და გამოვალლ
-კაიი ჩემო სიცოცხლევ, მადლობა
-შეხვედრამდე
დაახლოებით 40 წუთს შემეგ კარზე ზარის ხმა გაისმა
-შემოვდგი ფეხი გწყალობდეთ ღმერთიი-წამოიყვირა თიკამმმ
-შემოდიიი ჩემო გიჟოოო-გადავიხარხარეე
-აბაა შუქიი არ მავქვსოო???-გაუკვირდა
-ახლახან მმოვიდა თიიკკკკ
-აუუ ავტობუსში ერთმა ტიპმა მომიშალა ნერვებიიი.....კრეტინნ....
-აბაა ვინ ვის მოუშალაა ნერვებიი???-წამოიძახაა თიკას ნათქვამით დაინტერესებულმა იოანემ და შესასვლელში შემოვიდა. თიკა ადგილზე გაქვავდა და მკვლელი მზერა მე მომაპყრო.
პ.ს. თქვენი აზრი დაწერეთ კომენტარებში, მადლობა რომ ჩემს ისტორიას კითხულობთ.скачать dle 11.3




№1 სტუმარი Nia

Male dade ra momdevno tavi

 



№2  offline წევრი MaaiKoo

Nia
Male dade ra momdevno tavi

ამ დღეებში დავდებბ

 



№3 სტუმარი სტუმარი ლიკა

მალ მალე დადე მომწონს ეს მოთხრობა

 



№4  offline წევრი MaaiKoo

სტუმარი ლიკა
მალ მალე დადე მომწონს ეს მოთხრობა

მადლობაა დიდიი. დღეს საღამმოსს ჩავუჯდები და დავწერრ, როდის გამოქვეყნდება არვიცი

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent