შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ამნეზია_(ანუ გონება გულის მართვას იწყებს) თავი 10


18-03-2018, 21:51
ავტორი Mariam Shengelia_3
ნანახია 864

ამნეზია_(ანუ გონება გულის მართვას იწყებს) თავი 10

თავი 10.

ნიკას გვერდით ვიჯექი მანქანაში, მისკენ გახედვაც არ მინდოდა, მაგრამ სხვა გზა აღარ იყო.
-ძალიან გაწყენინე? _ხმა გავინაზე და ვეცადე ჩვეული როლი მომერგო
-შენ გამო იმ ს*რმა დამარტყა
-ნორმალურად ილაპარაკე მაქსიმეზე_მაინც ვერ გავაკონტროლე ხმა
-კიდე აქეთ გაქვს პრეტენზიები? მადლობა თქვი რომ მოვედი
ღრმად ამოვისუნთქე, ამდენი ვითმინე და ახლა გეგმიდან გადახვევა უადგილო იქნებოდა.....(თუ გრძნობ რომ ნებდები, გაიხსენე რატომ დაიწყე)......
-კარგი ნიკა, მაპატიე, უბრალოდ ბევრი რამ გადავიტანე.
-კარგი დაივიწყე_დამადლებული ტონით მითხრა და გზა განაგრძო. ახლა საშუალება რომ მქონოდა ცემაში ამოვხდიდი სულს, მაგრამ არშეიძლებოდა, სხვანაირად მიზანს ვერ მივაღწევდი და სიმართლეს ვერ გავარკვევდი, უნდა მომეთმინა. თანაც ბატონი ძალიან გაბრაზებული იყო, ამიტომ რაღაცით უნდა მომეთაფლა.
ჩემს სახლთან გააჩერა მანქანა და მხოლოდ მაშინ შემომხედა. ვინმეს მისი მწვანე თვალებისთვის და სიმპათიური ნაკვთებისთვის რომ შეეხედა უცოდველი კრავის შთაბეჭდილებას დატოვებდა. არადა ვინ რა იცოდა მის შიგნით რა იმალრბოდა, მისი და მისი ოჯახის შიგნით...
ნიკა როგორღაც უნდა მომეთაფლა, თავში კი ერთადერთი იდეა მიტრიალებდა, რომ იცოდეთ ამის გამო როგორ მეზიზღებოდა საკუთარი თავი, მითუმეტეს მას შემდეგ რაც მაქსიმეს ტუჩების გემო მახსოვდა, მაგრამ სხვა გზა მართლა არ მქონდა, ნიკას ჩემი ნდობა უნდა დაბრუნებოდა.
ღვედი შევიხსენი და მისკენ გადავიეიე, ხელიკეფაზე მოვკიდე და ახლოს დავქაჩე, ვეცადე მინიმალურად შევხებოდი ტუჩებზე, მაგრამ მიხვდა თუ არა რასაც ვაკეთებდი ზედ ამიკრო და ლამის მომაცალა ტუჩები, გული მერეოდა, ცოტაც და ავტირდებოდი, ეს საზიზღრობა იმდენად განსხვავებული იყო მაქსიმეს კოცნისგან, ისიც ვნებიანი იყო, მაგრამ ვნებას, ჟინს და მაოთხოვნილებებს ისე ლამაზად ერწყმოდა სიმაზე და პატივისცემა რომ თავს მაკარგვინებდა, ეს კი....ეს კი უბრალოდ გულის ამრევი იყო!
როგორც იქნა მორჩა ჩემს ლოღვნას. კმაყოფილი თვალებით შემომხედა და პირველი კლასელივით დამიტყაპუნა ხელი თავზე
-ეს რომ თავისდროზე გექნა სულ არ მოგივიდოდა ავარია_მზერით მაგრაძნობინა აქ მე ვარ კაცი და მაინც ისე იქნება როგორც მინდაო.
გამახსენდა ავარიის დღე, ის შეგრძნებები.....სანამ მაქსიმესთან მივიდოდი მე და ნიკა საყვარელი წყვილივით ვსეირნობდით, მერე კი ჩემი კოცნა სცადა, ამ დროს უკვე მაქსიმეზე უგონოდ ვიყავი შეყვარებული, თუმცა ვერ ვამჟღავნებდი, წამითაც ვერ ვიფიქრებდი რომ ისიც იმავეს გრძნობდა, თუმცა ნიკას ახლოს მაინც ვერ ვიკარებდი. მივხვდი თუ არა რას აპირებდა თავიდან მოვიშორე, გაბრაზდა, ყვირილი დაიწყო, თითქმის 1 წელია ერთად ვართ და ერთხელაც არ მიკოცნიაო, ვეღარ ვუძლებდი მის ყვირილს, წამოვედი, გამომეკიდა მაგრამ ტაქსში ჩავჯექი და მაქსიმესთან წავედი, ტირილი ამივარდა, მძღოლმა ათასჯერ მაინც მკითხა რით დაგეხმაროო, მხოლოდ იმას ვუმეორებდი რომ დანიშნულების ადგილას დროზე მისულიყო. ფული სწრაფად მივედი და მაქსიმეს კარებზე ბრახუნი ავტეხე, კარი თმაავურძგნულმა და ტრუსის ამარამ გამიღო, ეტყობოდა რომ ეძინა, მაგრამ დამინახა თუ არა ამ მდგომარეობაში მაშინვე გამოფხიზლდა
-ქეთა...ქეთა რა გჭირს
სახლში შემიყვანა, დივანზე დამსვა თვითონ გვერდით დამიჯდა, ტირილს ვერ ვწყვეტდი, ვსლუკუნებდი და თან მის იდეალურ სხეულს ვეკვროდი.
-მა...მაქსიმე...
-რამოხდა პატარავ მითხარი...შემომხედე, მითხარი რა მოხდა დაწყნარდი და მშვიდად მომიყევი, ხოიცი რო მოვაგვარებთ, ხოიცი რომ შენ ერთ ცრემლსაც კი არავის ვაპატიებ, უბრალოდ მითხარი ვის გამო ტირი
-შენ გამო
სახე მოეღრიცა
-მეე...ჩემგამო?...მე რამე გაწყენინე?
-არა არა...შენ გამოც, ჩემგამოც, ნიკას გამოც, მაქსიმე დავიღალე, დავიღალე ამ როლების მორგებით შენთანაც და ნიკასთანაც, საერთოდ მთელს ქვეყანასთან, დავიღალე გესმისს, დავიღალე....._ისევ ტირილი ამივარდა
-ქეთა ნუ გადამიყვან ახლა ჭკუიდან, ნორმალურად ამიხსენი რა მოხდა
და აღარ დავაცადე....აღარაფრის თქმა ვაცადე...ხელები კისერზე შემივაწყვე, კალთაში ჩავუჯექი და სანამ აზრზე მოსვლას მოასწრებდა ვაკოცე, მთელი გრძნობით, კოცნით ვუთხარი რამდენი წელი ვიტანჯებოდი ამ სიყვარულის გამო, კოცნით ვუთხარი თუ როგორ დამღალა ამ თამაშმა მთელი 1 წელი, კოცნით ვუთხარი როგორ მიყვარდა, მიუხედავად იმისა რომ შეიძლებოდა მას იგივე არ ეგრძნო.
დაიბნა
თვალების დახუჭვაც ვერ მოიფიქრა
ხელები გაუშეშდა
მაინც ვკოცნიდი
ვკოცნიდი მთელი გრძნობით.
მერე მისსი ხელები ვიგრძენი წელზე
თვალები ნელ-ნელა დაეხუჭა
ტუჩები რიტმულად ამაყოლა
მისმა ენამ კი...ჯქნდაბა მისმა ენამ საერთოდ გამომთიშა
ახლა მე გავედი ასტრალში
პირველი კოცნაც ასეთი უნდა.
ბოლოს უჰაერობამ შემაწუხა და ძლივს მოვშორდი მის ტუჩებს. მაშინვე დამეწყო პანიკა
-ეს...ეს რაგავაკეთე
აზრზე მოსვლაც არ ვაცადე მაქსიმეს ისე გამოვიქეცი, მერე შემომესმა მისი ძახილი, მაგრამ არ გავჩედდი, ვერ გავჩერდებოდი, ვერ შევხედავდი თვალებში, არ შემეძლო.
ბოლოს მანქანის მუხრუჭის ხმა მახსოვს და ყველაფერი გაშავდა....

ყველაზე საშინელი გრძნობა ქალს იცით როდის ეუფლება? როცა ერთს კოცნის და მეორეზე ფიქრობს. მაშინ თავი უკანასკნელი ქუჩის ქალი გგონია, გგონია რომ მთლიანად გაჭუჭყიანდი და რამდენჯერაც არ უნდა დაიბანო ამ ჭუჭყს ვერ მოიშორებ.
ნიკას მალევე დავემშვიდობე და სახლში ავედი.
ყველა იქ იყო,
ყველა....მაქსიმეს გარდა.
-მოვიდა ქალბატონი_გიორგის მკაცრი ხმა გავიგე, დივანზე დამნაშავესავით დავჯექი და მომდევნო იერიშისთვის მოვემზადე, თუმცა არავის ამოუღია ხმა. თავი დაბნეულმა ავწიე ზემოთ
-რაიყო ჩვენ გველოდები?_ღიმილით მითხრა სანდრომ მაგრამ ბოლოს ისევ გაიმკაცრა ხმა, უხმოდ დავუქნიე თავი
-ხოდა სულ ტყუილად_ამჯერად ვაკოს ბარიტონი მოსწყდა ყურთასმენას_ჩვენ გელოდებით შენ!
-მე რას მელოდებით?
-ქეთუშ შენ ჩვენ დებილები გგონივართ?_არ ცხრებოდა ვაკო
-რაგინდა ვაკო ამიხსენი ნორმალურად_მომაბეზრებლად ავატრიალე თვალები
-ქეთა, ნიკა არ გიყვარს შენ_ახლა ჩემმა ძმამ დაიწყო
-მიყვარს!
-არ გიყვარს!
-მიყვარსთქოოო
-შემომხედე!_ისევ ვაკო. დასჯილი ბავშვივით ჩავხედე თვალებში
-შემომხედე და ისე გაიმეორე რომ ნიკა გიყვარს და არა...._ირგვლივ მიმოიხედა_უბრალოდ მითხარი რომ ნიკა გიყვარს
-ვაკო არ გინდა_მუდარის თვალებით გავხედე მეგობარს, მან სიმართლე იცოდა ჩემს გრძნობებზე, ვერ ვიქნებოდი ამდენად კარგი მსახიობი, ვერ შევძლებდი მის მოტყუებას.
-გასაგებია_ჩაილაპარაკა და დივანზე დაეშვა
-დედი რატომ აკეთებ ამ ყველაფერს?
-დედა, შემომხედე და მითხარი ცხოვრებაში ოდესმე რამე უმიზეზოდ მითქვამს ან გამიკეთებია? ხომ კარგად მიცნობთ ყველა, ხომ იცით რომ ტყუილად არაფერს ვაკეთებ, ასე უნდა მოვიქცე, ვალდებული ვარ, არმაქვს სხვა გზა!_ანამ უხმოდ დამიქნია თავი შუბლზე მაკოცა და დამიბარა მაღაზიაში უნდა წავიდ სადილს გგაგიკეთებთო, ზურაც მას გაჰყვა მისახმარებლად, უკვდავი შვიდეულიდან ექვსნი დავრჩით, მაქსიმე ისევ არიყო
-მაქსიმე სადაა?_ ვეღარ მოვითმინე
-არვიცი, სავაადმყოფოდან რო გავარდა მაგის მერე არ მინახავს, ტელეფონიც გამორთულიაქვს.
სულ ასე იცოდა, რაღაცაზე საშინლად თუ ბრაზდებოდა იკარგებოდა ხოლმე, მხოლოდ მე ვიცოდი სად იყო, მაგრამ არ ვაწუხებდი, ასეთ დროს ყველაზე მეტად უნდოდა ხოლმე მარტოობა, მეც ვაცდიდი.
მახსოვს ერთხელ, როცა მისი მშობლები გარდაიცვალნენ დასაფლავების შემდეგ 1 კვირა წავიდა უშგულში. იქ დეიდის დანატოვარი აგარაკი ჰქონდა, სულ იქ მიდოდა ხოლმე, 1 კვირა ვითმინე, ბოლოს უ-მაქსიმე-ობას ვეღარ გავუძელი, ვეღარ ვუძელი და ჩავაკითხე. მაშინ პირველად და უკანასკნელად ვნახე ისეთი მაქსიმე, თვალები ჩასისხლიანებული, უიმედობას ასხივებდა, მაშინ ჯერ კიდევ ვერ ვხვდებოდი რომ სხვანაირად მიყვარდა. ხმა არ ამომიღია, უბრალოდ მოვეხვიე, დაახლოებით 2 საათი ასე ჩახუტებულები ვიჯექით. ბოლოს საფეთქელთან მაკოცა და დღემდე ცხადად მახსოვს მისი სიტყვები, მაშინ ვერ ჩავწვდი ბოლომდე მაგრამ ახლა ვხვდები. "შენს ცხოვრებაში რა სტატუსიც არ უნდა მქონდეს იცოდე რომ არასდროს დაგტოვებ რადგან შენ ჩემს ცხოვრებაში ყველა სტატუსით მნიშვნელივანი ხარ"...
მაშინ სტატუსებს ყურადღება არ მივაქციე, ახლა ვხვდები.

-არ იქცევი სწორად_წითელთმიანის ხმამ გამომაფხიზლა.
-კარგი რა ნუცა შენც არ დაიწყო
-თვალებში გეტყობა რომ ნიკა არგიყვარს_ხელი მუცელზე დაისვა და ნუშნისმოგებით გადახედა სიყვარულითსავსე თვალებით სანდროს.
-გეყოფათ_გაღიზიანებულმა ამოვილაპარაკე
-კარგიიი რაა ქეთა, გაგვეცი ადამიანურად პასუხი რა, არაფერს ვნიშნავთ შენთვის კისმარა ესე რო იქცევი?_მოთმინება დაკარგა ნუცამ, გიორგიმაც ვერ გააჩერა
-ნუციკო ნუ გამომიყვან წყობიდან!
-ისე იქცევი თითქოს ვიღაც უცხოები ვიყოთ
-ხალხნო რატო არგესმით რომ სხვა გზა არმაქვს? რატო არგესმისთ, თქვენ გგონიათ მომწონს ეს თამაში? გგონიათ მომწონს ნიკასთან რომ ვარ? გგონიათ მსიამოვნებს ნიმასთან კოცნის დროს მაქსიმეს კოცნაზე რომ ვფიქრობ? გგონიათ მომწონს?_კონტროლი დავკარგე და ბოლოხმაზე ვყვიროდი, ბოლოს მივხვდი რომ ზედმეტი ვილაპარაკე. ყველა გაშტერებული მიყურებდა, ხმა არ ამომიღია, ოთახში ავვარდი და საწოლზე დავემხე, იატერიული ტირილი ამივარდა ბოლოს როგორ ჩამეძინა არც მახსოვს.

ტელეფონის ხხმამ გამომაღვიძა. ანდრო იყო.
-გავიგე გონება დაბრუნებია ჩემს გოგოს.
-ანდრო, როგორ მომნატრებიხარ
-აღარ დაგირეკე ამნეზიის დროს, უარესად არ ავრიო მეთქი.
-ხო მივხვდი, არის რამე ახალი?
-კი საკმაოდ საინტერესო დეტალები გამოიკვეთა, თან შენმა ამნეზიამ ხელი შეუწყო და ბოლომდე ისე ატრიალებდნენ ნიკა და ბიძამისი საქმეს როგორც უნდოდათ. მოკლედ ხვალ ჩემთან გამოდი დილით და დაგელაპარაკები, ფირმაში ერთად წავიდეთ მერე.
-კარგი 9ზე შენთან ვიქნები.
-კრუასანი არ დაგავიწყდს
-მახსოვს.

ანდრია თევდორაძე ჩემი კურსელი იყო. შემდეგში კი საიდუმლო საქმემ გაგვაერთიანა. ამაზე ცოტა მოგვიანებით....

ტელეფონი რომ გავთიშე ისევ შემოვიდა ზარი. არდამიხედავს რადგან ისევ ანდრო მეგონა
-ხო ანდრუშ
-ანდრუშა ვინაა?_სესილის ხმა გავიგე
-ჩემი ნათესავია, ახლა ამოსულა მოსკოვიდან_რაც პირველი მომაფიქრდა ის ვუთხარი
-აა ჰო, მისმინე გამოდი ჩვენთან
-არა რა სესილი, არმაქ არაფრის ახსნის თავი
-არავინ არაფერს გახსნევინებს, გამოდი პიცა ვჭამოთ, შენ ნათლულს არ აწყენინო_თითქმის დარემუნრბული ვიყავი რომ ამის თქმის დროს ხელი მუცელზე დაისვა
-კაი მოვდივარ.
მალე გავემზადე და მთთან მივედი.
-ჩემი გოგოც მოსულააა_ვაკომ ხელები გაშალა და ჩამეხუტა
-არინერვიულო მოვაგვარე, არავინ არაფერს გეტყვის_ჩახუტებისას ყურში ჩამჩურჩულა და დივანზე დამაგდო.
დრო სასიამოვნოდ გავატარეთ. ბევრი ვიცინეთ და ძველი ამბები გავიხსენეთ. ჰაერივით მაკლდა მაქსიმე ვიბლიანი! ვკვდებოდი ისე მინდოდა მისი აქ ყოფნა.
-მაქსიმე არ გამოჩენილა?
-არა_მალევე დასერიოზულდა სანდრო
-კაი, წავალ დაველაპარაკები
-იცი სადაა?
-კი.
სახლიდან გამოვედი და უშგულის გზას დავადექი. უკვე 11საათი იყო რომ ჩავედი. ანა და ზურა გავაფრთხილე და ტელეფონი გამოვრთე. სახლის კარი ღია იყო. პირველი სართული ცარიელი. ფრთხილად ავედი მეორე სართულზე და მისი საძინებლის გზას გავუყევი. ოთახში არავინ იყო, თვალში აივნის ღია კარი მომხვდა. მოაჯირზე იყო გადაყუდებული და ეწეოდა. მოწევა და მაქსიმე ძალიან შორი შორს იყო. ზურგიდან მივეხუტე და ნუცელზე მოვხვიე ხელები. არ შეშონებია, თითქოს მელოდებოდა, მაგრამ მაინც გარკვევით ვიგრძენი როგორ აუჩქარდა გულისცემა. ფეხისწვერებზე ავიწიე და კისერში ვაკოცე. არ ინძრეოდა, ხელი ავაწევინე და მისსა და მოაჯირს შოროს მოვექციე, ხელებში მისი სახე მოვიქციე და მოწყურებული დავეწაფე ბაგეებზე. კოცნით არ მიპასუხა.
-ნიკას დავშორდი!_მის ტუჩებთან ამოვიღნავლე. ვიცი, ვიცი რომ საშინლად მოვიქეცი, მოვატყუე, მაგრამ არ შემეძლო სხვანაირად, თუნდაც ეს უკანასკნელი ყოფილიყო მაქსიმე უნდა შემეგრძნო!
-მართლა?_დაბინდული მზერით მკითხა და სიგარეყი საფერფლეში ჩაწვა, უხმოდ დავუქნიე თავი და კიდევ ერთხელ ვაკოცე. ხელები წელზე მაგრად შემომხვია და მიმიხუტა, ფეხები წელზე შემოვაწყვე და ხელები შავ თმაში ავუხლართე. საძინებლისკენ წავიდა, ამ მომენტში მის გარდა ვერაფერს ვგრძნობდი, ამ მომენტში ისიც კი არ მაწუხებდა რომ უნამუსოდ მოვატყუე, ამ მომენტში არც მომავალზე ვფიქრობდი. მხოლოდ მაქსიმე მინდოდა იმ წუთას.
ძირს ჩამომსვა და მთელი გრძნობით დამიკოცა ყელი, მერე ლავიწი, მაისურის ბრეტელი გადამაძრო და მკერდთან მაკოცა, სიამოვნებისგან წამოვიკვნესე, როგორც ჩანს ამან გამოაფხიზლა, მაშინვე უკან დაიხია
-მაპატიე ქეთა, თავი ვეღარ შევიკავე
-შენთან მინდა!_მტკიცედ წარმოვთქვი და მისი დაბნეული სახის მიუხედავად ამჯერად მე გავიწიე მისკენ, ყელში ვაკოცე და მაისური გადავაძრე, მისი ტანი საოცრებაა!
-დარწმუნებული ხარ?_ჩახშული ხმით ძლივს ამოიხრიალა
-მოკეტე და მაკოცე.
თავი დავკარგე, მაქსიმეს გავარვარებული სხეულის გარდა ვეღარაფერზე ვფიქრობდი. ერთიხელის მოსმით გადამაწვინა ლოგინზე და ზედმეტი მატერიისგანაც გამათავისუფლა. ნაზად დაუყვა ყელიდან მკერდს, მისი ტუჩები და სველი ენა რომ ვიგრძენი მკერდზე თავი ვეღარაფრით შევიკავე, საოცარ ხმებს ვუშვებდი. მუცელზე გავარვარებული ტუჩები მომაკრო და ისევ ტუჩებს მოუბრუნდა. ფრთხილად გათავისუბლდა თვითონაც უკანასკნელი მატერიისგან, ბოლოჯერ ჩამხედა თვალებში და რომ დაინახა მართლა მზად ვიყავი პირველი ბიძგიც გააკეთა. ხომ გაგიგონიათ დიდი ტკივილი და საშინელი შეგრძნებებიო? არაფერი მსგავსი! ოდნავ, ყრუ ჩხვლეტა ვიგრძენი, მერე კი მხოლოდ სასიამოვნო ბიძგებს ვგრძნობდი, მაქსიმეს ვნებამორეულ ხვნეშას როგორ ერწყმოდა ჩემი კვნესა, ბოლო ბიძგი და სიტყვა რომელიც არასდროს დამავიწყდება
-მიყვარხარ ქეთა
ჩემს გვერდით მწოლიარე მაქსიმემ ყურთან დამჩურჩულა და ბიბილოზე კბილიხ მომდო, ჯერ მისი შეხებისგან, ახლა მისი სიტყვებისგან სულ გამოვითიშე, მისკენ გადავტრიალდი და ხელი მოვხვიე.
-მეც მიყვარხარ მაქსიმე, ყველაზე და ყველაფერზე მეტად!
ასე ჩაგვეძინა. დილით ჯერ კარგად გათენებული არ იყო რომ გამეღვიძა, ისევ მაქსიმეს შიშველ სხეულზე ვიყავი აკრული. უდიდეს ბედნიერებასთან ერთად უდიდესი ტკივილი ვიგრძენი. ტკივილი რომ მოვატყუე, რომ სიმართლეს გაიგებდა და არ მაპატიებდა.
მალე გავემზადე და წერილის წერა დავიეყე.
"ამ ქვეყნად ყველაზე საშინელი არსება ვარ! მე არც შენ გიმსახურებ და არც ჩვენს მეგობრებს. მოგატყუე მაქსიმე, ნიმას არ დავშორებულვარ, მაგრამ გეფიცები, გეფიცები შენ მიყვარხარ! დამიჯერე მაქვს მიზეზი რატომაც ვაკეთებ ამას, ვიცი ქუჩის ქალივით მოვიქეცი, მაგრამ სიმართლეს როცა გაიგებ მერე მიხვდები. უბრალოდ არ შემიძლია ამის თქმა. არმქონდა გამბედაობა რომ პირდაპირ მეთქვა, ამიტომაც გწერ წერილს. მაგრამ იცოდე რომ საოცრად მიყვარხარ. არ გემშვიდობები, სახლში ვიქნები, არსად მივდივარ მე, დანარჩენი შენ უნდა გადაწყვიტო.
მიყვარხარ.
შენი ქეთა."

ლოგინთან დავუტივე წერილი, ვაკოცე და წამოვედი. მეზიზღებოდა ჩემი თავი რომ მაქსიმე მოვატყუე
მეზიზღებოდა ნიკა და ბიძამისი რომ მაქსიმეს მოტყუება მომიწია
მეზიზღებოდნენ ადამიანები რადგან ასეთი დაუნდობლები იყვნენ
მაგრამ არც ერთხელ, არც ერთი წამით მინანია მაქსიმესთან გატარებული ღამე. ვხვდებოდი რომ შეიძლებოდა მაქსიმეს ახლოს ვეღარ გავკარებოდი, მაგრაამ მიღირდა! მისი სიახლოვე მიღირდა, მიუხედავად იმისა რომ უკვე ტკივილამდე მენატრებოდა.
გზაში ანდროს დავურეკე და შეხვედრა ხვალისთვის გადავატანინე. უკვე თბილისში შევდიოდი შეტყობინება რომ მომივიდა, მაქსიმე იყო
"შენ თუ არა მე გემშვიდობები."
ვერ მივხვდი რას გულსხმობდა, მანამდე ვერ მივხვდი სანამ საღამოს გაფითრებულმა ვაკომ არ მითხრა რომ მაქსიმე ამერიკაში გაფრენილა შუადღისას.
ჩემი მაქსიმე წავიდა
შემპირდა არ წავალო და წავიდა
დამტოვა
მეტის ღირსი ვარ, მაგრამ ვაი რომ სხვანაირად ვერ მოვიქცეოდი.
ჩემმა მაქსიმემ დამტოვა.
ჩემმა ერთადერთმა სიყვარულმა მიმატოვა.
და მე ეს დავიმსახურე.
________
როგორც შეგპირდით დღესვე დავამატე ახალი თავი. საიდუმლოს ფარდა ნელ-ნელა აეხდება, ერთთავში ნუმოინდომებთ ყველაფერს :დდდდდ
მიყვარხართ მე თქვენ და ვგიჟდები თქვენს კომენტარებზე, ვერცკი წარმოიდგენთ რამხელა სტიმულებო ხართ❤❤❤❤
ესეც მეათე თავი და ტრადიციულად, სულმოუთქმელად ველი თქვენს შეფასებებს❤❤
უყვარხართ თქვენს მარიამს❤скачать dle 11.3




№1  offline წევრი naniko mindia

Tbilo tkbill mariam sauketeso xar ❤️❤️❤️❤️maxarebs sheni istoriebi veli shemdegs
--------------------
lomidze

 



№2  offline წევრი kethrine

ჰოოომ.... მიუხედავად იმის, რომ ამ ეტაპზე ქეთას ქცევას არ/ვერ ვამართლებ, იმედი მაქვს ექნება რაიმე ისეთი სერიოზული მიზეზი, რომ აღარც კი ვიფიქრო ამ შემთხვევაზე. ინტრიგა მომწონს ძალიან... ცოტა მეშინია მოლოდინი არ გამიცრუვდეს მაგრამ ავტორის ფანტაზიის იმედი მაქვს ;) ;) მოკლედ კიდევ გელოდები მარიამ... ვერ მოგთხოვ მალ-მალე დადე მეთქი რადგან ვიცი რა ძმელია მკითხველი ალოდინო მაშინ როცა ეს ავტორზე უფრო ორმაგად და ათმაგად მოქმედებს. ამიტომ მუზის უხვ რაოდენობას, ინტერნეტის მდგრადობას და დროის ქონას გისურვებ ❤❤❤❤❤❤❤❤ წარმატებები ტკბილო ❤❤❤❤
--------------------
ძნელი ის კი არაა, როცა უთქმელს ვერ ამბობ, ძნელი ის არის, როცა თქმის შანსი აღარ გაქვს.

 




ვაიმეეე
არ შეიძლება ასეეე
რანაირად აკეთებ ასეთეეებს
ვიტირებ ახლა
აუ მართლა ვიტირებ
მაქსიმე ისე შემეცოდა :((((
მართლა მეტის ღირსია ქეთა,ან აუ არ ვიცი
ძნელადაა ახლა უკვე ყველაფერი
ქეთამ უნდა თქვა ყველაფერი... ნიკა ცუდი ბიჭი ჩანს,რამე ისეთს თუ გაუკეთებს შესაძლოა შურიც იძიოს და მერე ინანებს მაქსიმე წასვლას.
ვაიმე ძალიან ცუდად ვარ,სიტყვებიც კი არ მყოფნის იმის გამოსახატად თუ რა დამმართე,რა დღეში ვარ ახლა❤️❤️მხოლოდ ისღა დამრჩენია დაგელოდო და გითხრა რომ ძალიან კარგი ხარ!❤️❤️ჩემი შაქარლამა ხარ შენ და მალე დიაბეტსაც ამკიდებ!❤️❤️

 



№4 სტუმარი სტუმარი nata

ai dzaalian magaria,martla da imedia xval dadeb xo?ar gvalodino gtxoooov

 



№5  offline წევრი mia15

მართლა კარგი იყო.ველი შემდეგ თავს.მალე.დადე

 



№6 სტუმარი Qeti qimucadze

Sanam argavigeb mizezs, ver gavaketeb komentars qetas saqcielze, tumca, adamianebi, romlebic ase kargad icnoben mas, unda xvdebodnen, rom mas aqvs mizezi. Moutmenlad velodebi gagrzelebass, magari gogo xarrr

 



№7 წევრი Tskrialashvili Mariami

ვაიმე მარიამ ეს რა ცეცხლოვანი და ამავე დროს რა დაძაბულიი თავი იყო.
წინ საინტერესო და მაგარი თავები გველის და ერთი სული მაქვს როდის წავიკითხავ შემდეგ და შემდეგ თავებს ♥
როცა ვკითხულობ როგორი მომენტი მაქვს იცი?! აი თან მინდა რო ჩავიდე ბოლოში მაინტერესებს რა მოხდება და თან არ მინდა რომ შამთავრდეს , ვგრძნობ რომ რაღაც მაკლდება შიგნიდან როცა გავდივარ ბოლოში. მერე ვიცი რო არ არის ჯერ დასასრული და ცოტათი მომეშვება ხოლმე.
როგორ მეწყინა მაქსიმეს წასვლა , მაგრამ ალბათ საჭირო იყო :((
მოკლედ შენ ხარ გოგო საოცრება ♥
როგორ მიხარიხარ ნეტა იცოდეე და როგორ ვბედნიერდები შენი ნიკის დანახვისას ♥
#მიხარიხარდაგყვარობმმარიამძალიანმეშენ ♥

 



№8  offline მოდერი Girl with pretty smile

მართალი ვიყავი როცა ვამბობდი ყველაფერინახლა იწყება მეთქი მაგრამ ამას არ მოველოდი.
რა გამიკეთე?იცი შენ,რომ მე ახლა ვტირი?
ვიცი,რომ ქეთა ამ ყველაფერსნუმიზეზოდ არ გააკეთებდა ამიტომ მჯერა მისი.
მჯერა შენი და ვიცი,რომ ყველაფერი კარგათ იქნება.
ვფიქრობდი,რომ ამ თავში ნაწილობრივ მაინც გავაეკვევ რას მალავს მეთქი.
მაგრამ უფრო მეტი სადარდებელი შემემატა.
მაქსიმეს და ექეთას გული გატყდა,ნიკა კი...არ ვიცი მასზე რა ვთქვა.
მაგრამ მჯერა,რომ ყველაფერი კარგათ იქება.
შენ ხომ სასწაული გოგო ხარ?!
მუდამ სასწაულად დარჩები.
არა მარტო გამაღიმებს შენი ისტორიები,ზოგჯერ გულსაც ამიჩუყებს.
მაგრამ ამის გარეშე ხომ შეუძლებელია?
ხოდა არ ვბრაზდები.
ალბათ ასე იყო საჭირო.
მიხარიხარ !!))
მიყვარხარ!!))
მამხიარულებ!!))
მახარებ!!))
მაინტრიგებ!!))
მაფერადებ!!))
მშოკავ!!))
მ-იყვარხარ ბარსელონას გოგონა!!))

 



№9  offline ახალბედა მწერალი Mariam Shengelia_3

naniko mindia
Tbilo tkbill mariam sauketeso xar ❤️❤️❤️❤️maxarebs sheni istoriebi veli shemdegs

ძალიან დიდი მადლობა❤❤

kethrine
ჰოოომ.... მიუხედავად იმის, რომ ამ ეტაპზე ქეთას ქცევას არ/ვერ ვამართლებ, იმედი მაქვს ექნება რაიმე ისეთი სერიოზული მიზეზი, რომ აღარც კი ვიფიქრო ამ შემთხვევაზე. ინტრიგა მომწონს ძალიან... ცოტა მეშინია მოლოდინი არ გამიცრუვდეს მაგრამ ავტორის ფანტაზიის იმედი მაქვს ;) ;) მოკლედ კიდევ გელოდები მარიამ... ვერ მოგთხოვ მალ-მალე დადე მეთქი რადგან ვიცი რა ძმელია მკითხველი ალოდინო მაშინ როცა ეს ავტორზე უფრო ორმაგად და ათმაგად მოქმედებს. ამიტომ მუზის უხვ რაოდენობას, ინტერნეტის მდგრადობას და დროის ქონას გისურვებ ❤❤❤❤❤❤❤❤ წარმატებები ტკბილო ❤❤❤❤

მიხარია რომ გესმის, არარის ადვილი უცებ დამატება მითუმეტეს ასეთი დაძაბული თავების დროს და ამას დამატებული უნივერსიტეტი ბოლოს მიღებს :დდდ მაგრამ მეთვიტონ ვერ ვიტან დიდხანს რომ გალოდინებთ ამიტომ ყველანაირად ვეცდები მალევე დავდო❤ დიდი მადლობა შენ❤❤❤

წარსული კვდება...
ვაიმეეე
არ შეიძლება ასეეე
რანაირად აკეთებ ასეთეეებს
ვიტირებ ახლა
აუ მართლა ვიტირებ
მაქსიმე ისე შემეცოდა :((((
მართლა მეტის ღირსია ქეთა,ან აუ არ ვიცი
ძნელადაა ახლა უკვე ყველაფერი
ქეთამ უნდა თქვა ყველაფერი... ნიკა ცუდი ბიჭი ჩანს,რამე ისეთს თუ გაუკეთებს შესაძლოა შურიც იძიოს და მერე ინანებს მაქსიმე წასვლას.
ვაიმე ძალიან ცუდად ვარ,სიტყვებიც კი არ მყოფნის იმის გამოსახატად თუ რა დამმართე,რა დღეში ვარ ახლა❤️❤️მხოლოდ ისღა დამრჩენია დაგელოდო და გითხრა რომ ძალიან კარგი ხარ!❤️❤️ჩემი შაქარლამა ხარ შენ და მალე დიაბეტსაც ამკიდებ!❤️❤️

ვგიჟდები შენს ნათქვამ შაქარლამაზე და რაგავაკეთო :დდ ❤ უუღრმესი მადლობა რომ ასე მომყვები და კითხულიბ❤❤❤ ვეცდები არ ფალოდინოთ❤❤❤❤

სტუმარი nata
ai dzaalian magaria,martla da imedia xval dadeb xo?ar gvalodino gtxoooov

დღეს ვერ მოვახერხებ სავარაუდოდ მაგრამ ვეცდები მალევე დავდო❤ ნადლობა რომ კითხულობ

mia15
მართლა კარგი იყო.ველი შემდეგ თავს.მალე.დადე

დიდი მადლობა❤ ყველანაირად ვეცდები დიდხანს არ გალოდინოთ❤

Qeti qimucadze
Sanam argavigeb mizezs, ver gavaketeb komentars qetas saqcielze, tumca, adamianebi, romlebic ase kargad icnoben mas, unda xvdebodnen, rom mas aqvs mizezi. Moutmenlad velodebi gagrzelebass, magari gogo xarrr

დიდი მადლობა❤ ვეცდები მალევე დავდო❤

Tskrialashvili Mariami
ვაიმე მარიამ ეს რა ცეცხლოვანი და ამავე დროს რა დაძაბულიი თავი იყო.
წინ საინტერესო და მაგარი თავები გველის და ერთი სული მაქვს როდის წავიკითხავ შემდეგ და შემდეგ თავებს ♥
როცა ვკითხულობ როგორი მომენტი მაქვს იცი?! აი თან მინდა რო ჩავიდე ბოლოში მაინტერესებს რა მოხდება და თან არ მინდა რომ შამთავრდეს , ვგრძნობ რომ რაღაც მაკლდება შიგნიდან როცა გავდივარ ბოლოში. მერე ვიცი რო არ არის ჯერ დასასრული და ცოტათი მომეშვება ხოლმე.
როგორ მეწყინა მაქსიმეს წასვლა , მაგრამ ალბათ საჭირო იყო :((
მოკლედ შენ ხარ გოგო საოცრება ♥
როგორ მიხარიხარ ნეტა იცოდეე და როგორ ვბედნიერდები შენი ნიკის დანახვისას ♥
#მიხარიხარდაგყვარობმმარიამძალიანმეშენ ♥

მიყვარს მე შენი კომენტარები! ხოდა შემდეგ თავში ელოდე საკუთარ თავს!❤ უუღრმესი მადლობა ასეთი შეფასებებისთვის, მართლა ვერვხვდები რით ვიმსახურებ ამდენს❤❤❤❤ დიდიდიდიიი მადლობა მარიამ❤❤❤მიყვარხარ

Girl with pretty smile
მართალი ვიყავი როცა ვამბობდი ყველაფერინახლა იწყება მეთქი მაგრამ ამას არ მოველოდი.
რა გამიკეთე?იცი შენ,რომ მე ახლა ვტირი?
ვიცი,რომ ქეთა ამ ყველაფერსნუმიზეზოდ არ გააკეთებდა ამიტომ მჯერა მისი.
მჯერა შენი და ვიცი,რომ ყველაფერი კარგათ იქნება.
ვფიქრობდი,რომ ამ თავში ნაწილობრივ მაინც გავაეკვევ რას მალავს მეთქი.
მაგრამ უფრო მეტი სადარდებელი შემემატა.
მაქსიმეს და ექეთას გული გატყდა,ნიკა კი...არ ვიცი მასზე რა ვთქვა.
მაგრამ მჯერა,რომ ყველაფერი კარგათ იქება.
შენ ხომ სასწაული გოგო ხარ?!
მუდამ სასწაულად დარჩები.
არა მარტო გამაღიმებს შენი ისტორიები,ზოგჯერ გულსაც ამიჩუყებს.
მაგრამ ამის გარეშე ხომ შეუძლებელია?
ხოდა არ ვბრაზდები.
ალბათ ასე იყო საჭირო.
მიხარიხარ !!))
მიყვარხარ!!))
მამხიარულებ!!))
მახარებ!!))
მაინტრიგებ!!))
მაფერადებ!!))
მშოკავ!!))
მ-იყვარხარ ბარსელონას გოგონა!!))

როგორ გიჟდება ეს ბარსელონას გოგონა შენს კომენტარებზე და მთლიანად შენზე რომ იცოდე!❤ უუღრმესი მადლობა ჩემო საყვარელო გოგო❤ მიხარია რომ მომყვები და მოგწონს, ხოიცი მნიშვნელოვანია ჩემთვის❤❤❤❤❤ ყველანაირად ვეცდები დიდხანს არ გამოდინოთ❤❤❤❤❤

 



№10  offline წევრი მარიკუნაა♥️

ვაიმე,
ეს გოგო ბოლო დონის დებილია.
რა ვუქნა?
--------------------
საით მივყავართ ოცნებებს?

 



№11  offline ახალბედა მწერალი Mariam Shengelia_3

მარიკუნაა♥️
ვაიმე,
ეს გოგო ბოლო დონის დებილია.
რა ვუქნა?

აცადე :დდდ

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent