შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

უბრალოდ ძლიერი (III ნაწილი(2 თავი))


19-03-2018, 01:11
ავტორი ლათინო
ნანახია 545

უბრალოდ ძლიერი (III ნაწილი(2 თავი))

დილით ტელეფონის ყურისწამღემბმა ხმამ გამაღვიძა. სანდრო რეკავდა,საინტერესოა რა ჯანდაბა უნდოდა ამ დილით.
-ელენე სად ხარ?
-დილიდანვე შენი ყროყინი რომ არ მომასმენინო არ შეიძლება?
-დილიდნვე? საათის ცნობა დაგავიწყდა გოგო?
ახლაღა დავხედე საათს. ღმერთო რა დრო გასულა!
-აქამდე რატომ არ დამირეკე?
-შენ სიცხე ხო არ გაქვს? ათი საათიდან გირეკავ.
-კარგი ჩამძინებია,რამე მოხდა?
-კი და დროზე უნდა მოხვიდე სამსხურში.
-რა ხდება?
-პარტნიორი...
-რა პარტნიორი?
-შენს კაბინეტშია და გელოდება!
თავიდან ვერ გავიაზრე რა მითხრა . მაგრამ როგორც კი გავაანალიზე რომ გიორგი მელოდებოდა კაბინეტში და ამდენი ხნის შემდეგ მის შავ თვალებს ისევ დავინახავდი გული უცნაურად ამიფრთხილადა.
-კარგი.
მხოლოდ ეს ვთქვი და ტელეფონი გავთიშე. ტუმბოზე პატარა ფურცელი იდო,საიდანაც დეა იუწყებოდა რომ ის,მიშო და ჩემი ბიჭი ზოოპარკში იყვნენ.
ცოტახანი საწოლზე ვიჯექი და ვცდილობდი საკუთარი თავი შემემზადებინა დღევანდელი დღისთვის,შემდეგ კი თავი მოვიწესრიგე და დეას "მოვპარე" ტანსაცმელი. როდესაც უკვე მზად ვიყავი მანქანის გასაღებს ხელი დავავლე და გარეთ გავედი. მანქანას მშვიდად ვმართავდი და აი მოვედი კიდეც ოფისის შენობასთან. მანქანიდან გადმოვედი და შიგნით შევედი. ყველა მივესალმე და ბოლო,მეექვსე სართულზე ლიფტით ავედი სადაც ჩემი კაბინეტი იყო. დაახლოებით ხუთი წუთი ვიდექი კარებთან და ვცდილობდი დავმშვიდებულიყავი. რამდენად გამომივიდა არ ვიცი,ათრთოლებული ხელით ჩამოვწიე სახელური და კაბინეტში შევედი. გიორგი სავარძელზე, ჩემგან ზურგით იჯდა ,კარების ხმაზე კი გამომხედა და ფეხზე წამოდგა. თითქოს გაყინული წყალი გადამასხეს თავზე,მთლიანად გამეყინა და დამიბუსუსდა სხეული. თავი ვაიძულე გამოვფხზლებულიყავი და დიდი ბურთულა როგორმე გადამეგორებინა რომელიც თითქოს ჩემს დახრჩობას ცდილობდა. გამოვფხიზლდი და ცივი,არაფრისმთქმელი გამომეტყველება ავიკარი სახეზე.
-ელი!
დამიძახა ხავერდოვანი ხმით.
-დღეისთვის არ გვქონდა შეხვედრა დათქმული ბატონო გიორგი!
ამოვისისინე,და ბატონო მკვეთრად გამოვთქვი. სახე შეეცვალა,თითქოს მოიღუშა.
-კარგით რა გაეწყობა რადგან აქ ხართ დაბრძანდით და ჩვენს საქმეს მივხედოთ.
მოსაცმელი იქვე საკიდზე დავკიდე და სავარძლისკენ გავემართე.
-ელენე! ისევ დამიძახა.
-ქალბატონო ელენე! და გისმენთ რა გნებავთ? შევუსწორე და ინტერესიანი თვალები მივაპყარი.
-ასე რატომ იქცევი?
-ხელშეკრულება დღესვე გავაფორმოთ თუ კიდევ გვეწვევით ერთ კვირაში?
დავაიგნორე მისი კითხვა და თვალებში ჩავაშტერდი. მიხვდა რომ მის მიმართ ყველა გრძნობა გაყინული მქონდა. აღარ არსებობდა ის ელენე რომელმაც თავი შეაყვარა. შეაყვარა თუ არა ესეც საკითხავია. მიხვდა რომ აღარ ვარ ის ბავშვი რომელიც თვალს ვერ უსწორებდა და მის ნებისმიერ ჟესტზე პომიდორივით წითლდებოდა.
-დღესვე გავაფორმოთ. ჩახლეჩილი ხმით ამოიხრიალა. მის თვალებში წყენა,სინანული,იმედგაცრუება,გაკვირვება ყველაფერი იკითხებოდა.ის არ შეცვლილა. მისი თვალები ისევ დაუფარავად ყვებიან ყველაფერს. საკუთარი თავი გამოვაფხიზლე და ისევ მას შევხედე.
-კონტრაქტის პირობებს გაეცანით?
-დიახ! მაგრამ მეც მაქვს საკუთარი მოთხოვნა!ერთ შენობაში ვიმუშავებთ!
-არ ვარ თანახმა!
-მაშინ მოგიწევთ პარტნიორი ეძებოთ ქალბატონო ელენე!
მკაცრად გამოსცრა კბილებში.
-კარგით იყოს როგორც თქვენ გინდათ! მაგრამ აღარ გაბედოთ ჩემთან მასეთი ტონით საუბარი !
-წამობრძანდით,კონტრაქტს ჩემი წესებიც უნდა ჩავამატოთ!
მობეზრებულმა თვალები გადავატრიალე ,ფეხზე წამოვდექი და მეც უკან გავყევი. მის განიერ მხრებს და სიარულის მანერას ვაკვირდებოდი. ისევ იგივე დარჩენილა ჩემ...ჯანდაბა გიორგი დიდი ხანია ჩემი აღარ არის. არც არასოდეს ყოფილა. საკუთარ თავს ვეჩხუბებოდი და მგონი ხმამაღლა რადგან გიორგი შემობრუნდა და წარბებაწეული დამაკვირდა.მე ერთი შევუბღვირე და წინ წავედი. მისი ჩაცინების ხმა მისწვდა ჩემს ყურთასმენას მაგრამ დავაიგნორე და სანდროსთან დაუკაკუნებლად შევაჭერი. მას ევალებოდა ეს საქმე.
-ვახ ელუშ? რამ შეგაწუხა? შეხვდი პარტნიორს?
-შევხვდი და აი ისიც. კონრაქტს პირობები უნდა ჩავამატოთ. უემოციო სახით ჩავუკარკლე ყველაფერი.
-ელუშ? ჩუმად ჩაიბუტბუტა გიორგიმ,თუმცა მეც კარგად გავიგე.
-ჰო ის ასე მომმართავს! მისკენ შევტრიალდი და თვალი ჩავუკარი.
საყე გაეყინა,ყბები დაეჭიმა და თვალებში სიბრაზის სხივები აუკიაფდა.მივხვდი რომ მის ნერვებზე მოვქმედებდი და სიამოვნებისგან ღიმილს ვერ ვიკავებდი.
-ყველაფერი ისეა როგორც უნდა იყოს?
საბუთებზე მუშაობა დაამთავრა სანდრომ და ორივეს ინტერესით მოგვაშტერდა.
-კი სანდრიკ! კაი ბიჭი ხარ!
ღიმილით წამოვდექი, მასთან მივედი და ლოყაზე ხმაურით ვაკოცე.
-ამ საღამოს როცა მოიცლი ამოდი ჩემთან.
-აუცილებლად. გამეკრიჭა სანდრო. გიორგის გავხედე რომელსაც სახე სულ ალეწვოდა. სანდროს დავემშვიდობე და მისი ოთახიდან გამოვედი. ლიფტს ვუცდიდი როცა გვერდით გიორგი ამომიდგა. ლიფტიც მივიდა,მე მისთვის არც კი შემიხედავს ისე შევედი ლიფტში. ვცდილობდი დამეიგნორებინა მისი მზერა მაგრამ ბოლოს ნერვებმა მიმტყუნა და გაბრაზებული შევტრიალდი მისკენ.
-რა გნებავთ ბატონო გიორგი?
-საკმარისია! დაიღრიალა ბოლო ხმაზე,ლიფტი გააჩერა,მე კი კუთხეში ამაკრო,ხელები კი ორივე მხრიდან შემოალაგა ისე რომ მე მათ შორის მომიმწყვდია.
-საკმარისია გაიგე? საკმარისია!
-რა არის საკმარისი? მითხარი რა არის საკმარისი?
-როგორ იქცევი ელენე? ეს თქვენობით საუბარი ისე თითქოს უცხოები ვიყოთ, დაიგნორება ისე თითქოს ვერც კი მხედავ რას ნიშნავს?ასე რატომ იქცევი?
-იმიტომ რომ ჩვენ ერთმანეთისთვის სრულიად უცხოები ვართ გესმის? ჩვენ ერთმანეთისთვის მხოლოდ თანამშრომლები ვართ. დამთავრდა რაც წარსულში ხდებოდა გესმის? დამთავრდა! აღარ არსებობს ის ელენე რომელსაც სიგიჟემდე უყვარდი,შენს გამო რომ სიცოცხლეს დათმობდა ის ელენე მოკვდა! შევიცვალე გესმის? შევიცვალე! აღარ ვარ ცხრამეტი წლის გოგო რომელსაც შენს დანახვაზე გული ბედნიერებისგან უფრთხიალებდა! შენს მიმართ ყველა გრძნობა შთანთქა ამ სამმა წელმა! ჩვენ ახლა ერთმანეთისთვის უცხოები ვართ! აღარ გვაქვს ერთმანეთის ცხოვრებაში ადგილი! და არც გაბედო რომ ჩემს ცხივრებაში ისევ შემოიჭრა...თ!
-სერიოზულად?! მართლა ფიქრობ რომ ჩვენ სამსახურის გარდა არაფერი გვაკავშირებს?
-უკვე აღარ!
ჩახლეჩილი ხმით ამოვისროლე ეს ორი სიტყვა.
-დარწმუნებული ხარ?
-დიახ ბატონო გიორგი!
-მაშინ თვალებში ჩამხედე! ჩამხედე და მითხარი რომ ყველაფერი მორჩა!
მე მას თვალი გავუსწორე.თითქოს მაჰიპნოზებდა,ვერაფერი ვთქვი,მოჯადოებულივით ვიყავი გახევებული და მის თვალებს ისევ მივშტერებოდი. ბოლოს რაღაც ძალა ვიგრძენი და ხმის ამოღება შევძელი.
-აღარ მიყვარხარ!
მან თვალები დახუჭა,სარკეს მიეყუდა,ერთი ღრმად ჩაისუნთქა და ისევ გადაატრიალა გასაღები რის შემდეგაც ლიფტი ისევ დაიძრა.
სული მეხუთებოდა როცა მისი გახშირებული სუნთქვა ჩემს ყურებს ეფრქვეოდა,რაც შეიძლება სწრაფად უნდა გავცლოდი. მივხვდი რომ დღეისათვის საკმაოდ ბევრს გავუძელი. აღარ მაქვს ძალა რომ კიდევ გადავიტანო რამე.
როგორც კი კარები გაიღო გიჟივით გავვარდი გარეთ,მძღოლს გასაღები გამივართვი,დავივიწყე რომ უამრავი საქმე გვქონდა და სწრაფად მოვწყდი ადგილს. მივდიოდი თუმცა სად არც მე ვიცოდი. ბოლოს კუს ტბაზე ავედი. იქვე ჩამოვჯექი და თვალები დავხუჭე. ვხვდებოდი რომ გიორგის გვერდოთ ყოფნა არც ისეთი მარტივი იქნებოდა,მის ყოველ დანახვაზე და შეხებაზე წარსული ისევ მახსენებდა თავს.
თაბადაც არ ვიცი რატომ დავთანხმდი ამ წინადადებას. რატომ მივეცი მას უფლება რომ ჩემი ყოველდღიური ცხოვრების ნაწილი გამხდარიყო. ან იქნებ ყველაფერი არც ისეა როგორც ეე ვფიქრობ. მე ეს ყველაფერი მხოლოდ კომპანიისთვის გავაკეთე. ან იქნებ იმიტომ რომ მინდოდა ჩემს გვერდით მყოლოდა. ჯანდაბა ისევ ამირია ყველაფერი! ამ სამი წლის მანძილზე ვცდილობდი გონებაში ყველაფერი დამელაგებინა და გამომივიდა კიდეც,მაგრამ ის ისევ გამოჩნდა ჩემს ცხოვრებაში როგორც ქარიშხალი და ყველაფერი აურია.თითქმის დავაჯერე საკუთარი თავი რომ ის არ მენატრებოდა მაგრამ ისევ დაბრუნდა და მიმახვედრა რომ მის გარეშე არაფერი ვარ. როგორც ჩანს საკუთარ თავთან გულახდილობის საღამო მაქვს. სიმწრით გამეცინა საკუთარ თავზე. ჰო ეს ყველაფერი რეალობაა მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს რომ მე მას ისევ მივცემ უფლებას რომ ჩემი გული მართოს. არა! ეს გამორიცხულია. თავადაც რომ მოვინდომო ყველაფრის დავიწყება უბრალოდ ვერ შევძლებ რადგან გამორიცხულია. ვერ დავივიწყებ თუნდაც იმას რომ მან მე მომატყუა. ურთიერთობა ტყუილით დაიწყო და რა გასაკვირია რომ მალევე დაინგრა?! ღმერთო არც კი ვიცი რა გავაკეთო.საკმაოდ დიდი დრო გამპარვია ამ ფიქრებში. უკვე დაბნელებული იყო რომ გამოვფხიზლდი და მაშინვე სახლში წავედი. ჩემი ბიჭი სანდროს წამოუყვანია და ორივე სახლში თამაშობდნენ. ჩემს დანახვაზე ალექსმა სათამაშოები სანდროს მიაყარა და ჩემკენ კივილით გამოიქცა.
-დედას ბიჭი როგორ მომნატრებიხარ? კისერში ვაკოცე ჩემს ბიჭს.-ოოოჰ რა კარგი სუნი გაქვს! ღრმად შევისუნთქე შვილის სურნელი რომელიც ჩემს ჟანგბადად იყო ქცეული. და როცა ჩემი ბიჭი ჩემგან შორსაა თოთქოს ვიგუდები.
-ქალბატონო ისე დამპატიჟე დღეს მეგონა რამე გემრიელს დამახვედრებდი და მეც მაშინვე გამოვიქეცი მაგრამ რამე გემრიელი კი არა შენც არ დამხვდი სახლში.
-სანდრო მე და რამე გემრიელის მომზადება? კარგი რა! თან მე რომ არ მეთქვა შენით ვერ უნდა მიმხვდარიყავი რომ ნათლული უნდა გენახა?
-ისევ მომიჯოკრე.
გამეკრიჭა სანდრო.
-დიახ ისევ!
-ისე მართლა რანაირად გიყურებდა ის ბიჭი. არ მომეწონა! რაიყო გააბრაზე მანამდე თუ მე მომეჩვენა თითქოს ჩვენი დახრჩობა უნდოდა?!
-სანდრო ის...ის გიორგია.
-გიორგი? ვინ გიორ...მოიცა ეს გიორგი ის გიორგია? კაი ღადაობ?
-მეტყობა რამე რომ ვღადაობ?
-რა ჯანდაბა უნდა ეე?
-არ ვიცი სანდრო არაა! ლამისაა გავგიჟდე!მეშინია, მეშინია ალექსზე არ გაიგოს რამე. რომ წამართვას მოვკვდები.
-ეე რა უნდა წაგართვას. ვაფშე ხმა არააქვს ამოსაღები მაგას. რაები გაგიკეთა დაგავიწყდა? მეტიც არ მინდა რამე ზედმეტი გაგიბედოს!
-მე ვერაფერს დამიშავებს... ვეღარაფერს. ეღთადერთი სუსტი წერტილი გამაჩნია და თუ იმ წერტილში შემეხება პირდაპირ მივკვდები,უმტკივნეულოდ.
-კარგი დამშვიდდი. შენს გვერდით ვარ ხო იცი?
-ვიცი ვიცი.
-დეე ლა გჭილს?
-არაფერი დეე. შენ ჭამე რამე?
-კი დიმ მაწამა.
-აჰაამ გასგებია. მაშინ რამე სასუსნავი ვჭამოთ კარგი?
-კალქიი. ტაში შემოჰკრა გახარებულმა. მე კი მის ამ საქციელზე გამეცინა და სამზარეულოში გავედი.
-აუ ელუშ მე უნდა წავიდე რაა.
-ასე მალე? კარგი რა!
-მნიშვნელოვანი რომ არ იყოს ხოიცი არ წავიდოდი.
-რა არის ასეთი მნიშვნელოვანი?
-ელენე! თუ არ გამიშვებ აღარ იქნება!
-ოოოო ნუთუ ბატონო სანდრო?! თუ ასეა საქმე მაშინ კიბატონო მიბრძანდით!
სანდრო მეც და ალექსსაც სახქაროდ დაგვემშვიდობა და სახლიდან თავქუდმოგლეჯილი გაიქცა. გამიხარდა,როგორც ჩანს ვიღაც გამოუჩნდა ამასაც. სიცილით გავაქნიე თავი,ჩემი ბიჭი ხელში ავიტაცე და სამზარეულოში დავბრუნდი. ჩემს პატარას მალევე ჩაეძინა დივანზე მულტფილმების ყურებისას. მეც აღარ ვაწვალე და თავის ოთახში ავიყვანე. დასაძინებლად მოვემზადე და უკვე უნდა დავწოლილიყავი კარებზე ზარის ხმა რომ გაისმა. ვინ უნდა ყოფილიყო ამ დროს? უკვე თორმეტი საათია. ცოტა არ იყოს შემეშინდა. ფეხაკრეფით მივედი კარებთან,იქვე მდგომ ლარნაკს ხელი დავსტაცე და კარები გამოვგლიჯე. ის იყო ლარნაკი მოვიღერე და თავში უნდა ჩამერტყა დეა,მიშო,გიგი,ნიკა და ჩემი გიოც კი ერთდროულად რომ აყროყინდნენ. რა ლამაზი დღეაო.უსაზღვროდ გამიხარდა,ჯერ იმიტომ რომ არცერთს არ დავიწყებია ჩემი დაბადების დღე. მერე იმიტომ რომ გიგი,ნიკა და გიო დაბრუნდნენ. ტელეფონზე ესემესი მომივიდა. დაფარული ნომრიდა. გავხსენი და გული შემეკუმშა.
"გილოცავ ელი" მხოლოდ ეს ორი სიტყვა ეწერა მაგრამ მივხვდი ვისგანაც იყო. ელი-ასე ხომ მხოლოდ გუორგი მომმართავდა?!მას არ დავისწყებია,ამდენი ხნის შემდეგ მაინც გაახსენდა და თან თორმეტ საათზე მომილოცა. მე არაფერი მიმიწერია. ზოგჯერ რა უაზროდ ამაყები ვართ ადამიანები. უბრალო მადლობა რომ მიმეწერა ალბათ ისევ ისე გაებადრებოდა სახე როგორც ადრე მავრამ მე ეს არ გავაკეთე.ტელეფონი გამოვრთე და ისევ ბავშვებს მივუბრუნდი.
მალევე წავიდნენ ალექსი არ გავაღვიძოთო. მხოლოდ გიო დარჩა ჩემთან. ნეტავ იცოდეთ ამ რამოდენიმე თვეში როგორ მომენატრა. დღეს უფრო სხვანაირი მეჩვენა,უფრო ლაღი ვიდრე მანამდე. დეასაც ჩვეულებრივად ექცეოდა და მიშკასაც. აკბათ შეძლო და დაივიწყა დეა,წინააღმდეგ შემთხვევაში თვალები ისევ ჩამქრალი ექნებოდა. დივანზე იჯდა,მეც გვერდით მივუცუქდი ,კალთაში თავი ჩავუდე როგორც ადრე მჩვეოდა და მანაც ადრინდელივით თმაზე დამიწყო თამაში.
მთელი ღამე საუბარში გავატარეთ. დილის ექვსი საათი იყო რომ დავწექით. დილით ისევ სანდრიკამ დამირეკა,მინდოდა თავში ის ლარნაკი ჩამერტყა რკმელიც წუხელ კინაღამ მიშკას ვუთავაზე თავში მაგრამ ისე საყვარლად მომილოცა დაბადების დღე რომ გადავიფიქრე. ტელეფონი გავთიშე და ჩემი ბიჭიც შემოტყაპუნდა რომელსაც უკან გიო მოჰყვა პატარა ტორტით ხელდამშვენებული. სურვილი ჩავიფიქრე და მე და ალექსმა ერთად ჩავაქრეთ სანთლები. ბიჭები ოთახიდან გავუშვი და მეც მომზადება დავიწყე.თავი რომ მოვიწესრიგე ქვემოთ ჩავედი და გიო გადავკოცნე.
-კაი ტო დღესაც მუშაობ?
-ხო
-აუ კაი რა, დღეს მაინც დარჩი. თან რესტორანში უნდა აღგვენიშნა და ვიღაცაც უნდა გამეცნო შენთვის.
-დღეს ადრე დავბრუნდები და წავალთ...მოიცა ვინ უნდა გამაცნო?
-ძმაკაცი.
ღიმილი სახეზე შემახმა, მან კი ხარხარი ატეხა მთელ ხმაზე,მივხვდი რომ მაიმუნობდა და ერთი კარგად ვუთავაზე მხარში.
-კაი რა იყო მართლა ძმაკაცი კი არ უნდა გაგაცნო. ერთი გოგოა რა.
-უკვე სერიოზულადაა საქმე?
-ნუ კაი პონტია.
-ვაიმე ვერ გავიგე შენი ლაპარაკიდან ვერაფერი,დღეს ხუთ საათზე დავბრუნდები. აბა ჭკვიანად,ბავშვს შენ გაბარებ.
ოფისში შევედი და თვალები სიხარულისგან გამიბრწყინდა. იქაურობა სულ ბუშტებითა და გაფორმებებით იყო სავსე. ტორიტიც იყო,ძალიან დიდი. ემოციებში ვიყავი,ყველა სათითაოდ მილოცავდა.
-ჰმმ რომელმა მოიფიქრა ეს? შენ ხო სანრიკ? ამიტომ მთხოვდი დღეს დილით ასე ძალიან რომ სამსახურში მოვსულიყავი?
-მე არაფერ შუაში ვარ. ხელები ასწია სანდრომ და თავით გიორგისკენ მანიშნა.
-არა ქალბატონო ქეთა,ეს ბატონმა გიორგიმ მოაწყო. მამცნო ჩემმა ასისტენტმა.
მე კი გიორგის ღიმილით გავხედე და ტუჩის მოძრაობით გადავუხადე მადლობა,ხომ ვამბობდი?! სახე ისევ ისე გაებადრა და თვალები გაუბრწყინდა. მოლხენა რომ დავამთავრეთ ყველა ჩვენ ჩვენს საქმეს მივუბრუნდით.
თავით საბუთებში ვიყავი ჩარჭობილი როდესაც კარებზე დააკაკუნეს.
-შემოდით! თავისაუწევლად გავძახე სტუმარს.ოგახში გიორგი შემოვიდა.გავუღიმე,მანაც გამიღიმა. რაღაც პრობლემა შეამჩნია საბუთებში და გადასასწორებლად მოვიდა. მე კი ახსნა დავიწყე როდესაც გიორგის ავხედე. მას კი ერთ საგანზე მიჰყინვოდა თვალები. მის მზერას თვალი გავაყოლე და ალექსისი ფოტოს გადავაწყდი რომელიც ჩემს მაგიდაზე მედო....

......
საყვარლებო,თბილებო და ტკბილებო. მადლობას გიხდით თითოეული კომენტარისთვის რომელიც ჩემი სტიმული იყო და არის კიდეც...უსაზღვროდ მახარებს თქვენი კომენტარები და ისიც რასაც პირადში მწერთ. შეიძლება არც ისე დიდი თავია მაგრამ ვეცადე კარგი გამოსულიყო. ახლა კი გადავწყვიტე ცოტახანი შევისვენო და გონება მივიკრიბო რომ რაც შეიძლება კარგი გაგრძელება დავწერო. ვეცდები ძალიან არ გავწელო და ბევრი არ გალოდინოთ... heart_eyes heart_eyesскачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი mia15

საოცრად კარგი იყო.მომეწონა.ველი შემდეგ თავს

 


№2 სტუმარი სტუმარი ანი

უმაგრესიაა რა ვთქვა ის მივიღე რაც მინდოდა წარმატებეი

 


№3  offline წევრი naniko mindia

Vaime radros damtavre dzan magari iyo

❤️❤️❤️❤️❤️❤️
--------------------
lomidze

 


№4  offline მოდერი ლათინო

მადლობა ძალიან დიდი. მართლა ძალიან გამახარეთ. მადლობა,მიხარია რომ მოგწონთ ♥♥♥♥♥

 


№5 სტუმარი Araaaa

Au dzaaan momwonsssss sul velodebi raaa gtxov male dade

 


№6  offline წევრი Nini qvlividze

DZaliaan magariaa❤️❤️❤️Male dade shemdegi

 


№7  offline წევრი nathali lifhonava

აუუუუ გამაგიჟებ შენ joy joy რა დროს იცი ხოლმე დამთავრება flushed მალე დადე რა შემდეგი გთხოოოვ
--------------------
❤❤თორნიკეს გოგო❤❤

 


№8  offline მოდერი ლათინო

nathali lifhonava
აუუუუ გამაგიჟებ შენ joy joy რა დროს იცი ხოლმე დამთავრება flushed მალე დადე რა შემდეგი გთხოოოვ

როგორც კი დავწერ მაშინვე ავტვირთავ გპირდები. უკვე დავიწყე ახლის წერა,მაგრამ ჯერ სულ სამი-ოთხი წინადედების დაწერა მოვახერხე
:( :( :(იმედია არ მიწყენთ
♥♥♥♥

 


№9  offline წევრი nathali lifhonava

ლათინო
nathali lifhonava
აუუუუ გამაგიჟებ შენ joy joy რა დროს იცი ხოლმე დამთავრება flushed მალე დადე რა შემდეგი გთხოოოვ

როგორც კი დავწერ მაშინვე ავტვირთავ გპირდები. უკვე დავიწყე ახლის წერა,მაგრამ ჯერ სულ სამი-ოთხი წინადედების დაწერა მოვახერხე
:( :( :(იმედია არ მიწყენთ
♥♥♥♥

ვნაახე მესამეთავიიც შემდეგიიც დადე მალერა heart_eyes heart_eyes ძაანმომწონს!! kissing_heart
--------------------
❤❤თორნიკეს გოგო❤❤

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent