შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

კატასტროფიდან ცეკვამდე და ცეკვიდან სიყვარულამდე (თავი 6; დასასრული)


19-03-2018, 08:16
ავტორი ლიდია
ნანახია 373

კატასტროფიდან ცეკვამდე და ცეკვიდან სიყვარულამდე (თავი 6; დასასრული)

თავი 6
სახლში გაბრუებული და გახარებული მივედი. ბავშვები ჯერ კიდევ სკოლაში იყვნენ. სამსახური ერთ საათში მეწყებოდა.
გამბედაობა მოვიკრიბე და გადავწყვიტე მშობლების ოთახში შევსულიყავი, რომლისთვისაც ერთი წელია ხელი არ მიხლია.
შევედი.
მტკიოდა, ყოველი ნაბიჯი ისე მტკიოდა თითქოს ეკლებიან იატაკზე ვაბიჯებდი.
ყოველი ჩასუნთქვა-ამოსუნთქვა ისე მტკიოდა თითქოს ვიღაც მახრჩობდა.
მეწვოდა ყველა შინაგანი ორგანო.
მშობლების საწოლზე ჩამოვჯექი, მათი საბანი გადავიფარე და ცხარე ცრემლით ავტირდი, ბალიშის ქვეშ რომ შევყავი ხელი, რაღაცას შევეხე.
გამოვიღე და ხელში კონვერტი შემრჩა. გაოგნებული დავაჩერდი და ხელის კანკალით გავხსენი.
ფურცელი ამოვიღე და კითხვა დავიწყე:
“ევა.
გვაპატიე. ის სისუსტე გვაპატიე რასაც უპატიებლობა ჰქვია.
ჩვენ ვერ გაპატიეთ ის საქციელი, ვეღარ მიგიღეთ.
სულ პაწაწინა იყავი, სანაგვეზე გიპოვეთ. არ ვიცოდით რა გვექნა და შეგიფარეთ. ჯერ შვილი არ გვინდოდა, ვაპირებდით შენ თავშესაფარში გაგზავნას, მაგრამ იმდენად შეგვიყვარდი დაგიტოვეთ.
შემდეგ როდესაც შენ გაქრი, გვეგონა რომ მოკვდი. ჩვენთვის ეს ძალიან რთული იყო. მამაშენმა ორჯერ გადაიტანა ინფარქტი, მე ნერვიულობისგან გავჭაღარავდი. ბევრჯერ ვცადეთ შენი ძებნა მაგრამ უშედეგოდ.
ნაშვილები ხართქო - რომ გითხარი ასე უხეშად არ მინდოდა დე, მაპატიე. ძალიან გაბრაზებული ვიყავი შენზე, ვერ მიგიღე ასე მარტივად. ფურცლის ბოლოს ბანკის ნომერი წერია, იქ ანგარიში მაქვს გახსნილი, ყოველთვე შენთვის ვინახავდი ფულს და დაგროვდა. საკმარისი თანხაა იმისთვის, რომ პატარა მაღაზია, სალონი ან რაიმე გახსნა და შემოსავალი გქონდეს. ვიცი ჭკვიანი გოგონა ხარ.
გვიყვარხარ მე და მამიკოს ძალიან ევა. ამ კონვერტს ხვალ გამოგიგზავნი და ძალიან მაგრად ჩაგიკრავ გულში.”
წერილი ათასჯერ გადავიკითხე. ავარიის წინა დღეს იყო დაწერილი. ისეთი შეგრნება დამეუფლა თითქოს მთელი ჩემი ცხოვრება ტყუილში ვცხოვრობდი.
მას უნდა ეპატიებინა და მოკვდა...
ბოლო ხმაზე დავიყვირე და მუშტი კედელს მივარტყი, ძალიან მეტკინა, სისხლი მდიოდა.
სამსახურში ჩემი ცვლა ერთ გოგონას გავუცვალე, დღეს ნამდვილად არ მქონდა არაფრის თავი.
ბანკის ნომერზე რომ დავრეკე გავიგე, რომ თანხა 15000ლარი იყო.
ეს ხომ ბევრია, ეს ძალიან ბევრია!
ბავშვები სკოლიდან მალევე მოვიდნენ.
-ევა რატომ ხარ სახლში? - მკითხა ლუკამ.
-დედას და მამას წერილი ვიპოვე მათ ოთახში და ... - ხმა ჩამიწყდა. ლუკას წერილი მივეცი და ხმამაღლა წაიკითხა. ეკატერინეც უსმენდა.
-რას.. რას გააკეთებ ამ ფულით?
-არ ვიცი საერთოდ თუ ვარ გამოყენების ღირსი..
-ევა! დედას მოუნდებოდა, რომ გამოგეყენებინა ეს თანხა, ეს ხომ მისი საჩუქარია! - იმდენად მტკიცედ თქვა ეკატერინემ გამიკვირდა.
ის უკვე 12 წლისაა და ქალდება ნელ-ნელა. თითქოს ახლაღა შევამჩნიე როგორ გაიზარდა სიმაღლეში და დაეხვეწა მიმიკები.
საბოლოოდ გადავწყვიტეთ სადმე ახლოს სალონი გაგვეხსნა.
4 საათისკენ ზარი მომესმა. კარები გავაღე და ზღურბლზე ნიკა დავინახე.
-კარფურში მოგაკითხე მაგრამ მითხრეს დღეს არააო.
-ჰო.. შემოდი.
ლუკა და ეკატერინე თავიანთ ოთახებში იყვენ.
-ყავას დალევ? - ვკითხე.
უცბად თავისკენ მიმაბრუნა და მაკოცა. მალევე მოვიშორე.
-ნიკა! სახლში ბავშვები არიან! - ვუთხარი მკაცრად, მაგრამ ტუჩის კუთხეში ღიმილი მეპარებოდა. ის კი ძალიან საყვარლად იღიმოდა.
წყეულიმც იყოს! ღმერთო ჩემო რა სიმპატიურია!
-პირობა არ გახსოვს? შენი კოცნის გამო აღარ ვეწევი.
-ხო.. მაგრამ.. - უცბად ოთახიდან ლუკა და ეკატერინე გამოვიდნენ.
-გამარჯობა მას. გაიცანით ეს ჩემი ძმაა ლუკა. ევა ეზოში გავდივართ, მალე ამოვალთ. - ლუკამ ნიკას ხელი დაუქნია და ბავშვები სახლიდან გავიდნენ.
ნიკა ბოლო ხმაზე ხარხარებდა.
რა საზიზღარები არიან.
-ახლა ხომ მაინც ვართ მარტო? - მკითხა და კიდევ მაკოცა.
ლოგიკურია, რომ არჯერად არ მომიშორებია.
ხელი ჩამკიდა და ტკივილისგან წამოვიკნავლე.
-რამე გატკინე? - დასერიოზულდა და ხელზე დამხედა.
დაწითლებული მტევანი მოვმუშტე მაგრამ დაინახა.კისერზე ვენები დაებერა და ისეთი სახით შემომხედა, გამაკანკალა.
-ეს საიდან გაქვს? ვინმემ.. რამე ხომ არ დაგიშავა?!
-არა.. არა გეფიცები. კედელს დავარტყი და... ჩემი ბრალია. - ჩემი ხელი აიღო და მაკოცა.
-რატომ?
წერილის შესახებ მოვუყევი.
-თავი არ უნდა დაიდანაშაულო ევა. ეს შენს მშობლებს არ მოეწონებოდათ. შენ ძალიან.. ძალიან კარგი ადამიანი ხარ...
-სალონი უნდა გავხსნა...
-ძალიან კარგია. მიდი გაემზადე, წავიდეთ მე და შენ ავიღოთ ის ფული და მოვაგვაროთ ყველაფერი.
მეც გავემზადე.
არვიცი მე და ნიკა ვინ ვიყავით ერთმანეთისთვის, ამას არც ვკითხავდი, უბრალოდ დინებას მივყვებოდი.
ბევრი ვიარეთ და ბოლოს ლამაზ, ორსართულიან შენობას მივაგენით. 7000ლარში ვიყიდეთ.
ნიკამ მითხრა მუშები მე მომანდე და ყველაფერი სამ კვირაში მზად იქნებაო.
ორი კვირა ძალიან მალე გავიდა. მე და ნიკა ყოველდღე ვცეკვავდით და ვკოცნიდით. ეგ კი არა ერთხელ შუაღამის სამ საათზე დამადგა:
-აქ რას აკეთებ?
-უნდა გაკოცო, მოწევა მომინდა.
-სულ გაუბერე ხო? ამ დროს?!
-ვეღარ ვიძინებ შენ გარეშე, რა გავაკეთო? თუ გაწუხებ უბრალოდ მითხარი და აღარასოდეს მოგეკარები.
როგორც კი ეს თქვა ისე ვაკოცე, როგორც არასდროს.
-არც კი იფიქრო და არ მომშორდე!
კონკურსამდე რამდენიმე დღით ადრე, ნიკამ სალონში წამიყვანა და მითხრა თვალები დახუჭე და მანამ არ გაახილო სანამ მე გეტყვიო. ვენდობოდი და ასეც მოვიქეცი. იმას ვხვდებოდი, რომ თმას მიღებავდა, ღმერთმა იცის რა ფრად...
თვალები ერთი საათის შემდეგ გამახელინა და დამამუნჯა კიდევაც. ისეთი ლამაზი თმა მქონდა! სხვადასხვა ფერი, ვარდისფერიც, ლურჯიც, მწვანეც, თეთრიც, იისფერიც...
ყველა’ფერი ერთად!
ძალიან მომეწონა.
ჩემპიონატის დღეც დადგა.
ბავშვები ელენას დავუტოვე და ნიკასთან ერთად ბათუმში წავედი.
კონკურენცია ძალიან დიდი იყო. წყვილები მაგრად ცეკვავდნენ. ნერვიულობისგან შემაკანკალა როდესაც ჩვენი ჯერი დადგა. სცენაზე გავედით და სანამ ცეკვას დავიწყებდით, ნიკამ ჩამჩურჩულა:
-არ ინერვიულო, ჩვენ ამას შევძლებთ. მიყვარხარ.
და უცებ ჩაირთო მუსიკა.
ნიკამ თავისი ჭკუით დამამშვიდა? ღმერთო ჩემო მან მითხრა მიყვარხარო!!!
გავიღიმე და ცეკვაც დავიწყეთ. ვფიქრობდი მხოლოდ და მხოლოდ ნიკაზე, მის სურნელზე, მის ტუჩებზე და მის ცეკვაზე. გაუცნობიერებლად დაუგეგმავი რამ გავაკეთე - ცეკვის ბოლოს ნიკასკენ მივბრუნდი და ვაკოცე, შემდეგ კი ვუთხარი:
-მეც მიყვარხარ!
ჩემ უკან დარბაზი ქუხდა, ასეთი ტაში არავის დაუმსახურებია, ნიკამ თვალისმომჭრელად გამიღიმა და მომეხვია.
ათ წუთში ისევ დაძაბულები ვიყავით, რადგან გამარჯვებულ წყვილს წუთიწუთზე გამოაცხადებდნენ.
-დაა... კონკურსში “ყველაზე სიყვარულით სავსე წყვილი ევროპაში” გაიმარჯვეს..... ნიკამ და ევამ საქართველოდან!!!! გილოცავთ თქვენ 100000 ლარი მოიგეთ!!
იმდენი ადამიანი გვილოცავდა ერთად, სუნთქვა შემეკრა.
ჩვენ გავიმარჯვეთ!
არ მჯერა, სიზმარში ვარ?!
სიხარულის ცრემლებით ვტიროდი და ვეხვეოდი ნიკას.
არ ვიცი რა იქნება შემდეგ.. ვიქნებით ერთად? თუ ჩვენი გზები გაიყოფა?
არ ვიცი
მართლა არ ვიცი რა მოხდება, მაგრამ ის ვიცი, რომ ჩვენ - ორ ტანჯულ სულს, ერთმანეთი სიგიჟემდე გვიყვარს.
კატასტროფამ დამაწყებინა ცეკვა და ცეკვამ სიყვარული მაპოვნინა.
ცაში ვხედავ მათ მომღიმარ ვარსკვლავებს და ვიცი, რომ ამაყობენ ჩემით, ვიცი, რომ უხარიათ.
ამ წამს ვარ ბედნიერი და არ ვაპირებ ვიფიქრო მომავალზე, მთავარი არის ის, რომ აწმყოში მე, ნიკა და ცეკვა ერთად ვართ.
სიყვარული - აი რა არის მთავარი.


____________________



ესეც დასასრული
შეაფასეთ ❤️❤️скачать dle 11.3




№1  offline წევრი naniko mindia

Dzan magari iyo
❤️❤️❤️warmatebebi
--------------------
lomidze

 



№2  offline წევრი ლიდია

naniko mindia
Dzan magari iyo
❤️❤️❤️warmatebebi

ძალიან დიდი მადლობარომ ჩემი ისტორიების მკითხველი ხართ❤️❤️❤️❤️

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent